[1]Poza wspaniałą metaforą, zawartą w „zawiswego Posłannictwa, pewien Towarzysz oponięciu” (albo „owinięciu”), werset nawiązuje wiedział mu, co uczynił ze swoją córką: do pewnych wydarzeń. Cofając nieistnienie, eter i niebo jak zasłony, Wszechmocny Bóg wyprowadził ze Skarbca Swego Miłosierdzia jaśniejącą lampę (słońce), by oświetlała świat i się w nim ukazywała. Po unicestwieniu świata Bóg ponownie owinie Słońce i je usunie.

[4]W czasie przedislamskiej Epoki Niewiedzy wielu pogańskich Arabów zakopywało ni wykopywano doły dla niewinnych dziewswe córki żywcem (16:58-59). Kobiety były cząt. Ludzie stali się brutalniejsi i okrutniejpogardzane nie tylko w Arabii, ale niemal na si od hien. Możni niszczyli słabych. Brutalcałym świecie, także w krajach rządzonych ność uważana była za część człowieczeństwa, przez Rzymian i Sasanidów. Bóg w Koraokrucieństwo zyskiwało aprobatę, wysławianie jasno oświadcza, że ludzie będą zdawać z no ludzi krwiożerczych, rozlew krwi uznawatego sprawę. no za cnotę, a rozpusta i cudzołóstwo stały Po ogłoszeniu przez Wysłannika Bożego O, Wysłanniku Boży, miałem córkę. Pewnego dnia kazałem jej matce, by ją odziała, gdyż zamierzam ją zabrać do jej wuja. Moja biedna żona wiedziała, co to oznacza, lecz nie mogła uczynić nic innego, jak tylko płakać i być posłuszną. Ubrała zatem dziewczynkę, która była bardzo szczęśliwa, że spotka swego wuja. Zabrałem ją w pobliże studni i kazałem zajrzeć do jej wnętrza. Kiedy tam zajrzała, wepchnąłem ją do środka. A gdy spadała w dół, krzyczała: „Tatusiu, tatusiu!” Kiedy to opowiadał, Wysłannik zaszlochał (jak gdyby stracił kogoś z najbliższej rodziny) (Darimi, Sunan, „Mukaddima”, 7-8). Serca stały się zatwardziałe, na pustysię powszechniejsze, aniżeli legalne małżeństwo. Więzy rodzinne leżały w gruzach. Po tym ciemnym okresie nastąpił islam i całe to zło zostało wykorzenione. Ludzie, którzy kiedyś byli niezwykle okrutni, zostali zmienieni w tak współczujących, że chcieli płacić karę za przypadkowo zadeptaną szarańczę (szczegóły zob. , Muhammad, Wysłannik Boga. Nowe spojrzenie, Białystok 2007). Islam zabronił również aborcji, szczególnie od siódmego tygodnia ciąży, chyba że zaistnieją jakieś poważne względy medyczne. Niniejszy werset dotyczy również tej sprawy.

[5]Z tego wersetu wynika: w czasie Zmartwychwstania czyny każdego człowieka zostaną ujawnione na spisanych kartach. Na pierwszy rzut oka wydaje się to raczej dziwne i niezrozumiałe. Jak jednak wskazuje ta sura, podobnie jak odnowienie źródła stanowi paralelę innego zmartwychwstania, tak samo „rozpostarcie zwojów” ma niezwykle jasną analogię. Każde drzewo owocowe i kwitnąca roślina ma swoje specyficzne własności, funkcje i właściwą mu aktywność. Wykonuje odpowiednie dla siebie akty czci. Wszystkie jego czyny i zapis jego życia są wyryte na każdym nasionku, które wzejdzie następnej wiosny w innej grudce ziemi. W języku kształtów, drzewa i rośliny kwietne wzrastają z nasion, które zostały pogrzebane poprzedniej jesieni, wymownie ukazując życie macierzystego drzewa lub rośliny i rozpościerają stronice swoich czynów swoimi gałęziami, gałązkami, liśćmi, kwiatami i owocami. Ten, który mówi: i kiedy rozpostarte zostaną zwoje, jest tą samą Istotą, która – przed naszymi oczyma – dokonuje wielkich czynów w sposób mądry, efektywny, rozważny i szlachetny. Taki sposób wynika z Jego Imion: Mądry, Zachowujący, Podtrzymujący, Nauczający i Szlachetny.

[6]Zob. 25:25; 39:67;40:16; 69:18.