Na gwiazdę, gdy zachodzi, pozostała jedynie odległość) jak sznury

Wasz Towarzysz (którym jest dwu łuków (ułożone tak, że przylegają Wysłannik Boży) nie zbłądził ani nie do siebie) albo jeszcze bliżej. obrał fałszywej drogi (pod względem

On nie przemawia za swoją przyczyną

To (co wam przekazuje) jest jedynie

Nauczył go tego ten o potężnej mocy

Mocny, przenikający i doskonały w

Wtedy, gdy był w najwyższej części horyzontu^[3]

[3]Gabriel zwykł przychodzić do Wysłannika Bożego pod różnymi postaciami. Wysłannik, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, widział go w oryginalnej postaci dwukrotnie: pierwszy raz, gdy schodził z góry Nur po otrzymaniu pierwszego Objawienia, a następnie, jak wspomina werset 13, podczas powrotu Wysłan-

Potem podszedł i przybliżył się, Współczującego!

I był tak blisko (że pomiędzy nimi

I On objawił Swemu słudze to, co wiary i uczynków). objawił^[4]

[4]Te wersety, jak i wcześniejsze, dotyczą przydotarł podczas Podróży Nocnej do najwyższych noszenia przez Anioła Gabriela Objawienia wymiarów stworzenia, gdzie mógł dostrzec nieWysłannikowi, a także spotkania z Bogiem podktóre Jego znaki (17:1). Rozumiemy z tego, czas Wstąpienia do Niebios – zdarzenia, któże owe znaki są tego rodzaju, iż można ich re miało miejsce poza wszelkimi pojęciami istdoświadczyć jedynie wzrokiem. Najwyższa sponienia. Co do pierwszego wydarzenia, werset 8 śród istot stworzonych, niech będzie z nią pokój wspomina, że Gabriel (Dżibra’il) zszedł ze swei błogosławieństwo, została obdarzona łaską ich go „stanowiska” w Niebiosach i zbliżył się do dostrzeżenia. Język ludzki jest nieadekwatny do Wysłannika, który znajdował się na Ziemi. W wyrażenia tych znaków w taki sposób, by możdrugim przypadku oznacza to, że Bóg objawił na je było pojąć. Swą bliskość wobec Wysłannika i przywiódł go ku Sobie, a Wysłannik został uniesiony ku Bogu

Serce nie kłamało w tym, co widział ani nie kieruje się własnym pragnieniem; (swymi oczyma)^[5]

[5]Oryginalne słowo, przełożone tutaj jako „serświat, czy też nie; kiedy i gdzie zostanie urodzoce”, to „fuad”. To ośrodek albo zmysł centralny albo w jakiej rodzinie; kiedy odejdzie z tego ny serca (duchowego). Takie serce zaopatrzoświata. Nikt nie może wybrać koloru swojej skóne jest w zmysły wzroku i słuchu, a fuad jest ry, rasy, ciała ani płci. To Bóg też ustalił warunki tym, co postrzega i obejmuje „przekaz” przez życia na Ziemi i prawo przyczynowości (co dzieje nie otrzymywany. się z ludźmi w efekcie ich działań), i to również

Czyż zatem będziecie się z nim spieObjawieniem, które zostało mu zesłane. rać o to, co widział?

Zaprawdę, on widział go podczas (Gabriel); drugiego zejścia

Obok drzewa lotosu (Sidrat ul-Munduchu, podniósł się z całym swoim majetaha) z najwyższej granicy statem^[2]^[6]

[2]Te wersety odnoszą się prawdopodobnie do ważkich zjawisk, wzajemnie ze sobą powiązanych. Zjawisko opisane w niniejszym wersecie może dotyczyć zarówno Anioła Gabriela, jak i Proroka Muhammada, niech będzie z nim pokój. Znaczenie nadane w tej interpretacji odnosi się do Gabriela. W odniesieniu do Wysłannika znaczenie owego wersetu byłoby następujące: „I otrzymując Koran, Wysłannik osiągnął pełną doskonałość i największą pozycję”.

[6]To Drzewo oznacza nieprzekraczalną, nieOn określił, jaki czyn przyniesie nagrodę, a jaki skończoną granicę pomiędzy „królestwem” karę w życiu przyszłym. Podsumowując, można Absolutnej Konieczności (Boskość) a królestwierdzić, że istoty ludzkie nie dysponują absolutną wolnością ani absolutną autonomią. stwem przygodności (byty stworzone). kiem grzesznym) – natychmiast wspominają

W pobliżu którego znajduje się Ogród Schronienia i Mieszkania....,

Wtedy drzewo lotosu przykrywało to, co przykrywało.^[7]

[7]Tym, co okrywało Drzewo Lotosu, było nika z Podróży Nocnej. Ten werset odnosi się do Światło Boga i Jego wszechogarniające promieniowanie. pierwszego widzenia Gabriela. Jeśli odnosi się go do Wysłannika, to implikuje on jego wielkość.

Wzrok (Wysłannika) nie zbaczał (by spoglądać gdzieś indziej i widzieć coś innego) ani się nie mylił (by mógł ulec złudzeniu).

Zaiste, on widział jeden z najwięk. szych znaków swego Pana^[8]

[8]Nie ma pewności, co było owym wspaniałym znakiem. Bóg sprawił, że Jego Wysłannik

(A w porównaniu z tym oto znakiem), czy zastanawialiście się nad al-Lat i al-Uzza?

I nad inną jeszcze – trzecią – al-Manat (– czym jest to, co wy wymyślacie)?^[11]

[11]To Bóg stworzył wszechświat i ludzkość. człowiek znajduje się najbliżej Boga. Nikt nie ma wpływu na to, czy przyjdzie na

Co? Dla was synowie, a dla Niego córki?

Zaiste! Jakże to niesprawiedliwy podział!^[9]

[9]Al-Lat, al-Uzza i al-Manat stanowiły „trójcę” – wystarczająco wysoko, by się z Nim spotkać. największych bóstw, idoli politeistów mekkańTo spotkanie, oznaczające nieporównywalną bliskich. Co interesujące, te trzy bóstwa były uznaskość Wysłannika wobec Boga, zostało wyrażowane za istoty żeńskie i miały imiona żeńskie. ne w wersecie 9 jako tak blisko (że pomiędzy Wynikało to stąd, że w oczach politeistów stanonimi pozostała jedynie odległość) jak sznury wiły wyobrażenia aniołów albo sił anielskich, a dwu łuków (ułożone tak, że przylegają do sieanioły uważane były przez nich za istoty rodzabie) albo jeszcze bliżej. To porównanie wskaju żeńskiego albo córki Boga. Bogu zatem politezuje na nieprzekraczalną granicę pomiędzy króiści przypisywali „niebiańskie niewiasty” – jako lestwem przygodności (stworzenie), a nieskoń„potomstwo”, sami zaś gardzili kobietami i nie czonym „królestwem” Absolutnej Konieczności chcieli mieć córek. Jak wyjaśniliśmy w przyp. 25 (Stwórca). Wysłannik Boży, niech będą z nim do sury 4:117, przyczyną, dla której Mekkańczypokój i błogosławieństwo, dotarł do najwyższego cy wybrali swoje naczelne bóstwa spośród istot punktu, do jakiego może dotrzeć istota stworzopłci żeńskiej, było to, że nie chcieli, by miały na. Podczas Uniesienia Proroka do Niebios Bóg one jakąkolwiek „władzę” nad nimi. Więcej jesznałożył obowiązek wykonywania pięciu codziencze: oni sami pragnęli „panować” nawet nad włanych modlitw i wersety te wskazują na znaczesnymi bóstwami i wykorzystywać je do realizacji nie modlitwy obowiązkowej. Z tego względu w swoich doczesnych ambicji. modlitwie zawarte jest nawiązanie do Uniesienia

One (wasze fałszywe bóstwa) nie są niczym innym, jak tylko nadanymi imionami, które wymyśliliście wy i wasi praojcowie. Bóg nie zesłał im (ku temu) władzy. Oni podążają jedynie za przypuszczeniami i tym, czego sami pragną. Teraz jednak naprawdę przyszło do nich przewodnictwo od ich Pana (który ich stworzył i podtrzymuje przy życiu).

Albo może człowiek będzie miał to, czego pragnie?^[10]

[10]Czyż na przykład ludzie mają wybierać, do Niebios i rozumie się je jako uniesienie każdej kogokolwiek i cokolwiek pragną mieć za bóstwo osoby wierzącej, która tę modlitwę wykonuje. i chcą, by Bóg przyjął wstawiennictwo anioWierzący może doświadczać uniesienia w modliłów za ludźmi? Czy jest to coś, na co Bóg przytwie, odpowiednio do swoich możliwości. Modlistanie? twa jest tym doświadczeniem, podczas którego

Lecz (czegokolwiek człowiek pragnie, czy to ma służyć celom wyższym lub tylko pragnieniom cielesnym) do Boga należy ostatnie (życie) i pierwsze.

Ileż aniołów jest w niebiosach (przyjąwszy nawet, że wstawiliby się za ludźmi), których wstawiennictwo na nic się nie zda, chyba że Bóg udzieli pozwolenia, komu zechce (by wstawił się za kim On zechce) i jest z niego zadowolony.

Oto ci, którzy nie wierzą w życie wieczne, nazywają anioły (o których sądzą, że są córkami Boga) imionami żeńskimi.

Oni nie mają o tym żadnej wiedzy. Idą tylko za przypuszczeniami, a przypuszczenie nie może nigdy zastąpić prawdy.

Odwróć się zatem od tych, którzy odwracają się od Naszej Księgi i wspominania (Nas) i nie pragną niczego innego, jak tylko życia tego świata.

Taka jest suma ich wiedzy (ograniczona chwilowymi pragnieniami i kłamstwami, które bezmyślnie odziedziczyli i do których przywykli, oraz skupiona na zewnętrznych objawach rzeczy). Zaprawdę, twój Pan zna najlepiej tego, kto zbłądził z Jego Ścieżki, i On zna najlepiej tego, kto podąża właściwie (Prostą Ścieżką swego Pana).

Do Boga należy wszystko to, co jest w Niebiosach i wszystko to, co jest na Ziemi, i (ponieważ On zna najlepiej tego, kto zbłądził, i tego, kto podąża właściwą ścieżką) On odpłaci czyniącym zło tym, co czynili, a wynagrodzi czyniących dobro nagrodą najlepszą.

Zaprawdę, dla tych, którzy unikają ciężkich grzechów oraz uczynków nieprzyzwoitych i haniebnych (al-fałahisz), popadając jedynie w drobne błędy – Pan jest Panem szczodrego przebaczenia. On zna was doskonale, gdy daje wam początek z (cząstek) ziemi i gdy jesteście skryci (jako płody) w łonach swoich matek. Przeto nie sądźcie, że jesteście czyści (bezgrzeszni, to jest próżne usprawiedliwianie się). On zna najlepiej tego, kto trzyma się z dala od nieposłuszeństwa wobec Boga, pełen bogobojności i pobożności.^[12]

[12]Odnośnie do grzechów ciężkich, zob. Boga i błagają Go o wybaczenie swych win 2:194, przyp. 140; 4:31, przyp. 11. Czyny nie– któż bowiem inny prócz Boga wybacza przyzwoite, haniebne, takie jak nielegalne grzechy? – i nie trwają rozmyślnie w tym, co stosunki seksualne i homoseksualizm, nalepopełnili (złego) (3:135). żą w istocie do grzechów ciężkich. Zostały wspomniane oddzielnie, gdyż Bóg ostrze-

Czy zwróciłeś uwagę na tego, który się odwraca (od twego wezwania)?

On dał nieco (potrzebującemu), po czym stał się nieprzystępny (i przestał wspomagać biednych).

Czyż on ma wiedzę o Niewidzialnym i widzi (to, co zdarzy się w przyszłości)?

Albo może nie został poinformowany o wszystkim, (czego należy przestrzegać i) co znajdowało się w Zwojach Mojżesza,

Albo o Abrahamie, który wypełnił swoją powinność (w sposób doskonały):

Że żadna niosąca ciężar dusza nie swój kres. jest przeznaczona do tego, by nieść ciężar innej,

I że człowiek ma otrzymać jedynie to, o co się trudził,

I że jego trud będzie widoczny

A potem zostanie zań najpełniej wynagrodzony.

I w twoim Panu wszystko znajdzie

I On jest Tym, który daje śmiech i daje płacz.

I On jest Tym, który powoduje śmierć i daje życie..^[13]

[13]Tego Dnia, kiedy każdej duszy zostanie ga przed nimi w sposób szczególny. Ażeby przedstawione, cokolwiek uczyniła dobrelepiej zrozumieć ów werset i znaczenie termigo i cokolwiek uczyniła złego, będzie pranu: drobne błędy, należy rozważać go razem gnąć, ażeby pomiędzy nią a tym złem była z wersetem (albo w jego świetle): I tych, któogromna przestrzeń. Bóg ostrzega was przed rzy – gdy popełnią jakiś czyn haniebny lub samym Sobą. A Bóg jest współczujący wobec wyrządzą sobie niesprawiedliwość (uczynSwoich sług (3:30).

I On stwarza pary – mężczyznę i kobietę,

Z kropli płynu (nasienia, nutfa), gdy jest wydzielany.

I On wziął na Siebie drugie wyprowadzenie (stworzenie);

On także jest Tym, który obdarza obfitymi dobrami i daje zadowolenie (oraz zaspokaja wszystkie potrzeby).

Zaiste, On jest również Panem Syriusza.^[14]^[15]

[14]Syriusz jest najjaśniejszą gwiazdą na niebie. Wielu Arabów oddawało jej cześć w Epoce Ignorancji (Dżahilija) i przypisywało siłę sprawczą takich zjawisk atmosferycznych, jak np. deszcz. Koran stanowczo odrzuca takie wierzenia i stwierdza, że Syriusza stworzył Bóg; On podtrzymuje jego istnienie i daje mu światło.

[15]Wcześniejsi Adyjczycy byli ludem proroka Huda. Późniejsi zaś, to ci pochodzący od wiernych, którzy przeżyli zniszczenie, jakie dotknęło lud Ad.

I On unicestwił dawnych Adyjczyków

I (plemię) Samud; nie oszczędził nikogo (występnego i niewierzącego) spośród nich;

A przedtem – lud Noego. Zaprawdę, oni posunęli się dalej w występkach i buntowniczości.

(On zniszczył też) powalone miasta (ludu Lota);.^[16]

[16]Niszczący deszcz kamieni (przyp. tłum).

I pokryło je to, co pokryło

Tak więc (o, człowieku), który spośród darów swego Pana będziesz podawał w wątpliwość?^[17]

[17]Sprawiedliwość jest bezdyskusyjnie dobrem samym w sobie i wartością absolutnie konieczną dla ludzkiego życia. Toteż unicestwienie kilku ludów, które uparcie trwały przy popełnianiu niesprawiedliwości, było ich sprawiedliwą odpłatą. To dar i dobrodziejstwo od Boga dla człowieka.

Oto (Wysłannik) ostrzegający, jak dawni ostrzegający.

Przybliża się Zbliżające (Godzina Ostatnia).

Nikt poza Bogiem nie może go ujawnić (ani usunąć strachu i cierpienia, jakie z sobą niesie).

Czyż zatem za dziwną uważacie tę Mowę (która może dać wam wieczne zbawienie)?

Śmiejecie się, a nie płaczecie (widząc swą grzeszność),

A nawet bawicie się?

Padnijcie raczej na twarz przed Bogiem (poddając się Jemu) i oddajcie Mu cześć (ażeby was uchronił od grozy i cierpień Godziny Ostatniej).

Gwiazda