Brzask

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْفَجْرِ ﴾١﴿

Na brzask,^[1]

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ ﴾٢﴿

I na dziesięć nocy^[2]

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ﴾٣﴿

Na parzyste i nieparzyste,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴾٤﴿

I na noc, gdy odbywa podróż (ku końcowi).^[3]

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ ﴾٥﴿

Czyż nie ma w tym uroczystej przysięgi dla tego, kto ma rozum (by rozważał i by rozum poprowadził go ku prawdzie, i by trzymał się z dala od zła)?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴾٦﴿

Czyż nie widziałeś tego i nie zastanakraczali wszelkie granice) w krajach (w wiałeś się nad tym, jak twój Pan postąktórych żyli); pił z (plemieniem) Ad,

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴾٧﴿

(Ludem) Iram, posiadającym gmachy soby chaos i zepsucie. z wieloma kolumnami,

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴾٨﴿

Czegoś podobnego nie stworzono na zał się nad nimi bicz z karą (dotykając ziemi? ich różnorako)^[5]

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴾٩﴿

I z (plemieniem) Samud, które wyrą-

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴾١٠﴿

I z Faraonem, który miał straszliwe obdarza). fortece?.

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴾١١﴿

(Wszyscy) oni buntowali się (i prze-

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴾١٢﴿

W nim będzie źródło płynące, I powiększali w nich na wszelkie spo-

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴾١٣﴿

W nim podniesione wysoko łoża, Dlatego twój Pan sprawił, że rozwią-

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴾١٤﴿

I postawione puchary, Zaprawdę, twój Pan stoi zawsze bało skały w dolinie (by budować sobie na straży (rodzaju ludzkiego i rozlicza domostwa)? według błogosławieństw, którymi go^[4]

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴾١٥﴿

I ułożone w rzędzie poduszki, Przeto człowiek, gdy Pan poddaje go próbie, obsypując łaskami, mówi: „Mój Pan obdarzył mnie zaszczytem”.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ﴾١٦﴿

I rozpostarte bogate kobierce. Kiedy jednak Pan doświadcza go, ograniczając mu środki do życia, wtedy mówi: „Mój Pan mnie poniżył”.

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴾١٧﴿

Czyż oni nie zastanowią się nad wielbłądami, jak one zostały stworzone? Zaiste, nie! Wy (ludzie) nie traktujecie sierot z uprzejmością i szczodrością;

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴾١٨﴿

I niebiosami, jak zostały wyniesione? Nie zachęcacie się wzajemnie do nakarmienia potrzebującego.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ﴾١٩﴿

I nad górami, jak zostały ustawione i umocowane? I zjadacie dziedzictwo (należące do was lub kogoś innego) z chciwością (nie zważając, czy jest to dozwolone, czy też zabronione);

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ﴾٢٠﴿

I nad ziemią, jak została rozpostarta? I miłujecie bogactwo, żywiąc dla niego i jego gromadzenia bezgraniczną żarliwość.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ﴾٢١﴿

Przeto przypominaj i napominaj (ich), gdyż ty jesteś przypominającym i napominającym (i taka jest twoja powinność). Zaiste, nie! Kiedy ziemia zostanie zmiażdżona na pył, uderzenie za uderzeniem;

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ﴾٢٢﴿

Nie jesteś tym, który by im narzucał (wiarę). I przybędzie twój Pan (odkryje Swoją Moc i Majestat), i aniołowie przybędą – szereg za szeregiem;

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴾٢٣﴿

Kto się jednak odwróci (z niechęcią od napomnienia) i nie uwierzy (w to, co jest mu głoszone), Owego Dnia zostanie przybliżone Piekło; owego Dnia człowiek zrozumie (co znaczy być obdarzonym łaską i jak powinien był na nią odpowiedzieć), lecz w czym pomoże mu (wtedy) to zrozumienie?

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴾٢٤﴿

Tego Bóg ukarze karą największą (Piekieł). On powie: „O, gdybym przygotował (jakieś dobre uczynki) dla mojego życia (przyszłego)!

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴾٢٥﴿

Zaprawdę, do Nas nastąpi ich powrót; Owego Dnia nikt nie będzie mógł karać tak, jak On.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴾٢٦﴿

Potem zaś do Nas należy wezwanie ich do (złożenia) rachunku. N Współczującego! I (owego Dnia) nikt nie będzie mógł skrępować tak, jak On (uczyni to z grzesznikami).

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴾٢٧﴿

(Lecz do sprawiedliwego Bóg powie:) „O ty, duszo uspokojona (zadowolona z prawd wiary, Boskich przykazań i traktowania przez Niego stworzeń)!

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ﴾٢٨﴿

Powróć do swego Pana zadowolona (ze swego Pana i z tego, jak On ciebie traktuje) i taka, w której ma On upodobanie.

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ﴾٢٩﴿

Wejdź zatem pomiędzy Moje sługi (w pełni szczęśliwa ze swojej posługi dla Mnie)!

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴾٣٠﴿

I wejdź do Mojego Raju”.