Alif. Ram. Ra. Księga, której Objawienia (zawarte) w wersetach zostały umocnione (i są całkowicie wolne od wątpliwości i zniekształceń) i pełne mądrości, uporządkowane i szczegółowo przedstawione, pochodzi od Mądrego, Świadomego.

Abyście nie czcili nikogo innego poza Bogiem. (Powiedz, o Wysłanniku:) „Ja jestem dla was Ostrzegającym (przed

I abyście prosili swojego Pana o przelają swoje piersi (jakby z szacunku dla baczenie (za grzechy, jakie dotąd popełciebie, w rzeczywistości jednak) usiniliście) – potem zwróćcie się ku Niełują ukryć (przed wrogiem niewiarę i mu ze skruchą i w szczerości serca. A wrogość) w swoich sercach. Strzeżcie On da wam cieszyć się dobrym życiem się! Kiedy okrywają się swoimi szataw wyznaczonym (przez Siebie) czasie i mi (lub ukrywają się w swoich domach obdarzy Swoją łaską i dobrodziejstwami za zamkniętymi drzwiami i zasłoniętyjeszcze hojniej tego, kto się zasłuży w mi oknami), Bóg wie o wszystkim tym, cnocie i pobożności. Lecz jeśli się odwróco ukrywają, i o tym, co ujawniają. cicie, to ja lękam się dla was kary Dnia Zaprawdę, Bóg ma pewną wiedzę o tym, wielkiego. co kryją ich piersi.

Do Boga nastąpi wasz ostateczny powrót. On ma pełną władzę nad każzłymi skutkami zbłądzenia) i zwiastudą rzeczą. nem dobrych wieści (o pomyślności w

Strzeżcie się! Oto oni (ci, którzy przyzamian za wiarę i prawość)”. pisują Bogu współtowarzyszy) przechy-

Nie ma takiego stworzenia na ziemi, które by się poruszało, a którego zaopatrzenie nie zależałoby od Boga, i On zna jego miejsce przebywania i każdy etap jego życia, i czas przebywania (w tym stanie i miejscu), a także czas wyjścia zeń. Wszystko jest w Księdze Jasnej.

On jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię w sześć dni – a Jego Tron Najwyższy był na wodzie – aby wypróbować, który z was postępuje najlepiej. A jednak, jeśli powiesz (ludziom): „(Waszym właściwym domem jest Tamten Świat, gdzie będziecie przebywać w błogości lub cierpieniu, co zależy od waszych uczynków na ziemi. A zatem) rzeczywiście zostaniecie wskrzeszeni po śmierci”, ci, którzy trwają uparcie w niewierze, powiedzą: „To jest oczywiście nic innego, jak tylko piękna ułuda”.

Widząc, że odkładamy karę (którą im zagroziliśmy), aż do wyznaczonego czasu, powiedzą z pewnością (drwiąc): „Cóż ją powstrzymuje przed nadejściem?” Strzeżcie się! W Dniu, kiedy ona ich dosięgnie, nie zostanie od nich odwrócona, a to, z czego się wyśmiewali, pognębi ich.

Jeśli damy człowiekowi skosztować nieco Naszego Miłosierdzia, a potem je od niego zabierzemy, staje się on bezradny i niewdzięczny (zapominając o wszystkich Naszych łaskach).

A kiedy damy mu zakosztować dostatku po tym, jak nawiedziła go męka, mówi: „Odeszły ode mnie wszelkie nieszczęścia!” Zaiste, on jest skłonny do próżnej euforii i przechwałek.

Za wyjątkiem tych, którzy są wytrwali i cierpliwi (nie rozpaczając w nieszczęściach ani nie popadając w samochwalstwo w okresie pomyślności) i czynią dobre, prawe dzieła. To oni otrzymają przebaczenie i nagrodę ogromną.

Być może ty (o, Wysłanniku) skłaniasz się ku temu, żeby opuścić pewną część tego, co ci zostało objawione (tak jak wersety dotyczące twego Posłannictwa), i twoja pierś jest wskutek tego ściśnięta, gdyż mówią: „Dlaczego nie został mu zesłany skarb albo nie towarzyszy mu anioł (widzialny dla nas)?” Lecz ty jesteś tylko ostrzegającym. To Bóg ma wszystko w Swojej pieczy i pod Swoją kontrolą.

Albo czyż mówią (o, Wysłanniku): „On to wymyśla (ów Koran)”? Powiedz (im): „Przynieście zatem dziesięć wymyślonych sur podobnych do niego (pod względem wymowności, znaczenia i prawdziwości) i wezwijcie ku pomocy, kogo tylko możecie – poza Bogiem – jeśli jesteście prawdomówni (w waszych twierdzeniach, a nie szukacie usprawie. dliwienia swojej niewiary)

Jeśli ci (których wzywacie ku swej pomocy) nie potrafią odpowiedzieć na wasze wezwanie, to wiedzcie, że to (ten Koran) zostało zesłane jako coś, co ma podstawę w Bożej Wiedzy, i że nie ma bóstwa poza Bogiem. Czyż zatem nie poddacie się Bogu jako muzułmanie?”

Kto pragnie życia doczesnego i jego ozdób, temu My odpłacimy za wszystko, co w nim czyni i nie zostanie pozbawiony sprawiedliwego udziału.

Do takich należą ci, dla których w życiu ostatecznym jest tylko Ogień. Wszystko to, czego w nim (na tym świecie) dokonali, jest daremne, a wszystko to, co czynili – próżne i bezowocne.

Dlatego (jakżeż możecie porównywać innych z tym) kto opiera się na jasnym dowodzie od swego Pana (na Koranie) i jest wsparty przez świadka, gdy przed prowadzonego przez Niego nim była (objawiona) Księga Mojżesza, potwierdzająca go jako przewodnika i miłosierdzie? Ci (którzy rozumieją to porównanie) wierzą weń (w Koran). Kto zaś z różnych grup (należących do różnych narodów i wyznań, świadomie) weń nie uwierzy, tego miejscem obiecanym będzie Ogień. Nie miej przeto najmniejszych wątpliwości co do tego (że Koran jest objawiony przez Boga). Zaiste, to jest prawda (pochodząca) od twego Pana, choć większość ludzi (w nią) nie wierzy.^[5]^[6]

[5]Mimo że istniały różne poglądy odnośnie do dowodu i świadka, to według nas słowo cie przekazywania prawd wiary to tablīgh, dowód oznacza Koran, a świadkiem jest osoco oznacza przekazywanie przesłania w całoba bądź są nim osoby, które posiadają wiedzę ści, tak jasno, jak jest to możliwe. Ci, których z zakresu Świętych Ksiąg. Werset 3:18, któKoran potępia jako niewiernych i wiecznych ry oświadcza, że Bóg, aniołowie i ci, którzy mieszkańców Ognia, to ludzie, którym prawposiedli wiedzę, dają świadectwo, iż nie ma dy wiary zostały w zupełności przekazane, żadnego bóstwa jak tylko On, a werset 46:10, do tego stopnia, że byli przekonani, jednakktóry mówi, że świadek – Abdullah ibn Salam że wciąż wybierają niewiarę, będąc pod wpły– spośród Dzieci Izraela daje świadectwo Prowem wspomnianych powyżej czynników. roctwu Muhammada i Boskiemu pochodze-

[6]Słowo przetłumaczone jako „niewiara” to była najbardziej ceniona, został objawiony kufr, co oznacza „zakryć coś”. Tak więc kufr Koran o cudownej wyrazistości. Dokładnie w terminologii muzułmańskiej oznacza zakrytak, jak Bóg Najwyższy obdarzył Mojżesza wanie prawdy z pełną świadomością; a więc i Jezusa, niech pokój z nimi będzie, cudami, jest to zakrywanie prawdy pod wpływem różktóre najlepiej pasowały do ich czasów, On nych czynników, takich jak pragnienia cieleużył elokwencji jako najbardziej wyrazistesne, interesy osobiste, uprzedzenia, niewłaścigo aspektu Koranu, głównego cudu Prorowe światopoglądy, nieprawidłowe osądy, aroka Muhammada, niech będzie z nim pokój i gancja, chore intencje i czynienie zła. Poza błogosławieństwo. W czasie, gdy Koran był tym by osądzić kogoś jako kāfira (niewierneobjawiony, od początku stał się wyzwaniem go), prawdy wiary powinny być przedstawiodla wybitnych twórców Półwyspu Arabskiene mu do tego stopnia, że poprzez swą (ciego, a następnie dla wszystkich ludzi na przelesną) duszę i świadomość może on dokonać strzeni dziejów i na każdym poziomie wiedzy wolnego wyboru pomiędzy wiarą i niewiarą, a i rozumienia, aż do Dnia Sądu. Odnośnie do ta osoba musi być w takiej pozycji, że jest w tego wyzwania i niektórych aspektów jego stanie dokonać niezbędnych badań, być świacudowności zob. Dodatek 6. doma wiary i niewiary. Muzułmański termin odnoszący się do tego działania, a mianowi-

Któż popełnia większą niesprawiedliwość, aniżeli ten, kto wymyśla kłamstwo i przypisuje je Bogu? Tacy (ludzie) będą przyprowadzeni przed ich Pana, a świadkowie powiedzą: „Oni są tymi, którzy kłamali przeciwko Bogu. Niewątpliwie, Bóg wykluczył niesprawiedliwych ze Swojego Miłosierdzia”.^[4]

[4]W tym okresie dziejów, gdy wymowność

Ci, którzy odpychają ludzi z drogi Boga i usiłują ją wykrzywić; to ci, którzy uparcie nie wierzą w życie ostateczne.^[7]

[7]Droga Boga jest prosta i wyraźna. Istoniu Koranu, potwierdza to znaczenie. ty ludzkie mają dobrze poznać tę drogę we Znaczenie to jest także potwierdzone wszystkich jej aspektach i zasadach oraz przez werset następny. Wymienia świadwysuwać nowe wnioski w drugorzędnych ków, którzy zeznają przeciwko niewiernym kwestiach prawa, które są przedmiotem zmian w Dniu Sądu. Werset 4:41 również wymienia wraz ze zmianą czasu i miejsca, zgodnie z takich świadków: Jakże to będzie (z ludźmi głównymi, niezmiennymi zasadami tej drogi. w Dniu Sądu), kiedy My przyprowadzimy Jednakże ci, którzy w to nie wierzą i hipokryci z każdej społeczności świadka (by zaświadzawsze mieli nadzieję, że ta ścieżka będzie kręczył przeciwko nim, że głosił im Religię ta, zgodnie z ich pragnieniami, po to, aby słuBoga), i przyprowadzimy ciebie (Wysłanniżyła ich interesom. Czynią tak w celu wproku) jako świadka przeciwko nim (do których wadzenia w niej (w islamie) zmian, bądź po dotarło twoje Przesłanie)?” to, by wydawała się odmienną od tego, jaka Mimo że wymienieni tutaj świadkowie jest naprawdę, tak żeby jej wrogowie mogli ją mogą być pojedynczymi Wysłannikami zesłazaakceptować – takie próby jednakże, jakkolnymi do ich ludów, to potwierdza on także wiek by nie były intensywne bądź szerokie, znaczenie, że jakikolwiek świadek wymieniozawsze były nadaremne – i są jedynie zboczeny w Koranie o takim znaczeniu to uczony, niezależnie od tego, czy jest Prorokiem czy nie. niem z tej ścieżki.

Oni nigdy nie zdołają udaremnić (niczego) na ziemi (tego, co Bóg dla niej postanowił) ani nie zdołają znaleźć innych opiekunów, poza Bogiem, którzy mogliby ich przed Nim ochronić. Ich kara zostanie podwojona (w życiu przyszłym). (Oni zmarnowali zdolności słuchania i widzenia, którymi obdarzył ich Bóg, i) nie potrafili usłyszeć (prawd objawionych) ani nie mieli już wzroku, żeby zobaczyć.^[8]

[8]Na przestrzeni dziejów dla wszystkich niewierzących oponentów Boskiej Religii typowe było to, że zawsze postrzegali wiernych jako pozbawionych wiedzy i zdolności myślenia, gdy sami uważali się za inteligentnych i posiadających wiedzę. Jest tak częściowo z powodu ich arogancji i pychy, które w rzeczywistości są odzwierciedleniem kompleksu niższości, od którego nigdy nie udało im się uciec, i częściowo z powodu poglądu niewierzących, opartego na dobrach materialnych, interesach osobistych i tym przemijającym świecie, który zawsze był różny od poglądu wiernych i jest ustanowiony przez Boga i oparty na wierze i czci Jedynego Boga oraz na wierze w Niewidzialne i inne filary wiary oraz inne uniwersalne wartości moralne. Status takich niewiernych, który wiąże się z ich stanowiskami, pozycją i bogactwem, przesłonił im Boskie prawdy, i zawsze zachowywali się chełpliwie i arogancko, z powodu własnych bogactw i pozycji. Dla takich ludzi wyższość polega na bogactwie, wyższej pozycji, rasie, kolorze skóry bądź budowie fizycznej. Jednakowoż ostatecznie zawsze się wyjaśniało, że to wierni byli tymi, którzy posiadają prawdziwy pogląd, którzy myślą prawidłowo i którzy faktycznie są wyżsi od innych; dla nich wyższość polega na świadomości Boga, prawdziwej wiedzy i wartościach moralnych. W celu dokonania krótkiego porównania pomiędzy cywilizacjami założonymi przez wiernych i niewiernych, należy skoncentrować się na następujących kwestiach: Cywilizacja muzułmańska założona jest na podstawie prawa (nie siły), które wymaga sprawiedliwości i równowagi; zachęca do dobra, które pobudza wzajemną sympatię i miłość; uznaje życie za składające się ze wzajemnej pomocy, która prowadzi do jedności i

To są ci, którzy zrujnowali samych siebie i zawiodło ich wszystko to, co wymyślili (fałszywe bóstwa, którym oddawali cześć poza Bogiem).

Niewątpliwie, w życiu ostatecznym oni będą największymi spośród przegranych.

Zaprawdę, ci, którzy wierzą i czynią dobre, prawe dzieła i ukorzyli się przed Bogiem, będą Towarzyszami Raju i w nim zamieszkają.

Te dwie grupy ludzi są jak ślepy i głuchy oraz widzący i słyszący. Czyż mogą być do siebie przyrównane? Czyż się zatem nie zastanowicie i nie opamiętacie?

Oto wysłaliśmy Noego do jego ludu jako Wysłannika (z przesłaniem:) „Zaiste, ja jestem dla was jawnie ostrzegającym (doradzającym wam dla waszego dobra):

„Nie czcijcie nikogo poza Bogiem. Zaprawdę, ja lękam się dla was kary Dnia bolesnego!”

Możni niewierzący spośród jego ludu rzekli: „Widzimy, że jesteś jedynie śmiertelnym człowiekiem, jak my, i widzimy, że nie masz zwolenników, poza najnędzniejszymi spomiędzy nas, ich opinia zaś nie jest godna uwagi. Nie dostrzegamy też, byście mieli jakąkolwiek wyższość nad. Sądzimy raczej, że jesteście kłamnami cami”.

Noe powiedział: „O, ludu mój! Cóż myślicie? Jeśli się opieram na jasnym dowodzie od mojego Pana, On zaś obdarzył mnie Swoim Miłosierdziem, na które wy byliście ślepi, to czyż możemy zmusić was do jego przyjęcia, skoro odczuwacie wobec niego odrazę?^[9]

[9]Dowód w tym wypadku oznacza rzesolidarności; jednoczy ludzi poprzez wspólną czy, które potwierdzają Boskie Wysłannicreligię we wspólnym państwie, prowadząc ich two, takie jak Boska Księga, cuda oraz chwado pokoju wewnętrznego oraz braterstwa, oraz lebne cechy moralne i szczególna łaska, któtworzy samoobronę przed wrogami zewnętrzrą zostali obdarzeni. Szczególna łaska im dana nymi, prowadząc ludzi do prawdy. Wynosi to Wysłannictwo, ze wszystkimi jego atrybuludzi poprzez wiedzę i doskonałość moralną ku tami, takimi jak całkowita pewność w wiewyższym stopniom człowieczeństwa. rze, prawdomówność, bycie godnym zaufaJeżeli porównamy wiernego z niewiernia, inteligencja, wiedza, otrzymywanie Objanym, następujące kwestie przykuwają naszą wienia i bycie wolnym od wszelkich rodzajów uwagę: wad intelektualnych bądź cielesnych.

O, ludu mój! Ja nie proszę was o bogactwo w zamian za to (za głoszenie wam owego Przesłania), albowiem moja zapłata jest tylko u Boga. Ja nie będę odpędzał tych, którzy wierzą; oni spotkają swego Pana. (On postąpi z nimi sprawiedliwie), lecz widzę, że jesteście ludem działającym w nieświadomości.

O, ludu mój! Kto mógłby ochronić mnie przed Bogiem, gdybym ich odepchnął? Czyż się nie zastanowicie i nie opamiętacie?

Oto ja nie mówię wam, że posiadam skarby Boga albo że znam to, co Niewidzialne. Nie mówię również, że jestem aniołem. I nie mówię o tych, którymi gardzą wasze oczy, że Bóg nie da im jakiegoś dobra. Bóg wie najlepiej, co kryją ich piersi (jakimi są ludźmi). (Gdybym ich odepchnął albo mówił o nich źle, to) w istocie byłbym wtedy pośród niesprawiedliwych”.

Oni powiedzieli: „O, Noe! Tyś się z nami spierał i czyniłeś to często. Przestań się z nami spierać, a jeśli mówisz prawdę, to sprowadź na nas to, czym nam grozisz”.

Noe powiedział: „Jedynie Bóg, jeśli zechce, może to na was sprowadzić. I wy nigdy nie zdołacie zapobiec (spełnieniu się Jego woli).

Jeśliby Bóg zamierzał poprowadzić was ku zbłądzeniu, to moja rada nie przyniesie wam pożytku - nawet gdybym bardzo chciał wam doradzić. On jest waszym Panem (który was stworzył, karmi, utrzymuje i ochrania) i do Niego zostaniecie sprowadzeni”.

Czyż oni (bałwochwalcy) mówią (o tobie, o, Wysłanniku): „On to wymyślił (wszystkie owe historie i Koran, który je zawiera)?” Powiedz: „Jeśli rzeczywiście ja to wymyśliłem, to na mnie spadnie mój grzech, lecz (skoro mnie zniesławiacie, aby usprawiedliwić swoje własne trwanie w niewierze, wiedzcie że) ja nie jestem winny grzechom, które popełniacie”.

I zostało objawione Noemu: „Nie uwierzy nikt z twojego ludu, za wyjątkiem tych, którzy już uwierzyli. Nie bądź zatem strapiony z powodu tego, co oni czynią.

Zbuduj Arkę (którą ci opisaliśmy) przed Naszymi oczyma i zgodnie z Naszymi instrukcjami, które (tobie) objawiamy i nie wstawiaj się u Mnie za tymi, którzy trwają w niesprawiedliwości. Oni zostaną utopieni”.

Toteż Noe przystąpił do budowy Arki. A kiedy przechodzili obok niego możni spomiędzy jego ludu, naśmiewali się z niego. On powiedział: „Teraz się z nas naśmiewacie, lecz (nadejdzie dzień, kiedy) my będziemy się z was wyśmiewać tak, jak wy się z nas naśmiewacie.

I dowiecie się, kogo dotknie kara poniżająca i na kogo spadnie kara nieustająca (na Tamtym Świecie)”.

(I tak się działo) aż do czasu, kiedy nadszedł Nasz rozkaz i zakipiał kocioł. Powiedzieliśmy (Noemu): „Wprowadź na pokład po jednej parze z każdego gatunku (żywych stworzeń) i twoją rodzinę – za wyjątkiem tych, wobec których Nasz wyrok już został wydany – a także tych, nad kim On ma miłosierdzie”. I fale którzy wierzą”. A tych, którzy z nim pojawiły się pomiędzy nimi, a on (syn) uwierzyli, było niewielu. znalazł się pośród zatopionych.^[10]

[10]Różne komentarze były poczynione w sprawie fāra at-tannūr, co dosłownie oznacza „piec kipiał (wodą).” Niektórzy komentatorzy, tacy jak Ibn Dżarir at-Tabari i Ibn al-Katir są zdania, że skoro tannūr oznacza również powierzchnię ziemi, to wyrażenie to oznacza dosłownie, iż woda wytrysnęła z powierzchni ziemi. Według Ibn Katira, tryskające wody zamieniły ziemię w źródła. Elmalılı Hamdi Yazır, wielki turecki egzegeta dwudziestego wieku, zajmuje się takimi sprawami z punktu widzenia lingwistyki i dochodzi do wniosku, że fāra at-tannūr wyznacza początek Potopu i dlatego oznacza to, iż piec lub piekarnik Arki został rozpalony, by uruchomić Arkę. Wyrażenie to stanowi aluzję do idei mówiącej, iż Arka Noego była napędzana parą. To pomysł, który prowadzi niektórych współczesnych komentatorów do myśli, iż fāra at-tannūr nie może znaczyć, że piec (funkcjonujący jako kocioł) wykipiał. Zapewniają, że jest to niemożliwe, by statek napędzany parą wodną był zbudowany w czasach Noego. Współcześni historycy i naukowcy skłaniają się do rozpatrywania Potopu jako legendy, mimo że jest to sprzeczne z obecnym pojmowaniem nauki. Nauka wymaga, by było to zbadane. Ponadto, arka, która mogła pomieścić jedną bądź dwie pary spośród wszystkich zwierząt, lub co najmniej spośród wszystkich udomowionych, razem z rodziną Noego i wiernymi, mimo że takich było tam niewielu, i która była w stanie żeglować pomiędzy falami przypominającymi góry, tak jak będzie wspomniane w wersecie 42 poniżej, nie może być zwykłą żaglówką bądź prostą łodzią. Według tych, którzy opierają swoją teorię na fulk, oryginalne słowo oznaczające Arkę oznacza również flotę; tak więc Arka Noego faktycznie byłaby flotą. Została zbudowana na „Oczach” Boga i zgodnie z objawionymi przez Niego instrukcjami. Mimo że był to cud Noego, pokazuje to do jakiego stopnia nauka i technologia, zwłaszcza inżynieria, posunęła się w czasie tego Proroka.

Powiedział Noe: „Wchodźcie na

Dlatego Arka płynęła z nimi pośród wym ludem!” fal, jak góry, a Noe wykrzykiwał do swe-

On odpowiedział: „Ja udam się na się wobec wierzących członków mojej górę, która ochroni mnie od wód!” On rodziny), a Ty jesteś najsprawiedliw(Noe) rzekł: „Dzisiaj nie ma wybawienia od Boskiego sądu, wyjąwszy dla tego, szym z sędziów”. I wody opadły, a (z^[11]

[11]Taka odpowiedź jest typowa dla materialisty lub naturalisty, który nie wierzy w Boga i Jego najwyższą władzę nad całym światem, i ukazuje cechy charakterystyczne ludu Noego, oraz to, z jak upartych składał się niewiernych.

I zostało powiedziane: „O ziemio, pokład! (I wszyscy ci ludzie oraz zwiepochłoń swoje wody! O niebo, powstrzyrzęta, które Bóg chciał ocalić, weszły do maj (swój deszcz)!” Arki). W imię Boga niech płynie i przyBożej woli) sprawa została rozstrzygniębija do portu. Oto mój Pan jest Przebata. A potem Arka spoczęła na al-Dżuczający, Współczujący”. di i padł rozkaz: „Precz z niesprawiedli-^[12]

[12]Słowo powinno być rozpatrywane z następujących perspektyw: „Kto to powiedział?”, „Do kogo to powiedział?” i „Dlaczego było to powiedziane?”. Ten, kto może rozkazać ziemi: „O, ziemio, pochłoń swoje wody!” oraz niebu „O niebo, zatrzymaj (swój deszcz)!”, może być tylko tym, który posiada całkowitą władzę zarówno nad niebem, jak i ziemią. Tym kimś może być tylko Bóg. Takie rozkazy dawane przez kogokolwiek innego niż Boga byłyby absurdem. Zarówno niebo jak i ziemia są pod władzą Boga i skoro są posłuszne Jemu jedynemu i działają pod Jego absolutnym rozkazem, wciąż istnieją w porządku i harmonii. Jeśli nawet czasem muszą się poruszyć, stopień grzechów i złych uczynków nie osiągnął jeszcze momentu ich destrukcji. Gdy zło, niewiara i bunt dojdą do momentu, gdy całkowicie zniszczą porządek i harmonię na ziemi, to będzie to Dzień Sądny. Werset ten podkreśla, że to niebo zesłało deszcz a ziemia spowodowała, by wytrysnęły wody. Taki styl jest znaczący z dwóch perspektyw: jedna jest taka, że cały wszechświat jest posłuszny Bogu, tak jakby był świadomym stworzeniem. Inna jest taka, że niebo i ziemia, lub raczej anioły, które reprezentują te rzeczy przed Bogiem i które są im powierzone, i inne istoty duchowe, które zamieszkują niebiosa, spoglądają gniewnie na niewiarę i bunt istot ludzkich. Werset 44:29 oświadcza, iż ani niebiosa ani ziemia nie uroniły łez nad utonięciem Faraona i jego armii. Może być też tak, że niebo i ziemia, razem ze wszystkim, co w nich jest, są w pewnym stopniu dotknięte myślami, wierzeniami, nastawieniami oraz czynami istot świadomych żyjących na ziemi.

Noe zawołał do swego Pana, mówiąc: go syna, stojącego samotnie (w oddziele„Panie mój, oto mój syn należy do mojej niu od niego): „Wejdź na okręt wraz z rodziny (jako wierzący), Twoja Obietnami i nie bądź z niewiernymi!” nica jest z pewnością prawdą (i ziści

(Bóg) rzekł: „On (będąc niewiernym) nie należy do twojej rodziny. Jego postępowanie jest niesprawiedliwe (i jest świadectwem niewiary). Nie proś mnie zatem o to, o czym nie masz żadnej wiedzy. Zaprawdę, Ja napominam cię, abyś nie zachowywał się tak, jak jeden z nieświadomych”.^[13]

[13]Prorok Noe, niech będzie z nim pokój Boga, jest jednym z pięciu największych Wysłanników wymienionych w Koranie (42:13). Modlił się do Boga, by wybaczył jemu, jego rodzicom i tym, którzy uwierzyli spośród jego rodziny, oraz wszystkim wiernym, mężczyznom i kobietom (71:28). Tuż przed tym, jak zaczął się Potop, tak jak zostało wspomniane poniżej (werset 40), Bóg nakazał mu wziąć do Arki tych, którzy uwierzyli spośród jego rodziny i innych wiernych. Ujrzał jednego ze swych synów stojącego na uboczu i poprosił go, by wsiadł z nimi. Myślał, iż jego syn był wiernym, gdyż nie widział w nim żadnego znaku niewiary. Rozumiemy z jego modlitwy, że był świadom, iż było w jego rodzinie kilka osób, które nie były wierzącymi. Z tej przyczyny nie modlił się za całą swoją rodzinę, lecz za tych tylko spośród nich, którzy uwierzyli. Można z łatwością wyciągnąć wniosek z jego modlitwy i oświadczenia: „Mój syn był spośród mojej rodziny”, że myślał o swoim synu jako o wiernym. Jego syn był wiernym z zewnątrz, ale nie naprawdę. Nie ukazał żadnej oznaki niewiary, którą skrywał w swoim sercu; w rzeczywistości był on hipokrytą. Jest to widoczne w odpowiedzi Wszechmogącego „o czym nie masz wiedzy”. W oryginalnej wypowiedzi Noego, która została przetłumaczona jako Panie mój, oto mój syn należy do mojej rodziny (jako wierzący), Twoja Obietnica jest z pewnością prawdą (i ziści się wobec wierzących członków mojej rodziny), a Ty jesteś najsprawiedliwszym z sędziów. wtrącone frazy (jako wierzący) oraz (i ziści się wobec wierzących członków mojej rodziny) nie są tam, lecz są one domyślne. Jego zamiarem poprzez to wezwanie było więc odkrycie Boskiego zamiaru bądź mądrości w zatopieniu osoby, o której myślał, że jest wierna. Bóg Wszechmogący poinformował go o fakcie, iż jego syn nie był wiernym i uprzedził go przed kierowaniem jakichkolwiek próśb za niewierzącego. Koran jest cudem elokwencji, ekspresji i siły wyrazu. Jeżeli w historii o Noah zawartej w tej księdze wspomniany jest tak niewielki detal, to dlatego, że jednym z jego istotnych celów jest przekazywanie przykładowych epizodów z misji Proroka. Po objawieniu tej sury dokonał się podział wielu rodzin w Mekce na wiernych (wierzących) i niewiernych (niewierzących).

(Noe) powiedział: „O, Panie mój! Szukam schronienia u Ciebie przed tym, abym prosił Cię o coś, o czym nie mam żadnej wiedzy. A jeśli mi nie przebaczysz i nie okażesz mi miłosierdzia, to w istocie będę pośród tych, którzy przegrali”.

Zostało mu nakazane: „Zejdź na ląd w pokoju i bezpieczeństwie (pochodzącym) od Nas, a także z błogosławieństwami dla ciebie i dla społeczności (wiernych), które są z tobą (i które zostaną zrodzone z nich i z ciebie). (Będą również inne) społeczności (niewiernych) i My damy im radować się przez pewien czas. A potem nawiedzi ich kara bolesna od Nas”.^[14]

[14]Istnieją kontrowersje na temat tego, czy Potop objął całą ziemię, czy też był zjawiskiem lokalnym. Na tyle, na ile możemy zrozumieć z tego wersetu, Potop miał miejsce w zaludnionej części świata i objął wszystkich żyjących wówczas ludzi. Zostało powiedziane wcześniej (sura 7, przypis 15), iż Potop miał miejsce w Mezopotamii i sąsiadujących rejonach. Jednakowoż istnieją pewne różnice w opiniach na temat góry, na której zatrzymała się Arka. Według Biblii, była to góra Ararat. Koran nazywa to al-Dżudi. Al-Dżudi oznacza wzgórza i nie stoi to w sprzeczności ze zdaniem mówiącym, iż jest to góra Ararat. Z drugiej strony, istnieje góra położona na południe od jeziora Van w Turcji, której wysokość wynosi 2350 m n.p.m., znana jako Góra Dżudi. Lokalni przywódcy plemion utrzymują, że Arka dopłynęła do wysokiego punktu na grzbiecie Góry Dżudi i że jej pozostałości wciąż znajdują się na szczycie. Góra Dżudi góruje nad równiną Mezopotamską i jest godna uwagi ze względu na wiele ruin archeologicznych znalezionych w niej i dookoła. Istnieje również wiele odniesień do tej góry w historii starożytnej. Sennacherib (700 p.n.e), król asyryjski, wyrzeźbił swoje reliefy w skale na jednym ze stoków góry. Nestorianie (odłam chrześcijański) wybudowali kilka klasztorów dookoła góry, włączając w to jeden na szczycie, znany jako „Klasztor Arki”. Został zniszczony przez piorun w 766 n.e. W 1910 Gertrude Bell zbadała teren i odnalazła strukturę kamienną znajdującą się na szczycie w kształcie statku, która była znana przez tubylców jako „Sef ì ne-i Neb ì Nuh” (Statek Noego). Bell doniosła także, że 14 września każdego roku chrześcijanie, żydzi, muzułmanie, sabejczycy i jazydzi gromadzą się na górze, by uczcić ofiarę Noego. W 1949 roku dwóch tureckich dziennikarzy twierdziło, iż widziało Arkę na tej górze, a był to staNie jest możliwe, by stały one w sprzeczności tek mierzący 150 metrów długości… z jego opisami wydarzeń historycznych, tak Jest inna góra w Turcji zwana Dżudi, leżąwięc cokolwiek przepowiada, albo stało się ca 32 kilometry od Góry Ararat. W wydafaktem, albo stanie się faktem, gdy przyjdzie niu z 16 stycznia 1994 gazeta „The Observer” na to czas. To, co powinni zrobić badacze, to (Londyn) opublikowała wiadomość, że grudokonywać swoich badań w świetle Koranu. pa naukowców odnalazła Arkę Noego na tej górze. Niektórzy badacze, zarówno muzułmanie, jak i chrześcijanie, są zdania, że Ararat cie, nie jest możliwe, by Wysłannik Boga znał wspomniany w Biblii jest nazwą nie góry, lecz historie Proroków i ich ludzi. Jednakże, opierarejonu, w którym znajduje się Góra Ararat, i jąc się na Boskim Objawieniu i z nieskończodlatego przybicie Arki do al-Dżudi lub na Aranym przekonaniem co do swojej misji, przerat nie jest sprzeczne (www.arksearch.com/ kazał on zarówno historie minionych narodów, najudi.htm; www.trustthebible.com/ark.htm). jak i wiele przepowiedni dotyczących waż-

To są relacje o przykładowych wyda-

A do Adyjczyków posłaliśmy ich przyniosłeś nam wyraźnego znaku (któbrata Huda. I on powiedział (do nich:) ry by potwierdził twoje Posłannictwo). „O, ludu mój! Czcijcie jedynie Boga! Nie zamierzamy się wyrzec naszych Nie macie innego Boga poza Nim. Wy bogów jedynie dlatego, że ty tak mówisz. wymyślacie tylko kłamstwa (i przypisujecie Bogu współtowarzyszy). A tym bardziej nie wierzymy tobie. I R A K R 5 4. My mówimy tylko, że jacyś nasi bogowie nawiedzili cię złem”. Hud odrzekł: „Oto wzywam Boga na świadka, a i wy bądźcie (moimi) świadkami, że nie mam udziału w tym, co wy przypisujecie (Bogu) za współtowarzyszy

O, ludu mój! Ja nie żądam od was za rzeniach, o tym, co Niewidzialne (w czasie to (głoszenia Przesłania od Boga) żadnej i przestrzeni i nieosiągalne dla zmysłów). zapłaty; moja zapłata jest tylko u Tego, My objawiamy je tobie (o, Wysłanniku). który mnie stworzył. Czyż się nie zastaAni ty, ani twój lud przedtem ich nie znanowicie i nie zrozumiecie? li. Przeto (widząc że nie ma zasadniczej^[15]

[15]Z jednej perspektywy Koran ukazuje nych przyszłych wydarzeń. Jest to wyzwanie wiele historii minionych narodów oraz przedla wszystkich wieków i ludzi, włączając w to powiednie dotyczące bliskiej bądź odległej historyków i innych badaczy, i jest jednym z przyszłości. Niektóre z tych przepowiedni są niezaprzeczalnych dowodów jego Proroctwa. jasne, a inne domyślne lub stanowią aluzję. Tygrys Tygrys Eufrat Lud Noego Lud Lud Noe Lud Noego Lud Noego Noego g Jak zostało powiedziane w tym werse-

O, ludu mój! Błagajcie waszego różnicy pomiędzy warunkami, w jakich Pana, aby wam wybaczył (grzechy, jakie poszczególni Wysłannicy wypełniali swodotąd popełniliście), i zwróćcie się do je Posłannictwo, i reakcją, jaka ich spoNiego skruszeni, aby zesłał na was z nietykała) bądź cierpliwy (wobec ich zachoba deszcz obfity i dodał siły do waszej wania i trwania w niewierze). (Ostateczny siły. Nie odwracajcie się zatem jak niei szczęśliwy) wynik będzie z korzyścią dla wierzący grzesznicy”. bogobojnych i pobożnych.

Oni powiedzieli: „O, Hudzie! Nie

Poza Nim (a Jego tylko mam za Boga i Pana). Dlatego spiskujcie przeciwko mnie, wszyscy razem, i nie dajcie mi wytchnienia!

Ja złożyłem swoją ufność w Bogu, moim Panie i waszym Panie. Nie ma takiego stworzenia, którego by On nie przytrzymywał za grzywę i nie miał pod Swoją całkowitą kontrolą. Zaprawdę, mój Pan jest na drodze prostej. (On zarządza wszystkim, co istnieje i egzekwuje Swoje dekrety sprawiedliwie).

Jeśli się odwrócicie (od Posłannictwa, które wam obwieszczam, to wiedzcie, że) głosiłem wam to, z czym zostałem do was posłany. Mój Pan (jeśli wciąż będziecie odrzucać wiarę) sprawi, że zastąpi was inny lud, gdy tymczasem wy nie potraficie zaszkodzić Mu w najmniejszej mierze. Zaiste, mój Pan obserwuje i zapisuje wszystkie rzeczy”.

A kiedy przyszedł Nasz rozkaz (albowiem Adyjczycy wciąż odrzucali Posłannictwo), ocaliliśmy Huda i tych, którzy wierzyli wraz z nim – dzięki Naszemu miłosierdziu (i ich wierze, prawości oraz cierpliwości). Ocaliliśmy ich od surowej kary.

Tacy byli Adyjczycy. Uparcie odrzucali Objawienia swego Pana (znaki i cuda dowodzące Jego Jedności wraz ze wszystkimi zasadami wiary) oraz buntowali się przeciwko Jego Wysłannikom, i szli za każdym upartym tyranem.

I przekleństwo miało im towarzyszyć w tym świecie i w Dniu Zmartwychwstania. Bez wątpienia, Adyjczycy nie uwierzyli w swego Pana, pełni niewdzięczności. Przeto precz z Adyjczykami, ludem Huda!

A do (ludu) Samud posłaliśmy ich brata Saliha (aby był dla nich Wysłannikiem, niosącym to samo Przesłanie): „O, ludu mój! Czcij jedynie Boga, albowiem nie masz innego boga poza Nim. On cię podniósł z ziemi i osiedlił na niej, zapewniając godność i dobrobyt. Proś Go zatem o przebaczenie (za grzechy, jakie dotąd popełniłeś) i zwróć się ku Niemu skruszony. Oto mój Pan jest bliski, wysłuchujący (wołania wszystkich istot)”.

Usłyszał w odpowiedzi: „O, Salihu! Przedtem byłeś dla nas źródłem nadziei. Czyż teraz zabronisz nam czcić to, co czcili nasi ojcowie? Zaiste, jesteśmy teraz w prawdziwym zwątpieniu co do tego, do czego nas wzywasz”.

On odpowiedział: „O, mój ludu! Cóż myślisz? Jeśli ja opieram się na jasnym dowodzie od mojego Pana i On obdarzył mnie swoim miłosierdziem, to któż mógłby mi pomóc przeciwko Bogu, jeślibym okazał Mu nieposłuszeństwo? Wy powiększylibyście tylko moją stratę.

O, ludu mój! Ta oto wielbłądzica od Boga jest znakiem dla was (który pragnęliście zobaczyć, zanim uwierzycie). Zatem, pozwólcie jej paść się na ziemi Boga i nie przyczyniajcie jej żadnego zła, ażeby nie pochwyciła was kara bliska”.

Lecz oni (nie potrafili znieść jej widoku, gdyż była dowodem prawdziwości Salihowego Posłannictwa i) zabili ją w okrutny sposób. Wtedy on (Salih) powiedział: „Radujcie się w swoich

Przeto, kiedy nadszedł Nasz osąd, byli (w postaci ludzkiej) do Abrahaocaliliśmy Saliha i tych, którzy uwierzyli ma z radosnymi wieściami. Powiedzieli: wraz z nim – dzięki Naszemu miłosier„Pokój!”, a on (odpowiadając na pozdrodziu (i ich wierze, prawości oraz cierpliwienie) rzekł: „Pokój!” i natychmiast wości) od hańby tego dnia. Doprawdy, przyniósł pieczone cielę. twój Pan jest Potężny, Pełen chwały, a

I straszliwy podmuch dotknął tych, wątpliwości (gdyż ich zachowanie wydaktórzy popełnili największą niesprawieło mu się dziwne) i odczuwał wobec dliwość (przypisując Bogu współtowanich obawy rzyszy) i leżeli w swoich domostwach bez życia, twarzami do ziemi, się! Zostaliśmy posłani do ludu Lota”.. Oni powiedzieli: „Nie lękaj^[16]

[16]Zgodnie z istniejącymi przekazami dotyczącymi zwyczajów w regionie, gdzie żył Prorok Abraham, jeśli gość odmówił spożycia podanego mu jedzenia, znaczyło to, że ta osoba miała złe intencje. Dlatego właśnie Prorok Abraham lękał się gości.

Jak gdyby nigdy nie żyli tam w domostwach życiem jeszcze przez trzy pomyślności. Bez wątpienia, lud Samud dni (a potem nastąpi wasze unicestwienie uwierzył w swego Pana (i był nienie). To jest groźba, która nie okaże się wdzięczny). Przeto, precz z ludem Samud! fałszywa”.

A Nasi (niebiańscy) posłańcy przy-

Lecz kiedy zobaczył, że ich ręce nie Jego Moc nieodparta. sięgają do niego, zaczął mieć co do nich

Tymczasem jego (bezpłodna i będąca w podeszłym wieku) żona poczuła, że menstruuje (i uśmiechnęła się); a My daliśmy jej radosną wieść o Izaaku (i jego narodzinach), a po Izaaku - o (jego synu) Jakubie.^[17]

[17]Czasownik, wykorzystany w tym wersecie (DaHiQa) oznacza zarówno menstruację, jak i uśmiechanie się. i (at-) Tabatabai, uznani uczeni współcześni są zdania, że kobieta ta uśmiechała się, gdyż poczuła miesiączkę – pomimo swego podeszłego wieku (Kur’an’dan Idrakc, 1:196).

Ona rzekła: „Biada mi! Czyż mam urodzić dziecko teraz, kiedy jestem starą kobietą, a ten mój mąż jest (także) starcem? Zaprawdę, to byłaby rzecz osobliwa!”

Oni (posłańcy) rzekli: „Czyż zadziwia cię rozkaz Boga?” O, ludzie domu, niech będzie nad wami Miłosierdzie Boga i Jego błogosławieństwa. On jest Godzien wszelkiej chwały (jako Pan, który spełnia wszystkie potrzeby swoich sług) i (jest) Wzniosły”.

I kiedy lęk opuścił Abrahama i została mu obwieszczona wieść radosna, zaczął się spierać z Naszymi posłańcami, wstawiając się u Nas za lud Lota.

Abraham był w istocie najłagodniejszym, najczulszym (człowiekiem), stale zwracającym się ku Bogu całym swoim sercem.

„O, Abrahamie! Odstąp od tego! Oto przyszedł już rozkaz od twojego Pana i

I kiedy Nasi posłańcy przybyli do

A jego lud pospieszył ku niemu, Locie! My jesteśmy posłańcami twojepędzony nieczystą żądzą – podobnie go Pana! Tamci cię nie dosięgną. Wyrusz jak już wcześniej popełniał tak wstrętzatem ze swoją rodziną, kiedy zostanie ne czyny. Lot rzekł: „O, ludu mój! Oto jeszcze część nocy, i niech nikt z was moje córki. One są dla was całkowicie się nie odwraca; i wszyscy, wyjąwszy czyste (i poślubiając je, możecie zaspotwoją żonę (posłuchają tego rozkazu), koić swoje pragnienia). Lękajcie się Boga albowiem to, co ma dosięgnąć tamtych, i nie okrywajcie mnie hańbą wobec dosięgnie także ją moich gości. Czyż nie ma pośród was czasem jest poranek. A czyż poranek nie człowieka prawego?” jest blisko?”. Ich wyznaczonym Morze Śródziemne Palestyna Zniszczone miasta ludu Proroka Lota Sodoma i a i a i Gomora^[19]

[19]Syn Noego i żona Lota byli spośród niewiernych, którzy zostali zniszczeni. Jest to bardzo ważne ostrzeżenie dla wszystkich ludzi. Dla tego, by być uratowanym, zawsze musimy szukać ucieczki w Bogu i błagać Go, aby uchronił nasze serca od zejścia z Prostej Ścieżki. Jezioro Tyberiadzkie e Jarmuk Amman Jerycho Petra Petra

Oni powiedzieli: „Dobrze wiesz, że zmierza ku nim kara, której się nie da my nie mamy prawa do twoich córek, i z odwrócić”. pewnością wiesz, czego pragniemy”.^[18]

[18]Przytaczając niektóre ważne epizody z wczesnych okresów życia Proroków w kontekście głównych tematów tej sury, Koran włącza ten epizod z życia Abrahama, niech będzie z nim pokój Boga. Daje to do zrozumienia, że nawet pośród największych zniszczeń zawsze istnieje nadzieja na przyszłość wiary, niczym nasionko, któremu przeznaczone jest wyrosnąć na wielkie drzewo. Gdy wielu ludzi zostało zniszczonych przez swoją upartą niewiarę, złe uczynki, niemoralne zachowania oraz niepokoje i zepsucie, jakie szerzyli na ziemi, Abraham spłodził dwóch synów – Ismaila i Izaaka – z których wyrosły dwie gałęzie niosące Wysłanników i dzięki łasce których dzieje ludzkości weszły w zupełnie nową fazę. Tak więc poprzez ten epizod z życia Abrahama, ojca wszystkich Jerozolima Hebron Gaza wielkich Wysłanników, którzy nadeszli po nim, Koran pociesza Ostatniego Wysłannika, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, tak jak i jego towarzyszy, którzy cierpieli wielkie prześladowania z rąk mekkańskich politeistów, i daje dobrą nowinę o nowym nasieniu, które już wykiełkowało pod ziemią, by wyrosnąć na wspaniałe drzewo. Ta prawda dotyczy wszystkich podobnych okresów, aż do Dnia Zmartwychwstania.

On rzekł: „O, gdybym miał wystarLota, zmartwił się z ich powodu, alboczającą siłę, aby się wam przeciwstawić, wiem czuł się bezsilny i niezdolny do albo gdybym mógł oprzeć się na mocnej ich ochrony. I rzekł: „Oto dzień niepodporze!” szczęsny”.

Oni (posłańcy) powiedzieli: „O,

Kiedy przeto przyszedł Nasz osąd, obróciliśmy w ruinę (owe grzeszne miasta) i obsypaliśmy je deszczem kamieni z palonej gliny – warstwami,

Oznaczonymi przez twojego Pana (a każdy z nich przeznaczony był dla innego grzesznika). I one nigdy nie są daleko od czyniących niesprawiedliwość (we wszystkich czasach i miejscach).^[20]

[20]Koraniczna prezentacja unicestwienia starożytnych ludów, zwłaszcza ludu Lota, odnosi się do nieszczęść, które dzisiaj określamy jako „naturalne” i o których myślimy, że je rozumiemy i przypisujemy je naturze. Wydaje się, iż ludzie Lota zostali zniszczeni przez straszną erupcję wulkaniczną, prawdopodobnie połączoną z silnym trzęsieniem ziemi. Teren, na którym żyli ci ludzie, zapadł się w ziemię; można powiedzieć, iż miejsce to zostało starte z powierzchni ziemi. Jaka by nie była katastrofa, w której zostali zniszczeni, to Bóg jest Tym, który zarządził ich unicestwienie i On je wykonał. Lecz skoro świat jest królestwem mądrości, a istoty ludzkie są wyposażone w wolną wolę, Bóg działa zza zasłony przyczyn. Anioły reprezentują Jego działania na świecie i pracują jako Jego „urzędnicy”. Każde zjawisko w „przyrodzie” jest związane z aniołem, Do tego stopnia, że nawet kropla deszczu spada razem z nim;, który jest za nią odpowiedzialny. Nic nie może być przypisane przypadkowi, gdyż wszechobejmująca Wola Boga przeważa. To On jest Tym, który stwarza wszystko i nic nie pojawia się bez Jego kontroli ani pozwolenia. Jednym z powodów, dla których Bóg działa na tym świecie zza zasłony przyczyn bądź przyczyn i skutków, jest to, że ludzki rozsądek nie może dostrzec sensu w wydarzeniach takich jak śmierć, choroby i niepowodzenia. Jeśliby Bóg był bezpośrednio zaangażowany w takie zdarzenia, ludzie mogliby przypisywać Jemu szpetotę widoczną w nich samych i byliby skłonniejsi do popełniania wielkich grzechów. Ale jako że Bóg ma dla nas wszystkich miłosierdzie, umieścił pomiędzy Sobą a zdarzeniami przyczyny i ocalił nas przed popełnianiem takich błędów. Ludzie przypisują zatem pozornie złe zdarzenia takie jak śmierć, choroba i niepowodzenia takim właśnie przyczynom. Lecz to nie powinno powstrzymać nas od poszukiwania Boskich zamiarów stojących za tymi wszystkimi zdarzeniami, po to, by prosić Boga o przebaczenie naszych grzechów i byśmy modlili się do Niego w celu otrzymania łask. Tak jak to miało miejsce w przypadku ludzi wymienionych w Koranie, jeśli zło obejmuje wszystkich ludzi, Bóg może wszystkich zniszczyć. Jednakże w wielu przypadkach widzimy, iż bardziej niż niewierni, wierni są poddani Boskiej karze, która pojawia się w formie, którą błędnie nazywamy katastrofami naturalnymi. Jest tak dlatego, iż poważne sprawy i ciężkie przestępstwa są przedmiotem rozstrzygnięć wyższych trybunałów, gdy z kolei te mniejsze są rozwiązywane przez te zwykłe. Podobnie kara za większą część grzechów niewiernych została odroczona do Ostatniego, Najwyższego Sądu, gdy wierni są najbardziej karani na tym świecie w ramach odpłaty za ich grzechy i niepowodzenia w podporządkowaniu się Boskim prawom Religii i życia. Jednak, tak jak to miało miejsce z ludźmi wymienionymi w Koranie, jeśli popełnione grzechy i przestępstwa przekraczają pewne granice, Bóg może ukarać niewiernych także na tym świecie. Bóg zwykle nie wybiera między dobrym a złym bądź niewinnym i winnym w katastrofach, które są rezultatem złych czynów większości, w takich nieszczęściach jak trzęsienia ziemi i powodzie, które przychodzą w formie zniszczenia. Takie klęski dotykają każdego, gdyż są częścią przygotowanych dla nas sprawdzianów i prób. Jesteśmy sprawdzani na tym świecie, gdzie Bóg otwiera drzwi przyczynie, po to, by wiedzieć i wierzyć w Niego - i jako że On dał ludzkości wolną wolę, nigdy nie działa tak, by zmusić nas do wiary. Jeśliby miał wybierać pomiędzy wiernymi i niewiernymi w każdej klęsce, to byłoby tak, jakby napisał On Swoje Imię na niebie z gwiazdami, i każdy czułby się zmuszony do wiary. Ważne jest to, by każdy wierzył dzięki swojej wolnej woli. W zamian za stanie się ofiarą takich klęsk dobrzy i niewinni ludzie otrzymają wielką nagrodę w Życiu Przyszłym. Jest im przeznaczony inny rodzaj miłosierdzia: tak jak stracona własność niewinnych staje się niczym swoim prowadzeniu się, zostali uratowani od jałmużna dana biednemu i w ten sposób staje się trwała, ich śmierć w katastrofie może zniszczenia, które spadło na ludzi za ich sekbyć uznana za rodzaj męczeństwa i dlatesualną niemoralność. go da im wieczne życie w szczęśliwości. Z

A do Midianitów (posłaliśmy jako Wysłannika) ich brata Szu’ajba. On powiedział (głosząc to samo Przesłanie): „O, mój ludu! Czcijcie jedynie Boga, albowiem nie macie innego boga poza abyśmy porzucili to wszystko, co czciNim. Nie pomniejszajcie miary i wagi li nasi praojcowie, albo byśmy przesta(w swoich interesach). Oto ja widzę, że li czynić z naszym majątkiem to, co opływacie w dostatki (wzbogaciwszy się zechcemy? Zaprawdę, ty jesteś łagodny w sposób niedozwolony) i lękam się dla i prawy”. was kary Dnia wszechogarniającego.

O, ludu mój! Dawajcie pełną miarę i cie? Jeśli opieram się na jasnym dowowagę, zachowując doskonałą sprawiedlidzie od mojego Pana i jeśli On zaopawość, i nie wyrządzajcie ludziom krzywtruje mnie ze Swojego zaopatrzenia? I ja dy, pozbawiając ich tego, co słusznie do nie przeciwstawiam się wam (w nadziei nich należy. I nie czyńcie niegodziwości doczesnego zysku) w tym, czego wam na ziemi, powodując chaos i zepsucie. nakazałem unikać. Ja dążę jedynie –

To, co Bóg wam pozostawia (jako na ile zdołam – do (waszej) poprawy. sprawiedliwy zysk), jest dla was lepsze, Powodzenie mojej sprawy zależy jedynie jeśli jesteście wierzącymi. Lecz ja nie od Boga. W Nim złożyłem moją ufność jestem waszym strażnikiem”. i do Niego zwracam się zawsze całym^[21]

[21]Islam określa to, co jest dozwolone i tego powodu, że Bóg daje im wielką i wieczniedozwolone, by uporządkować stosunki ną korzyść ze stosunkowo małej i czasowej międzyludzkie. Przywiązuje niezwykle dużą trudności bądź cierpienia, takie klęski są dla uwagę do relacji pomiędzy ludźmi, do nienich przykładem Bożego miłosierdzia ukryteczynienia innym szkody, do osiągania zysków go w nieszczęściu. Niemniej jednak powinno dozwolonymi metodami i do całkowitego się zaznaczyć, że czasami Bóg używa takich powstrzymania się od osiągania korzyści nieklęsk do ukarania ludzi za to, że nie spródozwolonymi sposobami, takimi jak oszubowali nakazać tego, co jest dobre i zabrostwo, lichwa, kłamstwo i inne rodzaje nienić tego, co jest złe. Ponadto większość ludzi cnych praktyk. Mimo że, ogólnie rzecz biomogła uczestniczyć w jakichś nikczemnych rąc, islam zezwala na to, by ceny były deterdziałaniach grzesznej większości, zarówno minowane przez wolny i dozwolony rynek, aktywnie, jak i dając jej pośrednie lub beznie pozwala on na sprzedawanie dóbr za cenę pośrednie wsparcie, albo w jakiś inny sposób. wysoko przekraczającą przeciętną cenę rynW związku z przykładową historią ludu Lota, kową. Surowo zabrania wszelkiego oszustwa musimy także zaznaczyć, iż jako bezgrzeszny bądź umniejszania miary lub wagi. Mimo iż Wysłannik Boga, Lot był wolny od wszystludzie mogą myśleć, osiągają zysk poprzez kich grzechów, mniejszych i większych. Złe to niedozwolone postępowanie, to w rzeczyprowadzenie się przypisane Lotowi w Biblii wistości są oni stratni. Tylko ten, kto zacho(Pierwsza Księga Mojżeszowa, 19:30-38) jest wuje się zgodnie z prawami Boga, odnosi potwornym absurdem i stoi w sprzeczności korzyść, tak więc jest lepiej dla każdego, aby z tym, o czym mówi ten sam tekst – że on i jego córki, za to właśnie, że byli przykładni w był uczciwy w swoich transakcjach. „Faraon” jest powtórzony. Tak więc pierw-

Oni powiedzieli: „O, Szu’ajbie! Czyż twój rytuał modlitewny nakazuje ci, moim sercem.

On odrzekł: „O, ludu mój! Cóż sądzi-

Niech wasza niezgoda ze mną nie doprowadzi was do grzechu, aby was nie dosięgło to samo, co dosięgło lud Noego albo lud Huda, albo lud Saliha. A lud Lota nie mieszkał daleko od was.

Błagajcie waszego Pana o przebaczenie (grzechów, jakie dotąd popełniliście) i zwróćcie się ku Niemu skruszeni. Zaprawdę mój Pan jest Współczujący (szczególnie wobec Swoich sług, które się nawracają), Miłujący.

Oni powiedzieli: „O, Szu’ajbie! My nie rozumiemy zbyt wiele z tego, co mówisz i – doprawdy – widzimy, że jesteś pośród nas słaby. I gdyby nie twoje plemię (szanowane pomiędzy nami), to z pewnością byśmy cię ukamienowali na śmierć. A ty nie jesteś dla nas kimś, kogo byśmy obdarzali szacunkiem jako tego, kto ma nad nami władzę”.

On odrzekł: „O, mój ludu! Czyż bardziej lękacie się mocy mojego plemienia niż Boga, że traktujecie Go jak coś, co się wyrzuca za siebie i zapomina? Lecz z pewnością mój Pan ogarnia (swoją Wiedzą i Mocą) wszystko to, co czynicie.

O, mój ludu! Czyńcie zatem wszystko, co w waszej mocy; ja też czynię (wykonując swoje zadanie). W swoim czasie zobaczycie i dowiecie się, kto zostanie nawiedzony karą poniżającą i kto wypowiada kłamstwa. Wyczekujcie i obserwujcie, a jestem wraz z wami wyczekujący!”

Kiedy więc nadszedł Nasz osąd, ocaliliśmy Szu’ajba i tych, którzy uwierzyli wraz z nim – dzięki Naszemu miłosierdziu (i ich wierze, prawości oraz cierpliwości), a straszny, niszczący podmuch pochwycił tych, którzy postępowali niesprawiedliwie, i leżeli twarzami ku ziemi, bez życia, w swoich domostwach,

Jak gdyby nigdy nie żyli tam w

I oto posłaliśmy Mojżesza z Naszysłuszną wskazówką mi jasnymi znakami (cudami, mającymi go wspierać) i władzą oczywistą (pochodzącą od Nas).^[22]

[22]Subtelne znaczenie odkryte przez wielszy „Faraon” odnosi się do tyrana egipskiekiego tureckiego interpretatora Koranu, go, do którego Mojżesz został posłany, natoElmalılı Hamdi Yazıra, zawiera w sobie pewmiast drugi „Faraon” jest, bardziej niż imię ne piękno. Jako że tytuł „Faraon” jest używłasne, określeniem dotyczącym wszystkich ty w pierwszej części wersetu, zaimek „on” tyranów podobnych Faraonowi i ich rządom. odnoszący się do niego byłby oczekiwany w drugiej. Jednakowoż widzimy, że tytuł

Do Faraona i jego możnych, lecz oni dostatku. Dlatego precz z Madianitami, (jego lud, możni i wielu spośród Dzietak jak Samudyci zostali zabrani precz! ci Izraela) poszli za rozkazem Faraona. A rozkaz Faraona nie był sprawiedliwą i

On w Dniu Zmartwychwstania będzie szedł przed swoim ludem i poprowadzi go do Ognia (tak, jak zwierzęta prowadzone są do wodopoju)! Jakże zły to wodopój, do którego będą doprowadzeni!

I zostali obłożeni przekleństwem, aby podążało za nimi w tym świecie i w Dniu Zmartwychwstania. Jakże zły to podarunek, którym zostaną obdarowani!

100

Oto nieco wiadomości o pewnych miastach (które zostały zniszczone w przeszłości). My je tobie przekazujemy (o, Wysłanniku). Spośród nich niektóre jeszcze stoją, a inne wymarły jak wyżęte pole.

101

My nie wyrządziliśmy im niesprawiedliwości, lecz oni sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość. A kiedy nadszedł osąd twojego Pana, ich bóstwa, które zwykli byli wzywać poza Bogiem, nie były dla nich żadną pomocą. Powiększyły tylko ich zatratę.

102

Tak twój Pan ogarnia miasta, zajmując je, gdy pogrążają się w niesprawiedliwości. Zaiste, Jego zawładnięcie jest bolesne i srogie.

103

Doprawdy, w tym jest znak (nauka i ostrzeżenie) dla tych, którzy lękają się kary na Tamtym Świecie. Oto Dzień, kiedy cała ludzkość zostanie zebrana razem. I to jest Dzień, któremu będzie dane świadectwo (i doświadczą go wszystkie żywe stworzenia).

104

My nie odsuniemy go poza termin już (przez Nas) wyznaczony.

105

Tego Dnia – który nadejdzie – nie przemówi nikt, chyba że za Jego zezwoleniem. Pośród nich niektórzy będą nieszczęśliwi, a niektórzy szczęśliwi.

106

Jeśli chodzi o tych, którzy będą nieszczęśliwi (tego dnia, ze względu na uczynki, jakich dokonali), ci znajdą się w Ogniu, a tam ich udziałem będzie jęczenie i zawodzenie.^[23]

[23]Werset porównuje Faraona do ślepego ani On Sam nie jest zmuszony do czegokolwiek. Czyni to, co zechce uczynić. Jeśli istpasterza, a tych, którzy za nim poszli, do nieje wieczna szczęśliwość w Raju, to dlatebydła, i w ten sposób przestrzega nas przed go, że Bóg tak zechciał; jeśli istnieje wieczślepym naśladownictwem i niekorzystaniem z na kara w Piekle, to znów jest tak dlatego, że naszego rozsądku i wolnej woli do odnalezieBóg tego chciał. nia drogi prostej i pójścia nią. Zob. też 7:179.

107

Jeśli Bóg dotyka cię nieszczęściem, to nikt nie może go usunąć, jak tylko On; i jeśli On chce dla ciebie jakiegoś dobra, to nikt nie jest w stanie odwrócić Jego szczodrości. On sprawia, że ona dociera do tego, do kogo On zechce spośród Jego sług. On jest Przebaczający, Współczujący”. (I będą tam) przebywać tak długo, jak długo trwać będą niebiosa i ziemia, chyba że twój Pan zechce inaczej. Zaprawdę, twój Pan czyni to, co zechce.

108

Powiedz: „O, ludzie! Oto przyszła do was prawda od waszego Pana. Kto więc wybiera słuszną drogę, ten idzie nią jedynie dla swego własnego dobra; kto zaś wybiera zbłądzenie, ten błądzi na własną jedynie szkodę. Ja nie zostałem wyznaczony dla was na opiekuna, by przyjmować na siebie odpowiedzialność za was”. Co do tych zaś, którzy będą szczęśliwi (pobłogosławieni przez Boga wiarą i dobrymi uczynkami), ci będą w Raju – przebywając tam tak długo, jak długo trwać będą niebiosa i ziemia, chyba że twój Pan zechce inaczej. Oto dar nieustający!^[24]

[24]Wyrażenie chyba że twój Pan zechce inadługo trwać będą niebiosa i ziemia, to jest to czej jest zawarte w dwóch ostatnich wersew języku arabskim wyrażenie idiomatyczne, tach, szczególnie po to, by położyć nacisk na opisujące wieczność. W Dzień Sądu ziemia to, iż Bóg jest (Suwerenem) czyniącym, co zostanie przemieniona w inną ziemię, włatylko zechce, jak zostało wspomniane w werściwą dla innego świata, i będą też tam nieba (14:48). secie 107. Nikt nie może zmusić Go do czegoś Jeśli chodzi o wyrażenie tak długo, jak nej, która została przepisana Wysłannikowi,

109

Idź za tym, co ci zostało objawione, i zachowaj cierpliwość i stałość na swojej drodze, aż Bóg wyda Swój osąd. A On jest najlepszy w wydawaniu osądu. HUD S Współczującego! Nie miej zatem wątpliwości wobec tego, co oni (ci, którzy zbłądzili) czczą. Oni jedynie oddają cześć tak, jak czynili to w przeszłości ich ojcowie. Oto My wypłacimy im ich udział w pełni i niepomniejszony.^[26]

[26]Pod jednym względem werset ten ogranięty. Wysłannik, niech będzie z nim pokój i nicza pięć przepisanych modlitw, mimo że błogosławieństwo, nauczał, iż modlitwa jest określa dokładny czas każdej z nich. niczym rzeka płynąca pod czyimś domem. Modlitwy, które powinny być odprawiane Ten, kto kąpie się w niej pięć razy dziennie na początku i pod koniec dnia, mogą być rozujest oczyszczony z całego brudu (który mógł miane jako modlitwa południowa i popołusię do niego w trakcie przylepić). Nauczał dniowa. Jeśli tak jest, to słowo dzień oznacza również, że przepisane modlitwy mogą słuszerokie światło dzienne. Oryginalne wyrażeżyć jako pokuta za mniejsze grzechy popełnie godzinach nocnych bliskich jeszcze porze niane pomiędzy ich czasami (Muslim, „Tahadziennej brzmi zulaf, które jest w liczbie mnora”, 16). Koran oświadcza, iż przepisana modligiej. W języku arabskim liczba mnoga dotytwa powstrzymuje człowieka od popełniaczy co najmniej trzech rzeczy, toteż można nia nieprzyzwoitości i innych rodzajów złych dojść do wniosku, iż słowo zulaf odnosi się do uczynków (29:45). Służy także jako ekspiatrzech modlitw, które powinny być odprawiacja i sposób na proszenie Boga o przebaczenie. ne w czasie nocy; tj. wieczorna, późnowieczorPodobnie jakikolwiek dobry uczynek uczyna oraz modlitwy o świcie i poranku. Mimo że niony tuż po złym może sprawić, że ten zły jest to wyraźne znaczenie wersetu, który mówi zostanie wybaczony. Jest więc nader wskazao pięciu czasach modlitwy na dzień, te czasy ne, by człowiek czynił dobro natychmiast po mogą nie być dokładnymi czasami codzienjakimkolwiek popełnionym złu. Oczywiście, nych przepisanych modlitw. nie znaczy to, że możemy z premedytacją czyModlenie się pięć razy dziennie zostanić zło, jeżeli tylko natychmiast potem odprało przepisane muzułmanom w czasie Wzniewiamy modlitwę. Raczej, tak jak przepisana sienia Wysłannika w jedenastym roku jego modlitwa, czynienie dobrego dzieła po złym misji. Dlatego też pięć czasów wspomnianych ma na celu kształcenie i powstrzymanie osoby w wersecie może odnosić się tylko do Wysłanod popełniania kolejnego zła. Na to wskazuje nika, a jeden z trzech czasów w nocy może zdanie Z pewnością dobre uczynki wymazują złe uczynki. być czasem tahadżdżud, modlitwy późnonocPrzepisana modlitwa jest filarem Reli-

110

Zaiste, My daliśmy Mojżeszowi Księgę i stała się ona przedmiotem niezgody (tak jak i Księga, którą tobie, Wysłanniku, objawiamy. Przeto się nie smuć). Gdyby nie dekret już wydany przez twego Pana (odsuwający ostateczny osąd aż do wyznaczonego czasu) to sprawa pomiędzy nimi zostałaby rozstrzygnięta. Oni (twój lud) żywią wielkie wątpliwości co do niej (co do Koranu).

111

Doprawdy, każdemu z nich twój Pan odpłaci w pełni za jego uczynki. Zaprawdę, On jest w pełni świadom wszystkiego, co oni czynią.

112

Idź za tym, co jest prawdziwie słuszne (w każdej sprawie dotyczącej religii), tak jak zostało ci nakazane – ty oraz ci, którzy nawrócili się wraz z tobą (ku Bogu, żałując swojego dotychczasowego życia); i nie przekraczajcie granic, schodząc z Prostej Ścieżki! Zaiste, On widzi dobrze wszystko to, co czynicie.

113

I nie skłaniajcie się ku tym, którzy czynią niesprawiedliwość (Bogu, przypisując Mu współtowarzyszy, oraz ludziom – naruszając ich prawa), aby nie dotknął was Ogień. Oto – poza Bogiem – nie macie opiekunów ani prawdziwych przyjaciół (lecz jeśli będziecie się skłaniać ku czyniącym niesprawiedliwość), nie otrzymacie (Bożej) pomocy.

114

(O, Wysłanniku) wykonuj modlitwę na początku i na końcu dnia oraz w godzinach nocnych bliskich jeszcze porze dziennej. Z pewnością dobre. Oto uczynki wymazują złe uczynki rada i przypomnienie dla pamiętających, którzy się zastanawiają.

115

I bądź cierpliwy i wytrwały (w czynieniu dobra, unikaniu błędów, a także w znoszeniu prześladowań, które cię dotykają na drodze Boga), albowiem Bóg nigdy nie dozwala na zmarnowanie nagrody tych, którzy poświęcają się czynieniu dobra, świadomi, że On ich widzi.

116

Gdyby tylko pośród pokoleń przed, wami (z których niektóre wytraciliśmy) byli ludzie o trwałych cnotach (takich jak wiara, wiedza i dobre uczynki, i których celem byłoby życie wieczne, i) którzy by ostrzegali przed chaosem i zepsuściami i byli ludźmi występnymi, oddaciem na ziemi! Spomiędzy nich czynili nymi gromadzeniu grzechów. to tylko nieliczni: ci, których ocaliliśmy.^[25]

[25]To zarządzenie polega na tym, że ludzkość nie chodzi tu zaś o świt lub wczesny poranek. na ziemi, na której została wyznaczona jako namiestnik, by ją ulepszyć, będzie miała swoje miejsce zamieszkania i zaopatrzenie aż do Dnia gii i najlepszym z dobrych czynów. Ten, kto Zmartwychwstania (2:36), i że odpłata za posłunie odprawia przepisanej modlitwy, nie może wznieść budynku Religii na fundamencie wiaszeństwo bądź nieposłuszeństwo wobec Reliry. Fundament, na którym nie został zbudogii jest zwykle odroczona do Życia Przyszłego. wany budynek, może być z łatwością usu-

117

I nigdy sposób postępowania twojeLecz ci, którzy czynili niesprawiedliwość go Pana nie był taki, aby niszczyć miasta (Bogu, przypisując Mu współtowarzyniesprawiedliwie, podczas gdy ich mieszszy, oraz ludziom – naruszając ich prakańcy byli ludźmi prawymi, zdecydowawa), zatracili się w pogoni za przyjemnonymi stale poprawiać siebie i naprawiać społeczność (w której żyli).

118

Gdyby twój Pan tego chciał (i gdyby zabrał ludziom wolną wolę), to uczyniłby całą ludzkość jedną społecznością (mającą taką samą wiarę, światopogląd i styl życia). Jednak (mając wolny wybór) nigdy nie przestaje się różnić (i kroczyć odmiennymi drogami, oddalając się od Prostej Ścieżki),

119

Za wyjątkiem tych, którym twój Pan okazuje miłosierdzie (i prowadzi ku Prostej Ścieżce ze względu na ich zasłu. To dlatego ich stworzył. I w ten gi) sposób spełni się słowo twojego Pana: „Ja z pewnością wypełnię Piekło dżinami i ludźmi (którzy na nie zasłużyli) – wszystkimi razem”.^[27]

[27]Bóg, Wszechsprawiedliwy i ponadto są korzyść z dobrych uczynków, uczynionych Wszechmiłosierny, którego Miłosierdzie obejw okresie dżahilijja (era przedmuzułmańska), muje wszystko, nigdy nie krzywdzi Swoich mówiąc: „Dzięki czemu innemu według ciebie stworzeń ani nie rozróżnia pomiędzy nimi. Bóg poprowadził cię do islamu?” (al-Buchari, On zawsze życzy im dobra. To, co musimy „Zakat”, 24). uczynić, to użyć naszej wolnej woli w słusznej sprawie. Niektóre zalety, takie jak prawmi, ich znaczenia i miejsca w ludzkim życiu i domówność, skromność, łagodność, altruizm, historii oraz Boskiej mądrości w nich zawarhojność, bycie wolnym od uprzedzeń oraz tej, zob. 2:213, przyp. 143; 3:19, przyp. 4; 5:48, powstrzymywanie się od takich złych uczynprzyp. 11; 10:93, przyp. 14, ków, jak kłamstwo, oszustwo, krzywdzenie

120

Wszystkie opowieści z przykładowych dziejów (wcześniejszych) Wysłanników opowiadamy tobie po to, aby umocnić nimi twoje serce. We wszystkich tych relacjach przychodzi do ciebie prawda, a także nauka i przypomnienie dla wierzących.

121

Powiedz tym, którzy nie wierzą: „Czyńcie wszystko, co w waszej mocy. My też czynimy (to, co stanowi naszą powinność).

122

I czekajcie, my również czekamy”.

123

Do Boga należy (pełna wiedza o tym, co) Niewidzialne w niebiosach i na ziemi i do Niego powróci wszelka sprawa (na Sąd Ostateczny). Przeto czcij Go i złóż w Nim swą ufność. Twój Pan nie jest nieświadomy ani niepomny tego, co czynicie.