بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1

Na Górę (Synaj)

2

I na Księgę zapisaną

3

Na rozpostartym pergaminie,

4

I na Al - Bajt-ul -Ma’mur (Dom często odwiedzany),

5

I na sklepienie (niebieskie) wzniesione wysoko,

6

I na morze wypełnione (i gotowe do wylania),[1]

[1]Koran zwraca uwagę na wiele niezwykle ważnych zjawisk we wszechświecie, życiu ludzkim i dziejach, aby podkreślić nieuchronność nadejścia Ostatniego Dnia. W ten sam sposób, co stworzenie wszechświata, zmiany i wstrząsy, jakich doświadczał i doświadcza, zmiany dni, miesięcy, pór roku, lat i stuleci – wszystko to daje świadectwo o nadejściu Ostatniego Dnia. Tak samo księgi objawione w ciągu dziejów Człowieka informują nas o jego nadejściu. Poświadcza to również nauka (zob. Ali Ünal, The Resurrection and the Afterlife, 57-94). Wzmiankując Górę, Koran odnosi się zarówno do Góry Synaj, gdzie otrzymał Torę Prorok Mojżesz, jak i do innej góry (an-Nur), gdzie zaczął otrzymywać Koran Prorok Muhammad. Poprzez Księgi zapisane, nawiązuje do objawionych Ksiąg Boga, takich jak Tora i Koran. Zapisane Księgi mogą także oznaczać zapis czynów ludzkich, który zostanie rozwinięty w Dniu Sądu Ostatecznego. Bajt al-Ma’mur odnosi się zarówno do Ka’by, która jest stale nawiedzana przez ludzi i anioły, jak i do swego niebiańskiego odpowiednika, okrążanego i odwiedzanego przez anioły. Odnosi się także do Objawienia Koranu, gdyż według pewnych komentatorów, był on najpierw zesłany w swej całości (zob. sura 44, przyp. 1). Ostatniego Dnia niebiosa zostaną podzielone i wszystkie morza – cała masa wody zalęgająca świat zostanie wprawiona we wrzenie. Dlatego wszystkie zjawiska, do których nawiązuje tych sześć wersetów, odnoszą się do Dnia Ostatniego i ze względu na to przysięgi na nie kończą się stwierdzeniem o jego nieuchronnym i już postanowionym nadejściu.

7

Kara twego Pana z pewnością się ziści.

8

Nikt odwrócić jej nie zdoła.

9

Tego Dnia niebiosa zachwieją się gwałtownie;

10

A góry poruszą się niespokojnie, budząc strach.

11

Biada tego Dnia tym, którzy negują (Boskie Przesłanie i Wysłanników) –

12

Którzy zwykli się bawić, pochłonięci (tym, co próżne i marne):

13

Owego Dnia zostaną siłą wepchnięci w Ogień piekielny.

14

„Oto Ogień, którego istnieniu zaprzeczaliście.

15

Czyż to są czary (albowiem wyśmiewaliście Objawienie jako czary), czy też nie widzicie (i dla was to jest coś złudnego)?

16

Znoście teraz cierpienie, jakiego przyczynia wam jego żar! Czy będziecie je znosić cierpliwie, czy też nie będziecie go znosić cierpliwie, to dla was obojętne. Spotyka was jedynie odpłata za wszystko to, co czyniliście (na tym świecie)”.

17

Zaprawdę, bogobojni i pobożni będą przebywać w Ogrodach i w błogości,

18

Radując się wszystkim tym, czym obdarzy ich Pan (ze Swojej Łaskawości i jako odpłatą za ich dobre uczynki); i (z tego względu, że) ich Pan ocalił ich od kary Ognia Palącego.

19

„Jedzcie i picie do woli w nagrodę za to, jak postępowaliście (na ziemi)”. którego) nie rodzi się kłamliwa, niemą-

20

Będą spoczywać na tronach – ułodra rozmowa ani grzech. żeni rzędami. A My damy im za mał-

21

Tych, którzy uwierzyli i których bliżać, zadając pytania (o ich sprawy potomstwo podążyło za ich wiarą, My w życiu doczesnym i o to, jak zostali połączymy z ich potomstwem (nawet dopuszczeni do Raju). jeśli wiara ich potomstwa nie będzie tak

22

A My zaopatrzymy ich w owoce Łaską i ocalił od kary Ognia Palącego, i mięso, posiłek za posiłkiem, tak jak przenikającego przez skórę. sobie zażyczą.

23

Tam oni będą sobie nawzajem przekazywać puchar, gdzie (będzie napój, z doczesnym) cześć tylko Jemu i jedynie Jego wzywaliśmy. Oto On jest Życzliwy, Współczujący (szczególnie wobec swoich wierzących sług)”.

24

I będą im usługiwać chłopcy (tak żonki czyste panny, o pięknych, dużych czyści) jak ukryte perły. oczach.

25

I będą się do siebie nawzajem przy-

26

Powiedzą: „Zaprawdę, my byliśmy samo mocna, jak ich wiara) i nie zmniejwcześniej – pośród naszych rodzin – pełszymy w niczym nagrody za ich uczynni obaw (niezwykle czuli na podążanie ki. Każdy będzie się radował wedle swej przez nasze rodziny Drogą Prostą).. zasługi[2]

[2]Bóg w Raju połączy rodziców z ich wierzącym potomstwem, nawet jeśli wiara i uczynki dzieci nie będą tej samej rangi, co uczynki i dokonania rodziców. To będzie dodatkowe błogosławieństwo dla wiernych. Jednakże nie każdy będzie się radował Rajem w tym samym stopniu, chociaż będzie ze swoimi bliskimi w tym samym miejscu. Każda osoba będzie doznawać dobrodziejstw Raju w zależności od poziomu swej wiary i uczynków. Niniejszy werset nawiązuje też do tego, że – jak wskazuje werset 56:10-14 – szczególnie na początku nowego momentu wiary, ci, którzy przyjmują wiarę jako pierwsi, mają (ogólnie rzecz ujmując) większą wartość w oczach Boga i doznają błogosławieństw Raju w większym stopniu. Oni prześcignęli innych w wierze i wspierali sprawę Boga wówczas, gdy było to najtrudniejsze, nie szukając ziemskiej korzyści, i wycierpieli więcej niż ci, którzy przyszli po nich.

27

A potem Bóg obdarzył nas Swoją

28

Oddawaliśmy przedtem (w życiu

29

Dlatego (o, Wysłanniku, niestrudzenie) głoś i napominaj; z Łaski Boga – nie jesteś ani wieszczbiarzem, ani opętanym (przez dżiny) szaleńcem.

30

Albo też mówią (o nim): „Poeta (opętany przez dżiny). Będziemy czekać, aż spadnie na niego jakieś nieszczęście”.

31

Powiedz: „Czekajcie – ja jestem z wami pośród czekających (choć mam nadzieję na inny wynik oczekiwania)”.

32

Czyż ich umysły popędzają ich ku temu (niewyobrażalnemu kłamstwu) albo też są ludźmi (nawykłymi do) buntu i występku?

33

Albo mówią: „On go podrabia (a potem przypisuje Koran Bogu)? Zaiste, nie! Oni (głoszą takie twierdzenia, gdyż) nie ma w nich pragnienia wiary.

34

(Skoro rzeczywiście sądzą, że taka Księga może zostać podrobiona), to niech ułożą rozprawę taką jak ta, jeśli są prawdomówni (w swoich twierdzeniach).

35

Albo zostali stworzeni tak, że nic nie było przed nimi (albo z czegoś odmiennego od materii podstawowej dla całego stworzenia i znają rzeczy dla innych nieznane), albo to oni są stwórcami (samych siebie i mogą sami siebie utrzymywać przy życiu i postępować, jak im się podoba)?

36

Albo może to oni stworzyli Niebiosa i Ziemię (i władza nad nimi do nich podsłuchujący dostarczą jakiś jasny należy)? Zaiste, nie! Oni nie mają pewnej dowód (dowodzący tego, co twierdzą, że wiedzy (o stworzeniu, ludzkości i podposłyszeli). stawowych faktach ich dotyczących).

37

Albo może do ich dyspozycji są ści przypisujecie Mu potomstwo i) On skarby twego Pana (i oni dają zaopama córki (którymi wy w swej głupocie trzenie wszystkim istotom wedle swegardzicie), gdy tymczasem sami macie go uznania, wybierają, kogo zechcą na synów? Wysłannika i zsyłają Księgę, jakąkolwiek zechcą)? Czy też może otrzyma-

38

Albo może posiadają drabinę (po któdzialnym (i Najwyższej Tablicy – na rej wspinają się do niebios i) podsłuchuwieki przechowywanej), tak że zapisują ją (tajemnice niebiańskie, potwierdzadekrety (decydujące o wszystkich zdające ich stanowisko przeciwne Wysłanrzeniach i ustalające dla innych sposób nikowi i Koranowi)? Niechaj zatem ich życia).

39

Czy też może (w swej niedorzeczno-

40

Albo może ty (o Wysłanniku) proli władzę nad nimi (i mogą wymóc na sisz ich o wynagrodzenie (za głoszenie Bogu zesłanie im takiego Posłannictwa i im religii Boga), tak że ugniata ich cięWysłannika, które będą odpowiadać ich żar długów? interesom)?

41

Albo może mają wiedzę o Niewi-

42

Czy też oni zamyślają spisek (ażeby cię usidlić i zniweczyć twoje Posłannictwo)? To ci, którzy nie wierzą, są usidleni (knując spisek, ponieważ odmawiają sobie Bożych błogosławieństw w obydwu światach).

43

A może mają innego boga poza Bogiem (do którego zwracają się na próżno – by ich żywił, wspomagał i ochraniał)? On jest Pełen Chwały (i wzniosłości) ponad tym, co Mu przydają jako współtowarzyszy.[3]

[3]Dzień wspomniany w wersecie 45 może odnosić się do dnia, kiedy przywódcy niewierzących zostaną śmiertelnie porażeni na tym świecie (tak jak Kurajszyci zostali zabici w bitwie pod Badr) lub podczas innej katastrofy, albo też do ogólnego Unicestwienia. Toteż inna kara wspomniana w wersecie 47 jest zarówno karą, jaką będą musieli wycierpieć w życiu doczesnym, aby okazać skruchę, jak i karą grobu, trwającą aż do Dnia Zmartwychwstania.

44

(Oni odrzucają prawdę tak uparcie, że) jeśliby zobaczyli spadający (na nich) płat nieba, to mówiliby: „To (jedynie) kawał spiętrzonych chmur!” (Oni bowiem nie są w stanie pojąć, że mogą zostać ukarani za swe zacięte zaprzeczanie).

45

Przeto pozostaw ich, aż spotkają swój Dzień, kiedy to zostaną śmiertelnie porażeni.

46

Dzień, w którym spiskowanie na nic im się nie zda, i nie doznają wspomożenia.

47

Zaiste, dla tych, którzy popełniają największą niesprawiedliwość (nie wierząc, przydając Bogu współtowarzyszy albo buntując się przeciwko głoszeniu Jego Religii), przygotowana jest poza tą jeszcze inna kara, lecz większość z nich. nie wie (o tym)

48

Czekaj więc cierpliwie na Sąd swego Pana, gdyż jesteś na Naszych Oczach (pod Naszą opieką), i głoś chwałę swego Pana, gdy wstajesz (do modlitwy);

49

I głoś Jego chwałę także nocą oraz przy zachodzie gwiazd.

523 / 604Strona