Wszelka chwała i wdzięczność należą się Bogu, Stwórcy Niebios i Ziemi (mających szczególne cechy i ustalone zasady), który ustanawia anioły jako skrzydlatych posłańców (niosących Jego rozkazy) o dwóch, trzech, czterech (lub więcej) skrzydłach. On powiększa w stworzeniu, co zechce. Zaiste, Bóg ma pełną władzę nad każdą rzeczą.
Cokolwiek Bóg otworzy dla istot ludzkich ze (skarbów) Swego Miłosierdzia, tego nikt nie jest w stanie powstrzymać; a cokolwiek On powstrzyma, tego nikt nie zdoła uwolnić. On jest Potężny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta, Pełen Mądrości (w którego każdym działaniu jest wiele przykładów mądrości).
O, ludzie! Rozpamiętujcie i rozważajcie Bożą łaskawość dla was. Czyż jest jakiś inny Stwórca, poza Bogiem, który daje wam zaopatrzenie z Niebios i Ziemi? Prócz Niego nie ma boga: dlaczegóż zatem jesteście odwróceni od prawdy i głosicie fałszywe twierdzenia?
Jeśli oni uważają cię za kłamcę (o, Wysłanniku), to również przed tobą wysłannicy uważani byli za kłamców. (Nie smuć się zatem:) ostatecznie do Boga odnoszone są wszystkie sprawy (a co zechce, dzieje się).
O, ludzie! (Powinniście wiedzieć, że) Boża obietnica (Sądu Ostatecznego) jest z całą pewnością prawdziwa, niech was przeto nie zwiedzie życie doczesne na tym świecie; nie dajcie się też zwieść zwodzicielowi (szczególnie Szatanowi) co do (waszych pojęć dotyczących) Boga.
Zaprawdę, Szatan jest waszym wrogiem, przeto traktujcie go jako wroga (nie postępujcie za nim i bądźcie czujni co do niego). On wzywa swoich stronników tylko po to, by stali się towarzyszami Ognia palącego.
Dla tych, którzy trwają uparcie w niewierze, jest kara surowa. Dla tych ku martwej krainie i (w ten sposób) ożyzaś, którzy wierzą i czynią dobre, prawe wiamy ziemię po jej śmierci (dzięki deszdzieła, jest przebaczenie (niosące niespoczowi, niesionemu wiatrem w chmurach). dziewane błogosławieństwa) i szlachetTakie będzie Zmartwychwstanie. na, szczodra nagroda.
Czy ten, którego złe czyny upiększawie, że wszelka potęga i chwała należy ne są tak, by znalazł w nich upodobanie i do Boga (niech zatem ich szuka u Boga). uznał je za dobre (podobny jest do tego, Ku Niemu wznosi się jedynie czyste słoktóry idzie drogą prostą)? Bóg prowadzi wo (jako źródło potęgi i chwały), a unosi ku zbłądzeniu, kogo zechce, i prowaje (towarzyszące mu) dobre, prawe dziedzi drogą prostą tego, kogo zechce. Nie ło zatracaj się więc w gorzkim smutku z uczynki, przeznaczona jest kara surowa, ich powodu (ze względu na to, że odmaa ich spisek będzie udaremniony. wiają wiary). Bóg z pewnością ma pełną wiedzę o wszystkim, co czynią.[3][4]
[3]Bóg ma dwa rodzaje Woli. Jedna to Jego przedwieczny rozkaz dotyczący stworzenia, włączając w to istoty odpowiedzialne i świadome. Ta Wola, zwana Maszi’a, jest absolutna w odniesieniu do przedmiotów i istot nieświadomych, gdy tymczasem uwzględnia przyszłą wolę istot świadomych i odpowiedzialnych. Dlatego Bóg z góry wie, w jaki sposób i w jakim kierunku istoty te wykorzystają swą wolną wolę i stosownie do tego zarządza światem, by to, co one postanowiły, się wydarzyło. Druga Wola Boga (Irada) powoduje to, czego On żąda od Swych sług i wskazuje te rzeczy, z których On jest zadowolony. W tym wersecie stwierdzenie Bóg prowadzi ku zbłądzeniu, kogo zechce oznacza, że On pozwala zbłądzić tym, którzy wybierają pójście drogą Szatana i podszeptów swego cielesnego ja. Skutek jest taki, że idą za swymi namiętnościami i własnymi wyobrażeniami i popełniają złe uczynki, które oni, choć nie są poparte prawdziwą wiedzą, uznają za słuszne i właściwe. Z kolei stwierdzenie prowadzi drogą prostą tego, kogo zechce, wskazuje na tych, którzy nie ulegają podszeptom Szatana i swoim namiętnościom, lecz przeciwnie: kierują się w życiu drogowskazem, który Bóg zsyła poprzez Swych wysłanników, i uznają za dobre wszystko to, co On zarządzi.
[4]Czystym słowem jest przede wszystkim Oświadczenie o Jedności Boga, mianowicie: Nie ma boga prócz Boga Jedynego. Wypowiedzenie innych filarów wiary i wszystkich innych czystych słów oparte jest na tym jednym Słowie. Należy zwrócić uwagę na to, że bez dobrych, prawych uczynków, które ono implikuje, to oświadczenie pozostaje tylko twierdzeniem i pustosłowiem. Jedynie dobre, prawe dzieła czynią to świadectwo wiary w pełni akceptowalnym przez Boga i sprawiają, że wydaje ono czyste, zdrowe owoce (14:25). Inne czyste słowa i świadectwa przyjmowane przez Boga podobnie wymagają dobrych uczynków. Generalnie każde świadectwo, oświadczenie lub twierdzenie staje się prawdziwą wiarą i jest utwierdzone w sercu tylko wtedy, gdy idą za nim dobre czyny przez nie wymagane.
Bóg jest tym, który śle łagodne wiatry, by podniosły chmury; to My pędzimy je z ziemi pochodzicie), a następnie z kro. Dla tych jednak, którzy knują złe pli płynu (nasiennego), a potem ukształtował was w pary (jako jedna z dwóch płci, czyniąc was dla siebie nawzajem towarzyszami). I żadna istota żeńska nie nosi (w swoim łonie dziecka) i nie urodzi, jak tylko za Jego wiedzą.
Kto dąży do potęgi i chwały, niech
(O, ludzie:) Bóg stworzył was z ziemi (na początku i materialnie wszyscy
I nie są podobne do siebie dwa morza (wielkie zbiorniki wodne): to jedno jest słodkie, smaczne i miłe do picia, lecz tamto – słone i gorzkie. Otrzymujecie z obydwu świeże mięso (jako wasze pożywienie) i drogocenne kamienie dla ozdoby. I widzicie prujące przez nie (obydwa rodzaje wód) statki, byście mogli szukać Jego szczodrobliwości i byście mogli oka. zywać Mu wdzięczność[5]
[5]Koran zwraca naszą uwagę na dwa typy mórz (i podobnych zbiorników wodnych) w kilku innych wersetach (np. 25:53). Wszechświat pochodzi materialnie od jednej pojedynczej materii, mianowicie eteru (zob. sura 11, przyp. 2, sura 41, przyp. 5), a cała materia wszechświata zbudowana jest zasadniczo z czterech substancji: wodoru, tlenu, węgla i azotu. Pomimo prostoty pochodzenia, we wszechświecie istnieje niemal nieskończona różnorodność stworzeń. Ponadto wszystkie istoty ludzkie pochodzą pierwotnie z ziemi. Biologicznie będące początkiem każdej istoty ludzkiej – męska sperma i żeńskie jajeczko – również zbudowane są z tych samych substancji, a wszyscy rodzice odżywiają się tym samym. Pomiędzy istotami ludzkimi dostrzegamy jednak całą gamę różnic. Ta nieskończona różnorodność w pozornym podobieństwie w sposób jasny ukazuje Boga i Jego nieskończoną wolność i jest oparta na wielu przykładach mądrości.
On sprawia, że noc przechodzi w dzień, i On sprawia, że dzień przechodzi w noc (i w ten sposób powoduje, że każde z nich wydłuża się lub skraca), i On podporządkował Sobie słońce i księżyc, i każde z nich biegnie ustalonym torem aż po wyznaczony termin. Taki jest Bóg, wasz Pan: do Niego należy Królestwo (absolutne władztwo i panowanie nad wszystkimi rzeczami). Tymczasem ci, których ubóstwiacie i wzywacie poza Nim, nie mają władzy nawet nad łuską pestki daktyla.
Kiedy ich nawołujecie, nie słyszą waszego nawoływania; a nawet gdyność i będzie wysławiać Boga w zamian by usłyszeli, nie zdołaliby wam odpoza Jego łaskawość). wiedzieć. A w Dniu Zmartwychwsta-
O, ludzie! Wszyscy przed Bogiem jestedo niesienia go, nic z tego (ciężaru) nie ście ubodzy i bezwzględnie Go potrzebubędzie poniesione przez inną, nawet jecie, gdy tymczasem On jest doskonale jeśliby to był bliski krewny Bogaty i Samowystarczalny (całkowicie nieostrzegać (z korzystnym skutkiem) tylzależny od stworzenia), Godzien Wszelkiej ko tych, którzy lękają się swego Pana Chwały (jako wasz Pan, który daje zaopa– choć jest Niewidzialny, i wykonują trzenie wam i wszelkim innym istotom, modlitwę w zgodzie z jej warunkami. zaspokajając wszystkie wasze potrzeby). A ktokolwiek się oczyszcza (z błędnych[6][7]
[6]„Do Niego należy Moc, którą jesteśmy mocni, Jesteśmy dobrze znani przez Jego Imię, a także wskutek sławy, Zdobywamy szczyty i idziemy naszą drogą dalej, Pokonujemy wszelkie trudności z łatwością, Nie posiadamy nic z tego świata, ale jesteśmy niezmiernie bogaci, Jesteśmy pełni godności i szacunku Jego godnością, Idziemy drogą refleksji, I cokolwiek istnieje, jest dla nas źródłem wiedzy o Bogu”. (Key Concepts, 1:172)
[7]Tak jak nikt nie jest odpowiedzialny za przestępstwa dokonane przez kogoś innego, nikt nie może wziąć na siebie winy drugiego człowieka. Jest to nie do pomyślenia z punktu widzenia religii (i prawa), a także dlatego, że dusza każdego człowieka będzie na Tamtym Świecie rozliczana jedynie ze swoich własnych czynów. Dlatego doktryna Grzechu Pierworodnego, którym cała ludzkość jest rzekomo obciążona ze względu na „zbłądzenie” Adama i Ewy, jest całkowicie bezpodstawna i sprzeczna z podstawami religii (i prawa) stanowiącymi, że (mianowicie: odpowiedzialność i stosowna odpłata są nieprzechodnie). Po drugie, skoro nikt nie może zostać obarczony ciężarem kogoś innego ani uniewinniony z popełnionego grzechu lub zbrodni przez cierpienie innego, chrześcijańska doktryna Odkupienia jest bezpodstawna. Poza tym Bóg nie zmuszał Adama i Ewy do spożycia owoców zakazanego drzewa, by następnie wcielać się w ludzkiego syna, ani nie stwarzał z Siebie takiego syna, ani też nie skazywał Jezusa na dotkliwe męki i nie dozwalał mu posmakować śmierci, nawet przejściowej. To jest całkowicie sprzeczne z pojęciem Boskości nauczanym przez Boskie Religie.
Jeśli On tak zechce (dla wypełnienia idei albo działań), ten oczyszcza się dla celu wyznaczonego stworzeniom), może dobra swojej własnej duszy. A do Boga was zabrać i sprowadzić nowe pokolenie (w wasze miejsce, a ono uzna swą marnastępuje ostateczny powrót.. Ty możesz
To z pewnością nie jest dla Boga nia wyprą się tego, że ich przydawaliście rzecz wielka. (Bogu za współtowarzyszy). I nikt nie
I żadna dusza dźwigająca ciężar nie może cię poinformować (i poprowadzić dźwiga (i nie jest stworzona do dźwigaku zrozumieniu prawdy) tak, jak Ten nia) ciężaru innej; i jeśli jedna powalona Jedyny, który jest Wszechświadomy. swoim ciężarem wzywa (inną na pomoc)
Nie są równi – ociemniały i widzący;
Ani też – głębie ciemności i światła,
Ani cień i palący żar,
Nie są także równi żywi i martwi. Zaiste, Bóg czyni słyszącym tego, kogo zechce, a ty nie możesz sprawić, że będą słyszeć ci, którzy są w grobach.[8]
[8]Porównania zawarte w wersetach 19-22 bezpośrednio odnoszą się do różnicy pomiędzy wiarą i niewiarą, wraz z opisem ich cech i konsekwencji dokonanych wyborów, oraz pomiędzy wiernymi i niewiernymi. Wiara oznacza postrzeganie, wgląd, światłość, wiedzę i życie. Tymczasem niewiara jest ślepotą, ciemnością o wielu głębiach, ignorancją i śmiercią. W związku z tym wiara daje wiernemu spokój, radość i pokój serca, natomiast niewiara przyczynia się do napięcia, niezadowolenia i nieszczęścia.
Ty jesteś jedynie ostrzegającym (nie będąc odpowiedzialnym za to, czy oni będą podążać drogą prostą).
Zaprawdę, posłaliśmy cię jako Wysłannika z prawdą, jako zwiastuna dobrych wieści (pomyślności w zamian za wiarę i prawość) i jako ostrzegającego (przed skutkami zbłądzenia). I nie było nigdy takiej wspólnoty, w której by nie żył ostrzegający.
Jeśli oni uznają cię za kłamcę, to będzie tak samo, jak uznawali za kłamców ci przed nimi (do których posłany był jakiś Wysłannik). Ich wysłanniSpośród wszystkich Jego sług tylko ci, cy przybywali do nich z jasnymi dowoktórzy mają prawdziwą wiedzę, stoją z dami (swego Posłannictwa), z Pismami lękiem przed Bogiem (pełnymi mądrości i rady) i Księgą dają-[10]
[10]Tylko ci, którzy są bezstronni i nieuprzedzeni, mogą zdobyć wiedzę prawdziwą albo wiedzę o prawdzie. Oznaką tego, który ma taką wiedzę, jest szczera wiara i bojaźń boża. Może on w sposób prawdziwy i głęboki pojąć, co naprawdę znaczą wszystkie zjawiska w obrębie stworzenia, i odczuć głęboki szacunek wobec Boga, a także potrzebę i pragnienie oddawania Mu czci.
Potem pochwyciłem tych, którzy i wykonują modlitwę w zgodzie z jej uparcie trwali w niewierze. Jakże straszwarunkami, i rozdają z tego, w co ich liwe było Moje odrzucenie! zaopatrzyliśmy (na sprawę Boga i dla
Czyż nie widzisz, że Bóg zsyła wodę potrzebujących) jawnie i w ukryciu, z nieba? Następnie My wytwarzamy z jej mają nadzieję na zysk, który nigdy nie udziałem owoce różnych barw (kształulegnie zatracie. tów i smaku); a pośród gór są pasma bia-
I podobnie – istoty ludzkie, i zwierzęta, i trzody – różne są ich kolory. Jego stworzenia)..
Ci, którzy recytują Księgę Boga (i cą światło (ich umysłom i sercom) i rozw ten sposób wychwalają i wysławiaświetlającą (ich drogę). ją Boga, i świadczą o Jego Jedności)[11][9]
[11]Wychwalanie Boga oznacza wiarę, uznanie i świadectwo, że Bóg jest absolutnie wolny od jakichkolwiek ułomności i atrybutów właściwych dla ludzkości, takich jak rodzenie i bycie zrodzonym, umieranie, odczuwanie potrzeb i, co za tym idzie – posiadanie współtowarzyszy lub pomocników. Krótko mówiąc, wychwalanie oznacza posiadanie wiedzy i świadectwo, kim Bóg nie jest. Wysławianie Boga implikuje wiarę, uznanie i świadectwo, że Bóg posiada wszystkie atrybuty doskonałości i tym samym zasługuje na wysławianie, wdzięczność i cześć. Innymi słowy, wysławianie Boga oznacza wiedzę i świadectwo, kim Bóg jest, i rozpamiętywanie Go takim właśnie, łącznie z atrybutami doskonałości, które należą wyłącznie do Niego. Wysławianie Jego wzniosłości oznacza wiarę, uznanie i świadectwo, że Bóg jest nieskończenie i absolutnie wielki, że nie ma nikogo takiego, kto mógłby się z Nim równać, oraz że jest całkowicie poza naszym rozumieniem. Po codziennych modlitwach wychwalamy i wysławiamy Boga, a także wysławiamy Jego wzniosłość i świadczymy o Jego absolutnej Jedności.
[9]To znaczy, że niektórzy z wysłanników, jak na przykład prorok Dawid, przybyli z Pismami pełnymi mądrości i rad, a inni, jak na przykład prorocy Noe, Abraham, Mojżesz, Jezus i Muhammad (niech będzie z nimi pokój) – z Księgą dającą światło wiedzy i wiary. Poza tym Księga zawierała również to, co było w Pismach.
Oto Bóg wynagrodzi ich w pełni i łe i czerwone, różnorakich kolorów (ze da im ze Swojej szczodrości jeszcze więwzględu na roślinność oraz różnorodność cej. Zaiste, On jest Przebaczający, Pełen kamieni i skał) oraz kruczoczarne; Wdzięczności (za dzięki składane przez
To, co My objawiamy tobie z Księgi, jest prawdą, potwierdzającą (Boskie pochodzenie i prawdę wciąż zawartą w Księgach) Objawienia, które przyszły przed nią. Zaiste, Bóg jest w pełni Świadom Swoich sług i widzi (je) doskonale.
Potem (po każdym wysłanniku) uczyniliśmy te spośród Naszych sług, które wybraliśmy na spadkobierców Księgi (by ją przechowywali i nauczali, i zapewniali jej praktykę w życiu codziennym). Jednakże pomiędzy nimi są ci, którzy (wypełniając swoje powinności jako spadkobiercy Księgi) czynią sobie niesprawiedliwość (ze względu na pewne błędy i winy), i (także) pomiędzy nimi znajdują się tacy, którzy postępują drogą pośrednią, a pośród nich są ci, którzy za Boskim zezwoleniem są pierwszymi w czynieniu dobrych uczynków. To (odziedziczenie Księgi) stanowi wielką łaskę.
(Przeto) wejdą do Ogrodów wiecznej sposób odpłacamy każdemu niewdzięczbłogości, tam zostaną ozdobieni bransonemu, niewierzącemu. letami ze złota i pereł, a ich szaty będą
I powiedzą: „Wszelka chwała dobro (i prawe dzieła), nie (zaś niesprai wdzięczność należą się Bogu, któwiedliwość –) to, co zwykliśmy czynić ry odsunął od nas smutek (jaki cierwcześniej”. Czyż nie daliśmy wam życia pieliśmy, zanim zostaliśmy dopuszczeni wystarczająco długiego dla tego, kto tutaj). Zaiste, nasz Pan jest Przebaczająbędzie rozważał i opamięta się? Poza tym cy, Wdzięczny, przybył do was ostrzegający (by was
Ten, który – ze Swojej Łaskawości – ostrzec przed karą). Posmakujcie tedy osiedlił nas w Domu wiecznego przeby(skutków waszej nierozwagi), gdyż niewania, gdzie nie dotknie nas żaden trud sprawiedliwi nie mają nikogo do pomocy ani zmęczenie”. (przeciwko tej karze)”.[13]
[13]Koran często rozróżnia trzy grupy ludzi, mianowicie niewierzących (łącznie z hipokrytami), którzy są skazani na karę Piekła, wierzących, których dobro przewyższa ich zło, oraz tych wierzących, którzy są najlepszymi w czynieniu dobra (np. sura 56: 7-11). W związku z tym niektórzy komentatorzy wnioskowali, że werset 32 przeprowadza taką samą klasyfikację i rozumie poprzez czynią sobie niesprawiedliwość, tak jak Koran w wielu innych swoich wersetach, niewiernych i hipokrytów, a poprzez tacy, którzy postępują drogą pośrednią, tych wiernych, którzy pomieszali swe dobre uczynki ze złymi (9:102). Dlatego ci, którym obiecano Ogrody wiecznego szczęścia w wersecie 33 to ci, którzy są pierwsi w czynieniu dobra; dla drugiej grupy zaś Bóg być może odpłaci za skruchę przebaczeniem (9:102). Jednakże, jak wskazują pewni komentatorzy, ten werset mówi o odziedziczeniu Koranu i o tych, których Bóg specjalnie wybrał spomiędzy Swoich sług do tej powinności. Odziedziczenie Koranu (Księgi) oznacza przechowywanie, nauczanie i praktykowanie go w życiu codziennym (5:44). Z uwagi na to, że to dziedziczenie ma szczególną wagę, werset niniejszy podkreśla je i rozróżnia pomiędzy muzułmanami albo Wspólnotą Muhammada, niech będzie z nim pokój, wybraną do tego zadania. Wszyscy oni nie są na tym samym poziomie i nie są tej samej jakości. Pomiędzy nimi znajdują się tacy, którzy sami wyrządzają sobie niesprawiedliwość i krzywdę poprzez uleganie pewnym wadom i grzechom (jednak nie poprzez niewiarę, hipokryzję i przypisywanie Bogu współtowarzyszy), i ci, którzy idą drogą pośrednią, to znaczy nie są w stanie poświęcić się temu zadaniu całkowicie, oraz ci, którzy poświęcili się mu. W ten sposób prześcigają wszystkich innych. Jak długo wspomniane grupy wiernych służą Koranowi i studiują go, nauczają innych i praktykują w życiu codziennym, mogą liczyć na to, że Bóg im wybaczy i dopuści do Raju. Wysłannik Boży, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, zapisał Koran i gospodarstwo domowe, a także swe potomstwo, Wspólnocie (Muslim, „Fadail as-Sahabah”, 37). Oznacza to, że członkowie jego Domu i potomstwo muszą służyć Koranowi i będą mu służyć. Jednakże ta tradycja daje radosną wieść, iż ci, którzy służą Koranowi, nawet jeśli nie należą do Domu Proroka poprzez swą krew, włączani są do niego duchowo, jak np. Salman al-Farisi. Wysłannik oświadczył bowiem: „Salman jest spośród nas, z Domu Proroka” (Canan, 12:370).
Co do tych, którzy nie wierzą, dla
I w nim będą krzyczeć: „O, nasz z jedwabiu. Panie! Zabierz nas, będziemy czynić[12]
[12]Wyjaśnienie, zob. 18:31, przyp. 17.
Zaiste, Bóg jest Znającym to, co nienich jest Ogień Piekielny: oni nie będą widzialne w Niebiosach i na Ziemi. I On skazani na śmierć, by mogli umrzeć (i w z pewnością ma pełną wiedzę o tym, co ten sposób znaleźć wyzwolenie), ani w skryte w piersiach (i traktuje was zgodnie z waszymi wierzeniami i intencjami). swym cierpieniu nie doznają ulgi. W ten
On jest tym, który uczynił was namiestnikami na ziemi. Przeto kto nie uwierzy (w swej niewdzięczności, odrzucając prawdę i przypisując czyny Boga komuś innemu), tego niewiara obróci się przeciwko niemu. Niewiara niewiernych nie powiększa niczego u ich Pana, jak tylko odrazę (do nich), i niewiara niewiernych nie powiększa u nich niczego poza stratą.[14]
[14]Odnośnie do namiestnictwa ludzi, zob. 2:31, przyp. 32.
Powiedz: „Czy zwróciliście uwagę na tych (istoty i rzeczy), których przydajecie Bogu i poza Bogiem wzywacie? Pokażcie mi to, co oni stworzyli na ziemi. Albo czyż może oni mają udział w (tym, co jest stwarzane w) niebiosach?” Czy też może daliśmy tym ludziom Księgę i (przypisując Bogu współtowarzyszy) opierają się (teraz) na jasnym dowodzie z niej? Nie! Niesprawiedliwi nie jący). Ale kiedy przybył do nich ostrzeobiecują sobie nawzajem niczego poza gający, to nie powiększyło to u nich złudzeniem. niczego, jak tylko wstrętu;
Zaiste, jedynie Bóg podtrzymuje nie-
Oni przysięgli na Boga swymi najnie znajdziesz w sposobie Boga żadnej uroczystszymi przysięgami, że gdyby odmiany przybył do nich ostrzegający, to oni z[15]
[15]To oznacza, że sposób, w jaki Bóg traktuje ludzi w zamian za ich kroczenie tym samym, szlachetnym szlakiem, jest ewidentny. Bóg nigdy nie popełnia omyłki, nigdy nie zapomina, nigdy niczego nie zaniedbuje i nie sposób Go „przekupić”. Zawsze czyni to, co jest prawdziwe i mądre. Jego dekret nie może zostać odwołany, przesunięty czy pominięty. Jego droga jest zawsze prosta (11:56).
Wzrastali w pychę na ziemi i przybiosa i ziemię, żeby nie przestały istnieć. gotowywali złośliwe spiski. Złośliwy spiGdyby zaczęły upadać, nie ma nikogo, sek nie ogarnia jednak nikogo innego, kto mógłby je podtrzymać (jeśliby On jak tylko swoich twórców. Przeto, czyż pozwolił im upaść. To, że On nie pozwomogą oczekiwać czegoś innego, prócz li im upaść, pomimo całej niesprawiedliwzoru (zdarzeń i skutków, które opanowości Swoich sług, dzieje się dlatego, że) wały) ludzi z dawnych czasów (których On jest Łaskawy (niespieszący się karać Bóg zniszczył)? Nigdy nie znajdziesz błędy Swych sług), Przebaczający. w sposobie Boga żadnej zmiany; nigdy
Czyż oni nigdy nie wędrowali przez pewnością poszliby za jego przewodnicziemię, by mogli zobaczyć, jaki był twem bardziej, aniżeli jakakolwiek inna wspólnota (do której przyszedł ostrzegakoniec tych przed nimi (którzy uparcie. nie wierzyli w Nasze znaki)? Ich moc była większa. Żadną miarą Bóg nie jest Tym, którego cokolwiek w niebiosach lub na ziemi mogłoby pozbawić mocy (co do Jego dekretów). Zaprawdę, On jest Wszechwiedzący, Wszechmocny.
„The Originator” • 45 Ayahs • Okres mekkański
Wszelka chwała i wdzięczność należą się Bogu, Stwórcy Niebios i Ziemi (mających szczególne cechy i ustalone zasady), który ustanawia anioły jako skrzydlatych posłańców (niosących Jego rozkazy) o dwóch, trzech, czterech (lub więcej) skrzydłach. On powiększa w stworzeniu, co zechce. Zaiste, Bóg ma pełną władzę nad każdą rzeczą.
Cokolwiek Bóg otworzy dla istot ludzkich ze (skarbów) Swego Miłosierdzia, tego nikt nie jest w stanie powstrzymać; a cokolwiek On powstrzyma, tego nikt nie zdoła uwolnić. On jest Potężny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta, Pełen Mądrości (w którego każdym działaniu jest wiele przykładów mądrości).
O, ludzie! Rozpamiętujcie i rozważajcie Bożą łaskawość dla was. Czyż jest jakiś inny Stwórca, poza Bogiem, który daje wam zaopatrzenie z Niebios i Ziemi? Prócz Niego nie ma boga: dlaczegóż zatem jesteście odwróceni od prawdy i głosicie fałszywe twierdzenia?
Jeśli oni uważają cię za kłamcę (o, Wysłanniku), to również przed tobą wysłannicy uważani byli za kłamców. (Nie smuć się zatem:) ostatecznie do Boga odnoszone są wszystkie sprawy (a co zechce, dzieje się).
O, ludzie! (Powinniście wiedzieć, że) Boża obietnica (Sądu Ostatecznego) jest z całą pewnością prawdziwa, niech was przeto nie zwiedzie życie doczesne na tym świecie; nie dajcie się też zwieść zwodzicielowi (szczególnie Szatanowi) co do (waszych pojęć dotyczących) Boga.
Zaprawdę, Szatan jest waszym wrogiem, przeto traktujcie go jako wroga (nie postępujcie za nim i bądźcie czujni co do niego). On wzywa swoich stronników tylko po to, by stali się towarzyszami Ognia palącego.
Dla tych, którzy trwają uparcie w niewierze, jest kara surowa. Dla tych ku martwej krainie i (w ten sposób) ożyzaś, którzy wierzą i czynią dobre, prawe wiamy ziemię po jej śmierci (dzięki deszdzieła, jest przebaczenie (niosące niespoczowi, niesionemu wiatrem w chmurach). dziewane błogosławieństwa) i szlachetTakie będzie Zmartwychwstanie. na, szczodra nagroda.
Czy ten, którego złe czyny upiększawie, że wszelka potęga i chwała należy ne są tak, by znalazł w nich upodobanie i do Boga (niech zatem ich szuka u Boga). uznał je za dobre (podobny jest do tego, Ku Niemu wznosi się jedynie czyste słoktóry idzie drogą prostą)? Bóg prowadzi wo (jako źródło potęgi i chwały), a unosi ku zbłądzeniu, kogo zechce, i prowaje (towarzyszące mu) dobre, prawe dziedzi drogą prostą tego, kogo zechce. Nie ło zatracaj się więc w gorzkim smutku z uczynki, przeznaczona jest kara surowa, ich powodu (ze względu na to, że odmaa ich spisek będzie udaremniony. wiają wiary). Bóg z pewnością ma pełną wiedzę o wszystkim, co czynią.[3][4]
[3]Bóg ma dwa rodzaje Woli. Jedna to Jego przedwieczny rozkaz dotyczący stworzenia, włączając w to istoty odpowiedzialne i świadome. Ta Wola, zwana Maszi’a, jest absolutna w odniesieniu do przedmiotów i istot nieświadomych, gdy tymczasem uwzględnia przyszłą wolę istot świadomych i odpowiedzialnych. Dlatego Bóg z góry wie, w jaki sposób i w jakim kierunku istoty te wykorzystają swą wolną wolę i stosownie do tego zarządza światem, by to, co one postanowiły, się wydarzyło. Druga Wola Boga (Irada) powoduje to, czego On żąda od Swych sług i wskazuje te rzeczy, z których On jest zadowolony. W tym wersecie stwierdzenie Bóg prowadzi ku zbłądzeniu, kogo zechce oznacza, że On pozwala zbłądzić tym, którzy wybierają pójście drogą Szatana i podszeptów swego cielesnego ja. Skutek jest taki, że idą za swymi namiętnościami i własnymi wyobrażeniami i popełniają złe uczynki, które oni, choć nie są poparte prawdziwą wiedzą, uznają za słuszne i właściwe. Z kolei stwierdzenie prowadzi drogą prostą tego, kogo zechce, wskazuje na tych, którzy nie ulegają podszeptom Szatana i swoim namiętnościom, lecz przeciwnie: kierują się w życiu drogowskazem, który Bóg zsyła poprzez Swych wysłanników, i uznają za dobre wszystko to, co On zarządzi.
[4]Czystym słowem jest przede wszystkim Oświadczenie o Jedności Boga, mianowicie: Nie ma boga prócz Boga Jedynego. Wypowiedzenie innych filarów wiary i wszystkich innych czystych słów oparte jest na tym jednym Słowie. Należy zwrócić uwagę na to, że bez dobrych, prawych uczynków, które ono implikuje, to oświadczenie pozostaje tylko twierdzeniem i pustosłowiem. Jedynie dobre, prawe dzieła czynią to świadectwo wiary w pełni akceptowalnym przez Boga i sprawiają, że wydaje ono czyste, zdrowe owoce (14:25). Inne czyste słowa i świadectwa przyjmowane przez Boga podobnie wymagają dobrych uczynków. Generalnie każde świadectwo, oświadczenie lub twierdzenie staje się prawdziwą wiarą i jest utwierdzone w sercu tylko wtedy, gdy idą za nim dobre czyny przez nie wymagane.
Bóg jest tym, który śle łagodne wiatry, by podniosły chmury; to My pędzimy je z ziemi pochodzicie), a następnie z kro. Dla tych jednak, którzy knują złe pli płynu (nasiennego), a potem ukształtował was w pary (jako jedna z dwóch płci, czyniąc was dla siebie nawzajem towarzyszami). I żadna istota żeńska nie nosi (w swoim łonie dziecka) i nie urodzi, jak tylko za Jego wiedzą.
Kto dąży do potęgi i chwały, niech
(O, ludzie:) Bóg stworzył was z ziemi (na początku i materialnie wszyscy
I nie są podobne do siebie dwa morza (wielkie zbiorniki wodne): to jedno jest słodkie, smaczne i miłe do picia, lecz tamto – słone i gorzkie. Otrzymujecie z obydwu świeże mięso (jako wasze pożywienie) i drogocenne kamienie dla ozdoby. I widzicie prujące przez nie (obydwa rodzaje wód) statki, byście mogli szukać Jego szczodrobliwości i byście mogli oka. zywać Mu wdzięczność[5]
[5]Koran zwraca naszą uwagę na dwa typy mórz (i podobnych zbiorników wodnych) w kilku innych wersetach (np. 25:53). Wszechświat pochodzi materialnie od jednej pojedynczej materii, mianowicie eteru (zob. sura 11, przyp. 2, sura 41, przyp. 5), a cała materia wszechświata zbudowana jest zasadniczo z czterech substancji: wodoru, tlenu, węgla i azotu. Pomimo prostoty pochodzenia, we wszechświecie istnieje niemal nieskończona różnorodność stworzeń. Ponadto wszystkie istoty ludzkie pochodzą pierwotnie z ziemi. Biologicznie będące początkiem każdej istoty ludzkiej – męska sperma i żeńskie jajeczko – również zbudowane są z tych samych substancji, a wszyscy rodzice odżywiają się tym samym. Pomiędzy istotami ludzkimi dostrzegamy jednak całą gamę różnic. Ta nieskończona różnorodność w pozornym podobieństwie w sposób jasny ukazuje Boga i Jego nieskończoną wolność i jest oparta na wielu przykładach mądrości.
On sprawia, że noc przechodzi w dzień, i On sprawia, że dzień przechodzi w noc (i w ten sposób powoduje, że każde z nich wydłuża się lub skraca), i On podporządkował Sobie słońce i księżyc, i każde z nich biegnie ustalonym torem aż po wyznaczony termin. Taki jest Bóg, wasz Pan: do Niego należy Królestwo (absolutne władztwo i panowanie nad wszystkimi rzeczami). Tymczasem ci, których ubóstwiacie i wzywacie poza Nim, nie mają władzy nawet nad łuską pestki daktyla.
Kiedy ich nawołujecie, nie słyszą waszego nawoływania; a nawet gdyność i będzie wysławiać Boga w zamian by usłyszeli, nie zdołaliby wam odpoza Jego łaskawość). wiedzieć. A w Dniu Zmartwychwsta-
O, ludzie! Wszyscy przed Bogiem jestedo niesienia go, nic z tego (ciężaru) nie ście ubodzy i bezwzględnie Go potrzebubędzie poniesione przez inną, nawet jecie, gdy tymczasem On jest doskonale jeśliby to był bliski krewny Bogaty i Samowystarczalny (całkowicie nieostrzegać (z korzystnym skutkiem) tylzależny od stworzenia), Godzien Wszelkiej ko tych, którzy lękają się swego Pana Chwały (jako wasz Pan, który daje zaopa– choć jest Niewidzialny, i wykonują trzenie wam i wszelkim innym istotom, modlitwę w zgodzie z jej warunkami. zaspokajając wszystkie wasze potrzeby). A ktokolwiek się oczyszcza (z błędnych[6][7]
[6]„Do Niego należy Moc, którą jesteśmy mocni, Jesteśmy dobrze znani przez Jego Imię, a także wskutek sławy, Zdobywamy szczyty i idziemy naszą drogą dalej, Pokonujemy wszelkie trudności z łatwością, Nie posiadamy nic z tego świata, ale jesteśmy niezmiernie bogaci, Jesteśmy pełni godności i szacunku Jego godnością, Idziemy drogą refleksji, I cokolwiek istnieje, jest dla nas źródłem wiedzy o Bogu”. (Key Concepts, 1:172)
[7]Tak jak nikt nie jest odpowiedzialny za przestępstwa dokonane przez kogoś innego, nikt nie może wziąć na siebie winy drugiego człowieka. Jest to nie do pomyślenia z punktu widzenia religii (i prawa), a także dlatego, że dusza każdego człowieka będzie na Tamtym Świecie rozliczana jedynie ze swoich własnych czynów. Dlatego doktryna Grzechu Pierworodnego, którym cała ludzkość jest rzekomo obciążona ze względu na „zbłądzenie” Adama i Ewy, jest całkowicie bezpodstawna i sprzeczna z podstawami religii (i prawa) stanowiącymi, że (mianowicie: odpowiedzialność i stosowna odpłata są nieprzechodnie). Po drugie, skoro nikt nie może zostać obarczony ciężarem kogoś innego ani uniewinniony z popełnionego grzechu lub zbrodni przez cierpienie innego, chrześcijańska doktryna Odkupienia jest bezpodstawna. Poza tym Bóg nie zmuszał Adama i Ewy do spożycia owoców zakazanego drzewa, by następnie wcielać się w ludzkiego syna, ani nie stwarzał z Siebie takiego syna, ani też nie skazywał Jezusa na dotkliwe męki i nie dozwalał mu posmakować śmierci, nawet przejściowej. To jest całkowicie sprzeczne z pojęciem Boskości nauczanym przez Boskie Religie.
Jeśli On tak zechce (dla wypełnienia idei albo działań), ten oczyszcza się dla celu wyznaczonego stworzeniom), może dobra swojej własnej duszy. A do Boga was zabrać i sprowadzić nowe pokolenie (w wasze miejsce, a ono uzna swą marnastępuje ostateczny powrót.. Ty możesz
To z pewnością nie jest dla Boga nia wyprą się tego, że ich przydawaliście rzecz wielka. (Bogu za współtowarzyszy). I nikt nie
I żadna dusza dźwigająca ciężar nie może cię poinformować (i poprowadzić dźwiga (i nie jest stworzona do dźwigaku zrozumieniu prawdy) tak, jak Ten nia) ciężaru innej; i jeśli jedna powalona Jedyny, który jest Wszechświadomy. swoim ciężarem wzywa (inną na pomoc)
Nie są równi – ociemniały i widzący;
Ani też – głębie ciemności i światła,
Ani cień i palący żar,
Nie są także równi żywi i martwi. Zaiste, Bóg czyni słyszącym tego, kogo zechce, a ty nie możesz sprawić, że będą słyszeć ci, którzy są w grobach.[8]
[8]Porównania zawarte w wersetach 19-22 bezpośrednio odnoszą się do różnicy pomiędzy wiarą i niewiarą, wraz z opisem ich cech i konsekwencji dokonanych wyborów, oraz pomiędzy wiernymi i niewiernymi. Wiara oznacza postrzeganie, wgląd, światłość, wiedzę i życie. Tymczasem niewiara jest ślepotą, ciemnością o wielu głębiach, ignorancją i śmiercią. W związku z tym wiara daje wiernemu spokój, radość i pokój serca, natomiast niewiara przyczynia się do napięcia, niezadowolenia i nieszczęścia.
Ty jesteś jedynie ostrzegającym (nie będąc odpowiedzialnym za to, czy oni będą podążać drogą prostą).
Zaprawdę, posłaliśmy cię jako Wysłannika z prawdą, jako zwiastuna dobrych wieści (pomyślności w zamian za wiarę i prawość) i jako ostrzegającego (przed skutkami zbłądzenia). I nie było nigdy takiej wspólnoty, w której by nie żył ostrzegający.
Jeśli oni uznają cię za kłamcę, to będzie tak samo, jak uznawali za kłamców ci przed nimi (do których posłany był jakiś Wysłannik). Ich wysłanniSpośród wszystkich Jego sług tylko ci, cy przybywali do nich z jasnymi dowoktórzy mają prawdziwą wiedzę, stoją z dami (swego Posłannictwa), z Pismami lękiem przed Bogiem (pełnymi mądrości i rady) i Księgą dają-[10]
[10]Tylko ci, którzy są bezstronni i nieuprzedzeni, mogą zdobyć wiedzę prawdziwą albo wiedzę o prawdzie. Oznaką tego, który ma taką wiedzę, jest szczera wiara i bojaźń boża. Może on w sposób prawdziwy i głęboki pojąć, co naprawdę znaczą wszystkie zjawiska w obrębie stworzenia, i odczuć głęboki szacunek wobec Boga, a także potrzebę i pragnienie oddawania Mu czci.
Potem pochwyciłem tych, którzy i wykonują modlitwę w zgodzie z jej uparcie trwali w niewierze. Jakże straszwarunkami, i rozdają z tego, w co ich liwe było Moje odrzucenie! zaopatrzyliśmy (na sprawę Boga i dla
Czyż nie widzisz, że Bóg zsyła wodę potrzebujących) jawnie i w ukryciu, z nieba? Następnie My wytwarzamy z jej mają nadzieję na zysk, który nigdy nie udziałem owoce różnych barw (kształulegnie zatracie. tów i smaku); a pośród gór są pasma bia-
I podobnie – istoty ludzkie, i zwierzęta, i trzody – różne są ich kolory. Jego stworzenia)..
Ci, którzy recytują Księgę Boga (i cą światło (ich umysłom i sercom) i rozw ten sposób wychwalają i wysławiaświetlającą (ich drogę). ją Boga, i świadczą o Jego Jedności)[11][9]
[11]Wychwalanie Boga oznacza wiarę, uznanie i świadectwo, że Bóg jest absolutnie wolny od jakichkolwiek ułomności i atrybutów właściwych dla ludzkości, takich jak rodzenie i bycie zrodzonym, umieranie, odczuwanie potrzeb i, co za tym idzie – posiadanie współtowarzyszy lub pomocników. Krótko mówiąc, wychwalanie oznacza posiadanie wiedzy i świadectwo, kim Bóg nie jest. Wysławianie Boga implikuje wiarę, uznanie i świadectwo, że Bóg posiada wszystkie atrybuty doskonałości i tym samym zasługuje na wysławianie, wdzięczność i cześć. Innymi słowy, wysławianie Boga oznacza wiedzę i świadectwo, kim Bóg jest, i rozpamiętywanie Go takim właśnie, łącznie z atrybutami doskonałości, które należą wyłącznie do Niego. Wysławianie Jego wzniosłości oznacza wiarę, uznanie i świadectwo, że Bóg jest nieskończenie i absolutnie wielki, że nie ma nikogo takiego, kto mógłby się z Nim równać, oraz że jest całkowicie poza naszym rozumieniem. Po codziennych modlitwach wychwalamy i wysławiamy Boga, a także wysławiamy Jego wzniosłość i świadczymy o Jego absolutnej Jedności.
[9]To znaczy, że niektórzy z wysłanników, jak na przykład prorok Dawid, przybyli z Pismami pełnymi mądrości i rad, a inni, jak na przykład prorocy Noe, Abraham, Mojżesz, Jezus i Muhammad (niech będzie z nimi pokój) – z Księgą dającą światło wiedzy i wiary. Poza tym Księga zawierała również to, co było w Pismach.
Oto Bóg wynagrodzi ich w pełni i łe i czerwone, różnorakich kolorów (ze da im ze Swojej szczodrości jeszcze więwzględu na roślinność oraz różnorodność cej. Zaiste, On jest Przebaczający, Pełen kamieni i skał) oraz kruczoczarne; Wdzięczności (za dzięki składane przez
To, co My objawiamy tobie z Księgi, jest prawdą, potwierdzającą (Boskie pochodzenie i prawdę wciąż zawartą w Księgach) Objawienia, które przyszły przed nią. Zaiste, Bóg jest w pełni Świadom Swoich sług i widzi (je) doskonale.
Potem (po każdym wysłanniku) uczyniliśmy te spośród Naszych sług, które wybraliśmy na spadkobierców Księgi (by ją przechowywali i nauczali, i zapewniali jej praktykę w życiu codziennym). Jednakże pomiędzy nimi są ci, którzy (wypełniając swoje powinności jako spadkobiercy Księgi) czynią sobie niesprawiedliwość (ze względu na pewne błędy i winy), i (także) pomiędzy nimi znajdują się tacy, którzy postępują drogą pośrednią, a pośród nich są ci, którzy za Boskim zezwoleniem są pierwszymi w czynieniu dobrych uczynków. To (odziedziczenie Księgi) stanowi wielką łaskę.
(Przeto) wejdą do Ogrodów wiecznej sposób odpłacamy każdemu niewdzięczbłogości, tam zostaną ozdobieni bransonemu, niewierzącemu. letami ze złota i pereł, a ich szaty będą
I powiedzą: „Wszelka chwała dobro (i prawe dzieła), nie (zaś niesprai wdzięczność należą się Bogu, któwiedliwość –) to, co zwykliśmy czynić ry odsunął od nas smutek (jaki cierwcześniej”. Czyż nie daliśmy wam życia pieliśmy, zanim zostaliśmy dopuszczeni wystarczająco długiego dla tego, kto tutaj). Zaiste, nasz Pan jest Przebaczająbędzie rozważał i opamięta się? Poza tym cy, Wdzięczny, przybył do was ostrzegający (by was
Ten, który – ze Swojej Łaskawości – ostrzec przed karą). Posmakujcie tedy osiedlił nas w Domu wiecznego przeby(skutków waszej nierozwagi), gdyż niewania, gdzie nie dotknie nas żaden trud sprawiedliwi nie mają nikogo do pomocy ani zmęczenie”. (przeciwko tej karze)”.[13]
[13]Koran często rozróżnia trzy grupy ludzi, mianowicie niewierzących (łącznie z hipokrytami), którzy są skazani na karę Piekła, wierzących, których dobro przewyższa ich zło, oraz tych wierzących, którzy są najlepszymi w czynieniu dobra (np. sura 56: 7-11). W związku z tym niektórzy komentatorzy wnioskowali, że werset 32 przeprowadza taką samą klasyfikację i rozumie poprzez czynią sobie niesprawiedliwość, tak jak Koran w wielu innych swoich wersetach, niewiernych i hipokrytów, a poprzez tacy, którzy postępują drogą pośrednią, tych wiernych, którzy pomieszali swe dobre uczynki ze złymi (9:102). Dlatego ci, którym obiecano Ogrody wiecznego szczęścia w wersecie 33 to ci, którzy są pierwsi w czynieniu dobra; dla drugiej grupy zaś Bóg być może odpłaci za skruchę przebaczeniem (9:102). Jednakże, jak wskazują pewni komentatorzy, ten werset mówi o odziedziczeniu Koranu i o tych, których Bóg specjalnie wybrał spomiędzy Swoich sług do tej powinności. Odziedziczenie Koranu (Księgi) oznacza przechowywanie, nauczanie i praktykowanie go w życiu codziennym (5:44). Z uwagi na to, że to dziedziczenie ma szczególną wagę, werset niniejszy podkreśla je i rozróżnia pomiędzy muzułmanami albo Wspólnotą Muhammada, niech będzie z nim pokój, wybraną do tego zadania. Wszyscy oni nie są na tym samym poziomie i nie są tej samej jakości. Pomiędzy nimi znajdują się tacy, którzy sami wyrządzają sobie niesprawiedliwość i krzywdę poprzez uleganie pewnym wadom i grzechom (jednak nie poprzez niewiarę, hipokryzję i przypisywanie Bogu współtowarzyszy), i ci, którzy idą drogą pośrednią, to znaczy nie są w stanie poświęcić się temu zadaniu całkowicie, oraz ci, którzy poświęcili się mu. W ten sposób prześcigają wszystkich innych. Jak długo wspomniane grupy wiernych służą Koranowi i studiują go, nauczają innych i praktykują w życiu codziennym, mogą liczyć na to, że Bóg im wybaczy i dopuści do Raju. Wysłannik Boży, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, zapisał Koran i gospodarstwo domowe, a także swe potomstwo, Wspólnocie (Muslim, „Fadail as-Sahabah”, 37). Oznacza to, że członkowie jego Domu i potomstwo muszą służyć Koranowi i będą mu służyć. Jednakże ta tradycja daje radosną wieść, iż ci, którzy służą Koranowi, nawet jeśli nie należą do Domu Proroka poprzez swą krew, włączani są do niego duchowo, jak np. Salman al-Farisi. Wysłannik oświadczył bowiem: „Salman jest spośród nas, z Domu Proroka” (Canan, 12:370).
Co do tych, którzy nie wierzą, dla
I w nim będą krzyczeć: „O, nasz z jedwabiu. Panie! Zabierz nas, będziemy czynić[12]
[12]Wyjaśnienie, zob. 18:31, przyp. 17.
Zaiste, Bóg jest Znającym to, co nienich jest Ogień Piekielny: oni nie będą widzialne w Niebiosach i na Ziemi. I On skazani na śmierć, by mogli umrzeć (i w z pewnością ma pełną wiedzę o tym, co ten sposób znaleźć wyzwolenie), ani w skryte w piersiach (i traktuje was zgodnie z waszymi wierzeniami i intencjami). swym cierpieniu nie doznają ulgi. W ten
On jest tym, który uczynił was namiestnikami na ziemi. Przeto kto nie uwierzy (w swej niewdzięczności, odrzucając prawdę i przypisując czyny Boga komuś innemu), tego niewiara obróci się przeciwko niemu. Niewiara niewiernych nie powiększa niczego u ich Pana, jak tylko odrazę (do nich), i niewiara niewiernych nie powiększa u nich niczego poza stratą.[14]
[14]Odnośnie do namiestnictwa ludzi, zob. 2:31, przyp. 32.
Powiedz: „Czy zwróciliście uwagę na tych (istoty i rzeczy), których przydajecie Bogu i poza Bogiem wzywacie? Pokażcie mi to, co oni stworzyli na ziemi. Albo czyż może oni mają udział w (tym, co jest stwarzane w) niebiosach?” Czy też może daliśmy tym ludziom Księgę i (przypisując Bogu współtowarzyszy) opierają się (teraz) na jasnym dowodzie z niej? Nie! Niesprawiedliwi nie jący). Ale kiedy przybył do nich ostrzeobiecują sobie nawzajem niczego poza gający, to nie powiększyło to u nich złudzeniem. niczego, jak tylko wstrętu;
Zaiste, jedynie Bóg podtrzymuje nie-
Oni przysięgli na Boga swymi najnie znajdziesz w sposobie Boga żadnej uroczystszymi przysięgami, że gdyby odmiany przybył do nich ostrzegający, to oni z[15]
[15]To oznacza, że sposób, w jaki Bóg traktuje ludzi w zamian za ich kroczenie tym samym, szlachetnym szlakiem, jest ewidentny. Bóg nigdy nie popełnia omyłki, nigdy nie zapomina, nigdy niczego nie zaniedbuje i nie sposób Go „przekupić”. Zawsze czyni to, co jest prawdziwe i mądre. Jego dekret nie może zostać odwołany, przesunięty czy pominięty. Jego droga jest zawsze prosta (11:56).
Wzrastali w pychę na ziemi i przybiosa i ziemię, żeby nie przestały istnieć. gotowywali złośliwe spiski. Złośliwy spiGdyby zaczęły upadać, nie ma nikogo, sek nie ogarnia jednak nikogo innego, kto mógłby je podtrzymać (jeśliby On jak tylko swoich twórców. Przeto, czyż pozwolił im upaść. To, że On nie pozwomogą oczekiwać czegoś innego, prócz li im upaść, pomimo całej niesprawiedliwzoru (zdarzeń i skutków, które opanowości Swoich sług, dzieje się dlatego, że) wały) ludzi z dawnych czasów (których On jest Łaskawy (niespieszący się karać Bóg zniszczył)? Nigdy nie znajdziesz błędy Swych sług), Przebaczający. w sposobie Boga żadnej zmiany; nigdy
Czyż oni nigdy nie wędrowali przez pewnością poszliby za jego przewodnicziemię, by mogli zobaczyć, jaki był twem bardziej, aniżeli jakakolwiek inna wspólnota (do której przyszedł ostrzegakoniec tych przed nimi (którzy uparcie. nie wierzyli w Nasze znaki)? Ich moc była większa. Żadną miarą Bóg nie jest Tym, którego cokolwiek w niebiosach lub na ziemi mogłoby pozbawić mocy (co do Jego dekretów). Zaprawdę, On jest Wszechwiedzący, Wszechmocny.
Stwórca Wszystkiego