Zmartwychwstanie

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴾١﴿

Przysięgam na Dzień Zmartwychwstania

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴾٢﴿

I przysięgam na samooskarżającą się (ZMARTWYCHWSTANIE) duszę^[1]

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ﴾٣﴿

Czyż człowiek sądzi, że My nigdy nie zgromadzimy jego kości (ażeby go N wskrzesić)?

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ﴾٤﴿

My potrafimy złożyć z powrotem koniuszki jego palców Współczującego!;.^[2]

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ﴾٥﴿

Człowiek (podejmując świadomy wybór) zaprzecza jednak temu, co jest przed nim (drugiemu życiu – ponieważ pragnie żyć tylko tak, jak mu się podoba).^[3]

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴾٦﴿

On pyta: „Kiedy nastąpi Dzień Zmartwychwstania?”

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ﴾٧﴿

Gdy wzrok będzie oszołomiony (ze względu na strach)

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ﴾٨﴿

I nastąpi zaćmienie księżyca,

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ﴾٩﴿

I słońce połączy się z księżycem;

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ﴾١٠﴿

Tego Dnia człowiek powie: „Gdzież można się schronić?”

كَلَّا لَا وَزَرَ ﴾١١﴿

Żadną miarą! Nie ma schronienia (by doń uciec)!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ﴾١٢﴿

Tego Dnia nastąpi kres podróży do twego Pana.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴾١٣﴿

Tego Dnia człowiek zrozumie wszystko to (dobro i zło), co posłał przed siebie (z Tego Świata do życia wiecznego) i wszystko to (dobro i zło), co pozosta. wił za sobą^[5]

بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ﴾١٤﴿

Zaiste, oto człowiek będzie świadkiem (składającym świadectwo) przeciwko samemu sobie,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴾١٥﴿

Nawet jeśli przedstawi usprawiedliwienie.^[4]

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ﴾١٦﴿

(O, Proroku) nie poruszaj swego języka, by to przyspieszyć (byś mógł zachować w sercu).

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ﴾١٧﴿

Zaprawdę, to My go gromadzimy (w twoim sercu) i dajemy ci możliwość recytowania go (z pamięci).

فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ﴾١٨﴿

Przeto, gdy My go recytujemy, ty podążaj za jego recytacją;

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ﴾١٩﴿

A potem do Nas należy jego wyjaśnienie.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ﴾٢٠﴿

Tak, zaiste! Lecz wy wybieracie to, co nastąpi szybko (życie doczesne na tym świecie).

وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴾٢١﴿

A zaniedbujecie to, co ma nadejść później (życie wieczne).

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ﴾٢٢﴿

Owego Dnia niektóre twarze będą promieniały (z zadowolenia),

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ﴾٢٣﴿

Spoglądając ku swemu Panu.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ﴾٢٤﴿

A niektóre twarze owego Dnia będą ponure,

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ﴾٢٥﴿

Wiedzą bowiem, że zostanie na nie nałożone przytłaczające nieszczęście.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ﴾٢٦﴿

Nie, zaiste! (Nie ma wątpliwości, co sądzić o życiu), gdy ono (ostatnie tchnienie) podejdzie do gardła

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ﴾٢٧﴿

I będzie powiedziane: „Czyż jest taki czarodziej (który mógłby je ocalić)?”

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ﴾٢٨﴿

Gdy tymczasem on (ten, który umiera) jest pewien, że to rozłąka.

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴾٢٩﴿

A (w śmiertelnej agonii) jedna noga będzie oplatać drugą;

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ﴾٣٠﴿

Do twego Pana owego Dnia będzie poprowadzony.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ﴾٣١﴿

On nie potwierdził prawdy (przekazanego mu Boskiego Posłannictwa) ani nie wykonywał modlitwy.

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴾٣٢﴿

Lecz przeciwnie, uznał za kłamstwo (Posłannictwo) i się (od niego) odwrócił.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ﴾٣٣﴿

Po czym powrócił do swej rodziny rozpromieniony zarozumiałością.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ﴾٣٤﴿

Przeto: W pełni zasłużyłeś (na ten los), w pełni nań zasłużyłeś.

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ﴾٣٥﴿

I jeszcze raz: w pełni nań zasłużyłeś, w pełni zasłużyłeś.

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴾٣٦﴿

Czyż człowiek sądzi, że będzie pozostawiony samemu sobie (by działo się z nim to, co mu się podoba?)

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ﴾٣٧﴿

Czyż nie był kiedyś jedynie kroplą nasienia, która wytrysnęła?^[6]

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴾٣٨﴿

A potem stał się grudką krwi przylegającej (do ścianki łona), a On stworzył i ukształtował (go) we właściwych proporcjach.

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴾٣٩﴿

A potem uczynił z niego parę, mężczyznę i niewiastę.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ﴾٤٠﴿

Czyż On (który to czyni) nie jest zdolny wskrzesić zmarłych z powrotem do życia?