بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ طه ﴾١﴿

Ta. Ha.

مَآ أَنزَلْنَا عَلَيْكَ ٱلْقُرْءَانَ لِتَشْقَىٰٓ ﴾٢﴿

My nie zsyłamy ci Koranu, abyś cierpiał strapienie (w wypełnianiu swej powinności przekazywania go ludziom);

إِلَّا تَذْكِرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰ ﴾٣﴿

Lecz tylko jako napomnienie dla tego, kto odczuwa w swoim sercu bojaźń bożą (i ma zdolność znalezienia wiary).

تَنزِيلًۭا مِّمَّنْ خَلَقَ ٱلْأَرْضَ وَٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلْعُلَى ﴾٤﴿

Stopniowo zsyłane od Tego, który żeszu? stworzył ziemię i wysokie niebiosa,^[3]

ٱلرَّحْمَٰنُ عَلَى ٱلْعَرْشِ ٱسْتَوَىٰ ﴾٥﴿

Miłosiernego, który umocnił się na

لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ ٱلثَّرَىٰ ﴾٦﴿

Do Niego należy wszystko, co jest cie tutaj! Doprawdy, dostrzegam w oddaw niebiosach i co jest na ziemi, a także li ogień. Być może będę mógł przynieść to, co jest pomiędzy nimi i co jest pod wam stamtąd płonącą żagiew albo znajziemią. dę przy ogniu wskazówki co do drogi”^[4]

وَإِن تَجْهَرْ بِٱلْقَوْلِ فَإِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلسِّرَّ وَأَخْفَى ﴾٧﴿

Jeśli będziesz mówił coś głośno (albo

ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ ﴾٨﴿

Bóg – nie ma istoty boskiej poza Nim. nie Tuwa Do Niego należą Najpiękniejsze Imiona...^[2][5]

وَهَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴾٩﴿

Czy doszła do ciebie opowieść o Moj-

إِذْ رَءَا نَارًۭا فَقَالَ لِأَهْلِهِ ٱمْكُثُوٓا۟ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا لَّعَلِّىٓ ءَاتِيكُم مِّنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدًۭى ﴾١٠﴿

(Podróżował ze swoją rodziną przez Tronie pustynię), kiedy (nagle) zauważył ogień. i tak rzekł do swojej rodziny: „Zaczekaj-^[1]

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِىَ يَٰمُوسَىٰٓ ﴾١١﴿

A kiedy zbliżył się do niego, (Bóg) zachowasz to dla siebie), (to okaże się, zawołał go po imieniu: „O, Mojżeszu! że) On z pewnością zna tajemnicę oraz (to, co możesz utrzymywać jako) bar-

إِنِّىٓ أَنَا۠ رَبُّكَ فَٱخْلَعْ نَعْلَيْكَ ۖ إِنَّكَ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًۭى ﴾١٢﴿

Zaprawdę, oto Ja, Ja jestem twodziej skryte. im Panem. Zdejmij przeto swe sandały, albowiem znajdujesz się w świętej doli-

وَأَنَا ٱخْتَرْتُكَ فَٱسْتَمِعْ لِمَا يُوحَىٰٓ ﴾١٣﴿

Wybrałem ciebie (na Swego Wysłannika), posłuchaj zatem tego, co jest (tobie) objawiane.

إِنَّنِىٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعْبُدْنِى وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكْرِىٓ ﴾١٤﴿

Oto Ja, Ja jestem Bogiem, nie ma innej istoty boskiej poza Mną. Czcij więc Mnie i wykonuj modlitwę zgodnie z jej warunkami, wspominając Mnie.

إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا تَسْعَىٰ ﴾١٥﴿

Z całą pewnością Ostatnia Godzina nadejdzie (nieoczekiwanie. To tak wielka prawda, że) niemal trzymam ją w ukryciu, ażeby każda dusza mogła dążyć do tego, do czego dąży (i otrzymać za to właściwą zapłatę).

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَن لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ فَتَرْدَىٰ ﴾١٦﴿

Przeto niech nie odwróci cię od niej (od wiary weń i jej głoszenia) ten, kto w nią nie wierzy i (zamiast niej) podąża za swymi żądzami i upodobaniami, albowiem inaczej przepadniesz!

وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَٰمُوسَىٰ ﴾١٧﴿

Cóż takiego trzymasz w swojej prawej ręce, Mojżeszu?”

قَالَ هِىَ عَصَاىَ أَتَوَكَّؤُا۟ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِى وَلِىَ فِيهَا مَـَٔارِبُ أُخْرَىٰ ﴾١٨﴿

On odrzekł: „To jest moja laska. Opieram się na niej i za jej pomocą strącam liście dla mojej trzody. Używam jej także do innych potrzeb”.

قَالَ أَلْقِهَا يَٰمُوسَىٰ ﴾١٩﴿

(Bóg) powiedział: „Rzuć ją, Mojżeszu!”

فَأَلْقَىٰهَا فَإِذَا هِىَ حَيَّةٌۭ تَسْعَىٰ ﴾٢٠﴿

I on ją rzucił, a ona natychmiast stała się wężem, który pełzał.

قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا ٱلْأُولَىٰ ﴾٢١﴿

(Bóg) powiedział: „Weź go i nie lękaj się! My przywrócimy go do jego poprzedniego stanu.

وَٱضْمُمْ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخْرَىٰ ﴾٢٢﴿

A teraz włóż swoją (prawą) rękę pod pachę: ona wyjdzie (stamtąd) jaśniejąco biała, bez skazy, jako kolejny (cudowny) znak,

لِنُرِيَكَ مِنْ ءَايَٰتِنَا ٱلْكُبْرَى ﴾٢٣﴿

Abyśmy ci ukazali niektóre z Naszych największych, cudownych znaków.

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴾٢٤﴿

Idź do Faraona, albowiem on w istocie podniósł bunt”.

قَالَ رَبِّ ٱشْرَحْ لِى صَدْرِى ﴾٢٥﴿

Powiedział (Mojżesz): „Panie mój! Rozszerz moją pierś.

وَيَسِّرْ لِىٓ أَمْرِى ﴾٢٦﴿

Ułatw mi moje zadanie.

وَٱحْلُلْ عُقْدَةًۭ مِّن لِّسَانِى ﴾٢٧﴿

Rozwiąż węzeł mojego języka (abym przemawiał piękniej i)

يَفْقَهُوا۟ قَوْلِى ﴾٢٨﴿

Aby oni mogli jasno zrozumieć moją mowę.

وَٱجْعَل لِّى وَزِيرًۭا مِّنْ أَهْلِى ﴾٢٩﴿

I wyznacz mi pomocnika z mojej rodziny:^[6]

هَٰرُونَ أَخِى ﴾٣٠﴿

Aarona, mojego brata.

ٱشْدُدْ بِهِۦٓ أَزْرِى ﴾٣١﴿

Umocnij nim moją siłę,

وَأَشْرِكْهُ فِىٓ أَمْرِى ﴾٣٢﴿

Niechaj uczestniczy w moim dziele;

كَىْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًۭا ﴾٣٣﴿

Abyśmy Cię często wysławiali,

وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا ﴾٣٤﴿

Wspominali Cię i po wielekroć rozpamiętywali.

إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرًۭا ﴾٣٥﴿

Oto Ty wciąż na nas spoglądasz i obserwujesz nas”.^[8]

قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَٰمُوسَىٰ ﴾٣٦﴿

Powiedział (Bóg): „Twoja prośba została przyjęta, o Mojżeszu.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَىٰٓ ﴾٣٧﴿

I już przy innej okazji My obdarzyliśmy cię Naszą łaskawością.^[7]

إِذْ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ ﴾٣٨﴿

Natchnęliśmy twoją matkę tym, czym mieliśmy ją natchnąć, mówiąc:^[9]

أَنِ ٱقْذِفِيهِ فِى ٱلتَّابُوتِ فَٱقْذِفِيهِ فِى ٱلْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ ٱلْيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّۭ لِّى وَعَدُوٌّۭ لَّهُۥ ۚ وَأَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةًۭ مِّنِّى وَلِتُصْنَعَ عَلَىٰ عَيْنِىٓ ﴾٣٩﴿

‘Umieść dziecię w skrzyni i wrzuć ją do rzeki, a potem rzeka wyrzuci ją na brzeg: zabierze je ktoś, kto jest zarówno moim, jak i jego wrogiem (Faraon, który postanowił zabić wszystkich nowo narodzonych synów Dzieci Izraela)’. Ja obdarowałem cię (o, Mojżeszu) Swoją miłością (i ochroną, aby miłość do ciebie została wzbudzona w sercach ludzi, którzy cię spotkają), i abyś został wychowany na Moich oczach.

إِذْ تَمْشِىٓ أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰ مَن يَكْفُلُهُۥ ۖ فَرَجَعْنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ۚ وَقَتَلْتَ نَفْسًۭا فَنَجَّيْنَٰكَ مِنَ ٱلْغَمِّ وَفَتَنَّٰكَ فُتُونًۭا ۚ فَلَبِثْتَ سِنِينَ فِىٓ أَهْلِ مَدْيَنَ ثُمَّ جِئْتَ عَلَىٰ قَدَرٍۢ يَٰمُوسَىٰ ﴾٤٠﴿

Kiedy twoja siostra (pouczona przez matkę, znając dom Faraona, zabrała cię doń) poszła i powiedziała: ‘Czyż mam was zaprowadzić do kogoś, kto by go karmił?’ W taki sposób (My sprawiliśmy, że nikt inny nie był w stanie cię karmić i) zwróciliśmy cię twojej matce, aby się rozweseliła i zapomniała o swoim smutku. A (potem) ty zabiłeś (nieumyślnie) pewnego człowieka i My uratowaliśmy cię od (wynikającego stąd) strapienia, i doświadczyliśmy cię próbą (różnego rodzaju i stopnia, abyś osiągnął doskonałość). Przebywałeś przez lata pośród ludu Midian, po czym, o Mojżeszu, doszedłeś do tego, czego od ciebie oczekiwano i dla ciebie postanowiono (właściwego stanu umysłu i ducha).

وَٱصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِى ﴾٤١﴿

A Ja wybrałem Sobie ciebie (i wychowałem, abyś Mi służył).

ٱذْهَبْ أَنتَ وَأَخُوكَ بِـَٔايَٰتِى وَلَا تَنِيَا فِى ذِكْرِى ﴾٤٢﴿

Idźcie, ty i twój brat, z moimi cudownymi znakami (które wam dałem) i nigdy nie osłabnijcie we wspominaniu Mnie i przypominaniu (innym) o Mnie.

ٱذْهَبَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴾٤٣﴿

Idźcie obaj do Faraona, albowiem on zbuntował się ponad miarę.

فَقُولَا لَهُۥ قَوْلًۭا لَّيِّنًۭا لَّعَلَّهُۥ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشَىٰ ﴾٤٤﴿

Lecz przemawiajcie do niego słowami łagodnymi, a być może on się zastanowi i (wszystko) rozważy, albo też odczuje obawę (przede Mną i oka. że pokorę)”

قَالَا رَبَّنَآ إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفْرُطَ عَلَيْنَآ أَوْ أَن يَطْغَىٰ ﴾٤٥﴿

Oni powiedzieli: „Panie nasz, lękamy się, aby on nie postąpił wobec nas pochopnie (i nie pozwolił nam dokończyć naszej przemowy) albo żeby nie stał się (większym) tyranem”.

قَالَ لَا تَخَافَآ ۖ إِنَّنِى مَعَكُمَآ أَسْمَعُ وَأَرَىٰ ﴾٤٦﴿

On rzekł: „Nie lękajcie się! Oto ja jestem z wami, słyszący i widzący.

فَأْتِيَاهُ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ وَلَا تُعَذِّبْهُمْ ۖ قَدْ جِئْنَٰكَ بِـَٔايَةٍۢ مِّن رَّبِّكَ ۖ وَٱلسَّلَٰمُ عَلَىٰ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلْهُدَىٰٓ ﴾٤٧﴿

Idźcie do niego i powiedźcie: ‘Zaprawdę, my jesteśmy Wysłannikami twego Pana (który cię stworzył i podtrzymuje przy życiu), pozwól zatem Dzieciom Izraela odejść z nami i nie zadawaj im (dłużej) cierpień. My naprawdę przyszliśmy do ciebie z jasnym dowodem od twego Pana. I pokój (a także bezpieczeństwo i pomyślność) niech będzie z tym,

إِنَّا قَدْ أُوحِىَ إِلَيْنَآ أَنَّ ٱلْعَذَابَ عَلَىٰ مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴾٤٨﴿

Zaiste, zostało nam objawione, że potem prowadzi (ją do wypełnienia celu kara spotka tego, kto neguje (Boga) i jej egzystencji)”. odwraca się (od Bożego wezwania)’”.

قَالَ فَمَن رَّبُّكُمَا يَٰمُوسَىٰ ﴾٤٩﴿

(Kiedy przemówili do Faraona tak, szymi pokoleniami (z których wszystkie jak Bóg im nakazał), Faraon zapytał: przeminęły; jaką uzyskają odpłatę za „Któż jest zatem Panem was obydwu, o Mojżeszu?” swą wiarę i uczynki)?”

قَالَ رَبُّنَا ٱلَّذِىٓ أَعْطَىٰ كُلَّ شَىْءٍ خَلْقَهُۥ ثُمَّ هَدَىٰ ﴾٥٠﴿

(Mojżesz) odrzekł: „Naszym Panem kto idzie Jego prostą ścieżką. jest Ten, który stwarza wszystko i nadaje każdej rzeczy jej szczególne cechy, a

قَالَ فَمَا بَالُ ٱلْقُرُونِ ٱلْأُولَىٰ ﴾٥١﴿

(Faraon) rzekł: „Cóż więc z wcześniej-

قَالَ عِلْمُهَا عِندَ رَبِّى فِى كِتَٰبٍۢ ۖ لَّا يَضِلُّ رَبِّى وَلَا يَنسَى ﴾٥٢﴿

(Mojżesz) odpowiedział: „Mój Pan przechowuje wiedzę o nich w Zapisie (ludzkich czynów). Mój Pan nigdy nie błądzi ani nie zapomina”.

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ مَهْدًۭا وَسَلَكَ لَكُمْ فِيهَا سُبُلًۭا وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجْنَا بِهِۦٓ أَزْوَٰجًۭا مِّن نَّبَاتٍۢ شَتَّىٰ ﴾٥٣﴿

Ten, który uczynił ziemię kolebką dla was i wyznaczył wam na niej drogi; (On) zsyła z nieba wodę i posługując się nią wyprowadza pary różnorodnych roślin.

كُلُوا۟ وَٱرْعَوْا۟ أَنْعَٰمَكُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَٰتٍۢ لِّأُو۟لِى ٱلنُّهَىٰ ﴾٥٤﴿

Spożywajcie z tego i wypasajcie swoje bydło. Zaiste, we wszystkim tym są znaki (ukazujące prawdę) dla ludzi o zdrowej i nieuprzedzonej myśli.

۞ مِنْهَا خَلَقْنَٰكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَىٰ ﴾٥٥﴿

Z tejże (ziemi) My was stwarzamy i do niej was sprowadzimy; z niej też wyprowadzimy was powtórnie.

وَلَقَدْ أَرَيْنَٰهُ ءَايَٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَأَبَىٰ ﴾٥٦﴿

Oto My ukazaliśmy Faraonowi Nasze znaki – wszystkie z nich (w tym te, które daliśmy szczególnie Mojżeszowi), lecz on je odrzucił i odmówił (przyjęcia wiary).^[11]

قَالَ أَجِئْتَنَا لِتُخْرِجَنَا مِنْ أَرْضِنَا بِسِحْرِكَ يَٰمُوسَىٰ ﴾٥٧﴿

Powiedział: „Mojżeszu, czy przyszedłeś po to, aby wypędzić nas z naszego kraju przy pomocy swojej sztuki czarnoksięskiej?

فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍۢ مِّثْلِهِۦ فَٱجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ مَوْعِدًۭا لَّا نُخْلِفُهُۥ نَحْنُ وَلَآ أَنتَ مَكَانًۭا سُوًۭى ﴾٥٨﴿

W takim razie my z pewnością przedstawimy przed tobą czary podobne do tych. Wyznacz więc spotkanie pomiędzy nami a tobą, którego my i ty dotrzymamy, na odpowiednim (dla nas) otwartym, równym miejscu”.

قَالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ ٱلزِّينَةِ وَأَن يُحْشَرَ ٱلنَّاسُ ضُحًۭى ﴾٥٩﴿

Powiedział (Mojżesz): „Spotkanie odbędzie się w dniu Święta i niech ludzie zgromadzą się przed południem”.^[10]

فَتَوَلَّىٰ فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَهُۥ ثُمَّ أَتَىٰ ﴾٦٠﴿

Faraon odszedł i uruchomił całą swoją pomysłowość, a wtedy się pojawił (na uzgodnionym spotkaniu).

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰ وَيْلَكُمْ لَا تَفْتَرُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًۭا فَيُسْحِتَكُم بِعَذَابٍۢ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنِ ٱفْتَرَىٰ ﴾٦١﴿

Powiedział do nich Mojżesz: „Biada wam! Nie wymyślajcie kłamstw przeciwko Bogu (twierdząc, że nasze jasne dowody są sztuczkami czarnoksięskimi; że zamierzamy was wypędzić z waszego kraju i biorąc sobie inne istoty boskie poza Nim), ażeby On nie zniszczył was surową plagą. Stracony jest ten, kto wymyśla kłamstwo”.

فَتَنَٰزَعُوٓا۟ أَمْرَهُم بَيْنَهُمْ وَأَسَرُّوا۟ ٱلنَّجْوَىٰ ﴾٦٢﴿

(Ostrzeżenie, wypowiedziane przez Mojżesza, zrobiło wrażenie na niektórych czarownikach i możnych z otoczenia Faraona, wobec czego) zaczęli omawiać swą sprawę na tajnej naradzie.

قَالُوٓا۟ إِنْ هَٰذَٰنِ لَسَٰحِرَٰنِ يُرِيدَانِ أَن يُخْرِجَاكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِمَا وَيَذْهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ ٱلْمُثْلَىٰ ﴾٦٣﴿

(Możni wpłynęli na czarowników i) oni rzekli: „Ci dwaj są z pewnością czarownikami chcącymi wypędzić was z waszego kraju za pomocą swych czarów i zniweczyć wasz przykładny sposób życia.

فَأَجْمِعُوا۟ كَيْدَكُمْ ثُمَّ ٱئْتُوا۟ صَفًّۭا ۚ وَقَدْ أَفْلَحَ ٱلْيَوْمَ مَنِ ٱسْتَعْلَىٰ ﴾٦٤﴿

Zbierzcie zatem waszą pomysłowość i przybywajcie w szeregach (jako siła zjednoczona i zorganizowana), albowiem triumfował będzie ten, kto dziś odniesie przewagę”.

قَالُوا۟ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلْقِىَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَىٰ ﴾٦٥﴿

Oni (czarownicy) powiedzieli: „Mojżeszu, albo rzuć ty, albo my rzucimy pierwsi!”

قَالَ بَلْ أَلْقُوا۟ ۖ فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِن سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَىٰ ﴾٦٦﴿

On odparł: „Nie, wy rzucajcie pierwsi!” I natychmiast zdało mu się, jakby wskutek czarów ich sznury i laski pełzały.

فَأَوْجَسَ فِى نَفْسِهِۦ خِيفَةًۭ مُّوسَىٰ ﴾٦٧﴿

Wtedy Mojżesz odczuł w swojej duszy pewną obawę (że obecni znaleźli się pod wpływem czarowników).^[12]

قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْأَعْلَىٰ ﴾٦٨﴿

My powiedzieliśmy: „Nie lękaj się! Z pewnością to ty, ty będziesz górą.

وَأَلْقِ مَا فِى يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوٓا۟ ۖ إِنَّمَا صَنَعُوا۟ كَيْدُ سَٰحِرٍۢ ۖ وَلَا يُفْلِحُ ٱلسَّاحِرُ حَيْثُ أَتَىٰ ﴾٦٩﴿

Rzuć to, co znajduje się w twojej prawej ręce: a ono połknie wszystko, co oni uczynili. To, co oni uczynili, to tylko sztuczka czarodziejska. A czarownik nie osiągnie pomyślności, do czego by nie zmierzał”.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سُجَّدًۭا قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ هَٰرُونَ وَمُوسَىٰ ﴾٧٠﴿

I (tak się też stało, a) wtedy czarownicy rzucili się na ziemię w pokłonie. Oświadczyli: „Uwierzyliśmy w Pana Aarona i Mojżesza!”

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ ۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ فِى جُذُوعِ ٱلنَّخْلِ وَلَتَعْلَمُنَّ أَيُّنَآ أَشَدُّ عَذَابًۭا وَأَبْقَىٰ ﴾٧١﴿

Rzekł (Faraon): „Czyż wierzycie w Niego, zanim ja wam na to pozwolę? Widzę, że on (Mojżesz) jest waszym mistrzem, który wyuczył was sztuki czarnoksięskiej! Zaprawdę, ja każę obciąć wam ręce i stopy naprzeciwlegle, i każę was ukrzyżować na pniach drzew palmowych. A wtedy z pewnością się dowiecie, który z nas (Pan Aarona i Mojżesza czy też ja) jest surowszy w karaniu i bardziej wytrwały!”^[13]

قَالُوا۟ لَن نُّؤْثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَآءَنَا مِنَ ٱلْبَيِّنَٰتِ وَٱلَّذِى فَطَرَنَا ۖ فَٱقْضِ مَآ أَنتَ قَاضٍ ۖ إِنَّمَا تَقْضِى هَٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَآ ﴾٧٢﴿

Oni powiedzieli: „My nigdy nie będziemy przedkładać ciebie ponad te jasne dowody (ukazujące prawdę), które do nas przyszły, i ponad Tego, który nas stworzył. Przeto rozstrzygnij to, co masz rozstrzygnąć; ty możesz decydować jedynie o życiu tego świata.

إِنَّآ ءَامَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَٰيَٰنَا وَمَآ أَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ ٱلسِّحْرِ ۗ وَٱللَّهُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ﴾٧٣﴿

Oto my uwierzyliśmy w naszego Pana i (żywimy nadzieję) że On wybaczy nam nasze winy i te sztuczki czarodziejskie, do których nas zmusiłeś. Bóg jest Najlepszy (w dawaniu nagrody) i Najbardziej Stabilny”.

إِنَّهُۥ مَن يَأْتِ رَبَّهُۥ مُجْرِمًۭا فَإِنَّ لَهُۥ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴾٧٤﴿

Kto przybywa przed swego Pana jako niewierzący grzesznik, tego z pewnością czeka Piekło: on w nim ani nie umrze, ani nie będzie żył.

وَمَن يَأْتِهِۦ مُؤْمِنًۭا قَدْ عَمِلَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَأُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلدَّرَجَٰتُ ٱلْعُلَىٰ ﴾٧٥﴿

Tymczasem tych, którzy przybywają przed Niego jako wierzący, którzy czynili dobre, prawe dzieła, czekają wzniosłe stopnie i wysokie stacje –

جَنَّٰتُ عَدْنٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ مَن تَزَكَّىٰ ﴾٧٦﴿

Ogrody wiecznej błogości, przez które przepływają rzeki; i oni będą tam przebywać (na wieczność). Taka jest nagroda dla tego, kto dochodzi do czystości.

وَلَقَدْ أَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِى فَٱضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًۭا فِى ٱلْبَحْرِ يَبَسًۭا لَّا تَخَٰفُ دَرَكًۭا وَلَا تَخْشَىٰ ﴾٧٧﴿

Objawiliśmy Mojżeszowi: „Wyrusz z Moimi sługami nocą i (kiedy dosięgniesz skraju morza, a za tobą będzie spieszył w pościgu Faraon wraz z armią) wybij dla nich (Moich sług) swoją laską suchy szlak poprzez morze, i nie musisz się lękać, że zostaniesz doścignięty (przez Faraona) ani że utopisz się w morzu”.

فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِۦ فَغَشِيَهُم مِّنَ ٱلْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ ﴾٧٨﴿

Faraon ścigał ich zatem swoimi zbrojnymi zastępami i zostały one ogarnięte przez morze ku ich zgubie.

وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُۥ وَمَا هَدَىٰ ﴾٧٩﴿

Faraon poprowadził swój lud ku zbłądzeniu (a ostatecznie – ku unicestwieniu); on nie poprowadził go drogą. prostą (ku prawdzie ani pomyślności)^[14]

يَٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ قَدْ أَنجَيْنَٰكُم مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوَٰعَدْنَٰكُمْ جَانِبَ ٱلطُّورِ ٱلْأَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ﴾٨٠﴿

O, Dzieci Izraela! My wybawiliśmy was od waszego wroga i zawarliśmy z wami przymierze poprzez Mojżesza, na prawym stoku Góry Synaj (gdzie daliśmy wam Torę); i My zesłaliśmy wam mannę i przepiórki (abyście przetrwali na pustyni).

كُلُوا۟ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقْنَٰكُمْ وَلَا تَطْغَوْا۟ فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِى ۖ وَمَن يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِى فَقَدْ هَوَىٰ ﴾٨١﴿

(Powiedzieliśmy:) Spożywajcie z czystych, zdrowych rzeczy, w które was zaopatrzyliśmy, lecz nie przekraczajcie w tym granic (poprzez marnotrawstwo, niewdzięczność, niedozwolony sposób zarobkowania i inne grzechy). W przeciwnym wypadku Mój gniew (i potępienie) sprawiedliwie na was spadnie. A na kogo spadnie Moje potępienie, ten z. pewnością doprowadzi się do ruiny^[15]

وَإِنِّى لَغَفَّارٌۭ لِّمَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحًۭا ثُمَّ ٱهْتَدَىٰ ﴾٨٢﴿

A przecież Ja jestem Przebaczający wobec każdego, kto żałuje za grzechy, wierzy i czyni dobre, prawe dzieła, a potem trzyma się prostej ścieżki.

۞ وَمَآ أَعْجَلَكَ عَن قَوْمِكَ يَٰمُوسَىٰ ﴾٨٣﴿

(Kiedy Mojżesz przybył na spotkanie z Nami na Górze Synaj, aby otrzymać Torę, My zapytaliśmy go:) „Mojżeszu, cóż cię skłoniło do opuszczenia swego ludu w takim pośpiechu?”

قَالَ هُمْ أُو۟لَآءِ عَلَىٰٓ أَثَرِى وَعَجِلْتُ إِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضَىٰ ﴾٨٤﴿

On odrzekł: „Oni idą moimi śladami; a ja spieszyłem do ciebie, mój Panie, abyś był ze mnie zadowolony”.

قَالَ فَإِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنۢ بَعْدِكَ وَأَضَلَّهُمُ ٱلسَّامِرِىُّ ﴾٨٥﴿

Powiedział (Bóg): „(Wiedz zatem, że) oto podczas twojej nieobecności My poddaliśmy twój lud próbie, a Samiri (Samarytanin) zwiódł go ku zbłądzeniu”.^[16]

فَرَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوْمِهِۦ غَضْبَٰنَ أَسِفًۭا ۚ قَالَ يَٰقَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ۚ أَفَطَالَ عَلَيْكُمُ ٱلْعَهْدُ أَمْ أَرَدتُّمْ أَن يَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَخْلَفْتُم مَّوْعِدِى ﴾٨٦﴿

Wrócił więc Mojżesz do swego ludu zagniewany i smutny. Powiedział: „Ludu mój! Czyż wasz Pan nie złożył wam pięknej obietnicy (że da wam Torę dla waszego szczęścia w obu światach i osiedli was w ziemi, której okolice On pobłogosławił)? Czyż czas wyznaczony (na moją nieobecność) wydał się wam zbyt długi albo czy chcieliście, aby spadło na was potępienie od waszego Pana za to, że złamaliście złożoną mi obietnicę?” mi z ozdobami ludu (egipskiego) i je

قَالُوا۟ مَآ أَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلَٰكِنَّا حُمِّلْنَآ أَوْزَارًۭا مِّن زِينَةِ ٱلْقَوْمِ فَقَذَفْنَٰهَا فَكَذَٰلِكَ أَلْقَى ٱلسَّامِرِىُّ ﴾٨٧﴿

Oni odpowiedzieli: „My nie złamawyrzuciliśmy (aby się ich pozbyć) w taki liśmy naszej obietnicy wobec ciebie z sam sposób, jak wyrzucił (je) Samiri (do własnej woli (i rozmyślnie), lecz byliognia)”. śmy obarczeni (grzesznymi) ładunka-

فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًۭا جَسَدًۭا لَّهُۥ خُوَارٌۭ فَقَالُوا۟ هَٰذَآ إِلَٰهُكُمْ وَإِلَٰهُ مُوسَىٰ فَنَسِىَ ﴾٨٨﴿

A potem on wyprowadził im (ze stopionych ozdób) cielca, kształtując go w ciało pobekujące. A wtedy oni oświadczyli: „Oto bóstwo wasze i bóstwo Mojżesza, lecz on (o tym) zapomniał”.^[19]

أَفَلَا يَرَوْنَ أَلَّا يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًۭا وَلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّۭا وَلَا نَفْعًۭا ﴾٨٩﴿

Czyż oni w ogóle nie widzieli, że on nie mógł im odpowiedzieć nawet jednym słowem i że nie miał mocy, aby im zaszkodzić ani też przynieść im korzyść?

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَٰرُونُ مِن قَبْلُ يَٰقَوْمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِۦ ۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ ٱلرَّحْمَٰنُ فَٱتَّبِعُونِى وَأَطِيعُوٓا۟ أَمْرِى ﴾٩٠﴿

A przecież Aaron powiedział im, zanim powrócił Mojżesz (ostrzegając): „O, mój ludu! Poprzez niego jesteście jedynie poddawani próbie (która ma stwierdzić jakość waszego rozumienia wiary i przywiązania do niej). Zaprawdę, wasz Pan jest Miłosierny (i Przebaczający), pójdźcie zatem za mną i bądźcie posłuszni memu rozkazowi!”

قَالُوا۟ لَن نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عَٰكِفِينَ حَتَّىٰ يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَىٰ ﴾٩١﴿

Oni jednak rzekli: „Żadną miarą nie przestaniemy go czcić, dopóki Mojżesz do nas nie powróci”.

قَالَ يَٰهَٰرُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوٓا۟ ﴾٩٢﴿

(Powróciwszy i nieświadom Aaronowego ostrzeżenia, Mojżesz) powiedział: „O, Aaronie! Cóż cię powstrzymało, gdy widziałeś, jak schodzą z prostej ścieżki,

أَلَّا تَتَّبِعَنِ ۖ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِى ﴾٩٣﴿

Od podążania za mną? Czyż więc okazałeś nieposłuszeństwo mojemu rozkazowi?”^[17]

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِى وَلَا بِرَأْسِىٓ ۖ إِنِّى خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِى ﴾٩٤﴿

Aaron odrzekł: „O, synu mojej matki! Nie chwytaj mnie za brodę ani za głowę! Lękałem się, że powiesz: ‘Doprowadziłeś do podziału pomiędzy Dziećmi Izraela i nie przykładałeś wagi do moich rozkazów!’”.^[18]

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يَٰسَٰمِرِىُّ ﴾٩٥﴿

(Mojżesz zwrócił się do Samiriego i) powiedział: „Co z tobą, o Samiri (że uczyniłeś rzecz tak straszliwą)?”

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا۟ بِهِۦ فَقَبَضْتُ قَبْضَةًۭ مِّنْ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتْ لِى نَفْسِى ﴾٩٦﴿

Zaprawdę, tych, którzy wierzą i czynią dobre, prawe dzieła, Miłosierny (Bóg) obdarzy miłością (mieszkańców niebios i wielu mieszkańców ziemi, i oni otrzymają gościnę u stworzeń Boga bez względu na to, czy teraz są słabi i nieliczni). On odpowiedział: „Zobaczyłem coś, czego oni nie potrafili dostrzec, wziąłem przeto pył ze śladów wysłannika (archanioła Gabriela) i wrzuciłem go do roztopionych ozdób: moja dusza podpowiedziała mi, żebym tak uczynił”.

قَالَ فَٱذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِى ٱلْحَيَوٰةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَ ۖ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًۭا لَّن تُخْلَفَهُۥ ۖ وَٱنظُرْ إِلَىٰٓ إِلَٰهِكَ ٱلَّذِى ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًۭا ۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُۥ فِى ٱلْيَمِّ نَسْفًا ﴾٩٧﴿

My czynimy go (ów Koran) łatwym (do recytowania i zrozumienia) i w twoim języku, abyś mógł przezeń głosić radosne wieści bogobojnym i ostrzegać ludzi swarliwych. Powiedział (Mojżesz): „Idź precz! (Wyrok) dla ciebie jest (taki), że w tym życiu będziesz mówił: ‘Nie dotykajcie mnie!’ (aby ostrzec ludzi, że się zbliżasz), i oto jest dla ciebie obietnica (kary), której nie jesteś w stanie uniknąć. A teraz spójrz na to bóstwo, któremu byłeś oddany: zaprawdę, my je spalimy, a to, co z niego pozostanie, rozrzucimy w morzu!”

إِنَّمَآ إِلَٰهُكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَسِعَ كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًۭا ﴾٩٨﴿

I jakże wiele pokoleń unicestwiliśmy przed nimi! Czyż możesz odczuć (istnienie) choćby jednego z nich albo usłyszeć choćby ich szept? TA. HA N Współczującego! „(O, ludu mój!) Jedynym waszym Bogiem jest Bóg, a poza Nim nie ma innego boga. On obejmuje Swoją Wiedzą wszystkie rzeczy”.

كَذَٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ مَا قَدْ سَبَقَ ۚ وَقَدْ ءَاتَيْنَٰكَ مِن لَّدُنَّا ذِكْرًۭا ﴾٩٩﴿

W ten sposób my opowiadamy ci (o, Mojżeszu) niektóre z przykładowych wydarzeń, jakie miały miejsce w przeszłości. Zaiste, My daliśmy ci Nasze Napomnienie (Księgę wiedzy i pouczeń).

مَّنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُۥ يَحْمِلُ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ وِزْرًا ﴾١٠٠﴿

Kto się odeń odwróci, ten z pewnością poniesie ciężar w Dniu Zmartwychwstania,

خَٰلِدِينَ فِيهِ ۖ وَسَآءَ لَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ حِمْلًۭا ﴾١٠١﴿

Niosąc go na wieki. Jakże zły będzie to dla nich ciężar w Dniu Zmartwychwstania!

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ ۚ وَنَحْشُرُ ٱلْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍۢ زُرْقًۭا ﴾١٠٢﴿

Owego Dnia zadmą w trąbę i my wskrzesimy do życia i zbierzemy niewierzących grzeszników – jasnookich (wystraszonych i umęczonych).

يَتَخَٰفَتُونَ بَيْنَهُمْ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًۭا ﴾١٠٣﴿

Oni będą szeptać pomiędzy sobą: „Wy przebywaliście na świecie jedynie dziesięć (dni)”.

نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا يَوْمًۭا ﴾١٠٤﴿

To My mamy pełną wiedzę o tym, o czym oni będą mówić, kiedy najbystrzejszy pośród nich powie: „Przebywaliście tylko jeden dzień”.

وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْجِبَالِ فَقُلْ يَنسِفُهَا رَبِّى نَسْفًۭا ﴾١٠٥﴿

Oni pytają cię (Wysłanniku) o (to, co spotka) góry (w Dniu Sądu). Powiedz: „Mój Pan obróci je w proch i pył i rozrzuci.

فَيَذَرُهَا قَاعًۭا صَفْصَفًۭا ﴾١٠٦﴿

I On pozostawi ją (ziemię) jako opuszczoną pustać.

لَّا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجًۭا وَلَآ أَمْتًۭا ﴾١٠٧﴿

Nie zobaczysz na niej krzywizny ani nierówności”.

يَوْمَئِذٍۢ يَتَّبِعُونَ ٱلدَّاعِىَ لَا عِوَجَ لَهُۥ ۖ وَخَشَعَتِ ٱلْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَٰنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًۭا ﴾١٠٨﴿

Owego Dnia wszyscy prosto podążą za Głosem nawołującym – bez żadnego odchylenia; i wszystkie głosy zniżą się w pokorze przed Miłosiernym. I nie usłyszysz niczego poza szeptem.

يَوْمَئِذٍۢ لَّا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَرَضِىَ لَهُۥ قَوْلًۭا ﴾١٠٩﴿

Owego Dnia wstawiennictwo na nic się nie przyda – za wyjątkiem (wstawiennictwa) tego, komu Miłosierny udzieli zezwolenia i z którego słów On będzie zadowolony.

يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِۦ عِلْمًۭا ﴾١١٠﴿

On zna to, co przed Jego sługami (szczególnie w Dniu Sądu) i co (z ich intencji, mowy bądź działań) oni pozostawili za sobą. A tymczasem oni nie są Go w stanie objąć swoją wiedzą.

۞ وَعَنَتِ ٱلْوُجُوهُ لِلْحَىِّ ٱلْقَيُّومِ ۖ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًۭا ﴾١١١﴿

I (owego Dnia) wszystkie twarze ukorzą się przed Żyjącym, Samoistniejącym (dzięki któremu wszystko inne istnieje). I naprawdę zawiedzie się ten, którego ciężarem będzie niesprawiedliwość.

وَمَن يَعْمَلْ مِنَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌۭ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًۭا وَلَا هَضْمًۭا ﴾١١٢﴿

Ten zaś, kto czyni dobre, prawe dzieła – będąc przy tym wierzącym – nie musi się lękać, że dozna niesprawiedliwości albo uszczerbku (w należnej mu nagrodzie).

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَٰهُ قُرْءَانًا عَرَبِيًّۭا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ ٱلْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًۭا ﴾١١٣﴿

I w taki sposób zesłaliśmy go jako qur’an (rozprawę) w języku arabskim, i wyłożyliśmy w nim przestrogi w różnych okolicznościach i z różnych punktów widzenia, ażeby oni mogli powstrzymać się od nieposłuszeństwa wobec Nas, pełni bogobojności i pobożności; albo żeby on ich pobudził do wspominania i rozwagi.

فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ ٱلْمَلِكُ ٱلْحَقُّ ۗ وَلَا تَعْجَلْ بِٱلْقُرْءَانِ مِن قَبْلِ أَن يُقْضَىٰٓ إِلَيْكَ وَحْيُهُۥ ۖ وَقُل رَّبِّ زِدْنِى عِلْمًۭا ﴾١١٤﴿

Nad wszystko Wzniosły jest Bóg, Najwyższy Władca, Ostateczna Prawda – i Niezmienny. Nie okazuj pośpiechu (o, Wysłanniku) z Koranem, zanim nie zostanie tobie objawiony w pełni, lecz mów: „Panie mój, pomnóż moją wiedzę”.

وَلَقَدْ عَهِدْنَآ إِلَىٰٓ ءَادَمَ مِن قَبْلُ فَنَسِىَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُۥ عَزْمًۭا ﴾١١٥﴿

Zaiste, zawarliśmy przymierze z Adamem (i zabroniliśmy mu zbliżać się do drzewa w Ogrodzie), lecz on postąpił, nie pamiętając (o nim). My nie znaleźliśmy w nim stanowczości.

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِءَادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ أَبَىٰ ﴾١١٦﴿

I kiedy powiedzieliśmy aniołom: „Padnijcie w pokłonie przed Adamem”, oddali pokłon wszyscy, za wyjątkiem Iblisa. On odmówił.

فَقُلْنَا يَٰٓـَٔادَمُ إِنَّ هَٰذَا عَدُوٌّۭ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ ٱلْجَنَّةِ فَتَشْقَىٰٓ ﴾١١٧﴿

Powiedzieliśmy przeto: „O, Adamie! Zaprawdę, to jest wróg twój i twojej żony. Niechaj on nie wypędzi was obojga z Ogrodu, albowiem (wtedy) będziesz nieszczęśliwy.

إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعْرَىٰ ﴾١١٨﴿

Masz oto zapewnienie, że nie będziesz tam znosił głodu ani nie będziesz nagi,

وَأَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا۟ فِيهَا وَلَا تَضْحَىٰ ﴾١١٩﴿

I nie będziesz cierpiał z pragnienia dwoje – pospołu i (wraz z Szatanem, i od ani od żaru słonecznego”. tej pory) niektórzy z was będą nieprzy-

فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ ٱلشَّيْطَٰنُ قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ ٱلْخُلْدِ وَمُلْكٍۢ لَّا يَبْلَىٰ ﴾١٢٠﴿

Lecz Szatan podszepnął mu złą jaciółmi innych. Jeśli przyjdzie do was myśl, mówiąc: „O, Adamie, czyż mam przewodnictwo ode Mnie (jako Księga cię poprowadzić ku drzewu życia wieczdana Wysłannikowi), to kto podąży za nego i królestwu, które się nigdy nie rozMoim przewodnictwem (i zwróci się ku padnie? Mnie z wiarą i czcią), ten nie zbłądzi ani

فَأَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ ٱلْجَنَّةِ ۚ وَعَصَىٰٓ ءَادَمُ رَبَّهُۥ فَغَوَىٰ ﴾١٢١﴿

Oni oboje spożyli z niego i dostrzenie będzie nieszczęśliwy. gli nagość wstydliwych części swego cia-

ثُمَّ ٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَىٰ ﴾١٢٢﴿

A potem jego Pan wybrał go, przywskrzesiłeś mnie ślepym, skoro (w życiu jął jego skruchę i obdarzył go swoim przewodnictwem. doczesnym) byłem widzący?”.

قَالَ ٱهْبِطَا مِنْهَا جَمِيعًۢا ۖ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّۭ ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّى هُدًۭى فَمَنِ ٱتَّبَعَ هُدَاىَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَىٰ ﴾١٢٣﴿

Powiedział: „Odejdźcie stąd oby-

وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِى فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةًۭ ضَنكًۭا وَنَحْشُرُهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ أَعْمَىٰ ﴾١٢٤﴿

Kto się jednak odwróci od wspomiła (i obudziły się w nich zmysły). Zaczęnania Mnie (i od Księgi), ten będzie wiódł li się więc przykrywać liśćmi z Ogrodu. życie pełne utrapienia, a My wskrzesimy Adam okazał nieposłuszeństwo swemu go w Dniu Zmartwychwstania ślepym” Panu i zbłądził.^[20]

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِىٓ أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًۭا ﴾١٢٥﴿

On powie: „Panie mój, dlaczego

قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتْكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَا ۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلْيَوْمَ تُنسَىٰ ﴾١٢٦﴿

Odpowie (Bóg): „Tak oto! Przyszły do ciebie Nasze Objawienia, lecz ty je zlekceważyłeś, przeto dzisiaj sam zostaniesz zlekceważony”.

وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِنۢ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ ۚ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَىٰٓ ﴾١٢٧﴿

My tak odpłacamy temu, kto marnotrawi (dane mu przez Boga zdolności), przekracza granice (przyzwoitości, popełniając ciężkie grzechy) i nie wierzy w Objawienia swego Pana. Zaprawdę, kara na Tamtym Świecie jest surowsza i najtrwalsza.

أَفَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ ٱلْقُرُونِ يَمْشُونَ فِى مَسَٰكِنِهِمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَٰتٍۢ لِّأُو۟لِى ٱلنُّهَىٰ ﴾١٢٨﴿

Czyż nie jest to dla nich wskazówką (i nauką pokazującą), jak wiele unicestwiliśmy przed nimi pokoleń, po których zniszczonych domostwach oni się (teraz) przechadzają? Z całą pewnością w tym są znaki (obwieszczające prawdę) dla ludzi roztropnych. dzy nich, aby się radowali blaskiem życia

وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامًۭا وَأَجَلٌۭ مُّسَمًّۭى ﴾١٢٩﴿

Gdyby nie orzeczenie już wydane tego świata i aby ich doświadczyć. Zaopai wyznaczony już przez twojego Pana trzenie twego Pana (którym cię obdarzył i (przez Niego) termin, to wyrok (przektóre od Niego otrzymasz w życiu wieczciwko nim) zostałby już z pewnością nym) jest lepsze i dłużej trwające. ogłoszony i wykonany.^[21]

فَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ ٱلشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا ۖ وَمِنْ ءَانَآئِ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْ وَأَطْرَافَ ٱلنَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرْضَىٰ ﴾١٣٠﴿

Zachowaj zatem cierpliwość (o, ści wykonywać modlitwę i bądź wytrwaWysłanniku), cokolwiek oni by nie ły w jej przestrzeganiu. My nie żądamy mówili, i wysławiaj chwałę swego Pana od ciebie żadnego zaopatrzenia; to My przed wschodem słońca i przed jego dajemy tobie zaopatrzenie. (Wszystkie zachodem. Wychwalaj Go także w godzizatem modlitwy są z twoim pożytkiem). nach nocnych oraz przy krańcach dnia, A (upragniony) ostateczny wynik przyaby Bóg był z ciebie zadowolony i abyś pada pobożności i prawości. ty był rad (z tego, co On tobie przezna-

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِۦٓ أَزْوَٰجًۭا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰ ﴾١٣١﴿

Nie wytężaj swych oczu ku temu, co My daliśmy pewnym grupom spomięjego Pana!” Czyż nie przyszedł do nich (wystarczający) Jasny Dowód (prawdziwości) tego, co znajduje się we wcześniejszych Pismach?

وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱصْطَبِرْ عَلَيْهَا ۖ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًۭا ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُكَ ۗ وَٱلْعَٰقِبَةُ لِلتَّقْوَىٰ ﴾١٣٢﴿

Nakaż swojej rodzinie i społeczno-

وَقَالُوا۟ لَوْلَا يَأْتِينَا بِـَٔايَةٍۢ مِّن رَّبِّهِۦٓ ۚ أَوَلَمْ تَأْتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴾١٣٣﴿

A oni mówią: „Gdybyż on tylczył). ko przyniósł nam znak (cud) od swo-

وَلَوْ أَنَّآ أَهْلَكْنَٰهُم بِعَذَابٍۢ مِّن قَبْلِهِۦ لَقَالُوا۟ رَبَّنَا لَوْلَآ أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًۭا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ مِن قَبْلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخْزَىٰ ﴾١٣٤﴿

Gdybyśmy ich unicestwili, dotykając karą przed nim (zanim przyszedł do nich ów Dowód), powiedzieliby z pewnością: „Panie nasz! Gdybyś tylko posłał nam Wysłannika, to my podążylibyśmy za Twoimi Objawieniami zanim zostaliśmy poniżeni i zawstydzeni”.

قُلْ كُلٌّۭ مُّتَرَبِّصٌۭ فَتَرَبَّصُوا۟ ۖ فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحَٰبُ ٱلصِّرَٰطِ ٱلسَّوِىِّ وَمَنِ ٱهْتَدَىٰ ﴾١٣٥﴿

Powiedz: „Każdy wyczekuje (my i wy, co przyniesie przyszłość), wyczekujecie więc! Wkrótce dowiecie się, kto szedł drogą równą i kto był prowadzony drogą prostą (i doczekał się spełnienia swoich oczekiwań).