Alif. Lam. Mim. aby sprowadzić ludzi (z dala od Koranu)

Oto Objawienia Księgi pełnej mądrości. z drogi Boga, bezwiednie, i wyśmiewa

Przewodnictwo i miłosierdzie dla tych, się z niej (z Koranu). Dla takiego (człoktórzy poświęcają się czynieniu dobra, wieka przewidziana) jest kara haniebna i świadomi, że ogląda ich Bóg. upokarzająca.

Tych, którzy wykonują modlitwę w

Którzy trwają przy prawdziwym przewodnictwie (pochodzącym z tej Księgi) od ich Pana. I oni są tymi, którzy osiągają pomyślność. Współczującego!

Pośród ludzi jest i taki, który płaci za próżne opowieści i gorszące rozmowy,

Kiedy recytuje się takiemu (człowiezgodzie z jej warunkami i płacą to, co kowi) Nasze Objawienia, on odwraca się, należy się potrzebującym z ich majątpełen wyniosłości, jak gdyby ich nie słyków, i mają pewność wiary w życie ostaszał, jak gdyby w jego uszach była głuteczne. chota. Oznajmij mu więc karę bolesną.

Dla tych zaś, którzy uwierzyli i czynią dobre, prawe dzieła – są Ogrody (pełne) dobrodziejstw i błogosławieństw,

Ażeby w nich zamieszkali. Oto prawdziwa obietnica Boga. On jest Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta, Mądry.

On stworzył Niebiosa bez filarów, które moglibyście dostrzec, i rzucił na ziemię mocno stojące góry, ażeby nie potrząsała wami podczas swego ruchu, i rozprzestrzenił na niej wszelkiego rodzaju żywe stworzenia. My zsyłamy również wodę z nieba i sprawiamy, że wzrasta w parach bogata (barwami, smakiem i owocami) roślinność wszelkiego gatunku.^[1]

[1]Wyjaśnienie tego stwierdzenia zob. 13:2, przyp. 1.

Oto stworzenie Boga: pokażcie mi to, co stworzyli inni, poza Nim. Nie, zaiste! Lecz ludzie występni (którzy odrzucają Boga lub przydają mu współtowarzyszy) zatracili się w błędzie oczywistym.

Oto My obdarzyliśmy mądrością Lokmana i powiedzieliśmy: „Składaj dzięki Bogu”. Kto okazuje wdzięczność Bogu, okazuje wdzięczność jedynie dla (dobra) swej duszy. Co zaś do tych, którzy są niewdzięczni – zaprawdę, Bóg jest Bogaty i Samowystarczalny (absolutnie niezależny od całego stworzenia), Godzien wszelkiej Chwały.^[3]

[3]Lokman jest jedną z trzech wspomnianych w Koranie postaci – pozostałe dwie to Zu’l-Karnejn i Uzair – co do których nie ma pewności, czy byli prorokami. Lokman był szeroko znany w Arabii przedislamskiej ze względu na swą mądrość i dojrzałość duchową. Zgodnie z niektórymi przekazami pochodził z Abisynii, a mieszkał w Egipcie (al-Maududi, Tafhim, „Surat Lukman”, przyp. 17). Wedle innej tradycji był zaś siostrzeńcem Proroka Hioba i żył wystarczająco długo, ażeby zobaczyć jeszcze na własne oczy Proroka Dawida i Jonasza, niech będzie z nimi pokój (Yazır 6:3842).

(Wspomnij), kiedy to Lokman rzekł do swego syna, doradzając mu i napominając: „Mój drogi synu! Nie przyta. Postępuj drogą tego, który zwródawaj Bogu współtowarzyszy. Zaiste, cił się ku Mnie z największą szczeroprzydawanie Bogu współtowarzyszy jest ścią i wytrwale szukał Mojej aprobaogromną niesprawiedliwością”. ty. A potem (o, ludzie) do Mnie nastą-

My nakazaliśmy człowiekowi w pi wasz powrót i sprawię, że zrozumiezwiązku z jego rodzicami: jego matka cie wszystko to, co czyniliście (i wezwę nosiła go w wielkiej słabości i trudzie, a was na Sąd). odstawienie go od piersi nastąpiło w cią-

Jeśli oni jednak zmagają się z tobą na ziemi – Bóg wyniesie go ku światłu po to, byś przypisywał Mi coś, o czym (na Sąd). Zaprawdę, Bóg jest przenikliwy z pewnością nie masz żadnej wiedzy (i (przenikający do najmniejszych wymiaco jest całkowicie sprzeczne z wiedzą), rów rzeczy), wszystkiego świadom. to nie bądź im posłuszny. Lecz nawet

„Mój drogi synu! Czy uczynek jest gu dwóch lat. (Przeto, o ludzie), bądźcie dobry, czy też zły, choćby ważył tylko wdzięczni Mnie i swoim rodzicom. Do tyle, co ziarnko gorczycy, i nawet gdyby Mnie zmierza ostateczna wędrówka. został ukryty w skale – w niebiosach lub

Mój drogi synu! Wykonuj modliwtedy traktuj ich uprzejmie i z należytwę w zgodzie z jej warunkami, nakazuj tym szacunkiem co do (życia) tego świai rozgłaszaj to, co jest słuszne i dobre, a zabraniaj tego, co złe i staraj się mu zapobiec; i znoś cierpliwie, cokolwiek by cię nie dotknęło. Zaiste, (wszystko) to znajduje się pośród czynów wspaniałych i cnotliwych, których dokonanie wymaga wielkiego zdecydowania.

Nie odwracaj swej twarzy od ludzi w pogardliwej wzniosłości ani nie wędruj po ziemi wyniośle. Doprawdy, Bóg nie miłuje ludzi pysznych i chełpliwych.

Bądź skromny w swej postawie i zniżaj swój głos. Zaiste, najbardziej odrażającym z głosów jest ryczenie osłów”.

Czyż nie widzicie, że Bóg uczynił wszystko, co w niebiosach i wszystko, co na ziemi, by wam służyło, i nie szczędził wam Swoich łask, widzialnych i ukrytych? A pomimo to wśród ludzi są tacy, którzy rozprawiają o Bogu bez żadnej prawdziwej wiedzy i prawdziwego przewodnictwa, i żadnej Księgi roz. świetlającej^[4]

[4]Odnośnie do wiedzy i przewodnictwa, zob. 22:8, przyp. 2.

A kiedy takim ludziom się mówi, ażeby postępowali za tym, co zesłał Bóg, to oni mówią: „Nie, my idziemy za tym (tradycje, zwyczaje, wierzenia i praktyki), przy czym znaleźliśmy naszych praojców”. Co!? Nawet jeśli Szatan zaprasza ich do kary Ognia palącego (sugerując im sposób życia praojców)?

(Prawdą jest to, że) kto poddaje całe swe jestestwo Bogu i poświęca się czynieniu dobra, wiedząc, że widzi go Bóg, ten uchwycił solidny, niełamliwy uchwyt. U Boga jest ostateczny koniec wszystkich spraw.

Kto zaś nie wierzy, tego niewiara stwo) niech cię nie zasmuca. Do Nas nastąpi (co implikuje takie uznanie). ostateczny powrót i My to sprawimy, że^[5]

[5]Bycie Stwórcą implikuje posiadanie stworzenia, dysponowanie wyłączną władzą osądzania i administrowania i zasługiwanie na akty czci. Ponadto – skoro istnieje tylko jeden Stwórca, nie potrzebuje On żadną miarą współtowarzysza w rządzeniu tym, co stworzył lub też po to, by dzielić się władzą nad Swymi stworzeniami. Już sama ta okoliczność obala fundamenty pod każdą inną ideologię albo system, który uznaje istnienie współtowarzyszy Boga w Jego Jedynym Bóstwie, zasługującym na cześć i posłuszeństwo, oraz w Jego panowaniu i suwerennej władzy nad stworzeniem. Mimo że niektóre współczesne systemy myślowe i tzw. materializm naukowy usiłują odnaleźć źródło stworzenia, to takie wysiłki pozostają wyłącznie ideologią, nie prawdziwą nauką. W istocie również one muszą uznać istnienie Jedynego Stwórcy i osobiście sądzę, że uznają, świadomie, lub nieświadomie, a tylko w swej próżnej zaciętości obstają przy twierdzeniu czegoś innego. Niektórzy żywią przekonanie, że uznanie Stwórcy jest pójściem „na łatwiznę”. Lecz to właśnie zaprzeczanie istnieniu Boga stanowi próbę ucieczki od rzeczywistości i szukania schronienia w tym, co wydaje się psychologicznie łatwiejsze. Jest to także narzędzie, służące ludzkiemu dążeniu do unikania właściwej odpowiedzialności moralnej i pozostawania w zgodzie z kulturowym temperamentem epoki chełpiącej się nieograniczoną autonomią człowieka we wszystkich sferach – czymś nierzeczywistym i niewiarygodnym, czego konsekwencje dla środowiska moralnego, społeczno-ekonomicznego i fizycznego, które zamieszkujemy, okazują się katastrofalne.

Zapewnimy im zaopatrzenie, by może odbierać cześć). Bóg jest Bogaty i radowali się (w tym życiu jeszcze) przez Samowystarczalny (w pełni niezależny krótką chwilę, po czym poddamy ich od całego stworzenia), Godzien wszelkiej ciężkiej karze. Chwały (do którego przynależy wszelka

A jeśli ich zapytasz, kto stworzył chwała oraz wdzięczność stworzeń). Niebiosa i Ziemię, to oni z pewnością

Do Boga należy wszystko to, co pojmą wszystko to, co czynili (i wezwieznajduje się w Niebiosach i na Ziemi my ich za to na sąd). Oto Bóg ma pełną (nad tym wszystkim Bóg sprawuje pełwiedzę o tym, co kryją ich piersi. ną i wyłączną władzę, przeto jedynie On

Jeśliby wszystkie drzewa na ziemi odpowiedzą: „Bóg”. Powiedz: „Wszelka były piórami i wszystkie morza (atramenchwała i wdzięczność należą się Bogu” tem), i gdyby dodać do tego jeszcze sie(– widząc, że nawet ci, którzy przypisudem mórz, to i tak nie wyczerpałyby się ją Mu współtowarzyszy, czują się zmutakim zapisem słowa Boga (Jego postanoszeni uznać Go za Stwórcę; i to uznanie wienia, działanie Jego Imion i Atrybutów, objawiające się jako Jego przykazania, a podcina fundamenty wiary w wielobó. Większość z nich nie wie jednak także wydarzenia i istoty, które stwarza). Zaprawdę, Bóg jest Potężny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta (nikt nie zdoła powstrzymać Jego Czynów i nic nie jest w stanie Go znużyć), Mądry.

Stworzenie i zmartwychwstanie was wszystkich jest zaledwie jak (stworzenie i zmartwychwstanie) jednej duszy. W istocie, Bóg jest Wszystkosłyszący, Wszystkowidzący.^[6]

[6]Wieczna Moc Boża jest fundamentalna dla Zasady Boskości, to nieodzowny Jej atrybut. Nie do pomyślenia w przypadku Boga jest jakiekolwiek ograniczenie kompetencji, gdyż to zakładałoby istnienie dwu przeciwnych sił w Nieskończonej Istocie. Skoro jest to niemożliwe i skoro niemoc nie może zaistnieć w Istocie Bożej, to nic nie może mieszać się z Bożą Mocą. Ta Moc nie może w związku z tym mieć żadnych stopni, gdyż takie stopniowanie bytu, atrybutów i mocy zachodzi jedynie poprzez zaangażowanie przeciwstawnych sił. Zróżnicowanie temperatury i jej poziomy związane są z wpływem zimna, a zróżnicowanie urody i piękna – z wpływem brzydoty. Ta prawda dotyczy wszystkich jakości we wszechświecie. Przygodne rzeczy i istoty zawierają sprzeczności, gdyż zasadniczo nie istnieją dzięki sobie samym i dla ich istnienia nie jest zasadnicza jakaś cecha nie ulegająca rozproszeniu. Skoro świat przygodności zawiera poziomy i stopnie, to jest poddany zmianom i transformacji. Ze względu na to, że Wieczna Moc Boża nie zawiera poziomów, przychodzi Jej z równą łatwością powoływanie do istnienia zarówno cząsteczek, jak i całych galaktyk. Wskrzeszenie do życia całej ludzkości jest dla Bożej Mocy równie łatwe, co ożywienie jednej osoby, a stworzenie wszystkiego, co łączy się z wiosną, jest tak samo łatwe, jak stworzenie jednego kwiatu. Jeśliby stworzenie lub zmartwychwstanie były przypisane do przyczyn, to stworzenie kwiatu byłoby równie trudne, jak stworzenie wiosny. Skoro jednak buty Boga są wszechobejmujące. Nic nie istnieje Jeden Stwórca, to dla Niego stworzejest w stanie ukryć się przed manifestacjami nie wszystkich rzeczy jest tak samo łatwe, wszystkich Jego Atrybutów, w szczególności jak stworzenie jednej rzeczy. Jego Powszechnej Woli, Absolutnej Władzy i wszechobejmującej Wiedzy. Nic dla Niego Tytułem analogii, Słońce jest jedną istonie jest trudne. tą, ale jest też bytem uniwersalnym ze względu na efekty swego oddziaływania na każdą rzecz na Ziemi. Wszystko istnieje tak, materialne odbicie przybliżają je do każdej jak gdyby stanowiło dla Słońca tron. Słońrzeczy i każdej z istot bardziej, aniżeli one ce manifestuje się we wszystkich rzeczach za same do siebie nawzajem, choć wszystkie pomocą wszystkich swych atrybutów i obejone znajdują się niezwykle daleko od Słońmuje to wszystko, na co napotyka. ca. Analogicznie, Bóg Wszechmogący jest nieskończenie blisko każdej rzeczy i istoty i Najświętsza Istota jest absolutnie transma nieskończoną możność uczynienia z nimi, cendentna i niematerialna, całkowicie poza cokolwiek zechce. (Zob. The Words, „The czasem i przestrzenią, wolna od jakiegokol16th and 29 Word”, 210-211, 542-545). wiek ograniczenia, także od gęstości. AtryNieograniczone światło Słońca i jego nie-

Czyż nie widzisz i nie zauważasz tego, że Bóg sprawia, iż noc przechodzi w dzień, a dzień przechodzi w noc (i każde z nich skraca się albo wydłuża), i że podporządkował Swemu rozkazowi Słońce i Księżyc (dla waszego pożytku), a każde z nich biegnie swym torem przez wyznaczony (mu przez Niego) czas? I, zaiste, Bóg jest w pełni świadom tego wszystkiego, co wy czynicie.

Tak jest, gdyż Bóg jest Absolutną i Trwałą Prawdą (a Jego wszystkie postanowienia i czyny są prawdziwe i spójne), a wszystko to, co oni wzywają (jako bóstwa) poza Nim, jest czystym kłamstwem. I ponieważ Bóg jest Wzniosły i Wielki.^[7]

[7]Niniejszy werset wyjaśnia pięć rzeczy, co nawet nad funkcjonowaniem swego własnego do których wyłącznie Bóg ma wiedzę dokładciała, nie wspominając już o świecie. Ludzie ną. Choć można w pewnej mierze przypusznie potrafią uchronić się sami od odczucia czać, kiedy nadejdzie czas opadów deszczu, głodu i pragnienia, nie odgrywają żadnej roli to nie jest to nic więcej, jak tylko przypuszw wyborze swoich rodziców, czasu i miejsca czenie wysnute post factum – po pojawieniu swego urodzenia ani budowy ciała. Nie wiesię symptomów deszczu. Stwierdzenie koradzą także, kiedy i gdzie umrą. Poza tym nie niczne odnoszące się do tego, co jest w łonie dysponują wiedzą o przyszłości i, w większomatki, nie tylko nawiązuje do płci płodu, ale ści przypadków, również autentyczną wiedzą też do przyszłych cech fizycznych, wrodzoo przeszłości, a nawet o teraźniejszości. Jednych zdolności i charakteru, a również do nakże podobnie jak wszystkie części Stworzetego, czy dziecko zostanie urodzone i – jeśli nia są nawzajem powiązane, tak samo czas i zostanie urodzone – jaką będzie odgrywaprzestrzeń stanowią pewną całość, której częło rolę itp. ści wzajemnie się ze sobą łączą. Żadne wydarzenie w wymiarze ludzkim nie jest oderwane Jak już wskazano w przyp. 3 do 2:3, wielod tych, którzy są jego aktorami, od czasu i kie znaczenie ma to, że Koran chwali wiermiejsca, kiedy zachodzi, a nawet od przeszłonych przede wszystkim za ich wiarę w to, co ści i przyszłości. Jakże więc istota, która jest Niewidzialne (ghaib). To oznacza, że istniepozbawiona dokładnej wiedzy o sobie samej, nie nie ogranicza się do tego, co jest poznao innych przedstawicielach swego gatunku, wane za pomocą zmysłów i obserwowalne. o czasie i przestrzeni, ze wszystkimi ich eleWymiar materialny jest – wedle miar dla niementami, o środowisku z jego relacjami do go właściwych – manifestacją niewidzialneinnych części wszechświata, może aspirogo i nieobserwowalnego. Jest to jeden z wiewać do władzy nad życiem własnym, życiem lu istniejących wymiarów. Prawda i pełna innych ludzi albo też ośmielać się rozkazywać rzeczywistość każdego zjawiska z tego świaświatu zgodnie z własną wolą? Prawda jest ta należy do świata niewidzialnego. Dlatetaka, że jedynie Bóg dysponuje pełną wiego wspominając w tym wersecie pięć rzeczy dzą o każdej rzeczy, o czasie i przestrzeni, łączących się ze światem niewidzialnym, Bóg o każdej istocie żywej i jej relacjach z innyzwraca naszą uwagę na Swą wiedzę absolutmi istotami i rzeczami. Tylko Bóg może mieć ną i wszechobejmującą w jej relacji z ograi ma prawo do zarządzania życiem wszystniczoną wiedzą ludzkości. Istnienie człowieka kich stworzeń. ma różnorakie granice. Człowiek nie panuje

Czyż nie widzisz i nie zauważasz tego, że statki spieszą po morzu dzięki łasce Boga – aby wam pokazać nieco z Jego znaków? W istocie, w tym są znaki (służące poznaniu Boga poprzez Jego Szczodrość, Wiedzę, Moc, Mądrość i sposób działania) dla tych wszystkich, którzy okazują wielką cierpliwość (w przeciwnościach) i wielką wdzięczność (za Jego Łaskawość).

Kiedy fale okryją ich jak powłoka (ciemnych chmur), to wtedy oni wzywają Boga, szczerze wierząc w Niego jedynie (jako Jedynego Boga, Pana i Władcę). Lecz kiedy On ich wyniesie bezpiecznie na ląd, to niektórzy z nich są powściągliwi, chwiejąc się pomiędzy wiarą a niewiarą. Nikt nie sprzeciwia się naszym znakom i nie odrzuca ich (świadomie), za wyjątkiem tych, którzy są perfidni i niewdzięczni.

O, ludzie! Trzymajcie się z dala od nieposłuszeństwa wobec swego Pana, w bogobojności i pobożności szukając Jego ochrony i lękajcie się Dnia, kiedy to żaden rodzic nie będzie w stanie pomóc swemu dziecku ani też dziecko nie zdoła w niczym pomóc swemu rodzicowi. Obietnica Boga (o Sądzie Ostatecznym) jest na pewno prawdziwa. Niech was nie zwiedzie zatem życie tego świata ani żaden zwodziciel (a w szczególności Szatan, co do waszych poglądów) odnośnie do Boga.

U Boga samego spoczywa wiedza o Godzinie Ostatniej (o tym, kiedy ona nadejdzie). On zsyła deszcz (w czasie i miejscu, które On tylko zna) i wyłącznie On wie, co kryją łona. Żadna dusza nie wie, co zyska jutro, i żadna dusza nie wie, w jakim miejscu umrze. Zaiste, Bóg jest Wszechwiedzący, Wszystkiego Świadom.