(Oto) Księga zsyłana w częściach od Boga, Potężnego, Pełnego Chwały, którego Moc nieodparta, Mądrego.

Zesłaliśmy ci Księgę z prawdą (ucieleśniającą ją i bez żadnego fałszu), dlatego oddaj cześć Bogu, szczerze wyznając wiarę w Niego i praktykując religię jedynie ze względu na Niego.

Zaprawdę, wszelka szczera wiara, cześć i posłuszeństwo należą się tylko Bogu. Ci jednak, którzy biorą poza Nim innych (aniołów, dżiny albo ludzi) za opiekunów i powierników (by powierzyć im swe sprawy), mówią: „Czcimy ich tylko z tego powodu, iż spodziewamy się, że przybliżą nas do Boga”. Bóg rozsądzi pomiędzy nimi (pomiędzy tymi, którzy oddają cześć jedynie Bogu i a Jego Moc nieodparta (i ma absolutną władzę nad wszystkim, co istnieje). Jemu są posłuszni, a tymi, którzy przy-

Jeśliby Bóg chciał wziąć sobie potom(swym rozkazom) słońce i księżyc – każstwo, to mógłby z pewnością wybrać de biegnące swym torem aż po wyznaczoSobie, kogokolwiek by zechciał z tych ny (przez Niego) czas. Zaprawdę, On jest wszystkich, których stworzył. Niech Potężny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodbędzie pochwalony (w tym, że jest całparta (mogący ukarać tych, którzy Mu się kowicie wzniosły i ponad tym, by mieć sprzeciwiają), Przebaczający (tym, którzy zwracają się do Niego pełni skruchy). potomstwo). On jest Bogiem Jedynym,. I on podporządkował

On stworzył Niebiosa i Ziemię prawdzipisują Mu współtowarzyszy) co do tego wie (celowo i na solidnych fundamentach wszystkiego, w czym się różnili. Bóg nie prawdy). On zawija noc dookoła dnia i On prowadzi tego, który jest zdeklarowazawija dzień dookoła nocy (aż jedno zakrynym kłamcą i niewdzięcznikiem. je drugie całkowicie)^[1]

[1]To porównanie nawiązuje zarówno do i dnia, jedne wokół drugich dookoła Ziemi, aż okrągłego kształtu Ziemi, jak i różnic czasojedno zakryje drugie. wych wschodu i zachodu słońca. Jak turban zawijany jest dookoła głowy, aż ta zostanie

On stworzył was z pojedynczej duszy ludzkiej, a potem uczynił z niej współtowarzyszkę i zesłał wam z trzód osiem par. On stwarza was w łonach waszych matek, w jednym akcie i etapie stwarza, w trzech zasłonach ciemnia po drugim ności. Oto Bóg, wasz prawdziwy Pan (który was stwarza i podtrzymuje): do Niego należy suwerenna władza (absolutne panowanie nad wszystkim). Poza Nim nie ma boga. Jakże zatem jesteście odwróceni (ku różnym rodzajom wiary)?^[2]^[3]^[4]^[5]^[6]

[2]Objaśnienie zob. 4:1, przyp. 1.

[3]Ośmioro w parach (zob. 6:143-144): para nie mogą być tożsame i że ci, którzy mają spośród owiec, para spośród kóz, wielbłądów wiedzę, i ci, którzy jej nie mają, nigdy nie i osłów. Wyrażenie: Bóg „zesłał je” oznacza, będą równi, to jednak tutaj zwraca szczególże są pośród dobrodziejstw Boga, którymi ną uwagę na fakt, że ci, którzy mają prawOn obdarowuje ze swej skarbnicy. W innym dziwą wiedzę o Bogu i postępują stosowmiejscu (15:21) Bóg stwierdza: Dla każdej nie do niej, i ci, którzy są jej pozbawieni i – rzeczy składy (z tym, co konieczne dla życia w związku z tym – nie wierzą w Niego lub i wyżywienia) są u Nas i My nie zsyłamy przypisują mu współtowarzyszy – nie mogą ich (inaczej), jak tylko we właściwej, ustabyć równi. Każda wiedza oparta na wiedzy o lonej mierze. Bogu jest wiedzą prawdziwą i w obu światach korzystną dla tych, którzy ją posiada-

[4]Jeden akt i etap stwarzania po drugim ją. Pogrążony w niewiedzy jest jednak każodnosi się do etapów, jakie przechodzi w dy, któremu brak jest (prawdziwej) wiedzy łonie matki embrion. Zostały one wyjaśnioo Bogu i nie może znaleźć w swoim sercu ne w: 22:5: i w 23:14: Potem stworzyliśmy z potwierdzenia, dzięki któremu wiedza, jaką zapłodnionego jajeczka skrzep przywierajązdobywa ze świata zewnętrznego i własnego cy (do ścianki łona), a następnie stworzyliwewnętrznego, mogłaby wzmocnić jego wiaśmy ze skrzepu przywierającego bryłkę, a z rę. Nawet jeśli takie osoby przyswoiły sobie bryłki stworzyliśmy kości i przyoblekliśmy tysiące gałęzi nauki, ich ignorancja jest jedykości w ciało. Potem sprawiliśmy, że wyrosło nie bardziej przez to zagmatwana (zob. także (i przemieniło się) w inne stworzenie. 33:72, przyp. 38).

[5]Trzy zasłony ciemności to: przednia ściana

[6]Choć niniejszy werset wyraźnie deklaruje ogólną prawdę, że wiedza i ignorancja

Gdy nie wierzycie w Niego (będąc niewdzięczni), On – zaiste – jest absolutnie od was niezależny. Bóg nie jest zadowolony z niewdzięczności i niewiary Swych sług, gdy zaś okazujecie wdzięczność (i wierzycie), On znajduje w was upodobanie. I żadna dusza obładowana ciężarem nie nosi (i nie została stworzona do noszenia) ciężaru drugiej osoby. A potem do waszego Pana nastąpi wasz powrót, On zaś sprawi, że pojmiecie wszystko to, co czyniliście (i wezwie was do rozrachunku). Zaprawdę, On ma pełną wiedzę o tym, co kryją piersi.^[7]

[7]To stwierdzenie znajduje się w Koranie, brzuszna, ścianka macicy oraz błona. Chociaż by przypomnieć nam o znaczeniu emigracji są inne interpretacje tego stwierdzenia, to ta ze względu na Boga, a także by zachęcić do przedstawiona tutaj wydaje się najbardziej niej wiernych i przygotować na nią ich serca logiczna dla współczesnych embriologów z (zob. 4:97, 29:56). ich punktu widzenia. i prawe, a tym, co lepsze i bardziej prawe,

Kiedy dotyka człowieka jakieś nieszczęście, on nawołuje swego Pana, zwracając się ku Niemu (skruszony); kiedy zaś On zsyła na niego jakąś łaskę, ten zapomina, o co się uprzednio do Niego modlił, i przydaje Bogu rywali, w ten sposób on (sam stacza się na błędną drogę i) sprowadza (innych) z Jego drogi. Powiedz (takiemu): „Raduj się przez chwilę życiem w swojej niewierze! Jesteś z pewnością jednym z towarzyszy Ognia (piekielnego)”.

Czy ten, kto z oddaniem uwielbia Boga w godzinach nocnych, padając na twarz i wstając, kto lęka się Tamtego Świata i żywi nadzieję na Miłosierdzie swego Pana (czy ten wierny podobny jest do innego człowieka)? Powiedz: „Czyż kiedykolwiek równi są sobie ci, którzy wieJedynie dzą, i ci, którzy nie wiedzą?” ludzie rozumni zastanowią się (nad rozróżnieniem pomiędzy wiedzą a ignorancją, posłuszeństwem wobec Boga i nieposłuszeństwem) i będą rozpamiętywać.

Powiedz (za Mną): „O, słudzy Moi, którzy wierzycie: trzymajcie się z dala od nieposłuszeństwa wobec swego Pana, pełni bogobojności i pobożności. Dobre jest to (ze względu na przyszłą odpłatę) dla tych, którzy oddają się czynieniu dobra na tym świecie, świadomi tego, że ogląda ich Bóg. A ziemia Boga jest rozległa (i na modlitwę miejsca jest dość). Cierpliwi (pośród cierpień, oddający cześć Bogu i powstrzymujący się od grzechów) zostaną z pewnością nagrodzeni nagrodą bez miary”.

Powiedz: „Otrzymałem rozkaz oddawania czci Bogu, szczerze w Niego wierząc i praktykując religię wyłącznie ze względu na Niego.

I otrzymałem rozkaz, abym był pierwszym spośród muzułmanów (w wierze i poddaniu się temu, co nakazano mi wam głosić)”.

Powiedz: „Lękam się, w razie nieposłuszeństwa memu Panu, kary Dnia Straszliwego”.

Powiedz: „Ja oddaję cześć Bogu, szczerze w Niego wierząc i praktykując religię wyłącznie ze względu na Niego.^[8]

[8]Ludzkość, ze względu na samą swą naturę, to skłania się do podążania za tym ostatnim. dąży do tego, co dobre i sprawiedliwe. Kiedy Choć jest rzeczą cnotliwą postępować za tym, jakaś osoba napotyka z jednej strony to, co co lepsze albo nawet najlepsze, to jednak w dobre i prawe, a z drugiej – to, co złe i niegozgromadzeniu lub społeczności nie należy dziwe, to skłania się ku temu, co dobre i prazmuszać do tego innych. we. Kiedy ktoś jest pomiędzy tym, co dobre nia. Wnioskujemy stąd, że jest tylko miej-

(A co do tych spomiędzy was, którzy odrzucają moje wezwanie), czcijcie, kogokolwiek chcecie – poza Nim (ostrzeżono was przecież ostrzeżeni o skutkach takiego postępowania)!” Powiedz: „Zaiste, pomiędzy przegranymi są ci, którzy doprowadzą do ruiny siebie i swe rodziny w Dniu Zmartwychwstania”. Zaprawdę, to jest strata oczywista!

Będą mieć ciemne warstwy ognia nad sobą i ciemne warstwy – pod sobą. Tym oto Bóg ostrzega Swe sługi. O, Moi słudzy, trzymajcie się z dala od nieposłuszeństwa wobec Mnie, pełni lęku wobec Mnie i pobożności, byście zasłużyli na Moją ochronę.

Co do tych, którzy trzymają się z dala od fałszywych bóstw i mocy zła – by nie oddawać im czci, i zwracają się ku Bogu, pełni skruchy – dla nich jest wieść radosna; przeto głoś wieść radosną Moim sługom,

Którzy, kiedy słyszą mowę, postępują za tym, co jest w niej najlepsze (w najlepszy możliwy sposób, a nawet poszukują tego, co jeszcze lepsze i prostsze). To są ci, których Bóg prowadzi drogą prostą; to są ci, którzy są ludźmi roztropnymi.

Czy ten, wobec którego sprawdziło się słowo (Boskiej) kary (podobny jest do tego, który zostanie nagrodzony rajem)? Czy mógłbyś zatem oswobodzić

Dla tych jednak, którzy trzymają się płynęła; następnie sprawia, że wyrastaz dala od nieposłuszeństwa wobec Boga, ją dzięki niej zbiory o różnych barwach; pełni bogobojności i pobożności, przygopotem zaś więdną i widzisz, jak żółkną. towane są wzniosłe komnaty, zbudowane Potem sprawia, że łamią się i usychają. jedna nad drugą, poniżej których płyną Zaprawdę, w tym jest napomnienie dla rzeki. (Oto) obietnica Boga. Bóg nigdy nie ludzi rozumnych. zawodzi w wypełnianiu Swej obietnicy.

Czyż nie zwróciłeś uwagi i nie tego, kto jest w Ogniu? widziałeś, że Bóg zsyła wodę z nieba i wiedzie ją do źródeł w ziemi, by tam

Czy ten (który czerpie nauki z działania Boga we wszechświecie i) którego pierś Bóg otworzył dla islamu i postępuje za światłem od swego Pana (czy ktoś taki może być przyrównany do tego, którego serce jest zamknięte dla wspominania Boga i – tym samym – dla islamu)? Biada zatem tym, których serca są zatwardziałe względem rozpamiętywania Boga (i którzy nie wyciągają żadnej nauki ze znaków i Objawienia)! Oni zatracili się w błędzie oczywistym.

Bóg zsyła w częściach najlepsze ze słów jako Księgę całkowicie spójną, której stwierdzenia potwierdzają się, wyjaśniają i odnoszą się do siebie nawzajem. Przy nich (jeśli się im przysłuchują i jeśli je pojmują) cierpnie skóra tych, którzy stoją w bojaźni przed swym Panem. Potem jednak ich skóra i serce znajdują wytchnienie w rozpamiętywaniu Boga (w recytacji Koranu). Oto przewodnictwo Boga, którym On prowadzi, kogo zechce. A kogokolwiek Bóg prowadzi ku zbłądzeniu – dla tego nie. ma przewodnika

Czyż ten, który (rzucony twarzą w Ogień piekielny, spętany łańcuchami dookoła szyi) usiłuje chronić się swoją twarzą (trzymając ją z dala) od zła kary wymierzonej w Dniu Zmartwychwstania (może być przyrównany do tego, który będzie tego Dnia bezpieczny od kary)? Zostanie powiedziane występnym: „Zakosztujcie (dzisiaj) tego, co zarobiliście (w życiu doczesnym)!”

Ci, którzy byli przed nimi, zaprzeczali (prawdzie Objawienia) i spadła na nich kara, oni zaś nie spostrzegli nawet, skąd owa kara nadeszła.

Bóg przeto sprawił, że zakosztowali hańby w życiu tego świata, lecz przecież kara na Tamtym Świecie jest większa. Gdyby tylko wiedzieli!

Zaiste, My daliśmy ludziom w Koranie wszelkiego rodzaju przypowieści i porównania, by się zastanowili i opamiętali.

Oto Koran w języku arabskim, bez żadnej zawiłości (wolny od sprzeczności oraz tego wszystkiego, co się sprzeciwia prawdzie, prawości i rozumowi), by mogli trzymać się z dala od nieposłuszeństwa wobec Boga, pełni bogobojności i pobożności, i zasłużyli na Jego ochronę.

Bóg przytacza przypowieść: pewnego człowieka (w służbie) u wielu współwłaścicieli, którzy stale spierają się pomiędzy sobą, i innego człowieka – zatrudnionego przez jedną osobę. Czy oni są sobie równi? Wszelkie uwielbienie

Ty z pewnością (pewnego dnia) umrzesz i oni z pewnością (również) umrą. i wdzięczność należą się Bogu (Jedynemu suwerennemu Panu stworzenia). Lecz

A potem, w Dniu Zmartwychwstawiększość ludzi nie ma żadnej wiedzy (o nia, staniecie w Obecności waszego Pana znaczeniu tej prawdy). jako sprzeczające się strony.^[10]

[10]Jeśli – pod względem stworzenia i spradectwo dotyczące własnej egzystencji. Jeśliby wowania nad nimi władzy – wszystkie rzenawet ktoś chciał negować istnienie wszechczy nie zostaną przypisane Wszechmocneświata, jak to czynili sofiści, to nie można mu Bogu, to należy uznać istnienie niezlizanegować istnienia Tego Jedynego, który ma czonej liczby bóstw, wszystkich zasadniczo władzę nad wszystkimi rzeczami. sobie przeciwnych, ale jednocześnie identycznych. Ze względu na wzajemne relacje swej ilości i różnorodności rzeczy nie zostawszystkich rzeczy i zasadniczą cechę Boskoły przypisane jednemu źródłu, to nie tylko ści ich liczba będzie rosnąć proporcjonalnie trzeba by przypisać jedną rzecz do niezliczodo ilości cząstek i mieszanin odnajdywanych w stworzeniu. nej ilości rzeczy, ale i pojawiłaby się wielość trudności (taka, ile jest rzeczy) w wyjaśnieNa przykład bóstwo, które stwarzałoby niu materii. Dlatego widoczna, nadzwyczajna miód pszczeli albo też winorośl, musiałoby łatwość stwarzania tak wielu gatunków rozbyć w stanie rządzić i wpływać na wszystkie przestrzenionych po świecie musi pochodzić z pierwiastki wszechświata, gdyż miód pszczeli albo winorośl są miniaturkami StworzeJedności ich Stwórcy. Pojedynczy owoc, wyhodowany przez Podsumowując: jeśliby niezliczone w

Któż zatem jest bardziej niesprawiedliwy, niż ten, kto wymyśla kłamstwa przeciwko Bogu i zaprzecza prawdzie, gdy ta do niego przyszła? Czyż nie Piekło jest mieszkaniem dla niewiernych?

I ten zaś, który przychodzi z prawdą, i ten, który ją potwierdza – jest bogobojny, pobożny.

Oni otrzymają, w Obecności swego Pana, czegokolwiek zapragną. Oto nagroda dla tych, którzy poświęcają się czynieniu dobra, świadomi, że Bóg ich widzi.^[11]

[11]Objaśnienie, zob. 25:16, przyp. 5.

Albowiem Bóg zmaże (nawet) najgorsze spośród tych czynów, których się kiedyś dopuścili, i wypłaci im nagrodę wedle najpiękniejszych rzeczy, jakich dokonali.^[12]

[12]Bóg wymaże ich wcześniejszą niewiarę albo przypisywanie Bogu współtowarzyszy i nagrodzi odpowiednio do najlepszych czynów, dokonanych w islamie. Bóg wymaże również te ciężkie grzechy, które popełnili, zanim osiągnęli prawdziwą pobożność, i świadomość, że Bóg stale ich widzi, i nagrodzi ich za najlepsze czyny, jakich potem dokonali.

Czyż Bóg nie wystarcza Swemu słudze? Oni jednak usiłują wzbudzić w tobie strach tymi (których ubóstwiają i czczą) poza Bogiem. Kogokolwiek Bóg sprowadza z drogi, dla tego nie ma przewodnika.

Kogo zaś Bóg prowadzi, tego nikt nie zdoła zwieść ku zbłądzeniu. Czyż Bóg nie jest Potężny, Pełen Chwały – Jego Moc nieodparta – Pan Odpłaty?

Zaprawdę, jeśli ich spytasz, kto stworzył Niebiosa i Ziemię, na pewno odpowiedzą: „Bóg”. „Czy kiedykolwiek się zastanawialiście, czym jest to, czego wzywacie poza Bogiem? Jeśli Bóg zechce dla mnie jakiejś szkody, to czyż oni zdołają odsunąć Jego szkodę (ode mnie)? Albo jeśli On zechce dla mnie jakiegoś miłosierdzia, to czyż oni zdołają je powstrzymać?” Powiedz: „Bóg mi wystarcza. W Nim pokładają swą ufność ci, którzy ufają (i znają wartość i znaczenie ufności)”.

Powiedz: „O, mój ludu! Czyńcie wszystko, co w waszej mocy, zaiste – Ja również czynię (to, o co jestem upraszany). W swoim czasie dowiecie się,

Kim są ci, których dotknie (na Tym świecie) kara poniżająca, a na kogo spadnie kara wieczna (na Tamtym świecie)”.

Zaprawdę, zesłaliśmy ci Księgę zawierającą prawdę dla ludzkości (ucieleśniającą prawdę i bez żadnego fałszu). Kto zatem wybiera przewodnictwo (od Boga), czyni tak z pożytkiem dla własnej duszy, a kto wybiera zbłądzenie, ten błądzi ze szkodą dla siebie samego. Ty nie zostałeś im wyznaczony na strażnika.

Bóg zabiera dusze w chwili śmierci (tych dusz), a w ich śnie (dusze) tych, którzy nie pomarli. W ten sposób On zatrzymuje (dusze) tych, dla których postanowił śmierć, a resztę odsyła (do ich ciał, by żyły) – na czas przez Niego wyznaczony. Zaiste, w tym są znaki (i ważna nauka) dla ludzi, którzy się zasta. nawiają i są świadomi^[13]

[13]Ten werset zwraca naszą uwagę na pewne ważne fakty: • Umiera nie ludzka dusza, ale duch, ludzkie „ja” (nafs). Nafs jest – pod pewnym względem – ludzką istotą jako taką i z tego względu obejmuje duszę – ale też stanowi centrum albo mechanizm życia doczesnego. Dusza zaś jest źródłem zarówno życia cielesnego, jak i duchowego. Jej istnienie nie jest uzależnione od istnienia ciała i żyje również po śmierci. • Duch ma różnorakie wymiary. Uczeni klasyfikują je jako: duch ludzki, duch zwierzęcy oraz duch rośliny. Duch ludzki także ma wymiary, które opisywane są jako duch, który wierzy i oddaje cześć Bogu (duchy wiernych) oraz duch właściwy wszystkim ludziom, który myśli, uczy się, kocha itp. • Śmierć i sen są identyczne w tym, że podczas obu Bóg zabiera duszę. Jednakże w przypadku śmierci Bóg nie przywraca duszy ciału, sprawiając w ten sposób, że duch umiera. Tymczasem w czasie snu zabiera duszę, ale potem ją przywraca, o ile nie zarządził śmierci ducha. Dlatego przy śmierci dusza opuszcza ciało całkowicie, lecz podczas snu – nie, i pozwala rozwijać się swoim relacjom z ciałem. Podczas snu ciało wciąż zachowuje pewien rodzaj życia wegetatywnego, gdyż wciąż istnieje związek, aczkolwiek słaby – pomiędzy ciałem a duszą. • Śmierć następuje wtedy, gdy dusza całkowicie opuszcza ciało i rozpoczyna inny rodzaj życia, zwany życiem pośrednim (życiem w grobie) pomiędzy życiem doczesnym a życiem wiecznym. Warunki tego życia są zdeterminowane wiarą i czynami człowieka w życiu doczesnym. Dusza wciąż ma związek z ciałem poprzez tę jego część, która pod ziemią nie gnije.

Cóż?! Czyż oni (nie uznając, że Bóg jest jedynym Władcą wszechświata i nikogo nie potrzebuje) wzięli sobie, prócz Boga, orędowników (o których nak wspominani są ci poza Bogiem (któsądzą, że potrafią nie tylko interweniorych oni czczą), to, zaiste, radują się oni. wać za ich duszami, ale też w działanie

Powiedz: „Wyłącznie do Boga należy

Kiedy wspominany jest Bóg jako Zmartwychwstania. Wtedy zetkną się Jeden (Jedyny Bóg), serca tych, którzy ze strony Boga z tym, z czym się nigdy nie wierzą w życie ostateczne, wzdraganie liczyli. ją się, wypełnione niechęcią; kiedy jed-

Powiedz: „O, Boże, Stwórco Niebios wszechświata)? (Powiedz:) „Dlaczego, i Ziemi, który znasz to, co Niewidzialskoro oni nie mają udziału w panowaniu ne i to, co jawne! Ty będziesz rozsądzał nad czymkolwiek ani (jak posągi i inne pomiędzy Twoimi sługami, w czym się idole) nie posiadają inteligencji?” różnią”.

Jeśliby nawet ci, którzy czynią najcała władza orędownictwa (bez wzglęwiększe niesprawiedliwości (przypisudu na to, czy On udziela jakiejś istocie jąc Bogu współtowarzyszy i odrzucając pozwolenia na wstawiennictwo u Siebie, wiarę w życie przyszłe), mogli posiadać czy nie). Do Niego jedynie należy panowszystko to, co jest na Ziemi i ponad to wanie nad Niebiosami i Ziemią. Potem do tyle samo, z pewnością daliby to jako Niego zostaniecie sprowadzeni”. okup, ażeby uciec od zła kary w Dniu^[14]

[14]Podobne znaczenie wstawiennictwa zob. sura 34:23, przyp. 13. Jest tutaj także odniesienie do tego, aby prosić Boga o wysłuchanie naszych modlitw wznoszonych do Niego za przyjęcie do Raju określonych Jego sług.

Złe uczynki, które zarobili (na swe konto), staną się dla nich oczywiste i ogarnie ich to, z czego drwili (przyrzeczona kara Boża).

Kiedy człowieka dotyka nieszczęście, nawołuje Nas (byśmy go ocalili). Potem, kiedy My (z czystej łaskawości) obdarzymy go jakimś dobrem od Nas, mówi: „Otrzymałem to jedynie ze względu na pewną wiedzę, którą mam”. Nie, zaiste! To (dobro, dane człowiekowi) stanowi próbę, lecz większość z nich nie wie.

Ci, którzy żyli przed nimi (mieli to samo nastawienie i poszli podobną drogą), także (to) mówili, lecz wszystko to, co osiągnęli (na tym świecie), nie było dla nich żadną pomocą.^[15]

[15]Odniesienie do Koraha. Zob. 28:78, przyp.

Spadły na nich złe skutki tego, co zarobili. Złe skutki tego, co zarobili, spadną także na tych (nowe pokolenia), którzy czynią niesprawiedliwość. I oni

Czyż oni wciąż nie wiedzą, że Bóg późno; wtedy uznanie wiary już nic wam rozszerza zaopatrzenie, komu zechce, i nie pomoże); albowiem później nie uzyogranicza je (komu zechce). Z pewnoskacie pomocy ścią, w tym są znaki (prawdy oczywi-^[17]

[17]Ostatnie dwa wersety ustanawiają trzy zasady dotyczące wiary: • Bóg przebacza, komu zechce. To przebaczenie uzależnione jest jednak od żalu za grzechy i naprawienia swego życia. • Dla osiągnięcia zbawienia nieodzowne są wiara i poddanie się Bogu. Istnieje różnica pomiędzy tym, że ktoś jest wierzący, a tym, że jest muslim (poddany). Status muslim ma dwa aspekty. Jeden jest taki, że jeśli ktoś szczerze potwierdza i uznaje zasady wiary, to jest wierzącym i oczekuje się od niego, że będzie praktykował reguły islamu. Autentycznie wiernym i muslimem jest ten, kto szczerze uznaje i potwierdza zasady wiary i wypełnia przykazania islamu. Inny aspekt jest taki, że dana osoba jest według prawa (muzułmańskiego) muslimem, jeśli nie wypowiada niczego niezgodnego z wiarą i wykonuje pewne akty związane z islamem, takie jak (w szczególności) modlitwa piątkowa dżum’a w meczecie i płacenie zakatu (obowiązkowych, oczyszczających datków na dobroczynność). I chociaż taka osoba może być hipokrytą, to jednak musi być według prawa traktowana jako muzułmanin. • Kara wzmiankowana w wersecie 54 może być albo karą w życiu przyszłym, albo taką, która spowoduje, że żal za grzechy nie przyniesie już żadnej pomocy (40:85). Kiedy już pojawiają się decydujące oznaki śmierci albo kiedy nadchodzi – po wielu ostrzeżeniach (jak te, które otrzymało wiele minionych ludów) – skrucha ze względu na niewiarę lub przypisywanie Bogu współtowarzyszy i przyjęcie wiary – nie zostaną one zaakceptowane.

Powiedz: „(Bóg daje wam nadzieję:) zanim spadnie na was wszystkich kara: O, Moi słudzy – marnotrawni (w danych nagle i niespodziewanie. wam przez Boga okazjach i możliwo-

Zwróćcie się do swego Pana, pełni nigdy nie zdołają powstrzymać (Naszej skruchy i poddajcie Mu się całkowicie, Woli). zanim spadnie na was kara (i będzie za

Kierujcie się w swoim postępowastej) dla ludzi, którzy uwierzą i będą niu w najlepszy możliwy sposób tym, co pogłębiać swą wiarę. zostało wam zesłane od waszego Pana,

Ażeby żadna dusza nie mówiła: „Biaściach) wobec (dobra) swoich własnych da mi za to, w czym zaniedbałam me dusz! Nie traćcie nadziei na Boże Miłopowinności wobec Boga. Oto ja byłam sierdzie. Oto Bóg wybacza wszystkie w istocie pomiędzy tymi, którzy drwili grzechy. Zaprawdę, On jest Wybaczają(z prawdy)!” cy, Współczujący”..^[16]

[16]Ten werset zawiera przede wszystkim radosną wieść o tym, że nie ma grzechów niewybaczalnych. Oznacza to, że nawet ten, kto nie wierzy w Boga lub przypisuje Mu współtowarzyszy, jest ateistą albo materialistą – jeśli wyraża skruchę i nawraca się – uzyskuje wybaczenie od Boga. Poza tym Bóg wybacza każdemu grzesznikowi, jakiemu zechce, chyba że ten nie wierzy w Niego (i w inne filary wiary) lub przypisuje Mu współtowarzyszy (4:48). Choć Bóg może przebaczyć, komu zechce, to jednak uzależnił przebaczenie od skruchy i zmiany, poprawy swego życia, jak to wynika z następnych wersetów. Dlatego po tym wersecie, zawierającym najwspanialszą obietnicę w całym Koranie, następują ostrzeżenia. To jest jeden z najbardziej znaczących przykładów tego, w jaki sposób Koran ostrzega i zarazem dodaje otuchy, stale napominając ludzi, ażeby nie schodzili na złe drogi. Wpaja przy tym ufność w nieskończone współczucie Boga.

Albo żeby nie powiedziała (fałszywie się usprawiedliwiając): „O, gdyby tylko Bóg mnie poprowadził, to znalazłabym się pomiędzy bogobojnymi, pobożnymi!”

Albo żeby nie powiedziała, kiedy zobaczy karę: „O, gdybym tylko uzyskała drugą szansę (życia), bym mogła znaleźć się pomiędzy czyniącymi dobro, świadomymi tego, że Bóg ich obserwuje!”

(Lecz Bóg odpowie:) „Nie, zaiste! Moje Objawienia i Znaki (prawdy) przyszły do ciebie, lecz ty odrzuciłaś je, uznając je za kłamstwo, i uniosłaś się pychą, i dowiodłaś, że jesteś spośród niewiernych”.

W Dniu Zmartwychwstania zobaczysz tych, którzy wymyślali kłamstwa, przypisując je Bogu, z twarzami pociemniałymi od smutku i hańby. Czyż nie w Ogniu Piekielnym jest miejsce mieszkania dla (zbyt) pysznych (na to, by uwierzyli)?!

Bóg jednak ocali (od Piekła) tych,

Bóg jest Stwórcą wszystkiego i jest granymi. Strażnikiem (i Opiekunem, mającym

On posiada klucze do (skarbców)

Powiedz: „(Podczas gdy to jest prawDniu Zmartwychwstania, niebiosa zaś dą) czy wy wciąż nawołujecie mnie do będą zwinięte w Jego Prawicy tego, bym oddawał cześć komuś inneniech będzie pochwalony – jest (bowiem) mu niż Bogu, o wy, pogrążeni w niecałkowicie wzniosły, ponad tym, co Mu wiedzy?!” przypisują za współtowarzyszy... On –^[21]

[21]Jak to jasno wynika z wersetu (6:73), słowo „Prawica” nawiązuje do absolutnego panowania i władzy Boga nad całym wszechświatem. Bóg działa w świecie zza zasłony przyczynowości aż do Dnia Sądu, kiedy to ta zasłona „opadnie”.

Zaprawdę, to zostało objawione wam, którzy trzymają się z dala od nieposłua także tym (wysłannikom) – posłanym szeństwa wobec Boga, pełni bogobojprzed wami: „Jeśli będziesz przypisyności i pobożności, przez cnotę tego, co wał współtowarzyszy Bogu, twoja praosiągnęli (idąc ścieżką Pana). Nigdy nie ca najpewniej będzie daremna, a sam z dotknie ich zło ani nie będą się smucić. pewnością znajdziesz się pomiędzy prze-^[18]

[18]Obok siebie na tym świecie żyją zarówno wierzący, jak i niewierzący, ludzie dobrzy i źli, prawi i grzeszni. Podobnie dobro i zło ma dostęp do człowieka od momentu jego narodzin. Dlatego prawdziwa, owocna edukacja wymaga nie tylko zachęty oraz obietnic, ale także zniechęcania, ostrzeżeń i gróźb. Taka jest metoda Koranu. Zachęca ludzkość do dobra, obiecując Bożą nagrodę, zwycięstwo i wieczne szczęście, a zarazem – ostrzega i grozi karą Bożą. Jak wynika z wersetów, które następują po wersecie 53, Koran zniechęca ludzi do grzeszenia za pomocą najmocniejszych stwierdzeń natychmiast po tym, jak obficie obdarował ludzi wspaniałą nadzieją i zachętą.

Oddawaj cześć jedynie Bogu i bądź władzę) nad wszystkimi rzeczami. pośród tych, którzy są wdzięczni”^[20]

[20]Cokolwiek posiadamy, jest to łaską od Boga. Dlatego prawdziwe człowieczeństwo wymaga stałej wdzięczności wobec Stwórcy – za każde otrzymane dobro, i uznania swoich defektów, błędów i grzechów, okazania skruchy i podjęcia wysiłku w celu poprawy swojego życia i w ogólności – siebie jako człowieka. W terminologii koranicznej niewiara i brak wdzięczności pochodzą z tego samego rdzenia. Dlatego brak wdzięczności prowadzi do niewiary, wdzięczność zaś – ożywia i wzmacnia wiarę.

Oni nie mają prawdziwego osądu co Niebios i Ziemi. Przeto ci, którzy nie wiedo Boga, takiego jakiego wymaga Jego rzą w Objawienia Boże i Znaki (prawdy), Boskość, a (taka jest Jego władza, że) cała są zgubieni. ziemia zostanie uchwycona Jego Ręką w^[19]

[19]Bóg ustanowił dwa różne zbiory praw: te, które rządzą wszechświatem (włączając w to życie ludzkie), niezależne od człowieka (są przy tym Boskimi znakami prawdy; błędnie nazywamy je „prawami przyrody” – jako przedmiot nauk przyrodniczych), i te, które stanowią religię. Obydwa rodzaje wymagają posłuszeństwa. Skutki związane z tymi ostatnimi zazwyczaj są odraczane do Tamtego Świata, gdy tymczasem rezultaty posłuszeństwa lub nieposłuszeństwa tym pierwszym („prawom przyrody”) zazwyczaj objawiają się w tym życiu. Na przykład nagrodą za cierpliwość jest sukces, a karą za lenistwo – strata. Przemyślność daje majątek, a wytrwałość przynosi zwycięstwo. Przeto status szczerze wierzącego muzułmanina wymaga posłuszeństwa obu rodzajom praw. Jeśli muzułmanie poza swymi błędami w życiu religijnym zaniedbują wypełniania wymogów posłuszeństwa Bożym prawom życia i wszechświata (Boskim znakom prawdy), to stają się przegranymi w tym świecie – w stosunku do tych niewiernych, którzy tym prawom byli posłuszni. Z drugiej strony jednak, ci (niewierni), którzy odrzucają Boże Objawienia (będące również Boskimi znakami prawdy), okażą się przegranymi na wieczność, gdyż poniosą klęskę w życiu na tamtym świecie.

Zadmą w Trąbę i wszyscy ci, którzy są w Niebiosach i wszyscy ci, którzy są na Ziemi, padną martwi – za wyjątkiem tych, których Bóg zechce oszczędzić. Następnie zadmą po raz drugi i – zaprawdę – oni będą stali wyprostowani,. spoglądając^[22]

[22]Koran wspomina o trzech rezultatach dęcia w Trąbę: (1) Zadmą w Trąbę i wszyscy ci, którzy są w Niebiosach, i wszyscy ci, którzy są na Ziemi, padną martwi – za wyjątkiem tych, których Bóg zechce oszczędzić. (2) Następnie zadmą po raz drugi i – zaprawdę – stać będą wyprostowani, spoglądając. (3) W Dniu, kiedy zadmą w Trąbę, wszystkich tych, którzy znajdują się w Niebiosach, i wszystkich tych, którzy znajdują się na Ziemi, porazi strach i przerażenie, za wyjątkiem tych, których Bóg zechce od tego uwolnić. I wszyscy przybędą przed Jego Oblicze poniżeni (27:87). I zadmą w Trąbę, i oto z grobów pospieszą do swego Pana (36:51). Rozważając kwestię dęcia w trąbę, konkludujemy, że nastąpi to trzykrotnie. Jednakże druga część tego wersetu informuje nas, że Następnie zadmą po raz drugi i – zaprawdę – stać będą wyprostowani, a werset 36:51 stanowi, że po zadęciu w Trąbę z grobów pospieszą do swego Pana. Z wersetu 27:87 dowiadujemy się, że kiedy zadmą w Trąbę, wszystkich tych, którzy znajdują się w Niebiosach, i wszystkich tych, którzy znajdują się na Ziemi, porazi strach i przerażenie, za wyjątkiem tych, których Bóg zechce od tego uwolnić. I wszyscy przybędą przed Jego Oblicze poniżeni. Z wersetów 27:87, 36:51 i drugiej części tego wersetu (39:68) rozumiemy, że zmarli zostaną wskrzeszeni z grobów, większość ludzi dotknie porażający strachem, a po tymże zadęciu w Trąbę wszyscy pospieszą ku swemu Panu. Podsumowując, możemy stwierdzić, że w Trąbę zadmą dwukrotnie. Jeśli chodzi o tych, którym Bóg zechce oszczędzić śmierci w rezultacie zadęcia w Trąbę, to nie jest jasne, kim oni będą. Biorąc jednak pod uwagę wersety 37:38-39 i 44:56, wedle których wierni zakosztują śmierci tylko raz, podczas gdy niewierni – dwukrotnie (40:11), mogą to być dusze zmarłych wiernych. Prawdziwa wiedza zawsze znajduje się u Wszechwiedzącego Boga.

A Ziemia (odmieniona względem tego, czym była uprzednio) zajaśnieje i będzie jasno widoczna – dzięki Światłu swego Pana, a Zapis (czynów istot odpowiedzialnych, obdarzonych wolną wolą) zostanie wyłożony, prorocy zaś i świadkowie będą przyprowadzeni, i zostanie pomiędzy nimi (istotami świadomymi i odpowiedzialnymi) rozstrzygnięte zgodnie z prawdą (co do czego się różnili), i nie stanie się im niesprawiedliwość.^[23]^[24]

[23]W Dniu Zmartwychwstania ziemia zostanie zamieniona na inną ziemię, a niebiosa również – na inne, i wszystkie one pojawią się przed Bogiem, Jedynym, Wszechogarniającym (14:48). Oznacza to, że nic nie będzie skryte, cała prawda wyjdzie na jaw i każdy w sposób jasny zobaczy skutki swoich czynów.

[24]Prorocy przybędą, żeby zaświadczyć o tym, że przekazywali Boże Przesłanie i w jaki sposób ludzie odpowiadali na ich wezwanie. A niektórzy wierni, uczciwi i prawi (świadkowie), zostaną wezwani, ażeby zdali relację o tym, jak prorocy przekazywali Boże Przesłanie i jak ludzie się do niego odnosili (zob. 4:41, 7:6).

I każda dusza otrzyma w pełni odpłatę za to, co (dobrego lub złego) uczyniła (w życiu doczesnym); i, zaprawdę, On wie dobrze o wszystkim, co oni czynią.

Ci, którzy nie wierzą (i umierają jako niewierni), będą prowadzeni do Piekła wadzeni do Raju w grupach. A kiedy tam grupami. A kiedy tam dotrą, jego wroprzybędą, jego bramy zostaną otwarte (z ta natychmiast się otworzą, a odźwierni czystej łaski Pana), a odźwierni powizapytają ich: „Czyż nie przyszli do was tają ich słowami: „Pokój wam! Pięknie Wysłannicy spośród was, recytując wam postępowaliście i jesteście oczyszczeni Objawienia od waszego Pana i ostrzega(z cuchnących pozostałości grzechu, a jąc was przed tym Dniem, który mielitakże wyswobodzeni z wszelkiego cierście napotkać?” Oni odpowiedzą: „Zaiste, pienia), wejdźcie przeto do (Raju), by tak!” Lecz słowo kary (Bożej) spełni się zamieszkać (w nim na wieki)!”. na niewiernych^[25]

[25]Słowo kary przeciwko niewiernym, do którego odnosi się Koran w kilku ze swoich wersetów (np. 27:82, 85), to słowo, które Wszechmocny wypowiedział, gdy zdecydował, że ludzkość będzie mieszkać na Ziemi: Ale ci, którzy nie wierzą i zaprzeczają Naszym znakom (wersetom objawionej Księgi przewodnictwa, a także znakom ich świata wewnętrznego i zewnętrznego, który ukazuje Moje Istnienie i Jedność, oraz innym filarom wiary), staną się towarzyszami Ognia; w nim będą przebywać (2:39).

Zostanie im powiedziane: „Wejdźła i wdzięczność należą się Bogu, który cie przez wrota Piekieł, by przebywać wypełnił dla nas Swą obietnicę i uczytam na wieki”. Jakże złe jest mieszkanił nas dziedzicami tej (błogosławionej) nie tych, którzy są (zbyt) zarozumiali ziemi, byśmy mieszkali w Raju, gdzie (by uwierzyć). nam się spodoba!” Jakże zatem wspa-

Ci, którzy trzymają się z dala od nieniała jest nagroda dla działających (czyposłuszeństwa wobec swego Pana, pełni niących dobro w posłuszeństwie i oddaniu Bogu)! bogobojności i pobożności, będą popro-

Oni zaś powiedzą: „Wszelka chwa-

Grupy