Nadejdzie rozkaz Boga (aby nieszczęlubnie sprzeciwiającym się prawdzie). ście dotknęło niewiernych i by zosta-

On zsyła anioły wraz z Duchem (życiodajnym Objawieniem) pochodząN cym od Jego (absolutnie czystych i niematerialnych królestw i) rozkazów, na kogo zechce spośród swoich sług (mówiąc): „Ostrzegajcie ludzi, że nie ma innego boga poza Mną! Przeto bądźcie Mi posłuszni i lękajcie się Mnie”^[1]

[1]Ludzkość, która podążała za wieloma tak nej Kasidat al-Bur’a Busiri mówi: „Drzewa zwanymi przewodnikami bądź przywódcami odpowiedziały na jego wezwanie, bijąc pokłojedynie po to, by być sprowadzoną z drogi, ny”. Gdy wezwał je, przychodziły do niego. otrzymała prawdziwe przewodnictwo poprzez To zrozumiałe, że całe stworzenie, ożywione Proroków. Ci słudzy Boga zostali stworzeni w celu wykonania szczególnego zadania. Ich bądź nieożywione, posiada określone znaczenie życie przypomina piękną symfonię, doskonai cel. W czasie swego pojawiania się stworzele harmonijną i zrównoważoną. Ich słowa są nie stało się „kosmosem” z „chaosu” i każda niczym słodkie melodie przenikające duszę. rzecz miała stać się głosem, który wychwalał Słucha ich całe stworzenie, ożywione i nieożyBoga. Niezwykła harmonia we wszechświecie wione. Drzewa i skały pozdrawiały Proroka ukazuje Istnienie i Jedność Boga. Nic nie jest Muhammada, niech będzie z nim pokój i błostworzone nadaremnie lub bez celu (The Mesgosławieństwo, tuż przed Proroctwem i w jego senger of God, 31).

On stworzył niebiosa i ziemię w prawdzie (celowo i na solidnych fundamentach prawdy). On jest absolutnie wzniosły – ponad wszystko to, co oni (Mu) przydają.

On stworzył człowieka ze zwykłej kropli płynu (nasienia), a jednak on staje się Współczującego! otwartym, zaciętym przeciwnikiem (samo-

I On stworzył trzody, z których czerli unicestwieni przy Końcu Czasów); piecie ciepło (ubrań) i inne pożytki, i z przeto (o, niewierni) nie proście o jego których macie pożywienie. przyspieszenie (żądając od Wysłannika

I w nich jest dla was piękno, kiedy przyjego sprowadzenia jedynie po to, by szydzić z tego i rzucić nań cień wątpliwopędzacie je (wieczorem) do domu, i kiedy ści). Niech On będzie pochwalony, (albowypędzacie je na pastwisko (o poranku)..

One niosą wasze ładunki do wielu krain, do których inaczej byście nie dotarli, chyba że z wielką trudnością dla was samych. Zaiste, wasz Pan jest Litościwy, Współczujący.

(On stworzył dla was) również konie, muły oraz osły – do jazdy wierzchem i dla ozdoby (jaką dodają waszemu światu). A (poza tym wszystkim, co widzicie, i o czym wiecie) On stwarza to, o czym nie macie żadnej wiedzy.^[2]

[2]Równolegle do rozwoju życia Bóg stwarza nowe rzeczy na użytek ludzkości i po to, by uczestniczyły w jej egzystencji, ozdabiając ją i wzbogacając. Dotyczy to zarówno roślin, jak i zwierząt, których istnienia nie jesteśmy teraz świadomi, lecz które mogą być odkryte w późniejszych czasach, tak samo jak odkrycia i wytwory ludzkie, które Bóg stwarza naszymi rękami. Werset ten implikuje również, że prócz wielu korzyści, które rośliny i zwierzęta przynoszą istotom ludzkim, służą im także do wzbudzania poczucia odczuwania cudowności oraz zdolności do docenienia piękna. Użyteczność oraz piękno świata naturalnego powinny wzbudzić najsilniejsze uczucia zależności i wdzięczności i za to istoty ludzkie winny składać dzięki Stwórcy ich oraz świata, który jest wokół nich.

U Boga, jako (waszego Stwórcy) spoczywa cel drogi (do której On poprowadzi i którą musicie podążać). A niektóre (drogi) są wykrzywione (wprowadzając w błąd tych, którzy nimi kroczą). Gdyby jednak Bóg chciał (nakazać drogę i nie obdarzać ludzi wolną wolą), to poprowadziłby was wszystkich (Swoją drogą).

On jest Tym, który zsyła z nieba wodę. Wy z niej pijecie i z niej (czerpią wodę) krzewy, przy których wypasacie swoje trzody.

Za jej pomocą On sprawia, że rosną dla was uprawy, oliwki, palmy daktylowe, winogrona i wszystkie (inne) rodzaje owoców. Z pewnością, w tym jest znak (ukazujący prawdę) ludziom, którzy się zastanawiają.

On uczynił noc i dzień, słońce i księżyc, aby wam służyły, a gwiazdy zostały podporządkowane z Jego rozkazu. Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi, którzy myślą i rozumieją.

I w tym, co On stworzył dla was na ziemi w różnych barwach (rodzajach i o różnorodnych cechach), jest doprawdy znak dla ludzi, którzy się zastanawiają i są świadomi.

I On rzucił na ziemię mocne góry, aby się z wami nie chwiała (podczas ruchu), oraz rzeki i szlaki, abyście mogli znaleźć swoją drogę.

Podobnie inne znaki (wskazujące szlak podróży). A oni znajdują drogę za pomocą gwiazd.

Czyż można przyrównać Tego, który stwarza, do tego, który nie stwarza? Czy wy się nie zastanowicie i nie opamiętacie?

A jeślibyście próbowali zliczyć błogosławieństwa Boga, to zliczyć ich nie zdołacie. Zaiste, Bóg jest Przebaczający, Współczujący (i zaopatruje Swoje sługi pomimo ich grzechów, a nawet odrzucenia wiary w Niego).

Bóg wie wszystko to, co skrywacie i co ujawniacie.

Lecz ci, których oni wzywają poza

(Oni są) martwi, a nie żyjący (i nie

Wasz Bóg jest Bogiem Jedynym, lecz serca tych, którzy nie wierzą w życie dzili ku zbłądzeniu. Spójrzcie! Jakże złe wieczne, odrzucają (tę prawdę oczywistą są ciężary, które oni na siebie nakładają! i zasadniczą, a także wiele innych prawd,^[6]

[6]Każda dusza zarabia jedynie dla sieal-Lat, al-Manat, al-Uzza, Ład, Suła, Jagus bie. I żadna dusza niosąca ciężar nie nosi – itp., zostało stworzonych w celu upamiętani nie ma nakazane nosić – ciężaru innej nienia osób, które nosiły te imiona i któ(duszy) (6:164) – jest to fundamentalna zasare kiedyś żyły i były szanowane przez sobie da prawa islamskiego oraz tradycji. Oznacza, współczesnych. Później ludzie ci zostaże nikt nie jest odpowiedzialny za grzech li wystawieni na ołtarze i ubóstwieni. Werinnej osoby bądź jej przestępstwo, jeśli set ten podkreśla, że niezależnie od tego, jak nie ma nic z tym wspólnego. Jednakowoż wielkie są w rzeczywistości bądź w spojwedług zasady: Ten, kto jest przyczyną, jest rzeniu ludzi takie osoby, które teraz już nie jak ten, kto czyni, ten, kto przyczynia się do żyją i nie wiedzą, kiedy zostaną wskrzeczegoś dobrego bądź złego, ponosi odpowieszone do życia, nie są w żadnym wypadku dzialność i otrzymuje nagrodę lub karę zgod„bóstwami” wartymi czci. nie ze swoim udziałem w tym czynie. W tej

Bez wątpienia, Bóg wie, co oni skrydamenty, i dach upadł na nich z góry, a wają i co ujawniają. On nie miłuje (ludzi) zadufanych w sobie. kara spadła na nich niespodziewanie.

Kiedy się im mówi: „Co zesłał wasz Bogiem, niczego nie stwarzają, lecz sami Pan (Wysłannikowi)? Oni odpowiadają: zostali stworzeni. „Baśnie starożytnych ludów”.^[3]

[3]Argumenty przedstawiane przez Koran są pozornie proste, lecz posiadają głębokie znaczenie. Jako że Koran ma na celu prowadzenie ludzi drogą Boga i jako że ogromna większość ludzi posiada podobny poziom zdolności intelektualnych, zwraca się do nich, uwzględniając ich poziom rozumienia. Niemniej jednak nigdy nie lekceważy tych o największej wiedzy oraz intelektualistów. Jest to jeden z najbardziej cudownych aspektów Koranu. Tylko ten, kto może stwarzać, może być bóstwem godnym czci. Jasno widzimy, że wszystko na świecie stale się zmienia, jest objęte przez czas i przestrzeń i że wszystkie rzeczy mają początek. Sam wszechświat również jest zmienny w czasie i przestrzeni i zmienia się w zależności od pewnych praw. Dlatego coś, co posiada takie atrybuty, może jedynie być stworzone i musi zawdzięczać swoje istnienie czemuś innemu niż ono samo. Coś stworzone nie może być stwórcą; musi mieć stwórcę. Oczywiste jest, że stwórca nie może być tego samego rodzaju, co stworzenie, nie może być także zawarty w czasie i przestrzeni; dlatego musi być wieczny. Zdolności intelektualne, którymi obdarzył nas Bóg, pozwalają nam na dokonywanie wielkich odkryć i wynalazków. A i tak nie potrafimy stworzyć nawet źdźbła trawy. Dowody łaski Bożej uczyniły nas najinteligentniejszymi, najbogatszymi w wiedzę i najsilniejszymi ze wszystkich stworzeń. Ale jeżeli nawet my, ludzie, nie jesteśmy w stanie stworzyć nawet źdźbła trawy, atomu czy pierwiastka, to nie ma nic we wszechświecie, co można by określić jako stwórcę, dlatego też nic – żaden człowiek, anioł, czy „siły natury”, żadna istota duchowa ani też żaden bożek – nie może uosabiać bóstwa, które zasługuje na uwielbienie i wzywania w modlitwie. Oprócz tego znaczącego faktu otwarcie zaświadczamy, że wszystko to, czym dysponujemy w „naturze”, jest stworzone i przekazane nam w zamian za coś, co jest prawie niczym. I tak jak zostało stwierdzone powyżej, nawet jeśli wszystkie istoty ludzkie na świecie zebrałyby się razem i połączyły swoją moc, wiedzę i bogactwo, nie byłyby w stanie stworzyć nawet jednego ziarnka pszenicy. I po to, aby z tego nasionka wyrosła pszenica, słońce, gleba, powietrze, woda oraz samo nasionko i inne niezliczone warunki muszą działać razem i w odpowiedni sposób. Oznacza to, że istnienie czegoś, nieważne jak małego, zależy od istnienia całego wszechświata. Tak więc, nawet jeśli zostaliśmy obdarzeni wszystkim za prawie nic, cena każdej rzeczy we wszechświecie jest nieomal równa całemu wszechświatowi. Mimo to Bóg daje to wszystko nam prawie za darmo. Im więcej czegoś potrzebujemy, tym obficiej i taniej Bóg nas tym obdarza. Daje nam powietrze za darmo, tak samo jak wodę; są to dwie rzeczy, których najbardziej potrzebujemy w życiu. Te wszystkie fakty, tak pozornie proste, lecz tak znaczące, stanowczo dowodzą Istnienia i Jedności Boga ze wszystkimi Jego Atrybutami i Imionami.

Dlatego w Dniu Zmartwychwstania potrafią nikomu dać życia, gdyż sami będą nieść (w pełni) swoje własne ciężago potrzebują). I oni nie wiedzą, kiedy ry oraz niektóre z ciężarów tych, których zostaną wskrzeszeni do życia. będąc pozbawionymi wiedzy, poprowa-^[4]

[4]Wszystko, co żyje bądź jest nieożywione, a co niektórzy ludzie ubóstwiają poza Bogiem, nie jest w stanie samodzielnie pozostać przy życiu lub bytować, potrzebuje do tego pomocy kogoś innego, nieskończenie potężnego. W innym miejscu Bóg oświadcza: Czyż oni przypisują Mu za współtowarzyszy tych, którzy nic nie stwarzają, a sami są stworzeni, I nie są w stanie im pomóc ani nie są w stanie pomóc samym sobie? A jeśli ich zapraszacie ku drodze prostej, to nie idą za wami. Będzie dla was wszystko jedno, czy ich zaprosicie czy też pozostaniecie w milczeniu. Ci, których uznajecie za bóstwa i wzywacie poza Bogiem, są istotami podległymi, stworzonymi przez Boga – tak jak wy. (Jeśli sądzicie inaczej), to wzywajcie ich i niech wam odpowiedzą, jeśli jesteście prawdomówni! (7:191-194, zob. także odpowiedni przypis 46). Ponadto werset odnosi się do takich nie Najwyższego Bytu. Wiąże się to z ważosób, jak Prorocy, święci, bohaterowie i inne nym faktem: podstawy wiary potrzebują sieszanowane osoby, które ubóstwiają politebie nawzajem. Akceptowanie jednej z nich iści. Wielu bożków, których czcili mekkańwymaga zaakceptowania innych. scy politeiści i ludzie przed nimi, takich jak

Ci przed nimi (jak oni, trwający w które są na niej oparte): oni są (zbyt) niewierze, czyniący zło) knuli spiski zuchwali (aby przyznać, że są zależni od (przeciwko Wysłannikom i Boskiemu Istoty Najwyższej i że odpowiedzą przed Przesłaniu, które przynosili) (podważaNią na Sądzie Ostatecznym). jąc) to, co oni budowali, jako tego fun-^[5]

[5]Zaprzeczanie Życiu Ostatecznemu pojakwestii Wysłannik Boga, niech będzie z nim wia się albo w związku z zaprzeczeniem istpokój i błogosławieństwo, przekazuje zasanieniu światów metafizycznych przekraczadę: „Ten, kto ustanawia dobrą praktykę w jących ludzkie zmysły, które zwykle wyniislamie, otrzymuje nagrodę tych, którzy to praktykują, bez umniejszenia ich nagrody. ka z aroganckiej pewności człowieka w jego zdolność zrozumienia i wiedzę, albo też A ten, kto ustanawia złą praktykę w islaz aroganckiego odrzucenia zdania rachunmie, jest obciążony grzechami tych, którzy ku ze swojego życia przed Istotą Najwyżto praktykują, bez umniejszenia ich ciężaru” szą. Oznacza to, iż zaprzeczenie Życiu Osta(Muslim, „Zakat”, 69; Ibn Madża, „Mukadtecznemu zwykle pociąga za sobą odrzucedima”, 203). wiedzy, który jest absolutnie pewny: jest to

A potem, w Dniu Zmartwychwstania, On okryje ich hańbą i powie: „Gdzież są Moi współtowarzysze, z powodu których sprzeciwialiście się (wiernym), przeciwstawiając się (Mojemu przewodnictwu)?” Ci, którzy (za swojego życia) otrzymali Wiedzę, rzekną: „Hańba i zło spadną dzisiaj na niewiernych”:

Tych, których dusze zabierają anioły, podczas gdy oni wciąż sobie wyrządzają niesprawiedliwość (fałszywie przypisując Bogu współtowarzyszy i popełniając zło). (Kiedy widzą karę), ofiarowują pełne poddanie (usiłując się usprawiedliwić): „My nie uczyniliśmy żadnego zła”. (Lecz otrzymają odpowiedź:) „Nie! Z pewnością Bóg ma pełną wiedzę o tym, co czyniliście (i zna wasze intencje).

Przeto przekroczcie bramy Piekła, aby w nim zamieszkać”. Jakże złe jest zatem mieszkanie (ludzi) pysznych (tych, którzy są zbyt wyniośli, aby przyjąć Boskie przewodnictwo).

Gdy tymczasem zostało powiedziane tym, którzy lękają się Boga: „Czym jest to, co twój Pan zesłał (Wysłannikowi)?” Oni odpowiedzą: „To, co jest całkowicie dobre i dla naszej korzyści (w obu światach)”. Dla tych, którzy poświęcili się czynieniu dobra na tym świecie, świadomi, że Bóg ich widzi, jest dobro, ale – zaiste – mieszkanie Tamtego Świata jest lepsze. Zaprawdę, jakże wspaniałe jest mieszkanie (ludzi) pobożnych!

Wejdą do ogrodów wiecznej błogości, przez które przepływają strumienie. Tam będą mieć, czegokolwiek zapragną. W taki sposób Bóg nagradza bogobojnych, pobożnych –

Tych, których zabierają anioły, gdy są w stanie pobożności (wolni od zła i czczący jedynie Boga), mówiąc: „Niech pokój będzie z wami! Wejdźcie do Raju za to, coście czynili”.

Czyż oni (niewierni oraz ci, którzy przypisują Bogu współtowarzyszy) oczekują (czegoś innego, jak to) że przybędą do nich aniołowie (aby zabrać ich dusze lub przynieść nieszczęście), albo na rozkaz twojego Pana (aby ich osądzić i otworzyć dla nich Piekło)? Tak czynili ci, którzy byli przed nimi. Bóg nie czynił im niesprawiedliwości, lecz oni sami sobie uczynili niesprawiedliwość.^[7]

[7]Jak wspomniano w wielu poprzednich wersetach (2:120, 145; 3:7, 61, 66; 4:157; wiedza nauczana przez Boskie Objawienie. 6:100, 119, 144; 11:46; 12:68; 16:25), niewiaIslam akceptuje Objawienie, inteligencję ra i przypisywanie współtowarzyszy Bogu (rozum), zdrowy rozsądek oraz dochodzenie są mocno związane z wiedzą, gdyż wiedza naukowe jako sposoby zdobywania wiedzy. wymaga wiary. Dlatego powinniśmy zaznaUczony powinien prowadzić innych tak, jak czyć także, iż wiedza (al-ilm) i posiadanie owca karmi swe młode, nie tak, jak czyni pewnych informacji różnią się od siebie. to ptak. Owca karmi swe jagnięta mlekiem, Wiedza jest produktem, tak jak mleko, wiew pełni przetrawioną i przetworzoną subdza jest rezultatem wielu procesów zachostancją, podczas gdy ptak karmi swe pisklędzących w umyśle, takich jak wyobraźnia, ta tym, co przeżuł, a następnie zwymiotował. konceptualizacja, rozumowanie, dochodze(Odnośnie do tego cytatu z Saida Nursiego, nie, weryfikacja, sądzenie, przyjmowanie, zob. sura 12, przyp. 25). przekonanie oraz pewność. Istnieje rodzaj

A potem dotknęły ich złe skutki tego, co zwykli czynić, a to, z czego drwili, ogarnęło ich.

Ci, którzy przypisują Bogu współtowarzyszy, mówią: „Gdyby Bóg tak chciał, to nie czcilibyśmy niczego innego, poza Nim: ani my, ani nasi ojcowie; ani też nie ogłosilibyśmy niczego zabronionym, bez (przykazania pochodzącego od) Niego”. W taki sposób czynili ci (którzy byli) przed nimi (i przypisywali Bogu współtowarzyszy). Czyż jednak został na Wysłanników złożony jakikolwiek inny ciężar niż to, aby głosili w sposób jasny przesłanie?

Oto My wzbudziliśmy w każdej wspólnocie Wysłannika (aby przekazywał pierwotne Przesłanie): „Czcijcie Boga i unikajcie fałszywych bóstw oraz sił zła (które ustanawiają przeciwne Bogu wzory wiary i rządów). Pośród nich (minionych pokoleń) byli ludzie, których Bóg poprowadził drogą prostą, tak jak i byli pośród nich tacy, dla których właściwym udziałem było zbłądzenie. Wędrujcie zatem po ziemi i patrzcie! Jaki był ostateczny koniec tych, którzy negowali (jasne Znaki Boga i Jego Wysłanników)!

Chociaż ty żarliwie pragniesz, aby oni zostali poprowadzeni drogą prostą, to Bóg z pewnością nie prowadzi drogą prostą tych, których poprowadził ku zbłądzeniu (co stało się ich sprawiedliwym udziałem). A oni nie mają żadnych pomocników (którzy by ich obronili przed Bogiem).^[8]

[8]Dwa ostatnie wersety wyraźnie stwierdzają, iż lone o miliony mil i nie wywierają żadnego wpłyprawość jest darem od Boga, gdy nieprawość jest wu na słońce ani nie mogą przypisywać sobie bliskości do niego. Obecność słońca ze swym świawiną danej osoby. Bóg nie życzy nikomu niepratłem, żarem i obrazem przepływającym przez wości, lecz ludzie preferują nieprawość pod wpłykażdy przezroczysty przedmiot, duży bądź mały, wem swoich dusz cielesnych. Dlatego takie wyrai jego odbicie w matowych i półprzejrzystych żenia powinny być rozważane w świetle następrzedmiotach, ze swym żarem i barwą, oraz spopujących wersetów: Bóg umacnia tych, którzy sób, w jaki wywiera wpływ na rzeczy, potwierwierzą, prawdziwym, mocnym słowem w życiu dzają ten fakt. Skala jego świetlistości, tj. stopień doczesnym i wiecznym. I Bóg sprowadza z drojasności powiększa zdolność i szerokość penetragi prostej (ludzi) niesprawiedliwych. Bóg czyni, cji. Jest tak z powodu wielkości jego świetlistocokolwiek zechce (14:27); Poprzez nią nie prości powodującej, że nawet najdrobniejsze rzeczy wadzi ku zbłądzeniu nikogo, prócz grzeszników nie mogą ukryć się przed nią bądź od niej uciec. i nieposłusznych (Jego przykazaniom) (2:26); Oznacza to, iż ogrom słońca i jego „dostojeństwo” Oto tym, którzy nie wierzą i czynią niesprawienie wykluczają nawet najmniej znaczących cządliwość (ludziom, odpychając ich z Drogi Boga, stek, najdrobniejszych rzeczy ze sfery swojego a także Bogu i Jego Wysłannikom, aniołom i obejmowania; raczej wszystko jest w nim zawarwszystkim wierzącym oraz wszystkim stworzete. Słońce manifestuje się za pozwoleniem Boga niom, które zaświadczają Prawdę, i swemu wławe wszystkich rzeczach, poczynając od atomów, snemu sumieniu) Bóg nie przebaczy i nie poprokończąc na planetach, od kropelek do powierzchwadzi ich ku drodze, za wyjątkiem drogi Piekieł, ni wielkich oceanów, z taką łatwością i szybkoaby tam zamieszkali na wieczność. A to jest dla ścią i ponad tak wielkim obszarem, że, zakładając Boga łatwe (4:168-169). niemożliwe, gdybyśmy wyobrazili sobie, iż słoń-

I oni przysięgają na Boga najbardziej uroczystymi z przysiąg: „Bóg nigdy nie wskrzesi z martwych tego, kto umarł!” Lecz przecież to jest obietnica (którą On nałożył) na Siebie w prawdzie, jednak większość ludzi nie wie (nie mając wiedzy i jej nie pragnąc).

(Zaiste, On wypełni tę obietnicę i ich wskrzesi), aby wyjaśnić ludziom prawdę o tym, w czym się różnią, i aby ci, którzy nie wierzą, wiedzieli, że byli kłamcami.

(Wskrzeszanie zmarłych, podobnie jak dawanie im życia za pierwszym razem, jest dla Nas łatwe:) Naszym słowem dla rzeczy, jeśli ją chcemy (powołać do istnienia), jest tylko to, że mówimy do niej: „Bądź!”, i ona jest.^[9]

[9]Odnośnie do znaczenia tego i podobnych wyrace może działać zgodnie ze swoją wolną wolą, to żeń, zob. sura 2:117, przyp. 101; sura 3:47. przypuścilibyśmy, że dokonało tego wszystkiePowinniśmy tu dodać, co następuje: go mocą swego rozkazu. Atom i planeta są równe Absolutnie Wszechmocny stwarza rzeczy z przed jego manifestacją. Żar i światło, jakie słońabsolutną łatwością i szybkością bez kontaktu ce rozprzestrzenia po całej powierzchni wielkiego fizycznego. Stwarza poprzez sam nakaz. Co więoceanu, również posiadają doskonały porządek, aż cej, mimo że Wszechmocny Stworzyciel jest niedo najdrobniejszego atomu. skończenie blisko swych stworzeń, są one nieskończenie dalekie od Niego. I dalej, pomimo które jest „żarówką” dającą światło „oceanowi” Jego nieskończonego Dostojeństwa, nie wyklucza niebios i małym, solidnym zwierciadłem maninawet najmniej znaczącej rzeczy z ważności, któfestacji Imienia Światło Absolutnie Wszechmocrą przypisuje w projektowaniu i ozdabianiu stwonego, ukazuje przykłady tej Prawdy. Dlatego rzenia, ani nie pozbawia nikogo piękna Swojego wierzymy i każdy powinien wierzyć z całkowiartyzmu. Doskonały porządek, który jest zachotą pewnością, tak jakby sam był tego świadkiem, wany w stworzeniu, mimo absolutnej łatwoiż Najbardziej Majestatyczny, Który jest Świaści, której można uświadczyć w przywoływaniu tłem Świateł, Iluminatorem Światła, Determinudo stworzenia, potwierdza tę prawdę koraniczną. jącym Światło, jest wszechobecny, wszechwiNastępujące porównanie objaśnia, jak jest to możdzący i nieskończenie bliski wszystkim rzeczom liwe i czyni to łatwiejszym do pojęcia: poprzez Swą Wiedzę i Moc oraz inne Atrybuty, i Słońce, tak jak potężne, solidne zwierciadło że rzeczy są nieskończenie dalekie od Niego i że Boskiego Imienia Światło, jest nieskończenie bliOn działa z taką łatwością i bez przygotowania. skie wszystkim rzeczom na ziemi; jest ono bliżej On tworzy jedynie poprzez nakaz i ze sfery Jego nich niż one same i wywiera na nie wpływ na wieMocy nie jest wykluczane nic małego ani dużele sposobów, na przykład poprzez swoje światło i go, szczególnego bądź ogólnego, a Jego Wielkość żar. Trzeba jednak pamiętać, że te rzeczy są oddaobejmuje wszystkie rzeczy. Tak więc możemy jasno dostrzec, że słońce,

Zaiste, tym, którzy emigrują do (innego kraju) dla sprawy Boga po prześladowaniach, jakich doświadczyli ze względu na swoją wiarę, My damy dobre mieszkanie na tym świecie, a ich nagroda w życiu wiecznym jest z pewnością większa. O, gdyby oni tylko wiedzieli (jak wspaniała jest to nagroda)!

Tym, którzy trwali w cierpliwości (we wszystkich przeciwnościach), a w swoim Panu złożyli ufność.

My zsyłaliśmy przed tobą jedynie ludzi, którym dawaliśmy Objawienia, a jeśli (tego) nie wiecie, to zapytajcie ludzi mających głęboką wiedzę (o Objawieniach Bożych).

(My posłaliśmy ich) z jasnymi dowodami prawdy i z Pismami. A tobie zesłaliśmy Napomnienie (Koran), abyś mógł wyjaśnić ludziom wszystko to, co zostało im zesłane (poprzez ciebie – z prawdy dotyczącej ich życia obecnego i przyszłego), i aby się mogli zastanowić.

Czyż ci, którzy (buntując się przeciwko Bożej łasce) knują niegodziwe spiski, są pewni, że Bóg nie sprawi, iż pochłonie ich ziemia, albo że nie spadnie na nich kara, i nawet nie spostrzegą – skąd?

Albo że On ich nie pochwyci, gdy pełni pychy będą kroczyć (po kraju) i nie zdołają Mu w tym przeszkodzić?

Albo że On ich nie pochwyci stopniowym marnotrawieniem (majątku i zdrowia, dając im czas na naprawienie życia)? Oto wasz Pan jest Litościwy, Współczujący.

Czyż oni nie dostrzegają rzeczy, które stworzył Bóg; jak ich cienie wyginają się na prawo i na lewo, padając pokornie w pokłonie przed Bogiem?

Przed Bogiem pada w pokłonie wszystko, co spośród żywych stworzeń znajduje się w niebiosach, i to, co znajduje się na ziemi, a aniołowie (podobnie, i one) nie są zarozumiałe.^[10]

[10]Odnośnie do ruchu cienia i bicia przez istoty pokłonów przed Bogiem Wszechmogącym, zob. 13:15, przyp. 7.

One (anioły) lękają się swego Pana wysoko nad nimi (który ma nad nimi władzę całkowitą) i czynią to, co jest im nakazane.

Bóg powiedział: „Nie bierzcie sobie dwóch (lub więcej) istot boskich. On jest jednym jedynym Bogiem. Przeto lękajcie się Mnie i tylko Mnie (i uwolnijcie się od innych obaw, które przynoszą wam hańbę)”.

Do Niego należy wszystko to, co jest w niebiosach i na ziemi, i tylko Jemu należy się zawsze całkowite posłuszeństwo. Czyż zatem będziecie okazywać lęk i bogobojność wobec kogoś innego niż Bóg?

Jakiekolwiek macie dobrodziejstwa, pochodzą one od Boga. A kiedy dotknie was szkoda, to do Niego zwracacie swe błagania o pomoc.

I kiedy potem On odsuwa od was szkodę, to część z was przydaje swemu Panu współtowarzyszy (Panu, który daje wam zaopatrzenie i wybawia was od nieszczęść);

I w ten sposób negują, pełni niewdzięczności, łaski, jakimi obdarzył ich Pan. Zatem, radujcie się (o, bałwochwalcy, dobrodziejstwami, które wam dajemy); we właściwym czasie poznacie (prawdę).

Oni przydzielają część z tego, w co ich zaopatrujemy, rzeczom (nieistniejącym bóstwom, niezrozumianym „przyczynom”), o których nic pewnego nie. Na Boga, zostaniecie z pewnowiedzą ścią zapytani o to, co wymyślaliście.^[11]

[11]Werset ten posiada kilka znaczeń: • W celu uporządkowania swojego życia niektórzy ludzie przypisują zdolność stworzenia i władzę rzeczom bądź istotom, które według nich mają (Boską) moc, takim jak idole, osoby, instytucje, ciała niebieskie, duchy itp. • Przypisują sobie władzę, by czynić dozwolonym to, co jest niedozwolone lub niedozwolonym to, co jest dozwolone, i przypisują ich środki do życia mocom innym niż Bóg; mimo to ich środki do życia zostały im darowane przez Boga. • Przypisują Bogu część spośród rzeczy i trzód, które stworzył, mówiąc: To należy do Boga – tak oni twierdzą – a to (reszta) jest dla naszych towarzyszy (przypisywanych Bogu jako inne istoty boskie) (6:136).

I oni przydają Bogu córki – niech będzie Mu chwała – a sobie to, czego pragną (synów)!

Kiedy któryś z nich otrzymuje wieści o narodzinach córki, jego oblicze się

On ukrywa się przed ludźmi z powona niej (na ziemi) żadnej żywej istoty. du tego zła (jak błędnie ocenia owe Lecz On udziela im zwłoki do wyznanarodziny), o którym się dowiedział. czonego (przez Niego) czasu. Kiedy ich (Toteż rozmyśla w swojej duszy): czy termin nadejdzie, to nie będą go mogli ma ją zachować, mimo poniżenia, czy też opóźnić nawet o jedną chwilę, ani też pogrzebać ją w ziemi? Zobaczcie! Jakże przyspieszyć. zły jest osąd, który oni wydają (w odnie-

Do tych, którzy nie wierzą w życie stwo, że („jeśliby było jakieś inne życie, wieczne, należy najgorsza z cech, zaś jak twierdzi Wysłannik, to”) najlepsza atrybut Boga jest najwznioślejszy. On nagroda (Raj) będzie należeć do nich. Bez jest Pełen Chwały, Jego Moc nieodparwątpienia, do nich należy (tylko) Ogień i ta, Mądry. do niego będą pędzeni.

Gdyby Bóg natychmiast pociągał zachmurza i (z trudem) powstrzymuludzi do odpowiedzialności za ich nieje złość. sprawiedliwość, to nie pozostawiłby

Oni przypisują Bogu to, wobec sieniu do Boga, i jakże zła jest decyzja, czego sami odczuwają niechęć. I cały którą rozważają)! czas ich języki wypowiadają kłam-

Na Boga, oto My posyłaliśmy Wysłanników do społeczności przed tobą, lecz Szatan ozdabiał ich czyny, aby się im (niewiernym) podobały. I również dzisiaj on jest ich bliskim sprzymierzeńcem, a im należy się kara bolesna (na Sądzie Ostatecznym).

I My posłaliśmy tobie Księgę tylko po to, abyś wyjaśnił im wszystko, co do czego się różnią, oraz jako przewodnictwo i miłosierdzie dla ludzi, którzy uwierzą i którzy już uwierzyli.

Bóg zsyła z nieba wodę i przez nią ożywia ziemię po jej śmierci. Zaiste, w tym jest znak (objawiający prawdę) dla ludzi gotowych słuchać (i zrozumieć przesłanie „Księgi Stworzenia” i Obja. wienie)^[12]

[12]To Bóg jest Tym, Który ożywia tę ogromną ziemię, gdy jest martwa i sucha, i poprzez to manifestuje Swą Moc; stwarza setki tysięcy gatunków, z których każdy jest nadzwyczajny, tak jak ludzkość; te stworzenia manifestują Jego wszechobejmującą Wiedzę w swoich nieskończonych wersjach, w ramach skomplikowanego przemieszania się wszystkich swych różnorodnych form. Wysuszone, skostniałe korzenie oraz pnie drzew i roślin, tak jak hibernujące zwierzęta, są ożywiane i przywracane dokładnie w takiej samej formie, w jakiej były. Zwierzęta, takie jak muchy oraz rośliny, kwiaty i trawa, które umierają, pozostawiając wiele nasion, są ponownie „stwarzane” w formie tak bardzo podobnej, wręcz identycznej z oryginałem. Nasiona, które z zewnątrz wyglądają tak podobnie, wyrastają rychło na odmienne i zróżnicowane i osiągają pełny wigor z niezwykłą szybkością i łatwością, w absolutnym porządku i harmonii. Zaiste, Wszechmogący Zarządzający sprawami tego świata stwarza w każdym momencie, na ograniczonej, przemijającej powierzchni oraz w głębiach ziemi, liczne znaki, przykłady i wskazówki na odrodzenie po śmierci, Najwyższe Zgromadzenie i Równinę Zmartwychwstania. To Bóg jest Tym, Który prócz stwarzania w każdym momencie licznych znaków, przykładów oraz wskazówek na Zmartwychwstanie oraz życie po śmierci zwraca naszą uwagę na wieczne szczęście, zapewniając nas o Zmartwychwstaniu we wszystkich Swoich niebiańskich dekretach. Tak więc zarówno w tych dekretach, jak i poprzez sprawianie, by „natura” przemawiała licznymi językami, zwraca się On również do naszej zdolności słyszenia. Pokazuje wagę, jaką przywiązuje do ludzkości, poprzez stwarzanie jej jako najbardziej wszechstronnego i subtelnego, najcenniejszego i najwyżej wycenionego owocu Drzewa Stworzenia; On zwraca się do ludzi, pozwalając im na kontakt ze Sobą, kiedy tylko czegoś pragną i bez żadnego pośrednika.

Doprawdy, nauka jest dla was w trzodzie (pasącej się na pastwiskach ożywionej ziemi): dajemy wam z tego, co znajduje się wewnątrz ich ciał, (cudownie oddzielone) pomiędzy strawionym pokarmem a krwią: mleko, które jest czyste i smakowite dla tych, którzy (je) piją.^[13]

[13]Koran relacjonuje proces produkcji mleka niezwykle szczegółowo: częściowe trawienie tego, co jest przyswojone jako żywność, wchłanianie go, a następnie drugie przetwarzanie i oczyszczenie w gruczołach. Mleko jest zdrowym i przyswajalnym produktem dla istot żywych, jest wydzieliną, tak jak inne wydzieliny i nie jest niezbędne dla życia matki. Mimo że jest to wydzielina produkowana pomiędzy odchodami w jelitach i krwią w żyłach, jest to jeden z najbardziej życiodajnych i pożytecznych rodzajów pożywienia dla istot żywych. Koraniczny opis procesu jego wytwarzania objawiony czternaście wieków temu jest jednym z niezliczonych dowodów jego Boskiego pochodzenia.

I (pośród tego, co Bóg daje wam jako wyżywienie z ożywionej ziemi) są owoce palmy daktylowej i winogrona: uzyskujecie z nich napoje odurzające i dobre, zdrowe pożywienie. Zaprawdę, w tym jest znak dla ludzi, którzy rozumują i. pojmują^[14]^[15]

[14]Werset ten został objawiony na długo przed zakazem używania środków odurzających (zob. 5:90-91, przyp. 18). Jednakże ze względu na pojawienie się wyrażenia dobre, zdrowe pożywienie po środkach odurzających stwierdza się fakt, iż środek odurzający nie jest dobrym, zdrowym pożywieniem. Po wersecie opisującym mleko i to, w jaki sposób jest ono produkowane, Koran odnosi się do środków odurzających, zestawiając je z ekskrementami i krwią oraz frazę dobre, zdrowe pożywienie z mlekiem, w ten sposób przygotowując umysły na zakaz używania środków odurzających. Poprzez wezwanie ludzi do posłużenia się swoim umysłem w tej sprawie zachęca ich do myślenia, rozwagi i rozsądku w wybieraniu swojego pożywienia.

[15]Nieomal od pierwszego momentu, gdy rodzi się zwierzę, wydaje się, iż zostało ono posłane na ten świat po przejściu szkolenia w innym świecie, udoskonalone we wszystkich swoich zdolnościach. W czasie kilku godzin, dni lub miesięcy wchodzi w pełne posiadanie swojej naturalnej zdolności do prowadzenia życia zgodnie ze szczególnymi zasadami i warunkami. Na przykład wróbel czy pszczoła nabywają umiejętności i zdolności do zintegrowania się ze swoim środowiskiem w przeciągu 20 dni lub raczej są inspirowane do tego; w przypadku człowiepunkt, w którym może wybrać między tym, ka osiągnięcie tego samego poziomu umieco jest dla niej pożyteczne, a co szkodliwe. jętności wymaga 20 lat. Oznacza to, że podstawowy obowiązek zwierząt, tj. ich fundaludzkich, nieodłącznym od ich istnienia, jest mentalna rola, nie obejmuje poszukiwania dążenie do doskonalenia się poprzez naukę doskonałości poprzez naukę bądź rozwój za oraz zaświadczanie o oddawaniu czci Bogu sprawą wiedzy naukowej; nie obejmuje taki poddanie Jemu poprzez modlitwę i supliże „świadomej” modlitwy oraz zwracania się kację. Powinny one szukać odpowiedzi na o pomoc poprzez okazywanie swojej nietakie pytania, jak: „Dzięki czyjej łasce moje mocy. Ich obowiązek lub rola w stworzeniu życie jest tak mądrze zarządzane? Dzięki czypolega na działaniu w ramach wrodzonych jej szlachetności jestem tak czule wychowyumiejętności, które są sposobem oddawania wany? Dzięki czyjej łasce i szczodrobliwości czci przeznaczonym dla nich. jestem tak troskliwie karmiony?” Powinny W przeciwieństwie do tego istota ludzka pomodlić się i wezwać Spełniającego Potrzerodzi się bez żadnej wiedzy o życiu lub jego by w pokornej świadomości swych potrzeb, środowisku i musi nauczyć się wszystkiego. z których tysiąca nie są w stanie zaspokoNiezdolna do całkowitego spełnienia warunić nawet jednej. Zrozumienie i przyznanie się ków życia, nawet po 20 latach, istota ludzka do swojej niemocy i biedy stanie się następmusi kontynuować naukę do końca swojego nie dwoma skrzydłami, na których wzniosą życia. Wydaje się, że została zesłana na ten się do najwyższych poziomów jako słudzy świat o wiele słabsza i bardziej pozbawiona Boga (zob. Słowa, „Słowo dwudzieste trzemocy; może zająć jej dwa lata, zanim nauczy cie”, 331-332). się jedynie chodzenia. Dopiero po 15 latach

I twój Pan natchnął pszczołę: „Bierz sobie mieszkanie w górach, w

Następnie jedz ze wszystkich owoim zaopatrzenie) ci, którzy zostali barców, a wracając ze swoimi ładunkami dziej obdarzeni łaską (Boga), nie zgakieruj się tymi łatwymi drogami, któdzają się dzielić swoim zaopatrzeniem re dał ci twój Pan”. Z ich wnętrzności z tymi (niewolnikami), których posiada wychodzi płyn różnej barwy, w którym ich prawica, aby mogli być im równi pod jest zdrowie dla istot ludzkich. Zaiste, w tym względem. Dlaczegóż zatem negują tym jest znak dla ludzi, którzy się zastałaskę Boga i dobrodziejstwa (i przydają nawiają. Mu współtowarzyszy)?^[16]

[16]Odnośnie do dziennika pszczoły, zob. może odróżnić między dobrem a złem i dzięDodatek 9. ki zalecie życia w społeczeństwie osiąga Dlatego podstawowym obowiązkiem istot

Bóg was stworzył, a potem On

I Bóg wyróżnił niektórych spośród drzewach, oraz w tym, co oni (ludzie) was nad innymi pod względem zaopabudują i wyplatają. trzenia. A jednak (choć to My dajemy

Bóg uczynił dla was – z was samych zabiera wasze dusze do Siebie. I pomię– małżonki i uczynił dla was dzieci i dzy wami są tacy, którzy przekroczyli wnuki z waszych małżonek; zaopatrzył wiek niedołężnej starości, tak iż nie wiewas też w dobre, zdrowe rzeczy. Czyż dzą już niczego, co wcześniej wiedzieli. oni zatem wierzą w kłamstwo i negują Z pewnością, Bóg jest Wszechwiedzący, Wszechmocny. błogosławieństwa Boga?

I czyż oni czczą, poza Bogiem, to, co nie ma żadnej władzy nad zaopatrzeniem w niebiosach i na ziemi, ani też oni (ci, którym oddają cześć) nie mają żadnej zdolności (do podjęcia bądź wypełnienia tego zadania)?

Toteż nie wymyślajcie dla Boga porównań (ani podobieństw i nie porównujcie Go z nikim i niczym, gdyż nic nie jest do Niego podobne). Albowiem Bóg wie, a wy nie wiecie (jaka jest prawda o Nim i o naturze rzeczy).

Bóg przytacza przypowieść (o dwóch ludziach, abyście zrozumieli, że prawdziwa wolność opiera się na służbie Bogu, gdyż uwalnia od poddania się komukolwiek innemu): człowiek zniewolony, niemogący uczynić niczego samodzielnie, i człowiek (wolny), któremu daliśmy piękne zaopatrzenie, a on rozdaje z niego skrycie i jawnie. Czyż ci dwaj są sobie równi? Wszelka chwała i wdzięczność należą się Bogu (gdyż On jest jedynym Władcą Wszechświata); lecz większość z nich nie wie.^[17]

[17]Boska Moc jest nieskończona i jest ona stwo jest w bezpośrednim kontakcie z Boską niezbędnym Atrybutem Najwyższego Bytu. Mocą. Stworzenie czegoś dużego jest tak Działa jak prawo, posiadając tę samą relasamo łatwe dla Boskiej Mocy, jak stworzecję ze wszystkim, dużym i małym, nielicznie czegoś małego i dlatego nie będzie czymś nym i licznym, i bezpośrednio pod wewnętrztrudniejszym dla tej Mocy zniszczenie świanym wymiarem rzeczy lub królestwem metata w jednej chwili i odbudowanie go w nowej fizycznym, które jest wolne od wszystkich formie w Dzień Ostatni niż ożywienie owaprzeszkód i szczególnych różnic. To króleda na wiosnę.

I Bóg przytacza przypowieść o dwóch (innych) ludziach: jeden z nich jest niemy i nie ma nad niczym władzy (nie może odpowiedzieć na niczyje wezwanie, rozstrzygnąć żadnej sprawy ani też zaspokoić żadnej potrzeby). Jest ciężarem dla swego pana. Gdziekolwiek on go skieruje, ten nie przyniesie niczego dobrego. Czyż jest on równy temu, który nakazuje prawość i sprawiedliwość, a sam znajduje się na drodze prostej?

I do Boga należy to (wiedza o tym), co niewidzialne w niebiosach i na ziemi, a sprawa Godziny (Sądu) to (w odniesieniu do Boskiej Władzy) jedynie mrugnięcie oka lub jeszcze mniej. Zaiste, Bóg ma pełną władzę nad wszystkim.

Bóg wyprowadził was z łona waszych

Czyż oni nie zwracają uwagi na ptamatek, kiedy nie wiedzieliście niczego, i ki szybujące w przestworzach i podda(abyście się doskonalili przez naukę) dał ne Boskiej władzy? Podtrzymuje je tylwam słuch, oczy i serca – abyście mogli ko Bóg (który dał im zdolność latania). okazywać wdzięczność (sercem, mową Z pewnością, w tym są znaki (ukazujące i działaniem wypełniając Jego przykaprawdę) dla ludzi, którzy uwierzą, i któzania). rzy będą pogłębiać swoją wiarę.

I (oto pośród Jego błogosławieństw dla was): Bóg uczynił dla was z waszych domów miejsce mieszkania i wypoczynku, i uczynił dla was ze skór bydlęcych (inny rodzaj) domostwa, które łatwo możecie wykorzystać, gdy podróżujecie, i gdy się zatrzymujecie na postój. A z ich wełny, futra i włosia (On dał wam) wyposażenie i pożytek przez (wyznaczony) czas.

I (pośród innych, niezliczonych błogosławieństw) On uczynił dla was z rzeczy, które stworzył, ochronę przed słońcem i dał wam schronienia w górach, a także ubrania chroniące was od żaru (i chłodu) oraz ubrania (takie jak zbroja), chroniące was przed waszą (wzajemną) przemocą. W ten sposób dopełnia On Swoich dobrodziejstw względem was, abyście się mogli Mu poddać (i otrzymać największe łaski).

A jeśli oni się odwrócą (pomimo owych dobrodziejstw i dopełnienia łaski poprzez Objawienie), to do ciebie należy tylko przekazanie Przesłania w sposób pełny i jasny.

Oni są w pełni świadomi łask Bożych, lecz odmawiają ich uznania, i większość z nich to (ludzie) uparcie niewierzący (celowo przypisujący Bogu współtowarzyszy w wierze i czci).

Lecz (nadejdzie) Dzień, kiedy My wzbudzimy świadka spomiędzy każdej społeczności (ażeby świadczył przeciwko nim, że była im głoszona religia Boga), a potem ci, którzy nie uwierzyli, nie otrzymają pozwolenia (na usprawiedliwianie się) ani nie otrzymają pozwolenia na poprawę (swego życia).

Kiedy ci, którzy trwają w czynieniu niesprawiedliwości (przydając Bogu współtowarzyszy i popełniając zło), zobaczą karę, nie zostanie im ona zmniejszona ani nie będzie im udzielona zwłoka.

A kiedy ci, którzy przypisują Bogu współtowarzyszy, zobaczą tychże współtowarzyszy w boskości (takich jak bohaterów, świętych i Proroków, których uważają za współtowarzyszy Boga pod względem czci i posłuszeństwa), to powiedzą: „Panie Nasz! To są nasi współtowarzysze w boskości, których my (uważaliśmy za Twoich współtowarzyszy i) wzywaliśmy poza Tobą. (Oni są tymi, którzy poprowadzili nas ku zbłądzeniu)”. Na co ci rzucą im odpowiedź: „Zaprawdę, jesteście kłamcami!”

Owego Dnia oni (którzy przypisywali Panu współtowarzyszy) ofiarują Bogu (swoje) poddanie (którego odmawiali ze względu na swoją pychę), a to, co wymyślali (fałszywe bóstwa) zawiedzie ich.

Tym, którzy (sami) nie uwierzyli, a (innych) odpychali z drogi Boga, My dodamy karę do ich kary, gdyż szerzyli chaos i zepsucie.^[18]

[18]Werset ten odnosi się do przywódców niewiary, zwłaszcza tych, którzy nie uwierzyli i zwiedli innych ku niewierze, a także dokładali wszelkich starań, aby powstrzymać innych od wiary i podążania drogą Boga. Tak więc spowodowali oni również niepokój i zepsucie w społeczeństwie. Właśnie dlatego poza karą za niewiarę spadnie na nich kara za sprowadzanie innych z drogi Boga i powodowanie niepokoju oraz zepsucia.

I tego Dnia My wzbudzimy w każdej społeczności świadka spośród nich samych (aby świadczył) przeciwko nim (że była im głoszona religia Boga), i przyprowadzimy ciebie (o, Wysłanniku) jako świadka przeciwko tym (do których dotarło twoje Przesłanie). My zesłaliśmy tobie Księgę jako wyjaśnienie wszystkiego (co dotyczy drogi prostej i zbłądzenia, a także wiedzy o dobru i złu, o szczęściu i nieszczęściu w obu światach), oraz drogę prostą i miłosierdzie, i radosne wieści dla muzułmanów (którzy poddali się całkowicie Bogu).

Bóg nakazuje sprawiedliwość (sprawiedliwy osąd we wszystkich rzeczach), poświęcenie się czynieniu dobra i szczoniła, marnując (własny wysiłek), czydrość wobec krewnych, a zabrania nieniąc swoje przysięgi środkiem oszuprzyzwoitości, niegodziwości i nikczemstwa pomiędzy wami, abyście się stali nego zachowania (przestępstw przeciwspołecznością znaczniejszą pod wzglęko religii, życiu, osobistej własności, niedem liczby (mocy i innych miar ziemwinności i zdrowiu ciała oraz duszy). On skich) aniżeli inna społeczność (stale) was napomina, abyście się mogli to Bóg jedynie poddaje was próbie, a w zastanowić i rozważać! Dniu Zmartwychwstania On z pewno-^[19]

[19]Wszelkie przymierze, które jest zawierane w Imię Boga, oznacza przymierze Boga. Przymierze Boga składa się ze „sznura” światła splecionego z wątków Boskiej Woli, Mądrości i Łaski i funkcjonuje jako to, które jest odpowiedzialne za porządek wszechświata i jest zdolne do ustanowienia pokoju, porządku oraz harmonii życia ludzkiego. Odnosi się do duchowych, moralnych oraz społecznych obowiązków wynikających z wiary i oddawania czci Bogu (zob. sura 2:27, przyp. 24; sura 40, przyp. 47-48; sura 13:20), oraz do wszystkich przysiąg i obietnic, które składa jedna osoba drugiej wymieniając imię Boga. Ma to na celu zapewnienie sprawiedliwości, dobrego osądu, oddania się czynieniu dobra oraz wzajemnej pomocy w społeczeństwie, a także wykorzenienie wszelkiego zła, nieprawości oraz niegodziwych czynów – takich jak cudzołóstwo, homoseksualizm i innych podobnych – oraz bezczelności i wzajemnej agresji. Tak więc zawarcie przymierza z Bogiem wymaga spełnienia wszystkich tych obowiązków, które wypływają z wiary w Niego, a wypełnianie ich jest znakiem prawdziwej prawości, gdy łamanie tego przymierza oznacza nieprawość i grzech. W życiu społecznym jednostki, społeczeństwa oraz narody bądź państwa zawierają pomiędzy sobą różne umowy na specjalnych warunkach, a Bóg Najwyższy nakazuje ich dotrzymanie. Żadna jednostka ani społeczeństwo, opierając się na swojej mocy lub wyższości materialnej, nie może łamać umów ani naruszać jej warunków. Surowo zabroniono nam czynienia naszej religii jedynie środkiem do osiągania przewagi nad innymi w naszych stosunkach i umowach. Warto zauważyć, iż w czasie Proroka Kurajszyci mieli skłonność do łamania swoich umów z innymi plemionami, kiedy silniejsza strona zaoferowała im pakt. Takie niegodziwości są nieomal normą w stosunkach międzynarodowych. Islam nakazuje bardziej rygorystyczne etyczne i moralne standardy; przymierze jest wiążące zarówno wobec ludzkości, jak i Boga.

I wypełniajcie przymierze Boga, skością wyjaśni wam wszystko to, w czym ro je zawarliście (a tak samo wszelkie się różniliście. zobowiązanie, które zawarliście pomię-

I nie bądźcie jak ta, która niszczy rozrachunku za to, co czyniliście. swoje przędziwo, choć sama je wzmoc. Poprzez. Oto wy zostaniecie wezwani do

Gdyby Bóg zechciał, to uczyniłby dzy sobą w Imię Boże), i nie łamcie swowas jedną społecznością (wyznającą tę ich przysiąg po ich potwierdzeniu. Oto samą wiarę), lecz On (dał wam wolną wy uczyniliście Boga swoim Poręczyciewolę i) prowadzi ku zbłądzeniu, kogo lem. Bóg z pewnością wie wszystko to, zechce, a kogo zechce, prowadzi drogą co czynicie. prostą^[20]

[20]Odnośnie do Boga sprowadzającego z drogi, kogo chce i prowadzącego, kogo chce, zob. sura 2, przyp. 10; 26-27, przyp. 23; sura 6:39, przyp. 8.

Nie używajcie swoich przysiąg jako sposobu na oszukiwanie i czynienie niesprawiedliwości pomiędzy sobą, aby nie pośliznęła się (wam z drogi prostej) noga, przedtem mocno stojąca (i byście poprzez to nie sprowadzili z niej innych). I zakosztujecie zła tego, że odsunęliście się z drogi Boga. I (na Tamtym Świecie) przygotowana jest dla was kara ogromna.

I nie sprzedawajcie przymierza z Bogiem za marną (doczesną) cenę. Zaprawdę, to co jest u Boga, jest dla was najlepsze, gdybyście tylko wiedzieli.

To, co jest u was, zanika; lecz to, co dzia ze względu na złe podszepty podjest u Boga, jest trwałe. My z pewnoczas recytacji). ścią zapłacimy tym, którzy są wytrwali

Tego, kto czyni dobre, prawe dzierzy przypisują Bogu współtowarzyszy ła, czy to mężczyzna, czy kobieta, i jest (pod względem czci i posłuszeństwa). wierzącym, My z pewnością obdarzy-

Przeto, kiedy recytujesz Koran lepiej, co zsyła – oni mówią: „Jesteś tyl(w czynie pobożnym i dobrym), szuko oszustem!” Nie, lecz większość z nich kaj schronienia u Boga przed Szatanie wie nem odrzuconym (od Bożego Miłosier.^[21]

[21]Odnośnie do doktryny abrogacji (nasch) wspomnianej w tym wersecie, zob. sura 2:106, przyp. 94; sura 13:39, przyp. 12.

Z pewnością, on nie ma żadnej włai cierpliwi (w wypełnianiu Bożych przydzy nad tymi, którzy wierzą i pokładają kazań, powstrzymywaniu się od grzeswoją ufność w Panu. chów i w znoszeniu przeciwności na

100

Jego władza rozciąga się jedynie na drodze Boga) wedle tego, co najlepszetych, którzy czynią z niego powiernika go uczynili. (wsłuchując się w jego podszepty) i któ-

101

Kiedy w miejsce jednego Objawiemy życiem pięknym i wypłacimy takim nia umieszczamy inne (udoskonalając w (wiernym) ich wynagrodzenie wedle najten sposób religię i wypełniając Naszą lepszych rzeczy, które czynili. łaskę względem was) – a Bóg wie naj-

102

Powiedz (im, o, Wysłanniku): „(Mój Pan potwierdza): ‘Duch Świętości przynosi je w częściach od twego Pana z prawdą (i nie ma w nim żadnego fałszu), aby umocnić tych, którzy wierzą (pod względem religii i kroczenia drogą Boga), i jako przewodnictwo i radosne wieści dla muzułmanów (tych, którzy całkowicie poddali się Bogu)’”.^[22]

[22]Odnośnie do Ducha Świętości, zob. 2:87, przyp. 85. Najprawdopodobniej chodzi o Archanioła Gabriela, albowiem to Gabriel przyniósł Koran od Boga Prorokowi Muhammadowi, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo. Wspominanie o nim jako o Duchu Świętości jest aluzją do jego wolności od wszelkiej skazy i Koranu, który jest całkowicie pozbawiony jakichkolwiek defektów bądź wad. jemu własnemu twierdzeniu, iż Wysłannik

103

Zaprawdę, My wiemy, co oni mówią: „Jego naucza tylko zwykły człowiek”. Lecz język tego, na kogo oni fałszywie wskazują, jest obcy, ten (Koran). zaś jest w jasnym języku arabskim^[23]

[23]W celu zmyślenia pretekstów, jakby nie sam wymyślił Koran, lecz także nie wziębyły fałszywe, dla odrzucenia przez nich li pod uwagę prostego faktu, że ta inna osoBoskiego Przesłania, które przyniósł Proba, do której się odnosili, nie była Arabem i rok Muhammad, niech będzie z nim pokój i mówiła w innym języku. Tak było na przebłogosławieństwo, mekkańscy politeiści czastrzeni ludzkich dziejów: ci, którzy odrzucisem przypisywali autorstwo Koranu sameli Boskie Przesłanie, stale wymyślają fałszymu Wysłannikowi bądź jakiejś innej osobie, we i sprzeczne usprawiedliwienia dla swojego o której twierdzili, że przekazała go Wysłanodrzucenia, udaje im się jednak ukazać jedynikowi. Jednakże ich twierdzenie było tak nie to, jak śmiesznymi są osobami. bezpodstawne, że nie tylko zaprzeczyli swo-

104

Zaiste tych, którzy nie wierzą w Boskie Objawienia (i trwają w czynieniu niesprawiedliwości) – Bóg nie prowadzi (ku drodze prawdziwej pomyślności); i dla nich przygotowana jest kara bolesna.

105

Tylko ci wymyślają kłamstwa, którzy nie wierzą w Objawienia Boże; i oni są kłamcami.

106

Na tego, kto się wypiera Boga, uprzednio uwierzywszy (w Niego) – (ale) nie tego, kto jest pod przymusem, podczas gdy jego serce jest mocne w wierze i zadowolone z wiary – lecz tego, kto celowo otwiera swoje serce na niewiarę – spadnie gniew Boga (i potępienie), i dla niego przygotowana jest kara ogromna.

107

Tak jest dlatego, że tacy jak ten umiłowali życie doczesne ponad życie wieczne, i ponieważ Bóg nie prowadzi

108

To są ci, na których serca, słuch i du na ich wiarę), po czym podejmują oczy Bóg nałożył pieczęć; i to są ci, któwielki wysiłek dla sprawy Boga i znoszą rzy są lekkomyślni i nieuważni. cierpliwie (to, co ich spotyka). Zaprawdę,

109

Bez wątpienia, na Tamtym Świecie ze względu na takie (dobre uczynki) twój oni będą całkowicie przegrani. Pan jest Przebaczający, Współczujący.

110

A przecież twój Pan zwraca się ludzi niewierzących (ku drodze prawdziłaskawie ku tym, którzy emigrują po wej pomyślności i Raju). poddaniu ich prześladowaniom (ze wzglę-

111

(Pamiętajcie, że nadejdzie) Dzień, kiedy każda dusza przybędzie, ażeby występować w swojej obronie, i każdej duszy zostanie zapłacone w pełni za to, co czyniła, i ona nie dozna niesprawiedliwości.

112

Bóg przytacza przypowieść o mieście, które było bezpieczne i beztroskie, a zaopatrzenie przychodziło doń w obfitości ze wszystkich stron. Jednakże (miasto to) okazało niewdzięczność wobec Boga (albowiem jego mieszkańcy nie wierzyli, przypisywali swoją pomyślność komuś innemu aniżeli Bóg i zaczęli przydawać Mu współtowarzyszy w wierze i czci). Przeto Bóg sprawił, że zakosztowali szat głodu i strachu ze względu na to, co czynili.

113

Zaiste, przybył do nich Wysłannik spośród nich samych, lecz oni uznali go za kłamcę. Dlatego pochwyciła ich kara, gdy czynili nieprawość.

114

Dlatego spożywajcie – jako czyste, dozwolone i zdrowe – z tego, w co zaopatrzył was Bóg, i składajcie dzięki za Jego szczodrość, skoro Go rzeczywiście czcicie.

115

On zabronił wam jedynie padliny, krwi, mięsa świni oraz tego, co jest ofiarowywane w imię kogoś (lub czegoś) innego niż Bóg. Lecz kto jest zmuszony do ich spożycia skrajną koniecznością – o ile nie pragnie (tego, co zabronione) i nie wykracza (poza granice konieczności – to nie popełnia grzechu). Bóg jest z pewnością Przebaczający, Współczujący.

116

I nie mówcie o tym, co wasze języki fałszywie opisują: „To jest dozwolone, to jest zabronione”, aby wymyślać kłamstwa przeciwko Bogu. Z pewnością ci, którzy wymyślają kłamstwa przeciwko Bogu, nie osiągną pomyślności.

117

(Ich los to) krótkie zadowolenie (w tym życiu), a (w Wieczności) przygotowana jest dla nich kara bolesna.

118

A wyznającym judaizm zabroniliśmy tego, o czym ci już opowiadaliśmy. I to nie My wyrządziliśmy im niesprawiedliwość, lecz oni sami sobie wyrządzali niesprawiedliwość.^[24]

[24]Werset ten powiązany jest z wersetem 114 powyżej i wersetami poniżej; wyjaśnia, dlaczego Bóg zabronił pewnych czystych, zdrowych rzeczy żydom, nawet pomimo tego, iż byli oni wiernymi. Odnosi się do 4:160-161 oraz 6:146. Zob. także 4:160-161; 6:146, przypisy 31-32.

119

A przecież twój Pan jest dla wszystkich tych, którzy czynią zło z niewiedzy (co stanowi przykład poddania się namiętności), a potem żałują (skoro tylko zrozumieją, że to, co uczynili, było niewłaściwe) i poprawiają siebie i swoje zachowanie – zaprawdę, twój Pan jest Przebaczający, Współczujący (szczególnie wobec Swoich skruszonych sług).

120

Abraham był godnym naśladowania przywódcą (którego oddanie dobru wspólnoty czyniło) jakby wspólnotą, (był) szczerze oddanym Bogu, jako człowiek czystej wiary (nieskażony niewiarą ani hipokryzją) i nie należał do tych, którzy przypisują Bogu współtowarzyszy –^[25]

[25]Oprócz tego, że był on ojcem wielkich Wysłanników, włączając w to Proroka Mojżesza oraz Proroka Jezusa po nim, Prorok Abraham, niech pokój z nim będzie, był również ojcem Kurajszytów, poprzez swojego syna Ismaila, niech pokój z nim będzie. Tak jak żydzi i niektórzy chrześcijanie, którzy twierdzą, iż był on żydem lub chrześcijaninem, Kurajszyci czasem zapewniali, że podążali drogą Abrahama. Koran kategorycznie odrzuca wszelkie takie zapewnienia. Abraham nie był ani żydem, ani chrześcijaninem, ani politeistą. Był Wysłannikiem Boga, który całkowicie wierzył w Jego Jedność i ją głosił. Jego serce było niezmiernie czułe i oddał się on całkowicie prowadzeniu całej ludzkości, czego bardzo pragnął. Po tym, jak pojawił się wśród narodu politeistycznego, sam zbuntował się przeciwko wszelkim rodzajom politeizmu i wyznał Istnienie Boga, Jedność oraz Jego absolutną władzę nad niebiosami i ziemią wraz z każdym i ze wszystkim, co w nich jest. Jako samotna osoba głosił Boską Religię opartą na całkowitej Jedności Boga i ją reprezentował. Ze wszystkimi takimi aspektami swojej osoby i misji, a w szczególności z dobrą wolą i życzeniem prawości dla wszystkich ludzi, Bóg Wszechmogący docenia go jako będącego całą społecznością. Bediüzzaman Said Nursi zaznacza: „Ten, kto czyni dobro dla całego swojego narodu i dokłada w tym celu starań, sam jest narodem”.

121

(Był) zawsze wdzięczny za Jego łaski. On (Bóg) go wybrał i poprowadził ku drodze prostej (aby nią szedł i prowadził ku niej innych).

122

Obdarzyliśmy go dobrem na tym świecie i on jest z pewnością pośród sób sprawiedliwych w Wieczności. kto zbłądził z Jego drogi, i On najlepiej^[28]

[28]Wszechmogący rozkazuje Swoim Wysłannikom, aby stosowali trzy sposoby w głoszeniu Jego Przesłania: wzywanie do Jego drogi z mądrością, wzywanie z dobrym napomnieniem oraz używanie jak najlepszych argumentów. Używanie tych sposobów pojedynczo bądź wszystkich trzech naraz może być wymagane we wzywaniu każdego do drogi Boga, może być także preferowane we wzywaniu określonych ludzi. Ludzie należą zwykle do trzech grup: tych, którzy mają wiedzę i mogą myśleć; przeciętnych ludzi, którzy zwykle podążają za swoją „naturą” i spieszą za swoimi osobistymi interesami, i tych, którzy uparcie trwają w niewierze. Nawołujący powinien wzywać pierwszą grupę z mądrością, zwracając się do jej intelektu i wyjaśniając dowody. Powinien doradzać drugiej grupie, nakłaniając ją do drogi Boga w najlepszy możliwy sposób, i dyskutować łagodnie z trzecią grupą, by zdobyć jej serca, nie próbując zwiększyć niewiary i wrogości.

123

Potem My objawiliśmy tobie (o, wie, kto jest prowadzony drogą prostą. Wysłanniku): podążaj drogą Abrahama

124

Szabat został nałożony jedynie na

125

Wzywaj ku drodze swego Pana z są bogobojni i poświęcają się czynieniu mądrością i pięknym napomnieniem i spieraj się z nimi w możliwie najlepszy spodobra, świadomi, że ogląda ich Pan.. Doprawdy, twój Pan najlepiej wie,. Jeśli jednak zachowacie cierpliwość,

126

Jeśli macie odpowiedzieć na jakąś niejak ten o czystej wierze (wolny od hiposprawiedliwość, to odpowiadajcie (jedynie) kryzji i bałwochwalstwa), a on nie był do takiego stopnia, w jakim jej doznalinigdy z liczby tych, którzy przypisują ście Bogu współtowarzyszy. to będzie to lepsze dla cierpliwego.^[26]^[29]

[26]Odnośnie do szerszego omówienia spraw wspomnianych w tych czterech ostatnich wersetach, zob. 2:142-135 i odpowiednie przypisy 102-111.

[29]Odnośnie do wyjaśnienia odpowiedzi na zło poczynione drugiej osobie, zob. sura 5:45, przypis 10.

127

Zachowaj cierpliwość. Twoja ciertych, którzy się co do niego różnili (a nie pliwość jest tylko ze względu na Boga i z na wszystkie społeczności, które miaJego pomocą. Nie smuć się z ich powodu ły pójść drogą Abrahama). Twój Pan (choć ich nastawienie do twego Posłanz pewnością rozsądzi pomiędzy nimi w nictwa jest złe) ani nie bądź strapiony Dniu Zmartwychwstania co do tego, w podstępem, jaki knują. czym się różnili.^[27]

[27]Odnośnie do szabatu i łamiących go, zob. 2:65; 4:47 oraz 7:163-166 i odpowiednie przypisy.

128

Zaprawdę, Bóg jest z tymi, którzy

Pszczoły