Pióro

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ﴾١﴿

Nūn. Na Pióro i to, co nim zapisują linia za linią. dę (w sprawach wiary), to wtedy i oni zawrą ugodę (z tobą).^[1]

مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍۢ ﴾٢﴿

Nie jesteś, dzięki łasce swego Pana, szalony.

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍۢ ﴾٣﴿

I, zaprawdę, do ciebie należy nagroda gi (często i nie ogląda się na prawdę, i nie stała i niezmierzona. postępuje zgodnie ze swoimi słowami).

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍۢ ﴾٤﴿

Zaiste, masz szlachetny charakter i^[2]

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ﴾٥﴿

Wkrótce zobaczysz ty i zobaczą oni

بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ﴾٦﴿

Kto z was jest dotknięty szaleństwem. i przekracza wszelkie granice (przyzwo-

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ﴾٧﴿

Oto twój Pan jest Tym, który wie najitości), uzależnionego od grzechów; lepiej, kto zbłądził z Jego drogi, i On zna

فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ﴾٨﴿

Przeto nie zwracaj uwagi na (pragnie-

وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ﴾٩﴿

Oni pragną, byś zawarł (z nimi) ugo-

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍۢ مَّهِينٍ ﴾١٠﴿

Nie zważaj na żadnego godnego pogardy człowieka, który składa przysię-

هَمَّازٍۢ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍۢ ﴾١١﴿

Zniesławiającego, krążącego z potwapostępujesz według szlachetnego wzoru. rzą (we wszystkie strony),

مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴾١٢﴿

Który przeszkadza w czynieniu dobra

عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ﴾١٣﴿

Okrutnego i podłego, a do tego najlepiej tych, którzy są prowadzeni drozepsutego moralnie, gą prostą.

أَن كَانَ ذَا مَالٍۢ وَبَنِينَ ﴾١٤﴿

Gdyż ma majątek i wielu synów.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴾١٥﴿

Kiedy recytuje mu się Nasze Objania) tych, którzy uparcie zaprzeczają wienia, on powiada: „To dawne bajki”. (Boskiemu Posłannictwu).

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ﴾١٦﴿

Oznakujemy mu nos (by niezniszczalnie zaznaczyć jego hańbę).

إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ﴾١٧﴿

Zaprawdę, My poddamy ich próbie (suszy, gdyż oni polegają na swoim majątku i dzieciach, którymi ich obdarzyliśmy i odrzucają Nasze wezwanie), tak jak poddaliśmy próbie właścicieli ogrodu. Oni zaprzysięgli, że następnego dnia na pewno będą zbierać owoce.

وَلَا يَسْتَثْنُونَ ﴾١٨﴿

Nie uczynili żadnego zastrzeżenia (w swoich przysięgach, zapominając o prawach potrzebujących i nie myśląc o Woli Bożej).

فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌۭ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴾١٩﴿

A wtedy spadły nań (na ogród) odwiedziny od naszego Pana, gdy byli pogrążeni we śnie.

فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ﴾٢٠﴿

I do rana był już spustoszony.

فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ﴾٢١﴿

Toteż oni, powstawszy rankiem, wykrzykiwali do siebie nawzajem:

أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ ﴾٢٢﴿

„Spieszcie do waszej ziemi uprawnej, jeśli zamierzacie zbierać (jej) owoce!”

فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ ﴾٢٣﴿

Przeto wyruszyli, zwierzając się sobie nawzajem:

أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌۭ ﴾٢٤﴿

„(Uważajcie), ażeby żaden potrzebujący nie zaszedł tam do was dzisiaj”.

وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍۢ قَٰدِرِينَ ﴾٢٥﴿

Pospieszyli więc wcześnie, zdecydowani (zebrać plon i nie dzielić się nim z potrzebującymi).

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴾٢٦﴿

Lecz gdy go (ogród) zobaczyli, powiedzieli: „Z pewnością przybyliśmy na niewłaściwe miejsce!”

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴾٢٧﴿

Lecz potem, gdy oni widzą to blisko, (niemal) pod ręką, twarze tych, którzy nie wierzą, stają się czarne od smutku; i zostanie im powiedziane (tym, którzy się wyśmiewali): „To jest to, czego (drwiąc) wzywaliście”. (A gdy zrozumieli, że to był w rzeczywistości ich ogród, rzekli:) „Nie, raczej zostaliśmy pozbawieni (owoców)!”

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ﴾٢٨﴿

Powiedz: „Czy kiedykolwiek zastanawialiście się (nad tym): Jeśli Bóg unicestwi mnie i tych, którzy są ze mną, albo też okaże nam miłosierdzie (i da nam odnieść zwycięstwo), to któż zdoła ochronić niewiernych przed karą bolesną?” Bardziej sprawiedliwy spomiędzy nich rzekł: „Czyż nie mówiłem wam: ‘Nie zamierzacie wysławiać Boga?’”

قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴾٢٩﴿

Powiedz: „On jest Miłosierny. W Niego wierzymy i w Nim pokładamy naszą ufność, dlatego rychło dowiecie się, kto zatracił się w błędzie oczywistym”. Oni powiedzieli: „Niech będzie pochwalony nasz Pan! Zaiste, uczyniliśmy niesprawiedliwość (uważając się za samowystarczalnych i niezależnych od Niego)”.^[8]

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَلَٰوَمُونَ ﴾٣٠﴿

Powiedz: „Czyż kiedykolwiek zastanawialiście się (nad tym): Jeśliby wasza woda znikła pod ziemią (pozostawiając was bez źródła wody), kim jest ten, kto mógłby przynieść wam (źródło, które by zastąpiło tamtą) tryskającą wodę?” S Współczującego! A potem zwrócili się ku sobie, nawzajem się ganiąc.

قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ﴾٣١﴿

Rzekli: „Biada nam! Przywykliśmy do arogancji i buntu.

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًۭا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ﴾٣٢﴿

Być może nasz Pan obdarzy nas w zamian czymś lepszym od tego. Zaprawdę, do naszego Pana zwracamy się z nadzieją”.

كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴾٣٣﴿

To jest (przykład) kary (której mogą doświadczyć na tym świecie niewdzięczni i buntujący się przeciwko Bogu); a – zaprawdę – kara na Tamtym Świecie jest większa, gdyby tylko wiedzieli!

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴾٣٤﴿

Dla bogobojnych i pobożnych (przygotowane) są u ich Pana Ogrody szczodrości i błogosławieństwa. wiążącą do Dnia Zmartwychwstania, że

أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ ﴾٣٥﴿

Czyż My kiedykolwiek traktujebędziecie mieć, cokolwiek sądzicie (że my tych, którzy poddali się Bogu, tak powinno być wasze)? jak niewierzących i występnych (którzy podporządkowywali się jedynie własnym

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴾٣٦﴿

Cóż jest z wami (że tak sądzicie)? Jakże możecie sądzić (że wszyscy są oce-

أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌۭ فِيهِ تَدْرُسُونَ ﴾٣٧﴿

Lub też macie Księgę (objawioną są prawdomówni (w tym, co twierdzą). przez Boga), którą czytacie;

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ﴾٣٨﴿

I w której znajdujecie, że w istocie oczywista, a oni znajdą się w opałach i będziecie mieć to, co chcielibyście (mieć)? zostaną wezwani, by paść na twarz, nie

أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ﴾٣٩﴿

Albo, czy macie umowę z Nami, będą w stanie tego uczynić; potwierdzoną przez Nas przysięgą, jako

سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ﴾٤٠﴿

Zapytaj ich (widząc, że nie mają żądzom i fantazjom)? takiej umowy), kto z nich za to zaręczy?

أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ﴾٤١﴿

Albo czy mają współtowarzyszy niani przez Boga tak samo, bez względu (Boga, którzy zagwarantują im to, czena to, czy są muzułmanami)? go sobie zażyczą)? Niechaj zatem przyprowadzą swoich współtowarzyszy, jeśli

يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍۢ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ﴾٤٢﴿

Tego Dnia, gdy prawda stanie się

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ ﴾٤٣﴿

Ich oczy będą przybite i ogarnie ich poniżenie. Byli przecież wzywani do tego, by paść na twarz (przed Bogiem), gdy byli jeszcze bezpieczni i zdrowi (w życiu doczesnym, jednak tego nie uczynili).

فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ﴾٤٤﴿

Pozostawcie zatem Mnie z tymi, którzy uznają to Słowo (Koran) za kłamstwo. My poprowadzimy ich stopniowo ku zatraceniu z tej strony, z której się nie spodziewają.

وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ﴾٤٥﴿

Ja jednak zezwolę na zwłokę (by mogli się poprawić). Mój plan (wszystko to, co dla nich zamierzam) jest mocny i niezawodny.

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ ﴾٤٦﴿

Czy też może prosisz ich o zapłatę (w zamian za zapraszanie ich do Naszego Słowa) i przez co są mocno obciążeni długami?

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴾٤٧﴿

Albo czy mają władzę decydowania, co zdarzy się w przyszłości – że nakazują i określają (co ma się zdarzyć i jak mają być sądzeni)?

فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌۭ ﴾٤٨﴿

Wyczekuj zatem cierpliwie Sądu swego Pana i nie bądź jak Towarzysz Ryby, gdy wołał, dusząc się wewnętrznie (ze strapienia).^[4][5]

لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌۭ ﴾٤٩﴿

Gdyby nie dosięgła go Łaska od jego Pana (który przyjął jego skruchę), to – zaiste – zostałby poniżony i wyrzucony na pustynny brzeg.^[6]

فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴾٥٠﴿

Jednak jego Pan wybrał go i sprawił, że był pośród szczególnie wybranych, sprawiedliwych sług.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌۭ ﴾٥١﴿

Ci, którzy nie wierzą (jeśliby mogli, to) powaliliby cię swoimi spojrzeniami, ze względu na nienawiść i wrogość (które żywią), gdy słyszą Napomnienie, i mówią: „On jest z pewnością szalony”.

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴾٥٢﴿

Lecz to jest wyłącznie Napomnienie dla wszystkich istot.