O wy, którzy wierzycie! Wypełniajcie zobowiązania (które zawarliście z Bogiem i z ludźmi). Dozwolone jest wam mięso bydlęce (z wypasanych trzód) za wyjątkiem tego, co zostało wam wspomniane (w tym Koranie), a niedozwolone – polowanie, gdy znajdujecie się w stanie pielgrzymiej świętości. Zaprawdę, Bóg nakazuje, co zechce. swojej pielgrzymiej świętości (i święte
O wy, którzy wierzycie! Nie profanujdzielnice Mekki) – wolno wam polować. cie świętości publicznych symboli (islaI niechaj odraza do ludzi za to, że nie mu), ustanowionych przez Boga (takich pozwolili wam wejść do Świętego Meczejak modlitwy dżuma i ‘Id, wezwanie do tu, nie doprowadzi was nigdy do popełmodlitwy, ofiara i ryty pielgrzymkowe), niania występków (niesprawiedliwości, ani też Świętych Miesięcy (podczas któagresji). Wspomagajcie się wzajemnie rych walka jest zabroniona, chyba że w cnocie, dobroci, prawości i pobożnozostaniecie zaatakowani), ani zwierząt ści, lecz nie pomagajcie sobie w czynach (przyprowadzonych do Świętego Domu) grzesznych i niesprawiedliwych oraz we na ofiarę, ani wieńców (zakładanych na wrogości. Powstrzymujcie się od niepozwierzęta ofiarne), ani też tych, którzy słuszeństwa wobec Boga, pełni bogobojwybrali się do Świętego Domu, szukając ności i pobożności. Oto Bóg jest surowy szczodrości od Swego Pana i Jego zadow odpłacie. wolenia. Kiedy jednak opuścicie stan
Niedozwolone dla was (jako pożywienie) jest: padlina i krew, mięso świni, a także to (zwierzę), które zostało złożone w ofierze w imię czegoś innego niż Bóg, i zwierzę uduszone lub zabite od gwałtownego uderzenia, i zwierzę, które zginęło z powodu upadku oraz zwierzę zabite w wyniku pobodzenia, i pożerane przez dziką zwierzynę – za wyjątkiem tego, które czynicie dozwolonym (ubijając właściwie, gdy jeszcze żyło), i to, które zostało złożone w ofierze bożkom na miejscach przeznaczonych do ofiar dla czegoś innego niż Bóg. I (niedozwolone jest także) to (zwierzę, które zostało) podzielone i uzyskane za pomocą wróżb przy użyciu strzał (i w podobny sposób – w loteriach, podczas gry w kości). (Spożywanie tego, co zostało tutaj wspomniane) to jest ciężkie nieposłuszeństwo. Tego dnia ci, którzy nie wierzą, utracili wszelką nadzieję z powodu (tego, że nie są w stanie zapobiec umocnieniu się) waszej religii. Toteż nie lękajcie się ich, lecz bójcie się Mnie. Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię (ze wszystkimi jej zasadami, przykazaniami i uniwersalizmem), wypełniłem Moją łaskę względem was i wyznaczyłem dla was islam jako religię. Kto jest zatem zmuszony skrajną koniecznością (i doprowadzony do tego, co zabronione), nie skłaniając się rozmyślnie ku grzechowi – dla tego Bóg jest Przebaczający, Współczujący.
Oni pytają cię (o, Wysłanniku), co jest dla nich dozwolone (w szczególności zwierzyna schwytana przez wyszkolone zwierzęta myśliwskie). Powiedz: „Dozwolone są wam wszystkie czyste, zdrowe rzeczy”. A co dotyczy takich zwierząt myśliwskich, które wyszkoliliście jak psy gończe, ucząc ich tego, co Bóg was nauczył: możecie jeść z tego, co one dla was schwytają (i przyniosą wam żywe bądź martwe, same tego nie pożerając). I wypowiadajcie Imię Boga (wypuszczając je na polowanie). I lękajcie się Boga. Zaprawdę, Bóg jest szybki w rachunku.
Dzisiaj zostały wam dozwolone wszystkie czyste, zdrowe rzeczy. I jest wam dozwolone pożywienie tych, którym Księga została dana wcześniej (łącznie ze zwierzętami, chyba że wspominają przy ich uboju imię czegoś bądź kogoś innego niż Bóg), tak jak i wasze pożywienie (w tym mięso) jest dozwolone dla nich. I (dozwolone są wam) cnotliwe kobiety spośród wiernych i cnotliwe kobiety spośród tych, którym zostami Księgi. Powinniście jednak wiedzieć:) ła dana Księga wcześniej, o ile dacie Kto odrzuca (prawdziwą) wiarę (i odrzuim posag, biorąc je uczciwie za żony, a ca postępowanie Drogą Boga, jak wymanie na rozpustę czy też jako potajemne ga tego wiara), tego wszystkie działania kochanki. (Taki jest nakaz odnoszący się są daremne, a w życiu przyszłym będzie do waszych relacji doczesnych z Ludźpomiędzy przegranymi.
O wy, którzy wierzycie! Kiedy podnosicie się do modlitwy (i jeśli nie macie ablucji), wymyjcie swoje twarze i ręce aż do łokci (łącznie z nimi) i lekko potrzyjcie swoje głowy (wodą) i (obmyjcie) nogi aż do kostek (i łącznie z nimi). A jeśli jesteście w stanie większej nieczystości rytualnej (wymagającej obmycia całkowitego), to oczyszczajcie się (biorąc kąpiel). Jeśli jednak jesteście chorzy bądź w podróży, albo jeśli ktoś z was dopiero co załatwił potrzebę naturalną, albo mieliście kontakt z kobietami i nie możecie znaleźć wody, to posłużcie się czystą ziemią, pocierając nią lekko twarz i ręce (i przedramiona, łącznie z łokciami). Bóg nie chce czynić wam trudności, lecz chce was oczyścić (z wszelkiego brudu materialnego i duchowego) i wypełnić Swoją łaskę wobec was, abyście okazali wdzięczność (w sercu, w mowie i w działaniu).
I rozpamiętujcie łaskę Boga wobec was i uroczyste przyrzeczenie, którym was związał, gdy powiedzieliście: „Usłyszeliśmy i jesteśmy posłuszni”; i lękajcie się Boga. Zaiste, Bóg ma pełną wiedzę o tym, co skrywają serca.
O wy, którzy wierzycie! Bądźcie obrońcami prawości ze względu na Boga, dając świadectwo (ustanowienia) absolutnej sprawiedliwości. I niechaj nienawiść do jakiegoś ludu (albo jego nienawiść do was) nie skłoni was do (popełnienia grzechu) zejścia z drogi sprawiedliwości. Bądźcie sprawiedliwi: to jest bliższe i bardziej odpowiadające prawości i pobożności. Dążcie do sprawiedliwości i zawsze postępujcie bogobojnie. Zaprawdę, Bóg jest w pełni świadom wszystkiego, co czynicie.
Bóg obiecał tym, którzy wierzą i czynią dobre, prawe dzieła, że dla nich jest (przygotowane) przebaczenie i nagroda ogromna.
Tymczasem ci, którzy negują nasze Objawienia (przychodzące jako wersety Księgi) oraz Nasze Znaki (zarówno w ich świecie wewnętrznym, jak i zewnętrznym) – są towarzyszami Ognia palącego.
O wy, którzy wierzycie! Wspomnijcie na łaskę Boga wobec was: kiedy pewien lud zamierzał wyciągnąć swe ręce przeciwko wam, lecz On powstrzymał jego ręce od was. I lękajcie się Boga. I w Bogu wierni powinni pokładać swą ufność.
I oto Bóg odebrał od Dzieci Izraela uroczyste przyrzeczenie i My powoniewdzięczny – ten w istocie zbłądził ze łaliśmy spomiędzy nich dwunastu przysłusznej, równej drogi. wódców i przedstawicieli (po jednym z
Za to, że złamali swoje przyrzeczekażdego plemienia, ażeby się zajmowanie, My ich przeklęliśmy (wyłączylili ich sprawami i byli ich opiekunami śmy z Naszego miłosierdzia i wystawiduchowymi). Bóg powiedział: „Zaprawliśmy na wiele nieszczęść) i sprawiliśmy, dę, Ja jestem z wami: jeśli rzeczywiście że ich serca stwardniały. Oni przekręcibędziecie wykonywać modlitwę w zgoli słowa (w swej Księdze) z ich kontekdzie z jej warunkami, płacić obowiązkostu (aby zniekształcić znaczenie) i zapowe datki oczyszczające (zakat), a także mnieli (najważniejszą) część tego, do będziecie wierzyć we wszystkich Moich czego byli napominani. Ty nie przestaWysłanników, uznawać ich i wspierać, niesz spotykać się z aktami zdrady z ich i dacie Bogu dobrą pożyczkę (wydając strony – wyjąwszy niewielu z nich. Lecz ze swoich środków na sprawę Boga), to przebacz im i odpuść (ich złe uczynki). Ja z pewnością wymażę z was wasze złe Zaiste, Bóg miłuje tych, którzy poświęuczynki i wprowadzę was do Ogrodów, cają się czynieniu dobra, świadomi, że przez które przepływają rzeki. Lecz kto pośród was potem nie uwierzy i będzie ogląda ich Bóg.
I od tych, którzy powiedzieli: „My jesteśmy Nasārā (Pomocnicy)”, My także wzięliśmy uroczyste przyrzeczenie, lecz oni zapomnieli o (najważniejszej) części tego, do czego byli napominani. Przeto My wzbudziliśmy pomiędzy nimi wrogość i nienawiść aż do Dnia Zmartwychwstania; wtedy Bóg sprawi, że zrozumieją, co czynili.[2]
[2]bycie zdolnym to wydawania rozkazów, wzbudzania szacunku i bycia wywyższonym (to nie to samo, co bycie „surowym” opisane powyżej) wobec niewiernych, bycie świadomym, że godność i chwała leżą w podążaniu za islamem.
O, ludu Księgi! Oto teraz przybył do was Nasz Wysłannik, wyjaśniając wam wiele z tego, co ukrywaliście z Księgi (Biblia) i pomijając wiele rzeczy (aby nie przyczyniać wam większego wstydu). Zaiste, przyszło do was od Boga światło (oświecające wasze umysły i serca i oświetlające wam drogę) i Księga jasna, w sposób jasny ukazująca prawdę,
Poprzez którą Bóg prowadzi tych, którzy zabiegają o zadowolenie Boga (postępując tak, jak On zechce) – po drogach pokoju, zbawienia i bezpieczeństwa. I On wyprowadza ich, za Swoim zezwoleniem, z wszelkiej ciemności (intelektualnej, duchowej, społecznej, ekonomicznej i politycznej) ku światłu, i prowadzi ku drodze prostej (w wierze, myśli i działaniu).
Zaiste, nie uwierzyli ci, którzy oświadczają: „Bogiem jest Mesjasz, syn Marii”. Powiedz: „Któż w ogóle mógłby powstrzymać Boga, gdyby On zamierzył unicestwić Mesjasza, syna Marii, i Jego matkę, a także wszystkich tych, którzy są na ziemi?” Do Boga należy królestwo niebios i ziemi i wszystko to, co jest pomiędzy nimi. On stwarza, cokolwiek zechce. Bóg ma pełną władzę nad każdą rzeczą.
Żydzi i chrześcijanie twierdzą: „My jesteśmy dziećmi Boga i Jego umiłowanymi”. Powiedz: „Dlaczegóż zatem On was karze za wasze grzechy? Nie. Jesteście tylko śmiertelnikami (tak jak inni), których Bóg stworzył. On przebacza, komu zechce i karze, kogo zechce. Do Boga należy królestwo niebios i ziemi i wszystko to, co jest pomiędzy nimi. I do Niego nastąpi ostateczny powrót.
O, ludu Księgi! Oto po długiej przerwie, w czasie której nie pojawiali się Wysłannicy, przyszedł do was Nasz Wysłannik, wyjaśniając wam całą prawdę, żebyście nie mówili: „Nie przyszedł do nas żaden zwiastun dobrych wieści ani ostrzegający”. Zaprawdę, przybył do was zwiastun dobrych wieści i ostrzegający. A Bóg ma pełną władzę nad każdą rzeczą.
I (wspomnijcie) kiedy Mojżesz ostrzegał swój lud, mówiąc: „O, ludu mój!” Rozpamiętujcie łaskę Boga nad wami, gdyż On wyznaczył pomiędzy wami Proroków i wyznaczył (pomiędzy wami) władców (w czasie pobytu w Egipcie i dał wam swobodę postępowania), i obdarował was takimi łaskami, jakimi nie obdarzył nikogo innego w światach.[3]
[3]ciągłe zmaganie się w całkowitej solidarności na drodze Boga, by uczynić Go znanym przez ludzi, będąc środkiem do ich prowadzenia;
O, ludu mój! Wejdźcie do świętej ziemi, którą Bóg wam przeznaczył i naka. I nie odwracajcie zał wam doń wejść się (od wiary do waszego poprzedniego stanu), gdyż wtedy powrócicie jako przegrani (zarówno w tym, jak i w przyszłym świecie).[4]
[4]brak strachu przed krytyką kogokolwiek, kto będzie ich krytykował za ich starania, by uczynić Boga znanym przez ludzi. nika Muhammada, niech będzie z nim pokój
Oni powiedzieli: „Mojżeszu, w niej żyje lud o niezmiernej mocy: nie możemy tam wejść, dopóki oni stamtąd nie wyjdą. Przeto, jeśli oni z niej wyjdą, to my tam wejdziemy”.
Dwaj ludzie spomiędzy tych, którzy się lękali (kary Boga za nieposłuszeństwo) i których Bóg obdarzył łaską (mądrości, wiary i oddania), rzekli: „Wejdźcie do nich przez bramę (atakiem frontalnym). Albowiem, kiedy już przez nią wejdziecie, z pewnością będziecie zwycięzcami. I w Bogu musicie pokładać nadzieję, jeśli jesteście prawdziwie wierzącymi”.
Potem powiedzieli: „O, Mojżeszu! Żadną miarą do niej nie wejdziemy, jak długo oni tam są. Ruszaj zatem, ty i twój Pan, i walczcie obaj. (Jeśli chodzi o nas, to) pozostaniemy tutaj!”[5]
[5]Ta część wersetu oznacza w sensie dosłowi Abel wspomniane są w Biblii (I Ks. Mojnym: „Pragnę, byś był zmuszony do udźwiżeszowa: 4), ukazuje ważny aspekt ludzgnięcia zarówno moich grzechów, jak i swokiej natury. Jak zostało zrelacjonowane w ich, i w ten sposób byś był spośród towarzyBiblii, Abel posiadał owcę, gdy Kain pracoszy Ognia.” Jednakże, nie jest to wyraz prawał na roli. (Po to, by zbliżyć się do Boga), gnienia, lecz raczej rzeczywistość i poważne Kain zaofiarował część płodów rolnych, Abel ostrzeżenie. Wysłannik, niech będzie z nim natomiast przyniósł tłuste kawałki niektópokój i błogosławieństwo, oświadcza: „Jeśli rych nowonarodzonych zwierząt ze swego dwóch muzułmanów próbuje się nawzajem stada. Składanie ofiary oznacza zbliżanie się zabić, to zarówno zabójca, jak i zabity pój(do Boga) i w tym celu jest czynione. Nawet dą do Piekła. Albowiem zabity zabiłby drujeśli jest ono ustanowione i praktykowane w giego, jeśliby był w stanie.” (Muslim, „Kitab islamie tak jak poświęcenie owcy czy krowy, al-Fitan,” 14; Ibn Madża, „Kitab al-Faraid,” głównym powodem takiego czynu jest zbli8). Powiada również: „Gdy dwie osoby postażenie się do Boga i osiągnięcie prawdziwej nawiają się znieważyć, to ten, kto zaczyna prawości. Koran oświadcza: wypowiadanie zniewag poniesie ciężary grzechów obojga, albowiem to on spowodował wzajemne znieważanie się, dopóki ten drugi nie uczyni większej zniewagi” (Muslim, „Kitab al-Birr wa-‘s-Silah,” 68; at-Tirmizi „Kitab al-Birr,” 51). To jest to, na czym opiera się odpowiedź złego syna Adama. Znaczenie tego brzmi: „Nie pragnę nieść ciężaru mojego i twojego grzechu, co stanie się, jeśli spróbuję ciebie zabić.” Tenże brat, znany jako Abel w Biblii, ostrzega także swego brata: „Uważaj, byś nie poniósł ciężaru grzechów dwu ludzi i w ten sposób stał się jednym spośród towarzyszy Piekła.” On (Abel) prawości i najprawdopodobniej złożył ofiarę nigdy nie pragnął, by jego rodzony brat go kierowany ukrytymi motywami, Bóg nie przyzabił, i w ten sposób objuczony grzechami jął jego ofiary. To wzbudziło w nim zazdrość, dwojga ludzi poszedł do Piekła. która to cecha jest rozpowszechniona u ludzi i ostatecznie doprowadziła ona do pierwszego
On (Mojżesz) rzekł, zwracając się do (Swego Pana z prośbą): „O, mój Panie! Ja nie mam władzy nad nikim, prócz siebie i swojego brata (Aarona). Przeto osądź i oddziel nas od tego występnego ludu!”
On (Bóg) rzekł (wydając osąd): „Tak więc ona (ta ziemia) będzie im teraz zabroniona przez czterdzieści lat, kiedy to będą się błąkać po ziemi zagubieni. Nie smuć się z powodu ludu występnego”.[6]
[6]Niektóre wydarzenia, nawet jeśli z pozoprzelania krwi w dziejach ludzkości. ru błahe i z niczym niezwiązane, odkrywają uniwersalne prawdy i prawa. Na przynii Boga. Dlatego islam ustanowił zasadę: kład pewnego razu Wysłannik, niech będzie Prawo musi być zachowane i przestrzegaz nim pokój i błogosławieństwo, wyszedł ze ne, nawet jeśli jest drobne. Prawo jednostki swego domu rozmyślając, którego dnia może nie może być poświęcone dla społeczeństwa. wypadać Noc Mocy. Gdy ujrzał pewnych Zabranie życia istoty ludzkiej to to samo, co muzułmanów ostro się kłócących, zapomniał zabranie życia całej ludzkości, a uratowanie o czym myślał. To szczególne wydarzenie i przywrócenie życia jednej osobie jest tym pokazało ważną prawdę: kłótnia i niezgoda, samym, co ratowanie i przywracanie życia do których skłaniają się muzułmanie, są niewszystkim. Prawa i nienaruszalne wartości bezpieczne dla społeczności muzułmańskiej. są tak samo cenne i wymagają ich zachowyPodobnie zdarzenie, które zaszło pomiędzy wania. dwoma synami Adama, których imiona Kain Jako że Kain był pozbawiony prawdziwej Życie jest niezwykle ważne i cenne w opitemu. Z tego powodu jest bardzo ważne dla
Opowiedz im (o, Wysłanniku) zgodnie z prawdą przykładowe dzieje dwóch synów Adama, kiedy każdy z nich złożył ofiarę, a została przyjęta od jednego z nich, a od drugiego nie została przyjęta. „Ja z pewnością cię zabiję!” – powiedział (ten, którego ofiara nie została przyjęta). „Bóg przyjmuje tylko od szczerze i prawdziwie pobożnych” – powiedział drugi.
Jeśli wyciągniesz rękę przeciwko mnie, aby mnie zabić, to ja (pomimo to) nie wyciągnę swojej ręki przeciwko tobie, aby zabić ciebie. Zaprawdę, lękam się Boga, Pana światów.
(Odmawiając walki z tobą i pamiętając o bojaźni bożej) pragnę (cię ostrzec, że) będziesz dźwigał ciężar mojego grzechu (jeślibym wziął udział w walce z tobą) i swojego własnego grzechu (ponieważ usiłujesz mnie zabić), a zatem będziesz pośród towarzyszy Ognia. Albowiem taka jest odpłata niesprawiedliwych.
(To ostrzeżenie wzmogło jedynie złość brata:) Jego zmysłowa, skłaniająca się ku złu dusza popchnęła go do zabójstwa swego brata i on go zabił, w ten sposób stając się (jednym) spomiędzy przegranych.
(On nie wiedział, co zrobić ze zwłokami brata). Wtedy Bóg wysłał kruka, drapiącego w ziemi, ażeby mu pokazać, jak może przykryć zwłoki brata. (Widząc to) zapłakał: „O, biada mi! Czyż ja nie potrafię być nawet jak ten kruk i znaleźć sposób na przykrycie zwłok mojego brata?” I ogarnęła go skrucha.
Z tego powodu przepisaliśmy (całej ludzkości, ale w szczególności) dzieciom Izraela: Ten, kto zabił człowieka, chyba że jako (wymaganą prawem) karę za morderstwo lub za to, że ten szerzył nieszczęście i zepsucie na ziemi, czyni tak, jakby zabił całą ludzkość; a kto ratuje życie, czyni tak, jakby zachował życie wszystkich ludzi. Zaiste, nasi posłańcy przyszli (jeden po drugim) do nich z jasnymi dowodami prawdy (aby przywrócić ich do życia, zarówno jednostki, jak i cały lud). Jednak (mimo to) wielu spośród nich nadal oddaje się na ziemi rozwiązłości.
Odpłata dla tych, którzy walczą przeciwko Bogu i Jego Wysłannikowi i krążą po ziemi, powodując chaos i zepsucie: powinni (zgodnie z naturą swego przestępstwa) zostać albo straceni, albo ukrzyżowani, bądź też obetnie się im ręce i nogi naprzemianlegle albo wypędzi z kraju. Taka będzie ich hańba na tym świecie, a w życiu przyszłym (przygotowana) jest dla nich kara ogromna.
Za wyjątkiem tych, którzy żałują i (odstąpią od swych przestępstw przeciwko porządkowi) zanim wy ich poskromicie (choć osądzenie pewnych zbrodni przeciwko poszczególnym osobom pozostawia się tym osobom bądź ich potomnym). I wiedzcie, że Bóg jest Przebaczający, Współczujący (szczególnie wobec Swoich sług, które zwracają się ku Niemu ze skruchą).
O wy, którzy wierzycie! Lękajcie się Boga, szukajcie sposobów zbliżenia się do Niego i zmagajcie się dla Jego sprawy, abyście mogli osiągnąć pomyślność (w obu światach).
Co do tych zaś, którzy trwają uparcie w niewierze: nawet gdyby posiadali wszystko to, co jest na ziemi i do tego jeszcze tyle samo – na wykupienie się od kary w Dniu Zmartwychwstania – to i tak nie zostałoby to od nich przyjęte. Dla nich (przygotowana) jest kara bolesna.
Oni będą pragnąć wyjść z Ognia, lecz z niego nie wyjdą. Ich kara będzie nieustająca.
Jeśli chodzi o złodzieja – płci męskiej lub żeńskiej: obetnijcie mu ręce w odpłacie za to, co sobie zarobił (złego) i w akcie przykładnej kary odstraszającej od Boga. Bóg jest Pełen Chwały, Jego Moc nieodparta, Mądry.
Lecz ten, kto po popełnieniu złego uczynku wyraża skruchę i poprawia się – zaprawdę, od tego Bóg przyjmie skruchę. Albowiem Bóg jest Przebaczający, Współczujący.[7]
[7]Tak jak to było już wspomniane, prawo prawa karnego, by działało jak środek odstrakarne nie jest prawem fundamentalnym, na szający. Tak więc przy ocenianiu jakiegokolktórym został zbudowany kompletny syswiek prawa karnego, powinniśmy wziąć pod tem życia. Jest to raczej zbiór sankcji i kar, uwagę, do jakiego stopnia powstrzymuje ono które pomagają w utrzymaniu zdrowego sysludzi od popełniania przestępstw i jak często i na jaką skalę takie przestępstwa są popełniane w społeczeństwie, w którym to prawo obowiązuje. Inną ważną sprawą, o której należy wspomnieć, jest to, że surowość lub łagodność kar ukazuje stopień ważności przywiązywanej do wartości, które są chronione narzędziami tego prawa. Kary przewidziane przez islam za przestępstwa popełnione przeciwko podstawowym prawom i swobodom ludzkim, takim jak prawo do życia, własności, wiary, reprodukcji, bezpieczeństwa osobistego i publicznego oraz podstawowych wartości takich jak czystość i niewinność, i te wersety, które określają prawa chroniące przed przestępstwami wymierzonymi przeciwko zdrowiu umysłowemu i fizycznemu ukazują, jakie znaczenie przywiązuje islam do tych wartości i ich ochrony. Ponadto każde prawo karne powinno być rozważane z uwzględnieniem całego systemu ze wszystkimi jego wymiarami społecznymi, gospodarczymi i politycznymi, a także zasadami wiary, oddawania czci, moralności i prawa. Również poprzez położenie nacisku i przywiązanie szczególnej wagi do skruchy i poprawy islam przybliża ten problem jako kwestię edukacji i wychowania, pokazując, iż dąży do umożliwienia jednostkom osiągnięcia ludzkiej doskonałości. Z tego powodu, bez ograniczania samego siebie do sankcji prawnych, islam stawia prawość, bogobojność i życie na pierwszym planie. Zgodnie z klasyczną islamską literaturą prawa odcięcie dłoni w przypadku kradzieży jest dopuszczalne pod następującymi warunkami: Złodziej musi posiadać zdolność do decydowania, tj. musi popełnić przestępstwo jedynie ze swojej własnej woli, bez przymuszenia; musi zdobyć we władanie rzecz, którą ukradł, w ten sposób pozbawiając tej rzeczy prawowitego właściciela; musi on ukraść to z miejsca, gdzie była ona trzymana, nie z miejsca otwartego, do którego mógł bez przeszkód wejść; nie może mieć do niej żadnego prawa; ukradziona rzecz musi być z rodzaju tych, które islam uznaje za dobra; wartość dóbr powinna przekraczać określony poziom; nie mogą to być owoce, warzywa lub zboże, które nie są trzymane w spichlerzu. Jest też inny warunek; osoba kradnąca nie może być zmuszona przez konieczność. Kalif Umar, niech Bóg będzie z niego zadowolony, nie stosował tej kary w czasie głodu. Jednakże takie odstępstwa nie oznaczają, że osoba, która kradnie, nie będzie ukarana. Przy tych okolicznościach sędzia może zasądzić karę dla złodzieja, ale nie może wydać wyroku obcięcia jego ręki. Ze względu na te surowe postanowienia ten rodzaj kary stosowany był tylko w bardzo rzadkich przypadkach. Mocą ustaw „kanun“ wydanych przez sułtana Sulejmana Wspaniałego w XVI wieku została ona zamieniona w karę grzywny pieniężnej. A po wejściu w życie nowego kodeksu karnego w 1858 roku w Imperium Osmańskim zawieszono stosowanie wszystkich kar cielesnych (hadd, l. mn. hudud), wyjątek: morderstwo.
Czyż nie wiesz, że z pewnością do Boga należy Królestwo Niebios i Ziemi? On karze, kogo zechce i przebacza, komu zechce. On ma pełną władzę nad każdą rzeczą.[8]
[8]Takie stwierdzenia w Koranie posiadają ogromną wagę. Ich znaczenie może być streszczone jak następuje: • Będąc jedynym Stwórcą wszystkiego, Bóg ma absolutną władzę nad wszystkim; ustanawia to co zechce. • Bóg jest absolutnie Miłosierny, Przebaczający i Mądry. Cokolwiek On czyni i postanawia, ma wiele aspektów mądrości. Nic, co czyni, nie jest nadaremne. To, co powinniśmy zrobić po uznaniu, że On posiada absolutną władzę nad wszystkim i absolutną moc do zrobienia wszystkiego, co chce, to próba odnalezienia mądrości w Jego postanowieniach i czynach. • Absolutna Wola Boga jest identyczna z Jego Wiedzą. Oznacza to, iż On „wie” Swą Wieczną Wiedzą, co zdarzy się w przyszłości i to „realizuje”. Wszystko to, co On wie i ustala, ze ma się zdarzyć, zdarza się, gdy nadejdzie czas. Lecz On zapisuje wydarzenie z jego przyczynami i skutkami i bierze pod uwagę również częściową wolę, którą nas obdarzył w swojej „pre -determinacji”, a która nas dotyczy. • Stajemy przed rezultatami naszych zamierzeń i uczynków, zarówno złych, jak i dobrych. Jednakże, jako iż On ma zawsze dobre zamierzenia wobec nas, prowadzi nas ku temu i umożliwia nam czynienie tego, a wszystko dobre, co nas spotyka, jest od Niego. Lecz gdy jakiekolwiek nieszczęście zdarza się nam, to pochodzi ono od nas (zob. 4, przyp. 18).
Niechaj nie zasmucają cię ci, którzy spieszą do niewiary, jakby współzawodniczyli ze sobą nawzajem w wyścigu – ci, którzy mówią swoimi ustami: „Wierzymy”, lecz ich serca nie wieto przyjmijcie je. Jeśli jednak nie zostało rzą, i ci spośród nich ci, którzy wyznawam dane, to się strzeżcie”. Co do tego, ją judaizm. Oni chętnie wysłuchują kłamstw (szczególnie na twój temat) i kogo Bóg zamierzył doświadczyć (ażechętnie przysłuchują się (szpiegując) by sprawdzić jego naturę, i ten człowiek innym ludziom, którzy nigdy do ciebie zawiódł) – nie masz żadnej władzy, aby nie przyszli (nawet żeby się dowiedzieć, cokolwiek dla niego uczynić przeciwko jaka jest istota twojego Posłannictwa); Bogu. Oni są tymi, których serca Bóg zniekształcając kontekst słów (zarówno nie chce oczyścić (gdyż pogrążyli się w Bożych, jak i ludzkich), aby przekręcić niewierze). Dla nich (przygotowana) jest ich znaczenie. Oni mówią (o sprawach hańba na tym świecie, a w życiu przypoddanych ci do rozstrzygnięcia): „Jeśli szłym kara ogromna. takie rozstrzygnięcie zostało wam dane,
(Oni) chętnie przysłuchują się kłam-
Lecz jakżeż oni będą cię prosić o osąd, skoro mają Torę, w której jest stwom i chciwie pochłaniają niedozwoBoże rozstrzygnięcie (dotyczące morderlone dochody! Jeśli przyjdą do ciebie (po stwa), lecz mimo to potem się odwracarozstrzygnięcie), to możesz albo pomięją (od niej i od twojego osądu)? Fakt jest dzy nimi rozsądzić, albo odwrócić się od taki: oni nie są wierzącymi. nich (i odmówić wydania rozstrzygnię-
Zaiste, my zesłaliśmy Torę, w któcia). Jeśli odwrócisz się od nich, to oni rej było przewodnictwo i światło (mająnie mogą ci zaszkodzić w żaden spoce oświetlać ludzkie umysły, serca i drosób. Jeśli jednak będziesz sądził, to sądź gi życia). Za jej pomocą Prorocy, któich według sprawiedliwości. Zaiste, Bóg rzy byli całkowicie poddani Bogu, rozmiłuje nienagannie sprawiedliwych. strzygali (sprawy) dla Żydów i tak samo czynili uczeni (oddani Bogu) i rabini (nauczyciele prawa) według tego, gdyż zostało im powierzone trzymanie się i przestrzeganie części Księgi Boga (objawionej do ich czasu); i oni wszyscy byli świadkami jej prawdy. (W odniesieniu do sądzenia wedle Księgi Boga i przestrzegania jej, ostrzegliśmy ich, mówiąc:) Dlatego nie lękajcie się ludzi, lecz lękajcie się Mnie. I nie sprzedajcie Moich Objawień za marną cenę. Kto (odmawia uznania) i nie sądzi według tego, co zesłał Bóg – zaprawdę, ten jest niewierny.
I przepisaliśmy im w niej (co do morderstwa): życie za życie, oko za oko, nos za nos, ucho za ucho i ząb za ząb; i (taka sama) odpłata za wszystkie rany (dokładna odpłata za to, co możliwe). Lecz kto odpuści odpłatę, dla tego będzie to akt pokuty. Zaiste, ci, którzy nie sądzą według tego, co zesłał Bóg, są ludźmi niesprawiedliwymi.[10][9]
[10]Talion jest oparty na absolutnej równości praw – zarówno praw prezydenta, jak i zwykłego obywatela, najbogatszego i najzacniejszego spośród ludzi oraz najbiedniejszego z biednych – i dlatego jest całkowicie sprawiedliwy. Toteż Koran stwierdza, iż w talionie jest dla ludzi życie (2:179). Jako że talion jest oparty na sprawiedliwości i całkowitej równości, tylko rodzaje uszczerbku, w przypadku których dokładna odpłata jest możliwa, podlegają pod system talionu. Z tego powodu, jako że ryzykowne jest stosowanie talionu w przypadku złamanej kości czy zranienia skóry, takie rany są odpłacane poprzez odszkodowanie. Mimo że talion oznacza absolutną sprawiedliwość i równość, nie jest on dobry sam w sobie i ma na celu jedynie zabezpieczenie podstawowych praw jednostki i zagwarantowanie rekompensaty za ich naruszenie. Tak więc, jeżeli czyjeś prawa zostały naruszone, może on albo domagać się talionu jako legalnego prawa, albo zrzec się tego prawa. Koran zachęca ludzi do zrzekania się talionu i daje dobrą nowinę mówiącą, że osoba, która zrzekła się swojego prawa do talionu zrobiła dobry uczynek, który zamaże niektóre z jej grzechów, w zależności od wielkości prawa, z którego zrezygnowała. Na przykład osoba, która uratowała życie innej osobie, powinna być uznawana za tę, która uratowała życie wszystkich ludzi; tak samo jeśli osoba ma prawo do domagania się talionu za morderstwo, ale zrzeka się tego, to dostaje taką nagrodę, jakby wybaczyła całej ludzkości lub jej grzechy zostaną wybaczone w odpowiedniej skali. O talionie w Biblii, zob. II Księga Mojżeszowa, 21:23-25; III Księga Mojż., 25:17-22.
[9]Wyrażenie „część Księgi Boga” oznacza, że Tora nie objęła całego Objawienia Boga i że jeszcze dużo zostało do objawienia. Jest kilka innych ksiąg w Starym Testamencie i jest naturalne, że każdy rabin i prawnik był odpowiedzialny za przestrzeganie i sądzenie według części Objawienia, które zostało zesłane do tego momentu
Śladami tamtych (wcześniejszych) Proroków posłaliśmy Jezusa, syna Marii, potwierdzającego objawioną przed nim Torę (i jej prawdziwość) – to, co zostało objawione. I my daliśmy mu Ewangelię, w której było przewodnictwo i światło (oświetlające ludzkie umysły, serca i drogi życia), potwierdzającą to, co zostało objawione przedtem w Torze (za wyjątkiem kilku rzeczy niedozwolonych, które ona dozwoliła), i służącą za przewodnictwo i naukę dla bogobojnych i pobożnych.
(I nakazaliśmy:) Niechaj Lud Ewangelii sądzi według tego, co Bóg w niej zesłał; a ci, którzy nie sądzą według tego, co zesłał Bóg, są grzesznikami.
Zesłaliśmy ci (o, Wysłanniku) Księgę z prawdą (uosabiającą prawdę, w której nie ma żadnego fałszu) potwierdzającą (Boskie autorstwo i prawdy wciąż zawarte w tym), co z Księgi zostało objawione przed nią i ją strzegącą. Sądź zatem pomiędzy nimi zgodnie z tym, co wszystkich, a On wtedy sprawi, że zrozesłał (tobie) Bóg i nie idź za ich prazumiecie to, w czym się różniliście gnieniami i upodobaniami, odchodząc[11]
[11]Podobnie jak 2:213, te ostatnie wersety zwracają uwagę na pewne historyczne i socjologiczne zasady i fakty. Istnieją dwa rodzaje różnic pomiędzy ludźmi: jeden to „naturalna” różnica w inteligencji, zdolności, ambicji i pożądaniu w życiu i charakterze. To są różnice, które powodują, iż ludzie wykonują różne zawody, które prowadzą do postępu naukowego i technologicznego. Inny rodzaj różnicy bierze się z konfliktu interesów i podziału bogactw światowych. Mimo że te zmiany również mogą pobudzić postęp, to prowadzą także do niepokojów, starć i zepsucia na ziemi. Zmienne warunki życia spowodowane postępem naukowym i technologicznym były jednym z powodów, dlaczego Wysłannicy byli zsyłani z różnymi Księgami, mimo że zgadzali się co do podstaw wiary, czci, moralności oraz fundamentalnych zasad mówiących, co jest legalne, a co nie. Jako że ludzkość przeżywała, pod wieloma względami, wiek dziecięcy aż do czasów Proroka Muhammada, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, każdy Wysłannik, który przyszedł przed tym czasem został zesłany do określonego ludu i na określony czas. W linii Abrahama, Mojżesz, niech będzie z nim pokój, przyszedł do Dzieci Izraela z Torą, a Jezus, niech będzie z nim pokój, z Ewangelią, która potwierdziła najważniejsze elementy wiary, czci, moralności i podstawowe zasady dotyczące rzeczy zabronionych i dozwolonych, przy czym pewne rzeczy zabronione stały się dozwolone. Tak więc gdy przyszedł Jezus, Dzieci Izraela, które podążały dotychczas za Torą, powinny były weń uwierzyć, tak jak we wszystkich poprzednich Proroków i Księgi, i uznać zmiany, które Ewangelia wprowadziła do przykazań Tory. Wiele z nich jednak tego nie zrobiło. Powyższe wersety wspominają Księgi przed Koranem, wymieniając nazwę każdej z nich. W wersecie 48 użyto wyrażenia co z Księgi, i Koran jest wspomniany jako Księga. To oznacza, pomimo pewnych różnic w prawie, iż Koran obejmuje wszystkie prawdy zawarte w poprzednich Księgach. Jeśli chodzi o Prawo, Koran zachował zasady zawarte w innych Księgach i ich nie abrogował. To skłoniło prawników muzułmańskich do ustanowienia zasady: „Nieanulowane prawa poprzednich społeczności, do których została zesłana Święta Księga, są też nasze.” Mimo że ludzie muszą postępować za Koranem, Ludzie Księgi mogą żyć jako autonomiczne społeczności podążając za swoimi Księgami pod władzą islamu. To prawo bierze swoje źródło z Koranu i Sunny, a muzułmańscy prawnicy rozwinęli parę innych procedur prawnych na nich opartych, takich jak analogia (kijas), metoda wyprowadzania nowych zasad poprzez rozumowanie oparte na Koranie i Sunnie (idżtihad), przyjmowanie czegoś, co jest dobre i pożyteczne (istihsan), zachowywanie czegoś akceptowalnego bez zmieniania tego (istishab), czerpanie z zasad pożytecznych dla ogółu i odrzucanie tego, co jest szkodliwe (al-masalih al-mursala), zamykanie drogi prowadzącej do zepsucia i tego, co jest zabronione (sadd ad-dara’i) oraz zwyczajowe prawo i tradycja akceptowalna w świetle podstawowych zasad islamu (urf).
(Tak oto My tobie nakazaliśmy:) od prawdy, która do ciebie przyszła. „Sądź pomiędzy nimi zgodnie z tym, co Dla każdego (narodu, do którego został zesłał (tobie) Bóg i nie idź za ich praposłany Wysłannik z Księgą) wyznaczygnieniami i upodobaniami; i strzeż się liśmy jasną drogę życia i pełny system ich, ażeby cię nie odwiedli od żadnej (zawierający zasady tej drogi i wyjaczęści tego, co Bóg ci zesłał. A jeśli się śnienie, jak nią podążać). I jeśliby Bóg odwrócą, to wiedzcie, że Bóg chce tylchciał, to z pewnością uczyniłby was ko ich dotknąć nieszczęściem za niektójedną społecznością (podążającą jedną re ich grzechy. I zaprawdę, wiele spośród drogą i kierującą się jednym systemem istot ludzkich jest grzesznikami. życia w takich samych okolicznościach
Czyż jest to prawo (z czasów) Niew ciągu dziejów). Lecz (On zechciał wiedzy, do którego oni dążą (aby podleinaczej), ażeby was doświadczyć tym, gać jego osądowi)? Któż jest lepszy od czym was obdarzył (i poprzez to umożBoga jako prawodawca i sędzia dla ludzi liwić wam rozwój). Zmagajcie się zatem, szukających pewności (i autorytatywnej jakbyście współzawodniczyli w dobrych dziełach. Do Boga nastąpi powrót was wiedzy)?.
O, wy, którzy wierzycie! Nie bierzcie sobie żydów ani chrześcijan za opiekunów i powierników. Jedni z nich są opiekunami i powiernikami drugich. Kto z was bierze ich sobie za opiekunów i powierników, ten stanie się ostatecznie jednym z nich (i zostanie zaliczony pomiędzy nich w życiu wiecznym). Zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą prostą takich ludzi czyniących zło.
Oto widzisz (Wysłanniku) tych, w których sercach jest choroba (która wysusza źródło ich życia duchowego, wygasza moc pojmowania i psuje ich charakter), jak spieszą ku nim (żeby zdobyć ich przyjaźń i opiekę), jak gdyby ze sobą współzawodniczyli, mówiąc: „Lękamy się, ażeby nie doświadczyła nas odmiana losu”. Może jednak być tak, że Bóg da (wiernym) zwycięstwo lub jakiś inny wynik ze Swojej woli (aby ukarać tychże hipokrytów i złoczyńców, których opieki i przyjaźni oni pragną). le i solidarnie) dla sprawy Boga i nielęA potem oni okażą wielką skruchę za kający się krytyki tego, który krytykutajemnice, które (jako hipokryci) starali je. Oto łaska Boga i szczodrość, którą on się ukryć w swoich duszach. obdarza, kogo zechce. Bóg jest Wszech-
A ci, którzy wierzą, będą mówić (do ogarniający (Swoją łaską), Wszechwiesiebie nawzajem): „Czyż to są ci sami dzący ludzie, którzy przysięgali na Boga swoimi najbardziej uroczystymi przysię-[12]
[12]Ten werset, który zawiera wielką obietnicę dla dalszej przyszłości islamu, posiada wielkie znaczenie ze względu na następujące kwestie: • Nikt nie może zaszkodzić islamowi poprzez wyrzeczenie się go. Sam Bóg go ochrania, i On sprawi, iż islam zwycięży nad wszystkimi innymi wiarami i systemami. • Bóg działa w świecie za zasłoną przyczyny i skutku; świat jest królestwem mądrości. Dlatego, jeśli naród lub społeczność, którą Bóg obdarzył odpowiedzialnością za niesienie islamu, nie jest w stanie tego uczynić, Bóg przywoła innych ludzi, których trzyma w ukryciu w Swym skarbcu Niewidzialnego. Tacy są ci, których Bóg wybrał w prawieczności ze względu na zachowanie, które wykażą w przyszłości. On ich kocha, i przez tę miłość, oni kochają Jego. • W wychwalaniu Towarzyszy Proroka, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, Bóg ukazuje następujące cztery zacne cechy, po to, byśmy je rozważyli (48:29):
O wy, którzy wierzycie! Ci z was, wiązkowe datki oczyszczające (zakat), i którzy odwracacie się od swojej Religii skłaniają się w pokorze i oddaniu Bogu. (wiedzcie, że) Bóg we właściwym cza-
Waszymi opiekunami i powiernikami gami, że naprawdę byli z wami?” Ich są tylko Bóg, Jego Wysłannik i ci, któuczynki poszły na marne, a oni stali się rzy uwierzywszy wykonują modlitwę przegranymi. w zgodzie z jej warunkami i płacą obo-
Kto bierze sobie za opiekuna Boga i sie podniesie lud, który miłuje, i któJego Wysłannika, i tych, którzy wierzą ry miłuje Jego, najpokorniejszy wobec – oto z pewnością stronnictwo Boga; ten wiernych, pełen godności i niezłomny wobec niewiernych, zmagający się (stabędzie zwycięzcą..
O wy, którzy wierzycie! Nie bierzcie sobie opiekunów i powierników spośród tych, którym została dana Księga przed wami, skoro czynią sobie szyderstwo i zabawę z waszej religii, a także niewiernych (którzy odrzucają Wysłannika, Boskie Objawienie i Dzień Sądu Ostatecznego). Lękajcie się Boga, jeśli jesteście prawdziwie wierzącymi.
A kiedy recytujecie wezwanie do modlitwy, oni czynią sobie z tego drwiny i zabawę. Tak jest, gdyż są ludźmi, którzy nie rozumują i nie rozumieją.
Powiedz: „O, Ludu Księgi! Czyż nie jest tak, że żywisz do nas urazę jedynie dlatego, że wierzymy w Boga i w to, co zostało zesłane nam, i co zostało zesłane przedtem, i ponieważ większość z tych, którzy cię tworzą, to grzesznicy?
Czyż mam wam opowiedzieć o przypadku najgorszym ze wszystkich, jeśli chodzi o odpłatę Boga? Ci, których Bóg przeklął (wykluczając ze Swojego miłosierdzia), których zdecydowanie potępił i z których część zamienił w małpy i świnie, oraz słudzy sił Zła (którzy ustanawiają wiarę i rządy przeciwne Bogu) – są w gorszym położeniu i zbłądzili dalej ze słusznej, równej drogi”.
Kiedy ci (o takim samym charakterze i sposobie życia oraz hipokryci) przychodzą do ciebie, oświadczają (obłudnie): „Wierzymy”, gdy tymczasem wchodzą z Oby ich ręce zostały skrępowane i oby niewiarą (w swoich sercach) i z niewiarą zostali wykluczeni z Bożego miłosierodchodzą. Bóg wie bardzo dobrze (jaką dzia za to, że tak mówią! Zaiste, nie! Ręce hipokryzję i niewiarę) ukrywają. Boga są szeroko otwarte w szczodrości,
Widzisz wielu spośród nich spieobdarzając, jak On zechce. A (Objawieszących, jakby współzawodniczyli w nie i łaska) to, co zostało tobie zesłagrzesznych niesprawiedliwych działane od twojego Pana, powiększa zaiste niach i wrogości, i spożywających nieu wielu z nich bunt i niewiarę. Jednakdozwolone dochody. Jakże złe jest to, że (według praw, jakie ustaliliśmy dla co czynią! ludzkiego życia na tym świecie) rzucili-
Dlaczego nauczyciele (duchowi, kształśmy pomiędzy nich wrogość i nienawistcący ludzi w religii) i rabini (nauczyciele ne urazy, aby trwały aż do Dnia Zmarprawa) nie zabraniają im grzesznej mowy twychwstania: ilekroć rozpalają płomień i spożywania grzesznych dochodów. Jakże wojny (przeciwko islamowi), Bóg go złe jest to, co praktykują! wygasza (nie pozwalając im na osiągnię-
Żydzi mówią: „Ręka Boga jest skręcie celu). Oni spieszą po ziemi, powodupowana” (i w ten sposób przypisują jąc chaos i zepsucie, a Bóg nie miłuje Bogu swoje upokorzenia i nieszczęścia). tych, którzy powodują chaos i zepsucie.
O, gdyby tylko Ludzie Księgi uwierzyli (w Proroka Muhammada i to, co zostało mu objawione) i lękali się Boga, ażeby zasłużyć na Jego ochronę, to my na pewno zmazalibyśmy z nich ich (wcześniejsze) złe uczynki i wprowadzilibyśmy ich do Ogrodów szczodrości i błogosławieństwa.
Gdybyż tylko prawdziwie przestrzegali Tory i Ewangelii, i wszystkiego tego, co zostało im zesłane od ich Pana (nie wprowadzając zniekształceń i tym samym wierzyli w Muhammada i poszli jego drogą), to byliby żywieni z tego, co jest ponad nimi i z tego, co jest pod ich stopami (Bóg wylewałby na nich swoje błogosławieństwa z nieba i z ziemi). Pośród nich są ludzie sprawiedliwi i umiarkowani, którzy idą słuszną drogą, lecz wielu z nich – zaprawdę, czyni zło.
O, Wysłanniku (który przekazujesz i ucieleśniasz Posłannictwo w najlepszy sposób)! Głoś i obwieszczaj w sposób jasny wszystko to, co ci zostało zesłane od twojego Pana. Jeśli bowiem tego nie uczynisz, to nie przekażesz Jego Posłannictwa. A Bóg będzie cię z pewnością chronił przed ludźmi. Oto Bóg nie poprowadzi ludzi niewierzących (ku zwycięstwu nad tobą).[14]
[14]Ten werset objaśnia jeden z licznych cudów Koranu. Otwarcie oświadcza i przewiduje, iż Bóg będzie chronił Swojego WysłanTa obietnica Boga jest także prawdziMimo że żydzi i chrześcijanie nie wierzą w Koran ani Proroka Muhammada, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, islam uważa ich za Ludzi Księgi i oczekuje od nich przestrzegania Tory i Ewangelii. Jeśli tego nie uczynią, nie będą mieli prawa twierdzić, że otrzymali cokolwiek od Boga. Mimo iż Koran jasno wyjaśnił im drogę prowadzenia i ostatecznego zbawienia, odkrywając jednocześnie, w jak zły sposób traktują swoje księgi, stali się bardziej uparci w swoim odrzucaniu jego i Posłannictwa Muhammada. Ten werset ostrzega chrześcijan szczególnie przed pewnymi ludźmi żyjącymi w dawnych czasach i niektórymi odłamami spośród żydów, które podążały innymi drogami niż Prosta Ścieżka Boga. Ostrzega również, aluzyjnie, muzułmanów, a konkretniej „piśmiennych” naszej epoki – wyrażenie „Ludzie Księgi” zawiera aluzję do ludzi wykształconych. Jest niemożliwym nie ujrzeć roli, jaką odegrali ci ludzie w zmienianiu podstaw chrześcijańskiej wiary i czci, oraz w rewoltach i niepokojach, które wybuchły w społeczności muzułmańskiej w jej wczesnym okresie, co doprowadziło do pojawienia się kilku grup, które zboczyły z prostej ścieżki, oraz roli odgrywanej przez nich w pewnych antyreligijnych ideologiach, które pojawiły się w ostatnich wiekach. Podobne ostrzeżenia zawarte są w Biblii.
Powiedz: „O, ludu Księgi Wy nie stoicie na niczym (pewnym i mającym u Boga znaczenie), dopóki prawdziwie nie przestrzegacie Tory i Ewangelii (pod względem ich zachowanych i niezmienionych przykazań) oraz wszystkiego tego, co wam zostało zesłane od waszego Pana (i dopóki nie uwierzycie we mnie i w Koran i nie pójdziecie drogą, którą ja podążam)”. To jednak, co zostało zesłane tobie od twojego Pana, powiększa w istocie bunt i niewiarę wielu z nich. Lecz nie smuć się z powodu ludu niewiernych.[15]
[15]Ten werset podkreśla trzy ważne rzeczy: ochrony). Jak zostało wspomniane wcześniej, Bóg ustanowił dwa zestawy praw, z których • jeden to religia a drugi zawiera reguły istnienia i funkcjonowania wszechświata i jest przedmiotem zainteresowania nauk przyrodniczych. Gdy zwykle otrzymuje się zapłatę za posłuszeństwo lub nieposłuszeństwo wobec tych pierwszych w Świecie Przyszłym, to zapłata za posłuszeństwo lub nieposłuszeństwo wobec tych ostatnich zwykle przycho• dzi na tym świecie. Takła wymaga posłuszeństwa wobec nich obojga.
Zaprawdę, ci, którzy oświadczają wiarę (w Muhammada i w to, co przynosi od Boga), i ci, którzy są żydami, sabejczykami bądź chrześcijanami (lub innej wiary) – ci, którzy prawdziwie i szczerze wierzą w Boga i Dzień Ostatni i dokonują dobrych, sprawiedliwych czynów – nie będą się lękać ani nie będą zasmuceni.
Zaiste, My zawarliśmy przymierze z Dziećmi Izraela (i zgodnie z nim) posłaliśmy im (kolejno) Wysłanników. Lecz kiedy jakiś Wysłannik przybywał do nich z tym, co nie odpowiadało ich duszom, to oni niektórych ogłaszali kłamcami, a niektórych zabijali.[13]
[13]Następujące wersety Starego Testamentu mają to samo znaczenie, co ten werset: „Jeżei błogosławieństwo, przed wszystkimi wroli będziecie postępować według moich ustaw gami, pozwalając mu na przekazanie Jego i będziecie strzec przykazań moich i wprowaPrzesłania do końca i nie pozwalając innym dzać je w życie, dam wam deszcz w swoim skrzywdzić go. Mimo że był okrążony przez czasie, ziemia będzie przynosić plony, drzewo zajadłych wrogów. Wysłannik doprowadził polne wyda owoc, młocka przeciągnie się u swoją misję bez żadnego lęku do zwycięstwa was aż do winobrania, winobranie aż do siei dokonał żywota na własnym łożu. wu, będziecie jedli chleb do sytości, będziecie mieszkać bezpiecznie w swoim kraju.” (Trzewa dla spadkobierców misji Wysłannika w cia Księga Mojżeszowa, 26:3-5). następnych wiekach, szczególnie pod koniec Ten sam sens zawarty jest w kazaniu czasów, gdy warunki do życia w islamie i jego Mojżesza w Piątej Księdze Mojżeszowej, przekazywanie będą trudne, tak jak były one rozdz. 28. w Mekce w czasie pierwszych lat islamu. Bóg Te dwa ostatnie wersety sury odnoszą ochroni także tych muzułmanów przed ich się do ważnej prawdy związanej z koncepwrogami, którzy nie będą w stanie powstrzycją takła (powstrzymywania się od nieposłumać ich przed wypełnieniem ich misji. Zob. szeństwa wobec Boga ze względu na strach też 33:39. przed Nim, prawość w celu zyskania jego
Oni przypuszczali, że nie będzie żadnego sądu (nad nimi w rezultacie tego, co czynili) i stali się jakby ślepi i głusi (na prawdę i Boskie napomnienia). A potem Bóg (prowadząc ich ku przebudzeniu sumień i ku temu, by okazali skruchę i naprawili swoje życie) zwrócił się ku nim (z łaskawym przebaczeniem). A potem (ponownie, pomimo tego) wielu z nich stało się jak gdyby ślepymi i głuchymi. A Bóg widzi dobrze wszystko to, co oni czynią.
Z pewnością popadli w niewiarę ci, którzy mówią: Bóg to Mesjasz, syn Marii. Tymczasem sam Mesjasz oświadczył: „O, Dzieci Izraela! Czcijcie Boga, mojego Pana i waszego Pana”. Kto przypisuje Bogu współtowarzyszy, temu Bóg zabronił (wejścia do) Raju, a jego schronieniem będzie Ogień piekielny. A ci, którzy czynią zło, nie będą mieć wspomożycieli.
Zaprawdę, w niewiarę popadli także ci, którzy mówią: Bóg jest trzecim z Trzech, a tymczasem nie ma żadnej istoty boskiej poza Bogiem Jedynym. Jeśli nie odstąpią od mówienia w ten sposób, to kara bolesna dotknie tych spośród nich, którzy uparcie trwają w niewierze.
Czyż oni nie zwrócą się do Boga, żałując za grzechy (i postanawiając już nigdy więcej nie popełnić tego samego złego uczynku) i nie poproszą Go o przebaczenie? Bóg jest Przebaczający, Współczujący.
Mesjasz, syn Marii, był jedynie Wysłannikiem, (a inni) Wysłannicy przeminęli przed nim. A jego matka była zacną kobietą, całkowicie oddaną Bogu. Obydwoje zaś spożywali pokarmy (jak czynią to wszyscy śmiertelnicy). Zobacz, jak My im wyjaśniamy prawdy. I zobacz, jak oni odwrócili się od prawdy i głoszą fałszywe twierdzenia!
Powiedz (im, o Wysłanniku): „Czy wy czcicie poza Bogiem to, co (samo w sobie i z siebie) nie ma mocy i ani nie może wam zaszkodzić, ani przynieść korzyści – gdy tymczasem Bogiem jest Ten, który jest Wszystkosłyszący, Wszystkowiedzący?”
Powiedz: „O, Ludu Księgi! Nie przekraczajcie granic waszej religii (wychodząc) poza prawdę i nie podążajcie za żądzami i pragnieniami ludzi, którzy zbłądzili wcześniej i wielu innych poprowadzili ku zbłądzeniu – i oni zbłądzili (jak to czynią teraz inni) ze słusznej, równej drogi”.
Ci spośród Dzieci Izraela, którzy popadli w niewiarę, zostali przeklęci językiem Dawida i Jezusa, syna Marii. Stało się tak, ponieważ byli nieposłuszni i stale wykraczali poza granice (Prawa).
Oni nie powstrzymywali siebie nawzajem przed dokonywaniem zła, które czynili. Zaprawdę, złe było to, co czynili.
Ty widzisz wielu z nich (żydów), jak sobie biorą za sojuszników i przyjaciół tych, którzy nie wierzą (zamiast sprzy-
Gdybyż prawdziwie wierzyli w Boga mierzać się z Wysłannikiem i wierzącyi w (zacnego) Proroka (Muhammada), mi). Zaiste, złe jest to, co sami przygoi w to, co zostało jemu zesłane, to towują dla siebie (dla swojej przyszłonie wzięliby ich (niewiernych) sobie za ści i dla życia wiecznego), przeto Bóg ich sprzymierzeńców i przyjaciół. Jednak potępi i w karze zamieszkają na wieki. wielu z nich to ludzie występni.
Ty się z pewnością przekonasz, że spośród ludzi (niewiary) najbardziej gwałtownymi pod względem wrogości wobec wiernych (muzułmanów) są żydzi i ci, którzy przypisują Bogu współtowarzyszy. I z całą pewnością przekonasz się, że najbliższymi spośród nich pod względem sympatii wobec wiernych (muzułmanów) są ci, którzy mówią: „Jesteśmy chrześcijanami”. Jest tak, gdyż pomiędzy nimi (chrześcijanami) są pustelnicy (poświęcający się oddawaniu czci Bogu, szczególnie nocą) i mnisi (którzy zmagają się ze swoją naturą zmysłową, zawsze pełni bojaźni przed karą Bożą) – i są tacy także ze względu na to, że nie są wyniośli.[17]
[17]Werset ten odnosi się do wielu faktów, takich jak: • Arogancja i grzeszność (popełnianie grzechów otwarcie, bez odczuwania żadnego wstydu) są przeszkodami dla wiary, gdy skromność i samokrytyka są drzwiami otwartymi na nią. • Ze względu na naturę swej misji, Prorok Jezus, niech będzie z nim pokój, przywiązywał większą uwagę do duchowego aspektu Świętej Religii niż do innych jej aspektów, i to doprowadziło do pojawienia się wielu pustelników i mnichów w jego społeczności. • Islam jest drogą środka; lecz jako że skromność, poddanie, oddawanie czci i zmaganie się przeciwko duszy cielesnej również są niezwykle ważne dla islamu, musi istnieć naturalna bliskość pomiędzy muzułmanami i naśladowcami Jezusa. • Łagodność i poddanie niektórych pustelników i mnichów spowodowała, że przyjęli oni islam i Koran, gdy tylko usłyszeli Wysłannika Boga, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo.
Kiedy oni słyszą, co zostało zesłane Wysłannikowi, ty widzisz, jak ich oczy przepełniają się łzami z powodu tego, co poznali z prawdy (z ich własnych Ksiąg); i mówią: „Panie nasz! My wierzymy (w Muhammada i Koran), przeto zapisz nas pomiędzy świadkami (prawdy – pośród jego wspólnoty).
„Dlaczego mielibyśmy nie wierzyć w Boga i w to, co przyszło do nas z prawdy? I my gorący pragniemy, ażeby Bóg wprowadził nas pomiędzy ludzi sprawiedliwych”.
Przeto Bóg (zdecydował, że) nagrodzi ich za to, że tak powiedzieli, Ogrodami, przez które przepływają rzeki, ażeby w nich zamieszkali. Taka jest nagroda dla tych, którzy są oddani czynieniu dobra, świadomi, że Bóg ich widzi.
A jeśli chodzi o tych, którzy nie wierzą i negują Nasze Znaki i Objawienia, ci są towarzyszami Ognia palącego.
O wy, którzy wierzycie! Nie uznawajcie za zabronione rzeczy czystych i zdrowych, które Bóg uczynił dla was dozwolonymi, i nie przekraczajcie granic (zabraniając tego, co dozwolone, lub nadużywając dozwolonego). Bóg nie miłuje tych, którzy są występni.
I jedzcie z tego, w co Bóg was zaopatrzył – rzeczy zdrowe i czyste; i trzymajcie się z dala od nieposłuszeństwa wobec Boga, w którego wierzycie.
Bóg nie będzie was winił za potknięcie się (lub błąd) w waszych przysięgach, lecz On będzie was winił za to, co zawarliście za pomocą przysiąg uroczystych i rozmyślnych. Pokutą (za złamanie takiej przysięgi) będzie wyżywienie dziesięciu osób potrzebujących (bądź jednej osoby przez dziesięć dni) średnią tego pożywienia, którym żywicie swoje własne rodziny, bądź też ubranie ich lub wyzwolenie niewolnika. Jeśli ktoś nie znajdzie (środków, żeby tak uczynić), niech pości przez trzy dni. Taka jest pokuta za wasze przysięgi, jeśli je złożyliście i (nie dotrzymaliście ich). Lecz strzeżcie waszych przysiąg (nie składajcie lekkomyślnych przysiąg, a jeśli już je złożyliście, to ich dotrzymujcie). Tak oto Bóg wyjaśnia wam Swoje Objawienia, abyście mogli składać dzięki (z serca, w mowie i uczynku – wypełniając Jego przykazania).
O wy, którzy wierzycie! Środki i napoje odurzające, gry hazardowe, ofiary dla (czegokolwiek, co spełnia funkcję) idoli (i w miejscach poświęconych składaniu ofiar komuś innemu niż Bóg) oraz (pogańskie) wróżby za pomocą strzał (i inne tego typu praktyki) są wstrętnym złem pochodzącym z działań Szatana. Przeto odwróćcie się od tego całkowicie, abyście mogli osiągnąć pomyślność (w obu światach).
Szatan dąży jedynie do wywoływania wrogości i nienawiści pomiędzy wami za pomocą środków odurzających i gier hazardowych i odwrócenia was od wspominania Boga i od modlitwy. Czyż zatem nie odstąpicie?[18]
[18]Te dwa ostatnie wersety, które zawierają ważne zasady ludzkiego życia na tym świecie i w przyszłym, zwracają uwagę na niebezpieczeństwa, takie jak alkohol, narkotyki, hazard i inne rodzaje gier losowych, i skłonność do wznoszenia monumentów i pomników o charakterze bałwochwalczym, które są ucieleśnieniem ostentacji, pychy, zachłyśnięcia się życiem tego świata i nadaremnych pragnień nieśmiertelności. Ukazują także wrogość, nienawiść i przestępstwa przez nich popełniane. Jeśli uznajemy, iż organizacje na podobieństwo mafii są pożywką dla tych i innych rodzajów grzechów i nielegalnych relacji, takich jak prostytucja, niekontrolowany czarny rynek, uzależnienie od narkotyków i przemyt, i że są to obrzydliwe skutki działania Szatana, ostrzeżenie zawarte w tych wersetach staje się jeszcze bardziej znaczące. Jest również niezwykle ważne by zrozumieć, jakie straty mogą być spowodowane zlekceważeniem nawet jednego wersetu Koranu; na przykład wiele wypadków drogowych, które zabierają życie i własność, wynikają z alkoholu.
Bądźcie posłuszni Bogu i bądźcie posłuszni Wysłannikowi (którego rozkazy są oparte na Boskim Objawieniu), i bądźcie czujni. Jeśli się odwrócicie (od posłuszeństwa wobec nich, to) wiedzcie, że na Naszym Wysłanniku spoczywa poprzez pewną zwierzyną łowną, którą jedynie (odpowiedzialność za) obwieszmożecie dosięgnąć waszymi rękoma bądź czanie Przesłania w sposób pełny i jasny. waszymi włóczniami (gdy będziecie na
Ci, którzy wierzą i dokonują pielgrzymce), ażeby On mógł sprawdobrych, prawych dzieł, nie są obarczedzić tych, którzy się go lękają, choć nieni grzechem za to, w czym mogli uczestwidziani (przez ludzi). Kto zaś potem niczyć (przed przyjęciem islamu), o ile popełni występek – dla tego przygotowalękają się (odtąd skutków swoich dawna jest kara ogromna. nych złych uczynków), dochodzą do
O wy, którzy wierzycie! Bóg z pewnością będzie was poddawać próbie spomiędzy was i przyniesione do Ka’by jako ofiara; bądź też pokuta polegająca na przekazaniu (tyle) żywności potrzebującym (jaka jest wartość zabitej zwierzyny) lub też poszczenie (liczby dni o) równowartości (liczby osób, które należałoby wyżywić). (To zostało nakazane), ażeby on mógł posmakować złych skutków swego uczynku. Bóg wybaczył to, co należy do przeszłości. Lecz jeśli chodzi o tego, który ponownie zgrzeszy, to Bóg weźmie od niego odpłatę. A Bóg jest Pełen Chwały, Jego Moc nieodparta, Zawsze Potrafiący dokonać odpłaty (za niesprawiedliwość).
O wy, którzy wierzycie! Nie zabijajwiary i czynią dobre, prawe dzieła, a cie zwierzyny łownej, jeśli jesteście w potem wierzą (głębiej), a potem są barstanie pielgrzymiej świętości bądź znajdziej drobiazgowi w okazywaniu posłudujecie się w świętych dzielnicach Mekki. szeństwa Bogu i pobożności, i oddaniu w Jeśli ktoś z was ją zabije, to rekompensaczynieniu dobra: Bóg miłuje tych, któtą będzie równowartość tego, co zabił – rzy są oddani czynieniu dobra, świadomi, że Bóg ich widzi. z inwentarza żywego, i ma to zostać rozstrzygnięte przez dwóch sprawiedliwych
Zwierzyna w morzu (polowanie na nią i spożywanie) oraz jego (ryby i inne) jadalne (owoce morza) są wam dozwolone – jako zaopatrzenie dla was i dla podróżników (których chcielibyście nakarmić). Kiedy jednak znajdujecie się w stanie świętości pielgrzymiej, zabronione jest wam polowanie na lądzie (bądź ubój i spożywanie tej zwierzyny, którą ktoś może dla was upolować). Lękajcie się Boga, przed którym zostaniecie zgromadzeni.
Bóg uczynił Ka’bę – Święty Dom – symbolem i utrzymaniem dla ludzi, a także święte miesiące (w czasie których walka jest zabroniona), i zwierzęta ofiarne oraz (wielbłądy noszące ofiarne) wieńce. To jest po to, byście wiedzieli, że Bóg wie, cokolwiek jest w niebiosach i cokolwiek jest na ziemi, i że Bóg ma pełną wiedzę o każdej rzeczy.
Wiedzcie (również to), że Bóg jest
Na Wysłanniku spoczywa jedyktóre – jeśliby stały się dla was jasne – nie przekazywanie Posłannictwa w sposprawiłyby wam trudność (w praktykosób pełny i jasny. (Wasza odpowiedzialwaniu religii). Jeśli jednak zapytacie o ność polega na tym, by działać zgodnie z nie wtedy, gdy zsyłany jest Koran, to nim), a Bóg wie wszystko, co ujawniacie one zostaną wam rozjaśnione (w takim i czynicie w sposób otwarty, i wszyststopniu, w jakim Bóg zechce). (Wiele ko to, co ukrywacie i czynicie w sporzeczy, o które pytaliście bądź chcecie sób tajny. zapytać, lecz Bóg pozostawił niewypo-
Powiedz: „To, co dobre i to, co złe wiedziane), Bóg wam odpuścił: Bóg jest nie są sobie równe”, nawet jeśli obfiPrzebaczający, Łaskawy. tość zła (i ilość zepsucia) cię zadziwia.
O wy, którzy wierzycie! (Praktysurowy w karaniu i że Bóg jest Przebakujcie tak, jak jesteście napominani, by czający i Współczujący. praktykować) i nie pytajcie o rzeczy,
Zaiste, ludzie przed wami zadawaPrzeto lękajcie się Boga, o ludzie obdali takie pytania (i żądali od swoich Prorzeni przenikliwością, abyście (potraroków takich rzeczy, jak szczególnego fili właściwie rozróżnić jakość i ilość rodzaju cuda), a potem popadali w niei) mogli osiągnąć pomyślność (w obu wiarę (nie wypełniając przykazań, danych. w odpowiedzi na pytania, lub rozmyślnie światach) nie wierząc w Posłannictwo swoich Proroków, pomimo cudów, jakich dokonali).[19]
[19]Ten werset formułuje bardzo ważny standard oceny i osądu. Jako że świat i wszystko, co na nim jest, nie są w stanie odzwierciedlić tego, co jest doskonałe, i ze względu na ich wrodzone niedostatki, które są podstawą ich egzystencji, mogą odzwierciedlać jedynie wiele absolutnych prawd w postaci względnych sposobów, stopni czy kolorów. Dlatego właśnie, zarówno z perspektywy względności jak i w rzeczywistości, brzydcy, źli i zepsuci (niewierni, hipokryci, grzesznicy, nielegalne zyski, złe myśli i nieprawdziwe wierzenia, itp.) istnieją na świecie w większej obfitości niż piękni, dobrzy i czyści (wierni, szczere i sprawiedliwe osoby, legalne zyski, prawe myśli i prawdziwe wierzenia). Z tego powodu błędem jest osądzanie na podstawie ilości; ważna jest natura i jakość. Zdarza się czasem, że pojedyncza osoba reprezentuje prawo i prawdę w społeczności. Tak więc oprócz kwestii otwartych na pytania i takich, które są prawdziwie związane z okolicznościami, to co sprawiedliwe i prawdziwe nie może być osądzane według ilości. ĺ ródłem absolutnych prawd jest Bóg. Cokolwiek On ocenia jako prawdziwe i prawidłowe jest prawdziwe i prawidłowe. Myślenie i działanie z tym sprzeczne przynosi porażkę, a nie sukces i zbawienie. Zarówno historia jak i obecny świat są tego świadkami.
Bóg nie zarządził niczego (w rodzaju) bahira ani sa’iba, ani też wasila bądź ham. Jednak ci, którzy nie wierzą, wymyślają kłamstwa przeciwko Bogu. Większość z nich nie rozumuje (i oni są w istocie pozbawieni mądrości).[20]
[20]Bahira: wielbłądzica, której mleko poganie poświęcali idolom, po tym jak urodziła pięcioro młodych, z których piąte było samcem; saiba: wielbłąd przeznaczony na zgubę, którego mleka poganie sobie odmawiali, uświęcając je, by wyrazić swoją wdzięczność za udane wypełnienie przysięgi; łasila: sztuka bydła, która urodziła bliźniaki, z których jeden jest samcem, a drugi samicą, i z których samiec był przeznaczony na zgubę i poświęcony bożkom; ham: wielbłąd, którego poganie sobie odmawiali, po tym jak zapłodnił dziesięć samic. Wniosek z tych wersetów wskazuje na bardzo ważny fakt: Bóg nigdy nie czyni niczego nadaremno, ani niczego, co jest bezużyteczne, i jeśli ktokolwiek może użyć swojego rozumu, ktokolwiek posiadający wystarczające władze umysłowe, to jest w stanie pojąć choć trochę mądrości w każdym z rozkazów Boga. Islam czyni rozum i intelekt świadkami faktu, iż każdy z jego nakazów jest rozsądny, lecz nie znaczy to, że rozum lub intelekt może odkryć i ustanowić te nakazy. Aby odkryć i ustanowić te nakazy w swoim właściwym miejscu wymaga „intelektu”, który, jak mówi powyższy werset 97, zna wszystko, co jest w niebie i wszystko, co jest na ziemi, i który ma pełną wiedzę o wszystkim – intelektu, który zna strukturę całego wszechświata razem ze wszystkimi jego relacjami ze wszystkimi jego częściami i każdym zdarzeniem, o każdym czasie i w każdym miejscu, i który zna ludzkość ze wszystkimi jej potrzebami, naturą, i który rozumie sieć relacji. Jest tylko jeden taki „intelekt”: Bóg. Tak więc obowiązkiem ludzkości jest odkrycie mądrości nakazów Boga – winniśmy przeto użyć naszego rozumu i intelektu w celu wydedukowania mniej ważnych zasad i przykazań, które są zmienne w zależności od czasu i okoliczności.
Kiedy się do nich mówi: „Przybywajcie (pełni posłuszeństwa) do tego, co Bóg zesłał i do Wysłannika (któremu jest objawiany Koran), (odmawiają zastanowienia, a zamiast tego) mówią: „Wystarczy nam to, przy czym zastaliśmy naszych ojców”. Cóż?! Nawet jeśli ich ojcowie nic nie wiedzieli i nie byli prowadzeni drogą prostą?
O wy, którzy wierzycie! (Nie zajmujcie się tymi, którzy podążają innymi drogami!) Jesteście odpowiedzialni za siebie samych (zważajcie przeto, jak podążacie swoją drogą). Ci, którzy podążają ku zbłądzeniu, nie mogą wam zaszkodzić, o ile wy sami jesteście sprawiedliwie prowadzeni (i podążacie prostą drogą, nie schodząc na błędną ścieżkę). Do Boga nastąpi powrót was wszystkich i On sprawi, że zrozumiecie wszystko to, co czyniliście (i wezwie was do złożenia rachunku).
O wy, którzy wierzycie! Kiedy prawdy), gdyż wtedy z pewnością byliśmierć się do was zbliża, miejcie w chwibyśmy pomiędzy grzesznikami”. li sporządzania zapisu testamentowego świadków spośród siebie – dwie uczci-
A jeśli potem wyjdzie na jaw, że we, wiarygodne osoby spomiędzy waszeci dwaj (świadkowie) są winni grzechu go ludu (społeczności muzułmanów) lub (składania fałszywego świadectwa), to dwie inne osoby spośród ludu innego niż niech zajmą ich miejsce dwaj inni spowasz własny (spomiędzy Ludzi Księśród tych (właściwych spadkobierców gi), jeśli jesteście w podróży (i nie ma zmarłego), których tamci pierwsi pozbamuzułmanów) i dotyka was nieszczęwili ich praw, i ci mają zaprzysiąc na ście śmierci. A jeśli pojawia się jakaś Boga: „Nasze świadectwo jest prawwątpliwość (dotycząca ich świadectwa), dziwsze od świadectwa tamtych dwóch to zatrzymajcie tych dwu (w meczecie) i my nie jesteśmy występni (przeciwko po modlitwie i oni mają zaprzysiąc na temu, co sprawiedliwe, ani nie naruszyBoga: „Nie sprzedamy naszego świadecliśmy praw innych), gdyż wtedy z pewtwa za żadną cenę, nawet jeśli ono dotynością bylibyśmy pomiędzy niesprawieczy kogoś spokrewnionego (z nami), ani nie ukryjemy świadectwa Boga (i jego dliwymi”.
W ten sposób jest bardziej prawdopodobne, że ludzie będą składać rzetelne świadectwo albo (przynajmniej) będą się obawiać, że ich przysięgi zostaną odepchnięte przez inne przysięgi. Lękajcie się Boga i zważajcie (na Jego przykazania). Bóg nie prowadzi drogą prostą ludzi. zajadle nieposłusznych[21]
[21]Te ostatnie wersety zawierają ważne zasady dotyczące muzułmańskiego prawodawstwa, dobrej moralności i porządku społecznego. Oto one: • (Mimo że zawsze powinniśmy mieć dobre zdanie o wiernych,) transakcje w społeczeństwie muszą odbywać się na podstawie procedur prawnych. • Dawanie świadectwa jest niezwykle ważne. Unikanie tego i składanie fałszywego świadectwa należą do głównych grzechów. • Świadectwo nie-muzułmanów, zwłaszcza Ludzi Księgi, może być akceptowane w przypadkach koniecznych. • Jeśli dowód świadczący coś przeciwnego zostanie odkryty po tym, jak sąd wyda wyrok, musi być wszczęty nowy proces. • Jeśli zostanie odkryte, że wykonawcy testamentu nie mówili prawdy, są oni zwalniani, a na ich miejsce powołuje się dwóch innych ludzi spośród prawowitych spadkobierców zmarłej osoby. • Zarówno wykonawcy testamentu jak i spadkobiercy proszeni są o złożenie przysięgi. • Ci, których ludzie uważają za wiarygodnych i szczerych nie zawsze muszą takimi być. Powinniśmy uważać każdego za wiarygodnego, póki nie pojawi się dowód temu przeczący, i tylko na takiej podstawie możemy uznać inną osobę za niewiarygodną. • Prawo samo w sobie posiada zasady, lecz aby mogły one zwyciężyć i były stosowane tak, jak tego oczekujemy, wiara i szacunek dla Boga, który czyni wszystko, i który wezwie ich wszystkich do rachunku w innym świecie, oraz wiara w Życie Przyszłe, gdzie ludzie ujrzą odpłatę za to, co czynili na tym świecie, winny być nadrzędne. Wiara w Boga, szacunek dla Niego i strach przed Nim są podstawowymi warunkami zapewniającymi szczęśliwe życie społeczne.
Tego dnia, kiedy Bóg zbierze Wysłanników i zapyta ich: „Jaką otrzymaliście odpowiedź (od ludzi, którym mieliście głosić Moje Posłannictwo) – oni powiedzą: „Nie mamy (dokładnej) wiedzy (o prawdziwości ich odpowiedzi). Ty i tylko Ty masz wiedzę o niewidzialnym (o wszystkim, co się znajduje poza zasięgiem postrzegania jakiejkolwiek istoty stworzonej)”.
Kiedy to Bóg powie: „O Jezusie, synu Marii! Wspomnij Moją łaskę okazaną tobie i twojej matce, gdy umocniłem cię Duchem Świętości i przemawiałeś do ludzi w kołysce i w wieku męskim. I kiedy nauczyłem cię Księgi i Mądrości, Tory i Ewangelii; i kiedy ukształtowałeś z gliny coś w kształcie ptaka – za Moim pozwoleniem, a potem tchnąłeś w to i stało się ptakiem – za[22]
[22]Werset wspominający o Torze i Ewangelii razem z Księgą, tak jak w 3:48, skłonił niektórych do interpretowania tego terminu (al-kitab) jako „pisanie”. Jednakże gdy rozważymy inny fakt, a mianowicie, że Tora i Ewangelia zawierają Mądrość lub nawet są ucieleśnieniami Mądrości jako święte Księgi, możemy dojść do wniosku, że poprzez Księgę i Mądrość werset odnosi się do Świętej Księgi i Mądrości ogólnie i wyszczególnia je lub określa jako Tora i Ewangelia.
A kiedy objawiłem uczniom naszym Panem, i że ty jesteś Jego (poprzez ciebie i tchnąłem w ich serca): Wysłannikiem), i byśmy wiedzieli, że ty ‘Uwierzcie we Mnie i w Mojego Wysłanmówisz do nas prawdę i abyśmy mogli nika!’, oni powiedzieli: ‘Wierzymy, a być pośród świadków (znaczenia i prawzatem zaświadcz, że jesteśmy (muzułmanami) poddanymi wyłącznie Jemu’”. dziwości tego, co nam pokazałeś)”. (Jezus) odrzekł:
A kiedyś uczniowie powiedzieli: Moim pozwoleniem; i uzdrowiłeś ociem„Jezusie, synu Marii, czy twój Pan jest w niałego od urodzenia i trędowatego – za stanie zesłać na nas z niebios stół (zastaMoim pozwoleniem; i kiedy wskrzesiwiony pożywieniem)? łeś zmarłego – za Moim pozwoleniem. I „Bójcie się Boga (gdyż należy się Go kiedy powstrzymałem Dzieci Izraela od lękać, i odstąpcie od żądania takich rzeciebie, gdy przybyłeś do nich z jasnymi czy, ażeby On was nie pokarał), o ile dowodami (prawdy i cudami ukazująjesteście (prawdziwie) wierzący”. cymi twoje Posłannictwo), a ci spośród[23]
[23]Formułowanie tego żądania, postawionego przez apostołów, by mieć większą pewność co do wiary, zawiera kilka kwestii, które stoją w sprzeczności z dobrymi manierami, które wierny powinien posiadać w stosunku do Boga i Jego Wysłannika: • Gdy zwracali się do Jezusa jako do Wysłannika Boga, powinni byli pokazywać swoją wiarę i szacunek dla niego, ukazali jednak złe maniery i zwątpili w jego Posłannictwo. • Poprzez mówienie „twój Pan” dali do zrozumienia, iż ich wiara w Boga nie umocniła się w ich sercach, gdyż zachowali się w zły sposób. • Poprzez mówienie „czy twój Pan jest w stanie...?” zademonstrowali, że nie posiadali prawdziwego sądu o Bogu, tak jak Jego prawo (jako Boga) wymaga. • Poprzez domaganie się cudu po tym, jak zaświadczyli o swojej wierze, ukazali zwątpienie i inny rodzaj złego zachowania. Jednakowoż powinniśmy wspomnieć, że apostołowie, których Koran mocno pochwalił w niektórych innych wersetach (np. 3:52, 5:111), być może postawili to żądanie w czasie, gdy ich wiara nie była jeszcze w pełni utwierdzona w ich sercach i zanim odpowiedzieli na wezwanie Jezusa – „Kto będzie moim pomocnikiem (na tej drodze) do Boga?” mówiąc „My jesteśmy pomocnikami (sprawy) Boga. Wierzymy w Boga i (prosimy cię) zaświadcz, że jesteśmy muzułmanami (poddanymi wyłącznie Jemu).” (3:52). Powinno się również odnotować, iż żaden z Towarzyszy Proroka Muhammada, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, nie postawił takiego żądania, po tym jak znaleźli się w łonie islamu. Nie tylko nie wysunęli takiego żądania, lecz także nie przywiązywali większego znaczenia do cudów Wysłannika Boga, niż te, które mogły być oczekiwane. Przykładem takiego cudu jest czas, w którym nie było żadnych innych środków do otrzymania wody i żywności i gdy Prorok był w stanie pomnożyć małą ilość dostępnej żywności, tak że wystarczyła ona dla setek żołnierzy (Szersze wyjaśnienie cudów Proroka Muhammada, zob. The Letters, „the 19 Letter”). Towarzysze skupili się na przekazywaniu zasad Religii i oddali się temu uważając za wystarczające, że takie cuda są relacjonowane tylko przez niektórych.
Oni powiedzieli: „Pragniemy z nienich, którzy nie uwierzyli, rzekli: ‘To go jeść i aby nasze serca mogły zostać oczywiście nic innego, jak tylko czary’. uspokojone (pewną wiedzą, że Bóg jest
Jezus, syn Marii rzekł (składając do Boga prośbę): „O Boże, Panie nasz! Ześlij na nas stół (zastawiony pożywieniem) z niebios, a to będzie dla nas stałe święto (religijne) – dla pierwszego i ostatniego z nas – i znak od Ciebie. I daj nam zaopatrzenie, gdyż Ty jesteś Tym Najlepszym, którego można znaleźć jako zaopatrującego – Najlepszym Zaopatrującym”.
Bóg rzekł: „Oto Ja ześlę go na was. Lecz jeśli potem ktoś z was nie będzie wierzył, to wymierzę mu karę, której nigdy nie wymierzam nikomu w światach”.[24]
[24]Poprzez zakończenie opisu wydarzenia bez wspomnienia, czy stół był zesłany czy nie, Koran pokazuje, że powodem dla relacjonowania takich wydarzeń jest albo umocnienie głównych ich przyczyn albo danie poprzez nie lekcji. Poprzez zrelacjonowanie tego zdarzenia Koran pokazuje nam, że to, co przede wszystkim prowadzi ludzi do wiary w Wysłanników i Przesłanie, które przynieśli, to nie cuda przez nich dokonane. To raczej osoby samych Wysłanników, ich głęboka duchowość, wysokie morale, które posiadali i racjonalność oraz prawda ich Przesłania i jego zgodność z nieskazitelną ludzką świadomością. To pokazuje, że zarówno wiara jak i niewiara są świadomym wyborem. Tak więc zamiast oczekiwania cudów, ludzie powinni studiować wszechświat, który w rzeczywistości i w całości jest wystawą cudów, a charakter i życie Proroków - razem z Księgami, które przynieśli, a ich świadomość nie powinna być zanieczyszczona takimi rzeczami, jak przesądy, pragnienia cielesne, grzechy, czynienie zła, złe poglądy i arogancja, z których każde jest przeszkodą dla wiary.
I (strzeż się tego) kiedy Bóg powie: „Jezusie, synu Marii! Czy to ty powiedziałeś ludziom: ‘Weźcie mnie i moją matkę za bóstwa poza Bogiem’?” A on odpowie: „Jesteś Pełen Chwały (ponad tym, by mieć współtowarzysza bądź jakieś potrzeby lub ułomności)! Nie należało do mnie mówienie tego, do czego nie mam prawa. Jeślibym to powiedział, Ty wiedziałbyś już o tym. Ty wiesz Pełen Chwały, Twoja moc nieodparta, wszystko, co jest w moim wnętrzu, a (Tyś jest) Mądry” ja nie wiem, co jest w Twoim wnętrzu.[25]
[25]Odpowiedź dana przez Proroka Jezusa, niech będzie z nim pokój, ukazuje jego misję i jej charakter. Poprzez powiedzenie: „Jeśli ich ukarzesz – oni są Twoimi sługami; a jeśli im wybaczysz – Ty jesteś Pełen Chwały, Twoja moc nieodparta, (jesteś) Mądry”, pokazuje jego całkowity szacunek dla Boga, gdy z wyrażeniem „oni są Twoimi sługami” odwołuje się do miłosierdzia Boga. Mimo że wydaje się bardziej rozsądne odwoływanie się do Boga będącego Wszechwybaczającym i Wszechmiłosiernym, gdzie przebaczenie jest wspomniane, to znamienity Prorok, który mówiąc o tej kwestii, odwołuje się do Boga Pełnego Chwały i Mądrego, ukazuje jego głębokie poddanie się absolutnej Władzy i Mądrości Boga. Pewnego razu nasz Prorok, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, wymienia Abrahama i Jezusa, niech będzie z nimi pokój, razem i przyrównuje ich do siebie. Abraham wzywał Boga w imieniu swojego ludu, który go odrzucił, mówiąc: Zaprawdę, oni sprowadzili z drogi prostej wielu ludzi. Zatem, kto idzie za mną, ten naprawdę należy do mnie; ten zaś, kto nie jest mi posłuszny… Zaprawdę, Ty jesteś Przebaczający, Współczujący (14:36).
Ja nie mówiłem im niczego poza Ogrody, przez które przepływają rzeki, tym, co Ty mi nakazałeś (mówić): ‘Czciji w nich (w Ogrodach) zamieszkają na cie Boga, mojego Pana i waszego Pana’. wieki. Bóg jest zadowolony z nich, a oni Ja byłem świadkiem nad nimi tak dłusą zadowoleni z Niego. Oto tryumf najgo, jak długo pomiędzy nimi pozostawyższy!” wałem; a kiedy zabrałeś mnie z powro-
Jeśli ich ukarzesz – oni są Twoimi sługami; a jeśli im wybaczysz – Ty jesteś rzeczą..
Bóg powie: „Oto Dzień, kiedy ich Zaprawdę, Ty i tylko Ty masz wiedzę o prawdomówność (wierność i wytrwatym, co Niewidzialne (i znajduje się poza łość) przyniesie korzyść wszystkim tym, zasięgiem percepcji jakiejkolwiek stwoktórzy byli wierni swemu słowu (danerzonej istoty). mu Bogu). Dla nich (przygotowane) są
Do Boga należy całkowite zwierzchtem, Ty sam byłeś Obserwatorem nad nictwo nad niebiosami i nad ziemią, a nimi. Zaiste, Ty jesteś Świadkiem każtakże nad wszystkim tym, co w nich dej rzeczy. jest. I On ma pełną władzę nad każdą
„The Table” • 120 Ayahs • Okres medyński
O wy, którzy wierzycie! Wypełniajcie zobowiązania (które zawarliście z Bogiem i z ludźmi). Dozwolone jest wam mięso bydlęce (z wypasanych trzód) za wyjątkiem tego, co zostało wam wspomniane (w tym Koranie), a niedozwolone – polowanie, gdy znajdujecie się w stanie pielgrzymiej świętości. Zaprawdę, Bóg nakazuje, co zechce. swojej pielgrzymiej świętości (i święte
O wy, którzy wierzycie! Nie profanujdzielnice Mekki) – wolno wam polować. cie świętości publicznych symboli (islaI niechaj odraza do ludzi za to, że nie mu), ustanowionych przez Boga (takich pozwolili wam wejść do Świętego Meczejak modlitwy dżuma i ‘Id, wezwanie do tu, nie doprowadzi was nigdy do popełmodlitwy, ofiara i ryty pielgrzymkowe), niania występków (niesprawiedliwości, ani też Świętych Miesięcy (podczas któagresji). Wspomagajcie się wzajemnie rych walka jest zabroniona, chyba że w cnocie, dobroci, prawości i pobożnozostaniecie zaatakowani), ani zwierząt ści, lecz nie pomagajcie sobie w czynach (przyprowadzonych do Świętego Domu) grzesznych i niesprawiedliwych oraz we na ofiarę, ani wieńców (zakładanych na wrogości. Powstrzymujcie się od niepozwierzęta ofiarne), ani też tych, którzy słuszeństwa wobec Boga, pełni bogobojwybrali się do Świętego Domu, szukając ności i pobożności. Oto Bóg jest surowy szczodrości od Swego Pana i Jego zadow odpłacie. wolenia. Kiedy jednak opuścicie stan
Niedozwolone dla was (jako pożywienie) jest: padlina i krew, mięso świni, a także to (zwierzę), które zostało złożone w ofierze w imię czegoś innego niż Bóg, i zwierzę uduszone lub zabite od gwałtownego uderzenia, i zwierzę, które zginęło z powodu upadku oraz zwierzę zabite w wyniku pobodzenia, i pożerane przez dziką zwierzynę – za wyjątkiem tego, które czynicie dozwolonym (ubijając właściwie, gdy jeszcze żyło), i to, które zostało złożone w ofierze bożkom na miejscach przeznaczonych do ofiar dla czegoś innego niż Bóg. I (niedozwolone jest także) to (zwierzę, które zostało) podzielone i uzyskane za pomocą wróżb przy użyciu strzał (i w podobny sposób – w loteriach, podczas gry w kości). (Spożywanie tego, co zostało tutaj wspomniane) to jest ciężkie nieposłuszeństwo. Tego dnia ci, którzy nie wierzą, utracili wszelką nadzieję z powodu (tego, że nie są w stanie zapobiec umocnieniu się) waszej religii. Toteż nie lękajcie się ich, lecz bójcie się Mnie. Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię (ze wszystkimi jej zasadami, przykazaniami i uniwersalizmem), wypełniłem Moją łaskę względem was i wyznaczyłem dla was islam jako religię. Kto jest zatem zmuszony skrajną koniecznością (i doprowadzony do tego, co zabronione), nie skłaniając się rozmyślnie ku grzechowi – dla tego Bóg jest Przebaczający, Współczujący.
Oni pytają cię (o, Wysłanniku), co jest dla nich dozwolone (w szczególności zwierzyna schwytana przez wyszkolone zwierzęta myśliwskie). Powiedz: „Dozwolone są wam wszystkie czyste, zdrowe rzeczy”. A co dotyczy takich zwierząt myśliwskich, które wyszkoliliście jak psy gończe, ucząc ich tego, co Bóg was nauczył: możecie jeść z tego, co one dla was schwytają (i przyniosą wam żywe bądź martwe, same tego nie pożerając). I wypowiadajcie Imię Boga (wypuszczając je na polowanie). I lękajcie się Boga. Zaprawdę, Bóg jest szybki w rachunku.
Dzisiaj zostały wam dozwolone wszystkie czyste, zdrowe rzeczy. I jest wam dozwolone pożywienie tych, którym Księga została dana wcześniej (łącznie ze zwierzętami, chyba że wspominają przy ich uboju imię czegoś bądź kogoś innego niż Bóg), tak jak i wasze pożywienie (w tym mięso) jest dozwolone dla nich. I (dozwolone są wam) cnotliwe kobiety spośród wiernych i cnotliwe kobiety spośród tych, którym zostami Księgi. Powinniście jednak wiedzieć:) ła dana Księga wcześniej, o ile dacie Kto odrzuca (prawdziwą) wiarę (i odrzuim posag, biorąc je uczciwie za żony, a ca postępowanie Drogą Boga, jak wymanie na rozpustę czy też jako potajemne ga tego wiara), tego wszystkie działania kochanki. (Taki jest nakaz odnoszący się są daremne, a w życiu przyszłym będzie do waszych relacji doczesnych z Ludźpomiędzy przegranymi.
O wy, którzy wierzycie! Kiedy podnosicie się do modlitwy (i jeśli nie macie ablucji), wymyjcie swoje twarze i ręce aż do łokci (łącznie z nimi) i lekko potrzyjcie swoje głowy (wodą) i (obmyjcie) nogi aż do kostek (i łącznie z nimi). A jeśli jesteście w stanie większej nieczystości rytualnej (wymagającej obmycia całkowitego), to oczyszczajcie się (biorąc kąpiel). Jeśli jednak jesteście chorzy bądź w podróży, albo jeśli ktoś z was dopiero co załatwił potrzebę naturalną, albo mieliście kontakt z kobietami i nie możecie znaleźć wody, to posłużcie się czystą ziemią, pocierając nią lekko twarz i ręce (i przedramiona, łącznie z łokciami). Bóg nie chce czynić wam trudności, lecz chce was oczyścić (z wszelkiego brudu materialnego i duchowego) i wypełnić Swoją łaskę wobec was, abyście okazali wdzięczność (w sercu, w mowie i w działaniu).
I rozpamiętujcie łaskę Boga wobec was i uroczyste przyrzeczenie, którym was związał, gdy powiedzieliście: „Usłyszeliśmy i jesteśmy posłuszni”; i lękajcie się Boga. Zaiste, Bóg ma pełną wiedzę o tym, co skrywają serca.
O wy, którzy wierzycie! Bądźcie obrońcami prawości ze względu na Boga, dając świadectwo (ustanowienia) absolutnej sprawiedliwości. I niechaj nienawiść do jakiegoś ludu (albo jego nienawiść do was) nie skłoni was do (popełnienia grzechu) zejścia z drogi sprawiedliwości. Bądźcie sprawiedliwi: to jest bliższe i bardziej odpowiadające prawości i pobożności. Dążcie do sprawiedliwości i zawsze postępujcie bogobojnie. Zaprawdę, Bóg jest w pełni świadom wszystkiego, co czynicie.
Bóg obiecał tym, którzy wierzą i czynią dobre, prawe dzieła, że dla nich jest (przygotowane) przebaczenie i nagroda ogromna.
Tymczasem ci, którzy negują nasze Objawienia (przychodzące jako wersety Księgi) oraz Nasze Znaki (zarówno w ich świecie wewnętrznym, jak i zewnętrznym) – są towarzyszami Ognia palącego.
O wy, którzy wierzycie! Wspomnijcie na łaskę Boga wobec was: kiedy pewien lud zamierzał wyciągnąć swe ręce przeciwko wam, lecz On powstrzymał jego ręce od was. I lękajcie się Boga. I w Bogu wierni powinni pokładać swą ufność.
I oto Bóg odebrał od Dzieci Izraela uroczyste przyrzeczenie i My powoniewdzięczny – ten w istocie zbłądził ze łaliśmy spomiędzy nich dwunastu przysłusznej, równej drogi. wódców i przedstawicieli (po jednym z
Za to, że złamali swoje przyrzeczekażdego plemienia, ażeby się zajmowanie, My ich przeklęliśmy (wyłączylili ich sprawami i byli ich opiekunami śmy z Naszego miłosierdzia i wystawiduchowymi). Bóg powiedział: „Zaprawliśmy na wiele nieszczęść) i sprawiliśmy, dę, Ja jestem z wami: jeśli rzeczywiście że ich serca stwardniały. Oni przekręcibędziecie wykonywać modlitwę w zgoli słowa (w swej Księdze) z ich kontekdzie z jej warunkami, płacić obowiązkostu (aby zniekształcić znaczenie) i zapowe datki oczyszczające (zakat), a także mnieli (najważniejszą) część tego, do będziecie wierzyć we wszystkich Moich czego byli napominani. Ty nie przestaWysłanników, uznawać ich i wspierać, niesz spotykać się z aktami zdrady z ich i dacie Bogu dobrą pożyczkę (wydając strony – wyjąwszy niewielu z nich. Lecz ze swoich środków na sprawę Boga), to przebacz im i odpuść (ich złe uczynki). Ja z pewnością wymażę z was wasze złe Zaiste, Bóg miłuje tych, którzy poświęuczynki i wprowadzę was do Ogrodów, cają się czynieniu dobra, świadomi, że przez które przepływają rzeki. Lecz kto pośród was potem nie uwierzy i będzie ogląda ich Bóg.
I od tych, którzy powiedzieli: „My jesteśmy Nasārā (Pomocnicy)”, My także wzięliśmy uroczyste przyrzeczenie, lecz oni zapomnieli o (najważniejszej) części tego, do czego byli napominani. Przeto My wzbudziliśmy pomiędzy nimi wrogość i nienawiść aż do Dnia Zmartwychwstania; wtedy Bóg sprawi, że zrozumieją, co czynili.[2]
[2]bycie zdolnym to wydawania rozkazów, wzbudzania szacunku i bycia wywyższonym (to nie to samo, co bycie „surowym” opisane powyżej) wobec niewiernych, bycie świadomym, że godność i chwała leżą w podążaniu za islamem.
O, ludu Księgi! Oto teraz przybył do was Nasz Wysłannik, wyjaśniając wam wiele z tego, co ukrywaliście z Księgi (Biblia) i pomijając wiele rzeczy (aby nie przyczyniać wam większego wstydu). Zaiste, przyszło do was od Boga światło (oświecające wasze umysły i serca i oświetlające wam drogę) i Księga jasna, w sposób jasny ukazująca prawdę,
Poprzez którą Bóg prowadzi tych, którzy zabiegają o zadowolenie Boga (postępując tak, jak On zechce) – po drogach pokoju, zbawienia i bezpieczeństwa. I On wyprowadza ich, za Swoim zezwoleniem, z wszelkiej ciemności (intelektualnej, duchowej, społecznej, ekonomicznej i politycznej) ku światłu, i prowadzi ku drodze prostej (w wierze, myśli i działaniu).
Zaiste, nie uwierzyli ci, którzy oświadczają: „Bogiem jest Mesjasz, syn Marii”. Powiedz: „Któż w ogóle mógłby powstrzymać Boga, gdyby On zamierzył unicestwić Mesjasza, syna Marii, i Jego matkę, a także wszystkich tych, którzy są na ziemi?” Do Boga należy królestwo niebios i ziemi i wszystko to, co jest pomiędzy nimi. On stwarza, cokolwiek zechce. Bóg ma pełną władzę nad każdą rzeczą.
Żydzi i chrześcijanie twierdzą: „My jesteśmy dziećmi Boga i Jego umiłowanymi”. Powiedz: „Dlaczegóż zatem On was karze za wasze grzechy? Nie. Jesteście tylko śmiertelnikami (tak jak inni), których Bóg stworzył. On przebacza, komu zechce i karze, kogo zechce. Do Boga należy królestwo niebios i ziemi i wszystko to, co jest pomiędzy nimi. I do Niego nastąpi ostateczny powrót.
O, ludu Księgi! Oto po długiej przerwie, w czasie której nie pojawiali się Wysłannicy, przyszedł do was Nasz Wysłannik, wyjaśniając wam całą prawdę, żebyście nie mówili: „Nie przyszedł do nas żaden zwiastun dobrych wieści ani ostrzegający”. Zaprawdę, przybył do was zwiastun dobrych wieści i ostrzegający. A Bóg ma pełną władzę nad każdą rzeczą.
I (wspomnijcie) kiedy Mojżesz ostrzegał swój lud, mówiąc: „O, ludu mój!” Rozpamiętujcie łaskę Boga nad wami, gdyż On wyznaczył pomiędzy wami Proroków i wyznaczył (pomiędzy wami) władców (w czasie pobytu w Egipcie i dał wam swobodę postępowania), i obdarował was takimi łaskami, jakimi nie obdarzył nikogo innego w światach.[3]
[3]ciągłe zmaganie się w całkowitej solidarności na drodze Boga, by uczynić Go znanym przez ludzi, będąc środkiem do ich prowadzenia;
O, ludu mój! Wejdźcie do świętej ziemi, którą Bóg wam przeznaczył i naka. I nie odwracajcie zał wam doń wejść się (od wiary do waszego poprzedniego stanu), gdyż wtedy powrócicie jako przegrani (zarówno w tym, jak i w przyszłym świecie).[4]
[4]brak strachu przed krytyką kogokolwiek, kto będzie ich krytykował za ich starania, by uczynić Boga znanym przez ludzi. nika Muhammada, niech będzie z nim pokój
Oni powiedzieli: „Mojżeszu, w niej żyje lud o niezmiernej mocy: nie możemy tam wejść, dopóki oni stamtąd nie wyjdą. Przeto, jeśli oni z niej wyjdą, to my tam wejdziemy”.
Dwaj ludzie spomiędzy tych, którzy się lękali (kary Boga za nieposłuszeństwo) i których Bóg obdarzył łaską (mądrości, wiary i oddania), rzekli: „Wejdźcie do nich przez bramę (atakiem frontalnym). Albowiem, kiedy już przez nią wejdziecie, z pewnością będziecie zwycięzcami. I w Bogu musicie pokładać nadzieję, jeśli jesteście prawdziwie wierzącymi”.
Potem powiedzieli: „O, Mojżeszu! Żadną miarą do niej nie wejdziemy, jak długo oni tam są. Ruszaj zatem, ty i twój Pan, i walczcie obaj. (Jeśli chodzi o nas, to) pozostaniemy tutaj!”[5]
[5]Ta część wersetu oznacza w sensie dosłowi Abel wspomniane są w Biblii (I Ks. Mojnym: „Pragnę, byś był zmuszony do udźwiżeszowa: 4), ukazuje ważny aspekt ludzgnięcia zarówno moich grzechów, jak i swokiej natury. Jak zostało zrelacjonowane w ich, i w ten sposób byś był spośród towarzyBiblii, Abel posiadał owcę, gdy Kain pracoszy Ognia.” Jednakże, nie jest to wyraz prawał na roli. (Po to, by zbliżyć się do Boga), gnienia, lecz raczej rzeczywistość i poważne Kain zaofiarował część płodów rolnych, Abel ostrzeżenie. Wysłannik, niech będzie z nim natomiast przyniósł tłuste kawałki niektópokój i błogosławieństwo, oświadcza: „Jeśli rych nowonarodzonych zwierząt ze swego dwóch muzułmanów próbuje się nawzajem stada. Składanie ofiary oznacza zbliżanie się zabić, to zarówno zabójca, jak i zabity pój(do Boga) i w tym celu jest czynione. Nawet dą do Piekła. Albowiem zabity zabiłby drujeśli jest ono ustanowione i praktykowane w giego, jeśliby był w stanie.” (Muslim, „Kitab islamie tak jak poświęcenie owcy czy krowy, al-Fitan,” 14; Ibn Madża, „Kitab al-Faraid,” głównym powodem takiego czynu jest zbli8). Powiada również: „Gdy dwie osoby postażenie się do Boga i osiągnięcie prawdziwej nawiają się znieważyć, to ten, kto zaczyna prawości. Koran oświadcza: wypowiadanie zniewag poniesie ciężary grzechów obojga, albowiem to on spowodował wzajemne znieważanie się, dopóki ten drugi nie uczyni większej zniewagi” (Muslim, „Kitab al-Birr wa-‘s-Silah,” 68; at-Tirmizi „Kitab al-Birr,” 51). To jest to, na czym opiera się odpowiedź złego syna Adama. Znaczenie tego brzmi: „Nie pragnę nieść ciężaru mojego i twojego grzechu, co stanie się, jeśli spróbuję ciebie zabić.” Tenże brat, znany jako Abel w Biblii, ostrzega także swego brata: „Uważaj, byś nie poniósł ciężaru grzechów dwu ludzi i w ten sposób stał się jednym spośród towarzyszy Piekła.” On (Abel) prawości i najprawdopodobniej złożył ofiarę nigdy nie pragnął, by jego rodzony brat go kierowany ukrytymi motywami, Bóg nie przyzabił, i w ten sposób objuczony grzechami jął jego ofiary. To wzbudziło w nim zazdrość, dwojga ludzi poszedł do Piekła. która to cecha jest rozpowszechniona u ludzi i ostatecznie doprowadziła ona do pierwszego
On (Mojżesz) rzekł, zwracając się do (Swego Pana z prośbą): „O, mój Panie! Ja nie mam władzy nad nikim, prócz siebie i swojego brata (Aarona). Przeto osądź i oddziel nas od tego występnego ludu!”
On (Bóg) rzekł (wydając osąd): „Tak więc ona (ta ziemia) będzie im teraz zabroniona przez czterdzieści lat, kiedy to będą się błąkać po ziemi zagubieni. Nie smuć się z powodu ludu występnego”.[6]
[6]Niektóre wydarzenia, nawet jeśli z pozoprzelania krwi w dziejach ludzkości. ru błahe i z niczym niezwiązane, odkrywają uniwersalne prawdy i prawa. Na przynii Boga. Dlatego islam ustanowił zasadę: kład pewnego razu Wysłannik, niech będzie Prawo musi być zachowane i przestrzegaz nim pokój i błogosławieństwo, wyszedł ze ne, nawet jeśli jest drobne. Prawo jednostki swego domu rozmyślając, którego dnia może nie może być poświęcone dla społeczeństwa. wypadać Noc Mocy. Gdy ujrzał pewnych Zabranie życia istoty ludzkiej to to samo, co muzułmanów ostro się kłócących, zapomniał zabranie życia całej ludzkości, a uratowanie o czym myślał. To szczególne wydarzenie i przywrócenie życia jednej osobie jest tym pokazało ważną prawdę: kłótnia i niezgoda, samym, co ratowanie i przywracanie życia do których skłaniają się muzułmanie, są niewszystkim. Prawa i nienaruszalne wartości bezpieczne dla społeczności muzułmańskiej. są tak samo cenne i wymagają ich zachowyPodobnie zdarzenie, które zaszło pomiędzy wania. dwoma synami Adama, których imiona Kain Jako że Kain był pozbawiony prawdziwej Życie jest niezwykle ważne i cenne w opitemu. Z tego powodu jest bardzo ważne dla
Opowiedz im (o, Wysłanniku) zgodnie z prawdą przykładowe dzieje dwóch synów Adama, kiedy każdy z nich złożył ofiarę, a została przyjęta od jednego z nich, a od drugiego nie została przyjęta. „Ja z pewnością cię zabiję!” – powiedział (ten, którego ofiara nie została przyjęta). „Bóg przyjmuje tylko od szczerze i prawdziwie pobożnych” – powiedział drugi.
Jeśli wyciągniesz rękę przeciwko mnie, aby mnie zabić, to ja (pomimo to) nie wyciągnę swojej ręki przeciwko tobie, aby zabić ciebie. Zaprawdę, lękam się Boga, Pana światów.
(Odmawiając walki z tobą i pamiętając o bojaźni bożej) pragnę (cię ostrzec, że) będziesz dźwigał ciężar mojego grzechu (jeślibym wziął udział w walce z tobą) i swojego własnego grzechu (ponieważ usiłujesz mnie zabić), a zatem będziesz pośród towarzyszy Ognia. Albowiem taka jest odpłata niesprawiedliwych.
(To ostrzeżenie wzmogło jedynie złość brata:) Jego zmysłowa, skłaniająca się ku złu dusza popchnęła go do zabójstwa swego brata i on go zabił, w ten sposób stając się (jednym) spomiędzy przegranych.
(On nie wiedział, co zrobić ze zwłokami brata). Wtedy Bóg wysłał kruka, drapiącego w ziemi, ażeby mu pokazać, jak może przykryć zwłoki brata. (Widząc to) zapłakał: „O, biada mi! Czyż ja nie potrafię być nawet jak ten kruk i znaleźć sposób na przykrycie zwłok mojego brata?” I ogarnęła go skrucha.
Z tego powodu przepisaliśmy (całej ludzkości, ale w szczególności) dzieciom Izraela: Ten, kto zabił człowieka, chyba że jako (wymaganą prawem) karę za morderstwo lub za to, że ten szerzył nieszczęście i zepsucie na ziemi, czyni tak, jakby zabił całą ludzkość; a kto ratuje życie, czyni tak, jakby zachował życie wszystkich ludzi. Zaiste, nasi posłańcy przyszli (jeden po drugim) do nich z jasnymi dowodami prawdy (aby przywrócić ich do życia, zarówno jednostki, jak i cały lud). Jednak (mimo to) wielu spośród nich nadal oddaje się na ziemi rozwiązłości.
Odpłata dla tych, którzy walczą przeciwko Bogu i Jego Wysłannikowi i krążą po ziemi, powodując chaos i zepsucie: powinni (zgodnie z naturą swego przestępstwa) zostać albo straceni, albo ukrzyżowani, bądź też obetnie się im ręce i nogi naprzemianlegle albo wypędzi z kraju. Taka będzie ich hańba na tym świecie, a w życiu przyszłym (przygotowana) jest dla nich kara ogromna.
Za wyjątkiem tych, którzy żałują i (odstąpią od swych przestępstw przeciwko porządkowi) zanim wy ich poskromicie (choć osądzenie pewnych zbrodni przeciwko poszczególnym osobom pozostawia się tym osobom bądź ich potomnym). I wiedzcie, że Bóg jest Przebaczający, Współczujący (szczególnie wobec Swoich sług, które zwracają się ku Niemu ze skruchą).
O wy, którzy wierzycie! Lękajcie się Boga, szukajcie sposobów zbliżenia się do Niego i zmagajcie się dla Jego sprawy, abyście mogli osiągnąć pomyślność (w obu światach).
Co do tych zaś, którzy trwają uparcie w niewierze: nawet gdyby posiadali wszystko to, co jest na ziemi i do tego jeszcze tyle samo – na wykupienie się od kary w Dniu Zmartwychwstania – to i tak nie zostałoby to od nich przyjęte. Dla nich (przygotowana) jest kara bolesna.
Oni będą pragnąć wyjść z Ognia, lecz z niego nie wyjdą. Ich kara będzie nieustająca.
Jeśli chodzi o złodzieja – płci męskiej lub żeńskiej: obetnijcie mu ręce w odpłacie za to, co sobie zarobił (złego) i w akcie przykładnej kary odstraszającej od Boga. Bóg jest Pełen Chwały, Jego Moc nieodparta, Mądry.
Lecz ten, kto po popełnieniu złego uczynku wyraża skruchę i poprawia się – zaprawdę, od tego Bóg przyjmie skruchę. Albowiem Bóg jest Przebaczający, Współczujący.[7]
[7]Tak jak to było już wspomniane, prawo prawa karnego, by działało jak środek odstrakarne nie jest prawem fundamentalnym, na szający. Tak więc przy ocenianiu jakiegokolktórym został zbudowany kompletny syswiek prawa karnego, powinniśmy wziąć pod tem życia. Jest to raczej zbiór sankcji i kar, uwagę, do jakiego stopnia powstrzymuje ono które pomagają w utrzymaniu zdrowego sysludzi od popełniania przestępstw i jak często i na jaką skalę takie przestępstwa są popełniane w społeczeństwie, w którym to prawo obowiązuje. Inną ważną sprawą, o której należy wspomnieć, jest to, że surowość lub łagodność kar ukazuje stopień ważności przywiązywanej do wartości, które są chronione narzędziami tego prawa. Kary przewidziane przez islam za przestępstwa popełnione przeciwko podstawowym prawom i swobodom ludzkim, takim jak prawo do życia, własności, wiary, reprodukcji, bezpieczeństwa osobistego i publicznego oraz podstawowych wartości takich jak czystość i niewinność, i te wersety, które określają prawa chroniące przed przestępstwami wymierzonymi przeciwko zdrowiu umysłowemu i fizycznemu ukazują, jakie znaczenie przywiązuje islam do tych wartości i ich ochrony. Ponadto każde prawo karne powinno być rozważane z uwzględnieniem całego systemu ze wszystkimi jego wymiarami społecznymi, gospodarczymi i politycznymi, a także zasadami wiary, oddawania czci, moralności i prawa. Również poprzez położenie nacisku i przywiązanie szczególnej wagi do skruchy i poprawy islam przybliża ten problem jako kwestię edukacji i wychowania, pokazując, iż dąży do umożliwienia jednostkom osiągnięcia ludzkiej doskonałości. Z tego powodu, bez ograniczania samego siebie do sankcji prawnych, islam stawia prawość, bogobojność i życie na pierwszym planie. Zgodnie z klasyczną islamską literaturą prawa odcięcie dłoni w przypadku kradzieży jest dopuszczalne pod następującymi warunkami: Złodziej musi posiadać zdolność do decydowania, tj. musi popełnić przestępstwo jedynie ze swojej własnej woli, bez przymuszenia; musi zdobyć we władanie rzecz, którą ukradł, w ten sposób pozbawiając tej rzeczy prawowitego właściciela; musi on ukraść to z miejsca, gdzie była ona trzymana, nie z miejsca otwartego, do którego mógł bez przeszkód wejść; nie może mieć do niej żadnego prawa; ukradziona rzecz musi być z rodzaju tych, które islam uznaje za dobra; wartość dóbr powinna przekraczać określony poziom; nie mogą to być owoce, warzywa lub zboże, które nie są trzymane w spichlerzu. Jest też inny warunek; osoba kradnąca nie może być zmuszona przez konieczność. Kalif Umar, niech Bóg będzie z niego zadowolony, nie stosował tej kary w czasie głodu. Jednakże takie odstępstwa nie oznaczają, że osoba, która kradnie, nie będzie ukarana. Przy tych okolicznościach sędzia może zasądzić karę dla złodzieja, ale nie może wydać wyroku obcięcia jego ręki. Ze względu na te surowe postanowienia ten rodzaj kary stosowany był tylko w bardzo rzadkich przypadkach. Mocą ustaw „kanun“ wydanych przez sułtana Sulejmana Wspaniałego w XVI wieku została ona zamieniona w karę grzywny pieniężnej. A po wejściu w życie nowego kodeksu karnego w 1858 roku w Imperium Osmańskim zawieszono stosowanie wszystkich kar cielesnych (hadd, l. mn. hudud), wyjątek: morderstwo.
Czyż nie wiesz, że z pewnością do Boga należy Królestwo Niebios i Ziemi? On karze, kogo zechce i przebacza, komu zechce. On ma pełną władzę nad każdą rzeczą.[8]
[8]Takie stwierdzenia w Koranie posiadają ogromną wagę. Ich znaczenie może być streszczone jak następuje: • Będąc jedynym Stwórcą wszystkiego, Bóg ma absolutną władzę nad wszystkim; ustanawia to co zechce. • Bóg jest absolutnie Miłosierny, Przebaczający i Mądry. Cokolwiek On czyni i postanawia, ma wiele aspektów mądrości. Nic, co czyni, nie jest nadaremne. To, co powinniśmy zrobić po uznaniu, że On posiada absolutną władzę nad wszystkim i absolutną moc do zrobienia wszystkiego, co chce, to próba odnalezienia mądrości w Jego postanowieniach i czynach. • Absolutna Wola Boga jest identyczna z Jego Wiedzą. Oznacza to, iż On „wie” Swą Wieczną Wiedzą, co zdarzy się w przyszłości i to „realizuje”. Wszystko to, co On wie i ustala, ze ma się zdarzyć, zdarza się, gdy nadejdzie czas. Lecz On zapisuje wydarzenie z jego przyczynami i skutkami i bierze pod uwagę również częściową wolę, którą nas obdarzył w swojej „pre -determinacji”, a która nas dotyczy. • Stajemy przed rezultatami naszych zamierzeń i uczynków, zarówno złych, jak i dobrych. Jednakże, jako iż On ma zawsze dobre zamierzenia wobec nas, prowadzi nas ku temu i umożliwia nam czynienie tego, a wszystko dobre, co nas spotyka, jest od Niego. Lecz gdy jakiekolwiek nieszczęście zdarza się nam, to pochodzi ono od nas (zob. 4, przyp. 18).
Niechaj nie zasmucają cię ci, którzy spieszą do niewiary, jakby współzawodniczyli ze sobą nawzajem w wyścigu – ci, którzy mówią swoimi ustami: „Wierzymy”, lecz ich serca nie wieto przyjmijcie je. Jeśli jednak nie zostało rzą, i ci spośród nich ci, którzy wyznawam dane, to się strzeżcie”. Co do tego, ją judaizm. Oni chętnie wysłuchują kłamstw (szczególnie na twój temat) i kogo Bóg zamierzył doświadczyć (ażechętnie przysłuchują się (szpiegując) by sprawdzić jego naturę, i ten człowiek innym ludziom, którzy nigdy do ciebie zawiódł) – nie masz żadnej władzy, aby nie przyszli (nawet żeby się dowiedzieć, cokolwiek dla niego uczynić przeciwko jaka jest istota twojego Posłannictwa); Bogu. Oni są tymi, których serca Bóg zniekształcając kontekst słów (zarówno nie chce oczyścić (gdyż pogrążyli się w Bożych, jak i ludzkich), aby przekręcić niewierze). Dla nich (przygotowana) jest ich znaczenie. Oni mówią (o sprawach hańba na tym świecie, a w życiu przypoddanych ci do rozstrzygnięcia): „Jeśli szłym kara ogromna. takie rozstrzygnięcie zostało wam dane,
(Oni) chętnie przysłuchują się kłam-
Lecz jakżeż oni będą cię prosić o osąd, skoro mają Torę, w której jest stwom i chciwie pochłaniają niedozwoBoże rozstrzygnięcie (dotyczące morderlone dochody! Jeśli przyjdą do ciebie (po stwa), lecz mimo to potem się odwracarozstrzygnięcie), to możesz albo pomięją (od niej i od twojego osądu)? Fakt jest dzy nimi rozsądzić, albo odwrócić się od taki: oni nie są wierzącymi. nich (i odmówić wydania rozstrzygnię-
Zaiste, my zesłaliśmy Torę, w któcia). Jeśli odwrócisz się od nich, to oni rej było przewodnictwo i światło (mająnie mogą ci zaszkodzić w żaden spoce oświetlać ludzkie umysły, serca i drosób. Jeśli jednak będziesz sądził, to sądź gi życia). Za jej pomocą Prorocy, któich według sprawiedliwości. Zaiste, Bóg rzy byli całkowicie poddani Bogu, rozmiłuje nienagannie sprawiedliwych. strzygali (sprawy) dla Żydów i tak samo czynili uczeni (oddani Bogu) i rabini (nauczyciele prawa) według tego, gdyż zostało im powierzone trzymanie się i przestrzeganie części Księgi Boga (objawionej do ich czasu); i oni wszyscy byli świadkami jej prawdy. (W odniesieniu do sądzenia wedle Księgi Boga i przestrzegania jej, ostrzegliśmy ich, mówiąc:) Dlatego nie lękajcie się ludzi, lecz lękajcie się Mnie. I nie sprzedajcie Moich Objawień za marną cenę. Kto (odmawia uznania) i nie sądzi według tego, co zesłał Bóg – zaprawdę, ten jest niewierny.
I przepisaliśmy im w niej (co do morderstwa): życie za życie, oko za oko, nos za nos, ucho za ucho i ząb za ząb; i (taka sama) odpłata za wszystkie rany (dokładna odpłata za to, co możliwe). Lecz kto odpuści odpłatę, dla tego będzie to akt pokuty. Zaiste, ci, którzy nie sądzą według tego, co zesłał Bóg, są ludźmi niesprawiedliwymi.[10][9]
[10]Talion jest oparty na absolutnej równości praw – zarówno praw prezydenta, jak i zwykłego obywatela, najbogatszego i najzacniejszego spośród ludzi oraz najbiedniejszego z biednych – i dlatego jest całkowicie sprawiedliwy. Toteż Koran stwierdza, iż w talionie jest dla ludzi życie (2:179). Jako że talion jest oparty na sprawiedliwości i całkowitej równości, tylko rodzaje uszczerbku, w przypadku których dokładna odpłata jest możliwa, podlegają pod system talionu. Z tego powodu, jako że ryzykowne jest stosowanie talionu w przypadku złamanej kości czy zranienia skóry, takie rany są odpłacane poprzez odszkodowanie. Mimo że talion oznacza absolutną sprawiedliwość i równość, nie jest on dobry sam w sobie i ma na celu jedynie zabezpieczenie podstawowych praw jednostki i zagwarantowanie rekompensaty za ich naruszenie. Tak więc, jeżeli czyjeś prawa zostały naruszone, może on albo domagać się talionu jako legalnego prawa, albo zrzec się tego prawa. Koran zachęca ludzi do zrzekania się talionu i daje dobrą nowinę mówiącą, że osoba, która zrzekła się swojego prawa do talionu zrobiła dobry uczynek, który zamaże niektóre z jej grzechów, w zależności od wielkości prawa, z którego zrezygnowała. Na przykład osoba, która uratowała życie innej osobie, powinna być uznawana za tę, która uratowała życie wszystkich ludzi; tak samo jeśli osoba ma prawo do domagania się talionu za morderstwo, ale zrzeka się tego, to dostaje taką nagrodę, jakby wybaczyła całej ludzkości lub jej grzechy zostaną wybaczone w odpowiedniej skali. O talionie w Biblii, zob. II Księga Mojżeszowa, 21:23-25; III Księga Mojż., 25:17-22.
[9]Wyrażenie „część Księgi Boga” oznacza, że Tora nie objęła całego Objawienia Boga i że jeszcze dużo zostało do objawienia. Jest kilka innych ksiąg w Starym Testamencie i jest naturalne, że każdy rabin i prawnik był odpowiedzialny za przestrzeganie i sądzenie według części Objawienia, które zostało zesłane do tego momentu
Śladami tamtych (wcześniejszych) Proroków posłaliśmy Jezusa, syna Marii, potwierdzającego objawioną przed nim Torę (i jej prawdziwość) – to, co zostało objawione. I my daliśmy mu Ewangelię, w której było przewodnictwo i światło (oświetlające ludzkie umysły, serca i drogi życia), potwierdzającą to, co zostało objawione przedtem w Torze (za wyjątkiem kilku rzeczy niedozwolonych, które ona dozwoliła), i służącą za przewodnictwo i naukę dla bogobojnych i pobożnych.
(I nakazaliśmy:) Niechaj Lud Ewangelii sądzi według tego, co Bóg w niej zesłał; a ci, którzy nie sądzą według tego, co zesłał Bóg, są grzesznikami.
Zesłaliśmy ci (o, Wysłanniku) Księgę z prawdą (uosabiającą prawdę, w której nie ma żadnego fałszu) potwierdzającą (Boskie autorstwo i prawdy wciąż zawarte w tym), co z Księgi zostało objawione przed nią i ją strzegącą. Sądź zatem pomiędzy nimi zgodnie z tym, co wszystkich, a On wtedy sprawi, że zrozesłał (tobie) Bóg i nie idź za ich prazumiecie to, w czym się różniliście gnieniami i upodobaniami, odchodząc[11]
[11]Podobnie jak 2:213, te ostatnie wersety zwracają uwagę na pewne historyczne i socjologiczne zasady i fakty. Istnieją dwa rodzaje różnic pomiędzy ludźmi: jeden to „naturalna” różnica w inteligencji, zdolności, ambicji i pożądaniu w życiu i charakterze. To są różnice, które powodują, iż ludzie wykonują różne zawody, które prowadzą do postępu naukowego i technologicznego. Inny rodzaj różnicy bierze się z konfliktu interesów i podziału bogactw światowych. Mimo że te zmiany również mogą pobudzić postęp, to prowadzą także do niepokojów, starć i zepsucia na ziemi. Zmienne warunki życia spowodowane postępem naukowym i technologicznym były jednym z powodów, dlaczego Wysłannicy byli zsyłani z różnymi Księgami, mimo że zgadzali się co do podstaw wiary, czci, moralności oraz fundamentalnych zasad mówiących, co jest legalne, a co nie. Jako że ludzkość przeżywała, pod wieloma względami, wiek dziecięcy aż do czasów Proroka Muhammada, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, każdy Wysłannik, który przyszedł przed tym czasem został zesłany do określonego ludu i na określony czas. W linii Abrahama, Mojżesz, niech będzie z nim pokój, przyszedł do Dzieci Izraela z Torą, a Jezus, niech będzie z nim pokój, z Ewangelią, która potwierdziła najważniejsze elementy wiary, czci, moralności i podstawowe zasady dotyczące rzeczy zabronionych i dozwolonych, przy czym pewne rzeczy zabronione stały się dozwolone. Tak więc gdy przyszedł Jezus, Dzieci Izraela, które podążały dotychczas za Torą, powinny były weń uwierzyć, tak jak we wszystkich poprzednich Proroków i Księgi, i uznać zmiany, które Ewangelia wprowadziła do przykazań Tory. Wiele z nich jednak tego nie zrobiło. Powyższe wersety wspominają Księgi przed Koranem, wymieniając nazwę każdej z nich. W wersecie 48 użyto wyrażenia co z Księgi, i Koran jest wspomniany jako Księga. To oznacza, pomimo pewnych różnic w prawie, iż Koran obejmuje wszystkie prawdy zawarte w poprzednich Księgach. Jeśli chodzi o Prawo, Koran zachował zasady zawarte w innych Księgach i ich nie abrogował. To skłoniło prawników muzułmańskich do ustanowienia zasady: „Nieanulowane prawa poprzednich społeczności, do których została zesłana Święta Księga, są też nasze.” Mimo że ludzie muszą postępować za Koranem, Ludzie Księgi mogą żyć jako autonomiczne społeczności podążając za swoimi Księgami pod władzą islamu. To prawo bierze swoje źródło z Koranu i Sunny, a muzułmańscy prawnicy rozwinęli parę innych procedur prawnych na nich opartych, takich jak analogia (kijas), metoda wyprowadzania nowych zasad poprzez rozumowanie oparte na Koranie i Sunnie (idżtihad), przyjmowanie czegoś, co jest dobre i pożyteczne (istihsan), zachowywanie czegoś akceptowalnego bez zmieniania tego (istishab), czerpanie z zasad pożytecznych dla ogółu i odrzucanie tego, co jest szkodliwe (al-masalih al-mursala), zamykanie drogi prowadzącej do zepsucia i tego, co jest zabronione (sadd ad-dara’i) oraz zwyczajowe prawo i tradycja akceptowalna w świetle podstawowych zasad islamu (urf).
(Tak oto My tobie nakazaliśmy:) od prawdy, która do ciebie przyszła. „Sądź pomiędzy nimi zgodnie z tym, co Dla każdego (narodu, do którego został zesłał (tobie) Bóg i nie idź za ich praposłany Wysłannik z Księgą) wyznaczygnieniami i upodobaniami; i strzeż się liśmy jasną drogę życia i pełny system ich, ażeby cię nie odwiedli od żadnej (zawierający zasady tej drogi i wyjaczęści tego, co Bóg ci zesłał. A jeśli się śnienie, jak nią podążać). I jeśliby Bóg odwrócą, to wiedzcie, że Bóg chce tylchciał, to z pewnością uczyniłby was ko ich dotknąć nieszczęściem za niektójedną społecznością (podążającą jedną re ich grzechy. I zaprawdę, wiele spośród drogą i kierującą się jednym systemem istot ludzkich jest grzesznikami. życia w takich samych okolicznościach
Czyż jest to prawo (z czasów) Niew ciągu dziejów). Lecz (On zechciał wiedzy, do którego oni dążą (aby podleinaczej), ażeby was doświadczyć tym, gać jego osądowi)? Któż jest lepszy od czym was obdarzył (i poprzez to umożBoga jako prawodawca i sędzia dla ludzi liwić wam rozwój). Zmagajcie się zatem, szukających pewności (i autorytatywnej jakbyście współzawodniczyli w dobrych dziełach. Do Boga nastąpi powrót was wiedzy)?.
O, wy, którzy wierzycie! Nie bierzcie sobie żydów ani chrześcijan za opiekunów i powierników. Jedni z nich są opiekunami i powiernikami drugich. Kto z was bierze ich sobie za opiekunów i powierników, ten stanie się ostatecznie jednym z nich (i zostanie zaliczony pomiędzy nich w życiu wiecznym). Zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą prostą takich ludzi czyniących zło.
Oto widzisz (Wysłanniku) tych, w których sercach jest choroba (która wysusza źródło ich życia duchowego, wygasza moc pojmowania i psuje ich charakter), jak spieszą ku nim (żeby zdobyć ich przyjaźń i opiekę), jak gdyby ze sobą współzawodniczyli, mówiąc: „Lękamy się, ażeby nie doświadczyła nas odmiana losu”. Może jednak być tak, że Bóg da (wiernym) zwycięstwo lub jakiś inny wynik ze Swojej woli (aby ukarać tychże hipokrytów i złoczyńców, których opieki i przyjaźni oni pragną). le i solidarnie) dla sprawy Boga i nielęA potem oni okażą wielką skruchę za kający się krytyki tego, który krytykutajemnice, które (jako hipokryci) starali je. Oto łaska Boga i szczodrość, którą on się ukryć w swoich duszach. obdarza, kogo zechce. Bóg jest Wszech-
A ci, którzy wierzą, będą mówić (do ogarniający (Swoją łaską), Wszechwiesiebie nawzajem): „Czyż to są ci sami dzący ludzie, którzy przysięgali na Boga swoimi najbardziej uroczystymi przysię-[12]
[12]Ten werset, który zawiera wielką obietnicę dla dalszej przyszłości islamu, posiada wielkie znaczenie ze względu na następujące kwestie: • Nikt nie może zaszkodzić islamowi poprzez wyrzeczenie się go. Sam Bóg go ochrania, i On sprawi, iż islam zwycięży nad wszystkimi innymi wiarami i systemami. • Bóg działa w świecie za zasłoną przyczyny i skutku; świat jest królestwem mądrości. Dlatego, jeśli naród lub społeczność, którą Bóg obdarzył odpowiedzialnością za niesienie islamu, nie jest w stanie tego uczynić, Bóg przywoła innych ludzi, których trzyma w ukryciu w Swym skarbcu Niewidzialnego. Tacy są ci, których Bóg wybrał w prawieczności ze względu na zachowanie, które wykażą w przyszłości. On ich kocha, i przez tę miłość, oni kochają Jego. • W wychwalaniu Towarzyszy Proroka, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, Bóg ukazuje następujące cztery zacne cechy, po to, byśmy je rozważyli (48:29):
O wy, którzy wierzycie! Ci z was, wiązkowe datki oczyszczające (zakat), i którzy odwracacie się od swojej Religii skłaniają się w pokorze i oddaniu Bogu. (wiedzcie, że) Bóg we właściwym cza-
Waszymi opiekunami i powiernikami gami, że naprawdę byli z wami?” Ich są tylko Bóg, Jego Wysłannik i ci, któuczynki poszły na marne, a oni stali się rzy uwierzywszy wykonują modlitwę przegranymi. w zgodzie z jej warunkami i płacą obo-
Kto bierze sobie za opiekuna Boga i sie podniesie lud, który miłuje, i któJego Wysłannika, i tych, którzy wierzą ry miłuje Jego, najpokorniejszy wobec – oto z pewnością stronnictwo Boga; ten wiernych, pełen godności i niezłomny wobec niewiernych, zmagający się (stabędzie zwycięzcą..
O wy, którzy wierzycie! Nie bierzcie sobie opiekunów i powierników spośród tych, którym została dana Księga przed wami, skoro czynią sobie szyderstwo i zabawę z waszej religii, a także niewiernych (którzy odrzucają Wysłannika, Boskie Objawienie i Dzień Sądu Ostatecznego). Lękajcie się Boga, jeśli jesteście prawdziwie wierzącymi.
A kiedy recytujecie wezwanie do modlitwy, oni czynią sobie z tego drwiny i zabawę. Tak jest, gdyż są ludźmi, którzy nie rozumują i nie rozumieją.
Powiedz: „O, Ludu Księgi! Czyż nie jest tak, że żywisz do nas urazę jedynie dlatego, że wierzymy w Boga i w to, co zostało zesłane nam, i co zostało zesłane przedtem, i ponieważ większość z tych, którzy cię tworzą, to grzesznicy?
Czyż mam wam opowiedzieć o przypadku najgorszym ze wszystkich, jeśli chodzi o odpłatę Boga? Ci, których Bóg przeklął (wykluczając ze Swojego miłosierdzia), których zdecydowanie potępił i z których część zamienił w małpy i świnie, oraz słudzy sił Zła (którzy ustanawiają wiarę i rządy przeciwne Bogu) – są w gorszym położeniu i zbłądzili dalej ze słusznej, równej drogi”.
Kiedy ci (o takim samym charakterze i sposobie życia oraz hipokryci) przychodzą do ciebie, oświadczają (obłudnie): „Wierzymy”, gdy tymczasem wchodzą z Oby ich ręce zostały skrępowane i oby niewiarą (w swoich sercach) i z niewiarą zostali wykluczeni z Bożego miłosierodchodzą. Bóg wie bardzo dobrze (jaką dzia za to, że tak mówią! Zaiste, nie! Ręce hipokryzję i niewiarę) ukrywają. Boga są szeroko otwarte w szczodrości,
Widzisz wielu spośród nich spieobdarzając, jak On zechce. A (Objawieszących, jakby współzawodniczyli w nie i łaska) to, co zostało tobie zesłagrzesznych niesprawiedliwych działane od twojego Pana, powiększa zaiste niach i wrogości, i spożywających nieu wielu z nich bunt i niewiarę. Jednakdozwolone dochody. Jakże złe jest to, że (według praw, jakie ustaliliśmy dla co czynią! ludzkiego życia na tym świecie) rzucili-
Dlaczego nauczyciele (duchowi, kształśmy pomiędzy nich wrogość i nienawistcący ludzi w religii) i rabini (nauczyciele ne urazy, aby trwały aż do Dnia Zmarprawa) nie zabraniają im grzesznej mowy twychwstania: ilekroć rozpalają płomień i spożywania grzesznych dochodów. Jakże wojny (przeciwko islamowi), Bóg go złe jest to, co praktykują! wygasza (nie pozwalając im na osiągnię-
Żydzi mówią: „Ręka Boga jest skręcie celu). Oni spieszą po ziemi, powodupowana” (i w ten sposób przypisują jąc chaos i zepsucie, a Bóg nie miłuje Bogu swoje upokorzenia i nieszczęścia). tych, którzy powodują chaos i zepsucie.
O, gdyby tylko Ludzie Księgi uwierzyli (w Proroka Muhammada i to, co zostało mu objawione) i lękali się Boga, ażeby zasłużyć na Jego ochronę, to my na pewno zmazalibyśmy z nich ich (wcześniejsze) złe uczynki i wprowadzilibyśmy ich do Ogrodów szczodrości i błogosławieństwa.
Gdybyż tylko prawdziwie przestrzegali Tory i Ewangelii, i wszystkiego tego, co zostało im zesłane od ich Pana (nie wprowadzając zniekształceń i tym samym wierzyli w Muhammada i poszli jego drogą), to byliby żywieni z tego, co jest ponad nimi i z tego, co jest pod ich stopami (Bóg wylewałby na nich swoje błogosławieństwa z nieba i z ziemi). Pośród nich są ludzie sprawiedliwi i umiarkowani, którzy idą słuszną drogą, lecz wielu z nich – zaprawdę, czyni zło.
O, Wysłanniku (który przekazujesz i ucieleśniasz Posłannictwo w najlepszy sposób)! Głoś i obwieszczaj w sposób jasny wszystko to, co ci zostało zesłane od twojego Pana. Jeśli bowiem tego nie uczynisz, to nie przekażesz Jego Posłannictwa. A Bóg będzie cię z pewnością chronił przed ludźmi. Oto Bóg nie poprowadzi ludzi niewierzących (ku zwycięstwu nad tobą).[14]
[14]Ten werset objaśnia jeden z licznych cudów Koranu. Otwarcie oświadcza i przewiduje, iż Bóg będzie chronił Swojego WysłanTa obietnica Boga jest także prawdziMimo że żydzi i chrześcijanie nie wierzą w Koran ani Proroka Muhammada, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, islam uważa ich za Ludzi Księgi i oczekuje od nich przestrzegania Tory i Ewangelii. Jeśli tego nie uczynią, nie będą mieli prawa twierdzić, że otrzymali cokolwiek od Boga. Mimo iż Koran jasno wyjaśnił im drogę prowadzenia i ostatecznego zbawienia, odkrywając jednocześnie, w jak zły sposób traktują swoje księgi, stali się bardziej uparci w swoim odrzucaniu jego i Posłannictwa Muhammada. Ten werset ostrzega chrześcijan szczególnie przed pewnymi ludźmi żyjącymi w dawnych czasach i niektórymi odłamami spośród żydów, które podążały innymi drogami niż Prosta Ścieżka Boga. Ostrzega również, aluzyjnie, muzułmanów, a konkretniej „piśmiennych” naszej epoki – wyrażenie „Ludzie Księgi” zawiera aluzję do ludzi wykształconych. Jest niemożliwym nie ujrzeć roli, jaką odegrali ci ludzie w zmienianiu podstaw chrześcijańskiej wiary i czci, oraz w rewoltach i niepokojach, które wybuchły w społeczności muzułmańskiej w jej wczesnym okresie, co doprowadziło do pojawienia się kilku grup, które zboczyły z prostej ścieżki, oraz roli odgrywanej przez nich w pewnych antyreligijnych ideologiach, które pojawiły się w ostatnich wiekach. Podobne ostrzeżenia zawarte są w Biblii.
Powiedz: „O, ludu Księgi Wy nie stoicie na niczym (pewnym i mającym u Boga znaczenie), dopóki prawdziwie nie przestrzegacie Tory i Ewangelii (pod względem ich zachowanych i niezmienionych przykazań) oraz wszystkiego tego, co wam zostało zesłane od waszego Pana (i dopóki nie uwierzycie we mnie i w Koran i nie pójdziecie drogą, którą ja podążam)”. To jednak, co zostało zesłane tobie od twojego Pana, powiększa w istocie bunt i niewiarę wielu z nich. Lecz nie smuć się z powodu ludu niewiernych.[15]
[15]Ten werset podkreśla trzy ważne rzeczy: ochrony). Jak zostało wspomniane wcześniej, Bóg ustanowił dwa zestawy praw, z których • jeden to religia a drugi zawiera reguły istnienia i funkcjonowania wszechświata i jest przedmiotem zainteresowania nauk przyrodniczych. Gdy zwykle otrzymuje się zapłatę za posłuszeństwo lub nieposłuszeństwo wobec tych pierwszych w Świecie Przyszłym, to zapłata za posłuszeństwo lub nieposłuszeństwo wobec tych ostatnich zwykle przycho• dzi na tym świecie. Takła wymaga posłuszeństwa wobec nich obojga.
Zaprawdę, ci, którzy oświadczają wiarę (w Muhammada i w to, co przynosi od Boga), i ci, którzy są żydami, sabejczykami bądź chrześcijanami (lub innej wiary) – ci, którzy prawdziwie i szczerze wierzą w Boga i Dzień Ostatni i dokonują dobrych, sprawiedliwych czynów – nie będą się lękać ani nie będą zasmuceni.
Zaiste, My zawarliśmy przymierze z Dziećmi Izraela (i zgodnie z nim) posłaliśmy im (kolejno) Wysłanników. Lecz kiedy jakiś Wysłannik przybywał do nich z tym, co nie odpowiadało ich duszom, to oni niektórych ogłaszali kłamcami, a niektórych zabijali.[13]
[13]Następujące wersety Starego Testamentu mają to samo znaczenie, co ten werset: „Jeżei błogosławieństwo, przed wszystkimi wroli będziecie postępować według moich ustaw gami, pozwalając mu na przekazanie Jego i będziecie strzec przykazań moich i wprowaPrzesłania do końca i nie pozwalając innym dzać je w życie, dam wam deszcz w swoim skrzywdzić go. Mimo że był okrążony przez czasie, ziemia będzie przynosić plony, drzewo zajadłych wrogów. Wysłannik doprowadził polne wyda owoc, młocka przeciągnie się u swoją misję bez żadnego lęku do zwycięstwa was aż do winobrania, winobranie aż do siei dokonał żywota na własnym łożu. wu, będziecie jedli chleb do sytości, będziecie mieszkać bezpiecznie w swoim kraju.” (Trzewa dla spadkobierców misji Wysłannika w cia Księga Mojżeszowa, 26:3-5). następnych wiekach, szczególnie pod koniec Ten sam sens zawarty jest w kazaniu czasów, gdy warunki do życia w islamie i jego Mojżesza w Piątej Księdze Mojżeszowej, przekazywanie będą trudne, tak jak były one rozdz. 28. w Mekce w czasie pierwszych lat islamu. Bóg Te dwa ostatnie wersety sury odnoszą ochroni także tych muzułmanów przed ich się do ważnej prawdy związanej z koncepwrogami, którzy nie będą w stanie powstrzycją takła (powstrzymywania się od nieposłumać ich przed wypełnieniem ich misji. Zob. szeństwa wobec Boga ze względu na strach też 33:39. przed Nim, prawość w celu zyskania jego
Oni przypuszczali, że nie będzie żadnego sądu (nad nimi w rezultacie tego, co czynili) i stali się jakby ślepi i głusi (na prawdę i Boskie napomnienia). A potem Bóg (prowadząc ich ku przebudzeniu sumień i ku temu, by okazali skruchę i naprawili swoje życie) zwrócił się ku nim (z łaskawym przebaczeniem). A potem (ponownie, pomimo tego) wielu z nich stało się jak gdyby ślepymi i głuchymi. A Bóg widzi dobrze wszystko to, co oni czynią.
Z pewnością popadli w niewiarę ci, którzy mówią: Bóg to Mesjasz, syn Marii. Tymczasem sam Mesjasz oświadczył: „O, Dzieci Izraela! Czcijcie Boga, mojego Pana i waszego Pana”. Kto przypisuje Bogu współtowarzyszy, temu Bóg zabronił (wejścia do) Raju, a jego schronieniem będzie Ogień piekielny. A ci, którzy czynią zło, nie będą mieć wspomożycieli.
Zaprawdę, w niewiarę popadli także ci, którzy mówią: Bóg jest trzecim z Trzech, a tymczasem nie ma żadnej istoty boskiej poza Bogiem Jedynym. Jeśli nie odstąpią od mówienia w ten sposób, to kara bolesna dotknie tych spośród nich, którzy uparcie trwają w niewierze.
Czyż oni nie zwrócą się do Boga, żałując za grzechy (i postanawiając już nigdy więcej nie popełnić tego samego złego uczynku) i nie poproszą Go o przebaczenie? Bóg jest Przebaczający, Współczujący.
Mesjasz, syn Marii, był jedynie Wysłannikiem, (a inni) Wysłannicy przeminęli przed nim. A jego matka była zacną kobietą, całkowicie oddaną Bogu. Obydwoje zaś spożywali pokarmy (jak czynią to wszyscy śmiertelnicy). Zobacz, jak My im wyjaśniamy prawdy. I zobacz, jak oni odwrócili się od prawdy i głoszą fałszywe twierdzenia!
Powiedz (im, o Wysłanniku): „Czy wy czcicie poza Bogiem to, co (samo w sobie i z siebie) nie ma mocy i ani nie może wam zaszkodzić, ani przynieść korzyści – gdy tymczasem Bogiem jest Ten, który jest Wszystkosłyszący, Wszystkowiedzący?”
Powiedz: „O, Ludu Księgi! Nie przekraczajcie granic waszej religii (wychodząc) poza prawdę i nie podążajcie za żądzami i pragnieniami ludzi, którzy zbłądzili wcześniej i wielu innych poprowadzili ku zbłądzeniu – i oni zbłądzili (jak to czynią teraz inni) ze słusznej, równej drogi”.
Ci spośród Dzieci Izraela, którzy popadli w niewiarę, zostali przeklęci językiem Dawida i Jezusa, syna Marii. Stało się tak, ponieważ byli nieposłuszni i stale wykraczali poza granice (Prawa).
Oni nie powstrzymywali siebie nawzajem przed dokonywaniem zła, które czynili. Zaprawdę, złe było to, co czynili.
Ty widzisz wielu z nich (żydów), jak sobie biorą za sojuszników i przyjaciół tych, którzy nie wierzą (zamiast sprzy-
Gdybyż prawdziwie wierzyli w Boga mierzać się z Wysłannikiem i wierzącyi w (zacnego) Proroka (Muhammada), mi). Zaiste, złe jest to, co sami przygoi w to, co zostało jemu zesłane, to towują dla siebie (dla swojej przyszłonie wzięliby ich (niewiernych) sobie za ści i dla życia wiecznego), przeto Bóg ich sprzymierzeńców i przyjaciół. Jednak potępi i w karze zamieszkają na wieki. wielu z nich to ludzie występni.
Ty się z pewnością przekonasz, że spośród ludzi (niewiary) najbardziej gwałtownymi pod względem wrogości wobec wiernych (muzułmanów) są żydzi i ci, którzy przypisują Bogu współtowarzyszy. I z całą pewnością przekonasz się, że najbliższymi spośród nich pod względem sympatii wobec wiernych (muzułmanów) są ci, którzy mówią: „Jesteśmy chrześcijanami”. Jest tak, gdyż pomiędzy nimi (chrześcijanami) są pustelnicy (poświęcający się oddawaniu czci Bogu, szczególnie nocą) i mnisi (którzy zmagają się ze swoją naturą zmysłową, zawsze pełni bojaźni przed karą Bożą) – i są tacy także ze względu na to, że nie są wyniośli.[17]
[17]Werset ten odnosi się do wielu faktów, takich jak: • Arogancja i grzeszność (popełnianie grzechów otwarcie, bez odczuwania żadnego wstydu) są przeszkodami dla wiary, gdy skromność i samokrytyka są drzwiami otwartymi na nią. • Ze względu na naturę swej misji, Prorok Jezus, niech będzie z nim pokój, przywiązywał większą uwagę do duchowego aspektu Świętej Religii niż do innych jej aspektów, i to doprowadziło do pojawienia się wielu pustelników i mnichów w jego społeczności. • Islam jest drogą środka; lecz jako że skromność, poddanie, oddawanie czci i zmaganie się przeciwko duszy cielesnej również są niezwykle ważne dla islamu, musi istnieć naturalna bliskość pomiędzy muzułmanami i naśladowcami Jezusa. • Łagodność i poddanie niektórych pustelników i mnichów spowodowała, że przyjęli oni islam i Koran, gdy tylko usłyszeli Wysłannika Boga, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo.
Kiedy oni słyszą, co zostało zesłane Wysłannikowi, ty widzisz, jak ich oczy przepełniają się łzami z powodu tego, co poznali z prawdy (z ich własnych Ksiąg); i mówią: „Panie nasz! My wierzymy (w Muhammada i Koran), przeto zapisz nas pomiędzy świadkami (prawdy – pośród jego wspólnoty).
„Dlaczego mielibyśmy nie wierzyć w Boga i w to, co przyszło do nas z prawdy? I my gorący pragniemy, ażeby Bóg wprowadził nas pomiędzy ludzi sprawiedliwych”.
Przeto Bóg (zdecydował, że) nagrodzi ich za to, że tak powiedzieli, Ogrodami, przez które przepływają rzeki, ażeby w nich zamieszkali. Taka jest nagroda dla tych, którzy są oddani czynieniu dobra, świadomi, że Bóg ich widzi.
A jeśli chodzi o tych, którzy nie wierzą i negują Nasze Znaki i Objawienia, ci są towarzyszami Ognia palącego.
O wy, którzy wierzycie! Nie uznawajcie za zabronione rzeczy czystych i zdrowych, które Bóg uczynił dla was dozwolonymi, i nie przekraczajcie granic (zabraniając tego, co dozwolone, lub nadużywając dozwolonego). Bóg nie miłuje tych, którzy są występni.
I jedzcie z tego, w co Bóg was zaopatrzył – rzeczy zdrowe i czyste; i trzymajcie się z dala od nieposłuszeństwa wobec Boga, w którego wierzycie.
Bóg nie będzie was winił za potknięcie się (lub błąd) w waszych przysięgach, lecz On będzie was winił za to, co zawarliście za pomocą przysiąg uroczystych i rozmyślnych. Pokutą (za złamanie takiej przysięgi) będzie wyżywienie dziesięciu osób potrzebujących (bądź jednej osoby przez dziesięć dni) średnią tego pożywienia, którym żywicie swoje własne rodziny, bądź też ubranie ich lub wyzwolenie niewolnika. Jeśli ktoś nie znajdzie (środków, żeby tak uczynić), niech pości przez trzy dni. Taka jest pokuta za wasze przysięgi, jeśli je złożyliście i (nie dotrzymaliście ich). Lecz strzeżcie waszych przysiąg (nie składajcie lekkomyślnych przysiąg, a jeśli już je złożyliście, to ich dotrzymujcie). Tak oto Bóg wyjaśnia wam Swoje Objawienia, abyście mogli składać dzięki (z serca, w mowie i uczynku – wypełniając Jego przykazania).
O wy, którzy wierzycie! Środki i napoje odurzające, gry hazardowe, ofiary dla (czegokolwiek, co spełnia funkcję) idoli (i w miejscach poświęconych składaniu ofiar komuś innemu niż Bóg) oraz (pogańskie) wróżby za pomocą strzał (i inne tego typu praktyki) są wstrętnym złem pochodzącym z działań Szatana. Przeto odwróćcie się od tego całkowicie, abyście mogli osiągnąć pomyślność (w obu światach).
Szatan dąży jedynie do wywoływania wrogości i nienawiści pomiędzy wami za pomocą środków odurzających i gier hazardowych i odwrócenia was od wspominania Boga i od modlitwy. Czyż zatem nie odstąpicie?[18]
[18]Te dwa ostatnie wersety, które zawierają ważne zasady ludzkiego życia na tym świecie i w przyszłym, zwracają uwagę na niebezpieczeństwa, takie jak alkohol, narkotyki, hazard i inne rodzaje gier losowych, i skłonność do wznoszenia monumentów i pomników o charakterze bałwochwalczym, które są ucieleśnieniem ostentacji, pychy, zachłyśnięcia się życiem tego świata i nadaremnych pragnień nieśmiertelności. Ukazują także wrogość, nienawiść i przestępstwa przez nich popełniane. Jeśli uznajemy, iż organizacje na podobieństwo mafii są pożywką dla tych i innych rodzajów grzechów i nielegalnych relacji, takich jak prostytucja, niekontrolowany czarny rynek, uzależnienie od narkotyków i przemyt, i że są to obrzydliwe skutki działania Szatana, ostrzeżenie zawarte w tych wersetach staje się jeszcze bardziej znaczące. Jest również niezwykle ważne by zrozumieć, jakie straty mogą być spowodowane zlekceważeniem nawet jednego wersetu Koranu; na przykład wiele wypadków drogowych, które zabierają życie i własność, wynikają z alkoholu.
Bądźcie posłuszni Bogu i bądźcie posłuszni Wysłannikowi (którego rozkazy są oparte na Boskim Objawieniu), i bądźcie czujni. Jeśli się odwrócicie (od posłuszeństwa wobec nich, to) wiedzcie, że na Naszym Wysłanniku spoczywa poprzez pewną zwierzyną łowną, którą jedynie (odpowiedzialność za) obwieszmożecie dosięgnąć waszymi rękoma bądź czanie Przesłania w sposób pełny i jasny. waszymi włóczniami (gdy będziecie na
Ci, którzy wierzą i dokonują pielgrzymce), ażeby On mógł sprawdobrych, prawych dzieł, nie są obarczedzić tych, którzy się go lękają, choć nieni grzechem za to, w czym mogli uczestwidziani (przez ludzi). Kto zaś potem niczyć (przed przyjęciem islamu), o ile popełni występek – dla tego przygotowalękają się (odtąd skutków swoich dawna jest kara ogromna. nych złych uczynków), dochodzą do
O wy, którzy wierzycie! Bóg z pewnością będzie was poddawać próbie spomiędzy was i przyniesione do Ka’by jako ofiara; bądź też pokuta polegająca na przekazaniu (tyle) żywności potrzebującym (jaka jest wartość zabitej zwierzyny) lub też poszczenie (liczby dni o) równowartości (liczby osób, które należałoby wyżywić). (To zostało nakazane), ażeby on mógł posmakować złych skutków swego uczynku. Bóg wybaczył to, co należy do przeszłości. Lecz jeśli chodzi o tego, który ponownie zgrzeszy, to Bóg weźmie od niego odpłatę. A Bóg jest Pełen Chwały, Jego Moc nieodparta, Zawsze Potrafiący dokonać odpłaty (za niesprawiedliwość).
O wy, którzy wierzycie! Nie zabijajwiary i czynią dobre, prawe dzieła, a cie zwierzyny łownej, jeśli jesteście w potem wierzą (głębiej), a potem są barstanie pielgrzymiej świętości bądź znajdziej drobiazgowi w okazywaniu posłudujecie się w świętych dzielnicach Mekki. szeństwa Bogu i pobożności, i oddaniu w Jeśli ktoś z was ją zabije, to rekompensaczynieniu dobra: Bóg miłuje tych, któtą będzie równowartość tego, co zabił – rzy są oddani czynieniu dobra, świadomi, że Bóg ich widzi. z inwentarza żywego, i ma to zostać rozstrzygnięte przez dwóch sprawiedliwych
Zwierzyna w morzu (polowanie na nią i spożywanie) oraz jego (ryby i inne) jadalne (owoce morza) są wam dozwolone – jako zaopatrzenie dla was i dla podróżników (których chcielibyście nakarmić). Kiedy jednak znajdujecie się w stanie świętości pielgrzymiej, zabronione jest wam polowanie na lądzie (bądź ubój i spożywanie tej zwierzyny, którą ktoś może dla was upolować). Lękajcie się Boga, przed którym zostaniecie zgromadzeni.
Bóg uczynił Ka’bę – Święty Dom – symbolem i utrzymaniem dla ludzi, a także święte miesiące (w czasie których walka jest zabroniona), i zwierzęta ofiarne oraz (wielbłądy noszące ofiarne) wieńce. To jest po to, byście wiedzieli, że Bóg wie, cokolwiek jest w niebiosach i cokolwiek jest na ziemi, i że Bóg ma pełną wiedzę o każdej rzeczy.
Wiedzcie (również to), że Bóg jest
Na Wysłanniku spoczywa jedyktóre – jeśliby stały się dla was jasne – nie przekazywanie Posłannictwa w sposprawiłyby wam trudność (w praktykosób pełny i jasny. (Wasza odpowiedzialwaniu religii). Jeśli jednak zapytacie o ność polega na tym, by działać zgodnie z nie wtedy, gdy zsyłany jest Koran, to nim), a Bóg wie wszystko, co ujawniacie one zostaną wam rozjaśnione (w takim i czynicie w sposób otwarty, i wszyststopniu, w jakim Bóg zechce). (Wiele ko to, co ukrywacie i czynicie w sporzeczy, o które pytaliście bądź chcecie sób tajny. zapytać, lecz Bóg pozostawił niewypo-
Powiedz: „To, co dobre i to, co złe wiedziane), Bóg wam odpuścił: Bóg jest nie są sobie równe”, nawet jeśli obfiPrzebaczający, Łaskawy. tość zła (i ilość zepsucia) cię zadziwia.
O wy, którzy wierzycie! (Praktysurowy w karaniu i że Bóg jest Przebakujcie tak, jak jesteście napominani, by czający i Współczujący. praktykować) i nie pytajcie o rzeczy,
Zaiste, ludzie przed wami zadawaPrzeto lękajcie się Boga, o ludzie obdali takie pytania (i żądali od swoich Prorzeni przenikliwością, abyście (potraroków takich rzeczy, jak szczególnego fili właściwie rozróżnić jakość i ilość rodzaju cuda), a potem popadali w niei) mogli osiągnąć pomyślność (w obu wiarę (nie wypełniając przykazań, danych. w odpowiedzi na pytania, lub rozmyślnie światach) nie wierząc w Posłannictwo swoich Proroków, pomimo cudów, jakich dokonali).[19]
[19]Ten werset formułuje bardzo ważny standard oceny i osądu. Jako że świat i wszystko, co na nim jest, nie są w stanie odzwierciedlić tego, co jest doskonałe, i ze względu na ich wrodzone niedostatki, które są podstawą ich egzystencji, mogą odzwierciedlać jedynie wiele absolutnych prawd w postaci względnych sposobów, stopni czy kolorów. Dlatego właśnie, zarówno z perspektywy względności jak i w rzeczywistości, brzydcy, źli i zepsuci (niewierni, hipokryci, grzesznicy, nielegalne zyski, złe myśli i nieprawdziwe wierzenia, itp.) istnieją na świecie w większej obfitości niż piękni, dobrzy i czyści (wierni, szczere i sprawiedliwe osoby, legalne zyski, prawe myśli i prawdziwe wierzenia). Z tego powodu błędem jest osądzanie na podstawie ilości; ważna jest natura i jakość. Zdarza się czasem, że pojedyncza osoba reprezentuje prawo i prawdę w społeczności. Tak więc oprócz kwestii otwartych na pytania i takich, które są prawdziwie związane z okolicznościami, to co sprawiedliwe i prawdziwe nie może być osądzane według ilości. ĺ ródłem absolutnych prawd jest Bóg. Cokolwiek On ocenia jako prawdziwe i prawidłowe jest prawdziwe i prawidłowe. Myślenie i działanie z tym sprzeczne przynosi porażkę, a nie sukces i zbawienie. Zarówno historia jak i obecny świat są tego świadkami.
Bóg nie zarządził niczego (w rodzaju) bahira ani sa’iba, ani też wasila bądź ham. Jednak ci, którzy nie wierzą, wymyślają kłamstwa przeciwko Bogu. Większość z nich nie rozumuje (i oni są w istocie pozbawieni mądrości).[20]
[20]Bahira: wielbłądzica, której mleko poganie poświęcali idolom, po tym jak urodziła pięcioro młodych, z których piąte było samcem; saiba: wielbłąd przeznaczony na zgubę, którego mleka poganie sobie odmawiali, uświęcając je, by wyrazić swoją wdzięczność za udane wypełnienie przysięgi; łasila: sztuka bydła, która urodziła bliźniaki, z których jeden jest samcem, a drugi samicą, i z których samiec był przeznaczony na zgubę i poświęcony bożkom; ham: wielbłąd, którego poganie sobie odmawiali, po tym jak zapłodnił dziesięć samic. Wniosek z tych wersetów wskazuje na bardzo ważny fakt: Bóg nigdy nie czyni niczego nadaremno, ani niczego, co jest bezużyteczne, i jeśli ktokolwiek może użyć swojego rozumu, ktokolwiek posiadający wystarczające władze umysłowe, to jest w stanie pojąć choć trochę mądrości w każdym z rozkazów Boga. Islam czyni rozum i intelekt świadkami faktu, iż każdy z jego nakazów jest rozsądny, lecz nie znaczy to, że rozum lub intelekt może odkryć i ustanowić te nakazy. Aby odkryć i ustanowić te nakazy w swoim właściwym miejscu wymaga „intelektu”, który, jak mówi powyższy werset 97, zna wszystko, co jest w niebie i wszystko, co jest na ziemi, i który ma pełną wiedzę o wszystkim – intelektu, który zna strukturę całego wszechświata razem ze wszystkimi jego relacjami ze wszystkimi jego częściami i każdym zdarzeniem, o każdym czasie i w każdym miejscu, i który zna ludzkość ze wszystkimi jej potrzebami, naturą, i który rozumie sieć relacji. Jest tylko jeden taki „intelekt”: Bóg. Tak więc obowiązkiem ludzkości jest odkrycie mądrości nakazów Boga – winniśmy przeto użyć naszego rozumu i intelektu w celu wydedukowania mniej ważnych zasad i przykazań, które są zmienne w zależności od czasu i okoliczności.
Kiedy się do nich mówi: „Przybywajcie (pełni posłuszeństwa) do tego, co Bóg zesłał i do Wysłannika (któremu jest objawiany Koran), (odmawiają zastanowienia, a zamiast tego) mówią: „Wystarczy nam to, przy czym zastaliśmy naszych ojców”. Cóż?! Nawet jeśli ich ojcowie nic nie wiedzieli i nie byli prowadzeni drogą prostą?
O wy, którzy wierzycie! (Nie zajmujcie się tymi, którzy podążają innymi drogami!) Jesteście odpowiedzialni za siebie samych (zważajcie przeto, jak podążacie swoją drogą). Ci, którzy podążają ku zbłądzeniu, nie mogą wam zaszkodzić, o ile wy sami jesteście sprawiedliwie prowadzeni (i podążacie prostą drogą, nie schodząc na błędną ścieżkę). Do Boga nastąpi powrót was wszystkich i On sprawi, że zrozumiecie wszystko to, co czyniliście (i wezwie was do złożenia rachunku).
O wy, którzy wierzycie! Kiedy prawdy), gdyż wtedy z pewnością byliśmierć się do was zbliża, miejcie w chwibyśmy pomiędzy grzesznikami”. li sporządzania zapisu testamentowego świadków spośród siebie – dwie uczci-
A jeśli potem wyjdzie na jaw, że we, wiarygodne osoby spomiędzy waszeci dwaj (świadkowie) są winni grzechu go ludu (społeczności muzułmanów) lub (składania fałszywego świadectwa), to dwie inne osoby spośród ludu innego niż niech zajmą ich miejsce dwaj inni spowasz własny (spomiędzy Ludzi Księśród tych (właściwych spadkobierców gi), jeśli jesteście w podróży (i nie ma zmarłego), których tamci pierwsi pozbamuzułmanów) i dotyka was nieszczęwili ich praw, i ci mają zaprzysiąc na ście śmierci. A jeśli pojawia się jakaś Boga: „Nasze świadectwo jest prawwątpliwość (dotycząca ich świadectwa), dziwsze od świadectwa tamtych dwóch to zatrzymajcie tych dwu (w meczecie) i my nie jesteśmy występni (przeciwko po modlitwie i oni mają zaprzysiąc na temu, co sprawiedliwe, ani nie naruszyBoga: „Nie sprzedamy naszego świadecliśmy praw innych), gdyż wtedy z pewtwa za żadną cenę, nawet jeśli ono dotynością bylibyśmy pomiędzy niesprawieczy kogoś spokrewnionego (z nami), ani nie ukryjemy świadectwa Boga (i jego dliwymi”.
W ten sposób jest bardziej prawdopodobne, że ludzie będą składać rzetelne świadectwo albo (przynajmniej) będą się obawiać, że ich przysięgi zostaną odepchnięte przez inne przysięgi. Lękajcie się Boga i zważajcie (na Jego przykazania). Bóg nie prowadzi drogą prostą ludzi. zajadle nieposłusznych[21]
[21]Te ostatnie wersety zawierają ważne zasady dotyczące muzułmańskiego prawodawstwa, dobrej moralności i porządku społecznego. Oto one: • (Mimo że zawsze powinniśmy mieć dobre zdanie o wiernych,) transakcje w społeczeństwie muszą odbywać się na podstawie procedur prawnych. • Dawanie świadectwa jest niezwykle ważne. Unikanie tego i składanie fałszywego świadectwa należą do głównych grzechów. • Świadectwo nie-muzułmanów, zwłaszcza Ludzi Księgi, może być akceptowane w przypadkach koniecznych. • Jeśli dowód świadczący coś przeciwnego zostanie odkryty po tym, jak sąd wyda wyrok, musi być wszczęty nowy proces. • Jeśli zostanie odkryte, że wykonawcy testamentu nie mówili prawdy, są oni zwalniani, a na ich miejsce powołuje się dwóch innych ludzi spośród prawowitych spadkobierców zmarłej osoby. • Zarówno wykonawcy testamentu jak i spadkobiercy proszeni są o złożenie przysięgi. • Ci, których ludzie uważają za wiarygodnych i szczerych nie zawsze muszą takimi być. Powinniśmy uważać każdego za wiarygodnego, póki nie pojawi się dowód temu przeczący, i tylko na takiej podstawie możemy uznać inną osobę za niewiarygodną. • Prawo samo w sobie posiada zasady, lecz aby mogły one zwyciężyć i były stosowane tak, jak tego oczekujemy, wiara i szacunek dla Boga, który czyni wszystko, i który wezwie ich wszystkich do rachunku w innym świecie, oraz wiara w Życie Przyszłe, gdzie ludzie ujrzą odpłatę za to, co czynili na tym świecie, winny być nadrzędne. Wiara w Boga, szacunek dla Niego i strach przed Nim są podstawowymi warunkami zapewniającymi szczęśliwe życie społeczne.
Tego dnia, kiedy Bóg zbierze Wysłanników i zapyta ich: „Jaką otrzymaliście odpowiedź (od ludzi, którym mieliście głosić Moje Posłannictwo) – oni powiedzą: „Nie mamy (dokładnej) wiedzy (o prawdziwości ich odpowiedzi). Ty i tylko Ty masz wiedzę o niewidzialnym (o wszystkim, co się znajduje poza zasięgiem postrzegania jakiejkolwiek istoty stworzonej)”.
Kiedy to Bóg powie: „O Jezusie, synu Marii! Wspomnij Moją łaskę okazaną tobie i twojej matce, gdy umocniłem cię Duchem Świętości i przemawiałeś do ludzi w kołysce i w wieku męskim. I kiedy nauczyłem cię Księgi i Mądrości, Tory i Ewangelii; i kiedy ukształtowałeś z gliny coś w kształcie ptaka – za Moim pozwoleniem, a potem tchnąłeś w to i stało się ptakiem – za[22]
[22]Werset wspominający o Torze i Ewangelii razem z Księgą, tak jak w 3:48, skłonił niektórych do interpretowania tego terminu (al-kitab) jako „pisanie”. Jednakże gdy rozważymy inny fakt, a mianowicie, że Tora i Ewangelia zawierają Mądrość lub nawet są ucieleśnieniami Mądrości jako święte Księgi, możemy dojść do wniosku, że poprzez Księgę i Mądrość werset odnosi się do Świętej Księgi i Mądrości ogólnie i wyszczególnia je lub określa jako Tora i Ewangelia.
A kiedy objawiłem uczniom naszym Panem, i że ty jesteś Jego (poprzez ciebie i tchnąłem w ich serca): Wysłannikiem), i byśmy wiedzieli, że ty ‘Uwierzcie we Mnie i w Mojego Wysłanmówisz do nas prawdę i abyśmy mogli nika!’, oni powiedzieli: ‘Wierzymy, a być pośród świadków (znaczenia i prawzatem zaświadcz, że jesteśmy (muzułmanami) poddanymi wyłącznie Jemu’”. dziwości tego, co nam pokazałeś)”. (Jezus) odrzekł:
A kiedyś uczniowie powiedzieli: Moim pozwoleniem; i uzdrowiłeś ociem„Jezusie, synu Marii, czy twój Pan jest w niałego od urodzenia i trędowatego – za stanie zesłać na nas z niebios stół (zastaMoim pozwoleniem; i kiedy wskrzesiwiony pożywieniem)? łeś zmarłego – za Moim pozwoleniem. I „Bójcie się Boga (gdyż należy się Go kiedy powstrzymałem Dzieci Izraela od lękać, i odstąpcie od żądania takich rzeciebie, gdy przybyłeś do nich z jasnymi czy, ażeby On was nie pokarał), o ile dowodami (prawdy i cudami ukazująjesteście (prawdziwie) wierzący”. cymi twoje Posłannictwo), a ci spośród[23]
[23]Formułowanie tego żądania, postawionego przez apostołów, by mieć większą pewność co do wiary, zawiera kilka kwestii, które stoją w sprzeczności z dobrymi manierami, które wierny powinien posiadać w stosunku do Boga i Jego Wysłannika: • Gdy zwracali się do Jezusa jako do Wysłannika Boga, powinni byli pokazywać swoją wiarę i szacunek dla niego, ukazali jednak złe maniery i zwątpili w jego Posłannictwo. • Poprzez mówienie „twój Pan” dali do zrozumienia, iż ich wiara w Boga nie umocniła się w ich sercach, gdyż zachowali się w zły sposób. • Poprzez mówienie „czy twój Pan jest w stanie...?” zademonstrowali, że nie posiadali prawdziwego sądu o Bogu, tak jak Jego prawo (jako Boga) wymaga. • Poprzez domaganie się cudu po tym, jak zaświadczyli o swojej wierze, ukazali zwątpienie i inny rodzaj złego zachowania. Jednakowoż powinniśmy wspomnieć, że apostołowie, których Koran mocno pochwalił w niektórych innych wersetach (np. 3:52, 5:111), być może postawili to żądanie w czasie, gdy ich wiara nie była jeszcze w pełni utwierdzona w ich sercach i zanim odpowiedzieli na wezwanie Jezusa – „Kto będzie moim pomocnikiem (na tej drodze) do Boga?” mówiąc „My jesteśmy pomocnikami (sprawy) Boga. Wierzymy w Boga i (prosimy cię) zaświadcz, że jesteśmy muzułmanami (poddanymi wyłącznie Jemu).” (3:52). Powinno się również odnotować, iż żaden z Towarzyszy Proroka Muhammada, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, nie postawił takiego żądania, po tym jak znaleźli się w łonie islamu. Nie tylko nie wysunęli takiego żądania, lecz także nie przywiązywali większego znaczenia do cudów Wysłannika Boga, niż te, które mogły być oczekiwane. Przykładem takiego cudu jest czas, w którym nie było żadnych innych środków do otrzymania wody i żywności i gdy Prorok był w stanie pomnożyć małą ilość dostępnej żywności, tak że wystarczyła ona dla setek żołnierzy (Szersze wyjaśnienie cudów Proroka Muhammada, zob. The Letters, „the 19 Letter”). Towarzysze skupili się na przekazywaniu zasad Religii i oddali się temu uważając za wystarczające, że takie cuda są relacjonowane tylko przez niektórych.
Oni powiedzieli: „Pragniemy z nienich, którzy nie uwierzyli, rzekli: ‘To go jeść i aby nasze serca mogły zostać oczywiście nic innego, jak tylko czary’. uspokojone (pewną wiedzą, że Bóg jest
Jezus, syn Marii rzekł (składając do Boga prośbę): „O Boże, Panie nasz! Ześlij na nas stół (zastawiony pożywieniem) z niebios, a to będzie dla nas stałe święto (religijne) – dla pierwszego i ostatniego z nas – i znak od Ciebie. I daj nam zaopatrzenie, gdyż Ty jesteś Tym Najlepszym, którego można znaleźć jako zaopatrującego – Najlepszym Zaopatrującym”.
Bóg rzekł: „Oto Ja ześlę go na was. Lecz jeśli potem ktoś z was nie będzie wierzył, to wymierzę mu karę, której nigdy nie wymierzam nikomu w światach”.[24]
[24]Poprzez zakończenie opisu wydarzenia bez wspomnienia, czy stół był zesłany czy nie, Koran pokazuje, że powodem dla relacjonowania takich wydarzeń jest albo umocnienie głównych ich przyczyn albo danie poprzez nie lekcji. Poprzez zrelacjonowanie tego zdarzenia Koran pokazuje nam, że to, co przede wszystkim prowadzi ludzi do wiary w Wysłanników i Przesłanie, które przynieśli, to nie cuda przez nich dokonane. To raczej osoby samych Wysłanników, ich głęboka duchowość, wysokie morale, które posiadali i racjonalność oraz prawda ich Przesłania i jego zgodność z nieskazitelną ludzką świadomością. To pokazuje, że zarówno wiara jak i niewiara są świadomym wyborem. Tak więc zamiast oczekiwania cudów, ludzie powinni studiować wszechświat, który w rzeczywistości i w całości jest wystawą cudów, a charakter i życie Proroków - razem z Księgami, które przynieśli, a ich świadomość nie powinna być zanieczyszczona takimi rzeczami, jak przesądy, pragnienia cielesne, grzechy, czynienie zła, złe poglądy i arogancja, z których każde jest przeszkodą dla wiary.
I (strzeż się tego) kiedy Bóg powie: „Jezusie, synu Marii! Czy to ty powiedziałeś ludziom: ‘Weźcie mnie i moją matkę za bóstwa poza Bogiem’?” A on odpowie: „Jesteś Pełen Chwały (ponad tym, by mieć współtowarzysza bądź jakieś potrzeby lub ułomności)! Nie należało do mnie mówienie tego, do czego nie mam prawa. Jeślibym to powiedział, Ty wiedziałbyś już o tym. Ty wiesz Pełen Chwały, Twoja moc nieodparta, wszystko, co jest w moim wnętrzu, a (Tyś jest) Mądry” ja nie wiem, co jest w Twoim wnętrzu.[25]
[25]Odpowiedź dana przez Proroka Jezusa, niech będzie z nim pokój, ukazuje jego misję i jej charakter. Poprzez powiedzenie: „Jeśli ich ukarzesz – oni są Twoimi sługami; a jeśli im wybaczysz – Ty jesteś Pełen Chwały, Twoja moc nieodparta, (jesteś) Mądry”, pokazuje jego całkowity szacunek dla Boga, gdy z wyrażeniem „oni są Twoimi sługami” odwołuje się do miłosierdzia Boga. Mimo że wydaje się bardziej rozsądne odwoływanie się do Boga będącego Wszechwybaczającym i Wszechmiłosiernym, gdzie przebaczenie jest wspomniane, to znamienity Prorok, który mówiąc o tej kwestii, odwołuje się do Boga Pełnego Chwały i Mądrego, ukazuje jego głębokie poddanie się absolutnej Władzy i Mądrości Boga. Pewnego razu nasz Prorok, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, wymienia Abrahama i Jezusa, niech będzie z nimi pokój, razem i przyrównuje ich do siebie. Abraham wzywał Boga w imieniu swojego ludu, który go odrzucił, mówiąc: Zaprawdę, oni sprowadzili z drogi prostej wielu ludzi. Zatem, kto idzie za mną, ten naprawdę należy do mnie; ten zaś, kto nie jest mi posłuszny… Zaprawdę, Ty jesteś Przebaczający, Współczujący (14:36).
Ja nie mówiłem im niczego poza Ogrody, przez które przepływają rzeki, tym, co Ty mi nakazałeś (mówić): ‘Czciji w nich (w Ogrodach) zamieszkają na cie Boga, mojego Pana i waszego Pana’. wieki. Bóg jest zadowolony z nich, a oni Ja byłem świadkiem nad nimi tak dłusą zadowoleni z Niego. Oto tryumf najgo, jak długo pomiędzy nimi pozostawyższy!” wałem; a kiedy zabrałeś mnie z powro-
Jeśli ich ukarzesz – oni są Twoimi sługami; a jeśli im wybaczysz – Ty jesteś rzeczą..
Bóg powie: „Oto Dzień, kiedy ich Zaprawdę, Ty i tylko Ty masz wiedzę o prawdomówność (wierność i wytrwatym, co Niewidzialne (i znajduje się poza łość) przyniesie korzyść wszystkim tym, zasięgiem percepcji jakiejkolwiek stwoktórzy byli wierni swemu słowu (danerzonej istoty). mu Bogu). Dla nich (przygotowane) są
Do Boga należy całkowite zwierzchtem, Ty sam byłeś Obserwatorem nad nictwo nad niebiosami i nad ziemią, a nimi. Zaiste, Ty jesteś Świadkiem każtakże nad wszystkim tym, co w nich dej rzeczy. jest. I On ma pełną władzę nad każdą
Stół Zastawiony