Alif. Lam. Mim.

(Oto) Księga, która – co do tego nie ma żadnej wątpliwości – zsyłana jest w częściach od Pana światów.

Oni powiedzą także: „On (Muhammad) to wymyślił? Nie, to prawda od twego Pana, abyś mógł ostrzegać lud, do którego nie przybył przed tobą żaden ostrzegający (w długim czasie, kiedy to nie pojawili się żadni wysłannicy), aby i on mógł zostać poprowadzony (odnalazł Drogę Prostą i poszedł nią).^[1]

[1]Wnioskując z wersetu: My nigdy nie ukajest dobre od tego, co złe i nie pozostawia istot ludzkich samych na zbłądzenie spowodowane raliśmy (osoby ani wspólnoty za niesprawieułomnym ludzkim osądem i doświadczeniem. dliwość, którą popełniła), o ile nie posłaliśmy wysłannika (dla porady i ostrzeżenia) (17:15),

Bóg jest Tym, który stworzył Niebiosa i Ziemię, oraz to, co znajduje się pomiędzy nimi, w sześć dni, a następ. nie umocnił się na Tronie Najwyższym Poza Nim nie macie żadnego Strażnika (do którego moglibyście odnosić ostateczne znaczenie i koniec waszych spraw) ani orędownika (który – bez rozkazu Boga – spowodowałby cokolwiek pożytecznego dla was). Czy się nie zastanowicie i nie będziecie świadomi?^[2]^[3]

[2]O stworzeniu Niebios i Ziemi w sześć dni i niektórzy uczeni muzułmańscy utrzymują, że umocnieniu się Boga na Tronie Najwyższym ten, kto nie słyszał Imienia Bożego ani nauk zob. 2:29, przyp. 28; 7:54, przyp. 11. islamu, będzie „usprawiedliwiony”, chyba że

[3]Słowo Szafi’ (tłumaczone jako pośrednik, jest osobą niesprawiedliwą i występną. Bóg, orędownik) oznacza kogoś, kto „interweniujeśli zechce, nagrodzi takie osoby za dobro, któje”, i zazwyczaj rozumie się jako osobę wstarego dokonały i będą się one radować Rajem. wiającą się u Boga za ludźmi. Jednakże z werInni uczeni są jednak zdania, że ludzie setu tego wynika jasno, że to zdanie dotyczy zostali stworzeni ze zdolnością do „znaleziejedynie spraw doczesnych. Jest również jasne, nia” Stwórcy przy pomocy rozumu, nawet że poganie, którzy nie wierzyli w życie wieczjeśli nie znają Jego Imion i Atrybutów. Mogą ne, nigdy nie pomyśleliby o wstawiennictwie w Go odnaleźć również we własnym sumieniu. odniesieniu do Tamtego Świata. Z tego względu Pewnego razu przyszedł do Proroka Beduin stwierdzenie, o którym mowa, oznacza każdei wyjaśnił, jak osiągnął wiarę: „Wielbłądzie go orędownika lub zasadę, która działa pomięłajno wskazuje na istnienie wielbłąda. Odcidzy ludźmi, a także pochodzenie wszystkich ski stóp na piasku mówią o podróżnym. Niebo rzeczy pożytecznych. Ludzie przyjęli pewnych z jego gwiazdami, ziemia z jej górami i dolitzw. bogów, by dla nich działali jako pośrednicy nami, a także morze z jego falami – czyż nie do kontaktów z Bogiem w ziemskich sprawach. wskazują na Stwórcę, Wszechmocnego, WieNiniejszy werset kategorycznie odrzuca taką dzącego, Mądrego i Troszczącego się? Skoro wiarę, a także moc stwórczą i skutek stwórczy ów człowiek doszedł do wiary poprzez wniojakiejkolwiek przyczyny materialnej i niemateskowanie logiczne, to nie możemy nie docerialnej w stworzeniu wszechświata lub zarząniać roli rozumu i myślenia w odniesieniu do dzaniu nim. wiary. Wyjęcie spod kary, które zawiera werset 17:15, oznacza zatem, że jeśli nie został my „siłami natury i prawami natury”, stanoposłany wysłannik, to nikt nie poniesie odpowią tylko tytuł, który nadajemy wykonywawiedzialności za zaniedbywanie innych filarów niu przez Boga Swoich nakazów albo dziełom wiary i nieprowadzenie życia zgodnego z islaJego Imion. To Bóg stwarza, zarządza, utrzymem. Bóg wykorzystuje wysłanników do głoszenia swych nakazów, odróżniających to, co muje i zaopatruje. Przyczyny materialne i to, co nazywa-

On kieruje sprawę z nieba ku ziemi; potem sprawa wznosi się ku Niemu w ciągu dnia liczącego tysiąc lat wedle tej miary, którą wy się posługujecie.^[4]

[4]Słońce jest bliżej nas niż my sami. Jego światło manifestuje się i przenika „serce” wszystkiego w świecie, chyba że napotyka przeszkodę. Podobnie Bóg, wolny od wszelkich ograniczeń materii, czasu i przestrzeni, jest nieskończenie bliżej nas, aniżeli my sami, my zaś jesteśmy nieskończenie od Niego oddaleni. Ten werset wyraża także tę prawdę, że możemy zbliżyć się do Boga jedynie w taki sposób, że On nas do Siebie przybliży. Po drugie, początkiem wszystkiego i każdej sprawy i zdarzenia na świecie jest czysty wymiar niebiański. Dlatego słowo niebiosa w tym wersecie nie oznacza nieba astronomicznego, ale czyste wymiary ducha, gdzie działa i wypełnia swoją wolę Bóg – bez zasłony lub przyczyny materialnej. Wszystkie postanowienia, dotyczące świata, wychodzą z tych właśnie wymiarów. Po trzecie, jak stwierdziliśmy w przypisie 13 do sury 7:54, Koran stosuje słowo dzień nie tylko w znaczeniu naszego normalnego, ziemskiego dnia, lecz także jako jednostkę czasu. Podczas gdy ten werset wspomina o dniu, będącym równowartością 1.000 naszych lat, to inny werset mówi o dniu mierzącym 50.000 lat (70:4). Pokazuje to, że pojęcie dnia jest względne. Świat nie składa się tylko z naszego świata ani tylko z wszechświata widzialnego. Istnieją światy albo wymiary zawarte w obrębie innych. Podobnie jak czas albo długość dnia różne są w świecie snów, tak też różne są w świecie ducha i różne w świecie form niematerialnych w innych wymiarach duchowych. Po czwarte, werset może się także odnosić do faktu, że okresy tysiącletnie są zwykle punktami zwrotnymi w ludzkich dziejach (zob. także 55:29, przyp. 11).

Taki jest On, Znający to, co niewidzialne i widzialne (wszystko to, co znajduje się w wymiarze ukrytym i widzialnym, a także poza nimi, i w wymiarach będących w zasięgu każdej istoty stworzonej), Potężny, Pełen Chwały, którego Moc jest nieodparta, Współczujący:

On, który czyni wszystko to, co stwarza, doskonałym; On zapoczątkował Czyż kiedy będziemy (martwi i) zagustwarzanie ludzkości z gliny. bieni w ziemi i zostaniemy stworzeni od nowa?” Nie (oni w rzeczywistości nie

Po czym sprawił, że potomstwo zależy uważają ponownego stworzenia za nie. od wydostania się marnego płynu możliwe, lecz raczej) są niewierzącymi^[5]

[5]Maurice Bucaille komentuje ten werset następująco:

Następnie ukształtował go we wław spotkanie z swym Panem ściwych proporcjach i tchnął w niego ze^[6]^[7]

[6]Odnośnie do tego, że Bóg tchnął ze Swego Ducha, zob. 2:31-34, przyp. 32-34; 15:29, przyp. 8.

[7]Ci, którzy żyją życiem ulotnym, kierowani namiętnościami, i którzy zagubili się w swych grzechach, nie potrafią spojrzeć w przyszłość, kiedy to będą pociągnięci do odpowiedzialności za swoje życie. To właśnie leży u podstaw tego, że negują życie przyszłe.

Oni jednak mówią: „Cóż takiego?!

Powiedz: „Wasze dusze zabierze, i dał wam słuch, wzrok i Swego Ducha Anioł Śmierci, w którego pieczy jest serce (dla rozumienia, widzenia i odczuzabranie waszych dusz; a potem zostawania). Skąpo okazujecie Mu wdzięczniecie sprowadzeni do waszego Pana” ność!..^[8]

[8]Podczas gdy werset 39:42 mówi, że Bóg zabiera ludzkie dusze, wersety 6:61 i 16:28 wspominają o tym, że zabierają je wysłannicy Boga i aniołowie. Z niniejszego wersetu dowiadujemy się, że zadanie to wypełnia Anioł Śmierci. Wzmiankowane wersety oczywiście nie są ze sobą sprzeczne. Ostatecznie to Bóg sprawia, że ludzie umierają, obarczył jednak w Swej Mądrości tą rolą Anioła Śmierci, który ma swych pomocników. Trzeba wspomnieć jeszcze o jednej rzeczy: czasem to Bóg zabiera dusze Swych sług, a czasem czyni to Anioł Śmierci, nie wykorzystując w tym celu swych pomocników. Zależy to od rangi duchowej osoby, od tego, czy jest to osoba wierząca czy też nie, hipokryta czy też wierzący grzesznik.

Gdybyś tylko mógł widzieć tych (ludzi) niewierzących i występnych, jak skłaniają swe głowy przed swoim Panem (prosząc): „Panie nasz! Teraz zobaczyliśmy i usłyszeliśmy (prawdę i jesteśmy gotowi do posłuszeństwa). Wróć nas zatem (na świat): my z pewnością będziemy czynić dobre, prawe dzieła. Już jesteśmy pewni (prawdy)”.

(To tylko próżne pragnienie). Gdybyśmy tak chcieli, to dalibyśmy każdej duszy przewodnictwo (drogę do zbawienia, właściwą dla niej); lecz (wielu wybrało niewiarę i) i sprawdziło się Moje Słowo, że Ja z całą pewnością wypełnię Piekło dżinami i ludźmi – wszystkimi razem.^[9]

[9]Jako istoty wyposażone w wolną wolę i szczególnego typu mechanizmy, dżiny i ludzie odpowiadają za swoje uczynki. Z tego względu Bóg nie zmusza ich do wyboru określonej drogi, jaką mają podążać w swym życiu. Nie nakłada na nich Swego przewodnictwa, ale wyjaśnia konsekwencje podążania drogą prostą i skutki zbłądzenia. Bóg oświadczył, że nie będzie prowadził drogą prostą tych, którzy zagubili się w czynieniu niesprawiedliwości (3:86, 5:51, 6:144, 9:19) i występku (5:108, 9:24), a także tych, którzy dobrowolnie wybrali drogę niewiary (5:67, 9:37). Dlatego, jak widzimy, uparte i oparte na uprzedzeniu trwanie w niewierze, czynienie niesprawiedliwości, nieprawość i wszelkiego rodzaju występki nie pozwalają człowiekowi uwierzyć. Bóg oświadczył również, że ci, którymi wypełni piekło, to Szatan, jego potomstwo i naśladowcy (38:85). Bóg stworzył ludzkość ze skłonnością do wiary i wyposażył ją w konieczne mechanizmy psychiczne i biologiczne. Wysyłał także poprzez dzieje wysłanników do każdego narodu, by wzywać go ku Swej drodze i ostrzegać przed konsekwencjami złych czynów. Wskazał też ludzkości drogę do prawdy za pomocą jasnych znaków.

„Przeto (wy, którzyście dobrowolnie wybrali drogę niewiary i podążali nią, pomimo Naszych ostrzeżeń) posmakujcie kary, ponieważ działaliście w nierozważnym zapomnieniu (spotkania, któdowani są jedynie pragnieniem zyskare wam wyznaczyłem) tego Dnia. Oto nia radości Boga i nie przyczyniają w ten (teraz) My zapomnieliśmy o was i nie sposób ciężarów innym). zwracamy na was uwagi. Zakosztujcie

Jedynie ci (naprawdę) wierzą w na) jest dla nich jako nagroda za to, co Nasze Znaki i Objawienia, którzy – gdy czynili. się im o nich wspomni (w formie pora-

Ich boki porzucają nocą swe łóżOgrody Schronienia i Mieszkania jako powitanie i nagroda (od Boga) za to, co ka, wzywając swego Pana w lęku (przed zwykli byli czynić. karą) i w nadziei (na Jego wybaczenie, łaskę i akceptację), i wydają z tego, w

Żadna dusza nie wie, jaka radość niokary wiecznej za to, co czyniliście”. sąca szczęście skrywana (zarezerwowa-

Czyż zatem wierzący podobny jest dy i nauki) – padają na twarz w pokłodo występnego? Oni nie są sobie równi. nie, wysławiają swego Pana i głoszą Jego

A dla tych, którzy wierzą i czynią chwałę, i nie zachowują się wyniośle. dobre, prawe dzieła (przygotowane) są

A co do występnych (tych, którzy co ich zaopatrzyliśmy (majątek, wiedza, przekraczają ustalone przez Boga grasiła – dla sprawy Boga i dla zapewnienice – swymi poglądami i uczynkami), nia utrzymania potrzebującym, a powotych schronieniem i mieszkaniem będzie Ogień (piekielny). Za każdym razem, kiedy zapragną z niego wyjść, zostaną doń sprowadzeni z powrotem i będzie im powiedziane: „Skosztujcie kary Ognia, którą zwykliście uznawać za kłamstwo”.

Jednak (przed tą karą najwyższą) My z pewnością damy im zakosztować niższych rodzajów kary (na tym świecie), by (okazali skruchę i) powrócili.

Któż jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, który był (stale) napominany o Znakach i Objawieniach swego Pana, a mimo to odwraca się od nich z niechęcią. nia rzeczy, co do których (później) się

I My z pewnością daliśmy Mojżeporóżnili (i co do których trwają w nieszowi Księgę (tak jak tobie zsyłamy zgodzie) Koran), nie pozostawaj więc w wątpli-^[10]

[10]Koraniczna metoda przewodzenia człowiekowi w jego wędrówce po prostej ścieżce jest niezmiernie znacząca. Podczas gdy werset 24 zakłada przyszłe zwycięstwo muzułmanów, i to w czasie, gdy spotykają ich prześladowania w Mekce, to werset 25 ostrzega ich pośrednio o możliwości zaistnienia w przyszłości wewnętrznych niesnasek i konfliktów. Zarówno dobre wieści, jak i pośrednie ostrzeżenia są z pewnością prawdziwe dla wszystkich podobnych okresów.

I jak długo pozostawali cierpliwi uwagi na ostrzeżenia objawione bezpo(w przeciwnościach, które napotykaśrednio, a także w tych znakach)? li na Ścieżce Boga) i mieli pewność wia-

Twój Pan z pewnością rozstrzygnie wciąż nie będą dostrzegać (prawdy)? pomiędzy nimi w Dniu Zmartwychwsta.

Czyż nie jest (wystarczającym) przewości co do tego, że dosięgnie i ciebie (od wodnictwem dla nich (dla niewiernych) twego Pana, i co do ostatecznego spotkato, jak wiele pokoleń przed nimi unicenia z Nim w życiu przyszłym). A My stwiliśmy, pośród których domostw oni uczyniliśmy ją (Księgę daną Mojżeszopodróżują? Zaprawdę, w tym są znaki. wi) przewodnictwem dla Dzieci Izraela. Czyż wciąż nie będą słuchać (i zwracać

Czyż nie zważają i nie widzą, jak My ry w Nasze Objawienia, My wyznaczadoprowadzamy deszcz do (pozbawionej liśmy spośród nich przywódców, prowaroślinności) wyschniętej ziemi i przy jego dzących zgodnie z naszym rozkazem (i naszymi przykazaniami). pomocy wyprowadzamy zbiory, z których jedzą ich trzody i oni sami? Czyż

Zamiast tego mówią (rzucając wyzwanie i prowokując): „Kiedy nastąpi ten Sąd (dzięki któremu wszystko stanie się jasne), jeśli jesteś prawdomówny (w swoich groźbach)?

Powiedz: „W Dniu Sądu (kiedy to, tym, którzy wszystko stanie się jasne) teraz nie wierzą, wiara nie zda się na nic i nie zostanie im udzielona zwłoka.

Wycofaj się przeto od nich (nie dbaj o to, co czynią i mówią) i oczekuj (nadejścia Sądu); oni również (go) oczekują.

Pokłon