Otulony Płaszczem

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴾١﴿

O ty, któryś jest otulony płaszczem (i wybierasz samotność)!^[1]

قُمْ فَأَنذِرْ ﴾٢﴿

Powstań i ostrzegaj!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴾٣﴿

I głoś (niemożliwą do opisania i niezrównaną) wielkość swego Pana.^[4]

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴾٤﴿

I utrzymuj swe szaty w czystości!

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴾٥﴿

I unikaj wszelkiego zanieczyszczenia.

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴾٦﴿

Nie uważaj wypełniania przez siebie tychże nakazów za łaskę (którą czynisz wobec Boga i ludzi).

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴾٧﴿

A ze względu na swego Pana bądź cierpliwy (w wykonywaniu swoich obowiązków wobec Niego i ludzkości).

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴾٨﴿

A potem, gdy zadmą w Róg,

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴾٩﴿

Ów Dzień będzie Dniem Trudnym

عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴾١٠﴿

Dla niewierzących – a nie łatwym.

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴾١١﴿

Pozostaw mnie z tym, którego Sam stworzyłem (abym się nim zajął)

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴾١٢﴿

I obdarzyłem obfitymi zasobami,

وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴾١٣﴿

A także dziećmi wokół niego, jako źródłem mocy;

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴾١٤﴿

I Ja dałem mu wszelkie środki i status, by żył wygodnie.

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴾١٥﴿

A jednak on pragnie, bym dał więcej.

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴾١٦﴿

Żadną miarą! Oto on zacięcie sprzeciwiał się Naszym Objawieniom.^[2]

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴾١٧﴿

Zaprawdę, ja zobowiążę go do mozolnej wspinaczki.

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴾١٨﴿

On rozmyślał i szacował (jak mógłby zdyskredytować Koran w ludzkich oczach).

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴾١٩﴿

Niech Bóg oddali go od Swego miłosierdzia, za to, jak szacował!

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴾٢٠﴿

Tak, niech Bóg oddali go od Swego miłosierdzia, za to, jak szacował!^[5]

ثُمَّ نَظَرَ ﴾٢١﴿

Potem się rozejrzał (jak ten, który ma zdecydować co do sprawy, o którą jest pytany).

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴾٢٢﴿

Potem zmarszczył brwi i groźnie popatrzył.

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴾٢٣﴿

A potem odwrócił się i (chociaż wewnętrznie uznawał boskie pochodzenie Koranu, to) wbił się w pychę,

فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴾٢٤﴿

I rzekł: „To jedynie czary (przekazane przez czarowników) z dawnych czasów).

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴾٢٥﴿

To nic innego, jak tylko słowo śmiertelnika”.

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴾٢٦﴿

Ja sprawię, że wejdzie do Otchłani Piekielnej.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴾٢٧﴿

Cóż pozwala ci pojąć, czym jest owa Otchłań? wali żadnej wątpliwości; ażeby powiedzieli

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴾٢٨﴿

Ona nikogo nie pozostawia (lecz w ci, w których sercach jest choroba, i niecałości spala każdego, kto został do niej wierzący: „Cóż takiego Bóg ma na myśli wrzucony) ani nikogo nie oszczędza (by przez ten opis?” W ten sposób Bóg prowamógł umrzeć i zbiec). dzi ku zbłądzeniu, kogo zechce, i prowa-

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴾٢٩﴿

Ona spala skórę na czarno. dzi ku drodze prostej, kogo zechce. Nikt

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴾٣٠﴿

Nad nią jest dziewiętnastu (strażniprócz Jego samego nie zna zastępów twoków).

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴾٣١﴿

My na strażników ognia wyznaczylijego Pana. To tylko przypomnienie dla śmy jedynie aniołów, a ich liczbę uczyniśmiertelników (by zwracali uwagę i stoliśmy próbą dla tych, którzy nie wierzą – sownie do tego postępowali) ażeby ci, którym dano Księgę wcześniej,^[6]

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴾٣٢﴿

Nie, zaiste (Koran nie jest taki, jak zyskali pewność (że Muhammad, któto głoszą niewierzący)! Na księżyc ry bez wahania wyjaśnia wszystko to, co

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴾٣٣﴿

I na noc, gdy się cofa, zostało mu objawione – w obliczu sprzeci-^[7]

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴾٣٤﴿

I na poranek, gdy jaśnieje wu i drwin – jest Wysłannikiem Bożym) i

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴾٣٥﴿

Zaprawdę, on (Koran) jest spośród aby ci, którzy wierzą, umacniali swą wianajwiększych (znaków Boga); rę; a także, aby zarówno ci, którym dano

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴾٣٦﴿

Ostrzeżenie dla rodzaju ludzkiego, Księgę wcześniej, jak i wierni nie odczu.,

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴾٣٧﴿

Dla każdego z was, zarówno tego, który idzie naprzód (wybierając wiarę i dobre uczynki), jak i tego, który pozostaje z tyłu (gdyż wybór niewiary i grzechów odciąga go z dala od Prostej Ścieżki).

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴾٣٨﴿

Każda osoba jest poręczycielem tego, co zarabia (swoimi uczynkami),

إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴾٣٩﴿

Oprócz ludzi Prawicy (ludzi szczęścia i pomyślności, którzy otrzymują swoje zapisy w prawe ręce. Bóg im przebaczy i wynagrodzi ich o wiele bardziej, niż sobie na to zasłużyli).

فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴾٤٠﴿

Mieszkając w Ogrodach (których piękno nie może zostać pojęte na tym świecie), będą zadawać sobie nawzajem pytania

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴾٤١﴿

O niewierzących i występnych (i przekazywać odpowiedzi, których oni udzielają):

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴾٤٢﴿

„Co was sprowadziło do tej Otchłani?”

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴾٤٣﴿

Oni odpowiedzą: „My nie byliśmy spośród tych, którzy wykonywali modlitwę (as-salat) (i zwracali się do Boga ze szczerą czcią);

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴾٤٤﴿

Ani nie karmiliśmy potrzebujących.

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴾٤٥﴿

Pławiliśmy się (w kłamstwie i grzechu) wraz z tymi, którzy się (w nim) pławili.^[8]

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴾٤٦﴿

I negowaliśmy (nadejście) Dnia Sądnego.

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴾٤٧﴿

Zanim to, czego nadejście było pewne, do nas przyszło”.

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ﴾٤٨﴿

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴾٤٩﴿

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴾٥٠﴿

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴾٥١﴿

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴾٥٢﴿

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴾٥٣﴿

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴾٥٤﴿

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴾٥٥﴿

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴾٥٦﴿