Opowiadanie

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ طسٓمٓ ﴾١﴿

Ta. Sin. Mim. ty (dla dalszego upokorzenia i zadawa-

تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴾٢﴿

Oto Objawienia Księgi jasnej, w sponia dalszych cierpień). On z pewnością sób oczywisty ukazującej prawdę. należał do szerzących chaos i zepsucie.

نَتْلُوا۟ عَلَيْكَ مِن نَّبَإِ مُوسَىٰ وَفِرْعَوْنَ بِٱلْحَقِّ لِقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴾٣﴿

Przekazujemy ci obecnie zgodnie z

إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًۭا يَسْتَضْعِفُ طَآئِفَةًۭ مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَآءَهُمْ وَيَسْتَحْىِۦ نِسَآءَهُمْ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴾٤﴿

Zaprawdę, Faraon stał się zarozuspadkobiercami (chwały Faraona i ziemi, na której błogosławiliśmy ludziom). miałym tyranem na ziemi (egipskiej) i

وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةًۭ وَنَجْعَلَهُمُ ٱلْوَٰرِثِينَ ﴾٥﴿

My jednak chcieliśmy okazać Naszą prawdą i dla przykładu niektóre ze zdałaskawość tym, którzy byli upokarzani i rzeń, jakie miały miejsce pomiędzy Mojuciskani na ziemi, i uczynić ich przykładżeszem a Faraonem; (są one przeznaczonymi przywódcami (by przewodzili ludziom ne) dla ludzi, którzy uwierzą. na drodze do Boga i w życiu), i uczynić ich

وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَنُرِىَ فِرْعَوْنَ وَهَٰمَٰنَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَحْذَرُونَ ﴾٦﴿

Oraz umocnić ich na ziemi, by Faraon i Haman, a także ich zastępy, odczuli to, czego się z ich strony lękali (ze strony tych ludzi, których uciskali).

وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ أُمِّ مُوسَىٰٓ أَنْ أَرْضِعِيهِ ۖ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِى ٱلْيَمِّ وَلَا تَخَافِى وَلَا تَحْزَنِىٓ ۖ إِنَّا رَآدُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴾٧﴿

Natchnęliśmy matkę Mojżesza, mówiąc: „Masz go karmić (przez pewien czas (nie bojąc się o jego życie), a później, jeśli będziesz mieć powody do lęku o niego, to włóż go do rzeki i nie bój się ani nie smuć. Z pewnością przywrócimy go tobie i uczynimy go jednym z Wysłanników”.

فَٱلْتَقَطَهُۥٓ ءَالُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّۭا وَحَزَنًا ۗ إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَٰمَٰنَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا۟ خَٰطِـِٔينَ ﴾٨﴿

(Tak też się stało). I rodzina Faraona zabrała go do siebie, by stał się dla niej przeciwnikiem i źródłem smutku. Zaiste, Faraon, Haman i ich zastępy trwali w nieprawości (niesprawiedliwie traktując ludzi, a szczególnie Dzieci Izraela).

وَقَالَتِ ٱمْرَأَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍۢ لِّى وَلَكَ ۖ لَا تَقْتُلُوهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوْ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدًۭا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴾٩﴿

Żona Faraona powiedziała (do niego): „Oto dziecię, które stanie się źródłem radości dla mnie i dla ciebie. Nie pozbawiaj go życia. On być może okaże się dla nas użyteczny albo przysposobimy go jako syna”. Oni byli nieświadomi (tego, jak są przygotowywane zdarzenia i jaka będzie ich ostateczna konsekwencja.

وَأَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَىٰ فَٰرِغًا ۖ إِن كَادَتْ لَتُبْدِى بِهِۦ لَوْلَآ أَن رَّبَطْنَا عَلَىٰ قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴾١٠﴿

W sercu matki Mojżesza powiększała się pustka i wyjawiłaby wszystko o nim (w nadziei, że zostanie jej wrócony), gdybyśmy nie umocnili jej serca tak, by trwała w wierze (w Naszą obietnicę).

وَقَالَتْ لِأُخْتِهِۦ قُصِّيهِ ۖ فَبَصُرَتْ بِهِۦ عَن جُنُبٍۢ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴾١١﴿

Rzekła do jego siostry: „Śledź go (potajemnie)”. Przeto ona obserwowała go z oddali tak, by inni nie byli tego świadomi.^[1]

۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَرَاضِعَ مِن قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰٓ أَهْلِ بَيْتٍۢ يَكْفُلُونَهُۥ لَكُمْ وَهُمْ لَهُۥ نَٰصِحُونَ ﴾١٢﴿

Nie pozwoliliśmy już na mamki dla niego (i on odmawiał przyjmowania pokarmu od mamek wezwanych przez Królową). Wtedy jego siostra (która zdołała wejść do pałacu) powiedziała: „Czy mam was zaprowadzić do rodziny, która by się dla was nim zaopiekowała, i ona będzie dbać o niego?”

فَرَدَدْنَٰهُ إِلَىٰٓ أُمِّهِۦ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴾١٣﴿

Tak oto zwróciliśmy go matce, by mogła się uradować i zapomnieć o smutku, i – by miała pewność, że obietnica Boga była prawdziwa. Lecz większość ludzi tego nie wie.^[2]

وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَٱسْتَوَىٰٓ ءَاتَيْنَٰهُ حُكْمًۭا وَعِلْمًۭا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴾١٤﴿

A kiedy Mojżesz osiągnął w pełni wiek męski i dojrzałość, obdarowaliśmy go zdrowym, mądrym osądem rzeczy i szczególną wiedzą. W taki sposób nagradzamy poświęcających się czynieniu dobra tak, jak gdyby widzieli Boga.^[3]

وَدَخَلَ ٱلْمَدِينَةَ عَلَىٰ حِينِ غَفْلَةٍۢ مِّنْ أَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلَانِ هَٰذَا مِن شِيعَتِهِۦ وَهَٰذَا مِنْ عَدُوِّهِۦ ۖ فَٱسْتَغَٰثَهُ ٱلَّذِى مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِى مِنْ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيْهِ ۖ قَالَ هَٰذَا مِنْ عَمَلِ ٱلشَّيْطَٰنِ ۖ إِنَّهُۥ عَدُوٌّۭ مُّضِلٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴾١٥﴿

(Pewnego dnia Mojżesz wyszedł z pałacu, w którym mieszkał) i wszedł do miasta w chwili, gdy nie był obserwowany przez jego mieszkańców. Napotkał dwóch walczących ze sobą mężczyzn, jednego z własnego ludu, a drugiego spośród jego nieprzyjaciół (Egipcjan). Ów należący do jego ludu wezwał go na pomoc przeciwko temu drugiemu, który był spomiędzy wrogów. Wtedy to Mojżesz uderzył go pięścią i pozbawił życia (nieumyślnie). Rzekł: „To (co zaszło: wrogość i walka) jest dziełem Szatana. Zaprawdę, on jest wrogiem jawnym, prowadzącym ku zbłądzeniu”.

قَالَ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى فَٱغْفِرْ لِى فَغَفَرَ لَهُۥٓ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴾١٦﴿

I powiedział (także, zwracając się do Boga): „O, Panie mój! Zaiste, uczyniłem sobie niesprawiedliwość, przeto wybacz mi”. I On mu wybaczył. Oto On jest Przebaczający, Współczujący (szczególnie wobec Swych wierzących, skruszonych sług).

قَالَ رَبِّ بِمَآ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًۭا لِّلْمُجْرِمِينَ ﴾١٧﴿

Mojżesz rzekł: „Mój Panie! Ze względu na wszystkie łaski, którymi mnie obdarowałeś, nigdy nie będę wspierał winowajców”.

فَأَصْبَحَ فِى ٱلْمَدِينَةِ خَآئِفًۭا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِى ٱسْتَنصَرَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَسْتَصْرِخُهُۥ ۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِىٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴾١٨﴿

Następnego ranka znalazł się w mieście, uważny i pełen obaw. A człowiek, który poprzedniego dnia szukał u niego pomocy (zwrócił się ku niemu) i ponownie zawołał o pomoc. Rzekł do niego Mojżesz: „Ty naprawdę jesteś jawnym podżegaczem”.

فَلَمَّآ أَنْ أَرَادَ أَن يَبْطِشَ بِٱلَّذِى هُوَ عَدُوٌّۭ لَّهُمَا قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ أَتُرِيدُ أَن تَقْتُلَنِى كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًۢا بِٱلْأَمْسِ ۖ إِن تُرِيدُ إِلَّآ أَن تَكُونَ جَبَّارًۭا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا تُرِيدُ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلْمُصْلِحِينَ ﴾١٩﴿

Potem zaś, gdy zamierzał rzucić się na mężczyznę, który był nieprzyjacielem ich obydwu, ten (Izraelita, który sądził, że Mojżesz chce zaatakować właśnie jego, gdyż przecież nieco wcześniej surowo go skarcił) powiedział: „Mojżeszu, czy zamierzasz mnie zabić, tak jak zabiłeś wczoraj tamtego człowieka? Pragniesz jedynie stać się tyranem na tej ziemi i nie chcesz być pomiędzy tymi, należę do tych, którzy szczerze życzą ci którzy szerzą dobro!” dobrze”.

وَجَآءَ رَجُلٌۭ مِّنْ أَقْصَا ٱلْمَدِينَةِ يَسْعَىٰ قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنَّ ٱلْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ بِكَ لِيَقْتُلُوكَ فَٱخْرُجْ إِنِّى لَكَ مِنَ ٱلنَّٰصِحِينَ ﴾٢٠﴿

I przybył wówczas z najdalszego

فَخَرَجَ مِنْهَا خَآئِفًۭا يَتَرَقَّبُ ۖ قَالَ رَبِّ نَجِّنِى مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾٢١﴿

I tak (Mojżesz) opuścił miasto, krańca miasta (gdzie rezydował dwór) pełen obaw i uważnie rozglądając się pewien człowiek i rzekł: „Mojżeszu, wokół. Powiedział (zwracając się do możni radzą nad twoją sprawą, by cię Boga): „Panie mój, wybaw mnie od ludu zabić. Opuść więc miasto. Ja naprawdę niesprawiedliwego i tyrańskiego!”

وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَآءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسَىٰ رَبِّىٓ أَن يَهْدِيَنِى سَوَآءَ ٱلسَّبِيلِ ﴾٢٢﴿

Podążając w kierunku (krainy) Midian (najbliższego terytorium niezależnego od Egiptu), rzekł: „Mam nadzieję, że mój Pan poprowadzi mnie ku właściwej drodze (bym uniknął pojmania przez Egipcjan)”.

وَلَمَّا وَرَدَ مَآءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةًۭ مِّنَ ٱلنَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ ٱمْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ ۖ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۖ قَالَتَا لَا نَسْقِى حَتَّىٰ يُصْدِرَ ٱلرِّعَآءُ ۖ وَأَبُونَا شَيْخٌۭ كَبِيرٌۭ ﴾٢٣﴿

A kiedy przybył do studzien Midianu, zastał tam grupę ludzi pojących swe stada, a prócz nich napotkał dwie kobiety (dziewczyny) przytrzymujące z tyłu swoją trzodę. Odezwał się (do nich): „Co jest z wami?” Obydwie (kobiety) odrzekły: „Nie napoimy swojej trzody, dopóki pasterze nie zabiorą swych stad. (Wykonujemy tę pracę, gdyż) nasz ojciec jest bardzo starym człowiekiem”.^[6]

فَسَقَىٰ لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّىٰٓ إِلَى ٱلظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّى لِمَآ أَنزَلْتَ إِلَىَّ مِنْ خَيْرٍۢ فَقِيرٌۭ ﴾٢٤﴿

Napoił więc Mojżesz ich trzodę, po czym wycofał się do cienia i powiedział (zwracając się do Boga): „Panie mój! Zaprawdę, ja potrzebuję tego, co z dobrych rzeczy możesz mi zesłać”.

فَجَآءَتْهُ إِحْدَىٰهُمَا تَمْشِى عَلَى ٱسْتِحْيَآءٍۢ قَالَتْ إِنَّ أَبِى يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا ۚ فَلَمَّا جَآءَهُۥ وَقَصَّ عَلَيْهِ ٱلْقَصَصَ قَالَ لَا تَخَفْ ۖ نَجَوْتَ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾٢٥﴿

Wówczas podeszła ku niemu zawstydzona jedna z owych dwu (dziewczyn) i rzekła: „Mój ojciec cię zaprasza, by cię nagrodzić za napojenie naszej trzody”. I kiedy on (Mojżesz) udał się do niego i opowiedział mu całą swą historię, ten stwierdził: „Nie lękaj się już! Jesteś teraz bezpieczny od niesprawiedliwego i występnego ludu”.^[4][5]

قَالَتْ إِحْدَىٰهُمَا يَٰٓأَبَتِ ٱسْتَـْٔجِرْهُ ۖ إِنَّ خَيْرَ مَنِ ٱسْتَـْٔجَرْتَ ٱلْقَوِىُّ ٱلْأَمِينُ ﴾٢٦﴿

Jedna z dwu córek powiedziała: „Ojcze, wynajmij go, gdyż najlepszy do pracy będzie ktoś silny i godny zaufania (jak on)”.

قَالَ إِنِّىٓ أُرِيدُ أَنْ أُنكِحَكَ إِحْدَى ٱبْنَتَىَّ هَٰتَيْنِ عَلَىٰٓ أَن تَأْجُرَنِى ثَمَٰنِىَ حِجَجٍۢ ۖ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًۭا فَمِنْ عِندِكَ ۖ وَمَآ أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ ۚ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴾٢٧﴿

(Ojciec) odezwał się do Mojżesza: „Chcę ci oddać za żonę jedną z dwóch moich córek, pod warunkiem, że spędzisz na służbie u mnie osiem lat (zgodnie z kalendarzem księżycowym). Jeśli jednak spędzisz dziesięć lat, to oddasz (mi) przysługę. Nie zamierzam nakładać na ciebie żadnych ciężarów. Zobaczysz, jeśli Bóg zechce, że jestem jednym ze sprawiedliwych”.

قَالَ ذَٰلِكَ بَيْنِى وَبَيْنَكَ ۖ أَيَّمَا ٱلْأَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَٰنَ عَلَىَّ ۖ وَٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌۭ ﴾٢٨﴿

(Mojżesz) odpowiedział: „Niech się więc tak stanie pomiędzy mną a tobą. Niezależnie od tego, który z terminów wypełnię, niech nie odniosę żadnej niesprawiedliwości. Bóg jest poręczycielem tego, co mówimy”.

۞ فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلْأَجَلَ وَسَارَ بِأَهْلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارًۭا قَالَ لِأَهْلِهِ ٱمْكُثُوٓا۟ إِنِّىٓ ءَانَسْتُ نَارًۭا لَّعَلِّىٓ ءَاتِيكُم مِّنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ جَذْوَةٍۢ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ﴾٢٩﴿

Po wypełnieniu przez Mojżesza (uzgodnionego) terminu, kiedy to wędrował ze swą rodziną (przez pustynię), dostrzegł od strony góry (Synaj) ogień. Powiedział swej rodzinie: „Zaczekajcie tutaj! Albowiem zobaczyłem ogień w oddali. Przyniosę wam stamtąd wiadomość (o tym, gdzie jesteśmy i jaką drogę powinniśmy wybrać) albo przynajmniej przyniosę wam pochodnię (aby rozpalić ognisko), byście mogli się ogrzać”.

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِىَ مِن شَٰطِئِ ٱلْوَادِ ٱلْأَيْمَنِ فِى ٱلْبُقْعَةِ ٱلْمُبَٰرَكَةِ مِنَ ٱلشَّجَرَةِ أَن يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّىٓ أَنَا ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾٣٠﴿

Gdy podszedł do ognia, ktoś zawołał do niego od prawej strony doliny, z drzewa (rosnącego) w błogosławionym miejscu: „O, Mojżeszu! Oto Ja, Bóg –. Pan światów^[7]

وَأَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَلَمَّا رَءَاهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَآنٌّۭ وَلَّىٰ مُدْبِرًۭا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَٰمُوسَىٰٓ أَقْبِلْ وَلَا تَخَفْ ۖ إِنَّكَ مِنَ ٱلْءَامِنِينَ ﴾٣١﴿

Rzuć teraz swoją laskę”. (On rzucił, a) kiedy zobaczył, że ona wije się jak wąż, odwrócił się, by uciec. „O, Mojżeszu, podejdź bliżej i nie lękaj się. Ty (któryś został wybrany na Wysłannika), jesteś spośród tych, którzy są bezpieczni.^[8]

ٱسْلُكْ يَدَكَ فِى جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَآءَ مِنْ غَيْرِ سُوٓءٍۢ وَٱضْمُمْ إِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ ٱلرَّهْبِ ۖ فَذَٰنِكَ بُرْهَٰنَانِ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦٓ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَٰسِقِينَ ﴾٣٢﴿

Włóż swą prawą rękę za pazuchę: ona wyjdzie jaśniejąco biała i bez skazy. I zbliż swe ramię do siebie, by uwolnić się od strachu (i być gotowym na następne Moje polecenie). Oto dwa dowody (twego posłannictwa, pochodzące) od twego Pana, dla Faraona i możnych z jego dworu. Zaiste, oni są ludem występnym”.

قَالَ رَبِّ إِنِّى قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًۭا فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴾٣٣﴿

(Mojżesz) rzekł: „Panie mój! Ja uśmierciłem jednego z nich i boję się, że mnie zabiją (i nie pozwolą głosić Twego Posłannictwa).

وَأَخِى هَٰرُونُ هُوَ أَفْصَحُ مِنِّى لِسَانًۭا فَأَرْسِلْهُ مَعِىَ رِدْءًۭا يُصَدِّقُنِىٓ ۖ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴾٣٤﴿

A mój brat Aaron – on jest ode mnie wymowniejszy, przeto (wyznacz także i jego na wysłannika i) poślij go ze mną jako pomocnika, który potwierdzi moją prawdomówność. Boję się bowiem, że oni uznają mnie za kłamcę”.

قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطَٰنًۭا فَلَا يَصِلُونَ إِلَيْكُمَا ۚ بِـَٔايَٰتِنَآ أَنتُمَا وَمَنِ ٱتَّبَعَكُمَا ٱلْغَٰلِبُونَ ﴾٣٥﴿

(Bóg) odrzekł: „Dodamy ci siły poprzez twego brata i obdarzymy was obu mocą i władzą; i oni nie zdołają was dosięgnąć (i wyrządzić żadnej zamierzonej przez siebie szkody) ze względu na lęk przed Naszymi Znakami (cudami, ajat). Zwycięzcami będziecie wy obydwaj oraz (będą nimi) ci wszyscy, którzy za wami podążają”.^[9]

فَلَمَّا جَآءَهُم مُّوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَا بَيِّنَٰتٍۢ قَالُوا۟ مَا هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّفْتَرًۭى وَمَا سَمِعْنَا بِهَٰذَا فِىٓ ءَابَآئِنَا ٱلْأَوَّلِينَ ﴾٣٦﴿

A kiedy Mojżesz przybył do nich (Faraona i możnych z jego dworu) z Naszymi Znakami oczywistymi, powiedzieli: „To (co pokazujesz jako cuda, mające dowieść twego posłannictwa, to) nic innego, jak tylko czary zmyślone. I my do nigdy tego nie słyszeliśmy (wezwania Tego, którego nazywasz Panem światów) za czasów naszych dawnych przodków”.^[10]

وَقَالَ مُوسَىٰ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَن جَآءَ بِٱلْهُدَىٰ مِنْ عِندِهِۦ وَمَن تَكُونُ لَهُۥ عَٰقِبَةُ ٱلدَّارِ ۖ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّٰلِمُونَ ﴾٣٧﴿

(Mojżesz) odrzekł: „Mój Pan wie najlepiej, kto przyszedł z prawdziwym przewodnictwem od Niego i do kogo będzie należeć ostateczne, szczęśliwe schronienie (zarówno w tym świecie, jak i w przyszłym). Zaiste, niesprawiedliwi nie osiągną pomyślności (ani swych celów)”.

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمَلَأُ مَا عَلِمْتُ لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرِى فَأَوْقِدْ لِى يَٰهَٰمَٰنُ عَلَى ٱلطِّينِ فَٱجْعَل لِّى صَرْحًۭا لَّعَلِّىٓ أَطَّلِعُ إِلَىٰٓ إِلَٰهِ مُوسَىٰ وَإِنِّى لَأَظُنُّهُۥ مِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ ﴾٣٨﴿

Faraon (powrócił do dostojników ze swego dworu i) powiedział: „O, możni! Ja nie wiem, czy wy macie innego boga poza mną. Dobrze więc, o Hamanie, rozpal dla mnie ogień (w piecu), by wypalić na nim cegły. I zbuduj dla mnie wieżę wyniosłą, bym mógł zobaczyć ją wielu do posługiwania sobie na tym Boga Mojżeszowego, choć sądzę, że on świecie, to) w Dniu Sądu Ostatecznego (Mojżesz) jest na pewno kłamcą”. nikt ich nie wspomoże.^[11]

وَٱسْتَكْبَرَ هُوَ وَجُنُودُهُۥ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ إِلَيْنَا لَا يُرْجَعُونَ ﴾٣٩﴿

(Faraon) wzrastał w zarozumiało-

فَأَخَذْنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾٤٠﴿

Przeto pochwyciliśmy jego i jego Miłosierdzia). zastępy i wrzuciliśmy ich do morza.

وَجَعَلْنَٰهُمْ أَئِمَّةًۭ يَدْعُونَ إِلَى ٱلنَّارِ ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ لَا يُنصَرُونَ ﴾٤١﴿

I uczyniliśmy ich przywódcami rozróżnienia i rozumu dla ludzi, a także (przykładem) zbłądzenia, wzywającymi jako przewodnictwo i miłosierdzie, aże(tych, którzy byli gotowi pójść za nimi) by mogli rozważać i rozpamiętywać. w Ogień piekielny. A (choć zatrudnia-

وَأَتْبَعْنَٰهُمْ فِى هَٰذِهِ ٱلدُّنْيَا لَعْنَةًۭ ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ هُم مِّنَ ٱلْمَقْبُوحِينَ ﴾٤٢﴿

Sprawiliśmy, że szło za nimi prześci na ziemi, on i jego zastępy, wbrew kleństwo na tym świecie (i jako zwodziwszelkim prawom, i oni byli przekonaciele pomnażali swe grzechy), a w Dniu ni, że nigdy nie zostaną do Nas sprowaZmartwychwstania znajdą się pomiędzy dzeni (na Sąd). odrzuconymi (i pozbawionymi Bożego

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ مِنۢ بَعْدِ مَآ أَهْلَكْنَا ٱلْقُرُونَ ٱلْأُولَىٰ بَصَآئِرَ لِلنَّاسِ وَهُدًۭى وَرَحْمَةًۭ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴾٤٣﴿

Zaprawdę, gdy unicestwiliśmy wczeSpójrz więc, jaki był koniec ludzi pełśniejsze (występne) pokolenia, daliśmy nych nieprawości! Mojżeszowi Księgę (Torę) jako światło

وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلْغَرْبِىِّ إِذْ قَضَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَى ٱلْأَمْرَ وَمَا كُنتَ مِنَ ٱلشَّٰهِدِينَ ﴾٤٤﴿

(To wszystko, co opowiedzieliśmy ci o Mojżeszu i danej mu Księdze, jest Objawieniem dla ciebie, o Muhammadzie, gdyż) nie byłeś na zachodnim zboczu (doliny), kiedy to ustanowiliśmy Prawo (Torę) dla Mojżesza, i nie byłeś świadkiem (tego, co się tam wydarzyło).

وَلَٰكِنَّآ أَنشَأْنَا قُرُونًۭا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ ٱلْعُمُرُ ۚ وَمَا كُنتَ ثَاوِيًۭا فِىٓ أَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتِنَا وَلَٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴾٤٥﴿

Lecz (po nich) powołaliśmy do istnienia liczne pokolenia i trwały one długie wieki. (Objawieniem jest to, co o nich mówisz, podobnie jak to, co przytrafiło się Mojżeszowi w Midianie. Albowiem) nie przebywałeś pośród ludu Midianu, a przekazujesz im (Mekkańczykom) Nasze Objawienia (o tym, czego Mojżesz tam dokonał). Oto My posyłaliśmy wysłanników (z Naszym Objawieniem).

وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ ٱلطُّورِ إِذْ نَادَيْنَا وَلَٰكِن رَّحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوْمًۭا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرٍۢ مِّن قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴾٤٦﴿

Nie byłeś również na zboczu Góry (Synaj), gdy wzywaliśmy (Mojżesza), lecz (My objawiamy to wszystko Tobie) jako Miłosierdzie od twego Pana, byś mógł ostrzegać ludzi, do których przed tobą nie przybył żaden ostrzegający. (Dzieje się tak po to), by mogli rozważać i rozpamiętywać.

وَلَوْلَآ أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا۟ رَبَّنَا لَوْلَآ أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًۭا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ وَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴾٤٧﴿

(Posłaliśmy cię jako Wysłannika), ażeby nie mówili, gdy spadnie na nich jakieś nieszczęście (w tym albo w przyszłym świecie), ze względu na to, co uczyniły wprzód ich ręce: „Panie nasz! Gdybyś tylko zesłał nam Wysłannika, bylibyśmy posłuszni Twym Objawieniom i znaleźlibyśmy się pośród wierzących”.

فَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلْحَقُّ مِنْ عِندِنَا قَالُوا۟ لَوْلَآ أُوتِىَ مِثْلَ مَآ أُوتِىَ مُوسَىٰٓ ۚ أَوَلَمْ يَكْفُرُوا۟ بِمَآ أُوتِىَ مُوسَىٰ مِن قَبْلُ ۖ قَالُوا۟ سِحْرَانِ تَظَٰهَرَا وَقَالُوٓا۟ إِنَّا بِكُلٍّۢ كَٰفِرُونَ ﴾٤٨﴿

A jednak obecnie, mimo że przyszła do nich od Nas prawda (poprzez Wysłannika), oni wciąż mówią (usprawiedliwiając jej odrzucenie): „Dlaczegóż to on nie został obdarzony tym, co Mojżesz (wszystkim naraz)?” Czyż oni wcześniej nie odrzucili wiary w to, co zostało dane Mojżeszowi? Oni powiedzieli: „Obydwie (Księgi) to czary, a jedna wspiera drugą”. I rzekli też: „Nie wie-^[12][13]

قُلْ فَأْتُوا۟ بِكِتَٰبٍۢ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ هُوَ أَهْدَىٰ مِنْهُمَآ أَتَّبِعْهُ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴾٤٩﴿

Powiedz (im): „Jeśli jesteście prawdziej błądzi aniżeli ten, kto podąża za domówni (w swym twierdzeniu, że obyswymi namiętnościami i upodobaniami, dwie Księgi zawierają czary, to) przyniea pozbawiony jest Bożego przewodnicście w takim razie inną Księgę od Boga, twa? Zaprawdę, Bóg nie jest przewodniktóra by lepiej prowadziła ku drodze kiem ludzi oddanych nieprawości i nieprostej niż którakolwiek z tych dwu, a ja sprawiedliwości. będę postępował zgodnie z nią”.

فَإِن لَّمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَكَ فَٱعْلَمْ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهْوَآءَهُمْ ۚ وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ ٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ بِغَيْرِ هُدًۭى مِّنَ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾٥٠﴿

A jeśli nie zdołają odpowiedzieć, to rzymy w żadną z nich”. wiedz, że podążają wyłącznie za swymi kaprysami i pragnieniami. Któż bar-

۞ وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ ٱلْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴾٥١﴿

Oto przekazaliśmy im Słowo (werset za wersetem i rozdział za rozdziałem – dla ich dobra), by mogli (je) rozważać i rozpamiętywać.

ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَٰهُمُ ٱلْكِتَٰبَ مِن قَبْلِهِۦ هُم بِهِۦ يُؤْمِنُونَ ﴾٥٢﴿

Ci, którym daliśmy Księgę wcześniej, uwierzyli w nie.^[14]

وَإِذَا يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِهِۦٓ إِنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّنَآ إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلِهِۦ مُسْلِمِينَ ﴾٥٣﴿

Gdy im je recytują, mówią: „Wierzymy w nie. To jest na pewno prawda od naszego Pana. Nawet zanim ono przyszło, my już byliśmy poddani (Woli Bożej)”.

أُو۟لَٰٓئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُم مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوا۟ وَيَدْرَءُونَ بِٱلْحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنَٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴾٥٤﴿

Ci zostaną dwakroć obdarzeni nagrodą, gdyż wytrwali (w praktykowaniu swej religii, wolni od kłamstwa; i nie poddając się żadnym uprzedzeniom w tym względzie, podążają za Koranem i Muhammadem). Oni zwalczają zło dobrem, a z tego, w co ich zaopatrzyliśmy (majątku, wiedzy i mocy) rozdają (na sprawę Boga i dla potrzebujących wyłącznie po to, by podobać się Bogu).

وَإِذَا سَمِعُوا۟ ٱللَّغْوَ أَعْرَضُوا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ لَنَآ أَعْمَٰلُنَا وَلَكُمْ أَعْمَٰلُكُمْ سَلَٰمٌ عَلَيْكُمْ لَا نَبْتَغِى ٱلْجَٰهِلِينَ ﴾٥٥﴿

A kiedy słyszą próżną (bezużyteczną lub agresywną) rozmowę, odwracają się od niej, nie odpowiadając na nią, i mówią (do tych, którzy w niej uczestniczą): „Nam będą policzone nasze czyny, a wam – wasze czyny. Pokój wam! Nie zamierzamy mieszać się z nieświadomymi (Boga, prostej ścieżki oraz dobra i zła)”.

إِنَّكَ لَا تَهْدِى مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ﴾٥٦﴿

Ty nie zdołasz poprowadzić ku prawdzie tych, których miłujesz, lecz Bóg jest Przewodnikiem dla tych, dla których zechce. On zna najlepiej tych, którzy są prowadzeni drogą prostą.

وَقَالُوٓا۟ إِن نَّتَّبِعِ ٱلْهُدَىٰ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنَآ ۚ أَوَلَمْ نُمَكِّن لَّهُمْ حَرَمًا ءَامِنًۭا يُجْبَىٰٓ إِلَيْهِ ثَمَرَٰتُ كُلِّ شَىْءٍۢ رِّزْقًۭا مِّن لَّدُنَّا وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴾٥٧﴿

Oni mówią: „Jeśli podążymy drogą prostą wraz z tobą, to zostaniemy unicestwieni na naszej ziemi”. Czyż nie osadziliśmy ich w bezpiecznej świątyni, do której – jako zaopatrzenie od Nas – dostarczane są wszelakie towary? Jednakże większość z nich nie wie (że to My ich chronimy i zaopatrujemy, sądzą zaś, że to idole i posągi, którym oddają cześć, przyciągają inne plemiona arabskie do Mekki dla handlu i że to one chronią ich przed nimi).

وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍۭ بَطِرَتْ مَعِيشَتَهَا ۖ فَتِلْكَ مَسَٰكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَن مِّنۢ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًۭا ۖ وَكُنَّا نَحْنُ ٱلْوَٰرِثِينَ ﴾٥٨﴿

Ileż to miast zniszczyliśmy, któmiast, dopóki nie powoła w ich metropore radowały się w swej zarozumiałości lii wysłannika, który przekaże im Nasze obfitością. Oto domostwa ich (mieszkańposłannictwo. My nigdy nie niszczymy ców): po nich nie przebywał tam nikt miast, chyba że ich mieszkańcy są ludźprócz niewielu ludzi przez krótki jedynie czas. To My zawsze jesteśmy spadmi występnymi (którzy przypisują Bogu kobiercami (i żyjemy wiecznie, gdy już współtowarzyszy i oddają się czynieniu wszyscy pomarli). niesprawiedliwości).

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ ٱلْقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبْعَثَ فِىٓ أُمِّهَا رَسُولًۭا يَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَٰتِنَا ۚ وَمَا كُنَّا مُهْلِكِى ٱلْقُرَىٰٓ إِلَّا وَأَهْلُهَا ظَٰلِمُونَ ﴾٥٩﴿

Twój Pan nie niszczy jednak żadnych

وَمَآ أُوتِيتُم مِّن شَىْءٍۢ فَمَتَٰعُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَزِينَتُهَا ۚ وَمَا عِندَ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴾٦٠﴿

Cokolwiek jest wam dane (z tego świata), jest jedynie dla przemijającego zadowolenia z życia doczesnego na tym świecie i jego przyozdobieniem. Tymczasem to, co przygotował (dla was) Bóg (jako nagrodę za wasze dobre czyny i czym obdaruje was bardziej niż na to zasługujecie), jest dużo lepsze i trwalsze. Czy nie zastanowicie się i nie pojmiecie?

أَفَمَن وَعَدْنَٰهُ وَعْدًا حَسَنًۭا فَهُوَ لَٰقِيهِ كَمَن مَّتَّعْنَٰهُ مَتَٰعَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴾٦١﴿

Czy ten, któremu daliśmy piękną obietnicę (przebaczenie i raj), która się dla niego spełni, podobny jest do tego, któremu pozwoliliśmy czas niejaki zażywać przyjemności życia doczesnego, który jednak w Dniu Zmartwychwstania znajdzie się pośród oskarżonych (i przeznaczonych do ukarania)?

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ﴾٦٢﴿

Owego Dnia wezwie ich Bóg i powie: „Gdzież są ci (istoty, rzeczy i siły), o których twierdziliście, że są Moimi współtowarzyszami?”

قَالَ ٱلَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ ٱلْقَوْلُ رَبَّنَا هَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَغْوَيْنَآ أَغْوَيْنَٰهُمْ كَمَا غَوَيْنَا ۖ تَبَرَّأْنَآ إِلَيْكَ ۖ مَا كَانُوٓا۟ إِيَّانَا يَعْبُدُونَ ﴾٦٣﴿

Ci (którzy zwodzili innych ku temu, by przypisywali Bogu współtowarzyszy i) wobec których wypełniony zostanie wydany przez Boga rozkaz ukarania, odpowiedzą: „Panie nasz! Tych, których poprowadziliśmy ku zbłądzeniu, zwiedliśmy, gdyż sami pobłądziliśmy (i oni nas naśladowali z własnej woli, wcale ich do tego nie przymuszaliśmy). Oto w Twej Obecności oświadczamy, że jesteśmy niewinni (tego, iż oni wzięli nas za Twoich współtowarzyszy). To nie nam oddawali cześć. (Oni czcili raczej swoje własne namiętności)”.

وَقِيلَ ٱدْعُوا۟ شُرَكَآءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَهُمْ وَرَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ۚ لَوْ أَنَّهُمْ كَانُوا۟ يَهْتَدُونَ ﴾٦٤﴿

I zostanie powiedziane (tym, którzy uznawali ich za współtowarzyszy Boga): „Wezwijcie na pomoc swoich współtowarzyszy!” I oni będą ich wzywać, ale tamci nie odpowiedzą na ich wołania i zobaczą karę. O, gdyby byli poszli za wskazówkami prowadzącymi na Drogę Prostą!

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ مَاذَآ أَجَبْتُمُ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴾٦٥﴿

Owego Dnia Bóg wezwie ich (raz jeszcze) i zapyta: „Jak odpowiedzieliście Wysłannikom?” tym, co oni Mu przypisują jako współ-

فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ ٱلْأَنۢبَآءُ يَوْمَئِذٍۢ فَهُمْ لَا يَتَسَآءَلُونَ ﴾٦٦﴿

Tego Dnia zostaną im zaciemnione towarzyszy. (wszelkie sposoby zdobycia) wiadomości i nie zdołają (nawet) zadać sobie nawza-

فَأَمَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحًۭا فَعَسَىٰٓ أَن يَكُونَ مِنَ ٱلْمُفْلِحِينَ ﴾٦٧﴿

Lecz ci, którzy okażą skruchę, uwie-

وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ وَيَخْتَارُ ۗ مَا كَانَ لَهُمُ ٱلْخِيَرَةُ ۚ سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴾٦٨﴿

Twój Pan stwarza, cokolwiek zechce, i wdzięczność na początku i na końcu a także wybiera i postanawia (dla Swoich (wszelkiego stworzenia w tym i w przysług) taki bieg życia, jaki zechce. Oni nie szłym świecie). Wyłącznie do Niego mają wolności wyboru (względem tego, należy Sąd i władza i do Niego zostanieco Bóg wybrał i rozkazał). On jest pełen cie sprowadzeni. chwały i całkowicie wzniosły – ponad

وَرَبُّكَ يَعْلَمُ مَا تُكِنُّ صُدُورُهُمْ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴾٦٩﴿

Twój Pan wie, co ich piersi skrywajem pytania. ją, a co odkrywają.

وَهُوَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ ٱلْحَمْدُ فِى ٱلْأُولَىٰ وَٱلْءَاخِرَةِ ۖ وَلَهُ ٱلْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴾٧٠﴿

On jest Bogiem, poza Nim nie ma rzą i będą czynić dobre, prawe dzieła – boga (i jedynie On jest godzien czci). oni mogą mieć nadzieję, że znajdą się (Skoro wszelkie piękno, doskonałość, pomiędzy tymi, którzy osiągną sukces. osiągnięcia i łaski pochodzą zasadniczo od Niego), Jemu wszelka chwała

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن جَعَلَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمُ ٱلَّيْلَ سَرْمَدًا إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ مَنْ إِلَٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ يَأْتِيكُم بِضِيَآءٍ ۖ أَفَلَا تَسْمَعُونَ ﴾٧١﴿

Powiedz: „Czy wy kiedykolwiek zastanawialiście się nad tym, że gdyby Bóg uczynił nad wami noc nieustanną – aż do Dnia Zmartwychwstania – to, czy znalazłby się inny bóg poza Bogiem (Jedynym), który zdołałby przynieść wam światłość? Czyż zatem nie nastawicie uszu (ku prawdzie i nie zaczniecie na nią zważać)?

قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِن جَعَلَ ٱللَّهُ عَلَيْكُمُ ٱلنَّهَارَ سَرْمَدًا إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ مَنْ إِلَٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ يَأْتِيكُم بِلَيْلٍۢ تَسْكُنُونَ فِيهِ ۖ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴾٧٢﴿

Czy wy kiedykolwiek zastanawialiście się nad tym, że gdyby Bóg uczynił nad wami dzień nieustanny – aż do Dnia Zmartwychwstania – to, czy znalazłby się inny bóg poza Bogiem (Jedynym), który zdołałby przynieść wam noc dla odpoczynku? Czyż nie dostrzeżecie (prawdy i nie zaczniecie na nią zważać)?”^[16]

وَمِن رَّحْمَتِهِۦ جَعَلَ لَكُمُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ لِتَسْكُنُوا۟ فِيهِ وَلِتَبْتَغُوا۟ مِن فَضْلِهِۦ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴾٧٣﴿

On uczynił dla was noc i dzień z miłosierdzia, byście odpoczywali (nocą) i szukali Jego dobrodziejstw (w ciągu dnia), i byście składali Mu dzięki (za dzień i noc).

وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ﴾٧٤﴿

Nadejdzie Dzień i On wezwie tych, którzy przypisują Mu współtowarzyszy, i powie: „Gdzież teraz są ci (istoty, rzeczy i siły), o których twierdziliście, że są Moimi współtowarzyszami?”

وَنَزَعْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍۢ شَهِيدًۭا فَقُلْنَا هَاتُوا۟ بُرْهَٰنَكُمْ فَعَلِمُوٓا۟ أَنَّ ٱلْحَقَّ لِلَّهِ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴾٧٥﴿

I My weźmiemy z każdej wspólnoty świadka (wysłannika doń posłanego) i powiemy (do tych, którzy odrzucili wysłanników): „Przynieście swój dowód (na to, że Bóg ma współtowarzyszy)!” Wtedy będą (już) wiedzieć, że wszelka prawda spoczywa u Boga i że tylko Bóg ma absolutne prawo (do Boskości i panowania); a wszystko (fałszywe bóstwa), co wymyślili przeciwko Bogu, zawiedzie ich.

۞ إِنَّ قَٰرُونَ كَانَ مِن قَوْمِ مُوسَىٰ فَبَغَىٰ عَلَيْهِمْ ۖ وَءَاتَيْنَٰهُ مِنَ ٱلْكُنُوزِ مَآ إِنَّ مَفَاتِحَهُۥ لَتَنُوٓأُ بِٱلْعُصْبَةِ أُو۟لِى ٱلْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُۥ قَوْمُهُۥ لَا تَفْرَحْ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْفَرِحِينَ ﴾٧٦﴿

Karun (Korah) należał do ludu Mojżesza, lecz zdradził go i uciskał. My obdarzyliśmy go tak wielkimi skarbami, że same klucze do nich były zbyt ciężkie dla grupy mocarzy. Nawet jego własny lud go ostrzegał: „Nie unoś się próżną radością ze swoich bogactw. Zaprawdę, Bóg nie miłuje tych, którzy popadają w pustą radość.^[15]

وَٱبْتَغِ فِيمَآ ءَاتَىٰكَ ٱللَّهُ ٱلدَّارَ ٱلْءَاخِرَةَ ۖ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ ٱلدُّنْيَا ۖ وَأَحْسِن كَمَآ أَحْسَنَ ٱللَّهُ إِلَيْكَ ۖ وَلَا تَبْغِ ٱلْفَسَادَ فِى ٱلْأَرْضِ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴾٧٧﴿

Zmierzaj zaś, przy pomocy tego, czym obdarował cię Bóg, do Domu na Tamtym Świecie (rozdając z tego, co posiadasz, na dobroczynność), nie zapominając jednak o swoim udziale (który Bóg ci wyznaczył) w tym świecie. Czyń dobro innym, gdyż Bóg okazał ci dobroć (z czystej Swej łaskawości). Nie szukaj na ziemi zepsucia i zgorszenia, albowiem Bóg nie miłuje tych, którzy powodują zepsucie i szerzą zgorszenie”.

قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلْمٍ عِندِىٓ ۚ أَوَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّ ٱللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِن قَبْلِهِۦ مِنَ ٱلْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةًۭ وَأَكْثَرُ جَمْعًۭا ۚ وَلَا يُسْـَٔلُ عَن ذُنُوبِهِمُ ٱلْمُجْرِمُونَ ﴾٧٨﴿

On odrzekł: „Wszystko to zostało mi dane jedynie ze względu na pewnego rodzaju wiedzę, którą posiadłem” Czyż nie wiedział o tym, że Bóg unicestwił spośród pokoleń, jakie były przed nim, ludzi o większej mocy, a bogactwa, jakie nagromadzili, były wspanialsze? W istocie, ludzie występni, przywiązani do popełniania grzechów, nie zostaną zapytani o swe winy (zanim nie zostaną unicestwieni i nie będą mogli się obronić).^[17]

فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ فِى زِينَتِهِۦ ۖ قَالَ ٱلَّذِينَ يُرِيدُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا يَٰلَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَآ أُوتِىَ قَٰرُونُ إِنَّهُۥ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍۢ ﴾٧٩﴿

(Korah) ukazał się swemu ludowi w całym przepychu. Ci, którzy dbali jedynie o życie doczesne, mówili: „O, gdybyśmy tylko posiadali to, co zostało dane Korahowi! Doprawdy, on jest posiadaczem olbrzymiego majątku!”

وَقَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ ٱللَّهِ خَيْرٌۭ لِّمَنْ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحًۭا وَلَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ٱلصَّٰبِرُونَ ﴾٨٠﴿

Ci natomiast, którzy zostali obdarzeni wiedzą (prawdziwą), mówili: „Biada ci! O wiele lepsza jest nagroda, którą daje Bóg wierzącym i czyniącym dobre, prawe dzieła. Nie osiągnie jej nikt, poza cierpliwymi (którzy pokonują wytrwale przeciwności, unikając grzechów i okazując posłuszeństwo Bogu)”.^[18]

فَخَسَفْنَا بِهِۦ وَبِدَارِهِ ٱلْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُۥ مِن فِئَةٍۢ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلْمُنتَصِرِينَ ﴾٨١﴿

My tedy sprawiliśmy, że ziemia pochłonęła jego i miejsce jego zamieszkania. I nie było zastępu, który by pospieszył mu z pomocą przeciwko Bogu, on sam także nie był w stanie sobie pomóc.

وَأَصْبَحَ ٱلَّذِينَ تَمَنَّوْا۟ مَكَانَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ ٱللَّهَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ وَيَقْدِرُ ۖ لَوْلَآ أَن مَّنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا ۖ وَيْكَأَنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْكَٰفِرُونَ ﴾٨٢﴿

A rankiem ci, którzy (jeszcze) poprzedniego dnia pragnęli zajmować jego miejsce, poczęli mówić: „Biada nam! (Oto zapomnieliśmy, że to) Bóg rozszerza zaopatrzenie, komu zechce spośród Swych sług, i pomniejsza je (komu zechce). Jeśliby Bóg nie był dla nas. łaskawy, to sprawiłby, że i my zostalibyśmy pochłonięci. Biada nam! (Albowiem zapomnieliśmy, że) niewierzący nie cieszą się pomyślnością”.

تِلْكَ ٱلدَّارُ ٱلْءَاخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّۭا فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فَسَادًۭا ۚ وَٱلْعَٰقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴾٨٣﴿

A Dom na Tamtym Świecie wyznaczymy tym, którzy nie dążą na ziemi do władzy pełnej arogancji ani nie powodują zepsucia i chaosu. (Prawdziwie upragniony) koniec czeka bogobojnych i pobożnych.

مَن جَآءَ بِٱلْحَسَنَةِ فَلَهُۥ خَيْرٌۭ مِّنْهَا ۖ وَمَن جَآءَ بِٱلسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى ٱلَّذِينَ عَمِلُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴾٨٤﴿

Kto przychodzi do Boga z dobrym uczynkiem, otrzyma lepszy od niego; kto zaś przychodzi ze złym uczynkiem – ten, czyniąc zło, otrzyma odpłatę jedy. nie za to, co czynił^[19]

إِنَّ ٱلَّذِى فَرَضَ عَلَيْكَ ٱلْقُرْءَانَ لَرَآدُّكَ إِلَىٰ مَعَادٍۢ ۚ قُل رَّبِّىٓ أَعْلَمُ مَن جَآءَ بِٱلْهُدَىٰ وَمَنْ هُوَ فِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴾٨٥﴿

Zaprawdę, Ten, który powierzył ci (o, Wysłanniku, obowiązek głoszenia Objawienia, które zawiera) Koran, doprowadzi cię z pewnością do spełnienia się obietnicy (zostaniesz sprowadzony z tryumfem do domu i ojczyzny, któ. Powiedz: rą byłeś zmuszony opuścić) „Mój Pan wie najlepiej, kto przybywa ze wskazówkami (prawdziwymi), prowadzącymi ku drodze prostej, a kto zatracił się w błędzie oczywistym”.

وَمَا كُنتَ تَرْجُوٓا۟ أَن يُلْقَىٰٓ إِلَيْكَ ٱلْكِتَٰبُ إِلَّا رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۖ فَلَا تَكُونَنَّ ظَهِيرًۭا لِّلْكَٰفِرِينَ ﴾٨٦﴿

Nie oczekiwałeś, że ta Księga zostanie objawiona tobie; ona jednak została objawiona tobie jako miłosierdzie od twego Pana. Nie wolno ci tedy wspierać niewierzących.

وَلَا يَصُدُّنَّكَ عَنْ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنزِلَتْ إِلَيْكَ ۖ وَٱدْعُ إِلَىٰ رَبِّكَ ۖ وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ﴾٨٧﴿

Niechaj nigdy nie odwrócą cię od głoszenia Objawień Boga, skoro zostały ci zesłane. Wzywaj (ludzi) do twego Pana i nie bądź spomiędzy tych, którzy przypisują Bogu współtowarzyszy.

وَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ ۘ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ كُلُّ شَىْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُۥ ۚ لَهُ ٱلْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴾٨٨﴿

Nie wzywaj innego boga wraz z. Poza Nim nie Bogiem (prawdziwym) ma innego boga (La ilaha illa Huwa). Przemija wszystko, za wyjątkiem Jego „Oblicza” (Jego wiecznotrwałej Istoty i tego, co czynione jest dla uzyskania Jego akceptacji). Wyłącznie do Niego należy Sąd i władza i do Niego zostaniecie sprowadzeni.^[21]