بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ الٓر ۚ كِتَٰبٌ أُحْكِمَتْ ءَايَٰتُهُۥ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ ﴾١﴿

Alif. Ram. Ra. Księga, której Objawienia (zawarte) w wersetach zostały umocnione (i są całkowicie wolne od wątpliwości i zniekształceń) i pełne mądrości, uporządkowane i szczegółowo przedstawione, pochodzi od Mądrego, Świadomego.

أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۚ إِنَّنِى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ وَبَشِيرٌۭ ﴾٢﴿

Abyście nie czcili nikogo innego poza Bogiem. (Powiedz, o Wysłanniku:) „Ja jestem dla was Ostrzegającym (przed

وَأَنِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَّتَٰعًا حَسَنًا إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِى فَضْلٍۢ فَضْلَهُۥ ۖ وَإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍۢ كَبِيرٍ ﴾٣﴿

I abyście prosili swojego Pana o przelają swoje piersi (jakby z szacunku dla baczenie (za grzechy, jakie dotąd popełciebie, w rzeczywistości jednak) usiniliście) – potem zwróćcie się ku Niełują ukryć (przed wrogiem niewiarę i mu ze skruchą i w szczerości serca. A wrogość) w swoich sercach. Strzeżcie On da wam cieszyć się dobrym życiem się! Kiedy okrywają się swoimi szataw wyznaczonym (przez Siebie) czasie i mi (lub ukrywają się w swoich domach obdarzy Swoją łaską i dobrodziejstwami za zamkniętymi drzwiami i zasłoniętyjeszcze hojniej tego, kto się zasłuży w mi oknami), Bóg wie o wszystkim tym, cnocie i pobożności. Lecz jeśli się odwróco ukrywają, i o tym, co ujawniają. cicie, to ja lękam się dla was kary Dnia Zaprawdę, Bóg ma pewną wiedzę o tym, wielkiego. co kryją ich piersi.

إِلَى ٱللَّهِ مَرْجِعُكُمْ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴾٤﴿

Do Boga nastąpi wasz ostateczny powrót. On ma pełną władzę nad każzłymi skutkami zbłądzenia) i zwiastudą rzeczą. nem dobrych wieści (o pomyślności w

أَلَآ إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا۟ مِنْهُ ۚ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴾٥﴿

Strzeżcie się! Oto oni (ci, którzy przyzamian za wiarę i prawość)”. pisują Bogu współtowarzyszy) przechy-

۞ وَمَا مِن دَآبَّةٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا ۚ كُلٌّۭ فِى كِتَٰبٍۢ مُّبِينٍۢ ﴾٦﴿

Nie ma takiego stworzenia na ziemi, które by się poruszało, a którego zaopatrzenie nie zależałoby od Boga, i On zna jego miejsce przebywania i każdy etap jego życia, i czas przebywania (w tym stanie i miejscu), a także czas wyjścia zeń. Wszystko jest w Księdze Jasnej.

وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ وَكَانَ عَرْشُهُۥ عَلَى ٱلْمَآءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًۭا ۗ وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِنۢ بَعْدِ ٱلْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴾٧﴿

On jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię w sześć dni – a Jego Tron Najwyższy był na wodzie – aby wypróbować, który z was postępuje najlepiej. A jednak, jeśli powiesz (ludziom): „(Waszym właściwym domem jest Tamten Świat, gdzie będziecie przebywać w błogości lub cierpieniu, co zależy od waszych uczynków na ziemi. A zatem) rzeczywiście zostaniecie wskrzeszeni po śmierci”, ci, którzy trwają uparcie w niewierze, powiedzą: „To jest oczywiście nic innego, jak tylko piękna ułuda”.

وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ ٱلْعَذَابَ إِلَىٰٓ أُمَّةٍۢ مَّعْدُودَةٍۢ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُۥٓ ۗ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴾٨﴿

Widząc, że odkładamy karę (którą im zagroziliśmy), aż do wyznaczonego czasu, powiedzą z pewnością (drwiąc): „Cóż ją powstrzymuje przed nadejściem?” Strzeżcie się! W Dniu, kiedy ona ich dosięgnie, nie zostanie od nich odwrócona, a to, z czego się wyśmiewali, pognębi ich.

وَلَئِنْ أَذَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ مِنَّا رَحْمَةًۭ ثُمَّ نَزَعْنَٰهَا مِنْهُ إِنَّهُۥ لَيَـُٔوسٌۭ كَفُورٌۭ ﴾٩﴿

Jeśli damy człowiekowi skosztować nieco Naszego Miłosierdzia, a potem je od niego zabierzemy, staje się on bezradny i niewdzięczny (zapominając o wszystkich Naszych łaskach).

وَلَئِنْ أَذَقْنَٰهُ نَعْمَآءَ بَعْدَ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّىٓ ۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٌۭ فَخُورٌ ﴾١٠﴿

A kiedy damy mu zakosztować dostatku po tym, jak nawiedziła go męka, mówi: „Odeszły ode mnie wszelkie nieszczęścia!” Zaiste, on jest skłonny do próżnej euforii i przechwałek.

إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَأَجْرٌۭ كَبِيرٌۭ ﴾١١﴿

Za wyjątkiem tych, którzy są wytrwali i cierpliwi (nie rozpaczając w nieszczęściach ani nie popadając w samochwalstwo w okresie pomyślności) i czynią dobre, prawe dzieła. To oni otrzymają przebaczenie i nagrodę ogromną.

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيْكَ وَضَآئِقٌۢ بِهِۦ صَدْرُكَ أَن يَقُولُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ كَنزٌ أَوْ جَآءَ مَعَهُۥ مَلَكٌ ۚ إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٌۭ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ وَكِيلٌ ﴾١٢﴿

Być może ty (o, Wysłanniku) skłaniasz się ku temu, żeby opuścić pewną część tego, co ci zostało objawione (tak jak wersety dotyczące twego Posłannictwa), i twoja pierś jest wskutek tego ściśnięta, gdyż mówią: „Dlaczego nie został mu zesłany skarb albo nie towarzyszy mu anioł (widzialny dla nas)?” Lecz ty jesteś tylko ostrzegającym. To Bóg ma wszystko w Swojej pieczy i pod Swoją kontrolą.

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ فَأْتُوا۟ بِعَشْرِ سُوَرٍۢ مِّثْلِهِۦ مُفْتَرَيَٰتٍۢ وَٱدْعُوا۟ مَنِ ٱسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴾١٣﴿

Albo czyż mówią (o, Wysłanniku): „On to wymyśla (ów Koran)”? Powiedz (im): „Przynieście zatem dziesięć wymyślonych sur podobnych do niego (pod względem wymowności, znaczenia i prawdziwości) i wezwijcie ku pomocy, kogo tylko możecie – poza Bogiem – jeśli jesteście prawdomówni (w waszych twierdzeniach, a nie szukacie usprawie. dliwienia swojej niewiary)

فَإِلَّمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلْمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴾١٤﴿

Jeśli ci (których wzywacie ku swej pomocy) nie potrafią odpowiedzieć na wasze wezwanie, to wiedzcie, że to (ten Koran) zostało zesłane jako coś, co ma podstawę w Bożej Wiedzy, i że nie ma bóstwa poza Bogiem. Czyż zatem nie poddacie się Bogu jako muzułmanie?”

مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمَٰلَهُمْ فِيهَا وَهُمْ فِيهَا لَا يُبْخَسُونَ ﴾١٥﴿

Kto pragnie życia doczesnego i jego ozdób, temu My odpłacimy za wszystko, co w nim czyni i nie zostanie pozbawiony sprawiedliwego udziału.

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِى ٱلْءَاخِرَةِ إِلَّا ٱلنَّارُ ۖ وَحَبِطَ مَا صَنَعُوا۟ فِيهَا وَبَٰطِلٌۭ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴾١٦﴿

Do takich należą ci, dla których w życiu ostatecznym jest tylko Ogień. Wszystko to, czego w nim (na tym świecie) dokonali, jest daremne, a wszystko to, co czynili – próżne i bezowocne.

أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّهِۦ وَيَتْلُوهُ شَاهِدٌۭ مِّنْهُ وَمِن قَبْلِهِۦ كِتَٰبُ مُوسَىٰٓ إِمَامًۭا وَرَحْمَةً ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِهِۦ مِنَ ٱلْأَحْزَابِ فَٱلنَّارُ مَوْعِدُهُۥ ۚ فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍۢ مِّنْهُ ۚ إِنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ ﴾١٧﴿

Dlatego (jakżeż możecie porównywać innych z tym) kto opiera się na jasnym dowodzie od swego Pana (na Koranie) i jest wsparty przez świadka, gdy przed prowadzonego przez Niego nim była (objawiona) Księga Mojżesza, potwierdzająca go jako przewodnika i miłosierdzie? Ci (którzy rozumieją to porównanie) wierzą weń (w Koran). Kto zaś z różnych grup (należących do różnych narodów i wyznań, świadomie) weń nie uwierzy, tego miejscem obiecanym będzie Ogień. Nie miej przeto najmniejszych wątpliwości co do tego (że Koran jest objawiony przez Boga). Zaiste, to jest prawda (pochodząca) od twego Pana, choć większość ludzi (w nią) nie wierzy.^[5][6]

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ يُعْرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمْ وَيَقُولُ ٱلْأَشْهَٰدُ هَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ كَذَبُوا۟ عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ أَلَا لَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾١٨﴿

Któż popełnia większą niesprawiedliwość, aniżeli ten, kto wymyśla kłamstwo i przypisuje je Bogu? Tacy (ludzie) będą przyprowadzeni przed ich Pana, a świadkowie powiedzą: „Oni są tymi, którzy kłamali przeciwko Bogu. Niewątpliwie, Bóg wykluczył niesprawiedliwych ze Swojego Miłosierdzia”.^[4]

ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًۭا وَهُم بِٱلْءَاخِرَةِ هُمْ كَٰفِرُونَ ﴾١٩﴿

Ci, którzy odpychają ludzi z drogi Boga i usiłują ją wykrzywić; to ci, którzy uparcie nie wierzą w życie ostateczne.^[7]

أُو۟لَٰٓئِكَ لَمْ يَكُونُوا۟ مُعْجِزِينَ فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنْ أَوْلِيَآءَ ۘ يُضَٰعَفُ لَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۚ مَا كَانُوا۟ يَسْتَطِيعُونَ ٱلسَّمْعَ وَمَا كَانُوا۟ يُبْصِرُونَ ﴾٢٠﴿

Oni nigdy nie zdołają udaremnić (niczego) na ziemi (tego, co Bóg dla niej postanowił) ani nie zdołają znaleźć innych opiekunów, poza Bogiem, którzy mogliby ich przed Nim ochronić. Ich kara zostanie podwojona (w życiu przyszłym). (Oni zmarnowali zdolności słuchania i widzenia, którymi obdarzył ich Bóg, i) nie potrafili usłyszeć (prawd objawionych) ani nie mieli już wzroku, żeby zobaczyć.^[8]

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴾٢١﴿

To są ci, którzy zrujnowali samych siebie i zawiodło ich wszystko to, co wymyślili (fałszywe bóstwa, którym oddawali cześć poza Bogiem).

لَا جَرَمَ أَنَّهُمْ فِى ٱلْءَاخِرَةِ هُمُ ٱلْأَخْسَرُونَ ﴾٢٢﴿

Niewątpliwie, w życiu ostatecznym oni będą największymi spośród przegranych.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَأَخْبَتُوٓا۟ إِلَىٰ رَبِّهِمْ أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ ﴾٢٣﴿

Zaprawdę, ci, którzy wierzą i czynią dobre, prawe dzieła i ukorzyli się przed Bogiem, będą Towarzyszami Raju i w nim zamieszkają.

۞ مَثَلُ ٱلْفَرِيقَيْنِ كَٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْأَصَمِّ وَٱلْبَصِيرِ وَٱلسَّمِيعِ ۚ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴾٢٤﴿

Te dwie grupy ludzi są jak ślepy i głuchy oraz widzący i słyszący. Czyż mogą być do siebie przyrównane? Czyż się zatem nie zastanowicie i nie opamiętacie?

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴾٢٥﴿

Oto wysłaliśmy Noego do jego ludu jako Wysłannika (z przesłaniem:) „Zaiste, ja jestem dla was jawnie ostrzegającym (doradzającym wam dla waszego dobra):

أَن لَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍۢ ﴾٢٦﴿

„Nie czcijcie nikogo poza Bogiem. Zaprawdę, ja lękam się dla was kary Dnia bolesnego!”

فَقَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ مَا نَرَىٰكَ إِلَّا بَشَرًۭا مِّثْلَنَا وَمَا نَرَىٰكَ ٱتَّبَعَكَ إِلَّا ٱلَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِىَ ٱلرَّأْىِ وَمَا نَرَىٰ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍۭ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَٰذِبِينَ ﴾٢٧﴿

Możni niewierzący spośród jego ludu rzekli: „Widzimy, że jesteś jedynie śmiertelnym człowiekiem, jak my, i widzimy, że nie masz zwolenników, poza najnędzniejszymi spomiędzy nas, ich opinia zaś nie jest godna uwagi. Nie dostrzegamy też, byście mieli jakąkolwiek wyższość nad. Sądzimy raczej, że jesteście kłamnami cami”.

قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى رَحْمَةًۭ مِّنْ عِندِهِۦ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا كَٰرِهُونَ ﴾٢٨﴿

Noe powiedział: „O, ludu mój! Cóż myślicie? Jeśli się opieram na jasnym dowodzie od mojego Pana, On zaś obdarzył mnie Swoim Miłosierdziem, na które wy byliście ślepi, to czyż możemy zmusić was do jego przyjęcia, skoro odczuwacie wobec niego odrazę?^[9]

وَيَٰقَوْمِ لَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ ۚ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ ۚ إِنَّهُم مُّلَٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَلَٰكِنِّىٓ أَرَىٰكُمْ قَوْمًۭا تَجْهَلُونَ ﴾٢٩﴿

O, ludu mój! Ja nie proszę was o bogactwo w zamian za to (za głoszenie wam owego Przesłania), albowiem moja zapłata jest tylko u Boga. Ja nie będę odpędzał tych, którzy wierzą; oni spotkają swego Pana. (On postąpi z nimi sprawiedliwie), lecz widzę, że jesteście ludem działającym w nieświadomości.

وَيَٰقَوْمِ مَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمْ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴾٣٠﴿

O, ludu mój! Kto mógłby ochronić mnie przed Bogiem, gdybym ich odepchnął? Czyż się nie zastanowicie i nie opamiętacie?

وَلَآ أَقُولُ لَكُمْ عِندِى خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ وَلَآ أَقُولُ إِنِّى مَلَكٌۭ وَلَآ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِىٓ أَعْيُنُكُمْ لَن يُؤْتِيَهُمُ ٱللَّهُ خَيْرًا ۖ ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِىٓ أَنفُسِهِمْ ۖ إِنِّىٓ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾٣١﴿

Oto ja nie mówię wam, że posiadam skarby Boga albo że znam to, co Niewidzialne. Nie mówię również, że jestem aniołem. I nie mówię o tych, którymi gardzą wasze oczy, że Bóg nie da im jakiegoś dobra. Bóg wie najlepiej, co kryją ich piersi (jakimi są ludźmi). (Gdybym ich odepchnął albo mówił o nich źle, to) w istocie byłbym wtedy pośród niesprawiedliwych”.

قَالُوا۟ يَٰنُوحُ قَدْ جَٰدَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَٰلَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴾٣٢﴿

Oni powiedzieli: „O, Noe! Tyś się z nami spierał i czyniłeś to często. Przestań się z nami spierać, a jeśli mówisz prawdę, to sprowadź na nas to, czym nam grozisz”.

قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُم بِهِ ٱللَّهُ إِن شَآءَ وَمَآ أَنتُم بِمُعْجِزِينَ ﴾٣٣﴿

Noe powiedział: „Jedynie Bóg, jeśli zechce, może to na was sprowadzić. I wy nigdy nie zdołacie zapobiec (spełnieniu się Jego woli).

وَلَا يَنفَعُكُمْ نُصْحِىٓ إِنْ أَرَدتُّ أَنْ أَنصَحَ لَكُمْ إِن كَانَ ٱللَّهُ يُرِيدُ أَن يُغْوِيَكُمْ ۚ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴾٣٤﴿

Jeśliby Bóg zamierzał poprowadzić was ku zbłądzeniu, to moja rada nie przyniesie wam pożytku - nawet gdybym bardzo chciał wam doradzić. On jest waszym Panem (który was stworzył, karmi, utrzymuje i ochrania) i do Niego zostaniecie sprowadzeni”.

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ إِنِ ٱفْتَرَيْتُهُۥ فَعَلَىَّ إِجْرَامِى وَأَنَا۠ بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُجْرِمُونَ ﴾٣٥﴿

Czyż oni (bałwochwalcy) mówią (o tobie, o, Wysłanniku): „On to wymyślił (wszystkie owe historie i Koran, który je zawiera)?” Powiedz: „Jeśli rzeczywiście ja to wymyśliłem, to na mnie spadnie mój grzech, lecz (skoro mnie zniesławiacie, aby usprawiedliwić swoje własne trwanie w niewierze, wiedzcie że) ja nie jestem winny grzechom, które popełniacie”.

وَأُوحِىَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُۥ لَن يُؤْمِنَ مِن قَوْمِكَ إِلَّا مَن قَدْ ءَامَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴾٣٦﴿

I zostało objawione Noemu: „Nie uwierzy nikt z twojego ludu, za wyjątkiem tych, którzy już uwierzyli. Nie bądź zatem strapiony z powodu tego, co oni czynią.

وَٱصْنَعِ ٱلْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَٰطِبْنِى فِى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ ۚ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ ﴾٣٧﴿

Zbuduj Arkę (którą ci opisaliśmy) przed Naszymi oczyma i zgodnie z Naszymi instrukcjami, które (tobie) objawiamy i nie wstawiaj się u Mnie za tymi, którzy trwają w niesprawiedliwości. Oni zostaną utopieni”.

وَيَصْنَعُ ٱلْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌۭ مِّن قَوْمِهِۦ سَخِرُوا۟ مِنْهُ ۚ قَالَ إِن تَسْخَرُوا۟ مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ ﴾٣٨﴿

Toteż Noe przystąpił do budowy Arki. A kiedy przechodzili obok niego możni spomiędzy jego ludu, naśmiewali się z niego. On powiedział: „Teraz się z nas naśmiewacie, lecz (nadejdzie dzień, kiedy) my będziemy się z was wyśmiewać tak, jak wy się z nas naśmiewacie.

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌۭ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌۭ مُّقِيمٌ ﴾٣٩﴿

I dowiecie się, kogo dotknie kara poniżająca i na kogo spadnie kara nieustająca (na Tamtym Świecie)”.

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَمْرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ قُلْنَا ٱحْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّۢ زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ ٱلْقَوْلُ وَمَنْ ءَامَنَ ۚ وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٌۭ ﴾٤٠﴿

(I tak się działo) aż do czasu, kiedy nadszedł Nasz rozkaz i zakipiał kocioł. Powiedzieliśmy (Noemu): „Wprowadź na pokład po jednej parze z każdego gatunku (żywych stworzeń) i twoją rodzinę – za wyjątkiem tych, wobec których Nasz wyrok już został wydany – a także tych, nad kim On ma miłosierdzie”. I fale którzy wierzą”. A tych, którzy z nim pojawiły się pomiędzy nimi, a on (syn) uwierzyli, było niewielu. znalazł się pośród zatopionych.^[10]

۞ وَقَالَ ٱرْكَبُوا۟ فِيهَا بِسْمِ ٱللَّهِ مَجْر۪ىٰهَا وَمُرْسَىٰهَآ ۚ إِنَّ رَبِّى لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴾٤١﴿

Powiedział Noe: „Wchodźcie na

وَهِىَ تَجْرِى بِهِمْ فِى مَوْجٍۢ كَٱلْجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبْنَهُۥ وَكَانَ فِى مَعْزِلٍۢ يَٰبُنَىَّ ٱرْكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴾٤٢﴿

Dlatego Arka płynęła z nimi pośród wym ludem!” fal, jak góry, a Noe wykrzykiwał do swe-

قَالَ سَـَٔاوِىٓ إِلَىٰ جَبَلٍۢ يَعْصِمُنِى مِنَ ٱلْمَآءِ ۚ قَالَ لَا عَاصِمَ ٱلْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَ ۚ وَحَالَ بَيْنَهُمَا ٱلْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُغْرَقِينَ ﴾٤٣﴿

On odpowiedział: „Ja udam się na się wobec wierzących członków mojej górę, która ochroni mnie od wód!” On rodziny), a Ty jesteś najsprawiedliw(Noe) rzekł: „Dzisiaj nie ma wybawienia od Boskiego sądu, wyjąwszy dla tego, szym z sędziów”. I wody opadły, a (z^[11]

وَقِيلَ يَٰٓأَرْضُ ٱبْلَعِى مَآءَكِ وَيَٰسَمَآءُ أَقْلِعِى وَغِيضَ ٱلْمَآءُ وَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ وَٱسْتَوَتْ عَلَى ٱلْجُودِىِّ ۖ وَقِيلَ بُعْدًۭا لِّلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾٤٤﴿

I zostało powiedziane: „O ziemio, pokład! (I wszyscy ci ludzie oraz zwiepochłoń swoje wody! O niebo, powstrzyrzęta, które Bóg chciał ocalić, weszły do maj (swój deszcz)!” Arki). W imię Boga niech płynie i przyBożej woli) sprawa została rozstrzygniębija do portu. Oto mój Pan jest Przebata. A potem Arka spoczęła na al-Dżuczający, Współczujący”. di i padł rozkaz: „Precz z niesprawiedli-^[12]

وَنَادَىٰ نُوحٌۭ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبْنِى مِنْ أَهْلِى وَإِنَّ وَعْدَكَ ٱلْحَقُّ وَأَنتَ أَحْكَمُ ٱلْحَٰكِمِينَ ﴾٤٥﴿

Noe zawołał do swego Pana, mówiąc: go syna, stojącego samotnie (w oddziele„Panie mój, oto mój syn należy do mojej niu od niego): „Wejdź na okręt wraz z rodziny (jako wierzący), Twoja Obietnami i nie bądź z niewiernymi!” nica jest z pewnością prawdą (i ziści

قَالَ يَٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ ۖ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيْرُ صَٰلِحٍۢ ۖ فَلَا تَسْـَٔلْنِ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌ ۖ إِنِّىٓ أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلْجَٰهِلِينَ ﴾٤٦﴿

(Bóg) rzekł: „On (będąc niewiernym) nie należy do twojej rodziny. Jego postępowanie jest niesprawiedliwe (i jest świadectwem niewiary). Nie proś mnie zatem o to, o czym nie masz żadnej wiedzy. Zaprawdę, Ja napominam cię, abyś nie zachowywał się tak, jak jeden z nieświadomych”.^[13]

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْـَٔلَكَ مَا لَيْسَ لِى بِهِۦ عِلْمٌۭ ۖ وَإِلَّا تَغْفِرْ لِى وَتَرْحَمْنِىٓ أَكُن مِّنَ ٱلْخَٰسِرِينَ ﴾٤٧﴿

(Noe) powiedział: „O, Panie mój! Szukam schronienia u Ciebie przed tym, abym prosił Cię o coś, o czym nie mam żadnej wiedzy. A jeśli mi nie przebaczysz i nie okażesz mi miłosierdzia, to w istocie będę pośród tych, którzy przegrali”.

قِيلَ يَٰنُوحُ ٱهْبِطْ بِسَلَٰمٍۢ مِّنَّا وَبَرَكَٰتٍ عَلَيْكَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٍۢ مِّمَّن مَّعَكَ ۚ وَأُمَمٌۭ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴾٤٨﴿

Zostało mu nakazane: „Zejdź na ląd w pokoju i bezpieczeństwie (pochodzącym) od Nas, a także z błogosławieństwami dla ciebie i dla społeczności (wiernych), które są z tobą (i które zostaną zrodzone z nich i z ciebie). (Będą również inne) społeczności (niewiernych) i My damy im radować się przez pewien czas. A potem nawiedzi ich kara bolesna od Nas”.^[14]

تِلْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْغَيْبِ نُوحِيهَآ إِلَيْكَ ۖ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَآ أَنتَ وَلَا قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَٰذَا ۖ فَٱصْبِرْ ۖ إِنَّ ٱلْعَٰقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ ﴾٤٩﴿

To są relacje o przykładowych wyda-

وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًۭا ۚ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥٓ ۖ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ ﴾٥٠﴿

A do Adyjczyków posłaliśmy ich przyniosłeś nam wyraźnego znaku (któbrata Huda. I on powiedział (do nich:) ry by potwierdził twoje Posłannictwo). „O, ludu mój! Czcijcie jedynie Boga! Nie zamierzamy się wyrzec naszych Nie macie innego Boga poza Nim. Wy bogów jedynie dlatego, że ty tak mówisz. wymyślacie tylko kłamstwa (i przypisujecie Bogu współtowarzyszy). A tym bardziej nie wierzymy tobie. I R A K R 5 4. My mówimy tylko, że jacyś nasi bogowie nawiedzili cię złem”. Hud odrzekł: „Oto wzywam Boga na świadka, a i wy bądźcie (moimi) świadkami, że nie mam udziału w tym, co wy przypisujecie (Bogu) za współtowarzyszy

يَٰقَوْمِ لَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَى ٱلَّذِى فَطَرَنِىٓ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴾٥١﴿

O, ludu mój! Ja nie żądam od was za rzeniach, o tym, co Niewidzialne (w czasie to (głoszenia Przesłania od Boga) żadnej i przestrzeni i nieosiągalne dla zmysłów). zapłaty; moja zapłata jest tylko u Tego, My objawiamy je tobie (o, Wysłanniku). który mnie stworzył. Czyż się nie zastaAni ty, ani twój lud przedtem ich nie znanowicie i nie zrozumiecie? li. Przeto (widząc że nie ma zasadniczej^[15]

وَيَٰقَوْمِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًۭا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَىٰ قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا۟ مُجْرِمِينَ ﴾٥٢﴿

O, ludu mój! Błagajcie waszego różnicy pomiędzy warunkami, w jakich Pana, aby wam wybaczył (grzechy, jakie poszczególni Wysłannicy wypełniali swodotąd popełniliście), i zwróćcie się do je Posłannictwo, i reakcją, jaka ich spoNiego skruszeni, aby zesłał na was z nietykała) bądź cierpliwy (wobec ich zachoba deszcz obfity i dodał siły do waszej wania i trwania w niewierze). (Ostateczny siły. Nie odwracajcie się zatem jak niei szczęśliwy) wynik będzie z korzyścią dla wierzący grzesznicy”. bogobojnych i pobożnych.

قَالُوا۟ يَٰهُودُ مَا جِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍۢ وَمَا نَحْنُ بِتَارِكِىٓ ءَالِهَتِنَا عَن قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ﴾٥٣﴿

Oni powiedzieli: „O, Hudzie! Nie

إِن نَّقُولُ إِلَّا ٱعْتَرَىٰكَ بَعْضُ ءَالِهَتِنَا بِسُوٓءٍۢ ۗ قَالَ إِنِّىٓ أُشْهِدُ ٱللَّهَ وَٱشْهَدُوٓا۟ أَنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ ﴾٥٤﴿

مِن دُونِهِۦ ۖ فَكِيدُونِى جَمِيعًۭا ثُمَّ لَا تُنظِرُونِ ﴾٥٥﴿

Poza Nim (a Jego tylko mam za Boga i Pana). Dlatego spiskujcie przeciwko mnie, wszyscy razem, i nie dajcie mi wytchnienia!

إِنِّى تَوَكَّلْتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّى وَرَبِّكُم ۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَآ ۚ إِنَّ رَبِّى عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴾٥٦﴿

Ja złożyłem swoją ufność w Bogu, moim Panie i waszym Panie. Nie ma takiego stworzenia, którego by On nie przytrzymywał za grzywę i nie miał pod Swoją całkowitą kontrolą. Zaprawdę, mój Pan jest na drodze prostej. (On zarządza wszystkim, co istnieje i egzekwuje Swoje dekrety sprawiedliwie).

فَإِن تَوَلَّوْا۟ فَقَدْ أَبْلَغْتُكُم مَّآ أُرْسِلْتُ بِهِۦٓ إِلَيْكُمْ ۚ وَيَسْتَخْلِفُ رَبِّى قَوْمًا غَيْرَكُمْ وَلَا تَضُرُّونَهُۥ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ رَبِّى عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ حَفِيظٌۭ ﴾٥٧﴿

Jeśli się odwrócicie (od Posłannictwa, które wam obwieszczam, to wiedzcie, że) głosiłem wam to, z czym zostałem do was posłany. Mój Pan (jeśli wciąż będziecie odrzucać wiarę) sprawi, że zastąpi was inny lud, gdy tymczasem wy nie potraficie zaszkodzić Mu w najmniejszej mierze. Zaiste, mój Pan obserwuje i zapisuje wszystkie rzeczy”.

وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَنَجَّيْنَٰهُم مِّنْ عَذَابٍ غَلِيظٍۢ ﴾٥٨﴿

A kiedy przyszedł Nasz rozkaz (albowiem Adyjczycy wciąż odrzucali Posłannictwo), ocaliliśmy Huda i tych, którzy wierzyli wraz z nim – dzięki Naszemu miłosierdziu (i ich wierze, prawości oraz cierpliwości). Ocaliliśmy ich od surowej kary.

وَتِلْكَ عَادٌۭ ۖ جَحَدُوا۟ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا۟ رُسُلَهُۥ وَٱتَّبَعُوٓا۟ أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍۢ ﴾٥٩﴿

Tacy byli Adyjczycy. Uparcie odrzucali Objawienia swego Pana (znaki i cuda dowodzące Jego Jedności wraz ze wszystkimi zasadami wiary) oraz buntowali się przeciwko Jego Wysłannikom, i szli za każdym upartym tyranem.

وَأُتْبِعُوا۟ فِى هَٰذِهِ ٱلدُّنْيَا لَعْنَةًۭ وَيَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ ۗ أَلَآ إِنَّ عَادًۭا كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّعَادٍۢ قَوْمِ هُودٍۢ ﴾٦٠﴿

I przekleństwo miało im towarzyszyć w tym świecie i w Dniu Zmartwychwstania. Bez wątpienia, Adyjczycy nie uwierzyli w swego Pana, pełni niewdzięczności. Przeto precz z Adyjczykami, ludem Huda!

۞ وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَٰلِحًۭا ۚ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥ ۖ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَٱسْتَعْمَرَكُمْ فِيهَا فَٱسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّى قَرِيبٌۭ مُّجِيبٌۭ ﴾٦١﴿

A do (ludu) Samud posłaliśmy ich brata Saliha (aby był dla nich Wysłannikiem, niosącym to samo Przesłanie): „O, ludu mój! Czcij jedynie Boga, albowiem nie masz innego boga poza Nim. On cię podniósł z ziemi i osiedlił na niej, zapewniając godność i dobrobyt. Proś Go zatem o przebaczenie (za grzechy, jakie dotąd popełniłeś) i zwróć się ku Niemu skruszony. Oto mój Pan jest bliski, wysłuchujący (wołania wszystkich istot)”.

قَالُوا۟ يَٰصَٰلِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوًّۭا قَبْلَ هَٰذَآ ۖ أَتَنْهَىٰنَآ أَن نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِى شَكٍّۢ مِّمَّا تَدْعُونَآ إِلَيْهِ مُرِيبٍۢ ﴾٦٢﴿

Usłyszał w odpowiedzi: „O, Salihu! Przedtem byłeś dla nas źródłem nadziei. Czyż teraz zabronisz nam czcić to, co czcili nasi ojcowie? Zaiste, jesteśmy teraz w prawdziwym zwątpieniu co do tego, do czego nas wzywasz”.

قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَءَاتَىٰنِى مِنْهُ رَحْمَةًۭ فَمَن يَنصُرُنِى مِنَ ٱللَّهِ إِنْ عَصَيْتُهُۥ ۖ فَمَا تَزِيدُونَنِى غَيْرَ تَخْسِيرٍۢ ﴾٦٣﴿

On odpowiedział: „O, mój ludu! Cóż myślisz? Jeśli ja opieram się na jasnym dowodzie od mojego Pana i On obdarzył mnie swoim miłosierdziem, to któż mógłby mi pomóc przeciwko Bogu, jeślibym okazał Mu nieposłuszeństwo? Wy powiększylibyście tylko moją stratę.

وَيَٰقَوْمِ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمْ ءَايَةًۭ فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِىٓ أَرْضِ ٱللَّهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌۭ قَرِيبٌۭ ﴾٦٤﴿

O, ludu mój! Ta oto wielbłądzica od Boga jest znakiem dla was (który pragnęliście zobaczyć, zanim uwierzycie). Zatem, pozwólcie jej paść się na ziemi Boga i nie przyczyniajcie jej żadnego zła, ażeby nie pochwyciła was kara bliska”.

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوا۟ فِى دَارِكُمْ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٍۢ ۖ ذَٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍۢ ﴾٦٥﴿

Lecz oni (nie potrafili znieść jej widoku, gdyż była dowodem prawdziwości Salihowego Posłannictwa i) zabili ją w okrutny sposób. Wtedy on (Salih) powiedział: „Radujcie się w swoich

فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَٰلِحًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَمِنْ خِزْىِ يَوْمِئِذٍ ۗ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْعَزِيزُ ﴾٦٦﴿

Przeto, kiedy nadszedł Nasz osąd, byli (w postaci ludzkiej) do Abrahaocaliliśmy Saliha i tych, którzy uwierzyli ma z radosnymi wieściami. Powiedzieli: wraz z nim – dzięki Naszemu miłosier„Pokój!”, a on (odpowiadając na pozdrodziu (i ich wierze, prawości oraz cierpliwienie) rzekł: „Pokój!” i natychmiast wości) od hańby tego dnia. Doprawdy, przyniósł pieczone cielę. twój Pan jest Potężny, Pełen chwały, a

وَأَخَذَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَٰرِهِمْ جَٰثِمِينَ ﴾٦٧﴿

I straszliwy podmuch dotknął tych, wątpliwości (gdyż ich zachowanie wydaktórzy popełnili największą niesprawieło mu się dziwne) i odczuwał wobec dliwość (przypisując Bogu współtowanich obawy rzyszy) i leżeli w swoich domostwach bez życia, twarzami do ziemi, się! Zostaliśmy posłani do ludu Lota”.. Oni powiedzieli: „Nie lękaj^[16]

كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَآ ۗ أَلَآ إِنَّ ثَمُودَا۟ كَفَرُوا۟ رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّثَمُودَ ﴾٦٨﴿

Jak gdyby nigdy nie żyli tam w domostwach życiem jeszcze przez trzy pomyślności. Bez wątpienia, lud Samud dni (a potem nastąpi wasze unicestwienie uwierzył w swego Pana (i był nienie). To jest groźba, która nie okaże się wdzięczny). Przeto, precz z ludem Samud! fałszywa”.

وَلَقَدْ جَآءَتْ رُسُلُنَآ إِبْرَٰهِيمَ بِٱلْبُشْرَىٰ قَالُوا۟ سَلَٰمًۭا ۖ قَالَ سَلَٰمٌۭ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍۢ ﴾٦٩﴿

A Nasi (niebiańscy) posłańcy przy-

فَلَمَّا رَءَآ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةًۭ ۚ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍۢ ﴾٧٠﴿

Lecz kiedy zobaczył, że ich ręce nie Jego Moc nieodparta. sięgają do niego, zaczął mieć co do nich

وَٱمْرَأَتُهُۥ قَآئِمَةٌۭ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَٰهَا بِإِسْحَٰقَ وَمِن وَرَآءِ إِسْحَٰقَ يَعْقُوبَ ﴾٧١﴿

Tymczasem jego (bezpłodna i będąca w podeszłym wieku) żona poczuła, że menstruuje (i uśmiechnęła się); a My daliśmy jej radosną wieść o Izaaku (i jego narodzinach), a po Izaaku - o (jego synu) Jakubie.^[17]

قَالَتْ يَٰوَيْلَتَىٰٓ ءَأَلِدُ وَأَنَا۠ عَجُوزٌۭ وَهَٰذَا بَعْلِى شَيْخًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَىْءٌ عَجِيبٌۭ ﴾٧٢﴿

Ona rzekła: „Biada mi! Czyż mam urodzić dziecko teraz, kiedy jestem starą kobietą, a ten mój mąż jest (także) starcem? Zaprawdę, to byłaby rzecz osobliwa!”

قَالُوٓا۟ أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ ۖ رَحْمَتُ ٱللَّهِ وَبَرَكَٰتُهُۥ عَلَيْكُمْ أَهْلَ ٱلْبَيْتِ ۚ إِنَّهُۥ حَمِيدٌۭ مَّجِيدٌۭ ﴾٧٣﴿

Oni (posłańcy) rzekli: „Czyż zadziwia cię rozkaz Boga?” O, ludzie domu, niech będzie nad wami Miłosierdzie Boga i Jego błogosławieństwa. On jest Godzien wszelkiej chwały (jako Pan, który spełnia wszystkie potrzeby swoich sług) i (jest) Wzniosły”.

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَٰهِيمَ ٱلرَّوْعُ وَجَآءَتْهُ ٱلْبُشْرَىٰ يُجَٰدِلُنَا فِى قَوْمِ لُوطٍ ﴾٧٤﴿

I kiedy lęk opuścił Abrahama i została mu obwieszczona wieść radosna, zaczął się spierać z Naszymi posłańcami, wstawiając się u Nas za lud Lota.

إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٌۭ مُّنِيبٌۭ ﴾٧٥﴿

Abraham był w istocie najłagodniejszym, najczulszym (człowiekiem), stale zwracającym się ku Bogu całym swoim sercem.

يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَآ ۖ إِنَّهُۥ قَدْ جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَإِنَّهُمْ ءَاتِيهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍۢ ﴾٧٦﴿

„O, Abrahamie! Odstąp od tego! Oto przyszedł już rozkaz od twojego Pana i

وَلَمَّا جَآءَتْ رُسُلُنَا لُوطًۭا سِىٓءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًۭا وَقَالَ هَٰذَا يَوْمٌ عَصِيبٌۭ ﴾٧٧﴿

I kiedy Nasi posłańcy przybyli do

وَجَآءَهُۥ قَوْمُهُۥ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ وَمِن قَبْلُ كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ۚ قَالَ يَٰقَوْمِ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِى هُنَّ أَطْهَرُ لَكُمْ ۖ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِى ضَيْفِىٓ ۖ أَلَيْسَ مِنكُمْ رَجُلٌۭ رَّشِيدٌۭ ﴾٧٨﴿

A jego lud pospieszył ku niemu, Locie! My jesteśmy posłańcami twojepędzony nieczystą żądzą – podobnie go Pana! Tamci cię nie dosięgną. Wyrusz jak już wcześniej popełniał tak wstrętzatem ze swoją rodziną, kiedy zostanie ne czyny. Lot rzekł: „O, ludu mój! Oto jeszcze część nocy, i niech nikt z was moje córki. One są dla was całkowicie się nie odwraca; i wszyscy, wyjąwszy czyste (i poślubiając je, możecie zaspotwoją żonę (posłuchają tego rozkazu), koić swoje pragnienia). Lękajcie się Boga albowiem to, co ma dosięgnąć tamtych, i nie okrywajcie mnie hańbą wobec dosięgnie także ją moich gości. Czyż nie ma pośród was czasem jest poranek. A czyż poranek nie człowieka prawego?” jest blisko?”. Ich wyznaczonym Morze Śródziemne Palestyna Zniszczone miasta ludu Proroka Lota Sodoma i a i a i Gomora^[19]

قَالُوا۟ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِى بَنَاتِكَ مِنْ حَقٍّۢ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ ﴾٧٩﴿

Oni powiedzieli: „Dobrze wiesz, że zmierza ku nim kara, której się nie da my nie mamy prawa do twoich córek, i z odwrócić”. pewnością wiesz, czego pragniemy”.^[18]

قَالَ لَوْ أَنَّ لِى بِكُمْ قُوَّةً أَوْ ءَاوِىٓ إِلَىٰ رُكْنٍۢ شَدِيدٍۢ ﴾٨٠﴿

On rzekł: „O, gdybym miał wystarLota, zmartwił się z ich powodu, alboczającą siłę, aby się wam przeciwstawić, wiem czuł się bezsilny i niezdolny do albo gdybym mógł oprzeć się na mocnej ich ochrony. I rzekł: „Oto dzień niepodporze!” szczęsny”.

قَالُوا۟ يَٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓا۟ إِلَيْكَ ۖ فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍۢ مِّنَ ٱلَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ إِلَّا ٱمْرَأَتَكَ ۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمْ ۚ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ ٱلصُّبْحُ ۚ أَلَيْسَ ٱلصُّبْحُ بِقَرِيبٍۢ ﴾٨١﴿

Oni (posłańcy) powiedzieli: „O,

فَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا جَعَلْنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةًۭ مِّن سِجِّيلٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴾٨٢﴿

Kiedy przeto przyszedł Nasz osąd, obróciliśmy w ruinę (owe grzeszne miasta) i obsypaliśmy je deszczem kamieni z palonej gliny – warstwami,

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ ۖ وَمَا هِىَ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ بِبَعِيدٍۢ ﴾٨٣﴿

Oznaczonymi przez twojego Pana (a każdy z nich przeznaczony był dla innego grzesznika). I one nigdy nie są daleko od czyniących niesprawiedliwość (we wszystkich czasach i miejscach).^[20]

۞ وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًۭا ۚ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥ ۖ وَلَا تَنقُصُوا۟ ٱلْمِكْيَالَ وَٱلْمِيزَانَ ۚ إِنِّىٓ أَرَىٰكُم بِخَيْرٍۢ وَإِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍۢ مُّحِيطٍۢ ﴾٨٤﴿

A do Midianitów (posłaliśmy jako Wysłannika) ich brata Szu’ajba. On powiedział (głosząc to samo Przesłanie): „O, mój ludu! Czcijcie jedynie Boga, albowiem nie macie innego boga poza abyśmy porzucili to wszystko, co czciNim. Nie pomniejszajcie miary i wagi li nasi praojcowie, albo byśmy przesta(w swoich interesach). Oto ja widzę, że li czynić z naszym majątkiem to, co opływacie w dostatki (wzbogaciwszy się zechcemy? Zaprawdę, ty jesteś łagodny w sposób niedozwolony) i lękam się dla i prawy”. was kary Dnia wszechogarniającego.

وَيَٰقَوْمِ أَوْفُوا۟ ٱلْمِكْيَالَ وَٱلْمِيزَانَ بِٱلْقِسْطِ ۖ وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴾٨٥﴿

O, ludu mój! Dawajcie pełną miarę i cie? Jeśli opieram się na jasnym dowowagę, zachowując doskonałą sprawiedlidzie od mojego Pana i jeśli On zaopawość, i nie wyrządzajcie ludziom krzywtruje mnie ze Swojego zaopatrzenia? I ja dy, pozbawiając ich tego, co słusznie do nie przeciwstawiam się wam (w nadziei nich należy. I nie czyńcie niegodziwości doczesnego zysku) w tym, czego wam na ziemi, powodując chaos i zepsucie. nakazałem unikać. Ja dążę jedynie –

بَقِيَّتُ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ۚ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍۢ ﴾٨٦﴿

To, co Bóg wam pozostawia (jako na ile zdołam – do (waszej) poprawy. sprawiedliwy zysk), jest dla was lepsze, Powodzenie mojej sprawy zależy jedynie jeśli jesteście wierzącymi. Lecz ja nie od Boga. W Nim złożyłem moją ufność jestem waszym strażnikiem”. i do Niego zwracam się zawsze całym^[21]

قَالُوا۟ يَٰشُعَيْبُ أَصَلَوٰتُكَ تَأْمُرُكَ أَن نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَآ أَوْ أَن نَّفْعَلَ فِىٓ أَمْوَٰلِنَا مَا نَشَٰٓؤُا۟ ۖ إِنَّكَ لَأَنتَ ٱلْحَلِيمُ ٱلرَّشِيدُ ﴾٨٧﴿

Oni powiedzieli: „O, Szu’ajbie! Czyż twój rytuał modlitewny nakazuje ci, moim sercem.

قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَءَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَرَزَقَنِى مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًۭا ۚ وَمَآ أُرِيدُ أَنْ أُخَالِفَكُمْ إِلَىٰ مَآ أَنْهَىٰكُمْ عَنْهُ ۚ إِنْ أُرِيدُ إِلَّا ٱلْإِصْلَٰحَ مَا ٱسْتَطَعْتُ ۚ وَمَا تَوْفِيقِىٓ إِلَّا بِٱللَّهِ ۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ ﴾٨٨﴿

On odrzekł: „O, ludu mój! Cóż sądzi-

وَيَٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِىٓ أَن يُصِيبَكُم مِّثْلُ مَآ أَصَابَ قَوْمَ نُوحٍ أَوْ قَوْمَ هُودٍ أَوْ قَوْمَ صَٰلِحٍۢ ۚ وَمَا قَوْمُ لُوطٍۢ مِّنكُم بِبَعِيدٍۢ ﴾٨٩﴿

Niech wasza niezgoda ze mną nie doprowadzi was do grzechu, aby was nie dosięgło to samo, co dosięgło lud Noego albo lud Huda, albo lud Saliha. A lud Lota nie mieszkał daleko od was.

وَٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ ۚ إِنَّ رَبِّى رَحِيمٌۭ وَدُودٌۭ ﴾٩٠﴿

Błagajcie waszego Pana o przebaczenie (grzechów, jakie dotąd popełniliście) i zwróćcie się ku Niemu skruszeni. Zaprawdę mój Pan jest Współczujący (szczególnie wobec Swoich sług, które się nawracają), Miłujący.

قَالُوا۟ يَٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيرًۭا مِّمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَىٰكَ فِينَا ضَعِيفًۭا ۖ وَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَٰكَ ۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍۢ ﴾٩١﴿

Oni powiedzieli: „O, Szu’ajbie! My nie rozumiemy zbyt wiele z tego, co mówisz i – doprawdy – widzimy, że jesteś pośród nas słaby. I gdyby nie twoje plemię (szanowane pomiędzy nami), to z pewnością byśmy cię ukamienowali na śmierć. A ty nie jesteś dla nas kimś, kogo byśmy obdarzali szacunkiem jako tego, kto ma nad nami władzę”.

قَالَ يَٰقَوْمِ أَرَهْطِىٓ أَعَزُّ عَلَيْكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَٱتَّخَذْتُمُوهُ وَرَآءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۖ إِنَّ رَبِّى بِمَا تَعْمَلُونَ مُحِيطٌۭ ﴾٩٢﴿

On odrzekł: „O, mój ludu! Czyż bardziej lękacie się mocy mojego plemienia niż Boga, że traktujecie Go jak coś, co się wyrzuca za siebie i zapomina? Lecz z pewnością mój Pan ogarnia (swoją Wiedzą i Mocą) wszystko to, co czynicie.

وَيَٰقَوْمِ ٱعْمَلُوا۟ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّى عَٰمِلٌۭ ۖ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌۭ يُخْزِيهِ وَمَنْ هُوَ كَٰذِبٌۭ ۖ وَٱرْتَقِبُوٓا۟ إِنِّى مَعَكُمْ رَقِيبٌۭ ﴾٩٣﴿

O, mój ludu! Czyńcie zatem wszystko, co w waszej mocy; ja też czynię (wykonując swoje zadanie). W swoim czasie zobaczycie i dowiecie się, kto zostanie nawiedzony karą poniżającą i kto wypowiada kłamstwa. Wyczekujcie i obserwujcie, a jestem wraz z wami wyczekujący!”

وَلَمَّا جَآءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًۭا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَأَخَذَتِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ٱلصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دِيَٰرِهِمْ جَٰثِمِينَ ﴾٩٤﴿

Kiedy więc nadszedł Nasz osąd, ocaliliśmy Szu’ajba i tych, którzy uwierzyli wraz z nim – dzięki Naszemu miłosierdziu (i ich wierze, prawości oraz cierpliwości), a straszny, niszczący podmuch pochwycił tych, którzy postępowali niesprawiedliwie, i leżeli twarzami ku ziemi, bez życia, w swoich domostwach,

كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَآ ۗ أَلَا بُعْدًۭا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُودُ ﴾٩٥﴿

Jak gdyby nigdy nie żyli tam w

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَا وَسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍ ﴾٩٦﴿

I oto posłaliśmy Mojżesza z Naszysłuszną wskazówką mi jasnymi znakami (cudami, mającymi go wspierać) i władzą oczywistą (pochodzącą od Nas).^[22]

إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَٱتَّبَعُوٓا۟ أَمْرَ فِرْعَوْنَ ۖ وَمَآ أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍۢ ﴾٩٧﴿

Do Faraona i jego możnych, lecz oni dostatku. Dlatego precz z Madianitami, (jego lud, możni i wielu spośród Dzietak jak Samudyci zostali zabrani precz! ci Izraela) poszli za rozkazem Faraona. A rozkaz Faraona nie był sprawiedliwą i

يَقْدُمُ قَوْمَهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ فَأَوْرَدَهُمُ ٱلنَّارَ ۖ وَبِئْسَ ٱلْوِرْدُ ٱلْمَوْرُودُ ﴾٩٨﴿

On w Dniu Zmartwychwstania będzie szedł przed swoim ludem i poprowadzi go do Ognia (tak, jak zwierzęta prowadzone są do wodopoju)! Jakże zły to wodopój, do którego będą doprowadzeni!

وَأُتْبِعُوا۟ فِى هَٰذِهِۦ لَعْنَةًۭ وَيَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ ۚ بِئْسَ ٱلرِّفْدُ ٱلْمَرْفُودُ ﴾٩٩﴿

I zostali obłożeni przekleństwem, aby podążało za nimi w tym świecie i w Dniu Zmartwychwstania. Jakże zły to podarunek, którym zostaną obdarowani!

ذَٰلِكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلْقُرَىٰ نَقُصُّهُۥ عَلَيْكَ ۖ مِنْهَا قَآئِمٌۭ وَحَصِيدٌۭ ﴾١٠٠﴿

Oto nieco wiadomości o pewnych miastach (które zostały zniszczone w przeszłości). My je tobie przekazujemy (o, Wysłanniku). Spośród nich niektóre jeszcze stoją, a inne wymarły jak wyżęte pole.

وَمَا ظَلَمْنَٰهُمْ وَلَٰكِن ظَلَمُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ ۖ فَمَآ أَغْنَتْ عَنْهُمْ ءَالِهَتُهُمُ ٱلَّتِى يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍۢ لَّمَّا جَآءَ أَمْرُ رَبِّكَ ۖ وَمَا زَادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍۢ ﴾١٠١﴿

My nie wyrządziliśmy im niesprawiedliwości, lecz oni sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość. A kiedy nadszedł osąd twojego Pana, ich bóstwa, które zwykli byli wzywać poza Bogiem, nie były dla nich żadną pomocą. Powiększyły tylko ich zatratę.

وَكَذَٰلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذَآ أَخَذَ ٱلْقُرَىٰ وَهِىَ ظَٰلِمَةٌ ۚ إِنَّ أَخْذَهُۥٓ أَلِيمٌۭ شَدِيدٌ ﴾١٠٢﴿

Tak twój Pan ogarnia miasta, zajmując je, gdy pogrążają się w niesprawiedliwości. Zaiste, Jego zawładnięcie jest bolesne i srogie.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ لِّمَنْ خَافَ عَذَابَ ٱلْءَاخِرَةِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمٌۭ مَّجْمُوعٌۭ لَّهُ ٱلنَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوْمٌۭ مَّشْهُودٌۭ ﴾١٠٣﴿

Doprawdy, w tym jest znak (nauka i ostrzeżenie) dla tych, którzy lękają się kary na Tamtym Świecie. Oto Dzień, kiedy cała ludzkość zostanie zebrana razem. I to jest Dzień, któremu będzie dane świadectwo (i doświadczą go wszystkie żywe stworzenia).

وَمَا نُؤَخِّرُهُۥٓ إِلَّا لِأَجَلٍۢ مَّعْدُودٍۢ ﴾١٠٤﴿

My nie odsuniemy go poza termin już (przez Nas) wyznaczony.

يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ فَمِنْهُمْ شَقِىٌّۭ وَسَعِيدٌۭ ﴾١٠٥﴿

Tego Dnia – który nadejdzie – nie przemówi nikt, chyba że za Jego zezwoleniem. Pośród nich niektórzy będą nieszczęśliwi, a niektórzy szczęśliwi.

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ شَقُوا۟ فَفِى ٱلنَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌۭ وَشَهِيقٌ ﴾١٠٦﴿

Jeśli chodzi o tych, którzy będą nieszczęśliwi (tego dnia, ze względu na uczynki, jakich dokonali), ci znajdą się w Ogniu, a tam ich udziałem będzie jęczenie i zawodzenie.^[23]

خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌۭ لِّمَا يُرِيدُ ﴾١٠٧﴿

Jeśli Bóg dotyka cię nieszczęściem, to nikt nie może go usunąć, jak tylko On; i jeśli On chce dla ciebie jakiegoś dobra, to nikt nie jest w stanie odwrócić Jego szczodrości. On sprawia, że ona dociera do tego, do kogo On zechce spośród Jego sług. On jest Przebaczający, Współczujący”. (I będą tam) przebywać tak długo, jak długo trwać będą niebiosa i ziemia, chyba że twój Pan zechce inaczej. Zaprawdę, twój Pan czyni to, co zechce.

۞ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ سُعِدُوا۟ فَفِى ٱلْجَنَّةِ خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلْأَرْضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَ ۖ عَطَآءً غَيْرَ مَجْذُوذٍۢ ﴾١٠٨﴿

Powiedz: „O, ludzie! Oto przyszła do was prawda od waszego Pana. Kto więc wybiera słuszną drogę, ten idzie nią jedynie dla swego własnego dobra; kto zaś wybiera zbłądzenie, ten błądzi na własną jedynie szkodę. Ja nie zostałem wyznaczony dla was na opiekuna, by przyjmować na siebie odpowiedzialność za was”. Co do tych zaś, którzy będą szczęśliwi (pobłogosławieni przez Boga wiarą i dobrymi uczynkami), ci będą w Raju – przebywając tam tak długo, jak długo trwać będą niebiosa i ziemia, chyba że twój Pan zechce inaczej. Oto dar nieustający!^[24]

فَلَا تَكُ فِى مِرْيَةٍۢ مِّمَّا يَعْبُدُ هَٰٓؤُلَآءِ ۚ مَا يَعْبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعْبُدُ ءَابَآؤُهُم مِّن قَبْلُ ۚ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمْ نَصِيبَهُمْ غَيْرَ مَنقُوصٍۢ ﴾١٠٩﴿

Idź za tym, co ci zostało objawione, i zachowaj cierpliwość i stałość na swojej drodze, aż Bóg wyda Swój osąd. A On jest najlepszy w wydawaniu osądu. HUD S Współczującego! Nie miej zatem wątpliwości wobec tego, co oni (ci, którzy zbłądzili) czczą. Oni jedynie oddają cześć tak, jak czynili to w przeszłości ich ojcowie. Oto My wypłacimy im ich udział w pełni i niepomniejszony.^[26]

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ فَٱخْتُلِفَ فِيهِ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌۭ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ لَقُضِىَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَفِى شَكٍّۢ مِّنْهُ مُرِيبٍۢ ﴾١١٠﴿

Zaiste, My daliśmy Mojżeszowi Księgę i stała się ona przedmiotem niezgody (tak jak i Księga, którą tobie, Wysłanniku, objawiamy. Przeto się nie smuć). Gdyby nie dekret już wydany przez twego Pana (odsuwający ostateczny osąd aż do wyznaczonego czasu) to sprawa pomiędzy nimi zostałaby rozstrzygnięta. Oni (twój lud) żywią wielkie wątpliwości co do niej (co do Koranu).

وَإِنَّ كُلًّۭا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمَٰلَهُمْ ۚ إِنَّهُۥ بِمَا يَعْمَلُونَ خَبِيرٌۭ ﴾١١١﴿

Doprawdy, każdemu z nich twój Pan odpłaci w pełni za jego uczynki. Zaprawdę, On jest w pełni świadom wszystkiego, co oni czynią.

فَٱسْتَقِمْ كَمَآ أُمِرْتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْا۟ ۚ إِنَّهُۥ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴾١١٢﴿

Idź za tym, co jest prawdziwie słuszne (w każdej sprawie dotyczącej religii), tak jak zostało ci nakazane – ty oraz ci, którzy nawrócili się wraz z tobą (ku Bogu, żałując swojego dotychczasowego życia); i nie przekraczajcie granic, schodząc z Prostej Ścieżki! Zaiste, On widzi dobrze wszystko to, co czynicie.

وَلَا تَرْكَنُوٓا۟ إِلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ فَتَمَسَّكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنْ أَوْلِيَآءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ ﴾١١٣﴿

I nie skłaniajcie się ku tym, którzy czynią niesprawiedliwość (Bogu, przypisując Mu współtowarzyszy, oraz ludziom – naruszając ich prawa), aby nie dotknął was Ogień. Oto – poza Bogiem – nie macie opiekunów ani prawdziwych przyjaciół (lecz jeśli będziecie się skłaniać ku czyniącym niesprawiedliwość), nie otrzymacie (Bożej) pomocy.

وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ طَرَفَىِ ٱلنَّهَارِ وَزُلَفًۭا مِّنَ ٱلَّيْلِ ۚ إِنَّ ٱلْحَسَنَٰتِ يُذْهِبْنَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ۚ ذَٰلِكَ ذِكْرَىٰ لِلذَّٰكِرِينَ ﴾١١٤﴿

(O, Wysłanniku) wykonuj modlitwę na początku i na końcu dnia oraz w godzinach nocnych bliskich jeszcze porze dziennej. Z pewnością dobre. Oto uczynki wymazują złe uczynki rada i przypomnienie dla pamiętających, którzy się zastanawiają.

وَٱصْبِرْ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴾١١٥﴿

I bądź cierpliwy i wytrwały (w czynieniu dobra, unikaniu błędów, a także w znoszeniu prześladowań, które cię dotykają na drodze Boga), albowiem Bóg nigdy nie dozwala na zmarnowanie nagrody tych, którzy poświęcają się czynieniu dobra, świadomi, że On ich widzi.

فَلَوْلَا كَانَ مِنَ ٱلْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُو۟لُوا۟ بَقِيَّةٍۢ يَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْفَسَادِ فِى ٱلْأَرْضِ إِلَّا قَلِيلًۭا مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ ۗ وَٱتَّبَعَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مَآ أُتْرِفُوا۟ فِيهِ وَكَانُوا۟ مُجْرِمِينَ ﴾١١٦﴿

Gdyby tylko pośród pokoleń przed, wami (z których niektóre wytraciliśmy) byli ludzie o trwałych cnotach (takich jak wiara, wiedza i dobre uczynki, i których celem byłoby życie wieczne, i) którzy by ostrzegali przed chaosem i zepsuściami i byli ludźmi występnymi, oddaciem na ziemi! Spomiędzy nich czynili nymi gromadzeniu grzechów. to tylko nieliczni: ci, których ocaliliśmy.^[25]

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ ٱلْقُرَىٰ بِظُلْمٍۢ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ ﴾١١٧﴿

I nigdy sposób postępowania twojeLecz ci, którzy czynili niesprawiedliwość go Pana nie był taki, aby niszczyć miasta (Bogu, przypisując Mu współtowarzyniesprawiedliwie, podczas gdy ich mieszszy, oraz ludziom – naruszając ich prakańcy byli ludźmi prawymi, zdecydowawa), zatracili się w pogoni za przyjemnonymi stale poprawiać siebie i naprawiać społeczność (w której żyli).

وَلَوْ شَآءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ ٱلنَّاسَ أُمَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخْتَلِفِينَ ﴾١١٨﴿

Gdyby twój Pan tego chciał (i gdyby zabrał ludziom wolną wolę), to uczyniłby całą ludzkość jedną społecznością (mającą taką samą wiarę, światopogląd i styl życia). Jednak (mając wolny wybór) nigdy nie przestaje się różnić (i kroczyć odmiennymi drogami, oddalając się od Prostej Ścieżki),

إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَ ۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمْ ۗ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ ﴾١١٩﴿

Za wyjątkiem tych, którym twój Pan okazuje miłosierdzie (i prowadzi ku Prostej Ścieżce ze względu na ich zasłu. To dlatego ich stworzył. I w ten gi) sposób spełni się słowo twojego Pana: „Ja z pewnością wypełnię Piekło dżinami i ludźmi (którzy na nie zasłużyli) – wszystkimi razem”.^[27]

وَكُلًّۭا نَّقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ ٱلرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِۦ فُؤَادَكَ ۚ وَجَآءَكَ فِى هَٰذِهِ ٱلْحَقُّ وَمَوْعِظَةٌۭ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴾١٢٠﴿

Wszystkie opowieści z przykładowych dziejów (wcześniejszych) Wysłanników opowiadamy tobie po to, aby umocnić nimi twoje serce. We wszystkich tych relacjach przychodzi do ciebie prawda, a także nauka i przypomnienie dla wierzących.

وَقُل لِّلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ ٱعْمَلُوا۟ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنَّا عَٰمِلُونَ ﴾١٢١﴿

Powiedz tym, którzy nie wierzą: „Czyńcie wszystko, co w waszej mocy. My też czynimy (to, co stanowi naszą powinność).

وَٱنتَظِرُوٓا۟ إِنَّا مُنتَظِرُونَ ﴾١٢٢﴿

I czekajcie, my również czekamy”.

وَلِلَّهِ غَيْبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَإِلَيْهِ يُرْجَعُ ٱلْأَمْرُ كُلُّهُۥ فَٱعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِ ۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴾١٢٣﴿

Do Boga należy (pełna wiedza o tym, co) Niewidzialne w niebiosach i na ziemi i do Niego powróci wszelka sprawa (na Sąd Ostateczny). Przeto czcij Go i złóż w Nim swą ufność. Twój Pan nie jest nieświadomy ani niepomny tego, co czynicie.