بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ صٓ ۚ وَٱلْقُرْءَانِ ذِى ٱلذِّكْرِ ﴾١﴿

Sad. (Przysięgam) na szlachetny Koran, niosący Napomnienie (wiodące ku prawdzie i ostrzegające, że ty jesteś

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى عِزَّةٍۢ وَشِقَاقٍۢ ﴾٢﴿

Ci jednak, którzy nie wierzą, są zatra-

كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍۢ فَنَادَوا۟ وَّلَاتَ حِينَ مَنَاصٍۢ ﴾٣﴿

My unicestwiliśmy przed nimi wiewaszych bóstwach. Z pewnością to (do le pokoleń (które tak samo w dobrowolczego ów człowiek wzywa) jest rzeny sposób uparcie trwały w niewierze i czą zamierzoną (rozmyślnie wytworzoną sprzeciwie). (W końcu) wołały o pomoc, przez niego i tych, którzy go wspierają) lecz wówczas, gdy już było za późno na^[1]

وَعَجِبُوٓا۟ أَن جَآءَهُم مُّنذِرٌۭ مِّنْهُمْ ۖ وَقَالَ ٱلْكَٰفِرُونَ هَٰذَا سَٰحِرٌۭ كَذَّابٌ ﴾٤﴿

Oni uważają za dziwne to, że przy-

أَجَعَلَ ٱلْءَالِهَةَ إِلَٰهًۭا وَٰحِدًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَىْءٌ عُجَابٌۭ ﴾٥﴿

Cóż takiego! On z wszystkich bóstw tym, który został posłany, by przekazyuczynił Jednego Boga. To, zaiste, bardzo wać religię Boga). dziwna rzecz!”

وَٱنطَلَقَ ٱلْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ ٱمْشُوا۟ وَٱصْبِرُوا۟ عَلَىٰٓ ءَالِهَتِكُمْ ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَىْءٌۭ يُرَادُ ﴾٦﴿

Ich przywódcy krążyli, podżegając ceni w pysze i sprzeciwie. się nawzajem: „Idźcie i wytrwajcie przy

مَا سَمِعْنَا بِهَٰذَا فِى ٱلْمِلَّةِ ٱلْءَاخِرَةِ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا ٱخْتِلَٰقٌ ﴾٧﴿

„Nie słyszeliśmy o tym w wierzeniach to, by kara (na którą zasłużyli) została ostatnich czasów. To z pewnością nic odsunięta. innego, jak tylko wymysły^[2]

أَءُنزِلَ عَلَيْهِ ٱلذِّكْرُ مِنۢ بَيْنِنَا ۚ بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ مِّن ذِكْرِى ۖ بَل لَّمَّا يَذُوقُوا۟ عَذَابِ ﴾٨﴿

Spomiędzy nas wszystkich Napobył do nich ostrzegający spomiędzy nich mnienie zostało zesłane właśnie na niesamych, a niewierzący mówią: „Ten go?” Nie! To raczej (ze względu na swą człowiek jest tylko czarownikiem i oszupychę) zatracili się w wątpliwościach stem (który swoje wymysły przypisudotyczących Mojego Napomnienia. Nie, je Bogu). zaiste! Oni jeszcze nie skosztowali Mojej.. kary (by mogli odrzucić swą pychę i. uznać prawdę)

أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ ٱلْعَزِيزِ ٱلْوَهَّابِ ﴾٩﴿

Albo – czy może oni posiadają na własność i kontrolują skarbce Miłosierdzia twojego Pana, Potężnego, Pełnego Chwały, którego Moc nieodparta – Obdarowującego (że mają odwagę sprzeciwiać się temu, iż zostałeś wybrany na Wysłannika)?

أَمْ لَهُم مُّلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ فَلْيَرْتَقُوا۟ فِى ٱلْأَسْبَٰبِ ﴾١٠﴿

Albo – czy może do nich należy panowanie nad Niebiosami i nad Ziemią, i wszystkim tym, co jest pomiędzy nimi? Niech zatem wspinają się po sznurach do Niebios (i niech zobaczą, czy zdołają zapobiec temu, by Przesłanie było zsyłane tobie).

جُندٌۭ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُومٌۭ مِّنَ ٱلْأَحْزَابِ ﴾١١﴿

Oni tam będą tylko rozgromionym zastępem (podzielonych) sprzymierzeńców (odnoszącym klęskę tak pewną, jak klęska hord z dawnych czasów, które odrzuciły Wysłanników i zostały całkowicie poniżone).

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ وَعَادٌۭ وَفِرْعَوْنُ ذُو ٱلْأَوْتَادِ ﴾١٢﴿

Przed nimi zaprzeczał (swoim wysłannikom) lud Noego i Ad, a także Faraon, posiadający straszliwe fortece.

وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍۢ وَأَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْأَحْزَابُ ﴾١٣﴿

I Samud, i lud Lota, i lud al-Ajka. To są zastępy (z dawnych czasów).

إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ﴾١٤﴿

Każdy z nich uznawał za kłamców Wysłanników (do nich posłanych) i dlatego Mój odwet był sprawiedliwy i nieunikniony.

وَمَا يَنظُرُ هَٰٓؤُلَآءِ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ مَّا لَهَا مِن فَوَاقٍۢ ﴾١٥﴿

Oni czekają tylko pojedynczego podmuchu, który nie będzie cierpiał zwłoki (by dać im wytchnienie).

وَقَالُوا۟ رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ ٱلْحِسَابِ ﴾١٦﴿

A jednak mówią: „Panie nasz! Przyspiesz nasz udział przed Dniem Rozrachunku!”

ٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُۥدَ ذَا ٱلْأَيْدِ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ﴾١٧﴿

Znoś cierpliwie wszystko to, co mówią i wspomnij Naszego sługę Dawida, potężnego (w wychwalaniu Boga, w wiedzy, w panowaniu i w walce). Zaiste, on był tym, który zawsze zwracał się do Boga ze skruchą.

إِنَّا سَخَّرْنَا ٱلْجِبَالَ مَعَهُۥ يُسَبِّحْنَ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِشْرَاقِ ﴾١٨﴿

My podporządkowaliśmy góry, by wychwalały wraz z nim (swego Pana) popołudniem i o jasnym poranku.

وَٱلطَّيْرَ مَحْشُورَةًۭ ۖ كُلٌّۭ لَّهُۥٓ أَوَّابٌۭ ﴾١٩﴿

I zebrane ptaki – wszystkie zwróciły się ku Niemu (pełne pobożności i wychwalania).

وَشَدَدْنَا مُلْكَهُۥ وَءَاتَيْنَٰهُ ٱلْحِكْمَةَ وَفَصْلَ ٱلْخِطَابِ ﴾٢٠﴿

My umocniliśmy jego królestwo i obdarowaliśmy go mądrością i rozstrzygającą mową (dla informowania, przekonywania i prowadzenia drogą prostą).

۞ وَهَلْ أَتَىٰكَ نَبَؤُا۟ ٱلْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا۟ ٱلْمِحْرَابَ ﴾٢١﴿

Czy dotarła do ciebie wieść o spierających się, kiedy to wspięli się po ścianie do komnaty królewskiej?

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ خَصْمَانِ بَغَىٰ بَعْضُنَا عَلَىٰ بَعْضٍۢ فَٱحْكُم بَيْنَنَا بِٱلْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَٱهْدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ ﴾٢٢﴿

Kiedy weszli do Dawida, a ich pojawienie się wystraszyło go. Powiedzieli: „Nie lękaj się! (My stanowimy) dwie spierające się strony. Jedna ze stron naruszyła prawo drugiej strony. Przeto bie, więc poprosił swego Pana o przebarozsądź pomiędzy nami zgodnie z prawczenie, upadł na twarz i zwrócił się do dą, nie bądź niesprawiedliwy i wprowadź Boga skruszony. nas na właściwą ścieżkę”.

إِنَّ هَٰذَآ أَخِى لَهُۥ تِسْعٌۭ وَتِسْعُونَ نَعْجَةًۭ وَلِىَ نَعْجَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِى فِى ٱلْخِطَابِ ﴾٢٣﴿

(Jeden z nich wyjaśnił sprawę:) dę, on radował się Naszą bliskością „Oto mój brat. On posiada dziewięćdziei wyśmienitym miejscem ostatecznego siąt dziewięć owiec, a ja – tylko jedną. I powrotu. rzekł: ‘Przekaż je mojej pieczy’, i poko-

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦ ۖ وَإِنَّ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلْخُلَطَآءِ لَيَبْغِى بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَقَلِيلٌۭ مَّا هُمْ ۗ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّٰهُ فَٱسْتَغْفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعًۭا وَأَنَابَ ۩ ﴾٢٤﴿

Dawid odrzekł: „On niewątpliwie według Naszych przykazań). Rozsądzaj skrzywdził cię, żądając dodania twowięc pomiędzy ludźmi wedle prawdy, a jej jedynej owcy do jego własnych nie folguj własnym skłonnościom, gdyż owiec. Doprawdy, wielu jest partnerów inaczej doprowadzą cię do zbłądzenia w interesach, którzy wykraczają przeze ścieżki Boga. Zaiste, dla tych, którzy ciwko prawu drugiej osoby, za wyjątzbaczają ze ścieżki Boga – przeznaczokiem tych, którzy wierzą i czynią dobre, na jest kara surowa, gdyż zapomnieli o prawe dzieła – a jakże ich jest mało!” Dawid zrozumiał, że poddaliśmy go próDniu Rozrachunku.^[4]

فَغَفَرْنَا لَهُۥ ذَٰلِكَ ۖ وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَـَٔابٍۢ ﴾٢٥﴿

Dlatego mu przebaczyliśmy. Zapraw-

يَٰدَاوُۥدُ إِنَّا جَعَلْنَٰكَ خَلِيفَةًۭ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱحْكُم بَيْنَ ٱلنَّاسِ بِٱلْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ ٱلْهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۢ بِمَا نَسُوا۟ يَوْمَ ٱلْحِسَابِ ﴾٢٦﴿

„O, Dawidzie! My ustanowiliśmy nał mnie w mowie”. cię namiestnikiem na ziemi (byś rządził

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَٰطِلًۭا ۚ ذَٰلِكَ ظَنُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنَ ٱلنَّارِ ﴾٢٧﴿

My nie stworzyliśmy Niebios i Ziemi, i wszystkiego, co jest pomiędzy nimi na próżno (by ludzie sądzili, że swobodnie mogą postępować wedle swych namiętności i popędów). To jest ledwie domysł tych, którzy nie wierzą. Biada niewierzącym – ze względu na Ogień (piekielny)!

أَمْ نَجْعَلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ كَٱلْمُفْسِدِينَ فِى ٱلْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ ٱلْمُتَّقِينَ كَٱلْفُجَّارِ ﴾٢٨﴿

Czy też (może oni sądzą, że) My traktujemy tych, którzy czynią dobre, prawe dzieła, na równi z tymi, którzy wywołują chaos i zepsucie na ziemi, albo (że) My traktujemy pobożnych i bogobojnych na równi z bezwstydnymi i rozwiązłymi?

كِتَٰبٌ أَنزَلْنَٰهُ إِلَيْكَ مُبَٰرَكٌۭ لِّيَدَّبَّرُوٓا۟ ءَايَٰتِهِۦ وَلِيَتَذَكَّرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَٰبِ ﴾٢٩﴿

Oto Księga, którą My tobie zsyłamy, pełna błogosławieństw, by (wszyscy świadomi i odpowiedzialni) mogli rozważać jej Wersety, a także by ludzie rozumiejący mogli zastanawiać się nad nią i ją rozpamiętywać.

وَوَهَبْنَا لِدَاوُۥدَ سُلَيْمَٰنَ ۚ نِعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ﴾٣٠﴿

Obdarzyliśmy Dawida (którego chilafa – namiestnictwo było całkowicie prawe) – Salomonem. Jakże wspaniałym

إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِٱلْعَشِىِّ ٱلصَّٰفِنَٰتُ ٱلْجِيَادُ ﴾٣١﴿

Pewnego popołudnia przyprowadzo(do Boga) skruszony. no przed niego szlachetnej krwi ruma-

فَقَالَ إِنِّىٓ أَحْبَبْتُ حُبَّ ٱلْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبِّى حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِٱلْحِجَابِ ﴾٣٢﴿

(Przypatrując im się przez jakiś

رُدُّوهَا عَلَىَّ ۖ فَطَفِقَ مَسْحًۢا بِٱلسُّوقِ وَٱلْأَعْنَاقِ ﴾٣٣﴿

(On rozkazał): „Przyprowadźcie je z powrotem do mnie”. A potem gładził ich

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَٰنَ وَأَلْقَيْنَا عَلَىٰ كُرْسِيِّهِۦ جَسَدًۭا ثُمَّ أَنَابَ ﴾٣٤﴿

Zaprawdę, My poddaliśmy Salomona sługą był Salomon! Zaprawdę, on zawsze próbie i umieściliśmy na jego tronie ciało zwracał się (do Boga) skruszony. pozbawione życia. Potem on zwrócił się^[5]

قَالَ رَبِّ ٱغْفِرْ لِى وَهَبْ لِى مُلْكًۭا لَّا يَنۢبَغِى لِأَحَدٍۢ مِّنۢ بَعْدِىٓ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْوَهَّابُ ﴾٣٥﴿

Modlił się: „Panie mój! Wybacz mi ki (ćwiczone do walki dla sprawy Boga i obdarz mnie królestwem, które nie – mocne, gdy stały, a zwinne i rącze, będzie odpowiednie dla nikogo po mnie gdy biegły), Oto Ty jesteś Obdarowującym”.^[7]

فَسَخَّرْنَا لَهُ ٱلرِّيحَ تَجْرِى بِأَمْرِهِۦ رُخَآءً حَيْثُ أَصَابَ ﴾٣٦﴿

My (wysłuchaliśmy jego modlitwy i) czas) rzekł: „Doprawdy, miłuję te rumapodporządkowaliśmy mu wiatr, by deliki (nie ze względu na nie same, lecz) dlakatnie wiał na jego rozkaz – gdziekoltego, że służą rozpamiętywaniu mojego wiek zechciał Pana (i niesieniu Jego Imienia do innych^[8]

وَٱلشَّيَٰطِينَ كُلَّ بَنَّآءٍۢ وَغَوَّاصٍۢ ﴾٣٧﴿

I spośród szatanów (diabłów) (podkrajów)”. A rumaki były zakryte zasłodaliśmy mu) wszystkich budowniczych ną odległości. (na Ziemi) i nurków (by wydobywali z morza drogocenne kamienie)^[9]

وَءَاخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِى ٱلْأَصْفَادِ ﴾٣٨﴿

I innych (spośród buntowniczych dżinów) – powiązanych kajdanami. nogi i szyje..;.^[10][6]

هَٰذَا عَطَآؤُنَا فَٱمْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴾٣٩﴿

„Oto nasz podarunek, przeto – albo rozdaj (z niego), albo – wycofaj się (z niego) bez rachunku (że mógłby się zmniejszyć lub że będziesz z niego rozliczany).

وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَـَٔابٍۢ ﴾٤٠﴿

Zaiste, on cieszył się Naszą bliskością i wspaniałym miejscem ostatecznego powrotu.^[12]

وَٱذْكُرْ عَبْدَنَآ أَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَسَّنِىَ ٱلشَّيْطَٰنُ بِنُصْبٍۢ وَعَذَابٍ ﴾٤١﴿

I wspomnij Naszego sługę Hioba, gdy zawołał do swego Pana: „Oto Szatan sprawił, że dotknęło mnie utrapienie. i wielkie cierpienie”^[11]

ٱرْكُضْ بِرِجْلِكَ ۖ هَٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌۭ وَشَرَابٌۭ ﴾٤٢﴿

(My powiedzieliśmy do niego:) „Uderz ziemię swoją stopą: tutaj jest chłodna woda (niezbędna do tego), aby się obmyć i ugasić pragnienie”.

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ أَهْلَهُۥ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحْمَةًۭ مِّنَّا وَذِكْرَىٰ لِأُو۟لِى ٱلْأَلْبَٰبِ ﴾٤٣﴿

Daliśmy mu jego rodzinę i wraz z nią drugie tyle – jako miłosierdzie od Nas i jako napomnienie dla ludzi rozumnych.

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًۭا فَٱضْرِب بِّهِۦ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَٰهُ صَابِرًۭا ۚ نِّعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌۭ ﴾٤٤﴿

(Powiedzieliśmy mu również:) „Weź do ręki wiązkę rózeg i uderz nimi: nie łam swej przysięgi”. Zaiste, znaleźliśmy go cierpliwym i wytrwałym. Jakże wspaniały to sługa! Zaprawdę, on zawsze zwracał się (do Boga) skruszony.^[13]

وَٱذْكُرْ عِبَٰدَنَآ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ أُو۟لِى ٱلْأَيْدِى وَٱلْأَبْصَٰرِ ﴾٤٥﴿

I wspomnij Nasze sługi, Abrahama, Izaaka i Jakuba, obdarzonych mocą (posłuszeństwa wobec Boga i czynienia dobra), a także zrozumieniem (by mogli odróżnić prawdę w rzeczach i zdarzeniach).

إِنَّآ أَخْلَصْنَٰهُم بِخَالِصَةٍۢ ذِكْرَى ٱلدَّارِ ﴾٤٦﴿

Uczyniliśmy ich doskonale czystymi i szczerymi, obdarzając ich cnotą najszlachetniejszą: stałym rozpamiętywaniem Domu (Tamtego Świata).

وَإِنَّهُمْ عِندَنَا لَمِنَ ٱلْمُصْطَفَيْنَ ٱلْأَخْيَارِ ﴾٤٧﴿

Oni są u Nas pośród doskonale oczyszczonych, wybranych, prawdziwie najlepszych (Naszych sług).

وَٱذْكُرْ إِسْمَٰعِيلَ وَٱلْيَسَعَ وَذَا ٱلْكِفْلِ ۖ وَكُلٌّۭ مِّنَ ٱلْأَخْيَارِ ﴾٤٨﴿

Wspomnij również Ismaila i al-Jasa’a i Zu’l-Kifla. I każdy z nich (Izajasza) jest spośród prawdziwie najlepszych.^[14][15]

هَٰذَا ذِكْرٌۭ ۚ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَـَٔابٍۢ ﴾٤٩﴿

Wszystko to jest przypomnieniem (doskonałości tych, o których wspominaliśmy oraz nauką dla ludzi). Dla bogobojnych i pobożnych przygotowane jest wspaniałe miejsce powrotu:

جَنَّٰتِ عَدْنٍۢ مُّفَتَّحَةًۭ لَّهُمُ ٱلْأَبْوَٰبُ ﴾٥٠﴿

Ogrody wiecznej błogości, których bramy są dla nich szeroko otwarte.

مُتَّكِـِٔينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ وَشَرَابٍۢ ﴾٥١﴿

W których będą spoczywać (na tronach) i będą mogli prosić o owoce i napoje w obfitości.

۞ وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ أَتْرَابٌ ﴾٥٢﴿

A obok nich będą czyste małżonki o niewinnym spojrzeniu, właściwie dopasowane (spoglądające tylko na nich).

هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ ٱلْحِسَابِ ﴾٥٣﴿

Oto, co wam obiecano na Dzień Rozrachunku.

إِنَّ هَٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُۥ مِن نَّفَادٍ ﴾٥٤﴿

Zaprawdę, takie jest Nasze zaopatrzenie (dla was), które się nie zmniejsza (ani nie wyczerpuje).

هَٰذَا ۚ وَإِنَّ لِلطَّٰغِينَ لَشَرَّ مَـَٔابٍۢ ﴾٥٥﴿

Wszystko to (dla bogobojnych i pobożnych); dla buntowników i występnych przeznaczone jest jednak złe miejsce powrotu –

جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴾٥٦﴿

Piekło, dokąd wejdą, by się w nim palić: jakże złe to miejsce spoczynku!

هَٰذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌۭ وَغَسَّاقٌۭ ﴾٥٧﴿

To właśnie (przeznaczone jest dla nich), niech więc tego zakosztują: bulgocącej wody i przeszywającej swym zimnem czarnej ropy.

وَءَاخَرُ مِن شَكْلِهِۦٓ أَزْوَٰجٌ ﴾٥٨﴿

I stosowne do tego, innego (utrapienia) podobnej natury.

هَٰذَا فَوْجٌۭ مُّقْتَحِمٌۭ مَّعَكُمْ ۖ لَا مَرْحَبًۢا بِهِمْ ۚ إِنَّهُمْ صَالُوا۟ ٱلنَّارِ ﴾٥٩﴿

„(O, występni!) Oto tłum ludzi, którzy pospieszyli na ślepo, by pogrążyć się w waszym towarzystwie w grzechach (w nie ma powitania! Wyście to na nas sprożyciu doczesnym, a teraz pospieszą wraz wadzili (i zwiedliście nas w życiu doczez wami w Ogień piekielny)!” (Występni snym)! A jakże to złe miejsce pobytu!” wykrzykną:) „Nie ma dla nich powitania! Zaprawdę, oni wejdą do ognia, by się (w

قَالُوا۟ بَلْ أَنتُمْ لَا مَرْحَبًۢا بِكُمْ ۖ أَنتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا ۖ فَبِئْسَ ٱلْقَرَارُ ﴾٦٠﴿

Tamci (którzy ślepo naśladowali) dodaj do jego kary podwójne męki w oświadczą: „Nie! To raczej dla was, dla was Ogniu piekielnym!”

قَالُوا۟ رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًۭا ضِعْفًۭا فِى ٱلنَّارِ ﴾٦١﴿

A oni rzekną (błagając Boga): „Panie nim) palić”. nasz! Ktokolwiek to na nas sprowadził,

وَقَالُوا۟ مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالًۭا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ ٱلْأَشْرَارِ ﴾٦٢﴿

I powiedzą (występni): „Cóż jest takiego z nami, że nie możemy dostrzec tych ludzi (biednych i słabych, lecz wierzących), których zaliczaliśmy do niegodziwych^[18]

أَتَّخَذْنَٰهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ ٱلْأَبْصَٰرُ ﴾٦٣﴿

I z których się wyśmiewaliśmy? Czy też może jest tak, że (oni są tutaj wśród nas, lecz) nasze oczy ich przeoczyły (podobnie jak odwróciliśmy swe oczy od nich w życiu doczesnym – pogardzając nimi)?”

إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقٌّۭ تَخَاصُمُ أَهْلِ ٱلنَّارِ ﴾٦٤﴿

Doprawdy, taka będzie kłótnia ludzi Ognia.

قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ مُنذِرٌۭ ۖ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ ﴾٦٥﴿

Powiedz: „Ja jestem tylko ostrzegającym. Nie ma innego boga poza Bogiem, Jedynym (do którego nikt i nic nie jest podobne), o nieodpartej Mocy (mającym całkowitą kontrolę nad wszystkim, co istnieje).

رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفَّٰرُ ﴾٦٦﴿

Pan Niebios i Ziemi, i wszystkiego, co jest pomiędzy nimi, Wszechpotężny i pełen Chwały, Przebaczający”.

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا۟ عَظِيمٌ ﴾٦٧﴿

Powiedz: „To (ten Koran) jest przesłaniem najwyższym.

أَنتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ ﴾٦٨﴿

Wy odwracacie się od niego z niechęcią.

مَا كَانَ لِىَ مِنْ عِلْمٍۭ بِٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰٓ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ﴾٦٩﴿

Ja nie miałem wiedzy o Wysokim Zgromadzeniu (w Niebiosach), kiedy oni się spierali.^[16]

إِن يُوحَىٰٓ إِلَىَّ إِلَّآ أَنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴾٧٠﴿

(Ja kieruję się tylko tym, co jest mi objawiane i) zostało mi objawione, że jestem jedynie ostrzegającym”.

إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّى خَٰلِقٌۢ بَشَرًۭا مِّن طِينٍۢ ﴾٧١﴿

(Wspomnij), kiedy to twój Pan rzekł do aniołów: „Stwarzam śmiertelnego (człowieka) z gliny (aby ustanowić go namiestnikiem na ziemi).

فَإِذَا سَوَّيْتُهُۥ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا۟ لَهُۥ سَٰجِدِينَ ﴾٧٢﴿

Skoro go w pełni ukształtowałem, i tchnąłem w niego z Mojego Ducha upadnijcie na twarz przed nim (w geście szacunku dla niego i jego wyższości)”.^[17]

فَسَجَدَ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ﴾٧٣﴿

I anioły pokłoniły się, padając na twarz – wszystkie razem,

إِلَّآ إِبْلِيسَ ٱسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴾٧٤﴿

Nie uczynił tego jednak Iblis (sprzeciwiając się wyraźnemu rozkazowi Boga); wbił się w pychę i okazał się jednym z niewiernych.

قَالَ يَٰٓإِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَىَّ ۖ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ ٱلْعَالِينَ ﴾٧٥﴿

(Bóg) rzekł: „O, Iblisie! Co powstrzymuje cię przed oddaniem pokłonu istocie, którą Ja stworzyłem obu Moimi rękoma? Czy jesteś zbyt dumny (by pokłonić się jakiejkolwiek stworzonej istocie – nawet jeśli w ten sposób sprzeciwisz się Mojemu rozkazowi), czy też (może) jesteś tak wyniosły (że nie można nakazać ci pokłonić się nikomu)?”^[19]

قَالَ أَنَا۠ خَيْرٌۭ مِّنْهُ ۖ خَلَقْتَنِى مِن نَّارٍۢ وَخَلَقْتَهُۥ مِن طِينٍۢ ﴾٧٦﴿

(Ibis) odrzekł: „Jestem od niego lepszy. Mnie stworzyłeś z ognia, a jego stworzyłeś z gliny”.^[20]

قَالَ فَٱخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌۭ ﴾٧٧﴿

Powiedział (Bóg): „Odejdź zatem

وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلدِّينِ ﴾٧٨﴿

I Moje przekleństwo będzie nad tobą

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴾٧٩﴿

On rzekł: „Panie mój! Udziel mi zwłoki aż do Dnia, kiedy oni będą

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلْمُنظَرِينَ ﴾٨٠﴿

Powiedział (Bóg): „Jesteś spomiędzy tych, którym została dana zwłoka stąd. Zaiste, jesteś na wieki odrzucony (od Mojego Miłosierdzia).^[21]

إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْوَقْتِ ٱلْمَعْلُومِ ﴾٨١﴿

Aż do Dnia Czasu Ustalonego”

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ﴾٨٢﴿

Odpowiedział (Iblis): „Oto (przysięaż do Dnia Sądu”. gam) na Twoją Chwałę, że spowoduję, iż wszyscy oni się zbuntują i zbłądzą,

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴾٨٣﴿

Wyjąwszy Twoje sługi pośród nich, szczerze wierzących i oddających Ci cześć”. wskrzeszeni (z martwych)”..

قَالَ فَٱلْحَقُّ وَٱلْحَقَّ أَقُولُ ﴾٨٤﴿

لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ ﴾٨٥﴿

قُلْ مَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍۢ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُتَكَلِّفِينَ ﴾٨٦﴿

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴾٨٧﴿

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُۥ بَعْدَ حِينٍۭ ﴾٨٨﴿