بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
Na brzask,[1]
[1]W wyrażeniu dziesięć nocy werset odno(muzułmańskiego), które kończą się liczbą parzystą albo nieparzystą, oraz faktu, że si się do ostatnich dziesięciu nocy świętego ostatnia, trzecia część ramadanu składa się z Miesiąca Ramadanu albo do dziesięciu pierwdziesięciu, a czasem dziewięciu dni, wyrażeszych nocy zu’l-hidżdża – miesiąca pielnie to obejmuje również wszystkie otulone grzymek. Może też odnosić się do obu. Podnocą stworzenia, nad którymi budzi się dzień. czas każdej z tych dziesięciu nocy czas, gdy Bogu oddaje się cześć, ma szczególne zna-
I na dziesięć nocy[2]
[2]Prócz innych możliwych znaczeń, takich także Faraona, zob. sura 10:90, sura 20: 77-78, sura 26:65-66. jak miesiące kalendarza księżycowego
Na parzyste i nieparzyste,
I na noc, gdy odbywa podróż (ku końcowi).[3]
[3]Noc ma swoje własne cechy i biegnie swoczenie, a po nim następuje święto religijim własnym trybem. Jak długa by jednak ona ne. Dlatego brzask w wersecie pierwszym, nie była, z pewnością dobiegnie swego końpoza tym, że odnosi się do brzasku każdego ca, a słońce wzejdzie i będzie promieniować nowego dnia, może implikować w szczególswoim światłem. Skoro zatem Boże światło ności brzask owych świąt. Oprócz tych zna(islamu) zaczyna ukazywać się na horyzonczeń dziesięć nocy i brzask wskazują na to, cie ludzkości, to bliski jest kres nocy, zarówże ciemne okresy w życiu jednostki i społeczno dla poszczególnych osób, jak i dla sponości, jak by długie nie były, zwykle końłeczności. czą się nowym, szczęśliwym dniem. Te wersety nawiązują też do faktu, że – jak zosta-
Czyż nie ma w tym uroczystej przysięgi dla tego, kto ma rozum (by rozważał i by rozum poprowadził go ku prawdzie, i by trzymał się z dala od zła)?
Czyż nie widziałeś tego i nie zastanakraczali wszelkie granice) w krajach (w wiałeś się nad tym, jak twój Pan postąktórych żyli); pił z (plemieniem) Ad,
(Ludem) Iram, posiadającym gmachy soby chaos i zepsucie. z wieloma kolumnami,
Czegoś podobnego nie stworzono na zał się nad nimi bicz z karą (dotykając ziemi? ich różnorako)[5]
[5]Rodzaje kar, które nawiedziły plemię ‘Ad, skuteczność na tle innych przejawów ludzzob. sura 7:72, sura 11:58, sura 23:27, sura kiego wysiłku duchowego i daje asumpt do 26:120, sura 69:77, oraz plemię Samud, zob. duchowego przebudzenia (brzasku). sura 7:78, sura 11:67, sura 15:83, sura 69:5, a
I z (plemieniem) Samud, które wyrą-
I z Faraonem, który miał straszliwe obdarza). fortece?.
(Wszyscy) oni buntowali się (i prze-
W nim będzie źródło płynące, I powiększali w nich na wszelkie spo-
W nim podniesione wysoko łoża, Dlatego twój Pan sprawił, że rozwią-
I postawione puchary, Zaprawdę, twój Pan stoi zawsze bało skały w dolinie (by budować sobie na straży (rodzaju ludzkiego i rozlicza domostwa)? według błogosławieństw, którymi go[4]
[4]O ludach ‘Ad i Samud zob. sura 7:65-79, ło wskazane w surze al-Muzzammil (73:2-6) przyp. 16-17, sura 11:50-68, sura 26:123-58. – cześć oddawana Bogu nocą ma szczególną
I ułożone w rzędzie poduszki, Przeto człowiek, gdy Pan poddaje go próbie, obsypując łaskami, mówi: „Mój Pan obdarzył mnie zaszczytem”.
I rozpostarte bogate kobierce. Kiedy jednak Pan doświadcza go, ograniczając mu środki do życia, wtedy mówi: „Mój Pan mnie poniżył”.
Czyż oni nie zastanowią się nad wielbłądami, jak one zostały stworzone? Zaiste, nie! Wy (ludzie) nie traktujecie sierot z uprzejmością i szczodrością;
I niebiosami, jak zostały wyniesione? Nie zachęcacie się wzajemnie do nakarmienia potrzebującego.
I nad górami, jak zostały ustawione i umocowane? I zjadacie dziedzictwo (należące do was lub kogoś innego) z chciwością (nie zważając, czy jest to dozwolone, czy też zabronione);
I nad ziemią, jak została rozpostarta? I miłujecie bogactwo, żywiąc dla niego i jego gromadzenia bezgraniczną żarliwość.
Przeto przypominaj i napominaj (ich), gdyż ty jesteś przypominającym i napominającym (i taka jest twoja powinność). Zaiste, nie! Kiedy ziemia zostanie zmiażdżona na pył, uderzenie za uderzeniem;
Nie jesteś tym, który by im narzucał (wiarę). I przybędzie twój Pan (odkryje Swoją Moc i Majestat), i aniołowie przybędą – szereg za szeregiem;
Kto się jednak odwróci (z niechęcią od napomnienia) i nie uwierzy (w to, co jest mu głoszone), Owego Dnia zostanie przybliżone Piekło; owego Dnia człowiek zrozumie (co znaczy być obdarzonym łaską i jak powinien był na nią odpowiedzieć), lecz w czym pomoże mu (wtedy) to zrozumienie?
Tego Bóg ukarze karą największą (Piekieł). On powie: „O, gdybym przygotował (jakieś dobre uczynki) dla mojego życia (przyszłego)!
Zaprawdę, do Nas nastąpi ich powrót; Owego Dnia nikt nie będzie mógł karać tak, jak On.
Potem zaś do Nas należy wezwanie ich do (złożenia) rachunku. N Współczującego! I (owego Dnia) nikt nie będzie mógł skrępować tak, jak On (uczyni to z grzesznikami).
(Lecz do sprawiedliwego Bóg powie:) „O ty, duszo uspokojona (zadowolona z prawd wiary, Boskich przykazań i traktowania przez Niego stworzeń)!
Powróć do swego Pana zadowolona (ze swego Pana i z tego, jak On ciebie traktuje) i taka, w której ma On upodobanie.
Wejdź zatem pomiędzy Moje sługi (w pełni szczęśliwa ze swojej posługi dla Mnie)!
