Powiedz (o, Wysłanniku): „Zostało mi objawione, że grupa dżinów przysłuchiwała się (mojej recytacji Koranu), a potem (gdy powrócili do swego ludu) powiedzieli: ‘Zaiste, słyszeliśmy cudowspomiędzy dżinów i (tamci) powiększyny Koran, li ich (tych drugich) w zarozumiałości,^[1]

[1]Kiedy Wysłannik Boży wracał z Ta’ifu do Mekki pogrążony w wielkim smutku, Bóg sprawił, że pewne dżiny posłyszały jego recytację Koranu, uwierzyły i powróciły do swego ludu, zwiastując jego posłannictwo. Zostało to opowiedziane w surze al-Ahkaf 46:29-32. Innym razem, gdy Prorok zmierzał z kilkoma towarzyszami na targ w Ukaz, usłyszała jego recytację w czasie modlitwy fadżr (o brzasku) inna grupa dżinów. Tutaj relacjonowane jest to właśnie zdarzenie. Druga grupa dżinów (która przysłuchiwała się Wysłannikowi podczas powrotu z Ta’ifu) należała do ludu Mojżesza, niech będzie z nim pokój. Jak można wnosić z następnego wersetu, dżiny słuchające recytacji Wysłannika w czasie modlitwy porannej były politeistami, przypisującymi Bogu małżonkę i dzieci. Oni także stali się wiernymi i, jak inne dżiny, powróciły do swego ludu, głosząc posłannictwo koraniczne. O naturze dżinów zob. sura 46, przyp. 10.

Prowadzący ku temu, co jest słuszne buncie i nieprawości w wierze i w postępowaniu, i uwierzyli-^[2]

[2]Ludzie, w szczególności spomiędzy plemion arabskich (przedislamskiego) Okresu Ignorancji, zwykli szukać schronienia przed wszelkim możliwym złem u istot męskich spomiędzy dżinów, które, jak przypuszczali, mają władzę nad ruinami i dolinami tam, gdzie się zatrzymywały podczas swych podróży istoty ludzkie. Co więcej, ludzie będą zwracać się do dżinów w celu wyleczenia pewnych chorób albo w celu przepowiedzenia ich przyszłości. Zawsze istnieli ludzie, którzy zdolni byli do nawiązania swego rodzaju kontaktu z dżinami, i tacy, którzy zwracali się do dżinów. To powoduje, że dżiny wbijają się w pychę i zwodzą ludzi.

I że On – wzniosły jest Majestat gnąć nieba, znaleźliśmy je wypełnionaszego Pana – nie wziął sobie ani małne srogimi strażami i ogniami palącymi żonki, ani dziecka. (strzelającymi gwiazdami)^[3]

[3]Jak wspomnieliśmy w wersetach 15:17-18, przyp. 5 i w wersecie 67:5, przyp. 4, „gwiazdy” są wystrzeliwane w celu zapobieżenia temu, by dżiny sięgały niebios, oraz by odpędzać je od bram niebiańskich. W przepowiadaniu przyszłości kontakt pomiędzy „jasnowidzami” a dżinami i/lub diabłami odgrywa rzeczywiście pewną rolę. Diabły zajmujące się „szpiegowaniem” usiłują zabrudzić Królestwo Niebios, zamieszkane przez czyste istoty, i podsłuchać ich rozmowy, by przekazać ich treść niewierzącym dżinom i ich ludzkim towarzyszom, starającym się zwieść wierzących, przede wszystkim za pomocą „czarów”, „medium” albo „jasnowidzenia”. Bóg zezwolił im pochwycić pewne urywki informacji z rozmów przed nadejściem Jego Ostatniego Wysłannika. Jednak tuż przed jego przybyciem Bóg zatrzasnął dla nich bramy niebios w sposób całkowity. I gdy usiłują dosięgnąć niebios, natykają się na silne straże, które rzucają w nich pociskami. Jeśli któryś z nich zdoła coś pochwycić, to jest ścigany (i unicestwiany) przez gwiazdę – pocisk wystrzeliwany przez anielskie straże.

I że głupi spomiędzy nas wypowiadali

I że (błądziliśmy, gdy) sądziliśmy, że ców niebios); jednakże kto teraz próbuje ludzie i dżiny nie będą nigdy wypowiapodsłuchiwać, znajduje oczekujący nań dać kłamstwa przeciwko Bogu. ogień palący.

(Zobaczyliśmy jednak, że) rzeczywiście mężczyźni spośród rodzaju ludzkie-

I oni (ci mężczyźni) sądzili, tak jak i śmy w niego i my (potwierdzamy, że) nie wy sądziliście, że Bóg nigdy nie wyniesie będziemy przypisywać naszemu Panu nikogo (jako Wysłannika spośród nich). nikogo jako współtowarzysza.

Lecz teraz, gdy usiłowaliśmy dosię-

My siedzieliśmy na (odpowiednich) ogrom kłamstwa przeciwko Bogu. pozycjach, by podsłuchiwać (mieszkań-

My (ponieważ nie pozwolono nam go szukali schronienia u istot męskich podsłuchiwać) nie wiedzieliśmy, czy prze.. ciwko tym, którzy żyją na ziemi, zamierzone jest zło, czy też ich Pan chce dla nich właściwego przewodnictwa i dobra.

Pomiędzy nami są sprawiedliwi (w postępowaniu i zdolni do wiary) i są też inni. Stanowimy grupy o rozbieżnych ścieżkach.

Pojęliśmy, że żadną miarą nie potrafimy udaremnić (Woli) Boga (na ziemi) ani też nie jesteśmy w stanie osłabić Go (naszą) ucieczką.

A kiedy posłyszeliśmy przewodnictwo (ucieleśnione w Koranie), uwierzyliśmy w nie (natychmiast). Kto wierzy w swego Pana, ten nie lęka się straty (że zostanie skrzywdzony w zamian za swoją wiarę i za dobre uczynki wymagane przez religię) ani hańby.

I pośród nas są tacy, którzy całkowicie poddali się Bogu, i pomiędzy nami są też tacy, którzy zboczyli ku nieposłuszeństwu wobec Boga. Kto w pełni poddał się Bogu – taki szukał właściwego przewodnictwa (w wierze i działaniu) i je osiągnął.

Jednak ci, którzy zboczyli ku nieposłuszeństwu wobec Boga – oni są paliwem dla Piekła’”.

Jeśliby oni (ludzie i dżiny) poszli (Właściwą) Drogą (islamu, bez zbaczania z niej), to My z pewnością obdarzylibyśmy ich wodą (i zaopatrzeniem) w obfitości;^[5]

[5]Ten werset ma niemal to samo znaczenie, jak 7:96: Gdybyż tylko ludzie tych miast uwierzyli i dla uzyskania Jego ochrony trzymali się z dala od nieposłuszeństwa wobec Boga, pełni bogobojności i pobożności, My z pewnością otwarlibyśmy dla nich błogosławieństwa niebios i ziemi.

My poddajemy ich próbie w tym (czym ich obdarowujemy). Kto odwraca się od Napomnienia swego Pana (Księgi Jego nauk), tego powiedzie On ku ciągle wzrastającej karze (otaczającej go swą srogością).

Wszystkie miejsca oddawania czci (i wszystkie części ludzkiego ciała, które służą wierzącemu do wykonania pokłonieposłuszny) ani nie zdołam znaleźć) są dla Boga i wszelkie akty czci nu schronienia, jak tylko w Nim. należą się tylko Jemu, przeto nie czcijcie^[6]

[6]Imam Buchari relacjonuje („Adhan”, 133, 134, 137), że Wysłannik Boży wymienił te części ciała, które muszą dotykać podłoża podczas oddawania pokłonu: „Nakazano mi wykonywać pokłon na siedem części ciała: czoło (wskazał również na nos), ręce, kolana i krańce stóp”.

Kiedy jednak sługa Boży podnosi i Jego Posłannictwa”. A kto jest nieposię do modlitwy, oni (politeiści) tłoczą słuszny Bogu i Jego Wysłannikowi, to się wokół niego (głośno i drwiąco krzy– zaiste – dla niego (przygotowany) jest czą, aby jego recytacja Koranu nie była Ogień piekielny i będzie tam przebywał słyszana). na zawsze.

Powiedz: „Ja oddaję cześć jedynie

Powiedz: „Nie jest w mojej mocy jest im obiecane (Ogień piekielny), dowiewyrządzić wam szkody ani przynieść dzą się, kto rzeczywiście jest słabszy pod wam dobra, prowadząc was (ku Prostej względem pomocników i liczebności. Ścieżce)”.

Powiedz: „Nikt nie może ochronić mnie przed Bogiem (gdybym Mu był spotkanie twarzą w twarz z tym), co jest wam obiecane, jest bliskie, czy też mój Pan ustanawia dla tego odległy termin”.

(Tym, co mogę i muszę czynić, jest) nikogo wraz z Nim. tylko przekazywanie (prawdy) od Boga

(Niech wciąż im się wydaje, że jestemojemu Panu i nie przydaję Mu nikogo ście słabi liczebnie i niech nie doceniają za współtowarzysza”. waszej siły, albowiem) gdy zobaczą to, co

Powiedz: „Ja nie wiem (czy wasze

(Jedynie) On zna dobrze to, co Niewidzialne (i co jest poza ludzkim postrzeganiem), i On nie odsłania nikomu tego, co u Niego Niewidzialne.

Za wyjątkiem Wysłannika, którego wybrał (i jest z niego zadowolony – On daje mu tyle wiedzy o Niewidzialnym, ile zechce); i On wysyła straż czuwającą przed nim (pomiędzy nim a tymi, którzy go słuchają) i straż za nim;^[8]

[8]Na ten fakt wskazuje się również w początkowych wersetach sury as-Saffat (37). Archaniołowi Gabrielowi towarzyszyły podczas przekazywania Wysłannikowi Bożemu Objawienia anioły. Układały się w szeregach wzdłuż trasy, przez którą Gabriel niósł Objawienie, a niektóre z nich przepędzały diabły usiłujące przechwycić coś z tej Boskiej Wiedzy. Pośród aniołów były również takie, które stały wokół Wysłannika, podczas gdy inne anioły przekazywały mu przesłania od Boga, dotyczące świata niewidzialnego i przyszłości. Te trzy ostatnie wersety podkreślają fakt, że Objawienie, które przyszło do Wysłannika i które on przekazywał ludziom, było zachowywane w sposób doskonały od chwili, gdy zostało powierzone przez Boga Gabrielowi do przekazania go ludziom (er-Razi, al-Kurtubi, at-Tabatabai).

Ażeby On mógł stwierdzić, że oni (Wysłannicy) na pewno przekazują posłannictwo od swego Pana. On ogarnia wszystko to, co oni mają (z Objawienia), i On zapisał wszystko po kolei.

Dżiny