Ta. Ha.

My nie zsyłamy ci Koranu, abyś cierpiał strapienie (w wypełnianiu swej powinności przekazywania go ludziom);

Lecz tylko jako napomnienie dla tego, kto odczuwa w swoim sercu bojaźń bożą (i ma zdolność znalezienia wiary).

Stopniowo zsyłane od Tego, który żeszu? stworzył ziemię i wysokie niebiosa,^[3]

[3]Poza nawiązaniem do Proroka Mojżesza mocny przemówił do Proroka Mojżesza spow surach objawionych wcześniej, relacja w za drzewa (28:30). Jest to jeden z trzech surze niniejszej od tego wersetu do wersetu typów Boskich Objawień. Koran wyjaśnia, 98 stanowi najwcześniejsze koraniczne wyjaże Bóg przemawia do człowieka albo spoza śnienie historii Mojżesza. zasłony, albo wkładając znaczenie w serce

Miłosiernego, który umocnił się na

Do Niego należy wszystko, co jest cie tutaj! Doprawdy, dostrzegam w oddaw niebiosach i co jest na ziemi, a także li ogień. Być może będę mógł przynieść to, co jest pomiędzy nimi i co jest pod wam stamtąd płonącą żagiew albo znajziemią. dę przy ogniu wskazówki co do drogi”^[4]

[4]Zdarzyło się to na pustyni Synaj, gdy Mojczłowieka (szczególny typ Objawienia), albo żesz wracał do Egiptu ze swoją rodziną z zsyłając anioła (42:51). Prorok jest pewien, Midianu, gdzie spędził osiem do dziesięciu że tym, kto przemawia doń zza zasłony albo lat, bądź też, gdy szukał miejsca odpowiedwkłada Objawienie w jego serce, jest Bóg. niego do zamieszkania. Żeby mogli kontynuPrzeto Koran nie wspomina o żadnej reakcji ować podróż, potrzebował ognia do ogrzaMojżesza, gdy Bóg doń przemówił. Prorok, nia rodziny i dla światła. Była bowiem zimna który otrzymuje Objawienie, został już na noc. Musieli zagubić się na pustyni w ciemnie przygotowany. Koran wspomina, że Bóg nościach nocy. dał Mojżeszowi wiedzę, bystrość i dobry osąd zdarzeń na długo przedtem, zanim ten otrzy-

Jeśli będziesz mówił coś głośno (albo

Bóg – nie ma istoty boskiej poza Nim. nie Tuwa Do Niego należą Najpiękniejsze Imiona...^[2]^[5]

[2]Piękne Imiona Boga, zob. 7:180, przyp. 44 się tam Boga. i 17:110, przyp. 41.

[5]W Obecności Boga zdejmuje się sandamał swoje pierwsze Objawienie, i że Mojżesz ły bądź buty. Świętość owej doliny wynika poświęcił się czynieniu dobra tak, jakby Boga z faktu, że Bóg objawił się tam Mojżeszowi. Należy również zauważyć, że podobnie widział (28:14). Jak stwierdza sura al-Kasas (28), Wszech-

Czy doszła do ciebie opowieść o Moj-

(Podróżował ze swoją rodziną przez Tronie pustynię), kiedy (nagle) zauważył ogień. i tak rzekł do swojej rodziny: „Zaczekaj-^[1]

[1]Odnośnie do Tronu Boga i umacniania się na nim Boga, zob. 7:54, przyp. 13; a także w sobie – jeśli nie wynika to z czasu wyko11:7, przyp. 2. Niniejszy werset, wraz z trzenywania pewnych rytów religijnych – takma, które po nim następują, podkreśla całże pewne miejsca na ziemi mogą mieć swokowite panowanie Boga i Jego Jedność jako isty rodzaj świętości z przyczyn wykraczaPana stworzenia. jących poza nasze rozumowanie. O ile oczywiście taka świętość nie wynika z objawiania

A kiedy zbliżył się do niego, (Bóg) zachowasz to dla siebie), (to okaże się, zawołał go po imieniu: „O, Mojżeszu! że) On z pewnością zna tajemnicę oraz (to, co możesz utrzymywać jako) bar-

Zaprawdę, oto Ja, Ja jestem twodziej skryte. im Panem. Zdejmij przeto swe sandały, albowiem znajdujesz się w świętej doli-

Wybrałem ciebie (na Swego Wysłannika), posłuchaj zatem tego, co jest (tobie) objawiane.

Oto Ja, Ja jestem Bogiem, nie ma innej istoty boskiej poza Mną. Czcij więc Mnie i wykonuj modlitwę zgodnie z jej warunkami, wspominając Mnie.

Z całą pewnością Ostatnia Godzina nadejdzie (nieoczekiwanie. To tak wielka prawda, że) niemal trzymam ją w ukryciu, ażeby każda dusza mogła dążyć do tego, do czego dąży (i otrzymać za to właściwą zapłatę).

Przeto niech nie odwróci cię od niej (od wiary weń i jej głoszenia) ten, kto w nią nie wierzy i (zamiast niej) podąża za swymi żądzami i upodobaniami, albowiem inaczej przepadniesz!

Cóż takiego trzymasz w swojej prawej ręce, Mojżeszu?”

On odrzekł: „To jest moja laska. Opieram się na niej i za jej pomocą strącam liście dla mojej trzody. Używam jej także do innych potrzeb”.

(Bóg) powiedział: „Rzuć ją, Mojżeszu!”

I on ją rzucił, a ona natychmiast stała się wężem, który pełzał.

(Bóg) powiedział: „Weź go i nie lękaj się! My przywrócimy go do jego poprzedniego stanu.

A teraz włóż swoją (prawą) rękę pod pachę: ona wyjdzie (stamtąd) jaśniejąco biała, bez skazy, jako kolejny (cudowny) znak,

Abyśmy ci ukazali niektóre z Naszych największych, cudownych znaków.

Idź do Faraona, albowiem on w istocie podniósł bunt”.

Powiedział (Mojżesz): „Panie mój! Rozszerz moją pierś.

Ułatw mi moje zadanie.

Rozwiąż węzeł mojego języka (abym przemawiał piękniej i)

Aby oni mogli jasno zrozumieć moją mowę.

I wyznacz mi pomocnika z mojej rodziny:^[6]

[6]Wzmianka o modlitwie oddzielnie od aktu przywódcy, to stworzenie ludzi przez Boga oddawania czci, choć przecież modlitwa jest pozostałoby nierozpoznane. Boski cel stworodzajem oddawania Bogu czci, występuje ze rzenia całego wszechświata i ludzi domaga względu na znaczenie modlitwy jako zasadnisię Proroctwa i zsyłania Proroków. Konkluczego sposobu czczenia Boga. dując, Bóg wspomina owe cztery fundamenty w pierwszym Objawieniu, jakie zesłał Proro-

Aarona, mojego brata.

Umocnij nim moją siłę,

Niechaj uczestniczy w moim dziele;

Abyśmy Cię często wysławiali,

Wspominali Cię i po wielekroć rozpamiętywali.

Oto Ty wciąż na nas spoglądasz i obserwujesz nas”.^[8]

[8]Prorok Mojżesz dorastał w pałacu Faraona. leżnionych od czasu i okoliczności; jest reli„Faraon” to tytuł, jaki nosili królowie starogią, która została uniwersalnie wydoskonalożytnego Egiptu. Jak w kilku miejscach wspona przez Proroka Muhammada, pokój z nim. mina Koran, Dzieci Izraela były prześladowaJest oparta na czterech fundamentach i o nich ne. Usiłując obronić jednego ze swoich rodateż mówi Koran. Pierwszym i najważniejków przed Egipcjaninem, Mojżesz przypadszym z nich jest wiara w Istnienie Boga i Jego kowo spowodował jego śmierć i dowiedziawJedność. Wiara w Zmartwychwstanie i życie szy się, że jest poszukiwany przez władze, wieczne jest fundamentem wiary, lecz nie opuścił kraj i udał się do Midianu. Przebypierwszorzędnym, natomiast relacje pomięwał tam prawdopodobnie osiem do dziesiędzy Bogiem, jako Panem i Jego sługami, jako ciu lat, po czym – zapewne w czasie powrostworzeniami przez niego podtrzymywanymi tu do Egiptu – otrzymał Boskie Objawienie. przy życiu, wymagają ich aktów czci. DlateObecnie zaś miał udać się do pałacu Faraona go oddawanie czci wspomniane jest zaraz po z misją niezwykle ważną i trudną. Poprosił wierze w Istnienie Boga i Jego Jedność. Sprawięc swojego Pana, by rozszerzył mu pierś. wiedliwość w zbiorowym i indywidualnym Dzięki temu mógłby okazać większą cierżyciu człowieka stanowi wymiar czci i werset pliwość wobec zdarzeń, które go czekały na 16 do tego nawiązuje. Wiara w Zmartwychdworze Faraona, i mógłby w pełni zrozumieć wstanie i życie wieczne, które stanowi ostaBoską Religię. Poprosił również o zwiększenie teczny cel istnienia świata, ludzkości i życia swojej wymowności i o pozwolenie na udział doczesnego, jest drugim fundamentem islabrata Aarona w tym zadaniu. Aaron był znamu. Następnym fundamentem jest Prorockomitym mówcą. two, które wynika z tego, że Bóg jest Panem wszystkich stworzeń i że je stworzył. Jeśliby i obserwujesz nas, Prorok Mojżesz przedstaBóg nie dał Siebie poznać Swoim świadomym wił Bogu swoją słabość i potrzebę wsparcia. sługom i jeśliby nie wyznaczył ludzkości Mówiąc Oto Ty wciąż na nas spoglądasz kolwiek wątpliwość Boga. Odnoszą się do

Powiedział (Bóg): „Twoja prośba została przyjęta, o Mojżeszu.

I już przy innej okazji My obdarzyliśmy cię Naszą łaskawością.^[7]

[7]Islam jest Boską Religią głoszoną przez kowi Mojżeszowi, pokój z nim. wszystkich Proroków, z niewielkimi różnicami, dotyczącymi kwestii prawnych, uza-

Natchnęliśmy twoją matkę tym, czym mieliśmy ją natchnąć, mówiąc:^[9]

[9]Forma probabilistyczna wyrażenia: być intencji i nadziei, z jakimi Wysłannicy (i inni) może on się zastanowi i (wszystko) rozwapowinni przystępować do swojego zadania. ży, oraz podobne formuły, często występujące w Koranie, nigdy nie implikują jakiej-

‘Umieść dziecię w skrzyni i wrzuć ją do rzeki, a potem rzeka wyrzuci ją na brzeg: zabierze je ktoś, kto jest zarówno moim, jak i jego wrogiem (Faraon, który postanowił zabić wszystkich nowo narodzonych synów Dzieci Izraela)’. Ja obdarowałem cię (o, Mojżeszu) Swoją miłością (i ochroną, aby miłość do ciebie została wzbudzona w sercach ludzi, którzy cię spotkają), i abyś został wychowany na Moich oczach.

Kiedy twoja siostra (pouczona przez matkę, znając dom Faraona, zabrała cię doń) poszła i powiedziała: ‘Czyż mam was zaprowadzić do kogoś, kto by go karmił?’ W taki sposób (My sprawiliśmy, że nikt inny nie był w stanie cię karmić i) zwróciliśmy cię twojej matce, aby się rozweseliła i zapomniała o swoim smutku. A (potem) ty zabiłeś (nieumyślnie) pewnego człowieka i My uratowaliśmy cię od (wynikającego stąd) strapienia, i doświadczyliśmy cię próbą (różnego rodzaju i stopnia, abyś osiągnął doskonałość). Przebywałeś przez lata pośród ludu Midian, po czym, o Mojżeszu, doszedłeś do tego, czego od ciebie oczekiwano i dla ciebie postanowiono (właściwego stanu umysłu i ducha).

A Ja wybrałem Sobie ciebie (i wychowałem, abyś Mi służył).

Idźcie, ty i twój brat, z moimi cudownymi znakami (które wam dałem) i nigdy nie osłabnijcie we wspominaniu Mnie i przypominaniu (innym) o Mnie.

Idźcie obaj do Faraona, albowiem on zbuntował się ponad miarę.

Lecz przemawiajcie do niego słowami łagodnymi, a być może on się zastanowi i (wszystko) rozważy, albo też odczuje obawę (przede Mną i oka. że pokorę)”

Oni powiedzieli: „Panie nasz, lękamy się, aby on nie postąpił wobec nas pochopnie (i nie pozwolił nam dokończyć naszej przemowy) albo żeby nie stał się (większym) tyranem”.

On rzekł: „Nie lękajcie się! Oto ja jestem z wami, słyszący i widzący.

Idźcie do niego i powiedźcie: ‘Zaprawdę, my jesteśmy Wysłannikami twego Pana (który cię stworzył i podtrzymuje przy życiu), pozwól zatem Dzieciom Izraela odejść z nami i nie zadawaj im (dłużej) cierpień. My naprawdę przyszliśmy do ciebie z jasnym dowodem od twego Pana. I pokój (a także bezpieczeństwo i pomyślność) niech będzie z tym,

Zaiste, zostało nam objawione, że potem prowadzi (ją do wypełnienia celu kara spotka tego, kto neguje (Boga) i jej egzystencji)”. odwraca się (od Bożego wezwania)’”.

(Kiedy przemówili do Faraona tak, szymi pokoleniami (z których wszystkie jak Bóg im nakazał), Faraon zapytał: przeminęły; jaką uzyskają odpłatę za „Któż jest zatem Panem was obydwu, o Mojżeszu?” swą wiarę i uczynki)?”

(Mojżesz) odrzekł: „Naszym Panem kto idzie Jego prostą ścieżką. jest Ten, który stwarza wszystko i nadaje każdej rzeczy jej szczególne cechy, a

(Faraon) rzekł: „Cóż więc z wcześniej-

(Mojżesz) odpowiedział: „Mój Pan przechowuje wiedzę o nich w Zapisie (ludzkich czynów). Mój Pan nigdy nie błądzi ani nie zapomina”.

Ten, który uczynił ziemię kolebką dla was i wyznaczył wam na niej drogi; (On) zsyła z nieba wodę i posługując się nią wyprowadza pary różnorodnych roślin.

Spożywajcie z tego i wypasajcie swoje bydło. Zaiste, we wszystkim tym są znaki (ukazujące prawdę) dla ludzi o zdrowej i nieuprzedzonej myśli.

Z tejże (ziemi) My was stwarzamy i do niej was sprowadzimy; z niej też wyprowadzimy was powtórnie.

Oto My ukazaliśmy Faraonowi Nasze znaki – wszystkie z nich (w tym te, które daliśmy szczególnie Mojżeszowi), lecz on je odrzucił i odmówił (przyjęcia wiary).^[11]

[11]Historia mówi nam o powracających wzory znał Egipt bardzo dobrze, zarówno wykorach i znaczeniach w zdarzeniach dziejących nywał swoje zasadnicze zadanie, czyli głosił się w różnych czasach. Tutaj mówi się o staBoskie Przesłanie, jak i ostrzegał ich przed łej walce prawdy z kłamstwem a sprawiedlimożliwym nieszczęściem. Jego przemowa wości z tyranią. Koran przedstawia zdarzenia odniosła pożądany efekt i pomiędzy czaroww taki sposób, że nie tylko w sposób jasny nikami pojawiła się różnica opinii. Jednakże, podążamy za zdarzeniami, lecz także rozujak to zwykle w dziejach, Faraon i jego ludzie miemy wagę niesionego przez nie znaczeinterweniowali i usiłowali usunąć tę różnicę. nia, ich przyczyny i skutki, a także zachowaStarali się dodać czarownikom odwagi i spronia i motywy ludzi w nich uczestniczących. wokować ich, mówiąc że Mojżesz i Aaron Islam nigdy nie ma na celu poniżania ludzi są także czarownikami, jak oni, i że pragnie bądź ich niszczenia. Dlatego też Prorok Mojprzepędzić ich z ojczyzny i zniszczyć ich spożesz, pokój z nim, wygłosił do przeciwników sób życia. Faraon starał się też ich przekupić wspaniałą przemowę, ostrzegając ich. Dzięki (7:113-114 i 26: 41-42): I będziecie pomiędzy wysiłkom Proroka Józefa, pokój z nim, prawtymi, którzy są umieszczeni blisko (mnie).

Powiedział: „Mojżeszu, czy przyszedłeś po to, aby wypędzić nas z naszego kraju przy pomocy swojej sztuki czarnoksięskiej?

W takim razie my z pewnością przedstawimy przed tobą czary podobne do tych. Wyznacz więc spotkanie pomiędzy nami a tobą, którego my i ty dotrzymamy, na odpowiednim (dla nas) otwartym, równym miejscu”.

Powiedział (Mojżesz): „Spotkanie odbędzie się w dniu Święta i niech ludzie zgromadzą się przed południem”.^[10]

[10]Decyzja Proroka Mojżesza jest bardzo dziwa religia Boga: islam – zaczęła w Egipcie przeważać. Z tego też powodu, gdy rozpoczyznamienna. Wyznaczając datę, kiedy to nienał swoją misję Mojżesz, wciąż można było mal wszyscy ludzie mieli się zgromadzić z dostrzec jej ślady. Jak można wnosić z cudów okazji dnia świątecznego, dnia, gdy byliby danych Mojżeszowi, cuda, jakie otrzymywaw innym nastroju, Prorok Mojżesz pokazał, li Prorocy, związane były z tą gałęzią wiedzy że żywi nadzwyczajną ufność w swoją misję i rzemiosła, jaka w danym czasie była naji przesłanie. Ponadto mógłby w takim dniu bardziej rozwinięta. Wówczas wielkie znaczezadać wielki cios prestiżowi i wierze Faraona, nie miała chemia i alchemia. Czarownicy byli miałby możność ogłoszenia swego przesłania najważniejszymi uczonymi i intelektualistaprzed wszystkimi ludźmi i poparcia go dowomi owych czasów. Zwracając się do nich (i dami niezaprzeczalnymi i widzialnymi. do innych ludzi w wersecie 61), Mojżesz, któ-

Faraon odszedł i uruchomił całą swoją pomysłowość, a wtedy się pojawił (na uzgodnionym spotkaniu).

Powiedział do nich Mojżesz: „Biada wam! Nie wymyślajcie kłamstw przeciwko Bogu (twierdząc, że nasze jasne dowody są sztuczkami czarnoksięskimi; że zamierzamy was wypędzić z waszego kraju i biorąc sobie inne istoty boskie poza Nim), ażeby On nie zniszczył was surową plagą. Stracony jest ten, kto wymyśla kłamstwo”.

(Ostrzeżenie, wypowiedziane przez Mojżesza, zrobiło wrażenie na niektórych czarownikach i możnych z otoczenia Faraona, wobec czego) zaczęli omawiać swą sprawę na tajnej naradzie.

(Możni wpłynęli na czarowników i) oni rzekli: „Ci dwaj są z pewnością czarownikami chcącymi wypędzić was z waszego kraju za pomocą swych czarów i zniweczyć wasz przykładny sposób życia.

Zbierzcie zatem waszą pomysłowość i przybywajcie w szeregach (jako siła zjednoczona i zorganizowana), albowiem triumfował będzie ten, kto dziś odniesie przewagę”.

Oni (czarownicy) powiedzieli: „Mojżeszu, albo rzuć ty, albo my rzucimy pierwsi!”

On odparł: „Nie, wy rzucajcie pierwsi!” I natychmiast zdało mu się, jakby wskutek czarów ich sznury i laski pełzały.

Wtedy Mojżesz odczuł w swojej duszy pewną obawę (że obecni znaleźli się pod wpływem czarowników).^[12]

[12]Kiedy czarownicy rzucili swoje sznury w obliczu prawdy, która ukazała się w swoi laski, zdało się Mojżeszowi, jakby po ziejej jasności. Wszystko to działo się pomiędzy mi pełzły setki węży. Wywołało to w jego tłumem gapiów, było więc prawdopodobne, sercu pewną obawę, która jest rzeczą barże niektórzy z nich uwierzą, a inni odczują dzo ludzką i mogła pojawić się nawet w Proświatło wiary w swoim sercu. A tego lękał roku. Poza tym tak jak inni ludzie, również się Faraon. Nie mógł znieść porażki i czuł, że Prorok może odczuwać wpływ sztuki czarojeśli ludzie uwierzą w Przesłanie Mojżesza, dziejskiej. A kiedy oni rzucili (wszystko to, to zachwieje się jego władza. Uciekł się więc co trzymali w rękach dla czarów), to zaklęli do gróźb i rzezi. ludzkie oczy (wywołując w nich złudzenie) i dokonali wielkich czarów (7:116). dyktatury. Dyktatorzy chcą, aby ludzie czynili wszystko, co oni im rozkażą. Uznają sie-

My powiedzieliśmy: „Nie lękaj się! Z pewnością to ty, ty będziesz górą.

Rzuć to, co znajduje się w twojej prawej ręce: a ono połknie wszystko, co oni uczynili. To, co oni uczynili, to tylko sztuczka czarodziejska. A czarownik nie osiągnie pomyślności, do czego by nie zmierzał”.

I (tak się też stało, a) wtedy czarownicy rzucili się na ziemię w pokłonie. Oświadczyli: „Uwierzyliśmy w Pana Aarona i Mojżesza!”

Rzekł (Faraon): „Czyż wierzycie w Niego, zanim ja wam na to pozwolę? Widzę, że on (Mojżesz) jest waszym mistrzem, który wyuczył was sztuki czarnoksięskiej! Zaprawdę, ja każę obciąć wam ręce i stopy naprzeciwlegle, i każę was ukrzyżować na pniach drzew palmowych. A wtedy z pewnością się dowiecie, który z nas (Pan Aarona i Mojżesza czy też ja) jest surowszy w karaniu i bardziej wytrwały!”^[13]

[13]Reakcja Faraona jest podobna do reakbie za jedną jedyną władzę i autorytet, mającji wszystkich dyktatorów w ciągu dziejów. cy prawo decydowania o tym, w co mają Nemrod i jego ludzie tak samo zareagowali wierzyć bądź nie wierzyć ludzie i jak mają wobec Proroka Abrahama, pokój z nim. Kiemyśleć. Usiłują zatem rządzić nawet ludzkim dy zaś zostali pokonali w dyskusji na argusercem i umysłem. menty, wrzucili go do ognia. Czarownicy, który zaczęli prezentować swoje umiejętnobyły dostosowane do poziomu rozwoju nauki ści, oświadczając że zwyciężą nad Mojżeszem i techniki danego czasu. Każdy Prorok mógł (26:44), potrafili rozróżnić pomiędzy sztuwyprzedzać swoim cudem rozwój wiedzy. ką czarodziejską a prawdą. Dostrzegli, że to, Historia Mojżesza i Faraona uczy nas, że co czynił Mojżesz, to nie czary, i że potęga przedstawiciele i głosiciele islamu muszą nie Faraona na nic się nie zda. Poczęli więc wietylko wyróżniać się moralnością, ale i wiedzą. rzyć. Jednak Faraon odrzucił wiarę, nawet Niniejszy werset ujawnia też inny aspekt Cudy, jakie otrzymywał każdy Prorok, kali Sumerowie – i to na długo przed Proro-

Oni powiedzieli: „My nigdy nie będziemy przedkładać ciebie ponad te jasne dowody (ukazujące prawdę), które do nas przyszły, i ponad Tego, który nas stworzył. Przeto rozstrzygnij to, co masz rozstrzygnąć; ty możesz decydować jedynie o życiu tego świata.

Oto my uwierzyliśmy w naszego Pana i (żywimy nadzieję) że On wybaczy nam nasze winy i te sztuczki czarodziejskie, do których nas zmusiłeś. Bóg jest Najlepszy (w dawaniu nagrody) i Najbardziej Stabilny”.

Kto przybywa przed swego Pana jako niewierzący grzesznik, tego z pewnością czeka Piekło: on w nim ani nie umrze, ani nie będzie żył.

Tymczasem tych, którzy przybywają przed Niego jako wierzący, którzy czynili dobre, prawe dzieła, czekają wzniosłe stopnie i wysokie stacje –

Ogrody wiecznej błogości, przez które przepływają rzeki; i oni będą tam przebywać (na wieczność). Taka jest nagroda dla tego, kto dochodzi do czystości.

Objawiliśmy Mojżeszowi: „Wyrusz z Moimi sługami nocą i (kiedy dosięgniesz skraju morza, a za tobą będzie spieszył w pościgu Faraon wraz z armią) wybij dla nich (Moich sług) swoją laską suchy szlak poprzez morze, i nie musisz się lękać, że zostaniesz doścignięty (przez Faraona) ani że utopisz się w morzu”.

Faraon ścigał ich zatem swoimi zbrojnymi zastępami i zostały one ogarnięte przez morze ku ich zgubie.

Faraon poprowadził swój lud ku zbłądzeniu (a ostatecznie – ku unicestwieniu); on nie poprowadził go drogą. prostą (ku prawdzie ani pomyślności)^[14]

[14]Odnośnie do wydarzeń, jakie miały miejsce pomiędzy Prorokiem Mojżeszem a czakiem Abrahamem. Z tamtych ziem następorownikami oraz później, w czasie Wyjścia z wały migracje do Egiptu. I tak, Hyksosi, któEgiptu, zob. 7:127-135; 10:75-90. rzy rządzili Egiptem za czasów Proroka Józefa, przywędrowali z Syrii. Możliwe więc, że

O, Dzieci Izraela! My wybawiliśmy was od waszego wroga i zawarliśmy z wami przymierze poprzez Mojżesza, na prawym stoku Góry Synaj (gdzie daliśmy wam Torę); i My zesłaliśmy wam mannę i przepiórki (abyście przetrwali na pustyni).

(Powiedzieliśmy:) Spożywajcie z czystych, zdrowych rzeczy, w które was zaopatrzyliśmy, lecz nie przekraczajcie w tym granic (poprzez marnotrawstwo, niewdzięczność, niedozwolony sposób zarobkowania i inne grzechy). W przeciwnym wypadku Mój gniew (i potępienie) sprawiedliwie na was spadnie. A na kogo spadnie Moje potępienie, ten z. pewnością doprowadzi się do ruiny^[15]

[15]Szczegóły zdarzeń i ostrzeżeń, a także Samiri pochodził z plemienia sumeryjskienastępne wydarzenia, wspomniane w wersego, które wyemigrowało do Egiptu. Możlitach 80 i 81, zob. 2:51, 57 i 61, oraz przypisy we również, że ów Samiri miał na imię Aaron 67 i 73; 7:142, przyp. 30. i późniejsi skrybowie, przepisujący Torę, pomieszali go z Prorokiem Aaronem.

A przecież Ja jestem Przebaczający wobec każdego, kto żałuje za grzechy, wierzy i czyni dobre, prawe dzieła, a potem trzyma się prostej ścieżki.

(Kiedy Mojżesz przybył na spotkanie z Nami na Górze Synaj, aby otrzymać Torę, My zapytaliśmy go:) „Mojżeszu, cóż cię skłoniło do opuszczenia swego ludu w takim pośpiechu?”

On odrzekł: „Oni idą moimi śladami; a ja spieszyłem do ciebie, mój Panie, abyś był ze mnie zadowolony”.

Powiedział (Bóg): „(Wiedz zatem, że) oto podczas twojej nieobecności My poddaliśmy twój lud próbie, a Samiri (Samarytanin) zwiódł go ku zbłądzeniu”.^[16]

[16]Stary Testament notuje, że to Prorok Aaron wykonał podobiznę cielca, aby czciły ją Dzieci Izraela (Wyjścia, 32:4, 24). Tymczając sporządzenie cielca Prorokowi Aaronowi. sem Prorok Aaron, pokój z nim, był starszym Czytamy bowiem w Księdze Wyjścia, 32:27bratem Proroka Mojżesza i dzielił jego misję. 28, że Bóg nakazał: Niech każdy z was przyCzynił, co mógł, by zapobiec kultowi cielca. pasze sobie miecz! Przemierzycie obozowisko Koran otwarcie powiada, że tym, kto sporząwzdłuż i wszerz od jednej bramy do drugiej, dził cielca, był człowiek zwany „as-Samiri”. i pozabijacie swoich braci, przyjaciół, rodziców. Synowie Lewiego uczynili tak, jak im Rodzajnik (al -) przed Samiri oraz przynakazał Mojżesz. I zginęło tego dnia około rostek (i) sugerują, że ów człowiek związany trzech tysięcy mężczyzn spośród całego ludu był z miejscem bądź plemieniem Samir. Choć (cyt. za Biblią Warszawsko-Praską – przyp. niektórzy orientaliści, opierając się na faktłum.). Prorok Aaron nie znalazł się pośród cie, że Samaria była stolicą Królestwa Izraela, zabitych. Znowu, wedle tej samej księgi, ustanowionego w 925 r. przed Chr., usiłowa32:32-33, Prorok Mojżesz modlił się do Boga li oskarżać naszego Proroka, pokój z nim, o o przebaczenie dla swego ludu albo o wymaignorancję, jakby to on był autorem Koranu, zanie jego imienia z Jego księgi. Bóg odrzekł, to przecież sama Biblia przeczy ich poglądom. że wymaże ze Swojej księgi każdego, kto Czytamy w 1 Krl, 16:24, że król Omri zakuzgrzeszył przeciwko Niemu. Z Księgi Liczb, pił wzgórze Samaria od Szemera i wybudował 18:5-7, wynika jasno, że Bóg nie wymazał na nim miasto Samaria. Tak więc „Samaria” Aaronowego imienia ze Swojej księgi, lecz istniała już przed Mojżeszem, jako nazwa przeciwnie, obdarzył go i jego synów łaską wzgórza. Samiri mogli stamtąd pochodzić sprawowania pieczy nad świątynią i ołtarzem bądź też byli potomkami przodków Szemera. Prócz tego na obszarze Mezopotamii miesz(al-Mawdudi, 5:217-218, przyp. 69). Biblia zaprzecza sama sobie, przypisu-

Wrócił więc Mojżesz do swego ludu zagniewany i smutny. Powiedział: „Ludu mój! Czyż wasz Pan nie złożył wam pięknej obietnicy (że da wam Torę dla waszego szczęścia w obu światach i osiedli was w ziemi, której okolice On pobłogosławił)? Czyż czas wyznaczony (na moją nieobecność) wydał się wam zbyt długi albo czy chcieliście, aby spadło na was potępienie od waszego Pana za to, że złamaliście złożoną mi obietnicę?” mi z ozdobami ludu (egipskiego) i je

Oni odpowiedzieli: „My nie złamawyrzuciliśmy (aby się ich pozbyć) w taki liśmy naszej obietnicy wobec ciebie z sam sposób, jak wyrzucił (je) Samiri (do własnej woli (i rozmyślnie), lecz byliognia)”. śmy obarczeni (grzesznymi) ładunka-

A potem on wyprowadził im (ze stopionych ozdób) cielca, kształtując go w ciało pobekujące. A wtedy oni oświadczyli: „Oto bóstwo wasze i bóstwo Mojżesza, lecz on (o tym) zapomniał”.^[19]

[19]Jak mamy rozumieć te słowa Samiriego? łem coś, czego oni nie potrafili dostrzec, Starożytni Egipcjanie byli rolnikami i wziąłem przeto pył ze śladów wysłanniczcili, prócz innych znaczniejszych bóstw, ka (archanioła Gabriela) i wrzuciłem go również bydło. Dzieci Izraela znajdowały się do roztopionych ozdób – Samiri kłamał, by pod ich wpływem. Ów wpływ objawił się się usprawiedliwić. Próbował też, jak widać, w kulcie cielca w takim stopniu, że Koran dodać do swoich zdolności nieco wymiaru mówi: Ze względu na ich niewiarę ich serca duchowości i tajemniczości. zostały napojone cielcem (miłością do niego Niektórzy ludzie mają wyjątkowe zdolSamiri posiadał umiejętność topienia rudy Koran przedstawia sprawę cielca jako

Czyż oni w ogóle nie widzieli, że on nie mógł im odpowiedzieć nawet jednym słowem i że nie miał mocy, aby im zaszkodzić ani też przynieść im korzyść?

A przecież Aaron powiedział im, zanim powrócił Mojżesz (ostrzegając): „O, mój ludu! Poprzez niego jesteście jedynie poddawani próbie (która ma stwierdzić jakość waszego rozumienia wiary i przywiązania do niej). Zaprawdę, wasz Pan jest Miłosierny (i Przebaczający), pójdźcie zatem za mną i bądźcie posłuszni memu rozkazowi!”

Oni jednak rzekli: „Żadną miarą nie przestaniemy go czcić, dopóki Mojżesz do nas nie powróci”.

(Powróciwszy i nieświadom Aaronowego ostrzeżenia, Mojżesz) powiedział: „O, Aaronie! Cóż cię powstrzymało, gdy widziałeś, jak schodzą z prostej ścieżki,

Od podążania za mną? Czyż więc okazałeś nieposłuszeństwo mojemu rozkazowi?”^[17]

[17]Przed odejściem na Górę Synaj Prorok i nie pozostało już w nich miejsca na wiarę) Mojżesz, pokój z nim, wyznaczył Aarona na (2:93). Izraelici skłaniali się także ku czczeswego następcę w sprawowaniu pieczy nad niu posążków jako bóstw, co objawiło się ludem, mówiąc: Zajmij moje miejsce pośród tym, że poprosili Mojżesza, by im wykonał mego ludu, działając tak, ażeby się poprawiposąg, gdyż ludy, jakie napotkali w drodze z li, i nie idź drogą tych, którzy powodują chaEgiptu, takie posągi czciły: I przeprowadzilios i zepsucie (7:142). śmy Dzieci Izraela przez morze, a potem one przybyły do ludu oddanego czci swoich boż-

Aaron odrzekł: „O, synu mojej matki! Nie chwytaj mnie za brodę ani za głowę! Lękałem się, że powiesz: ‘Doprowadziłeś do podziału pomiędzy Dziećmi Izraela i nie przykładałeś wagi do moich rozkazów!’”.^[18]

[18]Jak stwierdziliśmy wcześniej (sura 7, ków. Powiedziały: „O, Mojżeszu! Uczyń dla przyp. 35; 15, przyp. 11; 9, przyp. 1), oponas boga, tak jak oni mają bogów! (7:138). wiadając w kilku miejscach pewne zdarzenie, Koran zajmuje się tymi aspektami danej ności, jak np. telepatia, nekromancja, zdolsytuacji, które dotyczą omawianej kwestii. ność do kontaktu z dżinami i do bycia Relacjonuje więc tutaj jedynie część odpomedium. Mogą czynić to, co innym zdaje wiedzi, jakiej udzielił Mojżeszowi Aaron, się nadzwyczajne, i lubią dodawać do tego Lękałem się, że powiesz: „Doprowadziłeś posmak tajemnicy. Ze względu na pychę i do podziału pomiędzy Dziećmi Izraela i nie samouwielbienie, jakie budzi się w takich przykładałeś wagi do moich rozkazów!” Nie oznacza to, że Aaron nic więcej nie czynił. Z ludziach, Bóg Wszechmogący czyni ich zdolwersetu 7:150 wynika, że robił, co mógł, by ności środkiem ich zguby. zapobiec błędom, w jakie popadł jego lud, lecz lud ów omal go nie zabił. Aaron zatem, i wykonywania posągów. Celowo wykonał świadomy delikatności sytuacji, chciał uniktaki posąg Dzieciom Izraela, by je zwieść, i nąć podziałów pośród swego ludu, które wyposażył ów posąg w zdolność do wydawamogły skończyć się przelewem krwi. Czekał nia dźwięków, wywiercając w nim zapewne więc na powrót Mojżesza, gdyż wiedział, że kilka otworów. ten wyszedł na krótki jedynie czas. próbę dla Dzieci Izraela. Mówiąc, zobaczy-

(Mojżesz zwrócił się do Samiriego i) powiedział: „Co z tobą, o Samiri (że uczyniłeś rzecz tak straszliwą)?”

Zaprawdę, tych, którzy wierzą i czynią dobre, prawe dzieła, Miłosierny (Bóg) obdarzy miłością (mieszkańców niebios i wielu mieszkańców ziemi, i oni otrzymają gościnę u stworzeń Boga bez względu na to, czy teraz są słabi i nieliczni). On odpowiedział: „Zobaczyłem coś, czego oni nie potrafili dostrzec, wziąłem przeto pył ze śladów wysłannika (archanioła Gabriela) i wrzuciłem go do roztopionych ozdób: moja dusza podpowiedziała mi, żebym tak uczynił”.

My czynimy go (ów Koran) łatwym (do recytowania i zrozumienia) i w twoim języku, abyś mógł przezeń głosić radosne wieści bogobojnym i ostrzegać ludzi swarliwych. Powiedział (Mojżesz): „Idź precz! (Wyrok) dla ciebie jest (taki), że w tym życiu będziesz mówił: ‘Nie dotykajcie mnie!’ (aby ostrzec ludzi, że się zbliżasz), i oto jest dla ciebie obietnica (kary), której nie jesteś w stanie uniknąć. A teraz spójrz na to bóstwo, któremu byłeś oddany: zaprawdę, my je spalimy, a to, co z niego pozostanie, rozrzucimy w morzu!”

I jakże wiele pokoleń unicestwiliśmy przed nimi! Czyż możesz odczuć (istnienie) choćby jednego z nich albo usłyszeć choćby ich szept? TA. HA N Współczującego! „(O, ludu mój!) Jedynym waszym Bogiem jest Bóg, a poza Nim nie ma innego boga. On obejmuje Swoją Wiedzą wszystkie rzeczy”.

W ten sposób my opowiadamy ci (o, Mojżeszu) niektóre z przykładowych wydarzeń, jakie miały miejsce w przeszłości. Zaiste, My daliśmy ci Nasze Napomnienie (Księgę wiedzy i pouczeń).

100

Kto się odeń odwróci, ten z pewnością poniesie ciężar w Dniu Zmartwychwstania,

101

Niosąc go na wieki. Jakże zły będzie to dla nich ciężar w Dniu Zmartwychwstania!

102

Owego Dnia zadmą w trąbę i my wskrzesimy do życia i zbierzemy niewierzących grzeszników – jasnookich (wystraszonych i umęczonych).

103

Oni będą szeptać pomiędzy sobą: „Wy przebywaliście na świecie jedynie dziesięć (dni)”.

104

To My mamy pełną wiedzę o tym, o czym oni będą mówić, kiedy najbystrzejszy pośród nich powie: „Przebywaliście tylko jeden dzień”.

105

Oni pytają cię (Wysłanniku) o (to, co spotka) góry (w Dniu Sądu). Powiedz: „Mój Pan obróci je w proch i pył i rozrzuci.

106

I On pozostawi ją (ziemię) jako opuszczoną pustać.

107

Nie zobaczysz na niej krzywizny ani nierówności”.

108

Owego Dnia wszyscy prosto podążą za Głosem nawołującym – bez żadnego odchylenia; i wszystkie głosy zniżą się w pokorze przed Miłosiernym. I nie usłyszysz niczego poza szeptem.

109

Owego Dnia wstawiennictwo na nic się nie przyda – za wyjątkiem (wstawiennictwa) tego, komu Miłosierny udzieli zezwolenia i z którego słów On będzie zadowolony.

110

On zna to, co przed Jego sługami (szczególnie w Dniu Sądu) i co (z ich intencji, mowy bądź działań) oni pozostawili za sobą. A tymczasem oni nie są Go w stanie objąć swoją wiedzą.

111

I (owego Dnia) wszystkie twarze ukorzą się przed Żyjącym, Samoistniejącym (dzięki któremu wszystko inne istnieje). I naprawdę zawiedzie się ten, którego ciężarem będzie niesprawiedliwość.

112

Ten zaś, kto czyni dobre, prawe dzieła – będąc przy tym wierzącym – nie musi się lękać, że dozna niesprawiedliwości albo uszczerbku (w należnej mu nagrodzie).

113

I w taki sposób zesłaliśmy go jako qur’an (rozprawę) w języku arabskim, i wyłożyliśmy w nim przestrogi w różnych okolicznościach i z różnych punktów widzenia, ażeby oni mogli powstrzymać się od nieposłuszeństwa wobec Nas, pełni bogobojności i pobożności; albo żeby on ich pobudził do wspominania i rozwagi.

114

Nad wszystko Wzniosły jest Bóg, Najwyższy Władca, Ostateczna Prawda – i Niezmienny. Nie okazuj pośpiechu (o, Wysłanniku) z Koranem, zanim nie zostanie tobie objawiony w pełni, lecz mów: „Panie mój, pomnóż moją wiedzę”.

115

Zaiste, zawarliśmy przymierze z Adamem (i zabroniliśmy mu zbliżać się do drzewa w Ogrodzie), lecz on postąpił, nie pamiętając (o nim). My nie znaleźliśmy w nim stanowczości.

116

I kiedy powiedzieliśmy aniołom: „Padnijcie w pokłonie przed Adamem”, oddali pokłon wszyscy, za wyjątkiem Iblisa. On odmówił.

117

Powiedzieliśmy przeto: „O, Adamie! Zaprawdę, to jest wróg twój i twojej żony. Niechaj on nie wypędzi was obojga z Ogrodu, albowiem (wtedy) będziesz nieszczęśliwy.

118

Masz oto zapewnienie, że nie będziesz tam znosił głodu ani nie będziesz nagi,

119

I nie będziesz cierpiał z pragnienia dwoje – pospołu i (wraz z Szatanem, i od ani od żaru słonecznego”. tej pory) niektórzy z was będą nieprzy-

120

Lecz Szatan podszepnął mu złą jaciółmi innych. Jeśli przyjdzie do was myśl, mówiąc: „O, Adamie, czyż mam przewodnictwo ode Mnie (jako Księga cię poprowadzić ku drzewu życia wieczdana Wysłannikowi), to kto podąży za nego i królestwu, które się nigdy nie rozMoim przewodnictwem (i zwróci się ku padnie? Mnie z wiarą i czcią), ten nie zbłądzi ani

121

Oni oboje spożyli z niego i dostrzenie będzie nieszczęśliwy. gli nagość wstydliwych części swego cia-

122

A potem jego Pan wybrał go, przywskrzesiłeś mnie ślepym, skoro (w życiu jął jego skruchę i obdarzył go swoim przewodnictwem. doczesnym) byłem widzący?”.

123

Powiedział: „Odejdźcie stąd oby-

124

Kto się jednak odwróci od wspomiła (i obudziły się w nich zmysły). Zaczęnania Mnie (i od Księgi), ten będzie wiódł li się więc przykrywać liśćmi z Ogrodu. życie pełne utrapienia, a My wskrzesimy Adam okazał nieposłuszeństwo swemu go w Dniu Zmartwychwstania ślepym” Panu i zbłądził.^[20]

[20]Odnośnie do zdarzeń i prawd opisywanych od wersetu 115, zob. 2:30-39, przyp. 30-44; 7:11-27, przyp. 3-4. W tym miejscu możemy dodać następujące informacje: • Zakaz zbliżania się do określonego drzewa w ogrodzie nie jest zakazem przewidzianym przez prawo religijne. Dotyczył on wyłącznie Adama – niech pokój będzie z nim – i jego żony. Najwyraźniej miał on na celu zaoszczędzenie im głodu, pragnienia, nagości i upału. Konsekwencją nieprzestrzegania powyższego zakazu było to, że odtąd zaczęli tego doświadczać. • Wersety te ujawniają, że pragnienie wieczności, namiętność wobec płci przeciwnej (szczególnie męska namiętność względem kobiet) oraz inne pokusy doczesne stanowią żądze najbardziej nęcące rodzaj ludzki i przyczyniają mu wiele cierpień. • Koran wspomina, że Adam został wybrany i otrzymał przebaczenie zaraz po swoim przewinieniu, byśmy nie żywili wobec niego żadnych uczuć negatywnych. Płynie stąd również i taka nauka, że natychmiast po popełnieniu grzechu powinniśmy okazać skruchę i modlić się o przebaczenie. • Biblia oskarża niestety bardziej Ewę niż Adama za ich błąd (Księga Rodzaju, 3:16). Wedle Biblii, Ewa namówiła Adama do spożycia (owocu) z zakazanego drzewa. Wskutek tego chrześcijanie i żydzi przez całe stulecia widzieli w kobiecie stworzenie przeklęte. Tymczasem Koran mówi nam, że Szatan zbliżył się do Adama i go oszukał. Sprawa ta wyjawia nam ważną prawdę, że generalnie to mężczyźni są odpowiedzialni za ewentualne schodzenie kobiet z Prostej Ścieżki, nie zaś na odwrót.

125

On powie: „Panie mój, dlaczego

126

Odpowie (Bóg): „Tak oto! Przyszły do ciebie Nasze Objawienia, lecz ty je zlekceważyłeś, przeto dzisiaj sam zostaniesz zlekceważony”.

127

My tak odpłacamy temu, kto marnotrawi (dane mu przez Boga zdolności), przekracza granice (przyzwoitości, popełniając ciężkie grzechy) i nie wierzy w Objawienia swego Pana. Zaprawdę, kara na Tamtym Świecie jest surowsza i najtrwalsza.

128

Czyż nie jest to dla nich wskazówką (i nauką pokazującą), jak wiele unicestwiliśmy przed nimi pokoleń, po których zniszczonych domostwach oni się (teraz) przechadzają? Z całą pewnością w tym są znaki (obwieszczające prawdę) dla ludzi roztropnych. dzy nich, aby się radowali blaskiem życia

129

Gdyby nie orzeczenie już wydane tego świata i aby ich doświadczyć. Zaopai wyznaczony już przez twojego Pana trzenie twego Pana (którym cię obdarzył i (przez Niego) termin, to wyrok (przektóre od Niego otrzymasz w życiu wieczciwko nim) zostałby już z pewnością nym) jest lepsze i dłużej trwające. ogłoszony i wykonany.^[21]

[21]To dekret wydany przy odejściu Adama z Ogrodu: Tam na ziemi będzie wasze mieszkanie i zaopatrzenie aż do wyznaczonego czasu (7:24).

130

Zachowaj zatem cierpliwość (o, ści wykonywać modlitwę i bądź wytrwaWysłanniku), cokolwiek oni by nie ły w jej przestrzeganiu. My nie żądamy mówili, i wysławiaj chwałę swego Pana od ciebie żadnego zaopatrzenia; to My przed wschodem słońca i przed jego dajemy tobie zaopatrzenie. (Wszystkie zachodem. Wychwalaj Go także w godzizatem modlitwy są z twoim pożytkiem). nach nocnych oraz przy krańcach dnia, A (upragniony) ostateczny wynik przyaby Bóg był z ciebie zadowolony i abyś pada pobożności i prawości. ty był rad (z tego, co On tobie przezna-

131

Nie wytężaj swych oczu ku temu, co My daliśmy pewnym grupom spomięjego Pana!” Czyż nie przyszedł do nich (wystarczający) Jasny Dowód (prawdziwości) tego, co znajduje się we wcześniejszych Pismach?

132

Nakaż swojej rodzinie i społeczno-

133

A oni mówią: „Gdybyż on tylczył). ko przyniósł nam znak (cud) od swo-

134

Gdybyśmy ich unicestwili, dotykając karą przed nim (zanim przyszedł do nich ów Dowód), powiedzieliby z pewnością: „Panie nasz! Gdybyś tylko posłał nam Wysłannika, to my podążylibyśmy za Twoimi Objawieniami zanim zostaliśmy poniżeni i zawstydzeni”.

135

Powiedz: „Każdy wyczekuje (my i wy, co przyniesie przyszłość), wyczekujecie więc! Wkrótce dowiecie się, kto szedł drogą równą i kto był prowadzony drogą prostą (i doczekał się spełnienia swoich oczekiwań).