بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1

Alif. Lām. Rā. (Oto) Księga, którą tobie zesłaliśmy, abyś wyprowadził ludzkość – za pozwoleniem ich Pana – z wszelkiej ciemności (duchowej, intelektualnej, społecznej, ekonomicznej i politycznej) ku światłu, na szlak Pełnego Chwały, którego Moc nieodparta, Godnego Chwały (który zaopatruje ich i wszelkie inne istoty, a także zaspokaja wszystkie ich potrzeby);

2

Boga, do którego należy wszystko, co znajduje się w niebiosach, i wszystko, co znajduje się na ziemi. Biada niewierzącym ze względu na srogą karę.

3

Ci, którzy życie tego świata miłują bardziej od Wieczności i odpychają (ludzi) z drogi Boga, starając się, aby wyglądała na krętą – zaprawdę, daleko zbłądzili.

4

My posłaliśmy każdego Wysłannika, aby przemawiał w języku swego ludu i aby dzięki temu mógł mu wyjaśniać (Przesłanie). Oto Bóg sprowadza z drogi prostej, kogo zechce, i prowadzi ku niej, kogo zechce. On jest Pełen Chwały, Jego Moc nieodparta, Mądry. (głosząc Nasze Przesłanie) o Dniach[1]

[1]Odnośnie do Boga wiodącego kogo chce na

5

Zaiste, posłaliśmy Mojżesza jako Boga” Wysłannika z Naszymi Objawieniami wszystkich cierpliwych i wytrwałych i znakami (cudami, aby go nimi wes(na Drodze Boga), a także wdzięcznych przeć), mówiąc: „Prowadź swój lud z (Bogu). ciemności ku światłu i przypominaj mu. Zaprawdę, w tym są znaki dla[2]

[2]Fraza Dni Boga odnosi się do doniosłych zbłądzenie i prowadzącego kogo chce, zob. wydarzeń historycznych, takich jak zniszczesura 2, przyp. 10; wersety 26-27, przyp. 23; nia dawnych społeczności, punkty zwrotne w sura 6:39, przyp. 9. historii oraz wydarzenia eschatologiczne.

6

I (wspomnij), kiedy Mojżesz powiedział do swego ludu: „Wspomnijcie łaskę Boga wobec was, kiedy to On was wybawił od ludzi Faraona, którzy dotykali was najgorszym cierpieniem, zabijając waszych synów, a pozostawiając przy życiu kobiety (dla dalszego poniżania). W tym była ciężka próba od waszego Pana”

7

I (wspomnijcie także), kiedy wasz Pan ogłosił: „Jeśli będziecie wdzięczni (za Moje łaski), to Ja z pewnością dam wam więcej. Jeśli jednak okażecie niewdzięczność, to – zaiste – Moja kara będzie sroga”.

8

A Mojżesz rzekł: „Nawet gdybyście wy i wszyscy ci, którzy są na ziemi, byli niewierzący i niewdzięczni, to z pewnością Bóg jest Bogaty i Samowystarczalny (jako Pan Wszystkiego, niezależny od Swego stworzenia), Godny Chwały (do którego należy wszelka chwała i wdzięczność)”.[4]

[4]Zob. sura 1:2, przyp. 6.

9

Czyż nie doszła do was relacja o przykładowych dziejach tych, którzy byli przed wami – o ludzie Noego, Adyjczykach i ludzie Samud, a także tych, którzy przyszli po nich? Nikt, poza Bogiem, nie ma o nich wiedzy prawdziwej. Ich Wysłannicy przybyli do nich z jasnymi znakami prawdy, lecz oni włożyli sobie ręce do ust (wyśmiewając się i złoszcząc, i nie będąc w stanie obalić głoszonych przez nich prawd) i rzekli: „Oto My nie wierzymy w to, co zostało tobie zesłane, i żywimy poważne wątpliwości wobec tego, do czego ty nas wzywasz”.

10

Ich Wysłannicy powiedzieli: „Czyż można mieć jakąkolwiek wątpliwość wobec (Istnienia, Jedności i Władzy) Boga, Stwórcy niebios i ziemi? On was wzywa, aby przebaczyć wam wasze grzechy i udzielić zwłoki aż do nadejścia wyznaczonego przez Niego terminu. (i nie unicestwiać was za wasze winy)”. Lecz oni odpowiedzieli: „Wy jesteście jedynie śmiertelnikami, jak my. I wy pragniecie odwieść nas od tego, co czcili nasi przodkowie. Przynieście nam zatem wyraźne dowody władzy”.[3][5]

[3]Wyjaśnienie tego wersetu, zob. sura 2:49, przyp. 56-58.

[5]Odnośnie do Boga ratującego i ułaskawiającego na określony czas, zob. sura 10:98, przyp. 20. Pokazuje to, iż ani jednostka, ani ludzie nie są podmiotem absolutnego determinizmu. Bóg Wszechmogący sądzi ich, ich życie oraz warunki otaczające zgodnie z ich własnym wyborem, stylem życia i uczynkami.

11

Ich Wysłannicy powiedzieli do nich: „My jesteśmy tylko śmiertelnikami, jak wy, lecz Bóg obdarza szczególną łaskawością, kogo zechce, spośród swoich sług. Nie możemy przynieść wam dowodu władzy (dla naszego posłannictwa), chyba że za pozwoleniem Boga. W Bogu muszą złożyć swoją ufność wierni.

12

Dlaczegóż mielibyśmy nie złożyć swojej ufności w Bogu, skoro On poprowadził nas ku naszym drogom. Oto my będziemy cierpliwie znosić wszystko to, tecznie zawiedziony był każdy uporczyczym nas zranicie. Niechaj więc wszyscy wy tyran, ci, którzy pokładają swą ufność – złożą

13

Ci, którzy nie wierzą, powiedzieli do

14

I z całą pewnością sprawimy, że zamieszkacie na tej ziemi po nich. To dzieła są jak popioły, w które gwałtowjest (Moja obietnica) dla tego, który się nie dmie wiatr w burzliwy dzień (i rozMnie lęka, jako (pełnego Majestatu) rzuca je wokół). Oni nie mają żadnej Boga, i który się obawia Mojej groźby”. władzy na niczym, co zgromadzili (aby czerpać z tego korzyść). Zaiste, oto błąd

15

Oni (zarówno Wysłannicy, jak i niei porażka największa. wierzący) prosili o rozstrzygnięcie i osta;

16

I oczekuje go piekło, a do picia ją w Bogu”. otrzyma cieknącą ropę[6]

[6]W szczególności niektórzy współcześni komentatorzy skłaniają się do pojmowania prawie wszystkich wyrażeń opisujących inny świat w sposób metaforyczny. Na przykład przekładają oni wyrażenie cieknąca ropa jako „woda najbardziej gorzkiego cierpienia”. Jest to zgodne z przypuszczeniem, iż inne życie jest życiem”duchowym”, które będzie doświadczane jedynie przez ducha. Prawda wygląda jednak inaczej. Ludzkość będzie wskrzeszona cieleśnie i duchowo i będzie doświadczać innego życia w sposób cielesny i duchowy. Nie jest jednak możliwe, byśmy poczuli dokładną naturę tamtego życia na podstawie życia doczesnego, tak więc Koran przedstawia tamto życie używając znajomych nam wyrażeń, których używamy w tym życiu. Ibn Abbas, gdy interpretował wyrażenie koraniczne: Zawsze, gdy otrzymują stamtąd owoce (różnorakich barw, kształtów, smaków i takie, które się stale odradzają), mówią: „To jest zaopatrzenie, które otrzymywaliśmy wcześniej”. Albowiem daje się im podobne (do tego, co otrzymywali zarówno na tym świecie, jak i poprzednio, w Ogrodach, znajome co do kształtu i barwy, ażeby nie były niepowabne ze względu na swą obcość) (2:25), powiedział, że wszystkie dary Raju przypominają te na świecie, lecz są zupełnie inne. Na przykład w Raju istnieją wszystkie rodzaje napojów i jedzenia (pasujące do niego), włączając w to wodę, mleko, miód, owoce itp., które posiadamy tutaj na tym świecie, lecz są one zupełnie unikalne dla innego świata i nie możemy dostrzec ich prawdziwej natury. Zasmakujemy ich zarówno w sposób cielesny, jak i duchowy w naszej egzystencji, która jest czysto unikalna dla innego świata. Podobnie w Piekle będzie cieknąca ropa i wrząca woda oraz pojawią się inne elementy kary wspomniane w Koranie, lecz one również będą unikalne dla innego świata. Z tej przyczyny tłumaczenie słów odnoszących się do Raju i form kary w Piekle w sposób figuratywny lub metaforyczny nie jest właściwe. Oznacza „podążanie za tym, o czym nie mamy wiedzy”, co jest zabronione w Koranie (17:36), i zapominanie, iż „słuch, wzrok i serce zostaną wezwane do złożenia za to rachunku”.

17

Będzie ją powoli sączył, lecz ledwie swoich Wysłanników: „Zaiste, wypędzimogąc ją przełknąć, a śmierć będzie go my was z naszej ziemi, o ile nie powróosaczać z każdej strony. On jednak nie cicie do naszej wiary i sposobu życia”. zdoła umrzeć, a przed nim – kara jeszWtedy objawił Wysłannikom ich Pan: „Z cze sroższa. całą pewnością unicestwimy czyniących niesprawiedliwość;

18

Oto podobieństwo tych, którzy nie wierzą w swego Pana: wszystkie ich

19

Czyż nie widzisz, że Bóg stworzył niebiosa i ziemię z prawdą (celowo, na mocnym fundamencie prawdy)? Jeśli zechce, to (dla wypełnienia zamysłu stworzenia) sprawi, że przeminiecie i powoła (w wasze miejsce) inne pokolenie (ludzkie).

20

Doprawdy, to nie jest dla Boga trudne.

21

Oni wszyscy pojawią się przed Bogiem. A wtedy ci, którzy byli słabi (na tym świecie i okazywali posłuszeństwo tyranom w ich niegodziwości) powiedzą tym, którzy byli wyniośli i prześladowali innych: „My szliśmy za waszymi rozkazami: czy zdołacie teraz odwrócić od nas choć część Bożej kary?” Ci drudzy odrzekną: „Gdyby Bóg nas poprowadził (ku drodze zbawienia), to my z pewnością poprowadzilibyśmy do niej także i was. Teraz jest nam oboZaprawdę, dla czyniących nieprawość jętne, czy będziemy zalęknieni albo też (którzy sami sobie wyrządzili szkodę i będziemy znosić cierpliwie: nie ma dla doprowadzili się do ruiny, odrzucając nas ucieczki!” Boga lub przydając Mu współtowarzy-

22

A szatan powie, kiedy sprawa zostaszy) przygotowana jest kara bolesna. nie rozstrzygnięta: „Z pewnością Bóg

23

Ci zaś, którzy uwierzyli i czynili dał wam prawdziwą obietnicę. Ja także dobre, prawe dzieła, zostaną wpuszczezłożyłem obietnicę, lecz jej nie dotrzyni do Ogrodów, przez które przepływają małem. I ja nie miałem nad wami żadrzeki, i zamieszkają tam za pozwoleniem nej władzy, poza tym, że zwracałem się swego Pana. Ich pozdrowieniem tam do was, a wy odpowiedzieliście na moje (pomiędzy sobą, a także pozdrowieniem wezwanie. Przeto nie wińcie mnie, lecz Boga i aniołów) będzie: „Pokój!” obarczajcie winą samych siebie. Ja nie

24

Czyż nie widzisz, jak Bóg przytamogę odpowiedzieć na wasze błaganie cza przypowieść o dobrym słowie: (dobre o pomoc ani nie potrafię pomóc samesłowo) jest podobne do dobrego drzewa, mu sobie. Odrzucam to, że wy przedtem którego korzenie mocno tkwią (w ziemi), przydawaliście mnie Bogu za współtowarzysza (pod względem wiary i czci)”. a gałęzie w niebiosach;

25

Ono rodzi swoje owoce o każdej porze, za pozwoleniem swego Pana. Bóg naucza ludzi przez przypowieści, aby się zastanowili nad nimi i czerpali z nich wiedzę.

26

A zepsute słowo podobne jest do zepsutego drzewa, wyrwanego z korzeniami z ziemi i niestabilnego.

27

Bóg umacnia tych, którzy wierzą, prawdziwym, mocnym słowem w życiu doczesnym i wiecznym. I Bóg sprowadza z drogi prostej (ludzi) niesprawiedli. wych. Bóg czyni, cokolwiek zechce[7]

[7]Dobre słowo to jakiekolwiek słowo wypowszędzie, gdzie przebiega i przynosi wielką korzyść ludziom. wiedziane i/lub każdy czyn wykonany czysto dla Boga i w zgodności z Jego przykazaniametaforycznym, jest również istotne w swym mi. Najlepsze słowa to wyznanie wiary, któpierwszym, dosłownym znaczeniu. Każde re brzmi Lā ilāha illa-llāh (Nie ma bóstwa, dobre słowo, w szczególności jeśli towarzyszą jak tylko Bóg). mu dobre uczynki, powoduje wzrost dobrych Jest to nasienie islamu zasadzone w sercu „drzew” w sercach (35:10). wiernego, a także w glebie. To drzewo wiary wyrasta poprzez praktykę, tak że jego gałępewnym słowem, to także prawda wiary. Jest zie sięgają do „światów niebieskich”. Ciąono stabilne i niezmienne. Dlatego wierni są gle owocuje w szlachetne i chwalebne czypewni w swojej wierze i zachowaniu. Nie ny i powoduje kwitnienie wspaniałej cywilipoddają się różnym prądom i są także pewzacji, albowiem serce, które jest połączone ze ni i wytrwali w swoich wysiłkach na drodze światami wyższymi, zawsze odbiera napływ Boga. Trzeba jednak pamiętać, że nikczemBożych darów. nikami są ci, którzy popełniają złe uczynki, Dobre słowo wiary to prawda i dlatego nie którzy wahają się w swoich myślach i odchomoże być zakorzenione w świecie doczesnym. dzą od prawdziwej wiary. Byle „podmuch” Jest dobrze umocowane i trwałe. Tak jak wystarczy, by się ugięli, a nawet zostali wykorzenieni. woda płynąca pod pianą (13:17), daje życie Harran Harran Alep eppo ep Damaszek Jerozolima Jerozolima Hebron (Al-Chalil) Giza Suez Synaj Synaj Zatoka Za Sueska S Prorok Abraham i jego wędrówki Dobre słowo, poza swoim znaczeniem To, co rozumie się pod prawdziwym, Teheran Babilonia Babilon Ur Bahrajn Medyna Mekka

28

Czy nie zastanawiasz się nad tymi, którzy zamienili Boże błogosławieństwo (wdzięczności i wiary) na niewdzięczność i niewiarę i sprawili, że ludzie osiedlili się w Mieszkaniu Upadku –

29

W Piekle, gdzie się będą prażyć? Jakże złe to miejsce do zamieszkania!

30

Oni przydali Bogu współtowarzyszy (jako bóstwa, „panów” i przedmioty czci) i w ten sposób sprowadzili z prostej drogi (siebie i innych ludzi). Powiedz: „Radujcie się (tym światem). Kresem waszej podróży jest Ogień”.

31

Powiedz tym spośród moich sług, którzy wierzą, że oni muszą wykonywać modlitwę w zgodzie z jej warunkami i wydawać z tego, w co ich zaopatrzyliśmy (z majątku, władzy i wiedzy) potajemnie i jawnie (dla Bożej sprawy i dla potrzebujących), zanim nadejdzie dzień, kiedy nie będzie handlu ani przyjaźni (które by przyniosły korzyść).

32

Bóg jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię i zsyła z nieba wodę, i przy jej pomocy wyprowadza dla was owoce jako zaopatrzenie. I On podporządkował wam okręty, aby pływały po morzu z Jego rozkazu. I On podporządkował wam rzeki.

33

I On uczynił słońce i księżyc stabilnymi w swym ruchu i (w ten sposób) poddał je wam. I podporządkował wam także noc i dzień. Mezopotamia Me M SYRIA IA Morze Śródziemne Morze Czerwone I R I R R A K R R A Pó Ą wysep Arabski

34

On obdarzył was (zaopatrzeniem) z tego wszystkiego, o co Go prosiliście. Gdybyście próbowali policzyć błogosławieństwa Boga, to nie moglibyście ich zliczyć. Oto ludzkość jest niepomiernie skłonna do czynienia niesprawiedliwości (grzechów i błędnych osądów) oraz do niewdzięczności.

35

I (wspomnij) kiedy modlił się Abraham: „O, Panie mój! Uczyń to miasto (Mekkę) bezpiecznym i uchroń mnie, a także moje dzieci (oraz wnuki i ich potomstwo) od tego, byśmy kiedykolwiek czcili bożki.

36

Mój Panie! Zaprawdę, oni sprowadzili z drogi prostej wielu ludzi. Dlatego kto idzie za mną, ten naprawdę należy do mnie; ten zaś, kto nie jest mi posłuszny… Zaprawdę, Ty jesteś Przebaczający, Współczujący.

37

O, Panie nasz! Osiedliłem część swojego potomstwa (Ismaila i jego potomków) w nieuprawnej dolinie w pobliżu Twojego Świętego Domu, ażeby oni – o, nasz Panie – wykonywali modlitwę. Przeto spraw, aby serca ludzi skłaniały się ku nim i daj im z owoców ziemi (poprzez handel), aby mogli okazywać wdzięczność (stale i ze szczerego serca, w mowie i w działaniu, wypełniając Twoje przykazania).[9]

[9]Podczas gdy Abraham mówi w wersecie 35 • tejże sury: Uczyń to miasto bezpiecznym, w 2:126 mówi: Mój Panie! Uczyń ją (dolinę nieuprawną) krainą bezpieczną i zaopatrz jej lud w owoce ziemi – tych spośród nich, którzy wierzą w Boga i Dzień Ostatni (2:126). Wtedy przybył ponownie do Mekki i wybudował Ka’bę wraz z Ismailem, i odprawił modlitwy wspomniane w 2:127-129. Następnie odbył ostatnią podróż do Mekki pod koniec swojego życia i ujrzał, że stała się ona miejscem zamieszkanym i wypowiedział modlitwy oraz suplikacje wspomniane w tej surze, wersety 35-41. Albo zaobserwował bałwochwalstwo wśród niektórych ludzi, albo obawiał się, że bałwochwalstwo może się tam pojawić i modlił się do Boga, by uratował od tego jego samego i potomstwo. Wygląda na to, iż pokój, nie mógł objąć całego swojego potomte modlitwy i suplikacje są ostatnimi, które stwa w swojej modlitwie do Boga, by uczypoczynił w Mekce. Prorok Ismail i jego dzieci nić je tym, które odprawia modlitwę; mówi on uczynili tam swoją siedzibę i ich liczba zaczęła spośród mojego potomstwa. Jak zostało powiesię zwiększać. To, że czasownik „wykonywać” dziane w przypisie 10 powyżej, jest to aluzja w wyrażeniu by wykonywali modlitwę jest w do wersetu 2:124, który mówi: wspomnijcie, liczbie mnogiej, w języku arabskim implikujak to Pan Abrahama doświadczył go rozkaje, iż podmiotem jest co najmniej trzech ludzi. zami i ciężkimi próbami (tym, że został wrzu-

38

O, Panie nasz! Ty z pewnością znasz wszystko to, co ukrywamy, jak i wszystko to, co wyjawiamy. Nic, co jest na ziemi lub w niebie, nie jest skryte przed Bogiem.

39

Wszelka chwała i wdzięczność należą się Bogu, który obdarował mnie, pomimo mojego podeszłego wieku, Ismailem i Izaakiem. Zaiste, mój Pan jest Słyszącym modlitwę.

40

O, mój Panie! Uczyń mnie tym, który wykonuje modlitwę zgodnie z jej warunkami (i podobnie wielu) spośród mojego potomstwa (tych, którzy nie są niegodziwi). O, Panie nasz! Przyjmij moją modlitwę![10]

[10]Zob. 2:124, przyp. 106. cony do ognia, lud jego rodaka Lota został

41

O, Panie nasz! Przebacz mi i moim rodzicom, a także wszystkim wiernym, w Dniu, kiedy dokona się rachunek”.[11]

[11]Ta modlitwa Proroka Abrahama, jednego zniszczony, a sam Abraham otrzymał rozkaz z pięciu największych Wysłanników, którego ofiarowania swego syna Ismaila), a on spełBóg wychwala jako społeczność (16:120) ze nił je doskonale. On (Bóg) rzekł: „Zaprawdę, względu na związek ze wszystkimi ludźmi, i uczynię cię imamem dla wszystkich ludzi”. przodka Proroka Mojżesza, Jezusa i MuhamOn (Abraham) powiedział: „(Czy wyznaczysz mada, niech będzie z nimi wszystkimi pokój, imamów) także spośród moich potomków?” została w pełni przyjęta przez Boga Najwyż(Jego Pan) odpowiedział: „(Wyznaczę spośród szego. Niektóre ważne kwestie w jego modlitych, którzy na to zasłużą. Ale) Moja umowa twie przyciągają szczególną uwagę: nie obejmuje czyniących zło”. Abraham wie• Gdy modli się za siebie, rodziców i potomdział, iż całe jego potomstwo nie będzie prastwo, wzywa Boga Wszechmogącego jako we i wierne modlitwie. Pokazuje to, że bycie mój Pan, wzywa Go natomiast jako nasz potomkiem prawej osoby, nawet jeśli jest to Pan, gdy modli się za wszystkich wiernych. wielki Wysłannik, nie wystarczy, aby uczynić W ten sposób uczy nas, jak wzywać Boga. z kogoś osobę szlachetną; nikt nie może zaliczać samego siebie do ludzi wybranych. Widać • Kładzie duży nacisk na codzienne modlitwy to w modlitwie Abrahama: Panie nasz! Uczyń obowiązkowe jako na najważniejszą z form nas muzułmanami, Tobie poddanymi, a z kultu i uznaje to za fundament poddania naszego potomstwa – wspólnotę Tobie oddasię Bogu i cel życia. Jest tak dlatego, ponieną (2:128). waż modlitwa, według słów Wysłannika Boga, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, jest filarem islamu, bez którego budowla islamu nie mogłaby zostać wzniesiona (al-Bajhaki, Szuab al-Iman, 3:39). Uważa on zaopatrzenie bądź bycie zaopatrzonym przez Boga za powód do okazywania Mu wdzięczności. Albowiem Bóg oczekuje wdzięczności od ludzi, gdy ich zaopatruje. Wdzięczność jest zarówno bramą, która otwiera się na wiarę, jak i jej głównym symbolem. Wdzięczność oznacza dostrzeganie źródła wszystkiego tego, co się posiada i przypisanie tego jego prawdziwemu Właścicielowi. Niszczy ona idola samouwielbienia i prowadzi do wiary w Boga i oddawania Mu czci. Przyjemność, którą Bóg umieścił w zaopatrzeniu – żywności, napojach, ubraniach i innych rzeczach – służy do wzbudzania wśród ludzi wdzięczności wobec Boga. Prorok Abraham, niech będzie z nim

42

Nigdy nie sądź, że Bóg jest nieświadom tego, co czynią niesprawiedliwi. On tylko odsuwa ich (karę) do dnia, kiedy ich oczy będą wpatrzone (i ogarnięte strachem);

43

Ci, którzy nie wierzą, mówią: „Ty nie jesteś Wysłannikiem zesłanym przez Boga”. Powiedz (im:) „Bóg wystarczy jako świadek pomiędzy mną a wami, a także (jako świadkowie) ci, którzy mają prawdziwą wiedzę Księgi”. IBRAHIM (ABRAHAM) N Współczującego! Pospieszą w strachu, z szyjami wyciągniętymi i głowami uniesionymi, a ich oczy będą utkwione w punkt, z którego nie mogą spoglądać. A ich serca okażą się puste (jakby wypełnione powietrzem).

44

I ostrzegaj ludzi przed Dniem, kiedy dotknie ich kara. A wtedy ci, którzy czynili nieprawość (przydając Bogu współtowarzyszy i popełniając inne ciężkie grzechy), powiedzą: „Panie nasz! Udziel nam na krótki czas zwłoki, my odpowiemy na Twoje wezwanie i pójdziemy za Wysłannikami!” (I ich usilna prośba spotka się z odpowiedzią:) „Czyż przedtem nie przysięgaliście, że nie spotka was upadek?

45

I wy zamieszkaliście w mieszkaniach tych, którzy sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość (przypisując Bogu współtowarzyszy i popełniając inne, ciężkie grzechy), i stało się dla was jasne, jak My z nimi postąpiliśmy. I My daliśmy wam przykłady (abyście zrozumieli prawdę i się poprawili)”.

46

Oni uknuli już swoje intrygi, lecz ich intrygi są we władzy Boga (całkowicie objęte Jego Mocą i Wiedzą), nawet gdyby mogły wstrząsnąć górami.

47

Przeto nie sądź, że Bóg nie dotrzyma Swojej obietnicy, którą złożył Wysłannikom. Zaprawdę, Bóg jest Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta; (On) jest Panem odpłaty (i kary za wszelkie niesprawiedliwości).

48

Tego Dnia, kiedy ziemia zostanie zamieniona na inną ziemię, i podobnie niebiosa, oni wszyscy pojawią się przed Bogiem, Jedynym, Wszechpotężnym Zwycięzcą.

49

Owego Dnia zobaczysz wszystkich tych niewierzących złoczyńców powiązanych nawzajem łańcuchami,

50

Odzianych w szaty ze smoły, a ich oblicza pokrywał będzie ogień,

51

Aby Bóg mógł odpłacić każdej duszy za to, co sobie zarobiła. Oto Bóg jest szybki w rachunku.

52

To jest jasne przesłanie dla ludzi, aby zostali przez nie ostrzeżeni i by wiedzieli, że On jest Bogiem Jedynym. I aby ludzie roztropni zastanowili się i byli świadomi.

255 / 604Strona