Wzniesienia

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ الٓمٓصٓ ﴾١﴿

Alif. Lām. Mīm. Ԍā d. spadała na nich Nasza kara, a jedynie

كِتَٰبٌ أُنزِلَ إِلَيْكَ فَلَا يَكُن فِى صَدْرِكَ حَرَجٌۭ مِّنْهُ لِتُنذِرَ بِهِۦ وَذِكْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴾٢﴿

Oto Księga zesłana tobie (o, Wysłanmówili: „Zaiste, byliśmy (ludźmi) czyniku) – niech zatem twoja pierś nie niącymi zło”. będzie wąska dla niej (podczas głoszenia

ٱتَّبِعُوا۟ مَآ أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ ۗ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴾٣﴿

Postępujcie za tym, co zostało wam na nie odpowiadały). zesłane od waszego Pana, a nie za zaufa-

وَكَم مِّن قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَٰهَا فَجَآءَهَا بَأْسُنَا بَيَٰتًا أَوْ هُمْ قَآئِلُونَ ﴾٤﴿

Jakże wiele miast zniszczyliśmy (gdyż mamy ich pełny zapis). zignorowały nasze ostrzeżenia). Dosięgała je Nasza kara nocą lub wtedy, gdy

فَمَا كَانَ دَعْوَىٰهُمْ إِذْ جَآءَهُم بَأْسُنَآ إِلَّآ أَن قَالُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴾٥﴿

I nie wznosili żadnych błagań, gdy

فَلَنَسْـَٔلَنَّ ٱلَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْـَٔلَنَّ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴾٦﴿

Będziemy zatem pytać tych, do któjej przesłania ludziom i niech nie odczurych zostali posłani Wysłannicy (o to, wa lęku, że oni mogą w nią nie uwiejak odpowiedzieli na ich przesłanie), i z rzyć) – abyś mógł ostrzegać (ludzi przed pewnością będziemy pytać Wysłanników wszelkim zbłądzeniem) i niósł ją jako (odnośnie do ich obowiązku głoszenia napomnienie i poradę dla wierzących. tego przesłania i w jaki sposób ich ludy

فَلَنَقُصَّنَّ عَلَيْهِم بِعِلْمٍۢ ۖ وَمَا كُنَّا غَآئِبِينَ ﴾٧﴿

Wtedy im opowiemy (szczegółowo o nymi i strażnikami innymi, niż On. Jaktym, jak żyli) z (pełną, dokładną) wieże niewiele się zastanawiacie i zachowudzą. Albowiem nie byliśmy nieobecni jecie w pamięci! (gdy oni dokonywali swoich czynów i

وَٱلْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ ٱلْحَقُّ ۚ فَمَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴾٨﴿

A waga tego Dnia będzie Prawdą (całwypoczywali południową porą. kowitą i dokładną), a ci, których szale (dobrych uczynków) będą ciężkie – będą szczęśliwi.

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُم بِمَا كَانُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا يَظْلِمُونَ ﴾٩﴿

A ci, których szale są lekkie (gdyż nie zgromadzili możliwych do przyjęcia dobrych uczynków) – będą tymi, którzy doprowadzili się do ruiny, gdyż niesprawiedliwie potraktowali Nasze Objawienia i znaki (zarówno we wszechświecie, jak i w sobie samych).

وَلَقَدْ مَكَّنَّٰكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَجَعَلْنَا لَكُمْ فِيهَا مَعَٰيِشَ ۗ قَلِيلًۭا مَّا تَشْكُرُونَ ﴾١٠﴿

Zaprawdę (o ludzie), My umocniliśmy was na ziemi (dając wam wielkie możliwości) i przygotowaliśmy na niej dla was środki do życia. Jakżeż skąpo dziękujecie!^[1]

وَلَقَدْ خَلَقْنَٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِءَادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ لَمْ يَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ ﴾١١﴿

Powołaliśmy was do istnienia, po czym każdemu z was nadaliśmy kształt (doskonale dopasowany do waszej natury), a potem powiedzieliśmy aniołom (ażeby zaznaczyć, że potwierdzają poziom wiedzy i wyższość Adama, a także to, że zasłużył na namiestnictwo na ziemi, oraz że będą mu pomagać w wypełnianiu jego powinności): „Oddajcie Adamowi pokłon, padając na twarz!” Oni wszyscy oddali pokłon, za wyjątkiem Iblisa. On nie był spośród tych, którzy oddali pokłon, padając na twarz.

قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا۠ خَيْرٌۭ مِّنْهُ خَلَقْتَنِى مِن نَّارٍۢ وَخَلَقْتَهُۥ مِن طِينٍۢ ﴾١٢﴿

On (Bóg) rzekł: „Co cię powstrzymało przed oddaniem pokłonu, skoro Ja nakazałem ci to uczynić?” Iblis odpowiedział: „Jestem lepszy od niego, gdyż mnie stworzyłeś z ognia, a jego stworzyłeś z gliny”.

قَالَ فَٱهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُونُ لَكَ أَن تَتَكَبَّرَ فِيهَا فَٱخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ ٱلصَّٰغِرِينَ ﴾١٣﴿

Bóg (powiedział): „Odejdź zatem stąd. Nie będziesz tutaj postępował wyniośle! Odejdź! Oto jesteś spomiędzy poniżonych”.

قَالَ أَنظِرْنِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴾١٤﴿

(Iblis) rzekł: „Daj mi wytchnienie aż do Dnia, kiedy oni zostaną wskrzeszeni z martwych”.

قَالَ إِنَّكَ مِنَ ٱلْمُنظَرِينَ ﴾١٥﴿

(Bóg) odpowiedział: „Będziesz pomiędzy tymi, którym dano wytchnienie (dopóki oni pozostaną na ziemi)”.

قَالَ فَبِمَآ أَغْوَيْتَنِى لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَٰطَكَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴾١٦﴿

(Iblis) kontynuował: „Za to, iż zezwoliłeś mi na nieposłuszeństwo i błądzenie, ja będę czyhał na nich na Twojej Prostej Ścieżce (aby ich skusić do zejścia z niej).

ثُمَّ لَءَاتِيَنَّهُم مِّنۢ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَٰنِهِمْ وَعَن شَمَآئِلِهِمْ ۖ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَٰكِرِينَ ﴾١٧﴿

A potem będę ich nachodził z przodu i z tyłu, a także z lewa i z prawa. I nie znajdziesz większości z nich wdzięcznymi”. drzewa, abyście (sami) nie stali się pana-^[2]

قَالَ ٱخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُومًۭا مَّدْحُورًۭا ۖ لَّمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكُمْ أَجْمَعِينَ ﴾١٨﴿

(Bóg) rzekł: „Odejdź stąd, pogardzami albo żebyście (sami) nie stali się nieny i odrzucony! Tymi, którzy pójdą za śmiertelni”. tobą – wypełnię Piekło!”

وَيَٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾١٩﴿

(Powiedział do Adama:) „O, Adamie!

فَوَسْوَسَ لَهُمَا ٱلشَّيْطَٰنُ لِيُبْدِىَ لَهُمَا مَا وُۥرِىَ عَنْهُمَا مِن سَوْءَٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهَىٰكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هَٰذِهِ ٱلشَّجَرَةِ إِلَّآ أَن تَكُونَا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونَا مِنَ ٱلْخَٰلِدِينَ ﴾٢٠﴿

Wówczas szatan podszepnął obojgu naturze), i zaczęli przykrywać się liśćz nich niegodziwą propozycję, że mógłmi z ogrodu. A ich Pan zawołał do nich: by ujawnić im ich intymne części ciała, „Czyż nie zabroniłem wam (spożywać które (dotąd) pozostawały przed nimi w z) tego drzewa i czyż nie powiedziałem ukryciu (– i tym samym przebudzić ich wam, że szatan jest dla was wrogiem popędy cielesne), i powiedział: „Wasz Pan zabronił wam (zbliżać się do) tego oczywistym?”^[3]

وَقَاسَمَهُمَآ إِنِّى لَكُمَا لَمِنَ ٱلنَّٰصِحِينَ ﴾٢١﴿

I przysiągł im: „Zaprawdę, jestem dla Zamieszkajcie, ty i twoja małżonka, w was szczerym doradcą”. Ogrodzie i jedzcie (z owoców) tam się

فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٍۢ ۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِن وَرَقِ ٱلْجَنَّةِ ۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمْ أَنْهَكُمَا عَن تِلْكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيْطَٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴾٢٢﴿

Tak oto zwiódł ich (karmiąc) złuznajdujących, gdzie tylko zapragniecie. dzeniem. A kiedy skosztowali z (oweJednak nie zbliżajcie się do tego drzego) drzewa, zostały przed nimi ujawniowa, gdyż (wtedy) oboje będziecie pośród ne ich intymne części ciała (i wszystkie (ludzi) niesprawiedliwych”. ewidentnie haniebne i złe popędy w ich

قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلْخَٰسِرِينَ ﴾٢٣﴿

Oni odpowiedzieli (prostodusznie): „Panie nasz! Wyrządziliśmy sobie niesprawiedliwość i jeśli nam nie przebaczysz i nie okażesz nam miłosierdzia, to z pewnością będziemy zgubieni!”

قَالَ ٱهْبِطُوا۟ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّۭ ۖ وَلَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّۭ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴾٢٤﴿

On powiedział: „Odejdźcie! (I odtąd w swoim życiu) niektórzy z was będą nieprzyjaciółmi innych. Tam na ziemi będzie wasze mieszkanie i zaopatrzenie aż do wyznaczonego czasu”.

قَالَ فِيهَا تَحْيَوْنَ وَفِيهَا تَمُوتُونَ وَمِنْهَا تُخْرَجُونَ ﴾٢٥﴿

On rzekł: „Tam będziecie żyć i tam będziecie umierać, i z niej zostaniecie wyprowadzeni (w Dniu Zmartwychwstania)”.

يَٰبَنِىٓ ءَادَمَ قَدْ أَنزَلْنَا عَلَيْكُمْ لِبَاسًۭا يُوَٰرِى سَوْءَٰتِكُمْ وَرِيشًۭا ۖ وَلِبَاسُ ٱلتَّقْوَىٰ ذَٰلِكَ خَيْرٌۭ ۚ ذَٰلِكَ مِنْ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴾٢٦﴿

O, dzieci Adama! Zaprawdę, zesłaliśmy wam ubranie dla przykrycia intymnych części ciała i ubranie dla ozdoby. Jednakże (pamiętajcie, iż) ubranie (utkane z) pobożności i prawości jest najlep. To jest spośród znasze ze wszystkich ków Boga, aby mogli się zastanawiać i pamiętać.^[4][6]

يَٰبَنِىٓ ءَادَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ ٱلشَّيْطَٰنُ كَمَآ أَخْرَجَ أَبَوَيْكُم مِّنَ ٱلْجَنَّةِ يَنزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءَٰتِهِمَآ ۗ إِنَّهُۥ يَرَىٰكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُۥ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْ ۗ إِنَّا جَعَلْنَا ٱلشَّيَٰطِينَ أَوْلِيَآءَ لِلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ ﴾٢٧﴿

Dzieci Adama! Niech nie zwiedzie was szatan (sprowadzając na was podobne próby), jak sprawił, że wasi (pra-) rodzice zostali wyprowadzeni z Ogrodu, ograbieni z ubrań i po ujawnieniu intymnych części ciała (i drzemiących w nich popędów cielesnych). On was widzi, on i jego zastępy – tam, skąd wy go nie dostrzegacie. My uczyniliśmy szatanów zaufanymi i towarzyszami występku tych, którzy nie wierzą.

وَإِذَا فَعَلُوا۟ فَٰحِشَةًۭ قَالُوا۟ وَجَدْنَا عَلَيْهَآ ءَابَآءَنَا وَٱللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا ۗ قُلْ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِٱلْفَحْشَآءِ ۖ أَتَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴾٢٨﴿

A kiedy oni popełnią jakiś czyn nieprzyzwoity, to mówią (próbując się usprawiedliwiać): „Widzieliśmy, jak nasi ojcowie to robili (i idziemy ich śladami), to jest to, co Bóg nam nakazał”. Powiedz: „Doprawdy, Bóg nie nakazuje nieprzyzwoitości. Czyż jest tak, że mówicie o Bogu rzeczy, o których nie macie żadnej wiedzy?”

قُلْ أَمَرَ رَبِّى بِٱلْقِسْطِ ۖ وَأَقِيمُوا۟ وُجُوهَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍۢ وَٱدْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ ۚ كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ ﴾٢٩﴿

Powiedz: „Mój Pan nakazuje prawość i sprawiedliwość”. Zwracajcie ku Niemu swoje twarze (i całych siebie), kiedy podnosicie się, aby wykonać modlitwę, i wzywajcie Go, szczerze w Niego wierząc i praktykując religię ze względu na Niego. Tak, jak On dał wam początek (i życie), do Niego (również) powrócicie.

فَرِيقًا هَدَىٰ وَفَرِيقًا حَقَّ عَلَيْهِمُ ٱلضَّلَٰلَةُ ۗ إِنَّهُمُ ٱتَّخَذُوا۟ ٱلشَّيَٰطِينَ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ﴾٣٠﴿

Część On poprowadził (właściwą drogą), a dla innej części błądzenie jest sprawiedliwym udziałem: oni wzięli sobie zamiast Boga szatanów za zaufanych, opiekunów i strażników. A mimo to sądzą, że są prowadzeni drogą prostą.

۞ يَٰبَنِىٓ ءَادَمَ خُذُوا۟ زِينَتَكُمْ عِندَ كُلِّ مَسْجِدٍۢ وَكُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ وَلَا تُسْرِفُوٓا۟ ۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴾٣١﴿

O, dzieci Adama! Ubierajcie się czysto i pięknie do każdego aktu modlitewnego! I (nie czyniąc rzeczy dozwolonych niedozwolonymi) jedzcie i pijcie, lecz nie bądźcie rozrzutni (przejadając się bądź spożywając to, co zbyteczne): zaiste, On nie lubi rozrzutników.^[10]

قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ ٱللَّهِ ٱلَّتِىٓ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِۦ وَٱلطَّيِّبَٰتِ مِنَ ٱلرِّزْقِ ۚ قُلْ هِىَ لِلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا خَالِصَةًۭ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ ۗ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْءَايَٰتِ لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ ﴾٣٢﴿

Powiedz: „Któż czyni niedozwolonymi rzeczy piękne (uzyskane z roślin, zwierząt i minerałów), które Bóg powołał do istnienia dla Swoich sług, a także czyste, zdrowe rzeczy z (Jego) zaopatrzenia”. Powiedz: „One są dla (radości) wierzących w życiu tego świata (bez wyłączania innych), a będą należeć wyłącznie do nich w Dniu Zmartwychwstania”. W taki sposób wyjaśniamy szczegółowo Nasze znaki (wskazujące Prostą Ścieżkę) i Objawienia ludziom. szukającym wiedzy

قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّىَ ٱلْفَوَٰحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَٱلْإِثْمَ وَٱلْبَغْىَ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُوا۟ بِٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ سُلْطَٰنًۭا وَأَن تَقُولُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴾٣٣﴿

Powiedz: „Mój Pan uczynił niedozwolonymi tylko czyny nieprzyzwoite i hańbiące (jak cudzołóstwo, prostytucja i homoseksualizm), zarówno te spośród nich, które są oczywiste i popełniane jawnie, jak i te, które są popełniane w sposób tajny; a także każde działanie wyraźnie grzeszne; oraz nieprzyzwoitość i występki (przeciwko religii, życiu, własności prywatnej, niewinności innych oraz zdrowiu psychicznemu i fizycznemu), które są w sposób oczywisty nieusprawiedliwione. I (zabronione jest również) abyście przypisywali Bogu współtowarzyszy, dla których On nie zesłał żadnej władzy, a także to, abyście mówili przeciwko Bogu rzeczy, o których nie macie pewnej wiedzy.^[8][9]

وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌۭ ۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةًۭ ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ ﴾٣٤﴿

I (wiedzcie, że) każdej społeczności został wyznaczony (przez Boga, z uwzględnieniem ich wolnej woli) czas; i kiedy nadchodzi koniec tego czasu, nikt nie może go opóźnić nawet o chwilę, ani nie może go przyspieszyć.

يَٰبَنِىٓ ءَادَمَ إِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌۭ مِّنكُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ ءَايَٰتِى ۙ فَمَنِ ٱتَّقَىٰ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴾٣٥﴿

O, dzieci Adama! (Co do waszego życia doczesnego, którego okres trwania został już wyznaczony, postanowiliśmy): Kiedy przyjdą do was Wysłannicy spośród was samych, przekazujący wam Moje Objawienia, to ci, którzy będą bogobojni i naprawią swoje życie, działając dla ogólnego pokoju w społeczności, nie będą się lękać ani nie będą zasmuceni.

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا وَٱسْتَكْبَرُوا۟ عَنْهَآ أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ ﴾٣٦﴿

Lecz ci, którzy negują Nasze Objawienia i odwracają się od nich w sposób arogancki, są towarzyszami Ognia i w nim zamieszkają. wyznaczone w tym celu), przybędą, aby

فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِـَٔايَٰتِهِۦٓ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِّنَ ٱلْكِتَٰبِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُوٓا۟ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۖ قَالُوا۟ ضَلُّوا۟ عَنَّا وَشَهِدُوا۟ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا۟ كَٰفِرِينَ ﴾٣٧﴿

A któż jest bardziej niesprawiedliwy, zabrać ich dusze i powiedzą: „Gdzież są niż ten, kto wymyśla kłamstwo i przypiteraz te istoty, które ubóstwiliście i wzysuje je Bogu oraz neguje Jego Objawiewaliście poza Bogiem?” Oni powiedzą: nia i znaki (we wszechświecie i w sobie „Zawiedli nas”, i w ten sposób zaświadsamym)? Tacy będą mieć pełny udział czą przeciwko samym sobie, że (zawsze) w Boskim dekrecie (dotyczącym życia i byli niewiernymi. przeznaczenia), aż nasi posłańcy (anioły

قَالَ ٱدْخُلُوا۟ فِىٓ أُمَمٍۢ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ فِى ٱلنَّارِ ۖ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌۭ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا ٱدَّارَكُوا۟ فِيهَا جَمِيعًۭا قَالَتْ أُخْرَىٰهُمْ لِأُولَىٰهُمْ رَبَّنَا هَٰٓؤُلَآءِ أَضَلُّونَا فَـَٔاتِهِمْ عَذَابًۭا ضِعْفًۭا مِّنَ ٱلنَّارِ ۖ قَالَ لِكُلٍّۢ ضِعْفٌۭ وَلَٰكِن لَّا تَعْلَمُونَ ﴾٣٨﴿

(Bóg) powie: „Wejdźcie do Ognia (piekielnego), pomiędzy społeczności dżinów i ludzi, które przeminęły przed wami!” Zawsze, gdy jakaś wspólnota wchodzi do Ognia (piekielnego), to złorzeczy swojej braterskiej społeczności (która przeminęła przed nią). A kiedy się wszyscy razem tam zgromadzą, to ci, którzy przybyli później, powiedzą o tych, którzy przybyli wcześniej: „Oni są tymi, którzy poprowadzili nas ku zbłądzeniu. Daj im zatem podwójne cierpienie ognia!” (Bóg) mówi: „Dla każdego jest podwójne (gdyż ci, którzy odeszli wcześniej, sami zbłądzili, jak prowadzili ku zbłądzeniu innych. Ci zaś, którzy odeszli później, sami pobłądzili, jak i naśladowali ślepo innych). Lecz wy nie wiecie”.

وَقَالَتْ أُولَىٰهُمْ لِأُخْرَىٰهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍۢ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ ﴾٣٩﴿

A potem pierwsi z nich powiedzą do ostatnich: „Wy żadną miarą nie macie wyższości nad nami, zakosztujcie więc kary za wszystko to, co z takim zapałem duszy ponad jej możliwości – będą towagromadziliście (waszą wiarą i waszymi rzyszami Raju i w nim zamieszkają. czynami)!”

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا وَٱسْتَكْبَرُوا۟ عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَٰبُ ٱلسَّمَآءِ وَلَا يَدْخُلُونَ ٱلْجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ ٱلْجَمَلُ فِى سَمِّ ٱلْخِيَاطِ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُجْرِمِينَ ﴾٤٠﴿

Tym, którzy odrzucają Nasze Objaką urazę i zazdrość (które mogli odczuwienia i z pychą się od nich odwracawać wobec innych wiernych w życiu ją, nie zostaną otwarte Bramy Niebios doczesnym). A pod nimi będą płynąć (i Bóg nie przyjmie nawet ich dobrych rzeki (gdy oni sami przepełnieni będą uczynków), ani nie wejdą do Raju, dopówdzięcznością). I powiedzą: „Wszelka ki wielbłąd nie przejdzie przez ucho chwała i wdzięczność należą się Bogu, igielne. Tak oto odpłacamy niewiernym, który nas ku temu poprowadził (ku którzy są występni. pomyślności). Gdyby Bóg nas nie popro-

لَهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٌۭ وَمِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍۢ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾٤١﴿

Dla nich (przygotowane) jest łoże z wadził, to z pewnością nie odnaleźlibyOgnia piekielnego, a nad nimi zasłona (z śmy właściwej drogi. Zaiste, Wysłannicy tego ognia). Tak oto odpłacamy czyniąnaszego Pana przyszli z prawdą”. I głos cym niesprawiedliwość. zawoła do nich: „Oto Raj, który dano wam jako dziedzictwo w zamian za to,^[11]

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَآ أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ ﴾٤٢﴿

Ci zaś, którzy czynią dobre, prawe dzieła – a My nie obciążamy żadnej co czyniliście (w życiu doczesnym)”.

وَنَزَعْنَا مَا فِى صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمُ ٱلْأَنْهَٰرُ ۖ وَقَالُوا۟ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى هَدَىٰنَا لِهَٰذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِىَ لَوْلَآ أَنْ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ ۖ لَقَدْ جَآءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلْحَقِّ ۖ وَنُودُوٓا۟ أَن تِلْكُمُ ٱلْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴾٤٣﴿

My usuniemy z ich piersi wszel-

وَنَادَىٰٓ أَصْحَٰبُ ٱلْجَنَّةِ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ أَن قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّۭا فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّۭا ۖ قَالُوا۟ نَعَمْ ۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ أَن لَّعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾٤٤﴿

A towarzysze Raju zawołają do towarzyszy Ognia: „Doprawdy, teraz znaleźliśmy to, co zgodnie z obietnicą naszego Pana jest prawdziwe. Czyż wy (również) przekonaliście się, że prawdą jest to, co wam obiecał wasz Pan?” Oni odpowiedzą: „Tak!”. Wtedy herold obwieści pośród nich: „Przekleństwo Boga nad czyniącymi niesprawiedliwość!”

ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًۭا وَهُم بِٱلْءَاخِرَةِ كَٰفِرُونَ ﴾٤٥﴿

(Czynią niesprawiedliwość) ci, którzy odpychają ludzi z drogi Boga i usiłują ją wykrzywić. I uparcie odrzucają wiarę w życie ostateczne.

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۭ ۚ وَعَلَى ٱلْأَعْرَافِ رِجَالٌۭ يَعْرِفُونَ كُلًّۢا بِسِيمَىٰهُمْ ۚ وَنَادَوْا۟ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ أَن سَلَٰمٌ عَلَيْكُمْ ۚ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ ﴾٤٦﴿

I pomiędzy tymi dwoma (grupami) będzie przegroda, a na Wzniesieniach (pomiędzy Rajem a Piekłem) – ludzie, którzy rozpoznają wszystkich po ich obliczach. Oni – nie wchodząc jeszcze rych zarzekaliście się, że Bóg nie obdado Raju – lecz jakże pragnąc! – zawołarzy ich łaską?” (A teraz to im powiedziają do mieszkańców Raju: „Pokój wam!” no:) „Wejdźcie do Raju! Nie będziecie się^[12]

۞ وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَٰرُهُمْ تِلْقَآءَ أَصْحَٰبِ ٱلنَّارِ قَالُوا۟ رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾٤٧﴿

A kiedy ich oczy będą zwrócone lękać ani nie będziecie zasmuceni”. ku mieszkańcom Piekła, oni powiedzą

وَنَادَىٰٓ أَصْحَٰبُ ٱلْأَعْرَافِ رِجَالًۭا يَعْرِفُونَهُم بِسِيمَىٰهُمْ قَالُوا۟ مَآ أَغْنَىٰ عَنكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ ﴾٤٨﴿

Mieszkańcy Wzniesień będą wołać zabronił niewiernym obojga”. do pewnych ludzi (którzy przewodzi-

أَهَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ ٱللَّهُ بِرَحْمَةٍ ۚ ٱدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ أَنتُمْ تَحْزَنُونَ ﴾٤٩﴿

(Wskazując na mieszkańców Raju, wie odrzucali Nasze Objawienia. powiedzą:) „Czyż to nie są ci, co do któ-

وَنَادَىٰٓ أَصْحَٰبُ ٱلنَّارِ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا۟ عَلَيْنَا مِنَ ٱلْمَآءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ ۚ قَالُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ﴾٥٠﴿

A mieszkańcy Piekieł będą wołać do (lękając się owego miejsca): „Panie nasz! mieszkańców Raju: „Wylejcie na nas nieNie umieszczaj nas pomiędzy ludem co wody lub coś innego, czym was Bóg występnym!” obdarzył!” Oni odpowiedzą: „Oto Bóg

ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ دِينَهُمْ لَهْوًۭا وَلَعِبًۭا وَغَرَّتْهُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا ۚ فَٱلْيَوْمَ نَنسَىٰهُمْ كَمَا نَسُوا۟ لِقَآءَ يَوْمِهِمْ هَٰذَا وَمَا كَانُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا يَجْحَدُونَ ﴾٥١﴿

(Niewiernymi są) ci, którzy wzięli li w życiu doczesnym i) których rozposwoją religię (wyznaczoną przez Boga) znają po znamionach (na ich twarzach), za rozrywkę i zabawę i których zwiodło mówiąc: „(Teraz już widzicie, że) na życie doczesne. Przeto My zapominamy nic wam się zdała wasza liczba, mająo nich dzisiaj (co do przebaczenia i miłotek, jaki zgromadziliście, a także wasza sierdzia), tak jak oni zapomnieli o sporosnąca wyniosłość i próżność!” tkaniu owego swojego Dnia i uporczy-

وَلَقَدْ جِئْنَٰهُم بِكِتَٰبٍۢ فَصَّلْنَٰهُ عَلَىٰ عِلْمٍ هُدًۭى وَرَحْمَةًۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴾٥٢﴿

Zaprawdę, My przynieśliśmy im Księgę, którą wyjaśniamy (pod względem znaczenia i przykazań) szczegółowo, posługując się wiedzą – jako przewodnictwo i miłosierdzie dla ludzi, którzy uwierzą i którzy już uwierzyli.

هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا تَأْوِيلَهُۥ ۚ يَوْمَ يَأْتِى تَأْوِيلُهُۥ يَقُولُ ٱلَّذِينَ نَسُوهُ مِن قَبْلُ قَدْ جَآءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِٱلْحَقِّ فَهَل لَّنَا مِن شُفَعَآءَ فَيَشْفَعُوا۟ لَنَآ أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ ٱلَّذِى كُنَّا نَعْمَلُ ۚ قَدْ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴾٥٣﴿

Czyż oni oczekują czegoś innego, niż ostateczny koniec wzywania do tej Księgi? W Dniu, kiedy ów koniec nadejdzie, ci, którzy dotąd o nim zapominali, powiedzą: „Zaiste, Wysłannicy Pana przybywali z prawdą (lecz my nie traktowaliśmy ich poważnie). Czyż mamy jakichś orędowników, którzy by się wstawiali za nami? Albo czy możemy zostać sprowadzeni z powrotem (na ziemię), abyśmy mogli postępować inaczej, niż mieliśmy w zwyczaju”. Oto oni samych siebie doprowadzili do zgui zepsucia, skoro widzicie, że została tak by, a to, co wymyślali (tworząc fałszywe pięknie uporządkowana. I wzywajcie Go bóstwa), zawiodło ich. z bojaźnią (lękając się kary) i pełni tęsk-

إِنَّ رَبَّكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍۢ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ يُغْشِى ٱلَّيْلَ ٱلنَّهَارَ يَطْلُبُهُۥ حَثِيثًۭا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ وَٱلنُّجُومَ مُسَخَّرَٰتٍۭ بِأَمْرِهِۦٓ ۗ أَلَا لَهُ ٱلْخَلْقُ وَٱلْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾٥٤﴿

Zaprawdę, twoim Panem jest Bóg, który stworzył niebiosa i ziemię w sześć noty (za przebaczeniem i miłosierdziem). dni, a potem umocnił się na Tronie NajZaprawdę, Miłosierdzie Boże jest blisko wyższym, okrywając dzień nocą, a te tych, którzy poświęcają się czynieniu prześcigają się nawzajem. Słońce, księdobra, świadomi, że Bóg ich ogląda. życ i gwiazdy posłuszne są Jego roz-

ٱدْعُوا۟ رَبَّكُمْ تَضَرُّعًۭا وَخُفْيَةً ۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلْمُعْتَدِينَ ﴾٥٥﴿

(O, ludzie!) Wzywajcie waszego deszcz, a posługując się nim wyprowaPana z pokorą i w skrytości swoich serc. dzamy owoce (zboża) każdego rodzaZaprawdę, wasz Pan nie miłuje ludzi ju. Tak samo wyprowadzimy (w Dniu występnych. Sądu) zmarłych; być może się zastano-

وَلَا تُفْسِدُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَٰحِهَا وَٱدْعُوهُ خَوْفًۭا وَطَمَعًا ۚ إِنَّ رَحْمَتَ ٱللَّهِ قَرِيبٌۭ مِّنَ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴾٥٦﴿

(Nie przekraczajcie granic, które On wicie i sobie przypomnicie. ustanowił:) Nie czyńcie na ziemi chaosu

وَهُوَ ٱلَّذِى يُرْسِلُ ٱلرِّيَٰحَ بُشْرًۢا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِۦ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَقَلَّتْ سَحَابًۭا ثِقَالًۭا سُقْنَٰهُ لِبَلَدٍۢ مَّيِّتٍۢ فَأَنزَلْنَا بِهِ ٱلْمَآءَ فَأَخْرَجْنَا بِهِۦ مِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ ۚ كَذَٰلِكَ نُخْرِجُ ٱلْمَوْتَىٰ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴾٥٧﴿

I On jest Tym, który wysyła łaskakazowi. Bez wątpienia, do Niego nalewe wiatry jako radosne wieści, zapowiaży stworzenie i do Niego należy rozkaz. dające Jego Miłosierdzie. A kiedy one Błogosławiony i Najwyższy jest Bóg, niosą ciężkie chmury, My pędzimy je Pan światów. ku martwej ziemi i zsyłamy poprzez nie^[13]

وَٱلْبَلَدُ ٱلطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهُۥ بِإِذْنِ رَبِّهِۦ ۖ وَٱلَّذِى خَبُثَ لَا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِدًۭا ۚ كَذَٰلِكَ نُصَرِّفُ ٱلْءَايَٰتِ لِقَوْمٍۢ يَشْكُرُونَ ﴾٥٨﴿

I dobry, czysty kraj: jego roślinność wyrasta w obfitości za zezwoleniem jego Pana. A tymczasem w kraju złym i zepsutym wyrasta jedynie skąpo (i są to kolczaste krzewy). Tak oto na różne sposoby wykładamy znaki (Boskiego istnienia i Jedności, a także inne prawdy wiary) ludziom, którzy okazują wdzięczność (w myśli, mowie, działaniu i wypełniając. Boskie przykazania)^[14]

لَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦ فَقَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥٓ إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴾٥٩﴿

Zaprawdę, posłaliśmy Noego do jego ludu jako Wysłannika (przekazującego Nasze Objawienia) i on rzekł: „O, ludu mój! Czcijcie jedynie Boga: nie macie innego boga poza Nim. Oto ja lękam się ze względu na was kary dnia straszliwego!”

قَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِهِۦٓ إِنَّا لَنَرَىٰكَ فِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴾٦٠﴿

Powiedzieli możni spośród jego ludu: „Zaprawdę, widzimy, że zatraciłeś się w błędzie oczywistym”.

قَالَ يَٰقَوْمِ لَيْسَ بِى ضَلَٰلَةٌۭ وَلَٰكِنِّى رَسُولٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾٦١﴿

(Noe) odrzekł: „O, ludu mój! Nie ma we mnie błędu, lecz jestem Wysłannigo Istnienia i Jedności). Zaiste, oni byli kiem od Pana światów. ludem ślepym^[15]

أُبَلِّغُكُمْ رِسَٰلَٰتِ رَبِّى وَأَنصَحُ لَكُمْ وَأَعْلَمُ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴾٦٢﴿

Ja przekazuję wam przesłanie moje-

أَوَعَجِبْتُمْ أَن جَآءَكُمْ ذِكْرٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَلَىٰ رَجُلٍۢ مِّنكُمْ لِيُنذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوا۟ وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴾٦٣﴿

Co?! Czy uważacie za dziwne to, innego boga poza Nim. Czyż zatem nie że napomnienie od waszego Pana przybędziecie powstrzymywać się od nieposzło do was poprzez człowieka spośród słuszeństwa wobec Niego, ażeby zasłuwas samych, ażeby was ostrzegał (przed żyć na Jego ochronę?” skutkami waszego sposobu życia) i aby-

فَكَذَّبُوهُ فَأَنجَيْنَٰهُ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ وَأَغْرَقْنَا ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَآ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًا عَمِينَ ﴾٦٤﴿

Mimo to ci (zamiast usłuchać umysłu, i jesteśmy pewni, że jesteś jedWysłannika) uznali go za kłamcę. Przenym z kłamców”. to My ocaliliśmy jego i tych, którzy

۞ وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًۭا ۗ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥٓ ۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ ﴾٦٥﴿

A do Adyjczyków posłaliśmy ich go Pana, daję wam szczerą radę i wiem brata Huda od Boga to, czego wy nie wiecie. mój! Czcijcie jedynie Boga: nie macie^[16]

قَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦٓ إِنَّا لَنَرَىٰكَ فِى سَفَاهَةٍۢ وَإِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ ﴾٦٦﴿

Możni spośród jego ludu, którzy ście się ochronili przed Jego karą i otrzyuparcie trwali w niewierze, powiedziemali Jego Łaskę i Miłosierdzie?” li: „Widzimy w tobie głupotę i słabość

قَالَ يَٰقَوْمِ لَيْسَ بِى سَفَاهَةٌۭ وَلَٰكِنِّى رَسُولٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾٦٧﴿

(Hud) rzekł: „O, mój ludu! Nie ma byli razem z nim – na Arce, a zatopiwe mnie szaleństwa ani słabości umyliśmy tych, którzy za kłamstwo uznasłu, lecz jestem Wysłannikiem od Pana li wszystkie Objawienia i znaki (Naszeświatów... On powiedział: „O, ludu

أُبَلِّغُكُمْ رِسَٰلَٰتِ رَبِّى وَأَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ أَمِينٌ ﴾٦٨﴿

Ja przekazuję wam przesłania mojego Pana i jestem dla was godnym zaufania doradcą.

أَوَعَجِبْتُمْ أَن جَآءَكُمْ ذِكْرٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَلَىٰ رَجُلٍۢ مِّنكُمْ لِيُنذِرَكُمْ ۚ وَٱذْكُرُوٓا۟ إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍۢ وَزَادَكُمْ فِى ٱلْخَلْقِ بَصْۜطَةًۭ ۖ فَٱذْكُرُوٓا۟ ءَالَآءَ ٱللَّهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴾٦٩﴿

Dlaczegóż uważacie za dziwne, że napomnienie (przesłanie i przewodnictwo) od waszego Pana przyszło do was poprzez człowieka spomiędzy was, aby was ostrzegał (przed skutkami podążania waszą drogą)? Przypomnijcie sobie, jak On uczynił was następcami na ziemi (po ludzie Noego) i zwiększał waszą pozycję i moc. Pamiętajcie zatem o dobrodziejstwach Boga, abyście osiągnęli pomyślność (w obydwu światach i osią-

قَالُوٓا۟ أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ ٱللَّهَ وَحْدَهُۥ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ ءَابَآؤُنَا ۖ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴾٧٠﴿

Oni powiedzieli: „Czy przybyłeś nim. Usunęliśmy tymczasem tych, którzy do nas (z rozkazem), abyśmy oddawaza kłamstwo uznali Nasze znaki i Objali cześć jedynie Bogu i porzucili to, co wienia i nie byli wierzącymi. czcili nasi ojcowie? Przynieś nam więc

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ رِجْسٌۭ وَغَضَبٌ ۖ أَتُجَٰدِلُونَنِى فِىٓ أَسْمَآءٍۢ سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّا نَزَّلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَٰنٍۢ ۚ فَٱنتَظِرُوٓا۟ إِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُنتَظِرِينَ ﴾٧١﴿

(Hud) rzekł: „Dosięgła was już odraCzcijcie jedynie Boga: nie macie inneza i gniew (za oddawanie czci bożkom, go boga poza Nim. Zaprawdę, przyszedł gdy ślepo naśladujecie swoich przodków) do was jasny dowód od waszego Pana: od waszego Pana. Cóż takiego?! Czy spiejest nim wielbłądzica od Boga jako znak racie się ze mną o zwykłe imiona, któdla was (prawdziwości mojego Posłanre wy i wasi ojcowie wymyśliliście i któnictwa). Pozwólcie zatem paść się jej na rym Bóg nie zesłał żadnej władzy? (Skoziemi Boga i nie wyrządzajcie jej żadro tak jest w istocie) przeto czekajcie! nej szkody, aby nie dosięgła was kara Oto ja również jestem pośród tych, którzy czekają”. bolesna.. On powiedział (przekazuE G I P T M o r z e C z e r w o n e S U D A A A N N N Półwysep Arabski af hkaf Ahkaf Al-Ahkaf Al-Ahka Al-Ah Al-A J E M E N

فَأَنجَيْنَٰهُ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥ بِرَحْمَةٍۢ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا ۖ وَمَا كَانُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴾٧٢﴿

Dlatego przez miłosierdzie od Nas My gnęli swoje cele)”. ocaliliśmy jego i tych, którzy byli wraz z

وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَٰلِحًۭا ۗ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥ ۖ قَدْ جَآءَتْكُم بَيِّنَةٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ ۖ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمْ ءَايَةًۭ ۖ فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِىٓ أَرْضِ ٱللَّهِ ۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴾٧٣﴿

I do (ludu) Samud (posłaliśmy) ich to, czym nam grozisz, jeśli jesteś prawbrata Saliha domówny!” jąc to samo przesłanie): „O, mój ludu!^[17]

وَٱذْكُرُوٓا۟ إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعْدِ عَادٍۢ وَبَوَّأَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِن سُهُولِهَا قُصُورًۭا وَتَنْحِتُونَ ٱلْجِبَالَ بُيُوتًۭا ۖ فَٱذْكُرُوٓا۟ ءَالَآءَ ٱللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴾٧٤﴿

I przypomnijcie sobie, jak On uczynił was następcami ludu Ad i dał wam bezpieczne mieszkanie na ziemi, dzięki czemu wznosicie zamki na jej równinach i wyrąbujecie sobie mieszkania w górach. Przypomnijcie sobie zatem dobrodziejstwa Boga i zachowajcie je w pamięci, i nie popełniajcie występków na ziemi, powodując chaos i zepsucie”.

قَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لِلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ لِمَنْ ءَامَنَ مِنْهُمْ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ صَٰلِحًۭا مُّرْسَلٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ ۚ قَالُوٓا۟ إِنَّا بِمَآ أُرْسِلَ بِهِۦ مُؤْمِنُونَ ﴾٧٥﴿

Możni spośród jego ludu, którzy byli wyniośli i prześladowali innych, rzekli do tych, którymi gardzili – do tych spomię-

قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوٓا۟ إِنَّا بِٱلَّذِىٓ ءَامَنتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ ﴾٧٦﴿

Powiedzieli ci, którzy wbili się w radę. Wy jednak nie miłujecie tych, któpychę: „Oto my nie wierzymy w to, w rzy dobrze radzą”. co wy uwierzyliście”.

فَعَقَرُوا۟ ٱلنَّاقَةَ وَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا۟ يَٰصَٰلِحُ ٱئْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴾٧٧﴿

A potem (nie znosząc dłużej oglądadział swemu ludowi 18: „Czy popełniacie nia jej jako dowodu Posłannictwa Saliczyny tak nieprzyzwoite, jakich przed ha) zabili wielbłądzicę w okrutny spowami żaden lud dotąd nie popełniał? sób i z pogardą sprzeciwili się rozkazowi swego Pana. I mówili: „O, Salihu! Spro-

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دَارِهِمْ جَٰثِمِينَ ﴾٧٨﴿

I pochwyciła ich straszliwa katastrodzy nich, którzy byli wierzącymi: „Czyż fa, tak że leżeli w swoich domostwach naprawdę wiecie, że Salih został wysłabez życia i twarzami do ziemi. ny przez swego Pana z Posłannictwem?” Oni odpowiedzieli: „Zaiste, my wierzy-

فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَٰقَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّى وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُحِبُّونَ ٱلنَّٰصِحِينَ ﴾٧٩﴿

Wtedy Salih opuścił ich, mówiąc: my w to, z czym on został posłany”. „O, mój ludu! Głosiłem wam Przesłanie mojego Pana i dawałem wam dobrą

وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَتَأْتُونَ ٱلْفَٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍۢ مِّنَ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾٨٠﴿

I (wspomnij) Lota (L Ĭ t), gdy powie-

إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهْوَةًۭ مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِ ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌۭ مُّسْرِفُونَ ﴾٨١﴿

Zbliżacie się z pożądaniem do mężwadź na nas to, czym nam zagroziłeś, czyzn zamiast do kobiet. Jesteście ludem skoro jesteś spomiędzy posłanych (przez występnym i marnotrawnym (wobec Boga z prawdą)!” zdolności, którymi obdarzył was Bóg)”. Półwysep Synaj Tabuk Zatoka Akaba Ĕ ska Mada’in Salih M o r z e C z e r w o n e Medyna Basra Zatoka Perska Bahrajn Półwysep Arabski

وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓا۟ أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْيَتِكُمْ ۖ إِنَّهُمْ أُنَاسٌۭ يَتَطَهَّرُونَ ﴾٨٢﴿

Lecz odpowiedzią owych ludzi było tylko to, że powiedzieli (do siebie): „Wypędźcie ich z waszego miasta, to tylko niewielu ludzi, którzy chcą pokazać, że są czyści!”

فَأَنجَيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ إِلَّا ٱمْرَأَتَهُۥ كَانَتْ مِنَ ٱلْغَٰبِرِينَ ﴾٨٣﴿

A potem ocaliliśmy Lota i jego rodzinę (którzy opuścili ten kraj z Naszego rozkazu), za wyjątkiem żony, która byłą pomiędzy tymi, którzy pozostali z tyłu (wraz z ludźmi występnymi).

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴾٨٤﴿

I wylaliśmy na nich niszczycielski deszcz (kamieni). Zobacz zatem, jaki był

وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًۭا ۗ قَالَ يَٰقَوْمِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُۥ ۖ قَدْ جَآءَتْكُم بَيِّنَةٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ ۖ فَأَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَٱلْمِيزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَٰحِهَا ۚ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌۭ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴾٨٥﴿

A do (ludu) Midianu (posłaliśmy) pchnąć z drogi Boga tego, kto w Niejako Wysłannika ich brata Szu’ajba. go wierzy, i próbując ją wykrzywić (w On (głosząc to samo przesłanie) rzekł: jego umyśle). I przypomnijcie sobie, jak „O, ludu mój! Oddawajcie cześć jedynie kiedyś było was niewielu (i byliście słaBogu: nie macie żadnego boga poza Nim. bi), a potem On was pomnożył (i was Oto przyszedł do was jasny dowód od umocnił). I spójrzcie, jaki był koniec waszego Pana. Dajcie przeto pełną miarę tych, którzy powodują chaos i zepsucie i wagę (we wszystkich swoich sprawach) (na ziemi). i nie czyńcie ludziom niesprawiedliwo-^[19]

وَلَا تَقْعُدُوا۟ بِكُلِّ صِرَٰطٍۢ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ مَنْ ءَامَنَ بِهِۦ وَتَبْغُونَهَا عِوَجًۭا ۚ وَٱذْكُرُوٓا۟ إِذْ كُنتُمْ قَلِيلًۭا فَكَثَّرَكُمْ ۖ وَٱنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴾٨٦﴿

I nie czajcie się w zasadzce przy każkoniec ludzi występnych. dej ścieżce, usiłując zastraszyć i ode-

وَإِن كَانَ طَآئِفَةٌۭ مِّنكُمْ ءَامَنُوا۟ بِٱلَّذِىٓ أُرْسِلْتُ بِهِۦ وَطَآئِفَةٌۭ لَّمْ يُؤْمِنُوا۟ فَٱصْبِرُوا۟ حَتَّىٰ يَحْكُمَ ٱللَّهُ بَيْنَنَا ۚ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَٰكِمِينَ ﴾٨٧﴿

Jeśli część spośród was uwierzyła w ści, pozbawiając ich tego, co słusznie do przesłanie, z którym zostałem posłanich należy. I nie powodujcie na ziemi ny, a część nie uwierzyła, to wytrwajchaosu ani zepsucia, widząc, że została cie wszyscy i bądźcie cierpliwi, aż Bóg tak dobrze urządzona. To jest dla waszepomiędzy nami rozsądzi. On jest najlepgo własnego dobra, jeśli jesteście prawszym Sędzią”. dziwie wierzącymi. Tabuk

۞ قَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لَنُخْرِجَنَّكَ يَٰشُعَيْبُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَآ أَوْ لَتَعُودُنَّ فِى مِلَّتِنَا ۚ قَالَ أَوَلَوْ كُنَّا كَٰرِهِينَ ﴾٨٨﴿

Możni spośród jego ludu, którzy byli wyniośli i prześladowali innych, rzekli: „Zaiste, my wypędzimy ciebie, o Szu’ajbie, i wierzących, którzy są z tobą – z naszego miasta, chyba że powrócisz na naszą drogę (wiary i życia)”. (Szu’ajb) rzekł: „Cóż takiego?! Nawet jeśli odczuwamy wobec niej odrazę?

قَدِ ٱفْتَرَيْنَا عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا إِنْ عُدْنَا فِى مِلَّتِكُم بَعْدَ إِذْ نَجَّىٰنَا ٱللَّهُ مِنْهَا ۚ وَمَا يَكُونُ لَنَآ أَن نَّعُودَ فِيهَآ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّنَا ۚ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًا ۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلْنَا ۚ رَبَّنَا ٱفْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِٱلْحَقِّ وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْفَٰتِحِينَ ﴾٨٩﴿

Gdybyśmy powrócili na waszą drogę, po tym, jak Bóg nas od niej wybawił, to w istocie wymyślalibyśmy kłamstwa i przypisywali je Bogu. Nie wypada nam powracać do niej, chyba żeby Bóg, nasz Pan, tak zechciał. Nasz Pan obejmuje swoją Wiedzą wszystkie rzeczy. W Bogu pokładamy naszą ufność. Panie nasz! Rozsądź pomiędzy nami i naszym ludem, ukazując oczywistość prawdy. Albowiem Ty najlepiej rozstrzygasz (sprawy), czyniąc prawdę oczywistą”.^[20]

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لَئِنِ ٱتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا إِنَّكُمْ إِذًۭا لَّخَٰسِرُونَ ﴾٩٠﴿

Możni, którzy trwali w niewierze, powiedzieli (naciskając na innych spośród

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دَارِهِمْ جَٰثِمِينَ ﴾٩١﴿

A potem pochwyciła ich straszliwa ażeby spokornieli (i przebudzili się z lekkatastrofa, tak że leżeli w swoich domokomyślności, prosząc Nas o przebaczenie stwach bez życia i twarzami do ziemi. i zwracając się ku Prawdzie).

ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ شُعَيْبًۭا كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا۟ فِيهَا ۚ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ شُعَيْبًۭا كَانُوا۟ هُمُ ٱلْخَٰسِرِينَ ﴾٩٢﴿

Z tymi, którzy Szu’ajba uważali

فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَٰقَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَٰلَٰتِ رَبِّى وَنَصَحْتُ لَكُمْ ۖ فَكَيْفَ ءَاسَىٰ عَلَىٰ قَوْمٍۢ كَٰفِرِينَ ﴾٩٣﴿

I Szu’ajb opuścił ich, mówiąc: „O, „Naszych ojców raz nawiedzało strapiemój ludu! Ja przekazywałem wam przenie, a innym razem – szczęście (gdy tymsłania mojego Pana i dawałem dobrą czasem my żyjemy łatwym życiem)”. radę. Jakże zatem mógłbym rozpaczać Przeto pochwyciliśmy ich nagle, gdy nie nad ludźmi niewdzięcznymi i trwającymi uporczywie w niewierze?” byli świadomi (tego, co nadchodziło).^[23]

وَمَآ أَرْسَلْنَا فِى قَرْيَةٍۢ مِّن نَّبِىٍّ إِلَّآ أَخَذْنَآ أَهْلَهَا بِٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ ﴾٩٤﴿

I nie było takiej miejscowości, do jego ludu): „Jeśli pójdziecie za Szu’ajbem, której posłalibyśmy Proroka, a jego ludu to w istocie będziecie przegrani!” nie pochwycilibyśmy strapieniem i męką,

ثُمَّ بَدَّلْنَا مَكَانَ ٱلسَّيِّئَةِ ٱلْحَسَنَةَ حَتَّىٰ عَفَوا۟ وَّقَالُوا۟ قَدْ مَسَّ ءَابَآءَنَا ٱلضَّرَّآءُ وَٱلسَّرَّآءُ فَأَخَذْنَٰهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴾٩٥﴿

A potem (po owym okresie próby za kłamcę – było tak, jak gdyby nigdy i nauki) nieszczęście zamienialiśmy w tam nie mieszkali; ci zaś, którzy Szu’ajdobro (życie w spokoju), aż oni wzroba uważali za kłamcę (i grozili wiernym śli (w liczbę i majątek) i powiedzieli (nie stratą i ruiną) – byli przegrani. czerpiąc żadnej nauki z przeszłości):

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ ٱلْقُرَىٰٓ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّقَوْا۟ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَٰتٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ وَلَٰكِن كَذَّبُوا۟ فَأَخَذْنَٰهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴾٩٦﴿

Gdybyż tylko ludzie z tych miast uwierzyli i lękali się Boga, My z pewnością otwarlibyśmy dla nich błogosławieństwa niebios i ziemi. Lecz oni za kłamstwo uważali (Posłannictwo Wysłanników), więc pochwyciliśmy ich za to, co oni zyskiwali (swoimi czynami).

أَفَأَمِنَ أَهْلُ ٱلْقُرَىٰٓ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا بَيَٰتًۭا وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴾٩٧﴿

Czyż ludność tych miast czuła się pewna, że Nasza potężna kara nie dotknie ich nocą, kiedy śpią?

أَوَأَمِنَ أَهْلُ ٱلْقُرَىٰٓ أَن يَأْتِيَهُم بَأْسُنَا ضُحًۭى وَهُمْ يَلْعَبُونَ ﴾٩٨﴿

Albo czyż ludność tych miast czuła się pewna, że Nasza potężna kara nie dotknie ich za dnia, kiedy są pogrążeni w doczesnych zabawach?

أَفَأَمِنُوا۟ مَكْرَ ٱللَّهِ ۚ فَلَا يَأْمَنُ مَكْرَ ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلْخَٰسِرُونَ ﴾٩٩﴿

Albo czyż czuli się bezpieczni od Boskiego Planu (i niespodziewanego ukarania ich)? Lecz nikt nie czuje się bezpieczny od Boskiego Planu, prócz ludzi, którzy ponieśli stratę i doprowadzili się do zguby.

أَوَلَمْ يَهْدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلْأَرْضَ مِنۢ بَعْدِ أَهْلِهَآ أَن لَّوْ نَشَآءُ أَصَبْنَٰهُم بِذُنُوبِهِمْ ۚ وَنَطْبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ﴾١٠٠﴿

Czyż zatem nie stało się jasne dla ludzi, którzy odziedziczyli ziemię po poprzednich pokoleniach, że gdybyśmy chcieli, to dotknęlibyśmy ich jakimś nieszczęściem za ich grzechy? Lecz (oni nie zwracają uwagi na znaczenie tych wydarzeń, gdyż – ze względu na ich niesprawiedliwość i ciężkie grzechy – My wyciskamy na ich sercach pieczęć, tak że oni nie są w stanie usłyszeć (prawd objawionych ani żadnego napomnienia).

تِلْكَ ٱلْقُرَىٰ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآئِهَا ۚ وَلَقَدْ جَآءَتْهُمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَٰتِ فَمَا كَانُوا۟ لِيُؤْمِنُوا۟ بِمَا كَذَّبُوا۟ مِن قَبْلُ ۚ كَذَٰلِكَ يَطْبَعُ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴾١٠١﴿

Do tych miast – a My przekazujemy tobie pewne wiadomości o nich – jako przykładowe opowieści (aby cię nauczać): przybyli do nich Wysłannicy (wybrani przez Boga) spośród nich samych, z jasnymi dowodami prawdy, lecz oni nie uwierzyli w to, co wcześniej uznali za kłamstwo. W ten sposób Bóg wyciska pieczęć na sercach niewiernych (która odcina ich od napomnienia).

وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِم مِّنْ عَهْدٍۢ ۖ وَإِن وَجَدْنَآ أَكْثَرَهُمْ لَفَٰسِقِينَ ﴾١٠٢﴿

My nie znaleźliśmy w większości z nich (wierności wobec) przymierza. W istocie stwierdziliśmy, że większość z nich to ludzie występni.

ثُمَّ بَعَثْنَا مِنۢ بَعْدِهِم مُّوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَإِي۟هِۦ فَظَلَمُوا۟ بِهَا ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴾١٠٣﴿

A potem, po tych (wczesnych Wysłannikach) My posłaliśmy Mojżesza do Faraona i jego możnych z Naszymi Objawieniami i znakami (cudami, które miały ich wesprzeć), lecz oni potraktowali je w sposób niesprawiedliwy. Zobacz zatem, jaki był koniec tych, którzy powodują chaos i zepsucie!

وَقَالَ مُوسَىٰ يَٰفِرْعَوْنُ إِنِّى رَسُولٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٠٤﴿

A Mojżesz powiedział: „Faraonie! Ja jestem Wysłannikiem od Pana światów,

حَقِيقٌ عَلَىٰٓ أَن لَّآ أَقُولَ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْحَقَّ ۚ قَدْ جِئْتُكُم بِبَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِىَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴾١٠٥﴿

Zobowiązanym do mówienia o Bogu wyłącznie prawdy. Oto ja przybyłem do was z jasnym dowodem od waszego Pana (który stwarza, żywi i utrzymuje przy życiu). Pozwól zatem Dzieciom Izraela pójść ze mną!”

قَالَ إِن كُنتَ جِئْتَ بِـَٔايَةٍۢ فَأْتِ بِهَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴾١٠٦﴿

On (Faraon) rzekł: „Jeśli przyszedłeś ze znakiem, to go przedstaw, o ile jesteś prawdomówny!”

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ ﴾١٠٧﴿

Wtedy Mojżesz rzucił laskę i nagle ona stała się wężem oczywistym (tak, że wszyscy mogli go zobaczyć).

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ﴾١٠٨﴿

Po czym wyciągnął swoją (prawą) rękę (spod pachy), a ona promieniała od białości dla tych, którzy na nią spoglądali.^[24]

قَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌۭ ﴾١٠٩﴿

Możni spośród ludu Faraona rzekli (omawiając sprawę pomiędzy sobą): „Zaiste, to jest zręczny i uczony czarownik,

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُمْ ۖ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴾١١٠﴿

Który chce was wypędzić z waszej

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَأَرْسِلْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ﴾١١١﴿

Oni powiedzieli (Faraonowi): „Odemali w rękach dla czarów), to zaklęli ślij na chwilę jego i jego brata i (tymczaludzkie oczy (wywołując w nich złudzesem) poślij do wszystkich miast herolnie) i dokonali wielkich czarów. dów,

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَٰحِرٍ عَلِيمٍۢ ﴾١١٢﴿

Aby sprowadzili ci wszystkich swoją laskę!”, i oto ona połknęła ich uczonych, zręcznych czarowników”. oszukańcze przyrządy.

وَجَآءَ ٱلسَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوٓا۟ إِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴾١١٣﴿

Czarownicy przybyli do Faraona i

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ لَمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴾١١٤﴿

(Faraon) odrzekł: „Tak, i (ponadsię fałszem. to) będziecie pośród przybliżonych do

قَالُوا۟ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلْقِىَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ نَحْنُ ٱلْمُلْقِينَ ﴾١١٥﴿

Oni (czarownicy) powiedzieli: „Moj(Faraon i możni). żeszu! Albo ty rzucaj jako pierwszy, albo

قَالَ أَلْقُوا۟ ۖ فَلَمَّآ أَلْقَوْا۟ سَحَرُوٓا۟ أَعْيُنَ ٱلنَّاسِ وَٱسْتَرْهَبُوهُمْ وَجَآءُو بِسِحْرٍ عَظِيمٍۢ ﴾١١٦﴿

On odpowiedział: „Rzucajcie!” A ziemi. Cóż zatem radzicie (czynić)?” kiedy oni rzucili (wszystko to, co trzy-

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَلْقِ عَصَاكَ ۖ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴾١١٧﴿

Objawiliśmy Mojżeszowi: „Rzuć

فَوَقَعَ ٱلْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴾١١٨﴿

W ten sposób prawda została powiedzieli: „Oto musimy zostać nagropotwierdzona zwycięstwem, a wszystko dzeni, jeśli zostaniemy zwycięzcami”. to, co oni (czarownicy) czynili, okazało

فَغُلِبُوا۟ هُنَالِكَ وَٱنقَلَبُوا۟ صَٰغِرِينَ ﴾١١٩﴿

I w ten sposób zostali tam (na mnie”. oczach wszystkich) pokonani i poniżeni

وَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ﴾١٢٠﴿

A czarownicy padli na twarz. my będziemy rzucać pierwsi!”

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٢١﴿

I powiedzieli: „Uwierzyliśmy w Pana Światów,

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴾١٢٢﴿

Pana Mojżesza i Aarona”.

قَالَ فِرْعَوْنُ ءَامَنتُم بِهِۦ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّ هَٰذَا لَمَكْرٌۭ مَّكَرْتُمُوهُ فِى ٱلْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا۟ مِنْهَآ أَهْلَهَا ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴾١٢٣﴿

Faraon rzekł: „Cóż?! Czyż uwierzyliście w Niego, zanim ja wam na to zezwoliłem? Doprawdy, to spisek, jaki uknuliście w mieście, żeby wypędzić zeń jego mieszkańców. Zobaczycie jeszcze!

لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴾١٢٤﴿

Oto ja nakażę obciąć wam naprzemianlegle ręce i stopy, a potem nakażę was wszystkich ukrzyżować”.

قَالُوٓا۟ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴾١٢٥﴿

Oni odpowiedzieli: „Zaprawdę, do naszego (prawdziwego i wiecznego) Pana powrócimy.

وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنْ ءَامَنَّا بِـَٔايَٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتْنَا ۚ رَبَّنَآ أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًۭا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ﴾١٢٦﴿

Mścisz się na nas tylko za to, że uwierzyliśmy w znaki naszego Pana, gdy. „Nasz Panie! one do nas przyszły” Wylej na nas niezachwianą cierpliwość i zabierz nasze dusze do Ciebie jako muzułmanów (w pełni Tobie oddanych)!”^[25]

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَتَذَرُ مُوسَىٰ وَقَوْمَهُۥ لِيُفْسِدُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَيَذَرَكَ وَءَالِهَتَكَ ۚ قَالَ سَنُقَتِّلُ أَبْنَآءَهُمْ وَنَسْتَحْىِۦ نِسَآءَهُمْ وَإِنَّا فَوْقَهُمْ قَٰهِرُونَ ﴾١٢٧﴿

Możni spomiędzy ludu Faraona rzekli: „Czyż (o, Faraonie) pozwolisz Mojżeszowi i jego ludowi powodować w kra-

قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ ٱسْتَعِينُوا۟ بِٱللَّهِ وَٱصْبِرُوٓا۟ ۖ إِنَّ ٱلْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُهَا مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ وَٱلْعَٰقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴾١٢٨﴿

Mojżesz powiedział do swojego mi. A wtedy On zobaczy, jak postępujecie ludu: „Szukajcie pomocy u Boga i bądź(mając w swoim ręku władzę)”. cie cierpliwi, wytrwali. Oto ziemia nale-

قَالُوٓا۟ أُوذِينَا مِن قَبْلِ أَن تَأْتِيَنَا وَمِنۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۚ قَالَ عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ ﴾١٢٩﴿

Oni (poddani przez Faraona prześladoju chaos i zepsucie i porzucić ciebie i waniom) rzekli: „Cierpieliśmy ucisk, zanim twoich bogów?” On odrzekł: „Zabijemy do nas przyszedłeś, i (cierpimy) od kiedy ich synów, a pozwolimy żyć ich kobiedo nas przyszedłeś”. (Mojżesz) odpowietom (aby nam służymy i zaspokajały dział: „Może się tak stać, że wasz Pan uninasze pragnienia). I, zaprawdę, mamy cestwi waszego wroga i uczyni was następnad nimi niezachwianą władzę”. cami władzy na (pewnych obszarach) zie-

وَلَقَدْ أَخَذْنَآ ءَالَ فِرْعَوْنَ بِٱلسِّنِينَ وَنَقْصٍۢ مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ﴾١٣٠﴿

Zaprawdę, My pochwyciliśmy klan ży do Boga i On daje ją w dziedzictwo, (dwór i wodzów) Faraona latami głodu i komu zechce ze Swoich sług. Ostateczniedostatkiem plonów. Być może oni się ny (i najlepszy) koniec należy do bogozastanowią i opamiętają. bojnych i pobożnych)”.

فَإِذَا جَآءَتْهُمُ ٱلْحَسَنَةُ قَالُوا۟ لَنَا هَٰذِهِۦ ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۭ يَطَّيَّرُوا۟ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ ۗ أَلَآ إِنَّمَا طَٰٓئِرُهُمْ عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴾١٣١﴿

Lecz kiedy przyszło do nich dobro, powiedzieli: „To się nam należy i zasłużyliśmy na to”. A kiedy dotknęło ich zło, oni przypisywali je złym znakom (o których twierdzili, że są) od Mojżesza i jego towarzyszy. Bez wątpienia, ich los (czy to dobry, czy zły) został ustalony przez Boga, lecz większość z nich nie wiedziała (nie mając prawdziwej wiedzy).

وَقَالُوا۟ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِۦ مِنْ ءَايَةٍۢ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ﴾١٣٢﴿

I oni powiedzieli: „Jakiego znaku byś w naszej obecności nie dokonał, ażeby rzucić na nas czar, my ci nie uwierzymy”.^[27]

فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلْجَرَادَ وَٱلْقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَٰتٍۢ مُّفَصَّلَٰتٍۢ فَٱسْتَكْبَرُوا۟ وَكَانُوا۟ قَوْمًۭا مُّجْرِمِينَ ﴾١٣٣﴿

Dlatego (po to, ażeby się opamiętali) zesłaliśmy na nich powódź oraz plagę szarańczy i robactwa, a także żaby oraz (wodę zamieniającą się w) krew: wyraźne znaki (następujące jeden po drugim). Mimo to wciąż wbijali się w pychę i byli ludźmi występnymi, zdecydowanymi popełniać grzechy.^[28]

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ ٱلرِّجْزُ قَالُوا۟ يَٰمُوسَى ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ ۖ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا ٱلرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴾١٣٤﴿

Za każdym razem, gdy spadała na nich plaga, mówili: „O, Mojżeszu! Módl się za nas do twojego Pana, ze względu na przymierze, jakie z tobą zawarł (o posłudze i Posłannictwie). Doprawdy, jeśli odsuniesz od nas tę plagę, to z pewnością tobie uwierzymy i odeślemy z tobą Dzieci Izraela”.

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ ٱلرِّجْزَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ هُم بَٰلِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ ﴾١٣٥﴿

Kiedy jednak odsunęliśmy od nich plagę do czasu, w którym mieli wypełnić (to, co obiecali), oni złamali swoją obietnicę.

فَٱنتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُوا۟ عَنْهَا غَٰفِلِينَ ﴾١٣٦﴿

Przeto nałożyliśmy na nich Naszą odpłatę (tak, jak na to zasłużyli) i sprawiliśmy, że potopili się w morzu – albowiem (uporczywie) za kłamstwo uznawali Nasze znaki i nie zważali na nie.^[26]

وَأَوْرَثْنَا ٱلْقَوْمَ ٱلَّذِينَ كَانُوا۟ يُسْتَضْعَفُونَ مَشَٰرِقَ ٱلْأَرْضِ وَمَغَٰرِبَهَا ٱلَّتِى بَٰرَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ ٱلْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ بِمَا صَبَرُوا۟ ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُۥ وَمَا كَانُوا۟ يَعْرِشُونَ ﴾١٣٧﴿

A ludziom, którzy byli (przez stulecia) prześladowani, oddaliśmy w dziedzictwo wszystkie wschody i zachody ziemi, którą pobłogosławiliśmy (wszelkim dobrem). A łaskawe słowo twego Pana wypełniło się dla Dzieci Izraela ze względu na to, co cierpliwie znosili. I zniszczyliśmy to, co Faraon i jego lud wytworzyli (ze sztuki bądź rzemiosła), a także to, co wybudowali (jako zamki, pałace i ogrody).

وَجَٰوَزْنَا بِبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱلْبَحْرَ فَأَتَوْا۟ عَلَىٰ قَوْمٍۢ يَعْكُفُونَ عَلَىٰٓ أَصْنَامٍۢ لَّهُمْ ۚ قَالُوا۟ يَٰمُوسَى ٱجْعَل لَّنَآ إِلَٰهًۭا كَمَا لَهُمْ ءَالِهَةٌۭ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌۭ تَجْهَلُونَ ﴾١٣٨﴿

I przeprowadziliśmy Dzieci Izraela przez morze, a potem oni przybyli do ludu oddanego czci swoich bożków. Powiedzieli: „O, Mojżeszu! Uczyń dla nas boga, tak jak oni mają bogów!” On odrzekł: „Zaprawdę, jesteście ludem stąpającym w niewiedzy.^[29]

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ مُتَبَّرٌۭ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَٰطِلٌۭ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴾١٣٩﴿

Jeśli chodzi o tych ludzi – zostanie zniszczone to, czym się zajmują (pod względem religii). Próżne i fałszywe jest wszystko to, co czynili (w sprawach religii)”.

قَالَ أَغَيْرَ ٱللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَٰهًۭا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٤٠﴿

On powiedział: „Cóż takiego! Czyż mam szukać dla was boga innego niż Bóg, gdy On wyniósł was ponad wszystkie inne ludy (poprzez wiarę i prawdziwą religię, którą was obdarował)?”

وَإِذْ أَنجَيْنَٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌۭ ﴾١٤١﴿

I (wspomnijcie, o Dzieci Izraela) kiedy to wybawiliśmy was od ludzi Faraona, którzy przyczyniali wam najgorszych cierpień (zniewalając was i zmuszając do budowy, transportowania towarów i uprawy roli), mordując waszych synów, a zachowując przy życiu wasze kobiety (dla dalszego poniżania i zadawania cierpień). Była to ciężka próba od waszego Pana.

۞ وَوَٰعَدْنَا مُوسَىٰ ثَلَٰثِينَ لَيْلَةًۭ وَأَتْمَمْنَٰهَا بِعَشْرٍۢ فَتَمَّ مِيقَٰتُ رَبِّهِۦٓ أَرْبَعِينَ لَيْلَةًۭ ۚ وَقَالَ مُوسَىٰ لِأَخِيهِ هَٰرُونَ ٱخْلُفْنِى فِى قَوْمِى وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴾١٤٢﴿

I (dla uporządkowania waszych spraw za pomocą Tory) wyznaczyliśmy Mojżeszowi trzydzieści nocy, do których dodaliśmy (jeszcze) dziesięć; tak że wypełnił okres czterdziestu nocy, ustalony przez jego Pana (który miał spędzić na oddawaniu Mu czci). (Przed opuszczeniem swego ludu i udaniem się na spotkanie z Nami) Mojżesz powiedział do swego brata (Aarona): „Zajmij moje miejsce pośród mego ludu, działając tak, ażeby się poprawili, i nie idź drogą tych, którzy powodują chaos i zepsucie”.^[30]

وَلَمَّا جَآءَ مُوسَىٰ لِمِيقَٰتِنَا وَكَلَّمَهُۥ رَبُّهُۥ قَالَ رَبِّ أَرِنِىٓ أَنظُرْ إِلَيْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَىٰنِى وَلَٰكِنِ ٱنظُرْ إِلَى ٱلْجَبَلِ فَإِنِ ٱسْتَقَرَّ مَكَانَهُۥ فَسَوْفَ تَرَىٰنِى ۚ فَلَمَّا تَجَلَّىٰ رَبُّهُۥ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُۥ دَكًّۭا وَخَرَّ مُوسَىٰ صَعِقًۭا ۚ فَلَمَّآ أَفَاقَ قَالَ سُبْحَٰنَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴾١٤٣﴿

A kiedy Mojżesz przyszedł o wyznaczonym przez Nas czasie, jego Pan doń przemówił. (A potem, w zachwycie bliskości Boga, Mojżesz) powiedział: „Panie, ukaż mi Siebie, abym mógł na Ciebie spojrzeć!” (Bóg) rzekł: „Nie możesz Mnie zobaczyć (swymi oczyma na tym świecie). Lecz spójrz na górę: jeśli pozostanie na swoim miejscu, to Mnie zobaczysz”. I w chwili, kiedy jego Pan ukazał na górze swój Majestat, obrócił ją w proch i pył. Mojżesz wtedy upadł (jakby rażony piorunem), tracąc świadomość. Po przebudzeniu powiedział: „Bądź pochwalony (albowiem nie masz żadnych ułomności ani podobieństwa z tym, co stworzone)! Zwracam się do Ciebie skruszony (ze względu na moje pragnienie zobaczenia Ciebie) i wszelkim podobieństwem do jakiegojestem pierwszym z (prawdziwie) wiekolwiek ze stworzeń i poza możliwością rzących (który rozumie, że jesteś poza uchwycenia przez ich zmysły).

قَالَ يَٰمُوسَىٰٓ إِنِّى ٱصْطَفَيْتُكَ عَلَى ٱلنَّاسِ بِرِسَٰلَٰتِى وَبِكَلَٰمِى فَخُذْ مَآ ءَاتَيْتُكَ وَكُن مِّنَ ٱلشَّٰكِرِينَ ﴾١٤٤﴿

On (Bóg) powiedział: „Oto ja wybrałem ciebie ponad ludzi ze względu na Moje Przesłania (które tobie powierzyłem) i Moje Słowa (do ciebie). Przeto (nie aspirując do tego, co tobie nieprzeznaczone) trzymaj się mocno tego, czym cię obdarzyłem, i (w zamian za to, każdym słowem i uczynkiem) bądź pośród wdzięcznych!”^[32]

وَكَتَبْنَا لَهُۥ فِى ٱلْأَلْوَاحِ مِن كُلِّ شَىْءٍۢ مَّوْعِظَةًۭ وَتَفْصِيلًۭا لِّكُلِّ شَىْءٍۢ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍۢ وَأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوا۟ بِأَحْسَنِهَا ۚ سَأُو۟رِيكُمْ دَارَ ٱلْفَٰسِقِينَ ﴾١٤٥﴿

(Mojżesz wypełnił okres dlań wyznaczony przez jego Pana). I My zapisaliśmy dla niego na Tablicach wszystko, co niezbędne jako naukę i przewodnictwo (na drodze Boga), a także jako wyjaśnienie wszystkich spraw. I (powiedzieliśmy): „Trzymaj się ich mocno i nakaż swemu ludowi, aby trzymał się mocno tego, co w nich najlepsze (i wypełniał przykazania w możliwie najlepszy sposób). Ja wam niebawem pokażę (ostateczną) siedzibę grzeszników.

سَأَصْرِفُ عَنْ ءَايَٰتِىَ ٱلَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ وَإِن يَرَوْا۟ كُلَّ ءَايَةٍۢ لَّا يُؤْمِنُوا۟ بِهَا وَإِن يَرَوْا۟ سَبِيلَ ٱلرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًۭا وَإِن يَرَوْا۟ سَبِيلَ ٱلْغَىِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًۭا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُوا۟ عَنْهَا غَٰفِلِينَ ﴾١٤٦﴿

Ja odsunę od Moich Objawień i znaków tych, którzy ogarnięci pychą działaPanem) sporządził sobie ze swoich ozdób ją na ziemi wbrew wszelkiemu prawu. I cielca, wydającego cichy głos (ażeby mu nawet jeśli zobaczą każdy znak (prawoddawać cześć) dy), to i tak weń nie uwierzą; i nawet (cielec) ani do nich nie przemawiał, ani jeśli zobaczą drogę właściwego przewodnie prowadził ich drogą? Wzięli go, aby nictwa, to i tak nie obiorą jej jako swomu oddawać cześć i poprzez to stali się jej drogi. Jeśli jednak zobaczą drogę błęwystępni (działając na przekór wszelkim du i buntu przeciwko prawdzie, to obioprawdom stworzenia oraz Boskim przyrą ją jako swoją drogę. Tak jest dlatego, kazaniom i tym samym wyrządzając że za kłamstwo uznają Nasze Objawieswoim duszom krzywdę) nia i nie dbają o nie.^[33][34]

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا وَلِقَآءِ ٱلْءَاخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَٰلُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴾١٤٧﴿

I bezwartościowe są działania tych, li sobie sprawę z tego, że nie osiągnęktórzy za kłamstwo uznają Nasze Objali niczego, prócz straty, i kiedy pojęli, wienia i spotkanie życia wiecznego. Albo że zbłądzili, rzekli: „Jeśli nasz Pan nie czy mają otrzymać zapłatę za coś innego będzie miał nad nami miłosierdzia i nam niż za to, co czynili? nie przebaczy, to z pewnością będziemy

وَٱتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًۭا جَسَدًۭا لَّهُۥ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّهُۥ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ ٱتَّخَذُوهُ وَكَانُوا۟ ظَٰلِمِينَ ﴾١٤٨﴿

Lud Mojżesza, po tym (jak on pośród przegranych” ich opuścił, aby spotkać się ze swoim. Czyż nie widzieli, że on..^[35]

وَلَمَّا سُقِطَ فِىٓ أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا۟ أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا۟ قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلْخَٰسِرِينَ ﴾١٤٩﴿

Kiedy ogarnęła ich skrucha i zda-

وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوْمِهِۦ غَضْبَٰنَ أَسِفًۭا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِى مِنۢ بَعْدِىٓ ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى ٱلْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُۥٓ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ٱبْنَ أُمَّ إِنَّ ٱلْقَوْمَ ٱسْتَضْعَفُونِى وَكَادُوا۟ يَقْتُلُونَنِى فَلَا تُشْمِتْ بِىَ ٱلْأَعْدَآءَ وَلَا تَجْعَلْنِى مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾١٥٠﴿

I kiedy Mojżesz (otrzymał Tablice, po czym dowiedział się, że jego lud sporządził sobie cielca jako bożka) powrócił do swego ludu, pełen gniewu i smutku, rzekł: „Jakże złe jest to, czym mnie potem (po moim odejściu) zastąpiliście! Czyż porzuciliście przykazanie waszego Pana tak pochopnie, aby przyspieszyć swoje zniszczenie?” I rzucił Tablice (aby opóźnić wprowadzenie w życie praw na nich zapisanych do czasu, aż się upora z buntem przeciwko wierze w absolutną Jedność Boga), i pochwycił głowę swego brata, ciągnąc go ku sobie. On (Aaron) powiedział: „Synu mojej matki! Oto lud uznał, że jestem słaby i omal mnie nie zabił. Przeto nie pozwól, aby moi wrogowie zatriumfowali nade mną, i nie policz mnie w poczet ludzi występnych”.

قَالَ رَبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِأَخِى وَأَدْخِلْنَا فِى رَحْمَتِكَ ۖ وَأَنتَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴾١٥١﴿

On (Mojżesz) rzekł: „Panie mój! Przebacz mnie i mojemu bratu i wprowadź nas do Swojego szczególnego Miłowo). Wypisane na nich było przewodnicsierdzia, albowiem Ty jesteś Najbardziej two i miłosierdzie dla tych, którzy lękają Współczujący spośród współczujących”. się swego Pana.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ ٱلْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌۭ مِّن رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌۭ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُفْتَرِينَ ﴾١٥٢﴿

Zaprawdę, tych, którzy wzięli sobie

وَٱلَّذِينَ عَمِلُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ ثُمَّ تَابُوا۟ مِنۢ بَعْدِهَا وَءَامَنُوٓا۟ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعْدِهَا لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴾١٥٣﴿

Jeśli zaś chodzi o tych, którzy dokogdy pochwyciła ich straszna katastronują złych czynów, lecz potem zwracafa ją się ku Bogu pełni skruchy i (prawGdybyś zechciał, to byś przedtem unidziwie) wierzą – zaprawdę, twój Pan cestwił ich i mnie (wraz z nimi). Czyż jest potem (po tym ludzkim wysiłku naprawy samego siebie) Przebaczający, teraz unicestwisz nas za to, co ci głupcy Współczujący. spośród nas uczynili? Oto Twoja próba, przez którą prowadzisz, kogo zechcesz^[37]

وَلَمَّا سَكَتَ عَن مُّوسَى ٱلْغَضَبُ أَخَذَ ٱلْأَلْوَاحَ ۖ وَفِى نُسْخَتِهَا هُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ﴾١٥٤﴿

I kiedy w Mojżeszu opadł gniew, podniósł Tablice (aby wprowadzić praku zbłądzeniu, a kogo zechcesz, pro, Mojżesz powiedział: „Panie mój! wadzisz drogą prostą. Ty jesteś naszym Opiekunem (któremu powierzamy nasze sprawy i w którym pokładamy naszą ufność), wybacz nam zatem i miej dla nas miłosierdzie! Ty jesteś Najlepszym z przebaczających.

وَٱخْتَارَ مُوسَىٰ قَوْمَهُۥ سَبْعِينَ رَجُلًۭا لِّمِيقَٰتِنَا ۖ فَلَمَّآ أَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُم مِّن قَبْلُ وَإِيَّٰىَ ۖ أَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلسُّفَهَآءُ مِنَّآ ۖ إِنْ هِىَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِهَا مَن تَشَآءُ وَتَهْدِى مَن تَشَآءُ ۖ أَنتَ وَلِيُّنَا فَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَا ۖ وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْغَٰفِرِينَ ﴾١٥٥﴿

Mojżesz wybrał spośród swojecielca, aby oddawać mu cześć – dotknie go ludu siedemdziesięciu mężczyzn na surowa kara i potępienie od Pana, a w wyznaczony przez Nas czas (aby prożyciu tego świata – poniżenie. W taki sili Boga o wybaczenie za oddawanie sposób odpłacamy tym, którzy wymyczci cielcowi przez niektórych z nich ślają kłamstwa (i przypisują je Bogu). i o odnowienie przymierza). A potem,^[36]

۞ وَٱكْتُبْ لَنَا فِى هَٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةًۭ وَفِى ٱلْءَاخِرَةِ إِنَّا هُدْنَآ إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِىٓ أُصِيبُ بِهِۦ مَنْ أَشَآءُ ۖ وَرَحْمَتِى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍۢ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَٰتِنَا يُؤْمِنُونَ ﴾١٥٦﴿

I zarządź dla nas to, co dobre w tym świecie i w życiu wiecznym, gdyż nawróciliśmy się ku Tobie i idziemy Twoją drogą”. (Bóg) rzekł: „Moja jest kara – dotknę nią tego, kogo zechcę (i nikt nie może od niej uciec, chyba że Ja okażę mu miłosierdzie), a Moje miłosierdzie obejmuje każdą rzecz. Oto Ja (chociaż w życiu doczesnym każda istota ma udział w Moim Miłosierdziu, na Tamtym Świecie) wyznaczę je dla tych, którzy się Mnie lękają i dają zakat (obowiązkowe datki na dobroczynność), a także tych, którzy prawdziwie wierzą we wszystkie Nasze Objawienia i znaki.

ٱلَّذِينَ يَتَّبِعُونَ ٱلرَّسُولَ ٱلنَّبِىَّ ٱلْأُمِّىَّ ٱلَّذِى يَجِدُونَهُۥ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ وَٱلْإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَىٰهُمْ عَنِ ٱلْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ ٱلْخَبَٰٓئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَٱلْأَغْلَٰلَ ٱلَّتِى كَانَتْ عَلَيْهِمْ ۚ فَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِهِۦ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَٱتَّبَعُوا۟ ٱلنُّورَ ٱلَّذِىٓ أُنزِلَ مَعَهُۥٓ ۙ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴾١٥٧﴿

Oni idą za (najwspanialszym) Wysłannikiem, Prorokiem, który ani nie czyta, ani nie pisze (i uchronił się od wpływów istniejącej kultury pisa-

قُلْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنِّى رَسُولُ ٱللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ فَـَٔامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِ ٱلنَّبِىِّ ٱلْأُمِّىِّ ٱلَّذِى يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَكَلِمَٰتِهِۦ وَٱتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴾١٥٨﴿

Powiedz (ludzkości, Wysłanninej oraz zanieczyszczenia intelektualku): „O, ludzkości! Zaprawdę, jestem nego i duchowego), a którego znajduWysłannikiem Boga do was wszystkich; ją (szczegółowo) opisanego w tym, co Tego, do którego należy władza nad mają z Tory i Ewangelii. On im nakazuniebiosami i ziemią. Nie ma boga poza je to, co jest słuszne i dobre, a zabrania Nim. On daje życie i powoduje śmierć”. im tego, co złe. On zezwala im na rzeUwierzcie zatem w Boga i Jego Wysłanczy czyste i zdrowe, a zabrania im rzenika, Proroka, który ani nie czyta, ani czy złych i zepsutych. I On uwalnia ich nie pisze; który wierzy w Boga i Jego od brzemienia (ich własnego Prawa) i od słowa (wszystkie księgi, przykazania i ograniczeń, jakie były na nich (nałożodziałania). I idźcie za nim, abyście zostane). Przeto ci, którzy w niego (szczerze) li poprowadzeni drogą prostą. wierzą, szanują go i wspierają, a tak-

وَمِن قَوْمِ مُوسَىٰٓ أُمَّةٌۭ يَهْدُونَ بِٱلْحَقِّ وَبِهِۦ يَعْدِلُونَ ﴾١٥٩﴿

Pośród ludu Mojżesza była wspólże pomagają mu i podążają za światłem nota, która kierowała się prawdą (zawar(Koranu), które zostało z nim posłane – tą w Boskich nakazach) i wedle niej osiągną pomyślność”. ustanawiała sprawiedliwość.^[38]

وَقَطَّعْنَٰهُمُ ٱثْنَتَىْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًۭا ۚ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ إِذِ ٱسْتَسْقَىٰهُ قَوْمُهُۥٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَ ۖ فَٱنۢبَجَسَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًۭا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍۢ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْغَمَٰمَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقْنَٰكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴾١٦٠﴿

My podzieliliśmy lud Mojżesza na dwanaście plemion, tworząc z nich społeczności. Objawiliśmy Mojżeszowi, kiedy jego lud prosił go (na pustyni) o wodę, mówiąc: „Uderz swoją laską o skałę!” I (skoro tylko uderzył) wytrysnęło z niej dwanaście źródeł. I każde plemię poznało swoje miejsce do picia. I sprawiliśmy, że osłoniła ich swoim cieniem chmura, i zesłaliśmy na nich mannę i przepiórki: „Jedzcie czyste, zdrowe rzeczy, w które was zaopatrzyliśmy”. A (nie przestrzegając Naszych przykazań) nie wyrządzali niesprawiedliwości

وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ ٱسْكُنُوا۟ هَٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ وَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُوا۟ حِطَّةٌۭ وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيٓـَٰٔتِكُمْ ۚ سَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴾١٦١﴿

I kiedy zostało im powiedziane: pokory, oddania, przebaczenia i lojalno„Zamieszkajcie w tym mieście i spożyści) na inne słowa (i postąpili przeciwnie wajcie tam (z jego owoców), gdziekoldo tego, jak zostało im nakazane). Przeto wiek zapragniecie, i wypowiadajcie słozesłaliśmy na nich plagę z niebios, gdyż wa, upraszając przebaczenia i zapewuparcie trwali w nieprawości niając o swojej lojalności wobec Nie-^[39]

فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ ٱلَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُوا۟ يَظْلِمُونَ ﴾١٦٢﴿

Lecz ci spośród nich, którzy uparNam, ale wyrządzali niesprawiedliwość cie trwali w nieprawości, zmienili to, co samym sobie. zostało im powiedziane (odnośnie do

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ ٱلْقَرْيَةِ ٱلَّتِى كَانَتْ حَاضِرَةَ ٱلْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِى ٱلسَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًۭا وَيَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ ۙ لَا تَأْتِيهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴾١٦٣﴿

Zapytaj ich o miasto położone nad go. I wejdźcie doń (nie różnymi drogamorzem: jak jego mieszkańcy naruszami, aby plądrować miasto i mordować li szabat, kiedy ich ryby podpływały do jego mieszkańców, lecz) poprzez jego nich w dniu przestrzegania przez nich bramę pokornie i w największym oddaszabatu, lecz w dniu, kiedy nie przeniu Bogu, abyśmy wybaczyli wam wasze strzegali szabatu, nie podpływały do winy”. My powiększymy nagrodę tym, nich. W taki sposób poddawaliśmy ich którzy poświęcają się czynieniu dobra, próbie, gdyż byli ludem występnym świadomi, że Bóg ich widzi...^[40]

وَإِذْ قَالَتْ أُمَّةٌۭ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا ۙ ٱللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًۭا شَدِيدًۭا ۖ قَالُوا۟ مَعْذِرَةً إِلَىٰ رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴾١٦٤﴿

I kiedy pewna społeczność spośród nich zapytała (innych, którzy usiłowali powstrzymać łamiących szabat): „Dlaczego ostrzegacie lud, który Bóg zamierza unicestwić bądź ukarać surową karą?” Oni powiedzieli: „Ażeby mieć usprawiedliwienie przed waszym Panem, i (dlatego, że) być może oni będą bogobojni”.

فَلَمَّا نَسُوا۟ مَا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦٓ أَنجَيْنَا ٱلَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ ٱلسُّوٓءِ وَأَخَذْنَا ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ بِعَذَابٍۭ بَـِٔيسٍۭ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴾١٦٥﴿

Potem, kiedy oni zapomnieli o wszystkim tym, co było im przypominane, My ocaliliśmy tych, którzy starali się powstrzymać czyniących zło, a pochwyciliśmy ze względu na ich nieprawości karą dotkliwą innych, którzy czynili niesprawiedliwość.

فَلَمَّا عَتَوْا۟ عَن مَّا نُهُوا۟ عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا۟ قِرَدَةً خَٰسِـِٔينَ ﴾١٦٦﴿

A potem, gdy pełni pogardy trwali w czynieniu tego, co mieli zabronione, My im powiedzieliśmy: „Bądźcie odrzu. conymi, nędznymi małpami”^[41]

وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ مَن يَسُومُهُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ ۗ إِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيعُ ٱلْعِقَابِ ۖ وَإِنَّهُۥ لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴾١٦٧﴿

I (wspomnij) kiedy Twój Pan ogłosił, że będzie aż do Dnia Zmartwychwstania posyłać przeciwko nim

وَقَطَّعْنَٰهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ أُمَمًۭا ۖ مِّنْهُمُ ٱلصَّٰلِحُونَ وَمِنْهُمْ دُونَ ذَٰلِكَ ۖ وَبَلَوْنَٰهُم بِٱلْحَسَنَٰتِ وَٱلسَّيِّـَٔاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴾١٦٨﴿

I My podzieliliśmy ich na ziemi na cić (zamiast się powstrzymać). Czyż nie oddzielnie społeczności. Pomiędzy nimi została od nich przyjęta obietnica dotysą sprawiedliwi i tacy, którzy nimi nie cząca Księgi, że mają mówić o Bogu tylsą. I My doświadczyliśmy ich zarówno ko prawdę? A oni studiowali, co w niej błogosławieństwami, jak i nieszczęściabyło. Lecz mieszkanie życia wiecznemi, a być może oni powrócą (na prostą go jest lepsze dla tych, którzy lękają się ścieżkę z błędnych dróg, którymi podąBoga. Czyż nie zastanowicie się zatem i żają). nie zrozumiecie?

فَخَلَفَ مِنۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌۭ وَرِثُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ يَأْخُذُونَ عَرَضَ هَٰذَا ٱلْأَدْنَىٰ وَيَقُولُونَ سَيُغْفَرُ لَنَا وَإِن يَأْتِهِمْ عَرَضٌۭ مِّثْلُهُۥ يَأْخُذُوهُ ۚ أَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِم مِّيثَٰقُ ٱلْكِتَٰبِ أَن لَّا يَقُولُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلْحَقَّ وَدَرَسُوا۟ مَا فِيهِ ۗ وَٱلدَّارُ ٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴾١٦٩﴿

A po nich nastąpiły nowe pokotych, którzy dotkną ich najgorszym lenia, które odziedziczyły Księgę, czercierpieniem. Zaiste, twój Pan jest szybpiąc korzyści z tego marnego życia (za ki w odpłacie (gdy jest ku temu pora) które ją sprzedają) i mówiąc: „Będzie i On jest Przebaczający, Współczujący nam wybaczone”. (Chociaż mówiąc tak (szczególnie wobec tych, którzy się do przyznają, że to, co robią, jest grzeNiego zwracają pełni skruchy, i wobec chem, to) jeśli przydarzą im się te same. Swoich wierzących sług) ulotne korzyści, gotowi są je pochwy-^[42]

وَٱلَّذِينَ يُمَسِّكُونَ بِٱلْكِتَٰبِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ ٱلْمُصْلِحِينَ ﴾١٧٠﴿

Co do tych, którzy mocno i szczerze trzymają się Księgi i wykonują modlitwę w zgodzie z jej warunkami – zaprawdę, My nie pozwolimy, aby uległa zatracie nagroda tych, którzy naprawiają (siebie i społeczeństwo).

۞ وَإِذْ نَتَقْنَا ٱلْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُۥ ظُلَّةٌۭ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُۥ وَاقِعٌۢ بِهِمْ خُذُوا۟ مَآ ءَاتَيْنَٰكُم بِقُوَّةٍۢ وَٱذْكُرُوا۟ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴾١٧١﴿

I (wspomnij) jak wstrząsnęliśmy nad nimi górą, jakby to był baldachim, i sądzili, że ta na nich spadnie. (Powiedzieliśmy:) „Trzymajcie się mocno tego, co wam daliśmy i pamiętajcie o tym (przykazaniach i ostrzeżeniach), co ona (– owa Księga) zawiera, abyście byli bogobojni. (W ten sposób zasłużycie na Jego ochronę przed zbłądzeniem oraz karą w tym i w przyszłym świecie)”.

وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنۢ بَنِىٓ ءَادَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا۟ بَلَىٰ ۛ شَهِدْنَآ ۛ أَن تَقُولُوا۟ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَٰذَا غَٰفِلِينَ ﴾١٧٢﴿

I (wspomnij, o Wysłanniku) kiedy twój Pan wyprowadził z lędźwi dzieci Adama ich potomstwo i nakazał im świadczyć przeciwko samym sobie (pytając ich): „Czyż nie jestem waszym Panem?” Oni odrzekli: „Tak, zaświadczamy”. (Przymierze zostało zawarte po to) abyście w Dniu Zmartwychwstania nie powiedzieli: „Zaprawdę, My byliśmy tego nieświadomi (że Ty jesteś naszym Panem)”.

أَوْ تَقُولُوٓا۟ إِنَّمَآ أَشْرَكَ ءَابَآؤُنَا مِن قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةًۭ مِّنۢ بَعْدِهِمْ ۖ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلْمُبْطِلُونَ ﴾١٧٣﴿

Albo żebyście nie powiedzieli (usidy pospieszył za nim szatan i on stał się łując się usprawiedliwić): „Nasi praojcojednym z tych (zwolenników szatana), wie przypisywali Bogu współtowarzyktórzy buntują się (przeciwko Bogu) i szy już przed nami, a my byliśmy nastęidą ku zbłądzeniu. pującym po nich potomstwem. Czyż Ty

وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْءَايَٰتِ وَلَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴾١٧٤﴿

I w ten sposób wyjaśniamy szczegówolny wybór) on przylgnął do ziemi i łowo drogowskazy Naszej drogi i Objaposzedł za swoimi pragnieniami. Przewienia (zawarte w Koranie), a być może to (ze względu na swoją zachłanność) oni powrócą (i zejdą z błędnych dróg). podobny jest do psa: jeśli rzucisz się, aby

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ٱلَّذِىٓ ءَاتَيْنَٰهُ ءَايَٰتِنَا فَٱنسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ ٱلشَّيْطَٰنُ فَكَانَ مِنَ ٱلْغَاوِينَ ﴾١٧٥﴿

I opowiedz im (na podstawie Naszego przepędzić, on warczy z wystawiogo Objawienia) historię tego, któremu nym językiem, a jeśli pozostawisz go w daliśmy wiedzę o Naszych znakach i spokoju, on również warczy z wystawioObjawieniach, lecz on je odrzucił, a wtenym językiem. Oto jest przykład tych ludzi, którzy negują Nasze znaki i Objawienia. Opowiedz im zatem tę historię, a być może oni się zastanowią.

وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَٰهُ بِهَا وَلَٰكِنَّهُۥٓ أَخْلَدَ إِلَى ٱلْأَرْضِ وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ ۚ فَمَثَلُهُۥ كَمَثَلِ ٱلْكَلْبِ إِن تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَث ۚ ذَّٰلِكَ مَثَلُ ٱلْقَوْمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا ۚ فَٱقْصُصِ ٱلْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ﴾١٧٦﴿

Gdybyśmy chcieli (przeszkodzić mu wygubisz nas za to, co czynili ci, którzy w podążaniu drogą, którą sam wybrał odrzucali Twoje Panowanie i wymyślili dzięki wolnej woli), wynieślibyśmy go tę fałszywą drogę (przypisywania Tobie (ku niebiosom) poprzez te znaki i Objawspółtowarzyszy)? wienia, lecz (ze względu na jego własny^[43]

سَآءَ مَثَلًا ٱلْقَوْمُ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا وَأَنفُسَهُمْ كَانُوا۟ يَظْلِمُونَ ﴾١٧٧﴿

Jakże zły przykład dają ludzie, którzy negują Nasze znaki i Objawienia. I (czyniąc tak) sami sobie wyrządzają niesprawiedliwość.

مَن يَهْدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلْمُهْتَدِى ۖ وَمَن يُضْلِلْ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَٰسِرُونَ ﴾١٧٨﴿

Ten, którego Bóg prowadzi – jest prowadzony drogą prostą. A ten, kogo On prowadzi ku zbłądzeniu – jest przegrany.

وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ ۖ لَهُمْ قُلُوبٌۭ لَّا يَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْيُنٌۭ لَّا يُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ ءَاذَانٌۭ لَّا يَسْمَعُونَ بِهَآ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ كَٱلْأَنْعَٰمِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْغَٰفِلُونَ ﴾١٧٩﴿

Zaprawdę, pośród dżinów i ludzi jest wielu, których stworzyliśmy (i przeznaczyliśmy) dla Piekieł (wiedząc, że na nie zasłużą). Oni mają serca, którymi nie szukają istoty rzeczy, ażeby uchwycić prawdę; oni mają oczy, którymi nie widzą, i mają uszy, którymi nie słyszą. Są podobni do bydła (podążając jedynie za swoimi instynktami). A w rzeczywistości zbłądzili jeszcze bardziej (z właściwej drogi i potrzebują przewodnictwa). Są nierozważni i lekkomyślni.

وَلِلَّهِ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ فَٱدْعُوهُ بِهَا ۖ وَذَرُوا۟ ٱلَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِىٓ أَسْمَٰٓئِهِۦ ۚ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴾١٨٠﴿

Do Boga należą Imiona Najpiękniejsze, wzywajcie Go więc nimi i módl. I trzymajcie się z dala od tych, cie się którzy bluźnią Jego Imionom (i zniekształcają ich znaczenie). Ci otrzymają odpłatę za to, co czynią.^[44]

وَمِمَّنْ خَلَقْنَآ أُمَّةٌۭ يَهْدُونَ بِٱلْحَقِّ وَبِهِۦ يَعْدِلُونَ ﴾١٨١﴿

A pośród tych, których stworzyliśmy, jest wspólnota: (poznawszy Boga i Jego Imiona) kieruje się (z Boskiego zrządzenia) prawdą i ustanawia przy jej pomocy sprawiedliwość.

وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ﴾١٨٢﴿

Gdy tymczasem tych, którzy negują Nasze znaki i Objawienia, My (ze względu na obraną przez nich drogę) poprowadzimy stopniowo ku zatracie w sposób, jaki się nie spodziewają.

وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ﴾١٨٣﴿

Ja udzielę im zwłoki. Mój plan jest niezachwiany i nieodparty.

أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا۟ ۗ مَا بِصَاحِبِهِم مِّن جِنَّةٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴾١٨٤﴿

I czyż oni się nie zastanawiają (widząc Proroka i przychodzące doń Objawienia), że nie ma szaleństwa w ich towarzyszu (Proroku Muhammadzie)? On jest tylko jawnie ostrzegającym.

أَوَلَمْ يَنظُرُوا۟ فِى مَلَكُوتِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا خَلَقَ ٱللَّهُ مِن شَىْءٍۢ وَأَنْ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ قَدِ ٱقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ ۖ فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ ﴾١٨٥﴿

Czyż oni nigdy nie rozważają wewnętrznego wymiaru niebios i ziemi oraz Boskiego, absolutnego panowania nad nimi, i wszystkiego tego, co Bóg stworzył, i że już może zbliżył się koniec wyznaczonego dla nich terminu? W jakąż zatem inną niż ta (zawarta w Koranie) wieść uwierzą?

مَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَلَا هَادِىَ لَهُۥ ۚ وَيَذَرُهُمْ فِى طُغْيَٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴾١٨٦﴿

Kogo Bóg poprowadzi ku zbłądzeniu, ten nie będzie miał przewodnika. I On pozostawi ich błąkających się na oślep w swych występkach.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّى ۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَآ إِلَّا هُوَ ۚ ثَقُلَتْ فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ لَا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةًۭ ۗ يَسْـَٔلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِىٌّ عَنْهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ ٱللَّهِ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴾١٨٧﴿

Pytają cię o Godzinę: – Kiedy nadejdzie? Powiedz: „Tylko mój Pan ją zna. Nikt jej nie ujawni we właściwym czasie, jak tylko On. A ona ciąży na niebiosach i na ziemi. I przyjdzie do was niespodziewanie”. Oni cię pytają, jak gdyby ci była dobrze znana. Powiedz: „Zaprawdę, tylko Bóg ją zna, lecz większość ludzi nie ma (o tym) żadnej wiedzy”.

قُل لَّآ أَمْلِكُ لِنَفْسِى نَفْعًۭا وَلَا ضَرًّا إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ وَلَوْ كُنتُ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ لَٱسْتَكْثَرْتُ مِنَ ٱلْخَيْرِ وَمَا مَسَّنِىَ ٱلسُّوٓءُ ۚ إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ وَبَشِيرٌۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴾١٨٨﴿

Powiedz: „Nie jest w mojej władzy przyczyniać korzyści lub powodować szkodę nawet samemu sobie, dopóki Bóg nie zechce (i mi nie zezwoli). Gdybym miał wiedzę o Niewidzialnym, zawsze odnosiłbym korzyść (bez żadnej straty) i nigdy nie dotknęłaby mnie żadna przeciwność. Ja jestem jedynie ostrzegającym (przed złymi skutkami zbłądzenia) i zwiastunem dobrych wieści (o pomyślności w zamian za wiarę i prawość) dla ludzi, którzy uwierzą oraz tych, którzy już uwierzyli”.

۞ هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا ۖ فَلَمَّا تَغَشَّىٰهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًۭا فَمَرَّتْ بِهِۦ ۖ فَلَمَّآ أَثْقَلَت دَّعَوَا ٱللَّهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ ءَاتَيْتَنَا صَٰلِحًۭا لَّنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّٰكِرِينَ ﴾١٨٩﴿

On jest tym, który stworzył was z jednego ludzkiego bytu i z niego uczynił jego małżonkę, aby on (okazując swojej małżonce miłość) mógł znaleźć przy niej odpoczynek. Kiedy zatem obcuje z nią cieleśnie, poczęty zostaje w niej lekki ciężar, i ona go nosi. A potem, kiedy staje się ciężka (od dziecka, które nosi w swym łonie), oboje zwracają się do Boga, swego Pana, z modlitwą: „Zaprawdę, jeśli dasz nam sprawiedliwe dziecko, my z pewnością będziemy pomiędzy wdzięcznymi”.

فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُمَا صَٰلِحًۭا جَعَلَا لَهُۥ شُرَكَآءَ فِيمَآ ءَاتَىٰهُمَا ۚ فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴾١٩٠﴿

A kiedy On obdarzy parę małżeńską sprawiedliwym dzieckiem, to zaczynają przypisywać Bogu współtowarzyszy w odniesieniu do tego, czym On ich. Bóg jest wzniosły, ponad obdarzył tym, co oni Mu przydają za współtowarzyszy.^[45]

أَيُشْرِكُونَ مَا لَا يَخْلُقُ شَيْـًۭٔا وَهُمْ يُخْلَقُونَ ﴾١٩١﴿

Czyż oni przypisują Mu za współtowarzyszy tych, którzy nic nie stwarzają, a sami są stworzeni

وَلَا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْرًۭا وَلَآ أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ ﴾١٩٢﴿

I nie są w stanie im pomóc ani nie są w stanie pomóc samym sobie?

وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ لَا يَتَّبِعُوكُمْ ۚ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ أَدَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنتُمْ صَٰمِتُونَ ﴾١٩٣﴿

A jeśli ich zapraszacie ku drodze prostej, to nie idą za wami. Będzie dla was wszystko jedno, czy ich zaprosicie, czy też pozostaniecie w milczeniu.

إِنَّ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ ۖ فَٱدْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا۟ لَكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴾١٩٤﴿

Ci, których uznajecie za bóstwa i wzywacie poza Bogiem, są istotami podległymi, stworzonymi przez Boga – tak jak wy. (Jeśli sądzicie inaczej) to wzywajcie ich i niech wam odpowiedzą, jeśli jesteście prawdomówni!^[46]

أَلَهُمْ أَرْجُلٌۭ يَمْشُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ أَيْدٍۢ يَبْطِشُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌۭ يُبْصِرُونَ بِهَآ ۖ أَمْ لَهُمْ ءَاذَانٌۭ يَسْمَعُونَ بِهَا ۗ قُلِ ٱدْعُوا۟ شُرَكَآءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلَا تُنظِرُونِ ﴾١٩٥﴿

(Jakże możecie oczekiwać, że oni odpowiedzą:) Czyż oni mają nogi, na których mogliby chodzić? Albo czyż mają ręce, którymi mogliby chwytać? Albo czyż mają oczy, którymi mogliby widzieć? Albo czyż mają uszy, którymi mogliby słyszeć? Powiedz (im): „Wzywajcie tych, których przypisujecie Bogu za współtowarzyszy, i knujcie przeciwko mnie, i nie dajcie mi wytchnienia!

إِنَّ وَلِۦِّىَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى نَزَّلَ ٱلْكِتَٰبَ ۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى ٱلصَّٰلِحِينَ ﴾١٩٦﴿

Oto moim Opiekunem jest Bóg, który zsyła Księgę w częściach. I On jest sprzymierzeńcem sprawiedliwych.

وَٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَلَآ أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ ﴾١٩٧﴿

A tymczasem ci, których wy uznajecie za bóstwa i wzywacie poza Nim, nie są w stanie wam pomóc ani nie są w stanie pomóc samym sobie”.

وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ لَا يَسْمَعُوا۟ ۖ وَتَرَىٰهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ ﴾١٩٨﴿

A jeśli zaprosicie ich ku drodze prostej, to nie usłyszą. A ty widzisz, jak oni spoglądają na ciebie (i przypuszczasz, że widzą), lecz oni nie widzą.

خُذِ ٱلْعَفْوَ وَأْمُرْ بِٱلْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْجَٰهِلِينَ ﴾١٩٩﴿

(Pomimo to, o Wysłanniku) przyjmij drogę przebaczenia i tolerancji. Nakazuj to, co jest dobre i prawe, a odsuwaj się od nieświadomych (i nie zważaj na to, co oni mówią i czynią).

وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ ٱلشَّيْطَٰنِ نَزْغٌۭ فَٱسْتَعِذْ بِٱللَّهِ ۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴾٢٠٠﴿

A jeśli przyjdzie do ciebie jakaś zła sugestia od szatana (gdy wypełniasz swoje Posłannictwo, podczas oddawania czci Bogu albo w życiu codziennym), to szukaj schronienia w Bogu. On jest Słyszący, Wszechwiedzący.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ إِذَا مَسَّهُمْ طَٰٓئِفٌۭ مِّنَ ٱلشَّيْطَٰنِ تَذَكَّرُوا۟ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ ﴾٢٠١﴿

Ci, którzy lękają się Boga, kiedy i miłosierdziem dla tych ludzi, którzy dosięga ich podszept szatański, są czujni uwierzą, i tych, którzy już uwierzyli”. i wspominają Boga, a wtedy mają jasne

وَإِخْوَٰنُهُمْ يَمُدُّونَهُمْ فِى ٱلْغَىِّ ثُمَّ لَا يُقْصِرُونَ ﴾٢٠٢﴿

A tymczasem ich bracia (bracia cie w ciszy, a być może doznacie miłoszatana w ludzkiej postaci) wciągają ich sierdzia. głębiej w zbłądzenie. I nie zaprzestają

وَإِذَا لَمْ تَأْتِهِم بِـَٔايَةٍۢ قَالُوا۟ لَوْلَا ٱجْتَبَيْتَهَا ۚ قُلْ إِنَّمَآ أَتَّبِعُ مَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ مِن رَّبِّى ۚ هَٰذَا بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمْ وَهُدًۭى وَرَحْمَةٌۭ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ ﴾٢٠٣﴿

A kiedy ty (o, Wysłanniku) nie swego serca) z pokorą i bojaźnią – ranprzynosisz im żadnego znaku (i cudu, kiem i wieczorem. I nie bądź pomiędzy jakiego pragną, albo jeśli czasowo ustaje niedbałymi. Objawienie), mówią: „Czyż nie mogłeś

وَإِذَا قُرِئَ ٱلْقُرْءَانُ فَٱسْتَمِعُوا۟ لَهُۥ وَأَنصِتُوا۟ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴾٢٠٤﴿

A zatem, jeśli recytowany jest rozeznanie. Koran, to wsłuchujcie się weń i słuchaj-

وَٱذْكُر رَّبَّكَ فِى نَفْسِكَ تَضَرُّعًۭا وَخِيفَةًۭ وَدُونَ ٱلْجَهْرِ مِنَ ٱلْقَوْلِ بِٱلْغُدُوِّ وَٱلْءَاصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ ٱلْغَٰفِلِينَ ﴾٢٠٥﴿

Rozpamiętuj i wspominaj swego swoich wysiłków. Pana w ciszy swojej duszy (i głębinach

إِنَّ ٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِۦ وَيُسَبِّحُونَهُۥ وَلَهُۥ يَسْجُدُونَ ۩ ﴾٢٠٦﴿

Ci (aniołowie), którzy znajdugo wymyślić?” Powiedz: „Ja podążam ją się w Obecności twego Pana, nigdy jedynie za tym, co jest mi objawiane od nie odwracają się od posługiwania Mu mojego Pana. To (Koran) jest światłem powodowani pychą; wychwalają Go i rozróżnienia i zrozumienia (prawdy) od kłaniają się Jemu, padając przed Nim waszego Pana (który stwarza, podtrzymuje i chroni), a także przewodnictwem na twarz.