Alif. Lam. Mim.
Alif. Lam. Mim.
Czyż ludzie liczą na to, że zostaną pozostawieni (sami sobie) tylko dlatego, że mówią: „Wierzymy”, i nie będą poddani próbie?
Zaiste, My poddaliśmy próbie tych, którzy byli przed nimi. (Oto Nasz niezmienny sposób postępowania), Bóg przeto z pewnością oznaczy tych, którzy okażą się prawdomówni (w swym świadectwie wiary), i oznaczy także tych, którzy okażą się kłamliwi.[1]
[1]Zob. 2:155-157 i odpowiednie przypisy: 121 i 122.
Albo czy ci, którzy dokonują złych uczynków (i prześladują wierzących), liczą na to, że mogą nas prześcignąć i uniknąć Naszej kary? Jakże zły jest osąd (rzeczy), do jakiego doszli!
Jeśli kto wygląda spotkania z Bogiem (niech wie): termin ustalony przez Boga (na spotkanie) na pewno nadejdzie. On wszystko słyszy, jest Wszechwiedzący.[2]
[2]Bóg jest Tym, który słyszy wszystko to, co ludzie mówią w sposób otwarty i skryty, i On zna ich w pełni w każdym stanie, we wszystkich intencjach i uczynkach. Nic nie umknie Jego uwadze. Wspomnienie Boga w tym wersecie tymi dwoma Imionami stanowi zarówno dobrą nowinę dla tych, którzy są szczerzy w swojej wierze i oczekiwaniach, jak i ostrzeżenie dla tych, którzy są dalecy od szczerości, a także dla niewiernych.
A kto zmaga się ciężko (ze swoim cielesnym Ja, które nakłania do zła, i z Szatanem, po to, by stać się dobrym muzułmaninem i przetrwać wszelkie prześladowania dla sprawy Boga), zmaga się jedynie dla dobra swej duszy. Zaprawdę, Bóg jest Samowystarczalny i całkowicie niezależny od wszystkich światów.
Tym, którzy wierzą i (walcząc ciężko o wzmocnienie wiary w swym sercu) czynią dobre, prawe dzieła, My z całą pewnością wymażemy złe uczynki i nagrodzimy stosownie do ich najlepszych czynów.
(Jako warunek stania się dobrymi muzułmanami) My nakazaliśmy człowiekowi dobroć i uprzejmość wobec swoich rodziców; lecz jeśli ludzie usiłują doprowadzić cię do tego, byś przypicięstwo od twego Pana, to (tacy ludzie) sywał Mi jako współtowarzysza cokolbędą z pewnością mówić: „Zaprawdę, wiek, o czym ty przecież nie masz żadmy zawsze byliśmy z wami”. Czyż może nej wiedzy, to nie bądź im posłusz(oni myślą, że) Bóg nie jest w pełni świany. Do Mnie powrócisz i Ja sprawię, że dom tego, co jest w piersiach wszystkich zrozumiesz to, co czyniłeś (i wezwę cię stworzeń (które powołał do istnienia)? na sąd).
Zaiste, tych, którzy wierzą i czydziwie wierzą i oznaczy też na pewno nią dobre, prawe dzieła, My włączymy obłudników. w poczet sprawiedliwych (którzy wej-
Pośród ludzi są tacy, którzy mówią: (wiary i życia), to my weźmiemy na sie„Wierzymy w Boga”, kiedy jednak (taki bie wasze winy”. Lecz przecież oni nie są człowiek) zostanie poddany prześladow stanie wziąć niczego z ich win. Zaiste, waniu ze względu na (wyznawanie wiary oni są kłamcami. w) Boga, to uznaje prześladowania z rąk
Oto Bóg oznaczy tych, którzy praw-
Niewierzący mówią do tych, któdą do Raju). rzy wierzą: „Jeśli podążycie naszą drogą
Oni natomiast będą musieli z całą ludzi za karę bożą (i odrzuca swą wiarę); jeśli zaś (do wiernych) przychodzi zwypewnością nieść swoje własne ciężary i inne ciężary – wraz z własnymi, i – doprawdy – w Dniu Zmartwychwstania zostaną wezwani na sąd za to, co tak spieszyli wymyślać (przeciwko Bogu i prawdom wiary).
Zaiste, posłaliśmy Noego do jego ludu (jako wysłannika) i pozostał pomiędzy nim lat tysiąc bez pięćdziesięciu, a na końcu pochwycił (ów lud) Wielki Potop, gdyż był ludem występnym (który uparcie przypisywał Bogu współtowarzyszy i popełniał wielkie niesprawiedliwości).
Ocaliliśmy jednak jego (Noego) i tych, którzy byli wraz z nim na Arce, i uczyniliśmy to wydarzenie znakiem i przykładem (wielką nauką) dla wszystkich ludzi (którzy przyszli na świat później).
I również Abrahama (posłaliśmy jako Wysłannika). On rzekł do swego ludu (głosząc Posłannictwo): „Oddajcie cześć jedynie Bogu i trzymajcie się z dala od nieposłuszeństwa wobec Niego, pełni szacunku dla Niego i pobożności. Takie postępowanie jest dla was najlepsze, jeślibyście tylko wiedzieli (jaka jest istota rzeczy).
Wy czcicie, zamiast Boga, jedynie bożki i tak oto wymyślacie zwykłe kłamstwa (uznając za bóstwa rzeczy i istoty, które żadną miarą Bogiem być nie mogą). Zaprawdę, ci (te istoty, które ubóstwiacie i wykonujecie ich posągi, których zamiast Boga czcioraz idole) cie, nie mają władzy, by dawać wam Świata) zaopatrzenie. Szukajcie przeto całego dzę nad każdą rzeczą. swego zaopatrzenia u Boga, oddajcie Mu[4][5]
[4]Zaimek użyty w tym wersecie i przełożony jako ci jest zaimkiem wykorzystywanym do określenia istot żywych. We wszystkich społeczeństwach politeistycznych, idole bądź statuy przedstawiały sobą zazwyczaj pewne istoty, które ludzie szanowali, po czym uwielbiali i ubóstwili. Były to anioły, dżiny, Prorocy, bohaterowie bądź przywódcy. Prorok Abraham, pokój z nim, miał na myśli zarówno istoty wyobrażone przez idole, jak i same idole. Następne pokolenia zaczęły zapominać o istotach, którym uczyniono posągi, i ubóstwiały oraz czciły same posągi. Jednakże, poza samymi istotami, ludzie personifikowali wiele sił i rzeczy, np. duchy i „siły przyrody”, i przypisywali moc Bożą i Jego działania wielu fałszywym bóstwom, bądź przyjmowali liczne bóstwa, z których każdemu przypisywali Boskie działanie lub moc. Należy zauważyć, że pogaństwo i czczenie posągów nie przeminęły. Wciąż trwa w wielu formach bezpośrednich i pośrednich.
[5]Wyjaśnienie tego stwierdzenia oraz Bóg najpierw daje początek stworzeniu, a potem je ponawia, w wersecie poprzednim, zob. 21:104, przyp.25. Podczas gdy ten werset (20) dotyczy początkowego stworzenia całego wszechświata i zmartwychwstania po śmierci, to drugie stworzenie musi być nieprzerwanym i ciągle odnawianym procesem stwarzania (zob. 55:29, przyp. 11) oraz śmierci (w zimie) i ożywania (na wiosnę), jakie mają miejsce każdego roku.
Jeśli odrzucacie (Naszego Wysłanniniecie sprowadzeni. ka), to musicie wiedzieć, że przed wami
Czyż oni zwrócili uwagę na to, jak (we wszechświecie i w nich samych) i Bóg najpierw daje początek stworzeniu, w Jego Objawienia, oraz w spotkanie a potem je ponawia? To dla Boga łatwe. z Nim (na Tamtym Świecie), nie mają
Powiedz: „Wędrujcie po ziemi i nadziei i nie oczekują udziału w Moim zobaczcie, jak Bóg dał początek stworzeMiłosierdziu. (Bóg zamknął dla nich niu. Potem Bóg dokona innego (drugieBramy Raju). I dla nich przeznaczona go) stworzenia (w kształtach Tamtego jest kara bolesna. Doprawdy, Bóg ma pełną wła. Do Niego zosta..[8]
[8]Wersety 18-23, poprzez wypowiedź Abrahama pośrednio nawiązują do mekkańskich niewiernych i do całej ludzkości. Teraz zaś Koran będzie relacjonował spotkanie Abrahama z jego ludem.
(Bóg stworzy Tamten Świat, gdzie) cześć i okazujcie Mu wdzięczność. Do On ukarze, kogo zechce, i okaże miłoNiego zostaniecie sprowadzeni”. sierdzie, komu zechce[6]
[6]Niniejszy werset wskazuje na absolutną Wolę Boga, Jego Sprawiedliwość oraz szczególne Współczucie, które wyjaśniają inne miejsca (4:79, przyp. 18; 15, przyp. 17; 17:54, przyp. 23; 24:38, przyp. 25).
Nie jesteście w stanie przeszkodzić wiele społeczności odrzucało (posłaBogu (w wykonaniu Jego Woli, nawet nych im Wysłanników, lecz w niczym gdybyście przeniknęli głębiny) na ziemi im to nie pomogło). To, co spoczyi w niebiosach. I nie macie poza Bogiem wa na Wysłanniku, to jedynie głoszeżadnego obrońcy ani wspomożyciela nie posłannictwa w sposób jasny i pełny.[7]
[7]Niniejszy werset zarówno pobudza strach ludzkości, aby ją zniechęcić do buntowania się przeciwko Bogu, jak i obejmuje ją, wzywając do Boga i przypominając, że istnieje tylko jeden Bóg, który może ludzi obronić i wspomóc w każdym przypadku.
Ci, którzy nie wierzą w znaki Boga
Lecz odpowiedzią ludu (Abrahama) były tylko słowa: „Zabijcie go lub go spalcie”. Bóg jednak wybawił go od ognia (który rozpalili, aby go spalić). Zaprawdę, w tym są znaki (i ważna nauka) dla ludzi, którzy uwierzą i będą pogłębiać swą wiarę.
Rzekł do nich (Abraham): „Wzięliście sobie idole, by oddawać im cześć zamiast Bogu (i uczyniliście to) tylko ze względu na miłość i przywiązanie, które was łączy jedynie w życiu na tym świecie. Lecz w Dniu Zmartwychwstania będziecie się siebie nawzajem wypierać (zaprzeczając, że cokolwiek was łączyło) i będziecie się wyklinać. Waszym ostatecznym schronieniem będzie Ogień piekielny i nie znajdziecie nikogo, kto by wam pomógł.[9]
[9]Dezaprobata wspomniana w tym wersecie przypomina tę zawartą w innym: „Zaiste, nie! Ci (, którzy za bóstwo uznali takie istoty, jak anioły, dżiny, Proroków, świętych i bohaterów) odrzucą ich akty czci i (w Dniu Sądu Ostatecznego) zwrócą się przeciwko nim jako przeciwnicy”. (19:82) W tym czasie ci, którzy byli naśladowani (w świecie doczesnym: starsi i przywódcy, i którzy byli miłowani tak jak Bóg jest obdarzany miłością), wyrzekną się tych, którzy za nimi podążali i oświadczą, że nie odpowiadają za ich złe uczynki; zobaczą karę i to, że relacje pomiędzy nimi są ucięte (2:166). Przekleństwo tutaj przypomina to wspomniane w wersecie „(Bóg) powie: „Wejdźcie do Ognia (piekielnego), pomiędzy społeczności dżinów i ludzi, które przeminęły przed wami!” Zawsze, gdy jakaś wspólnota wchodzi do Ognia (piekielnego), to złorzeczy swojej braterskiej społeczności (, która przeminęła przed nią). A kiedy się wszyscy razem tam zgromadzą, to ci, którzy przybyli później powiedzą o tych, którzy przybyli wcześniej: „Oni są tymi, którzy poprowadzili nas ku zbłądzeniu. Daj im zatem podwójne cierpienie ognia!” (Bóg) mówi: „Dla każdego jest podwójne (, gdyż ci, którzy odeszli wcześniej, sami zbłądzili, jak prowadzili ku zbłądzeniu innych. Ci zaś, którzy odeszli później, sami pobłądzili jak i naśladowali ślepo innych). Lecz wy nie wiecie”. A potem pierwsi z nich powiedzą do ostatnich: „Wy żadną miarą nie macie wyższości nad nami, zakosztujcie więc kary za wszystko to, co z takim zapałem gromadziliście (waszą wiarą i waszymi czynami)!” (7:38-39)
Uwierzył mu Lot i on (Abraham) rzekł: „Ja postanowiłem wywędrować do mojego Pana (pozostawiając moją ziemię i lud dla miejsca, w którym będę mógł swobodnie praktykować swoniacie nieprzyzwoitość, jakiej na całym ją religię). Zaiste, On jest Pełen Chwały, świecie przed wami nie czynił nigdy a Jego Moc nieodparta (komu pomaga, żaden lud. ten nie będzie poniżony, a kogo zacho-
My obdarzyliśmy go (synem) Izaszczególnie na podróżników mężczyzn), akiem i (wnukiem) Jakubem i sprawia na swoich zgromadzeniach popełniać liśmy, że Proroctwo i objawianie Księczyny haniebne? Odpowiedź jego ludu gi trwało dalej pomiędzy jego potombyła tylko taka, że powiedział (drwiąc stwem, i daliśmy mu również nagrodę w z niego i prowokując go): „Sprowadź na tym świecie; a na Tamtym Świecie on nas karę boską, którą nam grozisz, jeśliś jest na pewno pośród sprawiedliwych. prawdomówny!”[10]
[10]Bóg doświadczył Proroka Abrahama w sposób straszliwy, ale on wszystkie te próby wypełnił doskonale, znosząc je jedynie dla zadowolenia Boga. Bóg uczynił go za to przywódcą ludu i wyznaczył też przywódców spośród jego potomstwa (2:124). Poza tym, oczyścił jego dom (3:33), i dał jego potomstwu (w tym potomkom Ismaila i Izaaka) potężne panowanie zarówno w królestwie materii jak i ducha (4:54). Bóg darował Abrahamowi dobre, błogosławione życie doczesne po jego emigracji dla Boga (16:122).
I także Lota (posłaliśmy jako wysłan-
Czyż będziecie (po tak poważnych wa, nie upadnie); Mądry (i w tym, co ostrzeżeniach od Boga) w dalszym ciągu czyni i postanawia, jest wiele przykłazbliżać się do mężczyzn z pożądaniem, dów mądrości). czaić się (na podróżnych) na drodze (i
On (Lot) rzekł (zwracając się do nika). Rzekł (do swego ludu, przekazuBoga): „Panie mój, wspomóż mnie przejąc to posłannictwo): „Zaprawdę, wy ciwko temu ludowi oddanemu szerzeniu (mężczyźni tej oto społeczności) popełzepsucia”.
A kiedy Nasi (niebiańscy) posłańcy przybyli do Abrahama z radosną wieścią (o mających nastąpić narodzinach, powiedzieli doń: „ZamierzaIzaaka) my zniszczyć ludność tego miasta. Jego mieszkańcy są bowiem ludźmi występnymi (przekraczającymi wszelkie granice przyzwoitości)”.[11]
[11]Zob. 11:69-71.
Powiedział (Abraham do nich): „Lecz przecież tam jest Lot”. Oni odpowiedzieli: „My bardzo dobrze wiemy, kto tam jest. Na pewno ocalimy jego i jego występku (łamiąc wszelkie normy przyrodzinę (pozwalając im opuścić tamto zwoitości i sprawiedliwości)”. miejsce), za wyjątkiem jego żony, która
A kiedy Nasi posłańcy przybyli do wysłannika) ich brata Szu’ajba i on rzekł Lota, on popadł ze względu na nich w (do nich, głosząc swe posłannictwo): „O, trudności i nie czuł się zdolny ich ochroludu mój! Oddawaj cześć jedynie Bogu i nić. Oni zwrócili się do niego tymi słoprzygotuj się na Dzień Ostatni (kiedy to wami: „Nie martw się i nie bądź zasmuzdasz sprawę ze swoich czynów na tym cony. Ocalimy ciebie i twoją rodzinę, świecie), i nie rozprzestrzeniaj na ziemi nieza wyjątkiem żony, która (jak zostagodziwości, powodując zepsucie i chaos”. ło postanowione) znajduje się pomiędzy tymi, którzy pozostaną z tyłu (i zostaną
Sprowadzimy na lud tego miasta bicz z nieba, ponieważ uparcie trwał w stwach.
Oto pozostawiliśmy jasny znak dla (jak zostało postanowione) znajduje się ludzi, którzy będą się zastanawiać i zropomiędzy tymi, którzy pozostaną z tyłu zumieją. (i zostaną unicestwieni)”.
A do Midianitów posłaliśmy (jako
Lecz oni się go wyparli, przeto unicestwieni). dosiągł ich wstrząs straszliwy i leżeli pokotem (jak martwi) w swych domo-
A także Ad i Samud – (ich los) jest dla was oczywisty po ich domostwach (leżących w ruinach). Szatan upiększył ich (złe) czyny, by znaleźli w nich upodobanie, i sprowadził ich z drogi prostej, choć byli (wystarczająco) rozumni (ażeby dostrzec prawdę).[12]
[12]Szatan może jedynie próbować wzniecić skłonność do zła w sercu człowieka i przekonywać go, że czyn, do którego wykonania został pobudzony, jest czymś dobrym. Nie ma natomiast władzy przymuszania ludzi do czegokolwiek. Człowiek podąża za jego wezwaniem ze swojej własnej, wolnej woli, i pod wpływem swoich pragnień cielesnych oraz interesów materialnych. Inny powód, to arogancja bądź pewne uprzedzenia radykalne, ideologiczne bądź religijne. Natomiast do podążania za prawdą nie wystarczy, aby ktoś ją dostrzegł. Człowiek musi być uwolniony od wpływu wspomnianych wyżej czynników destrukcyjnych.
I Korah, Faraon i Haman – oto Mojżesz przybył do nich z jasnymi dowodami prawdy, lecz oni zachowywali się wyniośle i uciskali (ludzi) na ziemi. Jednak nie zdołali uciec (przed Naszą karą).
Każdą z nich (spośród tych społeczności) pochwyciliśmy ze względu na jej grzechy. Pomiędzy nimi (ludźmi tych społeczności) byli ci, na których zesłaliśmy huragan (kamieni), i ci, których dosiągł straszny podmuch, i pośród nich byli także ci, którzy z Naszego rozkazu zostali pochłonięci przez ziemię, i ci, których potopiliśmy. Bóg nigdy nie wyrządziłby im niesprawiedliwości, lecz oni sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość.[13]
[13]Ci, na których Bóg zesłał huragan kamieni, to plemię Ad, unicestwione w trakcie kataklizmu trwającego siedem nocy i osiem dni (7:72; 11:58; 23:27; 26:120; 69:7), oraz lud Lota, na którego został zesłany straszny deszcz kamieni (7:84; 11:82-83; 15:73-74). Tymi, których pochwycił przerażający podmuch, było plemię Samud (7:78; 11:67; 15:83; 69:6), oraz lud Szu’ajba (7:91; 11:94; 26:189). Tym, którego Bóg ukarał pochłonięciem przez ziemię, był Korah (28:81), a tymi, których Bóg potopił, był lud Noego (7:64; 11:42-44), a także Faraon, Haman i ich zastępy (10:90; 20:77-78; 26:65-66).
Ci, którzy biorą sobie za obrońców i opiekunów kogoś innego niż Boga (i powierzają im swoje sprawy), podobni są do pająka: utkał on dla siebie dom, a
Zaiste, Bóg wie, co oni uznają za cie prawdy). Zaiste, w tym jest znak dla boga i wzywają, prócz Niego, i że nie wierzących jest to oparte na prawdzie. On jest[15]
[15]Koran stale powtarza, że tylko ci, którzy wierzą, bądź mają dyspozycję do wiary, mogą pojąć znaczenie i cele stworzenia i zawartych w nich Boskich znaków. Ma to wielkie znaczenie, jeśli rozważymy następujące przykłady:
Te oto przypowieści My dajemy Wspominanie Boga jest w istocie najludziom (aby dostrzegli prawdę i się wspanialsze (i jest największym aktem poprawili). Nikt jednak nie rozważa (ich czci, nie ogranicza się do modlitwy). Bóg autentycznego znaczenia i celu) – poza tymi, którzy posiadają wiedzę. wie o wszystkim, co czynicie..
On stworzył niebiosa i ziemię w dom pająka jest, zaprawdę, najlichszy z domów. O, gdyby tylko oni o tym wieprawdzie (z rozmysłem i w określonym, dzieli! mądrym celu, na solidnym fundamen-[14]
[14]To porównanie ma w rzeczywistości dwa znaczenia: 1) kto polega na czymś, bądź kimś innym niż Bóg, przypomina stworzenie, które szuka schronienia w sieci pająka; 2) sieć pajęcza jest zbudowana z licznych, delikatnych nici, a jednak łatwo chwyta słabe stworzenia, jak np. muchy. Niewierni mogą z łatwością łowić ludzi słabych jak muchy pod względem ducha i siły woli. Pułapki, jakie budują, mają wiele nici, którymi mogą chwytać swoje ofiary. Są to: uzależnienie od komfortu; miłość człowieka do pozycji, jaką zajmuje; żądze, egocentryzm; uprzedzenia rasowe, itp.
Recytuj i głoś im to, co zostało ci Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta (i objawione z Księgi, i wykonuj modlitwę nigdy nie przyjmie żadnego współtowarzysza w Boskości, Panowaniu i Wław zgodzie z jej warunkami. Doprawdzy), Mądry (w którego akcie stwórdy, modlitwa powstrzymuje przed tym czym i władzy są niezliczone dowody wszystkim, co nieprzyzwoite i haniebmądrości). ne, a także przed tym wszystkim, co złe.
Nie spierajcie się z tymi, którym została dana Księga, chyba że w piękny sposób, o ile nie będą to ci, którzy oddają się czynieniu niesprawiedliwości (i. nie słuchają uprzejmych argumentów) Mówcie (im): „Wierzymy w to, co zostało zesłane nam, i w to, co zostało zesłane wam, a wasz Bóg i nasz Bóg to jeden i ten sam Bóg. My jesteśmy muzułmanami, jesteśmy Mu całkowicie poddani”.[16]
[16]Niniejszy werset, który musiał zostać objawiony podczas migracji do Abisynii, naucza muzułmanów, jak powinni się zachowywać wobec Ludzi Księgi. I jest to generalny sposób, w jaki muzułmanie muszą obcować z wyznawcami innych religii. Powinni głosić islam słowami łagodnymi. Jeśli jednak ci, do których się przemawia, reagują niemile, to muzułmanin musi unikać dyskusji z nimi (zob. 16: 125, przyp. 29; 22:67-68).
Oto w ten sposób (na fundamencie poddania Bogu i jako potwierdzenie wszystkich wcześniejszych Ksiąg i proroków) zesłaliśmy ci Księgę. I wie-
(O, Wysłanniku), Ty nie czytapychę i zarozumiałość). łeś z żadnej księgi przed tą (Księgą –
Oto jest (Koran:) Objawienie oczyrzą w nią ci, którym została dana Księga wiste i dające jasność (pochodzące od uprzednio (i są wobec Objawienia BożeBoga i mogące odcisnąć się) w sercach go szczerzy); są też pośród tych (ludu tych, którzy mają udział w wiedzy. Mekki) niektórzy tacy, którzy w nią Nie sprzeciwia się mu ani nie odrzuca wierzą. Naszemu Objawieniu nie sprzego nikt, poza ludźmi występnymi i nieciwiłby się nikt i nikt by go nie odrzucił, sprawiedliwymi (tymi, którzy nie potrajak tylko niewierni (ci, którzy rozmyślfią w sposób jasny i poprawny go ocenie przykrywają je swymi kłamstwami). nić, zatem odpowiadają na nie, okazując
Oni powiadają: „Dlaczego nie zostaObjawieniem Koranu) ani też na napiły mu zesłane żadne cudowne znaki od sałeś żadnej swoją prawicą (albo lewijego Pana?” Mów: „Cudowne znaki zalecą). Albowiem wówczas ci, którzy kieżą wyłącznie od Woli Boga i są tylko dykolwiek usiłowali podważyć prawdę, w Jego mocy. Ja jestem jedynie ostrzemogliby mieć powód do powątpiewania (w nią). gającym (i nie mam swobody ani władzy czynienia tego wszystkiego, co sobie zażyczę)”.
Czyż nie wystarczy im (za znak cudowny) to, że zesłaliśmy tobie Księgę, która jest im recytowana? Zaprawdę, w niej jest wielkie miłosierdzie i napomnienie dla tych ludzi, którzy wierzą.
Powiedz: „Bóg wystarczy jako świadek pomiędzy mną a wami. On zna wszystko to, co jest w niebiosach i na ziemi. Ci zaś, którzy wyznają kłamstwo i nie wierzą w Boga (odrzucając Jego Objawienie i Wysłannika) – są przegrani (i doprowadzili się do ruiny)”.
Oni wzywają cię do przyspieszenia kary (którą zagroził im Bóg). Gdyby nie został na nią wyznaczony przez Boga termin, kara (już) by ich dotknęła. I ona dotknie ich nagle, gdy nie będą niczego podejrzewać.[17]
[17]Wyjaśnienie i podobne wersety, zob. 7:34, przyp. 10; 10:98, przyp. 20; 18:58.
Oni wzywają cię do przyspieszenia kary (którą zagroził im Bóg). Zaprawdę, piekło ogarnie niewierzących (gdyż sobie na nie zasłużyli i ono właśnie ma być ich mieszkaniem).[18]
[18]Oznacza to, że niewiara i złe uczynki stanowią przyczyny pójścia do Piekieł, i niewierni doń wejdą. Po drugie, skoro wiara kryje w sobie nasiona Raju, niewiara nosi w sobie nasiona Piekieł i stanowi w rzeczy samej manifestację Piekieł w sercu niewierzących.
Owego Dnia przykryje ich cierpienie z góry i z dołu – od ich stóp, i (Bóg) powie im: „Skosztujcie teraz tego, co czyniliście (w życiu doczesnym)!”
O, Moi słudzy, którzy wierzycie (lecz nie wolno wam żyć zgodnie z waszą wiarą)! Moja ziemia jest rozległa, przeto[19]
[19]Tj. możecie wyemigrować do innego miejsca, gdzie będzie wam wolno oddawać Mi cześć, nie przypisując Mi żadnych współtowarzyszy.
Każda dusza musi zakosztować śmierci, później zaś zostaniecie sprolecz Bóg daje im zaopatrzenie wadzeni do Nas. także wam. On wszystko słyszy, jest[20][21][22]
[20]Komentarz, zob. 21:35, przyp. 5.
[21]Wyjaśnienie zaopatrzenia dawanego stworzeniom przez Boga, zob. 11:6, przyp. 1.
[22]Nie ma powodu do obaw o utrzymanie. Wiele stworzeń nie przechowuje swego zaopatrzenia na przyszłość, ani nie nosi go z sobą. Tak, jak Bóg daje im zaopatrzenie, tak samo da i nam, i będzie nas stale zaopatrywał, gdyż On słyszy wszystkie kierowane do Niego prośby, i zna wszystkie potrzeby Swoich stworzeń.
Oto tych, którzy wierzą i dokonuwszechwiedzący ją dobrych, prawych czynów, My umie-
Oni są cierpliwi (w obliczu przeciwodwrócili się od prawdy i głoszą fałszyności, które znoszą ze względu na to, we twierdzenia? że tylko Bogu oddają cześć), a ufność
Ileż to jest żyjących stworzeń, któoddajcie cześć tylko Mnie. re nie gromadzą dla siebie zaopatrzenia,
Jeśli ich zapytasz: „Któż jest Ten, kto ścimy we wzniosłych pałacach w Ogrostworzył Niebiosa i Ziemię i podporząddzie rajskim, gdzie w dole płyną rzekował swoim rozkazom słońce i księki, i zamieszkają tam (na wieki). Jakże życ (podtrzymując życie)?”, to na pewno wspaniała jest nagroda dla tych, którzy odpowiedzą: „Bóg”. Jakże więc ci (któzawsze czynią dobre dzieła! rzy sprzeciwiają się temu Objawieniu)
Bóg rozszerza zaopatrzenie, komu pokładają w swym Panu (i nie wyczekuzechce, spośród Swoich sług, i zubaża je ją wsparcia od innej mocy lub władzy). i, zaiste,. (komu zechce). Zaprawdę, Bóg ma pełną wiedzę o każdej rzeczy.
Jeśli ich zapytasz: „Któż jest Ten, kto zsyła wodę z nieba i przy jej pomocy ożywia ziemię po jej śmierci?”, Oni z całą pewnością powiedzą: „Bóg”. Mów (więc): „Wszelka chwała i wdzięczność należą się Bogu”. Lecz większość z nich nie rozumuje (i nie potrafi oddzielić prawdy od kłamstwa).
Życie doczesne, na tym świecie, jest, a życiem jedynie rozrywką i zabawą autentycznym jest Dom na Tamtym Świecie. O, gdyby tylko wiedzieli![23][24]
[23]Więcej o „życiu doczesnym na tym świecza tego kilkakrotnie w swoim życiu. W takich cie”, zob. 6, przyp. 5. okolicznościach ludzie, zarówno ateiści, agnostycy, jak i politeiści odkrywają Boga w głę-
[24]Uwagi o życiu Domu na Tamtym Świecie, binach swojej świadomości, i wołają o pomoc zob. 25:12, przyp. 4. jedynie do Boga, nie pamiętając o innych, tak zwanych bóstwach i siłach. Zatem ich nega-
Kiedy zaokrętują się na jakiś statek (i znajdą się w niebezpieczeństwie), to szczerze wzywają Boga i wierzą wyłącznie w Niego (w jedyność Boga, władzę i panowanie). Lecz kiedy On ich poprowadzi bezpiecznie do brzegu – zobacz! – oni ponownie zaczynają przypisywać Bogu współtowarzyszy![25]
[25]Owa rzeczywistość nie jest ograniczona cja Boga bądź przypisywanie Mu współtotylko do sytuacji, gdy kogoś spotyka niebezwarzyszy stanowi negację ich wewnętrznego pieczeństwo na morzu. Niebezpieczeństwo wyznania wiary w Boga i oznacza zaprzeczana morzu stanowi metaforę niebezpiecznych nie sobie samemu. warunków i sytuacji. Niemal każdy doświad-
Niech przeto okazują niewdzięczność za to, czym ich obdarowaliśmy, i niech się oddają radościom życia doczesnego. Oni przecież się dowiedzą.
Czyż nie zauważyli, że ustanowiliśmy bezpieczne sanktuarium (i ich tam umiejscowiliśmy), podczas gdy wszędzie wokół nich ludzie są chwytani? (Jakże więc) oni wierzą w fałsz (i okazują taką niewdzięczność, że) nie wierzą w najwspanialsze błogosławieństwo boże (Koran i islam)?
Któż bardziej błądzi, aniżeli ten, My z całą pewnością zaprowadzimy ku kto wymyśla kłamstwo w odniesieniu Naszym ścieżkom (które stworzyliśmy do Boga albo zaprzecza prawdzie, gdy dla poprowadzenia ich do zbawienia). przyszła do niego? Czyż w piekle nie ma Bez wątpienia, Bóg jest z tymi, którzy mieszkania dla niewierzących?! poświęcają się czynieniu dobra – świado-
Tych zaś (z drugiej strony), którzy zmagają się ciężko ze względu na nas, mi, że widzi ich Bóg.
„The Spider” • 69 Ayahs • Okres mekkański
Alif. Lam. Mim.
Czyż ludzie liczą na to, że zostaną pozostawieni (sami sobie) tylko dlatego, że mówią: „Wierzymy”, i nie będą poddani próbie?
Zaiste, My poddaliśmy próbie tych, którzy byli przed nimi. (Oto Nasz niezmienny sposób postępowania), Bóg przeto z pewnością oznaczy tych, którzy okażą się prawdomówni (w swym świadectwie wiary), i oznaczy także tych, którzy okażą się kłamliwi.[1]
[1]Zob. 2:155-157 i odpowiednie przypisy: 121 i 122.
Albo czy ci, którzy dokonują złych uczynków (i prześladują wierzących), liczą na to, że mogą nas prześcignąć i uniknąć Naszej kary? Jakże zły jest osąd (rzeczy), do jakiego doszli!
Jeśli kto wygląda spotkania z Bogiem (niech wie): termin ustalony przez Boga (na spotkanie) na pewno nadejdzie. On wszystko słyszy, jest Wszechwiedzący.[2]
[2]Bóg jest Tym, który słyszy wszystko to, co ludzie mówią w sposób otwarty i skryty, i On zna ich w pełni w każdym stanie, we wszystkich intencjach i uczynkach. Nic nie umknie Jego uwadze. Wspomnienie Boga w tym wersecie tymi dwoma Imionami stanowi zarówno dobrą nowinę dla tych, którzy są szczerzy w swojej wierze i oczekiwaniach, jak i ostrzeżenie dla tych, którzy są dalecy od szczerości, a także dla niewiernych.
A kto zmaga się ciężko (ze swoim cielesnym Ja, które nakłania do zła, i z Szatanem, po to, by stać się dobrym muzułmaninem i przetrwać wszelkie prześladowania dla sprawy Boga), zmaga się jedynie dla dobra swej duszy. Zaprawdę, Bóg jest Samowystarczalny i całkowicie niezależny od wszystkich światów.
Tym, którzy wierzą i (walcząc ciężko o wzmocnienie wiary w swym sercu) czynią dobre, prawe dzieła, My z całą pewnością wymażemy złe uczynki i nagrodzimy stosownie do ich najlepszych czynów.
(Jako warunek stania się dobrymi muzułmanami) My nakazaliśmy człowiekowi dobroć i uprzejmość wobec swoich rodziców; lecz jeśli ludzie usiłują doprowadzić cię do tego, byś przypicięstwo od twego Pana, to (tacy ludzie) sywał Mi jako współtowarzysza cokolbędą z pewnością mówić: „Zaprawdę, wiek, o czym ty przecież nie masz żadmy zawsze byliśmy z wami”. Czyż może nej wiedzy, to nie bądź im posłusz(oni myślą, że) Bóg nie jest w pełni świany. Do Mnie powrócisz i Ja sprawię, że dom tego, co jest w piersiach wszystkich zrozumiesz to, co czyniłeś (i wezwę cię stworzeń (które powołał do istnienia)? na sąd).
Zaiste, tych, którzy wierzą i czydziwie wierzą i oznaczy też na pewno nią dobre, prawe dzieła, My włączymy obłudników. w poczet sprawiedliwych (którzy wej-
Pośród ludzi są tacy, którzy mówią: (wiary i życia), to my weźmiemy na sie„Wierzymy w Boga”, kiedy jednak (taki bie wasze winy”. Lecz przecież oni nie są człowiek) zostanie poddany prześladow stanie wziąć niczego z ich win. Zaiste, waniu ze względu na (wyznawanie wiary oni są kłamcami. w) Boga, to uznaje prześladowania z rąk
Oto Bóg oznaczy tych, którzy praw-
Niewierzący mówią do tych, któdą do Raju). rzy wierzą: „Jeśli podążycie naszą drogą
Oni natomiast będą musieli z całą ludzi za karę bożą (i odrzuca swą wiarę); jeśli zaś (do wiernych) przychodzi zwypewnością nieść swoje własne ciężary i inne ciężary – wraz z własnymi, i – doprawdy – w Dniu Zmartwychwstania zostaną wezwani na sąd za to, co tak spieszyli wymyślać (przeciwko Bogu i prawdom wiary).
Zaiste, posłaliśmy Noego do jego ludu (jako wysłannika) i pozostał pomiędzy nim lat tysiąc bez pięćdziesięciu, a na końcu pochwycił (ów lud) Wielki Potop, gdyż był ludem występnym (który uparcie przypisywał Bogu współtowarzyszy i popełniał wielkie niesprawiedliwości).
Ocaliliśmy jednak jego (Noego) i tych, którzy byli wraz z nim na Arce, i uczyniliśmy to wydarzenie znakiem i przykładem (wielką nauką) dla wszystkich ludzi (którzy przyszli na świat później).
I również Abrahama (posłaliśmy jako Wysłannika). On rzekł do swego ludu (głosząc Posłannictwo): „Oddajcie cześć jedynie Bogu i trzymajcie się z dala od nieposłuszeństwa wobec Niego, pełni szacunku dla Niego i pobożności. Takie postępowanie jest dla was najlepsze, jeślibyście tylko wiedzieli (jaka jest istota rzeczy).
Wy czcicie, zamiast Boga, jedynie bożki i tak oto wymyślacie zwykłe kłamstwa (uznając za bóstwa rzeczy i istoty, które żadną miarą Bogiem być nie mogą). Zaprawdę, ci (te istoty, które ubóstwiacie i wykonujecie ich posągi, których zamiast Boga czcioraz idole) cie, nie mają władzy, by dawać wam Świata) zaopatrzenie. Szukajcie przeto całego dzę nad każdą rzeczą. swego zaopatrzenia u Boga, oddajcie Mu[4][5]
[4]Zaimek użyty w tym wersecie i przełożony jako ci jest zaimkiem wykorzystywanym do określenia istot żywych. We wszystkich społeczeństwach politeistycznych, idole bądź statuy przedstawiały sobą zazwyczaj pewne istoty, które ludzie szanowali, po czym uwielbiali i ubóstwili. Były to anioły, dżiny, Prorocy, bohaterowie bądź przywódcy. Prorok Abraham, pokój z nim, miał na myśli zarówno istoty wyobrażone przez idole, jak i same idole. Następne pokolenia zaczęły zapominać o istotach, którym uczyniono posągi, i ubóstwiały oraz czciły same posągi. Jednakże, poza samymi istotami, ludzie personifikowali wiele sił i rzeczy, np. duchy i „siły przyrody”, i przypisywali moc Bożą i Jego działania wielu fałszywym bóstwom, bądź przyjmowali liczne bóstwa, z których każdemu przypisywali Boskie działanie lub moc. Należy zauważyć, że pogaństwo i czczenie posągów nie przeminęły. Wciąż trwa w wielu formach bezpośrednich i pośrednich.
[5]Wyjaśnienie tego stwierdzenia oraz Bóg najpierw daje początek stworzeniu, a potem je ponawia, w wersecie poprzednim, zob. 21:104, przyp.25. Podczas gdy ten werset (20) dotyczy początkowego stworzenia całego wszechświata i zmartwychwstania po śmierci, to drugie stworzenie musi być nieprzerwanym i ciągle odnawianym procesem stwarzania (zob. 55:29, przyp. 11) oraz śmierci (w zimie) i ożywania (na wiosnę), jakie mają miejsce każdego roku.
Jeśli odrzucacie (Naszego Wysłanniniecie sprowadzeni. ka), to musicie wiedzieć, że przed wami
Czyż oni zwrócili uwagę na to, jak (we wszechświecie i w nich samych) i Bóg najpierw daje początek stworzeniu, w Jego Objawienia, oraz w spotkanie a potem je ponawia? To dla Boga łatwe. z Nim (na Tamtym Świecie), nie mają
Powiedz: „Wędrujcie po ziemi i nadziei i nie oczekują udziału w Moim zobaczcie, jak Bóg dał początek stworzeMiłosierdziu. (Bóg zamknął dla nich niu. Potem Bóg dokona innego (drugieBramy Raju). I dla nich przeznaczona go) stworzenia (w kształtach Tamtego jest kara bolesna. Doprawdy, Bóg ma pełną wła. Do Niego zosta..[8]
[8]Wersety 18-23, poprzez wypowiedź Abrahama pośrednio nawiązują do mekkańskich niewiernych i do całej ludzkości. Teraz zaś Koran będzie relacjonował spotkanie Abrahama z jego ludem.
(Bóg stworzy Tamten Świat, gdzie) cześć i okazujcie Mu wdzięczność. Do On ukarze, kogo zechce, i okaże miłoNiego zostaniecie sprowadzeni”. sierdzie, komu zechce[6]
[6]Niniejszy werset wskazuje na absolutną Wolę Boga, Jego Sprawiedliwość oraz szczególne Współczucie, które wyjaśniają inne miejsca (4:79, przyp. 18; 15, przyp. 17; 17:54, przyp. 23; 24:38, przyp. 25).
Nie jesteście w stanie przeszkodzić wiele społeczności odrzucało (posłaBogu (w wykonaniu Jego Woli, nawet nych im Wysłanników, lecz w niczym gdybyście przeniknęli głębiny) na ziemi im to nie pomogło). To, co spoczyi w niebiosach. I nie macie poza Bogiem wa na Wysłanniku, to jedynie głoszeżadnego obrońcy ani wspomożyciela nie posłannictwa w sposób jasny i pełny.[7]
[7]Niniejszy werset zarówno pobudza strach ludzkości, aby ją zniechęcić do buntowania się przeciwko Bogu, jak i obejmuje ją, wzywając do Boga i przypominając, że istnieje tylko jeden Bóg, który może ludzi obronić i wspomóc w każdym przypadku.
Ci, którzy nie wierzą w znaki Boga
Lecz odpowiedzią ludu (Abrahama) były tylko słowa: „Zabijcie go lub go spalcie”. Bóg jednak wybawił go od ognia (który rozpalili, aby go spalić). Zaprawdę, w tym są znaki (i ważna nauka) dla ludzi, którzy uwierzą i będą pogłębiać swą wiarę.
Rzekł do nich (Abraham): „Wzięliście sobie idole, by oddawać im cześć zamiast Bogu (i uczyniliście to) tylko ze względu na miłość i przywiązanie, które was łączy jedynie w życiu na tym świecie. Lecz w Dniu Zmartwychwstania będziecie się siebie nawzajem wypierać (zaprzeczając, że cokolwiek was łączyło) i będziecie się wyklinać. Waszym ostatecznym schronieniem będzie Ogień piekielny i nie znajdziecie nikogo, kto by wam pomógł.[9]
[9]Dezaprobata wspomniana w tym wersecie przypomina tę zawartą w innym: „Zaiste, nie! Ci (, którzy za bóstwo uznali takie istoty, jak anioły, dżiny, Proroków, świętych i bohaterów) odrzucą ich akty czci i (w Dniu Sądu Ostatecznego) zwrócą się przeciwko nim jako przeciwnicy”. (19:82) W tym czasie ci, którzy byli naśladowani (w świecie doczesnym: starsi i przywódcy, i którzy byli miłowani tak jak Bóg jest obdarzany miłością), wyrzekną się tych, którzy za nimi podążali i oświadczą, że nie odpowiadają za ich złe uczynki; zobaczą karę i to, że relacje pomiędzy nimi są ucięte (2:166). Przekleństwo tutaj przypomina to wspomniane w wersecie „(Bóg) powie: „Wejdźcie do Ognia (piekielnego), pomiędzy społeczności dżinów i ludzi, które przeminęły przed wami!” Zawsze, gdy jakaś wspólnota wchodzi do Ognia (piekielnego), to złorzeczy swojej braterskiej społeczności (, która przeminęła przed nią). A kiedy się wszyscy razem tam zgromadzą, to ci, którzy przybyli później powiedzą o tych, którzy przybyli wcześniej: „Oni są tymi, którzy poprowadzili nas ku zbłądzeniu. Daj im zatem podwójne cierpienie ognia!” (Bóg) mówi: „Dla każdego jest podwójne (, gdyż ci, którzy odeszli wcześniej, sami zbłądzili, jak prowadzili ku zbłądzeniu innych. Ci zaś, którzy odeszli później, sami pobłądzili jak i naśladowali ślepo innych). Lecz wy nie wiecie”. A potem pierwsi z nich powiedzą do ostatnich: „Wy żadną miarą nie macie wyższości nad nami, zakosztujcie więc kary za wszystko to, co z takim zapałem gromadziliście (waszą wiarą i waszymi czynami)!” (7:38-39)
Uwierzył mu Lot i on (Abraham) rzekł: „Ja postanowiłem wywędrować do mojego Pana (pozostawiając moją ziemię i lud dla miejsca, w którym będę mógł swobodnie praktykować swoniacie nieprzyzwoitość, jakiej na całym ją religię). Zaiste, On jest Pełen Chwały, świecie przed wami nie czynił nigdy a Jego Moc nieodparta (komu pomaga, żaden lud. ten nie będzie poniżony, a kogo zacho-
My obdarzyliśmy go (synem) Izaszczególnie na podróżników mężczyzn), akiem i (wnukiem) Jakubem i sprawia na swoich zgromadzeniach popełniać liśmy, że Proroctwo i objawianie Księczyny haniebne? Odpowiedź jego ludu gi trwało dalej pomiędzy jego potombyła tylko taka, że powiedział (drwiąc stwem, i daliśmy mu również nagrodę w z niego i prowokując go): „Sprowadź na tym świecie; a na Tamtym Świecie on nas karę boską, którą nam grozisz, jeśliś jest na pewno pośród sprawiedliwych. prawdomówny!”[10]
[10]Bóg doświadczył Proroka Abrahama w sposób straszliwy, ale on wszystkie te próby wypełnił doskonale, znosząc je jedynie dla zadowolenia Boga. Bóg uczynił go za to przywódcą ludu i wyznaczył też przywódców spośród jego potomstwa (2:124). Poza tym, oczyścił jego dom (3:33), i dał jego potomstwu (w tym potomkom Ismaila i Izaaka) potężne panowanie zarówno w królestwie materii jak i ducha (4:54). Bóg darował Abrahamowi dobre, błogosławione życie doczesne po jego emigracji dla Boga (16:122).
I także Lota (posłaliśmy jako wysłan-
Czyż będziecie (po tak poważnych wa, nie upadnie); Mądry (i w tym, co ostrzeżeniach od Boga) w dalszym ciągu czyni i postanawia, jest wiele przykłazbliżać się do mężczyzn z pożądaniem, dów mądrości). czaić się (na podróżnych) na drodze (i
On (Lot) rzekł (zwracając się do nika). Rzekł (do swego ludu, przekazuBoga): „Panie mój, wspomóż mnie przejąc to posłannictwo): „Zaprawdę, wy ciwko temu ludowi oddanemu szerzeniu (mężczyźni tej oto społeczności) popełzepsucia”.
A kiedy Nasi (niebiańscy) posłańcy przybyli do Abrahama z radosną wieścią (o mających nastąpić narodzinach, powiedzieli doń: „ZamierzaIzaaka) my zniszczyć ludność tego miasta. Jego mieszkańcy są bowiem ludźmi występnymi (przekraczającymi wszelkie granice przyzwoitości)”.[11]
[11]Zob. 11:69-71.
Powiedział (Abraham do nich): „Lecz przecież tam jest Lot”. Oni odpowiedzieli: „My bardzo dobrze wiemy, kto tam jest. Na pewno ocalimy jego i jego występku (łamiąc wszelkie normy przyrodzinę (pozwalając im opuścić tamto zwoitości i sprawiedliwości)”. miejsce), za wyjątkiem jego żony, która
A kiedy Nasi posłańcy przybyli do wysłannika) ich brata Szu’ajba i on rzekł Lota, on popadł ze względu na nich w (do nich, głosząc swe posłannictwo): „O, trudności i nie czuł się zdolny ich ochroludu mój! Oddawaj cześć jedynie Bogu i nić. Oni zwrócili się do niego tymi słoprzygotuj się na Dzień Ostatni (kiedy to wami: „Nie martw się i nie bądź zasmuzdasz sprawę ze swoich czynów na tym cony. Ocalimy ciebie i twoją rodzinę, świecie), i nie rozprzestrzeniaj na ziemi nieza wyjątkiem żony, która (jak zostagodziwości, powodując zepsucie i chaos”. ło postanowione) znajduje się pomiędzy tymi, którzy pozostaną z tyłu (i zostaną
Sprowadzimy na lud tego miasta bicz z nieba, ponieważ uparcie trwał w stwach.
Oto pozostawiliśmy jasny znak dla (jak zostało postanowione) znajduje się ludzi, którzy będą się zastanawiać i zropomiędzy tymi, którzy pozostaną z tyłu zumieją. (i zostaną unicestwieni)”.
A do Midianitów posłaliśmy (jako
Lecz oni się go wyparli, przeto unicestwieni). dosiągł ich wstrząs straszliwy i leżeli pokotem (jak martwi) w swych domo-
A także Ad i Samud – (ich los) jest dla was oczywisty po ich domostwach (leżących w ruinach). Szatan upiększył ich (złe) czyny, by znaleźli w nich upodobanie, i sprowadził ich z drogi prostej, choć byli (wystarczająco) rozumni (ażeby dostrzec prawdę).[12]
[12]Szatan może jedynie próbować wzniecić skłonność do zła w sercu człowieka i przekonywać go, że czyn, do którego wykonania został pobudzony, jest czymś dobrym. Nie ma natomiast władzy przymuszania ludzi do czegokolwiek. Człowiek podąża za jego wezwaniem ze swojej własnej, wolnej woli, i pod wpływem swoich pragnień cielesnych oraz interesów materialnych. Inny powód, to arogancja bądź pewne uprzedzenia radykalne, ideologiczne bądź religijne. Natomiast do podążania za prawdą nie wystarczy, aby ktoś ją dostrzegł. Człowiek musi być uwolniony od wpływu wspomnianych wyżej czynników destrukcyjnych.
I Korah, Faraon i Haman – oto Mojżesz przybył do nich z jasnymi dowodami prawdy, lecz oni zachowywali się wyniośle i uciskali (ludzi) na ziemi. Jednak nie zdołali uciec (przed Naszą karą).
Każdą z nich (spośród tych społeczności) pochwyciliśmy ze względu na jej grzechy. Pomiędzy nimi (ludźmi tych społeczności) byli ci, na których zesłaliśmy huragan (kamieni), i ci, których dosiągł straszny podmuch, i pośród nich byli także ci, którzy z Naszego rozkazu zostali pochłonięci przez ziemię, i ci, których potopiliśmy. Bóg nigdy nie wyrządziłby im niesprawiedliwości, lecz oni sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość.[13]
[13]Ci, na których Bóg zesłał huragan kamieni, to plemię Ad, unicestwione w trakcie kataklizmu trwającego siedem nocy i osiem dni (7:72; 11:58; 23:27; 26:120; 69:7), oraz lud Lota, na którego został zesłany straszny deszcz kamieni (7:84; 11:82-83; 15:73-74). Tymi, których pochwycił przerażający podmuch, było plemię Samud (7:78; 11:67; 15:83; 69:6), oraz lud Szu’ajba (7:91; 11:94; 26:189). Tym, którego Bóg ukarał pochłonięciem przez ziemię, był Korah (28:81), a tymi, których Bóg potopił, był lud Noego (7:64; 11:42-44), a także Faraon, Haman i ich zastępy (10:90; 20:77-78; 26:65-66).
Ci, którzy biorą sobie za obrońców i opiekunów kogoś innego niż Boga (i powierzają im swoje sprawy), podobni są do pająka: utkał on dla siebie dom, a
Zaiste, Bóg wie, co oni uznają za cie prawdy). Zaiste, w tym jest znak dla boga i wzywają, prócz Niego, i że nie wierzących jest to oparte na prawdzie. On jest[15]
[15]Koran stale powtarza, że tylko ci, którzy wierzą, bądź mają dyspozycję do wiary, mogą pojąć znaczenie i cele stworzenia i zawartych w nich Boskich znaków. Ma to wielkie znaczenie, jeśli rozważymy następujące przykłady:
Te oto przypowieści My dajemy Wspominanie Boga jest w istocie najludziom (aby dostrzegli prawdę i się wspanialsze (i jest największym aktem poprawili). Nikt jednak nie rozważa (ich czci, nie ogranicza się do modlitwy). Bóg autentycznego znaczenia i celu) – poza tymi, którzy posiadają wiedzę. wie o wszystkim, co czynicie..
On stworzył niebiosa i ziemię w dom pająka jest, zaprawdę, najlichszy z domów. O, gdyby tylko oni o tym wieprawdzie (z rozmysłem i w określonym, dzieli! mądrym celu, na solidnym fundamen-[14]
[14]To porównanie ma w rzeczywistości dwa znaczenia: 1) kto polega na czymś, bądź kimś innym niż Bóg, przypomina stworzenie, które szuka schronienia w sieci pająka; 2) sieć pajęcza jest zbudowana z licznych, delikatnych nici, a jednak łatwo chwyta słabe stworzenia, jak np. muchy. Niewierni mogą z łatwością łowić ludzi słabych jak muchy pod względem ducha i siły woli. Pułapki, jakie budują, mają wiele nici, którymi mogą chwytać swoje ofiary. Są to: uzależnienie od komfortu; miłość człowieka do pozycji, jaką zajmuje; żądze, egocentryzm; uprzedzenia rasowe, itp.
Recytuj i głoś im to, co zostało ci Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta (i objawione z Księgi, i wykonuj modlitwę nigdy nie przyjmie żadnego współtowarzysza w Boskości, Panowaniu i Wław zgodzie z jej warunkami. Doprawdzy), Mądry (w którego akcie stwórdy, modlitwa powstrzymuje przed tym czym i władzy są niezliczone dowody wszystkim, co nieprzyzwoite i haniebmądrości). ne, a także przed tym wszystkim, co złe.
Nie spierajcie się z tymi, którym została dana Księga, chyba że w piękny sposób, o ile nie będą to ci, którzy oddają się czynieniu niesprawiedliwości (i. nie słuchają uprzejmych argumentów) Mówcie (im): „Wierzymy w to, co zostało zesłane nam, i w to, co zostało zesłane wam, a wasz Bóg i nasz Bóg to jeden i ten sam Bóg. My jesteśmy muzułmanami, jesteśmy Mu całkowicie poddani”.[16]
[16]Niniejszy werset, który musiał zostać objawiony podczas migracji do Abisynii, naucza muzułmanów, jak powinni się zachowywać wobec Ludzi Księgi. I jest to generalny sposób, w jaki muzułmanie muszą obcować z wyznawcami innych religii. Powinni głosić islam słowami łagodnymi. Jeśli jednak ci, do których się przemawia, reagują niemile, to muzułmanin musi unikać dyskusji z nimi (zob. 16: 125, przyp. 29; 22:67-68).
Oto w ten sposób (na fundamencie poddania Bogu i jako potwierdzenie wszystkich wcześniejszych Ksiąg i proroków) zesłaliśmy ci Księgę. I wie-
(O, Wysłanniku), Ty nie czytapychę i zarozumiałość). łeś z żadnej księgi przed tą (Księgą –
Oto jest (Koran:) Objawienie oczyrzą w nią ci, którym została dana Księga wiste i dające jasność (pochodzące od uprzednio (i są wobec Objawienia BożeBoga i mogące odcisnąć się) w sercach go szczerzy); są też pośród tych (ludu tych, którzy mają udział w wiedzy. Mekki) niektórzy tacy, którzy w nią Nie sprzeciwia się mu ani nie odrzuca wierzą. Naszemu Objawieniu nie sprzego nikt, poza ludźmi występnymi i nieciwiłby się nikt i nikt by go nie odrzucił, sprawiedliwymi (tymi, którzy nie potrajak tylko niewierni (ci, którzy rozmyślfią w sposób jasny i poprawny go ocenie przykrywają je swymi kłamstwami). nić, zatem odpowiadają na nie, okazując
Oni powiadają: „Dlaczego nie zostaObjawieniem Koranu) ani też na napiły mu zesłane żadne cudowne znaki od sałeś żadnej swoją prawicą (albo lewijego Pana?” Mów: „Cudowne znaki zalecą). Albowiem wówczas ci, którzy kieżą wyłącznie od Woli Boga i są tylko dykolwiek usiłowali podważyć prawdę, w Jego mocy. Ja jestem jedynie ostrzemogliby mieć powód do powątpiewania (w nią). gającym (i nie mam swobody ani władzy czynienia tego wszystkiego, co sobie zażyczę)”.
Czyż nie wystarczy im (za znak cudowny) to, że zesłaliśmy tobie Księgę, która jest im recytowana? Zaprawdę, w niej jest wielkie miłosierdzie i napomnienie dla tych ludzi, którzy wierzą.
Powiedz: „Bóg wystarczy jako świadek pomiędzy mną a wami. On zna wszystko to, co jest w niebiosach i na ziemi. Ci zaś, którzy wyznają kłamstwo i nie wierzą w Boga (odrzucając Jego Objawienie i Wysłannika) – są przegrani (i doprowadzili się do ruiny)”.
Oni wzywają cię do przyspieszenia kary (którą zagroził im Bóg). Gdyby nie został na nią wyznaczony przez Boga termin, kara (już) by ich dotknęła. I ona dotknie ich nagle, gdy nie będą niczego podejrzewać.[17]
[17]Wyjaśnienie i podobne wersety, zob. 7:34, przyp. 10; 10:98, przyp. 20; 18:58.
Oni wzywają cię do przyspieszenia kary (którą zagroził im Bóg). Zaprawdę, piekło ogarnie niewierzących (gdyż sobie na nie zasłużyli i ono właśnie ma być ich mieszkaniem).[18]
[18]Oznacza to, że niewiara i złe uczynki stanowią przyczyny pójścia do Piekieł, i niewierni doń wejdą. Po drugie, skoro wiara kryje w sobie nasiona Raju, niewiara nosi w sobie nasiona Piekieł i stanowi w rzeczy samej manifestację Piekieł w sercu niewierzących.
Owego Dnia przykryje ich cierpienie z góry i z dołu – od ich stóp, i (Bóg) powie im: „Skosztujcie teraz tego, co czyniliście (w życiu doczesnym)!”
O, Moi słudzy, którzy wierzycie (lecz nie wolno wam żyć zgodnie z waszą wiarą)! Moja ziemia jest rozległa, przeto[19]
[19]Tj. możecie wyemigrować do innego miejsca, gdzie będzie wam wolno oddawać Mi cześć, nie przypisując Mi żadnych współtowarzyszy.
Każda dusza musi zakosztować śmierci, później zaś zostaniecie sprolecz Bóg daje im zaopatrzenie wadzeni do Nas. także wam. On wszystko słyszy, jest[20][21][22]
[20]Komentarz, zob. 21:35, przyp. 5.
[21]Wyjaśnienie zaopatrzenia dawanego stworzeniom przez Boga, zob. 11:6, przyp. 1.
[22]Nie ma powodu do obaw o utrzymanie. Wiele stworzeń nie przechowuje swego zaopatrzenia na przyszłość, ani nie nosi go z sobą. Tak, jak Bóg daje im zaopatrzenie, tak samo da i nam, i będzie nas stale zaopatrywał, gdyż On słyszy wszystkie kierowane do Niego prośby, i zna wszystkie potrzeby Swoich stworzeń.
Oto tych, którzy wierzą i dokonuwszechwiedzący ją dobrych, prawych czynów, My umie-
Oni są cierpliwi (w obliczu przeciwodwrócili się od prawdy i głoszą fałszyności, które znoszą ze względu na to, we twierdzenia? że tylko Bogu oddają cześć), a ufność
Ileż to jest żyjących stworzeń, któoddajcie cześć tylko Mnie. re nie gromadzą dla siebie zaopatrzenia,
Jeśli ich zapytasz: „Któż jest Ten, kto ścimy we wzniosłych pałacach w Ogrostworzył Niebiosa i Ziemię i podporząddzie rajskim, gdzie w dole płyną rzekował swoim rozkazom słońce i księki, i zamieszkają tam (na wieki). Jakże życ (podtrzymując życie)?”, to na pewno wspaniała jest nagroda dla tych, którzy odpowiedzą: „Bóg”. Jakże więc ci (któzawsze czynią dobre dzieła! rzy sprzeciwiają się temu Objawieniu)
Bóg rozszerza zaopatrzenie, komu pokładają w swym Panu (i nie wyczekuzechce, spośród Swoich sług, i zubaża je ją wsparcia od innej mocy lub władzy). i, zaiste,. (komu zechce). Zaprawdę, Bóg ma pełną wiedzę o każdej rzeczy.
Jeśli ich zapytasz: „Któż jest Ten, kto zsyła wodę z nieba i przy jej pomocy ożywia ziemię po jej śmierci?”, Oni z całą pewnością powiedzą: „Bóg”. Mów (więc): „Wszelka chwała i wdzięczność należą się Bogu”. Lecz większość z nich nie rozumuje (i nie potrafi oddzielić prawdy od kłamstwa).
Życie doczesne, na tym świecie, jest, a życiem jedynie rozrywką i zabawą autentycznym jest Dom na Tamtym Świecie. O, gdyby tylko wiedzieli![23][24]
[23]Więcej o „życiu doczesnym na tym świecza tego kilkakrotnie w swoim życiu. W takich cie”, zob. 6, przyp. 5. okolicznościach ludzie, zarówno ateiści, agnostycy, jak i politeiści odkrywają Boga w głę-
[24]Uwagi o życiu Domu na Tamtym Świecie, binach swojej świadomości, i wołają o pomoc zob. 25:12, przyp. 4. jedynie do Boga, nie pamiętając o innych, tak zwanych bóstwach i siłach. Zatem ich nega-
Kiedy zaokrętują się na jakiś statek (i znajdą się w niebezpieczeństwie), to szczerze wzywają Boga i wierzą wyłącznie w Niego (w jedyność Boga, władzę i panowanie). Lecz kiedy On ich poprowadzi bezpiecznie do brzegu – zobacz! – oni ponownie zaczynają przypisywać Bogu współtowarzyszy![25]
[25]Owa rzeczywistość nie jest ograniczona cja Boga bądź przypisywanie Mu współtotylko do sytuacji, gdy kogoś spotyka niebezwarzyszy stanowi negację ich wewnętrznego pieczeństwo na morzu. Niebezpieczeństwo wyznania wiary w Boga i oznacza zaprzeczana morzu stanowi metaforę niebezpiecznych nie sobie samemu. warunków i sytuacji. Niemal każdy doświad-
Niech przeto okazują niewdzięczność za to, czym ich obdarowaliśmy, i niech się oddają radościom życia doczesnego. Oni przecież się dowiedzą.
Czyż nie zauważyli, że ustanowiliśmy bezpieczne sanktuarium (i ich tam umiejscowiliśmy), podczas gdy wszędzie wokół nich ludzie są chwytani? (Jakże więc) oni wierzą w fałsz (i okazują taką niewdzięczność, że) nie wierzą w najwspanialsze błogosławieństwo boże (Koran i islam)?
Któż bardziej błądzi, aniżeli ten, My z całą pewnością zaprowadzimy ku kto wymyśla kłamstwo w odniesieniu Naszym ścieżkom (które stworzyliśmy do Boga albo zaprzecza prawdzie, gdy dla poprowadzenia ich do zbawienia). przyszła do niego? Czyż w piekle nie ma Bez wątpienia, Bóg jest z tymi, którzy mieszkania dla niewierzących?! poświęcają się czynieniu dobra – świado-
Tych zaś (z drugiej strony), którzy zmagają się ciężko ze względu na nas, mi, że widzi ich Bóg.
Pająk