Na niebiosa z ich konstelacjami,

I na Dzień Obiecany,

Na tego, kto daje świadectwo i na to, co zaświadcza.^[2]

[2]Wersety, które tutaj następują, zajmują się prześladowaniami, którym poddawano wiernym, oraz końcem, jaki czeka prześladowców, a także nagrodą, jaka czeka prześladowanych wiernych. Przysięgając zatem na niebiosa z ich konstelacjami, Bóg sugeruje, tak jak to zostało stwierdzone w 15:1618, że podobnie jak odpędzane są diabły usiłujące wspiąć się do niebios, tak i ludzie o cechach i zachowaniu diabelskim ostatecznie zostaną przepędzeni i otrzymają swoją odpłatę w Obiecanym Dniu (Sądu). Dlatego zdanie kto daje świadectwo odnosi się do wierzących, a w szczególności do Wysłannika, tj. do tych, którzy dają świadectwo złym uczynkom i niegodziwości niewierzących i którzy będą świadkami ich sądu i kary w Dniu Sądu Ostatecznego. Zdanie to, co zaświadcza oznacza prześladowania wierzących i tych, którzy ich dokonują, a także karę wymierzoną prześladowcom w życiu przyszłym.

Unicestwieni zostali ludzie rowu,

Ognia podsycanego paliwem.

Gdy siedzieli przy nim

I sami byli świadkami tego, co uczynili wiernym.

Oni nienawidzili ich jedynie dlatego, że ci uwierzyli w Boga, Potężnego, którego Moc jest nieodparta, Godnego Chwały,

(Uwierzyli w) Tego, do którego należy wszelka władza nad niebiosami i nad ziemią. Zaiste, Bóg jest Świadkiem każdej rzeczy.

Ci, którzy prześladują wierzących mężczyzn i wierzące kobiety, a potem tego nie żałują – dla nich jest z pewnością kara Piekieł, dla nich jest kara Ognia palącego.^[1]

[1]Konstelacje, zob. sura 15:16

Ci jednak, którzy wierzą i czynią dobre, prawe dzieła – dla nich są (przygotowane) Ogrody, przez które przepływają strumienie. Oto triumf najwspanialszy.