[2]Opis Wszechmocnego Boga w wersetach

[1]Jeśli rozważymy te wersety razem z surą al-Kadr (97), dojdziemy do wniosku, że wspominają one niezmienną praktykę Boga od początku wszechświata. Ta praktyka ma dwa aspekty: jeden związany z życiem wszystkich stworzeń, a drugi ze wskazywaniem Prostej Ścieżki ludziom i dżinom. Choć nie znamy i nie możemy poznać jej dokładnej natury, to jednak wiemy, że wszystkie rzeczy, sprawy i zdarzenia mają swą wieczną egzystencję w Wiedzy Boga. Jest to istnienie rzeczy i zdarzeń w ich całości. Jeśli Bóg zechce, by miało miejsce jakieś poszczególne zdarzenie albo zaistniała jakaś rzecz, to decyduje, by każde z nich miało swoją osobną tożsamość. Możemy ów proces opisać tak, że każde zdarzenie i każda rzecz są utożsamiane z ich szczególną naturą przez Boskie Przeznaczenie (jak opisane w wersecie 15:21: I nie ma takiej rzeczy, której by skarbców (dla jej istnienia i podtrzymania) nie było u Nas, i My zsyłamy je tylko we właściwej, określonej mierze). Przeznaczenie przenosi zdarzenie lub rzecz do Królestwa Bożej Władzy i Boska Moc stwarza je zgodnie z miarami wyznaczonymi przez Przeznaczenie. To stwarzanie nazywane jest fatr – stwarzanie według pewnego systemu, a całość atrybutów danych pewnej rzeczy lub istocie nazywana jest fitra. Jak możemy wnosić z omawianych wersetów, każdy rok ma swoją szczególną tożsamość i znaczenie w całej historii wszechświata jako takiego i w dziejach ludzkości. W ciągu roku jest pewna szczególna noc, kiedy to każda rzecz i istota, co do której Bóg zdecydował, że ma zacząć istnieć, i każde zdarzenie, które ma mieć miejsce w ciągu roku, jest określane i przenoszone z Boskiej Wiedzy do dyspozycji Boskiej Mocy i Władzy. Jak można rozumieć z innych wersetów, jak np. 97:1 i 2:185, Koran został zesłany w Noc Przeznaczenia (Mocy, Miary) w czasie świętego miesiąca Ramadanu. Miesiąc ten oblicza się według kalendarza księżycowego, który jest krótszy od słonecznego o 11 dni, każda noc roku słonecznego będzie tą nocą co 354 lata. (Zawsze musimy być świadomi tego, że wszystkie nasze wyjaśnienia dotyczące Boga zawierają się w naszej, ludzkiej perspektywie. Co do samego Boga, to jest On poza wszystkimi ograniczeniami i miarami czasu i przestrzeni). W odniesieniu do ostrzegania i przewodnictwa dla ludzkich istot wersety te oznaczają, że w ciągu dziejów Bóg zsyłał wysłanników i Pisma. Koran był zsyłany na dwa sposoby: w całości i w częściach. Komentatorzy Koranu twierdzą, że w całości Koran był zesłany z Wiecznie Przechowywanej Tablicy do niebios ziemskich – Bajt Al-Ma’mur. Nie zna-

[3]W czasie, gdy politeiści mekkańscy uparmy charakteru tego Domu (Bajt) oraz sposobu, w jaki Koran został doń zesłany. Jednakcie obstawali przy swoim politeizmie i okrutże w świetle omawianych powyżej wersetów nym traktowaniu Wysłannika Bożego i wier(1-6 w tej surze) można powiedzieć, że skonych, Wysłannik modlił się do Boga o to, by ro Każda Boska Księga była określana w swomu pomógł, zsyłając coś, co przypominałojej całości albo przenoszona w swojej całości by suszę, która nawiedziła Egipcjan za czaz Boskiej Wiedzy bądź Wiecznie Przechowysów proroka Józefa. Sądził, że to skłoniłoby wanej Tablicy (Matki Ksiąg; zob. 43:4, 6:59, bałwochwalców do wiary. Bóg przyjął jego przyp. 13; 13:39, przyp. 13; 17:14, przyp. 10; modlitwę i Mekkę nawiedziły straszna susza 85:22), to Koran również był określany w swoi głód. Mekkańczycy czuli się tak, jak gdyby jej całości w tym samym pierwotnym źródle w niebo pełne było dymu lub mgły. Noc Przeznaczenia (Władzy, Miary).

[5]Wersety ułożone są w taki sposób, że na nie Boskiej Księgi do proroków, a mianowi„dym” wskazuje się we wszystkich znaczecie Gabrielem i jego pomocnikami), jak i ludzniach wspomnianych w przypisie 3. Dlatekimi wysłannikami, posłanymi do prowadzego dzień, wzmiankowany w tym wersecie, nia ludzkości. i „pochwycenie” można odnosić zarówno do Werset 6 stanowi, że cokolwiek Bóg zadeBitwy pod Badr, podczas której zginęli niecyduje, staje się miłosierdziem dla Jego stwomal wszyscy czołowi wrogowie Wysłannika, rzeń. To manifestacja tego, że Bóg jest arjak również do wielkich nieszczęść i wojen, -Rahman (Miłosierny) i ar-Rahim (Współktóre wydarzą się przy końcu czasów, a ostaczujący). (O znaczeniu tych atrybutów i różtecznie – do Dnia Sądu, kiedy to niewierzący nicy pomiędzy nimi zob. sura 1, przyp. 4-5.) będą wrzuceni do Piekieł.

[4]Te i podobne zniewagi były wypowiaJak wnosimy z wersetu 97:4, wysłannidane przeciwko Wysłannikowi Boga przez cy wspomniani w wersecie 5 są zarówno aniojego najzagorzalszych oponentów w Mekce, łami odpowiedzialnymi za wydarzenia, któa potem powtarzało je wielu orientalistów i re mają miejsce we wszechświecie i zdarzenia materialistów w naszych czasach. zachodzące w życiu wszystkich istot (łącznie z aniołami odpowiedzialnymi za przynosze-

[6]Prorok Mojżesz, pokój z nim, uważał 7 i 8 oznacza, że nie ma niczego we wszechDzieci Izraela za sługi Boga i upominał Faraświecie, co by stwarzało, utrzymywało i ona oraz jego lud, że niesprawiedliwie je zniepowodowało śmierć – a co za tym idzie, nic wolili, skoro ci, tak jak inni ludzie, zostanie zasługuje na oddawanie czci; i nie ma li posłani na ten świat wolni – przez swego takiej rzeczy lub istoty, która by wydawała nakazy regulujące życie ludzkie. Stwórcę – Boga. do ludu Saba zob. sura 27, przyp. 9; sura 34,

[8]Sposób, w jaki Bóg traktuje ludzi, ma za cel krążyły pomiędzy Arabami w postaci legend. ich dobro i wychowanie. Czasem wymaga to nagrody, a innym razem – kary. Zarówno jed-

[7]Zmagania Mojżesza z Faraonem, zob. 20:43-79; 26:10-68; 28:36-40. przyp. 10). Dynastia Tubba doszła do władzy w r. 115 i dotrwała do r. 300. Opowieści o niej

[11]Z tego wersetu wynika jasno, że ci, któno, jak i drugie zawiera w sobie łaski i trudrzy nie wierzą w życie przyszłe, łatwo popaności, stąd tak ważna jest z jednej strony – dają we wszelkie możliwe grzechy. Dzieje się wdzięczność, a z drugiej – cierpliwość. Dzietak, gdyż są pozbawieni jakiejkolwiek sankci Izraela były prześladowane przez dynacji duchowej, która by ich trzymała z dala od stię faraońską przez wiele lat i to spowodozła. Wiara w życie wieczne i Zmartwychwstawało u nich kompleksy i syndrom niewolninie jest niezwykle ważna dla życia jednostek ka. Toteż w celu podniesienia ich ku wolności i społeczeństwa. i rozwinięcia w nich charakteru potrzebnego do życia jako wolnych ludzi zgodnie z Bożymi przykazaniami, Bóg obdarzył ich wieloma cudami zarówno w Egipcie, jak i po Wyjściu (Exodus). Jednakże, jak każde nadzwyczajne błogosławieństwo i łaska, cuda te również były próbą. Tak jak każdy cud w sposób niezaprzeczalny przekonuje ludzi o boskich prawdach, głoszonych przez proroków, tak negowanie ich przynosi karę niszczącą.

[9]O pierwszej śmierci oraz tym, czy będzie druga, zob. załącznik 11, i sura 40:11, przyp. 4.

[10]„Tubba” to tytuł używany przez władców Himjaru z Jemenu. Lud Himjar należał do plemienia Saba, które rządziło w południowej Arabii niemal tysiąc lat, od ok. 1100 przed Chr. do ok. 115 r. po Chr. (Odnośnie

[12]Takimi ludźmi są bogobojni, pobożni, którzy wierzą we wszystkie znaki i Objawienia Boga i którzy podporządkowali Mu się w pełni (w islamie) (43:67, 69).

[13]Drzewo Zakkum, zob. 17:60, przyp. 27