Niewątpliwa Rzeczywistość

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَآقَّةُ ﴾١﴿

Niewątpliwa Rzeczywistość. (NIEW Æ TPLIWA

2

مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴾٢﴿

Czym jest Niewątpliwa Rzeczywistość? RZECZYWISTO ĜĆ)[1]

3

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴾٣﴿

I co pozwala ci pojąć wątpliwa Rzeczywistość?

4

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ﴾٤﴿

(Plemiona) Samud i Ad za kłamstwo Z uważały Nagłe, Potężne Uderzenie[2]

5

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ﴾٥﴿

Co do (plemienia) Samud, to plemię to zostało unicestwione przez Przytłaczające (nieszczęście).

6

وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ ﴾٦﴿

A (plemię) Ad – zostało zniszczone przez wściekły, gwałtowny huragan,

7

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ ﴾٧﴿

Co do którego Bóg zdecydował, że szalał przeciwko niemu nieprzerwanie przez siedem nocy i osiem dni ście dostrzec ludzi leżących pokotem, jak gdyby byli pustymi pniami palm.[3]

8

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ ﴾٨﴿

Czyż widzicie, by któryś z nich pozostał? Współczującego!, czym jest Nie., tak że mogliby-

9

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ﴾٩﴿

I został powalony Faraon oraz wiei le innych społeczności przed nim miast (tam, gdzie mieszkał lud Noego); wszystkie z nich pogrążyły się w niewybaczalnych grzechach.[4]

10

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً ﴾١٠﴿

A oni podnieśli bunt przeciwko Wysłannikowi Pana (wysłanemu do każdego ludu, by go ostrzec), przeto On pochwycił ich mocnym uchwytem.

11

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ﴾١١﴿

To My, gdy woda (potopu w czasach Noego) wylała bez miary, ponieśliśmy was (waszych wierzących przodków) w płynącej Arce,

12

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ ﴾١٢﴿

Byśmy mogli uczynić z niej Przypomnienie dla was (przekazywane z pokolenia na pokolenie) i by uważne uszy je pochwyciły i zachowały.

13

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴾١٣﴿

I gdy (nadejdzie Ostatnia Godzina i) zadmą w Trąbę jednym dmuchnięciem,[5]

14

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ﴾١٤﴿

A ziemia i góry (na niej) zostaną przesunięte i wybuchną wewnątrz, i zostaną zgniecione jednym uderzeniem.

15

فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴾١٥﴿

Tego Dnia nastąpi Zdarzenie mające nastąpić.[6]

16

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ ﴾١٦﴿

A niebo się rozszczepi i owego Dnia będzie najbardziej kruche.;[7]

17

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ ﴾١٧﴿

I na jego krańcach będą aniołowie a nad nimi tego Dnia ośmiu będzie nieść Tron twego Pana.[8]

18

يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ ﴾١٨﴿

Tego Dnia zostaniecie sprowadzeni na Sąd i żadna z waszych tajemnic nie pozostanie w ukryciu.[9]

19

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ ﴾١٩﴿

Wtedy ten, któremu jego Zapis dadzą w prawą rękę, powie: „Weźcie i czytajcie mój Zapis!

20

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ ﴾٢٠﴿

Oto ja wiedziałem, że (pewnego dnia) zdam rachunek”.

21

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ﴾٢١﴿

I on znajdzie się w takim stanie życia, który mu się spodoba,

22

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴾٢٢﴿

We wzniosłym Ogrodzie,

23

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ ﴾٢٣﴿

Gdzie grona (owoców) będą pod ręką.

24

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ﴾٢٤﴿

„Jedzcie i pijcie ku swemu zadowoleniu – za wszystko, czego dokonaliście w minionych dniach (przewidując nadejście tego Dnia)”.

25

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ ﴾٢٥﴿

Jednak ten, któremu jego Zapis dadzą w lewą rękę, powie: „O, gdybyż nigdy nie dano mi Zapisu

26

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ﴾٢٦﴿

I obym nic nie wiedział o moim rachunku!

27

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ﴾٢٧﴿

O, gdybyż to była śmierć (a po niej nic więcej).

28

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ﴾٢٨﴿

Mój majątek w niczym mi nie pomógł,

29

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ ﴾٢٩﴿

I cała moja władza (nad wszystkim,

30

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴾٣٠﴿

(Nadejdzie rozkaz:) „Pochwyćcie go i Największego, skujcie (mu kark, ręce i stopy)!

31

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴾٣١﴿

Potem pozostawcie go w Ogniu Paląbującego. cym, niech się piecze..

32

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ ﴾٣٢﴿

A potem zwiążcie go łańcuchem, któco miałem) odeszła ode mnie!” rego długość będzie siedemdziesiąt łokci”[10]

33

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ﴾٣٣﴿

Gdyż oto on nie wierzył w Boga,

34

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴾٣٤﴿

I nie nakłaniał do karmienia potrze-

35

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ ﴾٣٥﴿

Przeto tego Dnia nie będzie miał przyjaciela

36

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ ﴾٣٦﴿

Ani żadnego pożywienia, prócz zgniłej ropy.[11]

37

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ ﴾٣٧﴿

Nie je jej nikt prócz grzeszników (winnych negowania Boga, przydawania Mu współtowarzyszy albo prześladowania ludzi).

38

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ﴾٣٨﴿

Zaiste, nie! Przysięgam na wszystko, co możecie zobaczyć,

39

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ﴾٣٩﴿

I na wszystko, czego nie możecie, zobaczyć[12]

40

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴾٤٠﴿

Zaprawdę, to jest mowa (przekazana wam przez) znamienitego, szlachetnego Wysłannika.

41

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ ﴾٤١﴿

Nie zaś mowa poety (ułożona w jego umyśle). Jakże małe jest to, w co wierzycie! (Jest ograniczone nędzą waszych dusz i serc).

42

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴾٤٢﴿

Nie jest to też mowa wróżbity (udającego przewidywanie zdarzeń). Jakże mało się zastanawiacie i małą macie świadomość! (Ograniczoną przez nędzę waszych umysłów).

43

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾٤٣﴿

(Zaiste, nie!) To jest Objawienie zsyłane w częściach od Pana światów.

44

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ﴾٤٤﴿

Gdyby on (Wysłannik) ośmielił się wymyślić jakieś fałszywe stwierdzenia, przypisując je Nam,

45

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ﴾٤٥﴿

Zaprawdę, My pochwycilibyśmy go mocno,

46

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ﴾٤٦﴿

Potem zaś podcięlibyśmy jego arterię życia (aortę).

47

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ ﴾٤٧﴿

I nikt spośród was nie ochroniłby go i nie ocalił od Nas.

48

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ﴾٤٨﴿

I to jest pewne Przypomnienie (niosące nadzieję i przewodnictwo) dla bogobojnych, pobożnych.

49

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴾٤٩﴿

Zaiste, My jesteśmy świadomi tego, że pośród was są tacy, którzy (je) odrzucają.

50

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ﴾٥٠﴿

Ono z pewnością będzie gorzkim wyrzutem sumienia dla niewiernych.[13]

51

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴾٥١﴿

I ono (cały Koran) jest w istocie absolutną prawdą.

52

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴾٥٢﴿

Wysławiaj zatem Imię swego Pana, Najwyższego.[14]