Wszelka chwała i wdzięczność należą się Bogu, który stworzył niebiosa i ziemię i (jako wymiar ich obecności i efekt ruchu) powołał do istnienia zasłony sach, jak i na ziemi. On zna to, co ukryciemności i światło. Jednak ci, którzy nie wacie i to, co głosicie (i czynicie) otwarwierzą, przypisują równych swojemu cie, i On wie także, co zyskujecie (– co Panu (który stwarza i utrzymuje takich czynicie dobrego lub złego w waszym ludzi i ciała niebieskie). życiu).^[1]

[1]Werset ten stosuje termin stworzenie w stosunku do niebios i ziemi oraz powoływanie do istnienia lub naznaczanie w stosunku do ciemności i światła. Oznacza to, że ciemność i światło nie są rzeczami, które zostały stworzone jako oddzielne istoty, lecz stanowią raczej rezultat ruchu niebios (lub określonych ciał niebieskich) oraz ziemi jako wymiaru ich istnienia. Fakt, iż ciemność jest wymieniona przed światłem implikuje, że nieistnienie ma przewagę nad istnieniem w życiu wszechświata i że istnieje ono w Wiedzy Boga. Z tego powodu dzień zaczyna się właściwie w momencie zachodu słońca. Zarówno ciemność, jak i światło są użyte również w swojej duchowej konotacji. Jako że źródła i rodzaje ciemności „duchowej” (materializmu, ateizmu, agnostycyzmu, wszelkiego rodzaju politeizmu, hipokryzji) są liczne, a „duchowe” światło jest jedno i pochodzi z jednego i pojedynczego źródła, to słowo ciemność użyte jest w liczbie mnogiej, a światło w pojedynczej. Wyjaśnia to także powód, dla którego, nawet gdy filozofowie i myśliciele różnią się bardzo w swoich ideach, jako iż oparli swoje myślenie na własnym rozumowaniu, wszyscy Prorocy, których było więcej niż 100000, na przestrzeni historii ludzkiej byli zgodni co do tych samych zasad. Na dodatek w związku ze wszystkimi wymienionymi odcieniami znaczeniowymi, poprzez odniesienie się do tych, którzy nie uwierzyli, oraz odrzucenie politeizmu i podkreślenie, że Bóg jest Panem także niewiernych, werset ten mówi, iż każdy rodzaj politeizmu równy jest niewierze i nawet gdy wielu ludzi przypisuje partnerów i rywali równających się Bogu, to Bóg jest Panem – Stwórcą, Podtrzymującym, Wychowującym, Zaopatrującym – całego stworzenia, włączając w to ludzkość, i dlatego politeizm nie posiada żadnej mocnej i usprawiedliwionej podstawy. W ten sposób ten krótki werset podsumowuje całą surę.

On jest Tym, który stworzył was z

On jest (Jedynym prawdziwym) Bogiem (realizującym Swoją absolut-

A jednak, kiedy przychodzi do nich gliny (i materialnie pochodzicie wszyktóreś z Objawień i znaków od ich Pana, scy z gliny), a następnie wyznaczył terto się odwracają od tego z niechęcią. min (życia dla was), i u Niego jest rów-

I oto celowo negują prawdę (ucienież inny, niezmienny termin – określoleśnioną przez Koran), kiedy do nich ny przez Niego i znany Jemu. Mimo to przyszła (i drwią z prawd i ostrzeżeń, a powątpiewacie (w te prawdy oczywiste, szczególnie z wieści o Zmartwychwstaktórych częściowo doświadczacie, a częniu). A przecież zrozumieją to, z cześciowo możecie je wywnioskować). go szydzili.^[2]

[2]Dla pośredniego wyjaśnienia tego wersetu i odpowiednich terminów teologicznych adżal lub al-kadar al-muallak (zawieszony termin lub los) i adżal musamma (określony termin) lub al-kadar al-mubram (decydujące przeznaczenie), patrz przyp. 13 tej sury i sury 13, przyp. 13, i sury 10, przyp. 19. Niektórzy egzegeci Koranu są zdania, iż pierwszy termin wymieniony w tym wersecie jest „naturalnym” terminem określonym przez Boga dla istot. Na przykład lekarz może powiedzieć pacjentowi otwarcie o rodzaju i powadze jego choroby: „On (lub ona) umrze w ciągu dziesięciu dni”, ale pacjent może żyć wiele lat więcej. Termin przypuszczany przez lekarza jest terminem „naturalnym”. Ale ostateczny termin pacjenta jest znany tylko Bogu.

Czyż oni nie widzą (mimo że przeną zwierzchność i objawiającym Swoje chodzą podczas podróży) obok ruin, Atrybuty i Imiona) zarówno w niebiojak wiele pokoleń unicestwiliśmy przed nimi, a które umocniliśmy na ziemi mocniej niż kiedykolwiek was (daliśmy im środki i możliwości, jakich nie otrzymaliście od Nas), i na nie wylaliśmy błogosławieństwa z niebios, i sprawiliśmy, że spod nich wypłynęły rzeki. Następnie unicestwiliśmy je za grzechy, a po nich powołaliśmy inne pokolenie.

A gdybyśmy tobie zesłali księgę na pergaminie, której oni by dotykali swoimi rękoma, to i tak ci, którzy uporczywie nie wierzą, powiedzieliby z pewnością: „Zaiste, to tylko czary”.

Oni mówią: „Dlaczegóż nie został do niego zesłany anioł?” Lecz gdybyśmy zesłali anioła (takiego, którego mogliby zobaczyć, jak to czyniliśmy w przypadku innych ludów – w tym ludu Lota) – to sprawa zostałaby już dawno rozstrzygnięta i nie uzyskaliby zwłoki (albowiem aniołowie przychodzący w taki sposób zwiastują zniszczenie).

A gdybyśmy wyznaczyli anioła (na Naszego Wysłannika), to z pewnością uczynilibyśmy go człowiekiem, a wtedy zmieszalibyśmy im to, co oni sami sobie mieszają.

Zaprawdę, z Wysłanników drwiono już przed tobą, lecz to, z czego się wyśmiewano, ogarnęło tych, którzy się wyśmiewali (z Wysłanników, ażeby ich poniżyć).

Powiedz: „Wędrujcie po ziemi i obserwujcie: jaki był ostateczny koniec tych, którzy negowali (znaki Boga i Jego Wysłanników)”.^[3]

[3]Po ukazaniu prawdy za pomocą mocnych i niekwestionowanych argumentów sura niniejsza obala niewiarę i politeizm, ustanawiając prawdziwe jedynobóstwo poprzez pokazanie końca, który czeka tych, którzy nie idą drogą Boga. Argumenty te są wyjaśnione poprzez podanie podstaw historycznych i socjologicznych. Werset ten surowo ostrzega politeistów i pociesza Wysłannika, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo. Dalej następują konkretne i niepodważalne fakty dotyczące Świętości i Władzy Boga. Koran pokazuje umysłowi i sercu ludzkiemu wszystkie pola i aspekty życia, tak jak pszczoła latająca z kwiatu na kwiat, zbierająca nektar, i stawia odbiorców twarzą w twarz z niekwestionowanymi dowodami prawd przezeń ukazanych. Ten styl zwany jest tasrīf. Jakiegokolwiek tematu nie poruszałby Koran, poczynając od pojedynczego życia, dochodząc do ziemi, od niebios do życia społecznego, od ludzkiej świadomości do ludzkiej historii, wyciska on wodę cudowną „laską”, by zaspokoić pragnienie ludzkiego intelektu, serca i innych organów. To ludzka dusza jest tą, która rozpościera zasłonę przypuszczeń złożoną z arogancji, uprzedzeń, złych opinii oraz złego traktowania prawd koranicznych; prawdy te, gdy są widoczne, są takie, że ludzka świadomość, serce i intelekt mogą jedynie ustąpić. To jest zakrywające nastawienie ludzkiej duszy, które Koran nazywa mianem kufr, co oznacza „pokryć”, i które na polski zostało przetłumaczone jako „niewiara”. Gdy pewna osoba nie wierzy, to jeśli zakrywa prawdy, nie jest w stanie anulować ani zatrzeć tych prawd. Niewiara jest niczym zamykanie czyichś oczu na słońce i twierdzenie, że słońca ani światła słonecznego nie ma i że wszystko jest ciemne. Ci, którzy niszczą siebie samych, źle korzystając z wrodzonych zdolności danych przez Boga, takich jak rozum czy zdolność do wiary i posiadania właściwej natury – są ludźmi, którzy nie wierzą.

Powiedz: „Do kogo należy wszystko to, co jest w niebiosach i na ziemi?”, i powiedz: „Do Boga”. On związał się miłosierdziem (i pomimo błędów i fałszywych wierzeń Swoich sług On podtrzymuje wszystko to, co jest w niebiosach i to, co jest na ziemi Swoim miłosierdziem. On nie pozostawia nikogo samemu sobie i) On zgromadzi was w Dniu Zmartwychwstania, co do (przyjpierwszy spośród tych, którzy poddają ścia) którego nie ma żadnej wątpliwoMu się w pełni, i (zostałem ostrzeżony): ści. Jednak ci, którzy sami siebie prowa‘Nie bądź pomiędzy tymi, którzy Jemu dzą ku ruinie (nadużywając swojej pierprzypisują współtowarzyszy’”. wotnej natury i psując ją, a także psu-

Do Niego należy wszystko to, co oszczędzona kara – Bóg ma nad nim porusza się nocą i za dnia. On jest miłosierdzie. Oto triumf oczywisty! Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący.

Powiedz: „Czyż mam sobie wziąć za to tylko On może je odsunąć. A jeśli On strażnika i powiernika kogoś innego niż obdarzy was czymś dobrym – On ma Bóg – Stwórca niebios i ziemi, z których pełną władzę nad każdą rzeczą. każde ma swoje indywidualne cechy –

Powiedz: „Oto ja lękam się kary Dnia jąc zdrowy rozsądek i zdolność wiary – Straszliwego – jeślibym był nieposłuszco stanowi ich główny udział w Bożym ny mojemu Panu”. miłosierdziu) – nie wierzą.

Zaiste, komu owego Dnia będzie

Jeśli Bóg dotknie was nieszczęściem,

On jest wszechmocny nad Swymi Ten, który żywi, a Sam nie potrzebusługami; i On jest Mądry, Wszystkieje być żywiony?” Powiedz: „Poza tym otrzymałem przecież rozkaz, bym był go Świadom.

Powiedz: „Cóż jest najpoważniejszego w świadectwie?” Powiedz: „Bóg – świadek pomiędzy mną a wami; mnie jest objawiany Koran, abym mógł przez niego ostrzegać was i tych, do których on dotrze”. (O wy, którzy przypisujecie Bogu współtowarzyszy:) Czyż naprawdę zaświadczacie, że są (inne) istoty boskie poza Bogiem? Powiedz (im): „Ja nie daję takiego świadectwa”. Powiedz: „On jest Bogiem Jedynym i, zaiste, ja nie jestem winien tego, że Jemu przypisujecie współtowarzyszy ani – co przydajecie za współtowarzyszy”.

Ci, którzy otrzymali Księgę (wcześniej) znają go (Wysłannika i wszystkie wyróżniające go atrybuty) tak, jak znają swoich własnych synów; lecz nie wierzą ci, którzy doprowadzają się do ruiny (ukrywając prawdę i ulegając pragnieniom zmysłowym oraz własnym interesom).

Któż jest bardziej niesprawiedlitych, którzy przypisywali Bogu współwy aniżeli ten, kto wymyśla kłamstwa towarzyszy”. i przypisuje je Bogu, i neguje Jego zna-

Nadejdzie Dzień, kiedy wskrzesimy przysłuchują (gdy recytujesz Koran), lecz ich wszystkich z martwych i zgromadziMy umieściliśmy na ich sercach zasłony my ich, a potem zapytamy tych, którzy (utkane z ich złych intencji, niesprawie(przebywając jeszcze na świecie) przypidliwych uczynków i pychy), aby tego nie sywali Bogu współtowarzyszy: „Gdzież rozumieli (i nie byli w stanie uwierzyć); a są ci spośród waszych (towarzyszy), o których twierdziliście, że mają udział w w ich uszach – ciężkość: nawet jeśli zobaboskości?” czą jakiś znak oczywisty (dowodzący Bożej jedności i innych prawd wiary), to

I wtedy oni nie będą mieć inneweń nie uwierzą. A jeśli nawet przychogo argumentu poza słowami: „Na Boga, naszego Pana, my nie byliśmy spośród dzą do ciebie (tylko po to), aby spierać się z tobą – ci, którzy nie uwierzyli – mówią: „To tylko legendy starożytnych ludów”.

Spójrz! – Jakże kłamią przeciwki (we wszechświecie i w nim samym) ko samym sobie i (jak) to, co wymyślili i Jego Objawienia. Zaprawdę, czyniący jako współtowarzyszy (których mieliby niesprawiedliwość nie osiągną pomyślczcić), zawiodło ich. ności.

Pomiędzy nimi są tacy, którzy się tobie

Oni odpychają od niego (Koranu) innych i sami trzymają się od niego w oddali; a czyniąc tak, niszczą jedynie. samych siebie, choć tego nie pojmują^[4]

[4]Nastawienie tych, którzy opierają się prawdom wiary, nigdy nie zmieniło się podczas ludzkich dziejów: drwiny, twierdzenie, iż prawdy wiary nie są niczym innym jak tylko mitem, fałszem lub legendą, że wierni są bandą reakcyjnych, zacofanych ludzi o niewykształconych, jałowych umysłach, zabronienie innym dawania wiernym posłuchu, uciszanie tych, którzy z nimi rozmawiają, a jeśli to nie zadziała – uciekanie się do siły – więzienia, banicji i morderstw. Do czego by nie uciekli się niewierni, świadczy to jedynie o tym, że brak im wystarczającej wiedzy i umiejętności myślenia, by stawić czoła prawdom wiary; ukazuje to jedynie ich słabość, ignorancję i niezdolność umysłową. Brakuje im świadomości tego, że to, co czynią, w ostateczności spowoduje ich ruinę; mimo że mogą być wśród nich socjologowie, historycy i antropolodzy, którzy badają historię i wydarzenia. Jest ważnym dla wiernych, by byli świadomi tej prawdy; bez ulegania presji kulturalnej, zawsze powinni poszukiwać prawdy w islamie. Nigdy nie należy zapomnieć, iż największa potęga niewiernych utrzymuje się dzięki słabości wiernych pod względem wiary i poddania się Bogu.

Gdybyś (o Wysłanniku) mógł ich zobaczyć, gdy zostaną postawieni przed Ogniem i (bojąc się, że zostaną do niego wrzuceni – albowiem zapomnieli, że w życiu doczesnym przydawali Bogu współtowarzyszy –) powiedzą: „O, gdybyśmy zostali sprowadzeni z powrotem (na świat)! Wtedy nie negowalibyśmy znaków i Objawień naszego Pana i bylibyśmy pomiędzy wierzącymi!”.

Nie! Oni mówią tak dlatego, że to, co ukrywali (jasna prawda i własne złe intencje), stało się dla nich oczywiste. A jeśliby zostali sprowadzeni na świat, to powróciliby do tego, co było im zabronione. Zaiste, są zwykłymi kłamcami.

(Zachowywali się tak zawsze, gdy na świecie dotykało ich nieszczęście, lecz kiedy zostawali z niego wybawieni), mówili: „Nie ma (innego) życia poza naszym życiem doczesnym na tym świecie i nie zostaniemy wskrzeszeni (z martwych)”.

Lecz gdybyś mógł zobaczyć, kiedy zostaną postawieni w obecności swojego Pana. On powie: „Czyż to (że zostaliście wskrzeszeni i zgromadzeni w Mojej Obecności) nie jest prawdą? Oni odpowiedzą: „Zaiste, na naszego Pana, tak!” On powie: „Skosztujcie więc kary za to, w co nie wierzyliście”.

Z pewnością przegrali ci, którzy negują (prawdę, jaką jest ostateczne) Boże uparcie odrzucają ci, którzy czynią spotkanie z Bogiem, aż – kiedy nagle niesprawiedliwość. przyjdzie na nich Godzina – zapłaczą:

A doczesne, ziemskie życie jest zalekłamstwo, a także szkody im wyrządzadwie zabawą i rozrywką i lepsze jest ne – aż dotarła do nich Nasza pomoc. mieszkanie życia przyszłego dla tych, Nikt nie może zmienić słów Boga (zmiektórzy lękają się Pana. Czyż zatem nie nić Jego nakazów i ich wykonania). I oto rozumujecie i nie pojmiecie? dotarły już do ciebie niektóre przekazy o^[5]

[5]Świat ma trzy aspekty. Pierwszy aspekt traktuje świat jako królestwo, gdzie manifestują się Imiona Boga, i dlatego cokolwiek tam się znajduje, jest zwierciadłem Boga z Jego Atrybutami i Imionami. Drugi aspekt jest związany z Życiem Ostatecznym, uznaje świat jako „pole uprawne” Życia Ostatecznego. Cegły, z których zbudowany jest czyjś Raj lub czyjeś Piekło w Życiu Ostatecznym, są nasionami czyjejś wiary bądź niewiary i uczynków, które tutaj sieje. Dzięki tym dwóm aspektom świat jest bardzo ważny i uznany zostaje za równy niebiosom; faktycznie, Koran wymienia go wraz z niebiosami. Trzecim aspektem świata jest ten, który dotyczy naszych pragnień cielesnych, pożądania, namiętności i ambicji. To jest ten aspekt, który zostaje przez Koran potępiony, ponieważ składa się z zabaw, rozrywek, chciwości (gromadzenia rzeczy) oraz współzawodnictwa w posiadaniu dóbr; w skrócie, to źródło wszelkiej niegodziwości i zła.

(O Wysłanniku!) Zaprawdę, wietych Wysłannikach. my, że rzeczy, które mówią (kłamstwa,

(Nie bądź zasmucony z powodu tego, „Biada nam! Jakżeż pod tym względem co czynią!) Zaprawdę, za kłamców uznabyliśmy niedbali”, kiedy już zarzucili na wani byli Wysłannicy przed tobą (w swoje grzbiety ciężary. Zaiste, zły jest odniesieniu do Posłannictwa, które głociężar, jaki na siebie nakładają! sili), lecz cierpliwie znosili oskarżenia o

Jeśli ich krnąbrność przyczynia ci potwarz i drwiny), zasmucają cię. Lecz trosk, to – jeśli potrafisz – szukaj tuneto nie ciebie negują (nie mogą nazwać lu w ziemi lub drabiny do nieba, ażecię kłamcą, gdyż sami nazwali cię „godnymi zaufania”); to znaki i Objawienia by przynieść im znak (taki cud, o jaki cię proszą). Lecz wiedz, że gdyby Bóg tak chciał, to z pewnością mógłby zgromadzić ich wszystkich na drodze prostej (za pomocą jednego cudu lub też w jakiś inny sposób. Jednak widząc, że Bóg chce inaczej; że prawda ma być postawiona przed ludźmi przez Wysłanników, wraz ze wspierającymi ją argumentami, a ludzie mają wybrać swoją drogę w sposób swobodny), nie bądź pośród tych, którzy postępują jak gdyby byli nieświadomi (tego faktu).

Odpowiedzieć (na wezwanie) mogą jedynie ci, którzy potrafią słuchać. A jeśli chodzi zmarłych, to Bóg wskrzesi ich do życia, a potem do Niego zostaną. sprowadzeni^[7]

[7]Wykorzystując wiele środków stylistycznych, takich jak metafora, porównanie i aluzja, wersety Koranu nabierają rozlicznych głębi znaczeniowych. Ten krótki werset zawiera kilka znaczeń i prawd, a także napomnienie: • To są ludzie, przez uszy których Koran nie może przeniknąć do serc i którzy są oporni wobec wiary; tacy są duchowo „głusi”. Głucha osoba nie może usłyszeć wezwania ani odpowiedzieć na nie. • Ten, kto posiada zdolność słyszenia, nie może być obojętnym wobec Koranu. Kto pozostaje obojętnym wobec Koranu i jego wezwania, może jedynie być „głuchym”. • Ci, przez których uszy nie wchodzi Koran, nie różnią się od zmarłych, jako że niczym zmarli nie mają życia w swych sercach, czyje zaś serce nie jest „żywe”, ten jest „martwy”, nawet jeśli w sensie fizycznym żyje. Prawdziwym życiem jest życie serca. Ta sama prawda dotyczy życia biologicznego, które zależy od zdrowia serca. • Dla nikogo śmierć nie będzie wybawieniem, ani nikt nie będzie przebywał w grobie wiecznie. Bóg wskrzesi wszystkich zmarłych, zbierając ich razem w Jego Obecności, a prawda, w którą ludzie wierzyli lub którą odrzucili na tym świecie, pojawi się na ich twarzach. To drugie życie jest wieczne, albo w błogosławieństwie, albo w rozpaczy.

A oni mówią: „Dlaczego nie został zesłany na niego od jego Pana jakiś znak cudowny”? Powiedz (im): „Z pewnością Bóg ma moc, aby zesłać znak (każdego rodzaju)”. Lecz większość z nich nie ma żadnej wiedzy (ażeby poznać naturę znaków, Objawień i Proroctwa oraz ich cel).

(Czyż nie mają ci, których uszy są zamknięte na Koran, spoglądać wokół siebie, aby mogli dostrzec znaki prawdy?) I nie porusza się po ziemi żadne żywe stworzenie ani żaden ptak nie lata na dwojgu skrzydeł, które by nie były społecznościami podobnymi do was. My nie pominęliśmy niczego w Księdze (Koranie, Najwyższej, Na Zawsze Przechowywanej Tablicy i w Księdze Stworzenia. My stworzyliśmy wszystko na (Odpowiedzcie), jeśli jesteście prawdowłaściwym mu miejscu i we właściwym mówni (i dopuszczacie głos sumienia)!” celu, i wszechświat utrzymywany jest w^[8]

[8]„Bóg, który nie pozostawia pszczół bez królowej ani mrówek bez przywódcy, ani ludzkości bez Proroka” (The Letters, 2:203).

Ci, którzy negują Nasze Znaki i

Powiedz (im): „Czy wy się kiedykolprzebaczenia). wiek zastanawiacie: jeśliby przyszła do

(Zaprawdę), nie! Wzywalibyście tyldoskonałej równowadze i porządku). A ko Jego, a wtedy On mógłby, gdypotem (nadejdzie dzień, kiedy wszechby zechciał, usunąć to, co sprawiło, że świat zostanie zamieniony na nowy, i) Go wzywaliście oni zostaną wskrzeszeni z martwych i zapomnieli, co Mu przydajecie za współzabrani do swego Pana. towarzyszy.^[10]

[10]Ta część wersetu wyjawia bardzo ważną prawdę: Nie powinniśmy oczekiwać od Boga, że da nam dokładnie to, o co się modlimy. Bóg panuje i rządzi całym wszechświatem poprzez manifestowanie wszystkich Swoich Imion. Posiada On uniwersalne zasady wyprowadzone z Jego Imion, które ustanawiają wspaniały porządek uniwersalny ze swymi manifestacjami. Te zasady obejmują wszystko w uniwersalnej ramie i działają zgodnie z Jego uniwersalną Wiedzą. Koło wszechświata nie obraca się zgodnie z życzeniami każdej rzeczy lub osoby. Bóg więc daje to, o co jest proszony, podług tej Mądrości. Jednakże nie znaczy to, że Bóg nie otacza • szczególną opieką każdej rzeczy bądź istoty; troska ta wywodzi się z Jego Miłosierdzia. Niemniej jednak troska ta nie wymaga tego, by dawał dokładnie tę rzecz, o którą jest proszony. Daje wszystko to, co jest dobre, osobie, która się modli. Na przykład pacjent, który został poddany operacji medycznej, może prosić o wodę, nawet jeśli jest to bardzo dla niego niebezpieczne. Lekarz działa z pożytkiem dla pacjenta, odmawiając mu wody. Podobnie Bóg daje to, co jest dobre, Swojemu słudze, który modli się do Niego, i dlatego właśnie czasem nie daje nam tego, czego • pragniemy na tym świecie, lecz raczej opóźnia to do nadejścia Życia Ostatecznego.

A My w istocie posyłaliśmy WysłanObjawienia, są głusi i niemi, w zasłoników do społeczności przed tobą i nach ciemności. Bóg prowadzi, kogo dosięgaliśmy ich (wspólnoty) ciężkimi zechce, ku zbłądzeniu, a kogo zechce, próbami i utrapieniami, aby mogły wzyumieszcza na prostej ścieżce. wać nas z pokorą (szukając prawdy i^[9]

[9]Czasem istnieje potrzeba wyjaśnienia, co oznacza prowadzenie kogoś lub nieprowadzenie przez absolutną Wolę Boga. Podamy tutaj krótkie objaśnienie: • Oryginalne słowo przetłumaczone jako „wola” to Maszīa. Bóg posiada dwa rodzaje woli, jeden to Maszīa, drugi to Irāda. Bóg nie chce (irāda) niewiary, politeizmu, hipokryzji i grzechów, ale one wszystkie zawarte są, tak jak wiara, dobre uczynki i cechy, w Jego Maszīa, która jest związana z Jego Wiedzą lub może być uznana za „Pra-Wiedzę”. • Jako iż wiedza zależy od tego, co jest znane, i jako że jest to wiecznie wiadome przez Boga, w jaki sposób każda osoba użyje swojej wolnej woli, Maszīa Boga obejmuje ludzką wolną wolę. Innymi słowy, jako że Bóg nie może być objęty czasem, gdyż jest poza wszelkim czasem i przestrzenią, to skoro wie, jak każda osoba użyje swojej wolnej woli, Jego Wola jest z tym zgodna. • Osoba używa swojej wolnej woli, by wierzyć lub nie wierzyć. Ale to Bóg aktywizuje wolną wolę człowieka i to On stwarza uczynki ludzi. • Ludzkie wybory i skłonności, włączając w to każdą rzecz i każde zdarzenie we wszechświecie, nawet ruch liścia, mają miejsce w ramach uniwersalnego systemu ustanowionego przez Boga. Tak więc nic nie jest wyłączone z Wiedzy i Woli (Maszīa) Boga.

Gdybyż tylko oni wzywali Nas z was jakaś kara od Boga albo jeśliby przypokorą, kiedy przyszła do nich Nasza szła do was Ostatnia Godzina – czy wtedy wzywalibyście kogoś innego niż Bóg? ciężka próba! Lecz ich serca stwardniały,. A wy byście (wtedy) a Szatan ozdabiał to, co czynili, aby znajdowali w tym upodobanie.

A potem, gdy zapomnieli to (rady i ostrzeżenia), co było im przypominane, otworzyliśmy im bramy wszystkich rzeczy. Aż – kiedy radowali się tym, czym zostali obdarzeni – My ich nagle pochwyciliśmy. A wtedy popadli w rozpacz.^[11]

[11]Te ostatnie wersety omawiają pewne powtarzające się wzory w historii różnych ludzi i społeczeństw: • Jeśli Święte Przesłanie zaczyna rozprzestrzeniać się w pewnym miejscu, zmienne warunki, takie jak obfitość lub głód, pojawiają się tam w zależności od zaanga• żowania jego naśladowców i ich wysiłków w celu rozpowszechnienia go oraz nastawienia strony przeciwnej. • Najwyższy Bóg zwykle na początku zsyła niepowodzenie i trudności ludziom, między którymi Święte Przesłanie zaczęło się rozpowszechniać. Jest to po to, by nakłonić ich do porzucenia ich fałszywych wierzeń i złych dróg oraz do zaakceptowania Przesłania; w większości przypadków, zwłaszcza jeśli chodzi o ludzi niecywilizowanych, siła i trudność mogą być bardziej skuteczne niż łagodna perswazja. Ta metoda ma również na celu udoskonalenie tych, którzy jako pierwsi uwierzyli w Przesłanie, poprzez wyposażenie ich w cierpliwość niezbędną do przezwyciężenia wszystkich przyszłych trudności. Jeśli ludzie nie porzucą swych dróg pomimo trudności i niepowodzenia, z powodu których cierpią, i jeśli pozostaną głusi i ślepi na Przesłanie, Bóg obdarzy ich wtedy obfitością. To jest wynik ich zagubienia na tym świecie i wykorzystywania wszystkich możliwości i sił do osiągnięcia luksusowego życia; Bóg otwiera dla nich bramy świata. To czyni wielu z nich niezwykle bogatymi kosztem wielu innych, którzy stają się biedniejsi; i ci ślepi ludzie stają się jeszcze bardziej rozpustni, rozwiąźli i zepsuci. Zatrata równowagi w społeczeństwie i rozpowszechnienie się rozpusty oraz zepsucia są zwiastunami ogólnego niepowodzenia bądź katastrofy. Jeśli istnieje potężna grupa, która jest w stanie ponieść Święte Przesłanie i zastosować je w życiu, to zniszczenie, które spadnie na to społeczeństwo, doprowadzi do powstania takiej grupy. Jeśli takiej grupy nie ma, zniszczenie jest bardziej przemożne. Jeżeli pomimo wszystkich niegodziwości i grzechów osoba bogaci się, nie będąc dotkniętą przez żadne nieszczęście, i jeżeli w społeczeństwie istnieje bogactwo pomimo całego zła, niesprawiedliwości, zepsucia i rozpusty, które w nim przeważają, oznacza to, że niepowodzenie i zniszczenie zbliżają się do tego społeczeństwa i że ta osoba ujrzy konsekwencje swoich złych czynów.

I tak oto (wreszcie) zostali wykorzenieni ci ludzie, którzy uporczywie czynili niesprawiedliwość. Wszelka chwała i wdzięczność należą się Bogu, Panu światów!

Powiedz: „Jak sądzicie? Jeśliby Bóg zabrał wasz słuch i wzrok i nałożył pieczęć na wasze serca, to jaki bóg poza Bogiem [Jedynym] zdołałby wam to przywrócić?” Spójrz, jak My na różne sposoby wykładamy Objawienia i znaki (Istnienia Boga i Jego Jedności oraz inne prawdy wiary), a oni mimo to się odwracają.

Powiedz: „Jak sądzicie? Jeśli kara Boża przyjdzie do was niespodziewanie lub też zauważalnie (tak, że będziecie widzieć, jak się zbliża), to czy zostanie unicestwiony ktoś inny prócz ludzi czyniących niesprawiedliwość?

My posyłamy Wysłanników jedynie jako zwiastunów dobrych wieści (o pomyślności w zamian za wiarę i prawość) i jako ostrzegających (przed skutkami zbłądzenia). Przeto kto uwierzy i poprawi się – ten nie będzie się lękał ani nie będzie zasmucony.

A jeśli chodzi o tych, którzy negują Nasze jasne Znaki i Objawienia, to dotknie ich kara ze względu na uporczywe nieposłuszeństwo (co do wiary i moralności).

Powiedz im (o, Wysłanniku): „(Chcecie, abym czynił cuda. Jednak) ja nigdy nie powiem wam, że mam skarby Boga lub że znam to, co Niewidzialne, ani nie powiem wam, że jestem aniołem. Ja postępuję tylko za tym, co mi zostało objawione”. I powiedz: „Czyż ociemniali i widzący są równi? Czyż się zatem nie opamiętacie?”

Ostrzegaj tym (Koranem) tych, którzy (już wyznają prawdziwą wiarę bądź jeszcze nie, ale) w swoich sercach lękają się, gdyż zostaną wskrzeszeni z martwych i zgromadzeni przed swoim Panem – że nie mają, poza Nim, ani opiekuna, ani powiernika, ani też orędownika – ażeby mogli stać się sprawiedliwymi.

I nie odpychaj (w nadziei przekonania przywódców niewierzących) żadnego z tych (ubogich wiernych), którzy rankiem i po południu wzywają swego Pana, szukając Jego „Oblicza” (spotkania z Nim w życiu przyszłym i Jego akceptacji). Ty nie jesteś za nich w niczym odpowiedzialny, tak jak i oni nie są w niczym za ciebie odpowiedzialni. Jeślibyś zatem zamierzał ich odesłać, to znalazłbyś się pośród niesprawiedliwych.^[12]

[12]Tak jak wiele innych wersetów, któzmysłu słuchu w liczbie pojedynczej (sam’), re pokazują jednocześnie elementy fizyczgdy natomiast zmysł wzroku jest wyrażony ne i duchowe, werset ten zawiera i demonw liczbie mnogiej (absār). Oznacza to, iż obostruje również takie elementy zarówno w wiązkiem uszu z punktu widzenia wiary jest sposób dosłowny, jak i figuratywny. Słuch, słyszenie i słuchanie Świętego Objawienia i wzrok i serce, wspomniane tutaj, są naszyże źródło Objawienia jest jedno. W odróżniemi fizycznymi i duchowymi siłami słyszenia niu od tego istnieją niezliczone znaki wiary, i widzenia oraz ośrodkiem naszego fizycznektóre można ujrzeć oczyma. We fragmencie go i duchowego życia. Jako że Bóg jest Tym, jaki bóg poza Bogiem (Jedynym) zdołałby który stworzył nasze uszy, oczy i serca, i nie wam to przywrócić? werset używa zaimka w ma nikogo innego, kto może stworzyć je albo liczbie pojedynczej to w odniesieniu do zdolprzywrócić je nam, gdy je stracimy, On takności słyszenia i widzenia oraz serca; w skróże czyni je żywymi duchowo. cie, by osiągnąć wiarę, siły słuchu, wzroku i serca muszą być żywe i wszystkie te zmysły Ten werset w swoim oryginalnym języku arabskim używa słowa odnoszącego się do muszą pracować razem.

I w ten sposób doświadczamy ludzi, jednych przez drugich, aby (ci, którzy sądzą, że takie rzeczy, jak majątek i status społeczny stanowią o wyższości) mówili (o wierzących, którzy są biedni i nie mają wysokiego statusu społecznego): „Czyż to są ci spomiędzy nas, których Bóg obdarował swą łaską?” Czyż Bóg nie zna najlepiej tych, którzy są wdzięczni (i uznają rzeczywiste źródło wszelkiego dobra, a także postępują stosownie do tego)?

Kiedy przyjdą do ciebie ci, którzy wierzą we wszystkie Nasze Objawienia i znaki, powiedz im (na przywitanie): „Pokój wam! Wasz Pan zobowiązał się do miłosierdzia (wobec Swoich sług) – zaprawdę, On jest Przebaczający, Współczujący” dla tego spośród was, kto popełni zły uczynek z powodu niewiedzy (poddając się podszeptom swej zmysłowej natury), a potem skruszony żałuje i poprawia się.

Tak oto wykładamy szczegółowo znaki Naszej drogi i odpowiednie Objawienia (zawarte w Koranie) i (czynimy tak), ażeby szlak niewierzących występnych stał się wyraźny (i był oddzielony od drogi wiernych).

Powiedz (tym, którzy przydają Bogu współtowarzyszy): „Zabroniono mi oddawania czci tym istotom, które wy uznajecie za bóstwa i wzywacie poza Bogiem”. Powiedz: „Ja nie podążam za waszymi pragnieniami i upodobaniami, albowiem w przeciwnym razie zbłądziłbym i nie byłbym pośród tych, którzy są właściwie prowadzeni”.

Powiedz: „Ja opieram się na jasnym dowodzie od mojego Pana, podczas gdy wy go negujecie. Nie jest w mojej mocy to, czego (z drwiną) żądacie, ażeby zostało przyspieszone (mówiąc: ‘Jeśli jest taka kara, jaką nam grozisz, to niech nadejdzie natychmiast’). (W znaczeniu absolutnym) osąd i władza spoczywają wyłącznie u Boga. On zawsze przekazuje prawdę i On jest najlepszym Rozstrzygającym pomiędzy prawdą a kłamstwem”.

Powiedz: „Gdyby było w mojej mocy (sprowadzić) to, czego żądacie, aby zostało przyspieszone, to sprawa między mną a wami zostałaby rozstrzygnięta”. Bóg zna najlepiej ludzi czyniących niesprawiedliwość. tym nie wiedział. I nie ma ziarna w ciem-

U Niego są klucze do Niewidzialnenych warstwach ziemi ani niczego, co go; nie zna ich nikt prócz Niego. I On zielone bądź suche, żeby nie było (zapizna wszystko to, co jest na ziemi i w sane) w Księdze Jasnej morzu. I nie spada żaden liść, żeby On o.^[13]

[13]Koran wymienia Jasną Księgę i Jasny czasem i przestrzenią) szczególny kształt, Rejestr (36:12). czas życia i funkcję każdej rzeczy lub istoty. Ten drugi typ zdeterminowanego istnienia Wszechświat ukazuje wspaniały i doskowszechświata w Wiedzy Boga, z każdą rzeczą nały porządek; Bóg stworzył i stwarza i wydarzeniem, zwany jest Jasnym Rejestrem wszystko doskonale i w idealnie właściwym lub Najwyższą Na Zawsze Zachowaną Tablimiejscu. To pokazuje, że wszechświat jest cą. Jest to identyczne z Boską Wiedzą. Przeoparty na uniwersalnej i doskonałej wiedzy znaczenie nadaje kształt pierwowzorom, a oraz determinacji, którą nazywamy Świętym Święta Moc nadaje im istnienie materialne. Przeznaczeniem. By lepiej zrozumieć ten subtelny punkt, powinniśmy rozważyć następujące dwa przykłady: każdej rzeczy. Jedna z kopii zawarta jest w nasieniu. Kiedy na przykład Bóg przemienia Przed przystąpieniem do pisania książzarodek w inne (ludzkie) stworzenie, to przeki pisarz posiada niezbędne wiadomości w znaczenie tego nowego ludzkiego stworzeswojej głowie; może być to uznane za piernia zostało uprzednio określone (jeśli chodzi wowzór książki. Następnie pisarz robi plan i o relację pomiędzy Przeznaczeniem a ludzką dzieli wiedzę w swoim umyśle na rozdziały wolną wolą, zob. przyp. 8 tej sury i sury 2, i części, i to stanowi „przeznaczone” istnienie tej książki. Później pisze książkę, tj. twoprzyp. 10, 14, sury 3, przyp. 30, 36 oraz sury rzy materialne istnienie książki. Inny przy4, przyp. 18). Podobnie przyszłe życie każkład: przed zbudowaniem budynku archidej rośliny lub drzewa jest zawarte w swotekt buduje go w swoim umyśle, tj. tworzy im nasieniu. Historia życia rośliny lub drzezasadnicze lub pierwotne istnienie budynku. wa od czasu zakiełkowania pod powierzchNastępnie przygotowuje projekt budynku, nią gleby aż do momentu, gdy wydaje owoktóry jest „przeznaczonym” istnieniem tego ce, jest rozwiniętą formą tego nasiona. Nazybudynku. Potem buduje go według zrobiowamy tę czynną historię życia żywej rzeczy nego przez siebie planu. bądź istoty Przeznaczeniem lub Jasną Księgą. Wraz z każdą rzeczą i wydarzeniem zapisaPodobnie wszechświat ze wszystkimi rzenym w niej wszechświat ma własne „uniwerczami i zdarzeniami, od pierwszego dnia do salne” Przeznaczenie, które jest „uniwersalostatniego, posiada pierwotne istnienie w ną” Jasną Księgą. Jasny Rejestr odnosi się do Wiecznej Wiedzy Boga. Bóg predestynował podstaw rzeczy lub istot oraz Świętej Wiedzy, (jeśli rozważyć to z perspektywy wszechgdy z kolei Jasna Księga zawiera kompletne świata określonego przez czas i przestrzeń) historie ich życia, stanowiąc notes stworzony lub predestynuje (jeśli spojrzeć na to z perprzez Świętą Moc. spektywy Boga, jako iż jest poza wszelkim Bóg powiela „przeznaczone” istnienie

On jest Tym, który przywołuje wasze dusze nocą (podczas snu, który jest stanem porównywalnym do śmierci) i wie, co uczyniliście w ciągu dnia. Potem wskrzesza was do życia o tej porze (następnego dnia), ażeby został wypełniony dokładny termin, wyznaczony przez Niego. (On sprawia, że umieracie po wypełnieniu się tego terminu, ale tak, jak ożywia was każdego dnia po śnie; On podniesie was z martwych, kiedy nadejdzie wyznaczony czas). A potem ostatecznie do Niego powrócicie. I wtedy On sprawi, że zrozumiecie, co czyniliście (i wezwie was do rachunku).

On jest Wszechwładny nad Swoimi sługami i On wysyła do was (aniołów) stróżów (którzy was obserwują i zapisują, co czynicie). A kiedy w końcu do któregoś z was zbliża się śmierć, Nasi wysłannicy (anioły wyznaczone do tego zadania) zabierają jego duszę i nie pomijają (żadnej części swoich powinności).

A potem są sprowadzani do Boga, ich prawdziwego Pana i Obrońcy. Zaprawdę, do Niego należy sąd i On jest najszybszy w Rachunku.

Powiedz: „Kim jest ten, kto ocali was z zasłon ciemności na lądzie i na morzu, (gdy) wzywacie go pokornie i w sekrecie swoich serc: ‘Jeśli tylko nas wybawisz od tego (strapienia), z pewnością będziemy pomiędzy wdzięcznymi (którzy zwracają się ku Tobie z wiarą i prawością)!’?”

Powiedz: „Bóg sam wybawia was od tego i wszelkiego (innego) utrapienia, lecz potem przypisujecie Mu współtowarzyszy (zamiast być Mu wdzięcznymi poprzez wiarę i posłuszeństwo)”.

On jest Tym, który ma moc zesłać na was karę z góry – sponad was, lub spod waszych stóp bądź też zmieszać wam szyki, dzieląc was na wrogie grupy i sprawić, że skosztujecie przemocy jednych wobec drugich. Spójrz, jak w rozmaity sposób wyjaśniamy znaki (Boskiej Egzystencji i Jedności oraz inne prawdy wiary), aby mogli się zastanowić i uchwycić prawdę.

A jednak twój lud (o, Wysłanniku) neguje Koran, choć jest on prawdą. Powiedz: „Ja nie zostałem wyznaczony na strażnika nad wami, abym miał przyjmować za was odpowiedzialność”.

Każda wieść (od Boga) ma termin wyznaczony do jej wypełnienia; i w odpowiednim czasie poznacie (prawdę).

A jeśli spotkasz tych, którzy są pogrążeni w (bluźnierczej lub szyderczej) rozmowie na temat naszych Objawień, to odwróć się od nich, dopóki nie podejmą jakiejś innej rozmowy. A gdyby szatan sprawił, że zapomnisz, to po przypomnieniu sobie nie pozostawaj dłużej w towarzystwie tych ludzi czyniących niesprawiedliwość.

Ci, którzy lękają się Boga, nie są za nich w niczym odpowiedzialni. Lecz (tym, co na nich spoczywa, to) przypominanie i napominanie ich, aby się lękali (zła tego, co czynią) i unikali tego.

I pozostaw tych, którzy biorą swoją religię (została im wyznaczona przez Boga) za grę i rozrywkę i których zwiodło obecne, doczesne życie. Napominaj ich jednak poprzez niego (Koran), ażeby żadna dusza nie została wydana na unicestwienie za to, co sobie zasłużyła. Albowiem nie będzie ani obrońcy, ani orędownika poza Bogiem. I gdyby na drogę prostą, mówiąc: ‘Chodź do nas!’?” nawet zaofiarowała jakiś okup (za niePowiedz: „Zaiste, przewodnictwo od Boga wybaczalne grzechy, jak niewiara i przyjest (jedynym prawdziwym) przewodnicpisywanie Bogu współtowarzyszy), to twem i nakazano nam poddać się Panu nie zostanie on od niej przyjęty. Oni są światów całym naszym jestestwem; wydani na unicestwienie za to, co sobie

Powiedz: „Czyż mamy wzywać poza sa i ziemię w prawdzie (w określonym Bogiem rzeczy, które nie mogą ani przycelu i na solidnych fundamentach prawnieść nam korzyści (gdy je wzywamy), dy. Kiedy On powie: „Bądź!”, to staje się. ani też nie mogą nam zaszkodzić (jeśli ich Jego słowo jest prawdą. Do Niego nalenie wzywamy)? I czyż mamy się odwróży władza zwierzchnia tego dnia, gdy cić na piętach, skoro Bóg nas poprowadził, zadmą w Trąbę jak ten, którego szatani zaślepili na ziemi dzialne oraz to, co doświadczane. On jest i błąka się po błędnych dolinach? A przecież ma towarzyszy, którzy wzywają go Mądry, Wszystkiego Świadom, i On zna to, co Niewi.^[14]^[15]

[14]Nie znamy dokładnej natury Trąby i nie wiemy, co dokładnie oznacza dęcie w nią. Zadmie w nią dwa razy (zob. też 39:68, przyp. 22) archanioł Israfil, i gdy nastąpi pierwsze dmuchnięcie, cały porządek wszechświata zostanie naruszony, a podczas drugiego dmuchnięcia wszyscy zmarli zostaną wskrzeszeni w zupełnie nowym świecie i porządku. Bóg ma absolutną własność i panowanie nad całym stworzeniem, nawet na tym świecie. Jako że świat ten jest światem Mądrości, Jego czyny są jednak zasłonięte przez pewne widoczne przyczyny; w ten sposób pozwala On rzeczom objawiać się zgodnie z określonymi (widocznymi) przyczynami, i istoty takie jak ludzie i dżiny, wyposażone w wolną wolę, mają prawo do posiadania własności i pewnego rodzaju władzy; podlegają także testom. W następnym natomiast świecie, który będzie światem Mocy i gdzie nie będzie ani przyczyn, ani czasu lub trwania tak, by rzeczy mogły się dziać, On będzie działał bez interwencji przyczyn i nikt nie będzie mógł cieszyć się żadną władzą.

[15]Wersety, które do tej pory skupiały się na filarach wiary, zwłaszcza dwu najistotniejszych, a mianowicie wiary w Istotę i Jedność Boga oraz Zmartwychwstanie, ukazują nam obserwowalne, jasne prawdy i dowód: • To Bóg stworzył niebiosa i ziemię i, w połączeniu z nimi, powołuje do istnienia ciemność i światło. To On także daje istnienie ludzkiej woli i wyborowi wiary lub niewiary, wraz z ich przyczynami. • Bóg także stworzył pierwszą istotę ludzką z gliny, materiału łatwo dającego się kształtować, i wszystkich następujących po niej mężczyzn i kobiety z żywności dostępnej na ziemi. On wyznacza każdej osobie, tak samo jak całej ludzkości, określony czas na tym świecie; po upłynięciu tego czasu zabiera wszystkich do innego, wiecznego świata. • Bóg nie zostawił wszechświata i ludzkości swoim własnym zdolnościom po ich stworzeniu. On jest Wszechpotężny i posiada nad nimi pełną władzę. Wie wszystko, co zdarza się we wszechświecie, nawet upadek jednego liścia nie umknie Jego uwagi, i zna wszystkie uczynki, myśli i intencje ludzkości. Wyznaczeni przez Niego aniołowie zapisują to, ludzie zaś zostaną wezwani do zdania rachunku z własnych czynów w innym świecie. W celu uniknięcia kary ludzie muszą podążać drogą, którą On ustanowił poprzez Swych Wysłanników. Po zademonstrowaniu głównych filarów wiary wraz z ich niepodważalnymi dowodami, które Koran nazywa „znakami”, zrozumiałymi i obserwowalnymi dla wszystkich, wersety odrzucają politeizm we wszystkich jego formach i opierają prawdy wiary na różnorodnych dowodach: • Mimo dowodu wiary, który może być dostrzeżony przez każdego, Bóg zesłał także ludziom Wysłanników, by ich nauczali i zwrócili im uwagę na przesłanie. Niestety, większość ludzi, a zwłaszcza ci, którzy posiadają pewien wyróżniony status w społeczeństwie, tak jak bogacze, arystokraci, rządząca elita i niektórzy intelektualiści, z premedytacją odrzucają przesłanie przyniesione przez Wysłanników wraz z oczywistymi znaki, które są wzięte z wszechświata i życia, włączając w to cuda dokonywane w razie konieczności przez Wysłanników, jeśli Bóg im na to pozwala. • Ci, którzy odrzucają prawdy wiary nie mają ani jednego dowodu, na którym • mogliby oprzeć swoje twierdzenia. I dlatego właśnie próbują oni przeciwstawiać się Wysłannikom poprzez drwiny, żądanie dokonania cudów i twierdzenie, iż dokonane przez nich cuda są jedynie magią. To w sposób jasny ukazuje ich porażkę intelektualną i bankructwo w porównaniu z prawdą przyniesioną przez Wysłanników. Prawdziwym powodem ich niewiary i oporu wobec Świętego Przesłania jest strach przed utratą statusu; nie mogą porzucić swojego stylu życia, a także przestawać z tymi, którymi pogardzali ze względu na ich biedę i niską pozycję w społeczeństwie; dlatego właśnie arogancja, posiadanie błędnego punktu widzenia oraz światopoglądu, czynienie zła i dobrobyt odwracają ich od wiary. To nastawienie spowodowało, iż stracili zmysły słuchu i wzroku i nie mogą już usłyszeć objawionego przesłania ani ujrzeć jego jasnych dowodów (znaków) w życiu oraz wszechświecie; tracą zatem zdolność do wiary, zdolność, którą Bóg wpisał w ich naturę. • Życie tego świata nie jest tylko przejściowe; stanowi także zabawę i rozrywkę z punktu widzenia ludzkiego życia cielesnego. Bogactwo, stanowiska i pozycje, do których ludzie przywiązują duże znaczenie i od których zależą, nie są trwałe. Bóg, który daje te łaski jako środki służące testowaniu ludzi, może odebrać je w nieoczekiwanym momencie. Historia pełna jest przypadków tego dawania i zabierania; jest wiele lekcji, których należy się nauczyć od zniszczonych cywilizacji oraz straconych bogactw i pozycji naszych przodków. Bóg jest przede wszystkim Miłosierny, Litościwy; wszystkie Jego działania oparte są na miłosierdziu. Dlatego właśnie zaopatruje każde stworzenie na świecie bez rozróżniania pomiędzy wiernymi i niewiernymi, podtrzymując ich wszystkich przy życiu. Nie powinno się więc oczekiwać, że natychmiast zniszczy wszystkich tych, którzy są uparci w swojej niewierze; tych, którzy przydają Mu współtowarzyszy i którzy toną w grzechach. Miejscem, w którym ludzie są nagradzani lub karani za swoją wiarę i uczynki, jest Życie Przyszłe. Bóg ustanowił specjalne prawa dotyczące życia na tym świecie i ludzie widzą zwykle tutaj konsekwencje swoich uczynków zgodnie z tymi prawami. Nie znaczy to jednak, iż Bóg nie zwraca szczególnej uwagi i troski na Swoje wierzące i prawe sługi na tym świecie. Pomaga im zgodnie z Jego Mądrością, przyjmuje ich skruchę, przebacza im i chroni ich, dopóki będą oddani Jego sprawie i religii. Gdy czynienie zła i zepsucia przekracza wszelkie normy, Bóg karze ludzi na tym świecie poprzez nieszczęścia, takie jak trzęsienia ziemi, powodzie, wybuchy wulkanów, epidemie czy też wojny, konflikty wewnętrzne, anarchię, terror lub utratę bogactwa, statusu lub pracy. Lecz jako że kara ta zwykle wydaje się zgodna z (socjologicznymi) prawami życia oraz „(fizycznymi) prawami natury”, nie każdy może ujrzeć Świętą Rękę, która za tym stoi. • Bóg nie jest tego samego rodzaju co stworzenie, nie może więc być pojmowany wedle pojęć stworzenia. Nigdy nie je ani nie pije ani nigdy niczego nie potrzebuje. On karmi, utrzymuje i zaopatruje. Jego Istnienie i Jedność są bardziej jasne niż cokolwiek innego, racjonalnie niemożliwe jest zaakceptowanie istnienia czegokolwiek bez zaakceptowania Jego Istnienia. Wszechświat, ze wszystkim, co w nim jest i co się w nim dzieje, przyznaje się do tego, tak jak czyni to Koran, inne Święte Księgi, dziesiątki tysięcy Proroków i miliardy ludzi, którzy poszli za nimi w ciągu dziejów. Ci, którzy Jemu zaprzeczają, nie posiadają niczego mocnego, na czym mogliby oprzeć swoje twierdzenia, jako że zaprzeczenie to nie może być udowodnione i dlatego nie posiada żadnej wagi racjonalnej i naukowej. Zaprzeczenie opiera się na zwykłych przypuszczeniach i hipotezach. • Jeśli nawet osoba zaprzeczy prawdom wiary, pokonana przez swoją duszę cielesną, przekona się, gdy umrze, o prawdziwej naturze prawd, które są manifestowane w naszym świecie ze swoimi zewnętrznymi wymiarami, i zrozumie w jasny sposób prawdę innego życia; wtedy na nic zda się tej osobie żal. Będzie chciała powrócić na świat, lecz okaże się to nadaremne! Nawet jeśli pozwoliłoby jej się na powrót, nie postąpiłaby w inny sposób. Nikt nie może pójść do Życia Przyszłego z ważnym usprawiedliwieniem swoich nieprawidłowych wierzeń oraz czynów. Każdy odczuwa istnienie Siły Wyższej w swojej świadomości, zwłaszcza jeśli jest wystawiony na niebezpieczeństwo lub stoi twarzą w twarz ze śmiercią. Wzywa tylko Boga zarówno swoim językiem, jak i świadomością, jako że Bóg wpisał w świadomość każdej osoby punkt, w którym szukamy pomocy oraz punkt, w którym szukamy wsparcia. Obie te rzeczy manifestują się, zwłaszcza gdy nie ma widocznych i materialnych sposobów na ucieczkę od zagrożenia i trudności, to zaś sprawia, że osoba zwraca się do Boga Jedynego. Każda osoba przeżyła takie doświadczenie kilka razy w życiu. Jednak większość ludzi, gdy osiągnie już bezpieczeństwo, zachowuje się tak, jakby czegoś takiego nie doświadczyła. Goni za swoimi ambicjami, a pod presją takich nastawień jak arogancja, czynienie zła i posiadanie niewłaściwego światopoglądu o rzeczach i zdarzeniach, upiera się przy niewierze i przypisywaniu Bogu współtowarzyszy. • Jak zostało wspomniane wyżej, Bóg nie jest, jak sądzą niektórzy, „pasywnym bóstwem”, które stworzyło wszechświat i ludzkość i pozostawiło wszystkich ich własnemu losowi. On posiada pełną wiedzę o wszystkim, jest całkowicie świadom wszystkiego, o czym ktoś myśli, co zamierza i czyni, a wszystkie rzeczy i zdarzenia są w Jego Ręku. Cokolwiek zdarza się na świecie, odbywa się za Jego rozkazem: „Bądź!”. Sprawia, iż Jego naznaczeni aniołowie zapisują wszystkie czyny istot ludzkich i wezwą ludzi do zdania rachunku w innym świecie za to, co uczynili na tym. Chodzenie spać każdej nocy i wstawanie każdego poranka jest dowodem na fakt, że pewnego dnia zostaniemy wskrzeszeni ze zmarłych; jest to pewne przybliżenie tej kwestii dla nas. Po tych wszystkich prawdach i dowodach, które zostały przedstawione w tej surze, Koran przechodzi do relacjonowania bardzo znaczącego wydarzenia z życia Proroka Abrahama, niech pokój z nim będzie, jednego z największych bohaterów prawdy tauhidu (wiary i głoszenia Jedności Boga), od którego pochodzą wszyscy najwięksi Wysłannicy, włączając w to Muhammada, Jezusa i Mojżesza, niech pokój z nimi będzie.

I wykonywać modlitwy zgodnie z zasłużyli. Dla nich (przygotowany) jest ich warunkami, i lękać się Boga”. On jest napój z wrzącej wody i kara bolesna, Tym, do którego zostaniecie zebrani”. gdyż uparcie nie wierzyli.

On jest Tym, kto stworzył niebio-

I (wspomnij) kiedy to Abraham powiedział do swego ojca Azara: „Czy bierzesz sobie bożków za istoty boskie? Oto ja widzę, że ty i twój lud zatraciliście się w błędzie oczywistym”.^[16]

[16]Naród, do którego został zesłany Abrastwo wywarły nauki Abrahama, to wiadoham jako Wysłannik, to starożytni Chaldejmo, że po jego emigracji zarówno dynastia czycy, którzy żyli na terenie dzisiejszego Irapanująca, jak i naród Ur dotknięte zostały ku. Abraham rozpoczął swą misję w Ur, stoserią katastrof. Na początku Elamici zdobylicy państwa leżącej w południowym Iraku, li Ur i zajęli Nimrud razem z bożkami Nanok. 2100 roku p.n.e. Założycielem rządząnaru. Następnie państwo elamickie zostało cej dynastii był Ur-Nammu, który ustanowił założone w Larsa, które zarządzało także Ur. wielkie królestwo rozciągające się od Suzy Jeszcze później Babilon przeżywał okres rozna wschodzie do Libanu na zachodzie i któkwitu pod panowaniem dynastii pochodzenia re przekraczało nieco granice współczesnearabskiego i zarówno Larsa, jak i Ur znalazły go Iraku na północy. Ta dynastia zwała się się pod jej rządami. Prawa, które zostały skoNammu, po arabsku Nimrud. dyfikowane przez babilońskiego króla HamSzacuje się, iż od 250000 do 500000 murabiego w 1910 roku p.n.e., pozwalają ludzi zamieszkiwało Ur w owych czasach. odnieść wrażenie wpływu profetycznego (alWiększość tych ludzi była handlarzami i rze-Maududi, 2:246-248, przyp. 52, za Leonard mieślnikami; ludzie ci posiadali czysto mateWooley, Abraham, Londyn 1935). rialistyczne spojrzenie na życie. Należeli do

Tak oto (on mówił i działał, gdyż) pokazaliśmy Abrahamowi (szpetotę i nieracjonalność politeizmu i) wewnętrzny wymiar (istnienia) niebios i ziemi, a także wieczną prawdę (którą objawia wymiar fizyczny) – i uczyniliśmy tak, ażeby był jednym z tych, którzy osiągnęli pewność wiary (najwyższy stopień pewności jako Wysłannika Bożego):

Kiedy okryła go noc, zobaczył gwiazdę i zawołał: „Oto mój Pan (czyż nie)?” Lecz kiedy zaszła (i znikła z pola widzenia), rzekł: „Nie miłuję rzeczy, które zachodzą”.^[17]

[17]„Werset ten, który ilustruje rozpad trzech klas: (1) kapłani, władza oraz dowódwszechświata, opisany przez Proroka Abracy wojskowi; (2) handlarze, rzemieślnicy i hama sprawił, iż zaszlochałem. Oczy mego rolnicy; oraz (3) niewolnicy. Rodzina Abrahaserca uroniły gorzkie łzy. Każda łza była tak ma należała do pierwszej klasy, a jego ojciec gorzko smutna, że pociągnęła za sobą inne, posiadał wysoką pozycję we władzach. tak jakby łzy płakały same. Łzy te ułożyły Ludzie oddawali cześć około 5000 bóstw. następujące po sobie linie. Są niczym komenGłównym bóstwem Ur był Nannar (bóg księtarz słów, które mądry Prorok Boga umieżyca). Wizerunek bożka był trzymany w ścił w Koranie: budynku przypominającym pałac. Każdego dnia czcicielka szła do sypialni boga jako panna młoda. Bardzo wiele kobiet zostało poświęconych w imię tego bóstwa; były uważane za „środek” służący do osiągnięcia zbawienia, i zwykle kapłani najwięcej korzystali z tej instytucji. Innym dużym miastem była Larsa, która później zastąpiła Ur jako stolicę. Głównym jego bóstwem był Szamasz (bóg słońca). Poza tymi głównymi bóstwami istniał cały szereg pomniejszych bożków; zwykle były one brane spośród ciał niebieskich. Politeizm w tamtym państwie, tak jak w niemalże wszystkich innych, nie składał się jedynie z zestawu wierzeń religijnych oraz politeistycznych rytuałów; stanowił również podstawę, na której opierał się porządek życia gospodarczego, kulturalnego, społecznego oraz politycznego. Mimo tego nawet, że nie jesteśmy do końca pewni, jaki wpływ na ludzi oraz pańtami wykorzystywanymi przez mężczyzn dla swoich interesów oraz narzędziami służącymi zaspokojeniu ich pragnień cielesnych. Mężczyźni trzymają władzę. Jest tak dlatego, że ci, którzy odrzucają władzę Boga, opierają się na sile i mocy i je kochają; posiadają je i reprezentują mężczyźni, rzadziej kobiety. Dlatego właśnie w takim systemie (główny) bóg nie może być uważany za kobietę.

A kiedy (innej nocy) zobaczył księżyc w pełni, wschodzący w chwale, powiedział: „Oto mój Pan”. Lecz kiedy on zaszedł, rzekł: „Gdyby mój Pan nie poprowadził mnie drogą prostą, to z pewnością byłbym pomiędzy ludźmi, którzy zbłądzili”.

Potem, gdy zobaczył słońce wschodzące z całą swoją chwałą, powiedział: „Oto mój Pan. Ten jest największy ze wszystkich!” Kiedy jednak słońce zaszło, rzekł: „O ludu mój! Zaprawdę, ja jestem wolny od tego, co przypisujecie Bogu za współtowarzyszy”.^[18]

[18]Ten werset czyni aluzję do ważnego fakzademonstrować swojemu ludowi, że żadne z tu poprzez regułę gramatyczną, której nie da ciał niebieskich nie może być Panem. Zanim się oddać w tłumaczeniu: słońce jest rodzaju popatrzył na słońce i powiedział, że jest to żeńskiego w języku arabskim; podczas gdy jego Pan, otwarcie oświadczył: „Gdyby mój Prorok Abraham, niech będzie z nim pokój, Pan nie poprowadził mnie drogą prostą, to z użył zaimka rodzaju męskiego, odnosząc się pewnością byłbym pomiędzy ludźmi, którzy do niego. Oznacza to, że ci ludzie, tak jak zbłądzili”. Jeśli jeszcze nie odnalazłby sweniemal wszyscy inni politeiści, uznawali swogo prawdziwego Pana – Boga Wszechmogąje największe bóstwo za mężczyznę. Zostało cego, to by nie powiedział: „Gdyby mój Pan to wspomniane w 4:117, przyp. 26, że niezanie poprowadził mnie”. Wniosek z wersetu leżnie od tego, co mogą twierdzić, w prawie 3:67 zacytowanego powyżej w sposób oczywszystkich społecznościach, które odrzucawisty wyjaśnia, iż Abraham nigdy nie należał ją Świętą Religię podczas zakładania swojedo bałwochwalców. go społeczeństwa, kobiety są jedynie obiekmania zadowolenia Boga poprzez coś robio-

„Ja zwróciłem swoje oblicze (swoje całe jestestwo) z czystą wiarą i poddaniem ku Temu, który stworzył niebiosa i ziemię z szczególną dla każdego z nich naturą. I ja nie jestem spośród tych, którzy przypisują Bogu współtowarzyszy”.^[19]

[19]Wniosek z wersetu 3:67: On (Abraham) nigdy nie był spomiędzy tych, którzy przypisują Bogu współtowarzyszy, usuwa poważne nieporozumienie związane z powyższymi wersetami. Niestety, niektórzy komentatorzy Koranu źle zrozumieli wymienienie przez Proroka Abrahama gwiazdy, księżyca, a następnie słońca jako jego Pana; twierdzą, że przyjął te ciała niebieskie jako Pana na krótkie odcinki czasu następujące po sobie, zanim został wybrany na Proroka. Wersy są jasne co do faktu, iż udał się w umysłową i duchową podróż w malakut (wewnętrzny wymiar egzystencji), by mieć pewność wiary, a nie tylko samą wiarę, zgodnie z tą pozycją, jako ktoś będący blisko Boga. Na dodatek wspomniał je jako swego Pana również po to, by

Jego lud wystąpił, spierając się z nim. Abraham rzekł: „Czy spieracie się ze mną odnośnie do Boga, kiedy On poprowadził mnie drogą prostą? Ja nie lękam się tych, których przypisujecie Mu za współtowarzyszy (i którzy nie mogą przynieść pożytku ani szkody. Czemuż więc miałbym się bać waszych gróźb?). Dzieje się wszystko to, co mój Pan zechce i nie dotknie mnie żadne zło, o ile On nie zechce. Mój Pan obejmuje w Swojej wiedzy wszystkie rzeczy. Czyż zatem się nie zastanowicie i nie weźmiecie tego pod uwagę?

I jakżeż mam się lękać tych, których przypisujecie Bogu za współtowarzyszy, skoro wy nie lękacie się przypisywać Jemu współtowarzyszy, choć On nie zesłał na was władzy (byście tak czynili). (Powiedzcie mi) zatem, która z dwóch grup ma prawo czuć się bezpiecznie, jeśli macie jakąś wiedzę.

Ci, którzy uwierzyli i nie zaciemnili swojej wiedzy żadną niesprawiedliwością (a największą z nich – i niewybaczalną – jest przypisywanie Bogu współtowarzyszy) – są tymi, dla których (przeznaczone) jest prawdziwe bezpieczeństwo, i ci są prowadzeni drogą prostą”.

To był Nasz dowód, który daliśmy Abrahamowi przeciwko Jego ludowi. My podnosimy pod względem stopni, kogo zechcemy. Twój Pan jest Mądry (i wszystko, co czyni, ma jakiś cel), Wszechwiedzący (cokolwiek czyni, jest oparte na Jego wszechstronnej Wiedzy).

A potem obdarzyliśmy go (synem) Izaakiem i (wnukiem) Jakubem i każdego z nich poprowadziliśmy drogą prostą (i wyróżniliśmy Proroctwem). Wcześniej prowadziliśmy drogą prostą Noego (i wyróżniliśmy go Proroctwem). A spośród potomków Abrahama (prowadziliśmy drogą prostą i wyróżniliśmy) Dawida i Salomona, Hioba, Józefa, Mojżesza i Aarona. W ten sposób nagradzamy oddanych czynieniu dobra, jak gdyby widzieli Boga.

I Zachariasza, Jana, Jezusa i Eliasza. A każdy z ich był spośród sprawiedliwych.

A także Ismaila, Elizeusza, Jonasza i Lota. Każdego z nich obdarzyliśmy łaską ponad wszystkich innych ludzi.

I niektórych spomiędzy ich przodków i ich potomków oraz ich braci. My ich wybraliśmy i prowadziliśmy ku drodze prostej (która ma cechy charakterystyczne dla danej epoki).

Oto przewodnictwo od Boga, którym On prowadzi, kogo zechce spośród Swoich sług. I gdyby oni przypisywali Bogu współtowarzyszy, to wszystko to, co czynili (dobrego i to, co zyskali), poszłoby na marne.^[21]

[21]Mimo że Proroctwo i bycie wybranym Ta ciemność spowija także całe jego życie i to szczególna łaska i dar Boga, którymi On powoduje, iż zawsze przebywa on w ciemnoobdarza Swoje sługi tak, jak chce, nie oznaści w grobie i w innym świecie. cza to, iż ludzka wolna wola nie ma w tym Przypisywanie Bogu współtowarzyszy udziału. Jako że Bóg wie (uprzednio), jak ci ma różne rodzaje i stopnie. Nadawanie innym wybrani ludzie postąpią na świecie i w jaki boskości lub pańskości ze Świętymi funksposób użyją swojej wolnej woli, zdołał zdecjami i absolutną władzą w niebiosach i zieterminować i ułożyć podług tego ich przeznami, włączając w to królestwo człowieka, czenie. Tak jak wszyscy inni ludzie, Prorocy jest jedną z najniebezpieczniejszych form są także poddawani sprawdzianom w świeprzypisywania Bogu towarzyszy; hipokrycie doczesnym; ich sprawdzian jest bardziej zja, ostentacja i pragnienie, by inni słyszerygorystyczny, w zależności od stopnia każli o dobrych rzeczach, które ktoś czyni, też dego z nich. Nie są „uprzywilejowaną klasą formami przypisywania Mu współtowasą” istot ludzkich z punktu widzenia Boga. rzyszy, zwłaszcza w przypadku ludzi, którzy Potwierdza to druga część wersetu. są duchowo rozwinięci. Brak zamiaru otrzy-

To są ci, którym daliśmy Księgę i władzę ze zdrowym, mądrym osądem oraz Proroctwem. A jeśli oni (twoi ludzi, o, Wysłanniku) nie uwierzą w to (Nasze przewodnictwo, które posłaliśmy wraz z tobą), to My z pewnością powierzymy je ludowi, który nie będzie weń nie wierzył.^[20]

[20]Wysłannik Boga, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, wyjaśnił, że to, o ne w imię religii albo nieczynienie tego tylczym mówi werset jako o niesprawiedliwoko dlatego, że Bóg chce, by było to uczyniości, to przypisywanie Bogu współtowarzyne, poczucie dumy ze swoich talentów i osiąszy. Słowo, które dosłownie oznacza połognięć, wykorzystywanie religii do doczesnych żenie czegoś w złym miejscu, dulm (niecelów, takich jak zdobywanie bogactwa i sprawiedliwość), posiada wiele stopni, z któpozycji oraz zaspokajanie czyjegoś poczucia rych najgorszym jest niewiara i przypisywawyższości – te wszystkie rzeczy są rodzajami nie Bogu współtowarzyszy. Zaprzeczanie Istniesprawiedliwości, która przesłania wiarę tej nieniu Boga lub przypisywanie Mu współtoosoby. Z tego powodu wiara, która jest wolna warzyszy bez posiadania właściwego osądu od wszystkich takich rodzajów niesprawiedlio Nim z Jego Atrybutami i działaniami jest wości – przypisywania Bogu współtowarzynajwiększym błędem, który może popełnić szy – oznacza prawdziwe bezpieczeństwo dla człowiek w swoim życiu; powoduje to ciemtych, którzy ją posiadają. ność nad ciemnością w jego sercu i umyśle.

To są ci, których Bóg poprowadził drogą prostą. Idź więc za ich przewodnictwem i powiedz (swojemu ludowi): „Ja nie żądam od was żadnej zapłaty za to (za przekazywanie Posłannictwa); to tylko napomnienie (i porada) dla wszystkich istot stworzonych i świadomych (ludzi i dżinów)”.

A oni (niektórzy żydzi) nie mieli prawdziwej oceny Boga, tak jak wymaga istota boskości, kiedy powiedzieli: „Bóg nie zesłał niczego żadnej istocie ludzkiej”. Powiedz: „Któż zatem zesłał Księgę, którą Mojżesz przyniósł jako światło i przewodnictwo dla ludzi, a którą wy umieszczacie na kartach pergaminu i traktujecie w taki sposób (jak karty pergaminu), czyniąc z niej pokaz, gdy tymczasem wiele z niej ukrywacie. I czyż nie byliście uczeni tego, czego nie wiedzieliście, ani wy ani wasi praojcowie?” Powiedz: „Bóg (to zesłał)”, a potem pozostaw ich, niech się zabawiają, folgując próżności.

A to (ten Koran) jest (Boską) Księgą, którą zsyłamy – błogosławioną i pełną błogosławieństw – potwierdzającą (Boskie Autorstwo tego), co zostało objawione przed nią – abyś mógł ostrzec Matkę Miast (Mekkę i jej mieszkańców) oraz tych wokół niej. Ci, którzy wierzą w życie wieczne, wierzą w nią; i oni są czujnymi strażnikami swoich modlitw.

Któż jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, kto wymyśla kłamstwa i przypisuje je Bogu, bądź mówi: „Ja otrzymuję Objawienia od Boga”, podczas gdy nic nie zostało mu objawione, i ten, który twierdzi: „Ja objawię coś podobnego do tego, co objawił Bóg?” Gdybyś tylko mógł widzieć, jak ci niegodziwcy znajdą się w śmiertelnej agonii, a aniołowie (wyznaczeni do zabrania ich dusz) wyciągną swe ręce (i powiedzą): „Wydajcie swoje dusze! Dzisiaj otrzymacie odpłatę: karę poniżenia za to, że ciągle i uparcie mówiliście o Bogu co innego niż Prawdę i w swej uporczywej arogancji gardziliście Jego Objawieniami”.

(Bóg powie:) Oto teraz (po śmierci, pogrzebani samotnie) przybyliście do Nas pojedynczo, tak jak stworzyliśmy was za pierwszym razem; i pozostawiliście za sobą wszystko to, czym was obdarzyliśmy (na tym świecie). I My nie widzimy z wami żadnego z tych „orędowników” (których przypisywaliście Bogu jako współtowarzyszy i) o których sądziliście, że mają w was jakiś udział (władzę regulowania waszego życia). Zaiste, wszystkie więzy pomiędzy wami a nimi zostały teraz przecięte i zawiodło was wszystko to, co uznawaliście (za współtowarzyszy Boga pod względem waszych spraw).

Zaprawdę, Bóg jest Tym, który sprawia, że pęka ziarno i pestka (i kiełkują z Jego rozkazu). On wyprowadza żywe z martwego i On jest Tym, który wyprowadza martwe z żywego. Taki jest Bóg. Dlaczegóż zatem odwróciliście się od prawdy i głosicie fałszywe twierdzenia?^[22]

[22]Życie i śmierć tworzą cykl. Śmierć jest nieuchronnym końcem i czeka na każde żyjące stworzenie; to rzeczywistość bardziej realna niż życie. Z tego powodu werset używa czasu teraźniejszego w odniesieniu do wskrzeszania zmarłych przez Boga, co implikuje powtarzalność i odnowę; używa imiesłowu czasu teraźniejszego i posługuje się rzeczownikiem, odnosząc się do wyprowadzania przez Niego żywych z martwych, co świadczy o stabilności i stałości. Werset ten mówi również o tym, że istoty żywe są w stanie śmierci, zanim zostaną wyprowadzone do życia. Stwierdza to werset: Jakże możecie nie wierzyć w Boga, skoro widzicie, że byliście martwi (2:28). Dzięki wyprowadzeniu do życia doczesnego istoty żywe osiągają życie pierwsze lub, innymi słowy, są wskrzeszone do życia, gdy są martwe. Tak więc życie w każdej fazie jest wynikiem śmierci, a śmierć jest podstawą życia. Woda, dwutlenek węgla, wodór i sole nieorganiczne w glebie przemieniają się w substancje organiczne, kształtując substancję życiową w roślinach i zwierzętach poprzez światło słoneczne, wegetację i odpowiednie bakterie. Nieorganiczne elementy umierają w roślinach i w zwierzętach oraz ciałach ludzkich i stają się życiem warzywa, zwierzęcia lub człowieka, rośliny zaś umierają w zwierzęcych i ludzkich organizmach, by stać się życiem zwierzęcym i ludzkim, i zwierzęta, których mięso jest jadalne dla ludzi, umierają w organizmach ludzkich, by stać się częścią ludzkiego życia. To pozwala zrozumieć, że istoty ludzkie padające na glebę niczym nasiona, wstaną do wyższej formy życia w innym świecie. Wyprowadzanie żywej formy z martwej i wyprowadzanie martwego z żywego jest także obserwowane w życiu ziemi w cyklach dnia i nocy, wiosny i zimy oraz w życiu jednostek i społeczeństw. Jednostki często zmieniają stany duchowe i są prowadzone do wiary z niewiary bądź zamieniają wiarę na niewiarę. Społeczności małe niczym nasionko wyrastają do rozmiarów wielkich państw i cywilizacji, które po pewnym czasie stopniowo ulegają rozkładowi. To Bóg powoduje, że dzieje się to wszystko, a wydarzenia, w których ludzka wolna wola ma swój udział, dzieją się również zgodnie z prawami (psychologicznymi, socjologicznymi i historycznymi), które ustanowił Bóg. Jednakże większość ludzi marnuje się w dolinach zbłąkania pomimo tej jasnej rzeczywistości.

On jest Tym, który rozdziela świt (od ciemności nocy). On uczynił noc dla odpoczynku, a słońce i księżyc – dla rachunku (i odmierzania czasu). To jest zarządzenie Pełnego Chwały, którego Moc nieodparta, Wszechwiedzącego.

On jest Tym, który uczynił dla was gwiazdy (w ich obecnym położeniu), abyście mogli przy ich pomocy odnaleźć drogę w ciemnościach lądu i morza. Zaprawdę, My wyłożyliśmy szczegółowo znaki i dowody (prawdy) dla ludzi szukających wiedzy.

On jest Tym, który powołał was z jednej ludzkiej jaźni i wyznaczył (na każdej stacji waszej podróży z łona matki do życia smaku i wyglądu). Spójrzcie na ich owowiecznego) dla każdego z was miejsce ce, gdy zaczynają je wydawać i dojrzeprzebywania i ograniczony czas, kiedy tam wają. Zaprawdę, w tym są znaki dla tych, macie przebywać, a następnie zostaniecie którzy uwierzą i będą pogłębiać swoją przeniesieni. Oto My wyłożyliśmy szczewiarę (skoro zobaczą nowe znaki). gółowo znaki i dowody (prawdy) ludziom

On jest Tym, który zsyła wodę z niestworzył. I, pozbawieni jakiejkolwiek wiedzy, wymyślają Mu synów i córba i przez nią My wyprowadzamy rośliki. On jest Pełen Chwały, Wzniosły – ny każdego rodzaju (z ich nasion pod zieponad tym, co oni (Mu) przypisują. mią). Następnie wyprowadzamy z tego zielone pędy, a z nich – ziarna ułożone

100

A jednak oni przydają Bogu za chcącym osiągnąć głębokie zrozumienie. współtowarzyszy dżiny, choć On je

101

Stwórca niebios i ziemi (przed któw kłosach. A z pochwy palmy daktylorym nic nie istniało). Jakżeż On mógłwej – gęsto zbite kiście daktyli, zwisająby mieć dziecko, skoro nie ma małżonce (i gotowe do zerwania), a także ogroki i stworzył wszystkie rzeczy. (Nie do dy z winną latoroślą, drzewami oliwnypomyślenia dla Niego jest zatem to, by mi i drzewami granatu – podobne (co do miał małżonkę i dzieci: jest Wiecznym fundamentów życia i wzrostu), a zarazem Samoistniejącym Stwórcą). I On ma pełną wiedzę o każdej rzeczy. różne (pod względem budowy, zapachu,

102

Taki jest Bóg, twój Pan. Nie ma innego boga Poza Nim, Stwórcą każdej rzeczy. Przeto czcijcie jedynie Jego. Wszystkie rzeczy znajdują się w Jego pieczy i pod Jego kontrolą.

103

Oczy Go nie obejmują, lecz On obejmuje wszystkie oczy. On jest Przenikliwy (i ogarnia wszystko, niezależnie od wielkości), i jest Wszystkiego Świadom.^[23]

[23]Opierając się na tym wersecie, al-Mutazila (mutazylici), szyici i inni, którzy ufali swojemu rozsądkowi, twierdzili, iż Bóg nie będzie widziany w Życiu Przyszłym. Jednakowoż ten werset wskazuje na to, że Bóg nie jest ‘ciałem’, które ludzie są w stanie widzieć i pojąć swoimi oczami, i kojarzy obejmowanie wszystkich oczu nie z Jego byciem Wszechwidzącym (al-Basar), lecz z Jego byciem Wszechprzenikliwym, docierającym do wszystkiego, jak małe by nie było (al-Latif), i do Jego bycia Wszechświadomym (al-Chabir). Bóg jest więc poza wszelkimi koncepcjami fizycznymi, a ludzie mogą Go jedynie „zobaczyć”, mieć o Nim wiedzę, poprzez „oko serca”, czyli wnikliwe spojrzenie i poprzez wiedzę. Jest też jasne, że widzenie w Życiu Wiecznym nie będzie takie samo, jak widzenie tutaj na tym świecie. To nie oczy widzą, nawet na tym świecie, i to, jak my widzimy, wciąż nie zostało w pełni zrozumiane przez naukę. Widzenie oznacza pojmowanie czegoś z jego zewnętrznymi wymiarami i ani oczy, ani mózg tego nie pojmują. Oczy są zupełnie ślepe na wewnętrzny wymiar egzystencji. Oczy mogą służyć penetracji wewnętrznego wymiaru egzystencji, jeśli duch serca, który jest tym, co „widzi” naprawdę, może zostać udoskonalony i osiągnąć wystarczającą ostrość. Niemniej jednak kiedy ludzie umierają, zasłona uniemożliwiająca im widzenie metafizycznego wymiaru egzystencji jest usuwana i uzyskają w Życiu Wiecznym ostry wzrok oraz zdolność przenikania tego, co istnieje poza rzeczami oczywistymi. Wierni będą obserwowali Boga ponad wszelkimi koncepcjami jakościowymi i ilościowymi swoimi oczami, które zostaną wyposażone w wymaganą zdolność, zgodnie z warunkami Życia Wiecznego; będą obserwowali Boga wedle skali swojego wglądu i wiedzy o Nim, które zdobyli na tym świecie i jako nagrodę za ten wgląd i wiedzę. Nie znaczy to jednak, że będą mogli pojąć lub objąć Boga swoimi oczami. Bóg, jako istota nieskończona, jest ponad wszelkie pojmowanie lub objęcie rozumem. Tak jak w wersecie: „Czyż oni nie wędrowali po ziemi (i nie widzieli tego wszystkiego, ażeby zaczerpnąć naukę) i czyż nie mieli serc do rozumowania (i dotarcia do prawdy) lub uszu do usłyszenia (wezwania Boga)? O, zaiste, to nie oczy, które ślepną, lecz serca w piersiach, które stają się ociemniałe” (22:46). Kolejny werset ilustruje tę samą prawdę, która jest tutaj rozważana.

104

Przyszło do was od waszego Pana światło rozeznania i wnikliwości. Kto zatem (otworzy oczy swojego serca i) przejrzy, czyni tak dla swojego własnego dobra, a kto wybiera ślepotę (nieprawdę), czyni tak na własną szkodę. I (o, Wysłanniku, powiedz im:) „Ja nie jestem waszym strażnikiem”.

105

Tak przeto wyjaśniamy znaki i Objawienia na różne sposoby, aby oni (którzy wybierają ślepotę) powiedzieli: „Wyuczyłeś się tego (od kogoś innego)”. Czynimy tak, ażeby wyjaśnić to (prawdę i Koran) ludziom szukającym wiedzy. oni (jeśli uczynicie inaczej) nie usiłowa-

106

(O, Wysłanniku), idź za tym, co li znieważać Boga – przez złośliwość lub zostało ci objawione od twojego Pana. z powodu braku wiedzy. Tak oto spraPoza Nim nie ma (innego) boga. I odsuń wiliśmy, że każdemu ludowi jego czyny się od tych, którzy przypisują Bogu zdają się piękne współtowarzyszy (i nie dbaj o to, co oni powrócą do swego (prawdziwego) Pana czynią i mówią). i On sprawi, że zrozumieją, co czynili (i^[24]

[24]W naturze ludzkiej leży to, by widzieć swoje wierzenia i czyny jako dobre lub nawet najlepsze i jedynie prawdziwe.

107

A gdyby Bóg tak chciał (i nie obdawezwie ich do rachunku za to). rzył ich wolną wolą), to oni nie przyda-

108

(O, wierni!) Nie znieważajcie rzeczy wiódłby niewierzących do wiary): Czyż bądź istot, które oni uznali za bóstwa nie jesteście świadomi tego, że nawet i wzywają poza Bogiem, ażeby (także). A potem wszyscy oni jeśliby został im pokazany taki cud, to oni nie uwierzyliby?

109

Oni przysięgają na Boga swoimi waliby Mu współtowarzyszy (więc nie najuroczystszymi przysięgami, że jeśli zamartwiaj się tym, że nie wierzą). I zostanie im pokazany cud (jakiego praMy nie uczyniliśmy ciebie strażnikiem gną), to weń uwierzą. Powiedz: „Cuda nad nimi ani nie jesteś odpowiedzialny są w mocy samego Boga. (Tylko On ma za sprawowanie nad nimi pieczy (bądź władzę czynienia ich lub nie)”. (O, wiekontroli). rzący, którzy sądzicie, że jakiś cud przy-

110

Skoro oni nie uwierzyli w to wcześniej (pomimo wielu dowodów, wystarczających dla tych, którzy naprawdę pragną uwierzyć) (ze względu na nastawienie, niepozwalające na wiarę), My zmieszamy ich serca i oczy, i pozostawimy, ażeby w swoim buncie błąkali się na oślep.

111

A gdybyśmy nawet posłali do nich aniołów (kiedy sobie tego zażyczą), i gdyby przemówili do nich zmarli, i gdybyśmy zgromadzili przed nimi, twarzą w twarz, wszystkie stworzenia (ażeby zaświadczyły o prawdzie twojego Posłannictwa), to mimo to oni by nie uwierzyli – chyba, żeby Bóg zechciał (i przyszedł im z pomocą). Lecz większość z nich tkwi w niewiedzy (spiesząc za przyjemnościami doczesnymi, będąc nieświadomymi wiary i nie dbając o swoje dusze).

112

I w ten sposób (ze względu na doczesny wymiar ludzkiego życia, istniejący zgodnie z Naszą Wolą, która uwzględnia wolną wolę człowieka, i zgodnie z mądrością kryjącą się za zsyłaniem Religii) My wyznaczyliśmy każdemu Prorokowi wrogą opozycję spośród szatanów należących do rodzaju ludzkiego, a także spomiędzy dżinów. I oni szepczą do siebie nawzajem i podsuną i najdoskonalszą, w której oddzielona wają sobie zwodnicze słowa. Gdyby tyljest prawda od fałszu i to, co dobre od ko twój Pan zechciał (i zmuszał każdetego, co niegodziwe). Ci, którym daliśmy go do zachowywania się w sposób, który Księgę wcześniej (a szczególnie uczeJemu się podoba), to oni by tak nie czyni pośród nich) wiedzą, że jest zsyłana nili. Pozostaw ich przeto z tym, co oni w częściach przez twego Pana w prawwymyślają. dzie. Nigdy zatem nie bądź pośród wąt-

113

A serca tych, którzy nie wierzą w piących (odnośnie do prawdziwości swożycie przyszłe, skłaniają ich ku temu jej drogi). (zwodniczej mowie), tak że czerpią z

114

(Powiedz im, o Wysłanniku!:) „Cóż lone (i zawarte w Koranie) jako ucieletakiego?! Czyż mam szukać na sędziego śnienie prawdy (w odniesieniu do zasad (który by rozstrzygnął sprawy pomięwiary, kultu i moralności, a także reguł dzy wami a mną) kogoś innego niż Bóg, rządzących ludzkim życiem, i wszystskoro On jest Tym, który do was zesłał kich wieści, które przekazuje o przeszłotę Księgę w pełni oddzielającą (unikalści i przyszłości, oraz o Tamtym Świecie) i sprawiedliwości (w odniesieniu do wszystkich przykazań, jakie zawiera): nikt nie jest w stanie zmienić Jego słów (praw, które ustanowił dla funkcjonowania wszechświata. Próba ingerencji w nie spowoduje wielkie nieszczęścia, nikt zatem nie może nigdy nawet próbować zmieniać Jego przykazań, zawartych w Księdze). On jest Wszystkosłyszący, Wszechwiedzący (i zna wszystkie potrzeby Swoich stworzeń, wymogi każdej epoki, i wie, w jaki sposób odpowiadasz na Jego przykazania).

115

Słowo twojego Pana (które zsyłał w tego przyjemność i wciąż popełniają zło, częściach w różnych okresach, uwzględktóre od dawna zwykli byli popełniać. niając okoliczności) zostało udoskona-

116

A jeśli posłuchasz większości tych, którzy są na ziemi, to oni sprowadzą cię z drogi Boga ku zbłądzeniu. Oni postępują jedynie za przypuszczeniem (a nie za wiedzą) i czynią tylko domysły (głoszą poglądy zgodne z ich wyobrażeniami, osobistymi interesami i systemami wartości).

117

Oto twój Pan jest Tym, który wie najlepiej, kto schodzi z Jego drogi i błądzi i On zna najlepiej tych, którzy są prowadzeni drogą prostą.

118

Jedzcie zatem (mięso) z tego, nad czym zostało wypowiedziane Imię Boga, jeśli szczerze wierzycie w Jego Objawienia.

119

I czemuż mielibyście nie jeść (mięsa) z tego, nad czym zostało wypowiedziane Imię Boże? Przecież On wyjaśnił wam szczegółowo to, czego wam zabronił (spożywać), o ile nie zostaniecie do tego zmuszeni strasznymi okolicznościami. Lecz w istocie wielu ludzi prowadzi innych ku zbłądzeniu, kierując się swoimi pragnieniami i wyobrażeniami, bez żadnej wiedzy (od Boga). Zaprawdę, wasz Pan jest Tym, który zna najlepiej (ludzi) występnych.^[25]

[25]Po tym, jak położono nacisk na wagę zaakceptowania i podporządkowania się przykazaniom Boga, Koran odnosi się do czynności jedzenia i picia, aby podkreślić wrażliwość, którą ludzie powinni się odznaczać podczas ich wykonywania. Jest tak dlatego, gdyż ludzie łatwo gubią się pod wpływem żądz cielesnych i postępują lekkomyślnie w jedzeniu i piciu. Także wiele narodów nałożyło na siebie zbyteczne zasady religijne dotyczące tego zakresu. Wszyscy ludzie albo ci, którzy posiadają władzę, jeśli zostaną pozostawieni swojemu własnemu osądowi, będą czynić pewne rzeczy dozwolonymi, a inne niedozwolonymi, zgodnie ze swoimi kaprysami lub interesami osobistymi. Na dodatek jedzenie i picie odgrywa niezwykłą rolę w życiu osobistym, społecznym oraz duchowym.

120

Odstąpcie od grzechu, zarówno tego popełnianego otwarcie, jak i skrycie (a także od zamiarów i zachowań, które mu towarzyszą). Zaprawdę, ci, którzy z których wyjść nie może? W ten spozapisują na swoje konto grzechy, otrzysób niewierzącym upiększane są rzeczy, mają odpłatę za to, co zarobili. które czynią – tak, aby się im podobały.

121

I nie spożywajcie tego, co zostało

122

Czyż ten, kto był martwy (duchem), li Wysłannicy Boga”. Bóg wie najlepiej, a My podnieśliśmy go do życia i uczynikomu powierzyć Swoje Przesłanie. Nieliśmy dla niego światło, dzięki któremu bawem dotknie tych przestępców poniporusza się pomiędzy ludźmi (nie zbażenie przed Bogiem i surowa kara za ich czając z drogi), jest podobny do tego, kto zagubił się w głębinach ciemności, spiski.

123

Tak oto ustanowiliśmy w każdym ubite w imię czegoś innego niż Bóg i nad mieście jako przywódców jego najbarczym nie zostało wypowiedziane Imię dziej osławionych przestępców, ażeby Boże (w chwili uboju), gdyż jest to w knuli (przeciwko wiernym). Oni jednak istocie ciężkie nieposłuszeństwo. A szaknują tylko przeciwko samym sobie – i tani podszeptują swoim zaufanym, aby tego nie pojmują. się z wami sprzeczali. Jeśli ich posłucha-

124

Kiedy przekazuje się im Objawiecie, to w istocie będziecie tymi, którzy nie, mówią: „Nie uwierzymy, dopóki nie przypisują Bogu współtowarzyszy. otrzymamy tego samego, co otrzyma-^[26]

[26]Tak jak w części wersetu 112 przytoczonego powyżej: I w ten sposób (ze względu na doczesny wymiar ludzkiego życia, istniejący zgodnie z Naszą Wolą, uwzględniającą wolną wolę człowieka, i zgodnie z mądrością kryjącą się za zsyłaniem Religii), My wyznaczyliśmy każdemu Prorokowi wrogą opozycję spośród szatanów należących do rodzaju ludzkiego, a także spomiędzy dżinów. I oni szepczą do siebie nawzajem i podsuwają sobie zwodnicze słowa, również w tym wersecie Koran odnosi się do szatanów i ich podszeptów oraz sugestii czynionych swoim powiernikom. To odniesienie jest szczególnie znaczące w dwóch punktach i zawiera ważne ostrzeżenie dla wiernych każdego wieku: Była i zawsze będzie grupa złożona z szatanów spośród dżinów i niektórych ludzi sprzeciwiających się islamowi i jego przesłaniu, które jest głoszone; ci ludzie są otwarci na podszepty szatanów i są niczym Szatan pod względem sprzeciwiania się islamowi i poprzez zło, które popełnili. Zmaganie się na ziemi odbywa się pomiędzy ludzkością i Szatanem; niektórzy ludzie są zwodzeni przez Szatana i jego agentów, i niestety stają się niczym Szatan w swojej wrogości wobec Boga i Jego Religii. Ta grupa często odbywa spotkania w ukrytych miejscach (zob. też 2:14) i opracowuje nowe metody i sposoby walki z islamem i muzułmanami, i podpowiada je ludziom, których zatrudnia w tym zmaganiu. To, co muzułmanie powinni zrobić, to poznać dobrze tych ludzi, być czujnym na ich podstępy i intrygi i nigdy się ich nie słuchać. Tacy ludzie zawsze próbują sprawić, by muzułmanie upadli i odwrócili się od islamu – czynią wówczas „idoli” ze swoich cielesnych żądz, osobistych interesów, słabości do stanowisk i sławy, ostentacji, niektórych systemów i ideologii, a także pewnych ludzi, za którymi podążają i słuchają się ich. Ich czynienie w ten sposób oznacza przypisywanie Bogu współtowarzyszy.

125

Przeto kogo Bóg chce prowadzić drogą prostą, temu rozszerza jego pierś dla islamu, a kogo chce poprowadzić ku zbłądzeniu, sprawia, że jego pierś staje się ciasna, skurczona, jak gdyby wznosił się ku niebiosom. W taki sposób Bóg karze hańbą tych, którzy nie wierzą (pomimo wielu znaków i dowodów).^[27]

[27]Można widzieć tutaj cud koraniczny dotyczący rozwoju nauki. Jak wiemy, kiedy wchodzimy na górę, poziom tlenu się zmniejsza, spada ciśnienie atmosferyczne, a oddychanie staje się niemożliwe bez specjalnego sprzętu. Koran opisuje stan kogoś, kto czuje się przytłoczony w obliczu islamu i trwa w swojej niewierze, pomimo wielu znaków i wszystkich istniejących dowodów. W terminach fizycznych Koran nawiązuje do faktu naukowego, który miał być odkryty setki lat później.

126

A oto (drogą islamu) jest Prosta Ścieżka twojego Pana. Zaprawdę, My wyłożyliśmy szczegółowo znaki (drogi błędnej i drogi słusznej) dla ludzi, którzy się zastanawiają i pamiętają.

127

Dla nich (przygotowany) jest Dom Pokoju u swego Pana (gdzie będą się cieszyć doskonałym błogosławieństwem, pokojem i bezpieczeństwem) i On jest ich Strażnikiem ze względu na to, co czynili.

128

Tego Dnia, gdy On ich wskrzesi do życia i zgromadzi wszystkich razem (dżiny i ludzi, wierzących i niewierzą-

129

W ten sposób My sprawiamy, że cych, powie): „O, wy – Zgromadzenie występni się sprzymierzają i wspomadżinów! Zwiedliście wielu ludzi (i uczygają się nawzajem (w zwodzeniu i grzeniliście swoimi towarzyszami)”. Ich najchach) ze względu na to, co zarabiają. bliżsi towarzysze spośród ludzi (wyzna-

130

„O, zgromadzenie dżinów i ludzi! ją i) powiedzą: „O, Panie nasz! My radoCzyż nigdy nie przybyli do was Wysłanwaliśmy się sobą nawzajem (korzystanicy spomiędzy was samych, relacjojąc wzajemnie ze swoich usług dla osiąnujący wam Moje znaki i Objawienia gnięcia egoistycznych celów), a teraz i ostrzegający was przed spotkaniem dobiegliśmy kresu czasu, który nam tego waszego Dnia?” Oni powiedzą: „My wyznaczyłeś”. On (Bóg) powie: „Teraz składamy świadectwo przeciwko samym waszym mieszkaniem jest Ogień i w sobie”. Życie tego świata ich zwiodło i nim zamieszkacie – Bóg decyduje tak, (tak jak ich słowa i działania na tym jak zechce”. Zaiste, twój Pan jest Mądry, świecie świadczyły o braku wiary, tak) Wszechwiedzący (a każda Jego decyzja i dali świadectwo przeciwko sobie samym, działanie są oparte na absolutnej mądroże byli niewiernymi. ści i wiedzy).

131

Zaiste, twój Pan nie postępuje tak, żeby niszczył niesprawiedliwie jakieś krainy bez ostrzeżenia (wcześniej) ich mieszkańców (o skutkach ich sposobu życia) i tym samym nieświadomych (różnicy pomiędzy tym, co właściwe, a co błędne).

132

Dla każdego są (przeznaczone różne) stopnie, zależnie od tego, co uczynił (słusznego bądź niewłaściwego). Wasz Pan nie jest nieświadom tego, co oni czy. nią^[28]

[28]Dla każdego są (przeznaczone różne) stopnie, zależnie od tego, co uczynił (słusznego bądź niewłaściwego) oznacza, iż wszyscy ludzie nie są na tym samym stopniu. Ludzie różnią się co do stopnia w zależności od tego, czy są wiernymi, niewiernymi, hipokrytami, wiernymi, lecz grzeszącymi lub niewiernymi, którzy czynnie walczą z wiarą i prawdą itp. To również oznacza, że nie każdy będzie miał tę samą nagrodę za te same czyny. Nagroda za czyn różni się w zależności od tego, jak jest uczyniony, od intencji, stopnia szczerości w czynieniu go, czasu i warunków, w których został uczyniony, troski przy tym okazanej i innych podobnych czynników.

133

Wasz Pan, pełen bezgranicznego, wszechogarniającego miłosierdzia, jest Bogaty i Samowystarczalny (bez żadnych potrzeb – nawet wiary Swoich sług i ich czci). Jeśli tak zechce, to może was odsunąć i dać następstwo po was, komu i z inwentarza żywego – i mówią: „To zechce – tak, jak was powołał z potomnależy do Boga” – tak oni twierdzą – „a nych innego ludu. to (reszta) jest dla naszych towarzyszy

134

Co zostało wam obiecane (i przed (przypisywanych Bogu jako inne istoczym zostaliście ostrzeżeni, co do waszej ty boskie)”. A potem (czynią, jak sądzą, przyszłości i życia wiecznego), to się we własnym interesie, tak że) to, co jest wydarzy i nie macie żadnej możliwości przeznaczone dla ich towarzyszy, nie udaremnienia tego. dociera do Boga, to zaś, co jest przezna-

135

Powiedz: „O, mój ludu! Czyńczone dla Boga, dociera do ich towarzycie wszystko to, co w waszej mocy – szy. Jakże złe jest to, co oni zarządzazaprawdę, ja (też) działam (czyniąc to, ją, jako prawa (i jakże źle je wykonują)! co zamierzyłem). I we właściwym czasie

136

Oni wyznaczają Bogu udział z tego, co On stworzył – z płodów ziemi współtowarzyszy i sprowadziło na nich zniszczenie i wprowadziło zamieszanie w ich religii. Gdyby Bóg tak chciał (i nie obdarzył ludzi wolną wolą, zmuszając w ten sposób do działania w jakiś określony sposób, jak to jest w przypadku innych istot żywych), to oni by nie czynili tego wszystkiego. Pozostaw ich zatem z tym, co wymyślają.

137

I w podobny sposób ich towarzysze dowiecie się, kto odziedziczy dom osta(przypisywani Bogu, a także szatani spotecznego szczęścia. Zaiste, nikczemnicy między dżinów i ludzi) upiększają zabinie osiągną pomyślności ani nie zrealizujanie dzieci tak, aby się podobało wieją swoich celów. lu spośród tych, którzy przydają Bogu

138

(Układając część zbiorów i bydła po jednej stronie), mówią: Te zwierzęta i te zbiory są tabu. Nikt nie może z nich jeść, za wyjątkiem tych, którym pozwolimy, aby jedli – tak oni twierdzą – i że jest bydło, którego grzbiety ogłaszają za zabronione (i nie może nosić ładunków), i bydło, nad którym nie wypowiadają Imienia Bożego. (Przypisują te zwyczaje Bogu, a przecież jest to) kłamstwo przeciwko Niemu. On niebawem odpłaci im za wszystko, co. wymyślają, przypisując to Bogu^[29]

[29]Wspomniana odpłata lub kara może przyjść zarówno w Życiu Przyszłym, jak i na tym świecie. Można to wywnioskować z faktu, że w wersecie tym użyty został czas implikujący bliską przyszłość. Ci, którzy przypisują Bogu nieprawdziwe twierdzenia bądź wymysły, mogą stracić swoje panowanie, pozycje i bogactwo, nawet jeśli sami mogą być obiektem pewnych pozornie naturalnych katastrof, a ich system może być zamieniony na nowy. Muzułmanie cierpią tę samą karę ze względu na niedbałość w praktykowaniu islamu i niedarzenie go odpowiednią estymą.

139

Mówią również (w odniesieniu do innego bydła, które poświęcają): „Wszystko, co jest w łonach tego bydła, jest (o ile urodzi się żywe) wyłącznie dla naszych mężczyzn, a nie jest dozwolone dla naszych żon. Jeśli zaś ono (nowonarodzone) urodzi się martwe lub też padnie wkrótce po narodzeniu, wszyscy z nich (mężczyźni i kobiety) mogą mieć w nim udział”. On im wkrótce odpłaci za to, że (fałszywie) przypisują (te zasady Jemu). Oto On jest Mądry (i w każdym jego działaniu i przykazaniu jest wiele przysmaku, i drzewa oliwne, i drzewa granakładów mądrości), Wszechwiedzący (któretu, podobne do siebie i tak różne. Jedzcie go każde działanie jest oparte na absolutnej z ich owoców, kiedy owocują, i dajcie z. wiedzy) tego (biednym i potrzebującym) to, co się należy, w dniu zbiorów. I nie bądźcie roz-^[30]

[30]Aby państwo było silne, oparte na prawie i prawdziwie akceptowane przez swoich obywateli, zasady mądrości, decyzje rządu, zasady prawości oraz dyrektywy władzy powinny być ze sobą zgodne i się nawzajem wspierać. W innym przypadku nie można mówić o aprobowanym przez ludzi państwie prawa ani o solidarności pomiędzy nimi.

140

Z pewnością zgubieni są ci, którzy rzutni (przejadając się albo dając innym w głupocie i bez wiedzy zabijają swoje tak wiele, że pozostawicie w potrzebie dzieci (w łonach matek lub po urodzetych, za których jesteście odpowiedzialniu) i zabraniają tego (rzeczy zdrowych, ni). Zaiste, On nie miłuje rozrzutników. czystych i dozwolonych), co Bóg im dał, aby się mogli pożywić, fałszywie przy-

141

(Zaopatrując was w czyste, zdrowe podążajcie za krokami Szatana (ustalając i dozwolone pożywienie), On jest Tym, zasady inne niż zasady Boga i idąc drogaktóry tworzy ogrody (winnice i sady) mi innymi niż droga Boga). Zaprawdę, on okratowane i nieokratowane, a także paljest dla was wrogiem oczywistym. my daktylowe oraz zboża o różnorodnym

142

I spośród trzód (On stworzył niepisując to (swoje zakazy) Bogu. Z pewktóre) do noszenia ciężarów, a inne ze nością oni zbłądzili i nie zdołali odnaleźć względu na ich mięso, skórę i futro. Spowłaściwej drogi. żywajcie z tego, czym Bóg was obdarował, abyście mogli się wyżywić, i nie

143

Osiem – parami z trzód: dwoje z owiec i dwoje z kóz. Powiedz (im, o Wysłanniku): „Czyż Bóg uczynił niedozwolonymi dwa osobniki męskie czy też dwa osobniki żeńskie? Albo też to, co mogą zawierać łona dwóch samic? Oznajmijcie mi to jako wiedzę zdrową i pewną, jeśli jesteście prawdomówni (w waszym twierdzeniu, że ów zakaz pochodzi od Boga)”.

144

I podobnie z wielbłądów dwoje i z bydła dwoje. Powiedz: „Czyż Bóg uczynił niedozwolonymi dwa osobniki męskie czy też dwa osobniki żeńskie? Albo też to, co mogą zawierać łona dwóch samic? Czy też może byliście tam świadkami wtedy, gdy Bóg to dla was ustalał (te zasady, które teraz Jemu przypisujecie)?” Lecz Bóg (nie wypowiadając nad nim Imienia któż jest bardziej niesprawiedliwy, aniżeBożego) li ten, kto wymyśla kłamstwa i przypisustraszną okolicznością (do jedzenia), a je je Bogu, i w ten sposób prowadzi ludzi nie pragnie (tego) ani też nie przekracza ku zbłądzeniu – nie mając zdrowej, pewgranic (konieczności): (ten nie popełnia nej wiedzy? Zaprawdę, Bóg nie prowagrzechu) oto twój Pan jest Przebaczajądzi ludzi czyniących niesprawiedliwość cy, Współczujący. (ku prawdzie i osiągnięciu zamierzonych^[31]

[31]Jeżeli ten werset zostanie rozpatrzony razem z 2:173, 5:3 i 16:115, będzie wówczas widoczne, że objaśniają siebie nawzajem i że nie ma różnic pomiędzy nimi w zaświadczaniu o rzeczach, które są niedozwolone do spożycia. Na przykład mięso zwierząt, które jest wspomniane w 5:3 wraz z zabronionymi sposobami zabicia bądź zejściem powodującym nieczystość tychże, jest włączone do kategorii padliny. Nie są to wszystkie zabronione zwierzęta bądź rodzaje mięsa. Niedozwolone rzeczy, wymienione w tych dwóch wersetach, dotyczą jedynie zwierząt domowych – owiec i bydła. Na podstawie Objawienia Wysłannik Boga poinformował nas o innych zwierzętach, których spożywanie zostało zabronione. Informacje o nich można odnaleźć w odpowiednich opracowaniach prawa islamskiego. Zob. też 22:30, przyp. 9.

145

Powiedz (o, Wysłanniku): „Ja nie bydła i z owiec – tłuszczu, za wyjątkiem znajduję w tym, co zostało mi objawiotego, który znajduje się w ich grzbiene, niczego niedozwolonego dla jedzącetach i wnętrznościach, oraz tego, któgo, za wyjątkiem padliny albo rozlanej ry jest zmieszany z kośćmi. W ten spokrwi (ale nie tej, która zostaje w takich sób odpłaciliśmy im za ciągły bunt organach, jak wątroba bądź śledzioZaprawdę, My jesteśmy prawdomówna), albo mięsa świni, które jest wstrętni (we wszystkich Naszych dekretach i ne i nieczyste, albo tego, co sprofanowano, ubijając w imię czegoś innego niż czynach).. Lecz kto jest przymuszony.^[32]

[32]Koran jest w całości cudem elokwencji. Zwracając uwagę na to, że werset ten rozpoczyna się wyrażeniem: A tym, którzy są (stali się) żydami, może zrozumieć, iż wspomniane przykazanie miało naturę zadośćuczynienia. Jako że przywołani żydzi zeszli ze swojej ścieżki i uczynili kilka rzeczy niedozwolonymi dla samych siebie, w ramach kary Bóg pozwolił, by pozostały one niedozwolone (Zob. też 4:160, 3:93). Obejmuje to ptaki ze szponami, takie jak struś, mewa oraz kurka wodna, a także tłuszcz wołu i owcy. Zakazy tego rodzaju zostały włączone do nakazów Tory (zob. III Księga Mojżeszowa 3:17, 22-3; 11:16-18; V Księga Mojżeszowa 14:14-16). Tę kwestię można uznać za tożsamą z tą wyjaśnioną w przypisie 26 powyżej.

146

A tym, którzy są żydami, zabroniliprzez nich celów). śmy wszelkich zwierząt z pazurami, a z

147

Jeśli zatem (o, Wysłanniku) oni wciąż cię negują, powiedz im: „Wasz Pan (który stwarza, karmi i daje zaopatrzenie) jest pełen wszechogarniającego miłosierdzia (i nie karze natychmiast waszej hardości, lecz daje wam czas na nawrócenie się i pokutę). Jeśli jednak (się nie poprawicie, wiedzcie że) Jego kara nie może zostać odwrócona od niewierzących przestępców.

148

Ci, którzy uparcie trwają w przypisywaniu Bogu współtowarzyszy, powiedzą: „Gdyby Bóg chciał, to nie przypisywalibyśmy Jemu współtowarzyszy – ani my, ani nasi praojcowie, ani też nie ogłaszalibyśmy niczego (dozwolonego przez Boga) niedozwolonym”. Mimo to ci, którzy żyli przed nimi, negowali (swoich Proroków, posługując się takimi samymi, fałszywymi wymówkami), dopóki nie zakosztowali Naszej potężnej kary. Powiedz (im): „Czyż macie jakąś zdrową, pewną wiedzę (ażeby wesprzeć że Bóg zabronił (tego, co – jak twierwasze twierdzenia)? (Jeśli macie), to dzicie – nie jest dozwolone)”. A jeśli oni przynieście ją i pokażcie nam! W rzeczyzłożą (fałszywe) świadectwo, to ty nie wistości postępujecie jedynie za przypuszczeniem i sami czynicie tylko fałskładaj świadectwa razem z nimi i nie szywe domysły. (Wygłaszacie sądy i podążaj za pragnieniami i wyobrażeniadziałacie według osobistych wyobrażeń, mi tych, którzy negują Nasze Znaki i interesów i opinii)”. Objawienia, którzy nie wierzą w życie wieczne i którzy (co jest głównym źró-

149

Powiedz (przeciwko temu, o co się dłem ich niewiary w inne zasady wiary) spieracie): „Do Boga należy ostateczny przypisują swemu Panu równych i rozstrzygający argument. I gdyby On zechciał (i zmusił was do działania w^[34]

[34]Każda podstawa wiary wymaga istnienia innych. Ten, kto wierzy w Boga, powinien wierzyć w Posłannictwo, jako że Władza Boga wymaga Posłannictwa, by stała się znana i by przekazała swoje wymagania świadomym istotom. Posłannictwo nie może mieć miejsca bez Ksiąg, które nie mogą być zesłane, jak tylko za pośrednictwem aniołów, które przynoszą je Wysłannikom. Święte Imiona, takie jak Wszechmiłosierny, Pan (Ten, kto stwarza, podtrzymuje i wychowuje), Najsprawiedliwszy, najbardziej Szczodry, najbardziej Hojny, najbardziej Łaskawy, Najpiękniejszy i Wszystko-Zapisujący i Zachowujący, wymagają istnienia Życia Wiecznego. Jako że absolutne piękno i perfekcja są kochane, Ten, kto stwarza w najpiękniejszy sposób i kto czyni wszystko najlepiej, czyni Siebie znanym i kochanym bardziej doskonale w świecie wiecznym, nie zaś na tym przemijającym świecie, gdzie Jego piękno manifestuje się zza wielu zasłon. To doskonałe Drzewo Stworzenia, które zostało stworzone, by przynieść ludzkości jej ostateczny owoc, nie może być ograniczone do tego przelotnego życia, ponieważ wiele rzeczy w nim byłoby daremnych i uległo zmarnowaniu, podczas gdy Bóg jest absolutnie wolny od robienia czegokolwiek nadaremno. Widzimy, że na świecie pełna sprawiedliwość nie może być ustanowiona w wielu przypadkach – winni opresji umierają bez otrzymania odpowiedniej kary, podczas gdy wielu ludzi poddanych opresjom opuszcza świat bez odzyskania swych praw. Bóg jest absolutnie sprawiedliwy, a to wymaga absolutnej sprawiedliwości, która z kolei wymaga innego świata, gdzie zostanie zrealizowana. Nasiona roślin i drzew są dla nas przykładem pokazującym, w jaki sposób wszystko jest zapisywane, jako że zarejestrowana jest w nich pełna historia życia roślin i drzew; ludzka pamięć również dowodzi, że wszystko jest zapisane. Istoty ludzkie nie zostały zesłane na ten świat bez powodu i nie zostały zostawione samym sobie ze swoimi zdolnościami. Te umiejętności, w które zostały wyposażone, takie jak rozum, dusza, siła woli oraz zmysły i uczucia, pokazują że ludzkość posiada ważny obowiązek w życiu. Dlatego wszystkie czyny i wypowiedzi są zapisywane wraz z intencjami i stopniem szczerości w wykonywaniu działań i w mówieniu o nim; konsekwencje tego będą widoczne w innym, wiecznym świecie. Tak jak to wszystko, idealny porządek i wspaniała harmonia we wszechświecie ukazują wszechobejmującą wiedzę i doskonały plan, wykonany przez tę wiedzę. Każda rzecz lub istota jest odziana w szczególne dla siebie ubranie, które odpowiada jej obowiązkom i funkcjom życiowym. Na dodatek prawie każda istota ludzka marzy o pewnych przyszłych wydarzeniach. To wszystko pokazuje, że istnieje Święta predestynacja, którą zwiemy Przeznaczeniem. Podsumowując, wiara w Boga wymaga innych podstaw wiary, a te z kolei wymagają siebie nawzajem.

150

Powiedz: „Przyprowadźcie swoich świadków, którzy mogliby zaświadczyć, ich dzieci z lęku przed biedą – My damy. zaopatrzenie zarówno wam, jak i im; i nie zbliżajcie się do rzeczy haniebnych (jak cudzołóstwo i homoseksualizm), czy to popełniane jawnie, czy też skrycie, i nie zabijajcie żadnej duszy, którą Bóg uczynił nietykalną i zabronioną, chyba że w sprawiedliwej sprawie. Wszystko to On na was nałożył, abyście się zastanawiali (potrafili oddzielić słuszność od niesprawiedliwości i poszli Jego drogą).

151

Powiedz: „Przybądźcie, niechaj pewien sposób, zamiast pozwalać wam wyrecytuję to, co wasz Pan uczynił dla na przypisywanie Sobie współtowarzywas niedozwolonym: abyście nie przyszy i zabranianie tego, co jest dozwolodawali Mu niczego za współtowarzyszy; ne), to poprowadziłby was wszystkich i (nie obrażajcie swoich rodziców, lecz) do prawdy”. traktujcie swoich rodziców w najlepszy możliwy sposób; i nie zabijajcie swo-^[33]

[33]Bóg ukazuje znaki oraz dowód prawdy w tak jasny sposób, że ludzki rozsądek i świadomość mogą jedynie uznać prawdziwość podstaw wiary, zwłaszcza w Istnienie Boga i Jego Jedność, ale On nigdy nie zmusza ludzi do wiary. Daje wybór wierzenia bądź niewiary ludzkiej wolnej woli.

152

I nie zbliżajcie się do własności sieroty, chyba że w najlepszy sposób (ażeby ją powiększyć), aż osiągnie wiek dojrzały. Ważcie i odmierzajcie pełną miarą i sprawiedliwie”. My nie obciążamy żadnej duszy poza jej możliwości. „A kiedy mówicie, to bądźcie sprawiedliwi, nawet gdyby to było (świadectwo) przeciwko krewnemu. I wypełniajcie przymierze z Bogiem (i umowy, które zawieracie w Imię Boże ze sobą nawzajem)”. Wszystko to On na was nałożył, abyście się zastanawiali i pamiętali.

153

„Oto moja prosta ścieżka, podążajcie nią zatem, a nie podążajcie innymi ścieżkami, aby was nie oddzieliły od Jego drogi. On to na was nałożył, abyna i dająca błogosławieństwo. Postępujście trzymali się z dala od nieposłuszeńcie zatem za nią i trzymajcie się z dala od stwa wobec Niego, pełni bogobojności i nieposłuszeństwa wobec niej, aby wam pobożności, aby w ten sposób zasłużyć okazano miłosierdzie (cnotliwego życia na Jego ochronę”. na tym świecie i wiecznej szczęśliwości

154

Ponadto: Daliśmy Mojżeszowi Księw życiu przyszłym). gę, dopełniając Naszą łaskę wobec tych,

155

I podobnie to (ten Koran) jest Księga, którą zesłaliśmy; błogosławiooni”. Oto teraz przyszedł do was dowód oczywisty od waszego Pana, a także przewodnictwo i miłosierdzie. Kto zatem jest bardziej niesprawiedliwy niż ten, kto za kłamstwo uznaje Objawienia Boże i odwraca się od nich? My odpłacimy niebawem tym, którzy odwracają się od Naszych Objawień, złą karą za odwrócenie się.

156

(My ją zesłaliśmy), abyście nie którzy są oddani czynieniu dobra, świamówili (usprawiedliwiając się): „Księga domi, że ogląda ich Bóg; i jako szczegózostała zesłana tylko do dwóch ludów łowe wyjaśnienie wszystkiego (co dotyprzed nami, i – zaprawdę – nie byliśmy czy prawdy i kłamstwa, oraz tego, co świadomi tego, czego oni byli przez nią słuszne i błędne); a także jako przewodnauczani”. nictwo i miłosierdzie. A być może ich

157

I abyście nie mówili: „Gdyby Księwiara w (ostateczne) spotkanie z Panem ga została nam zesłana, to z pewnością stale będzie się pogłębiać. bylibyśmy właściwiej prowadzeni niż

158

Czyż oni czekają jedynie na to, żeby przyszli do nich aniołowie albo żeby twój Pan ich osądził (i sprowadził na nich Piekło), albo też że pojawią się jakieś jasne znaki twojego Pana (i runą na nich skały, bądź też pojawią się znaki zwiastujące ostateczne zniszczenie świata)? Kiedy pojawią się pewne jasne znaki twego Pana, wiara nie pomoże nikomu, kto wcześniej nie uwierzył bądź kto nie zyskał żadnego dobra swoją wiarą. Powiedz (im, o, Wysłanniku): „Czekajcie, my również czekamy!”

159

Z tymi, którzy uczynili w swojej religii podziały (gdy tymczasem powinni byli przyjąć ją w całości) i rozdzielili się na różne grupy – nie masz nic wspólnego. Ich sprawa należy do Boga, a potem On sprawi, że zrozumieją to, co czynili (i wezwie ich do rozrachunku).

160

Kto przybywa do Boga z dobrym uczynkiem, otrzyma dziesięć razy więcej, a kto przybywa ze złym uczynkiem,

161

Powiedz: „Oto mój Pan poprowaJemu całkowicie poddali)”. dził mnie ku ścieżce prostej, która jest

162

Powiedz: „Moja modlitwa i wszystmiecie (prawdę) dotyczącą wszystkiego, w czym się różniliście. kie (inne) moje działania i formy pobożności oraz oddawania czci Bogu, a także

163

On nie ma współtowarzyszy. To otrzyma w odpłacie jedynie to samo. I zostało mi nakazane i ja jestem pierwoni nie doznają niesprawiedliwości. szym z muzułmanów (tych, którzy się

164

Powiedz: „Czyż zatem mam pragnąć czystą religią, prowadzącą do pomyślnokogoś innego niż Boga jako Pana, skości (w obu światach); ku drodze Abraharo On jest Panem wszystkiego?” Każda ma, opartej na czystej wierze (wolnej od dusza zarabia jedynie dla siebie. I żadna przypisywania Bogu współtowarzyszy i dusza niosąca ciężar nie nosi – ani nie ma hipokryzji). On nigdy nie był pomiędzy nakazane nosić – ciężaru innej (duszy). A tymi, którzy przypisują Bogu współtopotem do waszego Pana nastąpi powrót warzyszy”. was wszystkich. A On sprawi, że zrozu-

165

On jest Tym, który wyznaczył was moje życie i moja śmierć należą tylko do namiestnikami na ziemi (aby ją ulepszyć Boga, Pana światów. i rządzić nią według Bożych przykazań); i wyniósł niektórych z was nad innych pod względem stopnia (inteligencji, zdolności, majątku i statusu społecznego): w ten sposób On poddaje was próbie w tym, czym was obdarzył. (Zawsze pamiętaj o tym, że) twój Pan jest najszybszy w odpłacie i z pewnością On jest Przebaczający, Współczujący (szczególnie wobec tych, którzy zwracają się ku Niemu skruszeni, jako Jego wierzący słudzy).

Trzody