[1]Przy wielu okazjach Bóg obiecywał Wysłannikowi pomoc i zwycięstwo i otwarcie oświadczał, że On i Jego Wysłannik je odniosą. Na przykład, gdy Prorok Muhammad i jego zwolennicy cierpieli prześladowania z rąk politeistów mekkańskich, Bóg zadeklarował: „My z pewnością wspomożemy Naszych wysłanników i tych, którzy wierzą, podczas życia na tym świecie, a także i tego Dnia, kiedy wystąpią świadkowie (by zaświadczyć o tym, jak ludzie odpowiedzieli na wezwanie wysłanników)” (40:51). W Medynie podczas bitwy pod Uhud w trzecim roku Hidżry Bóg oświadczył: „I jeszcze jedno (błogosławieństwo), które miłujecie: pomoc Boga i rychłe nadejście zwycięstwa (które będzie prowadzić do dalszych zwycięstw). Głoś radosne wieści wiernym” (61:13). A po Bitwie Rowu, która miała miejsce w piątym roku Hidżry, On obiecał: Bóg zdecydował: „Zaiste, zwyciężę Ja, Ja i Moi Wysłannicy”. Oto Bóg jest Wszechpotężny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta (58:21). Ponieważ jednak ludzie poddawani są próbie, by przygotowali się do życia na Tamtym Świecie, to On sprawił, że pomoc i zwycięstwo zależne jest od tego, czy wierni pomagają Jego sprawie: O, wy, którzy wierzycie! Jeśli wspomożecie Boga (zmagając się dla Jego sprawy), On wspomoże was i wzmocni wasze stopy (byście się nie zachwiali na Jego drodze, a ostatecznie – zwyciężyli) (47:7). Toteż z Bożą pomocą, zwycięstwo było pewne, gdyż wierni wspomogli sprawę Boga i wykonali swe powinności w sposób, który Mu się podobał.