[1]Fakhru’d-D ì n ar-R Â z ì, wielki komentatym wersecie w powiązaniu z Ludźmi Lewitor Koranu, wskazał na to, że Bóg w niniejcy, ludźmi nieszczęsnymi (którzy otrzymają szym wersecie nazywany jest trzema imioZapis swoich czynów w lewe ręce), hołdująnami: On, Bóg i Jeden Absolutnie Jedyny. cymi niewłaściwym pojęciom na temat Boga, „On” oznacza Istotę Boską w Jej Podstawoa także negującymi Jego istnienie lub przypiwej Zasadzie, niemożliwą do opisania, znaną sującymi Mu różnych współtowarzyszy. jedynie przez Niego Samego; niemożliwą do oznaczenia za pomocą jakichkolwiek Atrywaniem wyrażenia: Bóg jest Jeden (Łahid) a butów lub Imion. „Bóg” jest Istotą Boską, Jeden Absolutnie Jedyny (Ahad). Uznawanie, która się manifestuje i jest poznawana przez że Bóg jest Jeden (Łahid) oznacza manifestaSwoje Atrybuty i Imiona i która obejmucję Boskich Imion, które zapewniają istnieje wszystkie Atrybuty i Imiona, jakimi jest nie wszystkim rzeczom i bytom i są odpowienazywana. „Jeden Absolutnie Jedyny” neguje dzialne za ich egzystencję w całym wszechwszystkie fałszywe pojęcia i koncepcje dotyświecie. To, że Bóg jest Jeden Absolutnie czące Boskiego Bytu. „On” jest terminem Jedyny, oznacza skupienie przez Boga maniużywanym przez najbliższych Bogu; zwracafestacji Swych Atrybutów i Imion na każdej ją się oni do Niego: „On”. „Bóg” jest termiosobie i istocie. W celu zrozumienia tej różninem używanym przez Ludzi Prawicy, ludzi cy rozważmy następującą analogię: szczęścia i pomyślności (którzy otrzymają Istnieją pewne różnice pomiędzy użySłońce swoim światłem obejmuje niezliczone rzeczy. Może to pomóc w zrozumieniu Boskiej Jedności. Żeby jednak mieć w naszych umysłach całość jego światła, potrzebujemy obszernego aparatu pojęciowego i postrzegania. Nie zapominajmy jednak o słońcu – każdy obiekt jaśniejący odbija jego własności (światło i ciepło) najlepiej jak potrafi i w ten sposób manifestuje słońce. To analogia do tego, że Bóg jest Jeden Absolutnie Jedyny. W odniesieniu do manifestacji Bożej Jedności cały wszechświat jest dla Boga zwierciadłem. W odniesieniu do Boga jako Jednego Absolutnie Jedynego każda (jaśniejąca) istota stanowi Jego zwierciadło. Bediüzzaman Said Nursi zauważa, że wiara w Boską jedność ma dwa stopnie: wiara powierzchowna, tj. Bóg nie ma współtowarzyszy i wszechświat należy wyłącznie do Niego (tacy wierni mogą być podatni na zmieszanie i zbłądzenie); oraz mocne przekonanie, że Bóg jest Jeden, że wszystko należy wyłącznie do Niego; że jedynie On stwarza, utrzymuje i zaopatruje oraz powoduje śmierć itp. Tacy wierni widzą Jego pieczęć i jej odbicie na każdej rzeczy. Wolni od wątpliwości, odczuwają zawsze i wszędzie Jego Obecność. Ich przekonaniami nie zachwieje ani zwątpienie, ani zbłądzenie.

[2]To zdanie odrzuca ze stałą stanowczością wszelkie wyobrażenia wiary, które Bogu przypisują synów lub córki. Ani aniołowie nie są córami Boga, ani Jezus nie jest Jego synem.