بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1

Ostatnia Godzina się przybliżyła i księżyc się rozszczepił[1]

[1]Zdumiewające i cudowne zjawisko rozcającego Objawienie. Tacy ludzie nie wierzą ani wtedy, gdy są napominani, ani nie czerszczepienia Księżyca, które miało miejsce pią nauki z historii; nie uwierzą nawet wtedy, w Mina pięć lat przed Emigracją (Hidżra), gdy zobaczą na własne oczy jakiś jasny znak. wywołane gestem Wysłannika Bożego, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, jest oczywistym cudem Wysłannika i jasnym podzielił się na części, gdy przybliżyła się znakiem prawdy nadejścia ZmartwychwstaGodzina Ostatnia. Przyczyna takiego stwiernia, o którym Prorok otrzymał dobrą nowidzenia jest następująca: czas od przyjścia Pronę od Boga. Wielka sfera Księżyca rozpadła roka Muhammada, niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, do zniszczenia świata się na dwie oddzielne części na oczach obeczwany jest Kresem Czasu. Sam Wysłannik nych przy tym ludzi. Owe dwie części rozmówił, że jego czas w odniesieniu do życia dzieliły się i rozeszły od siebie tak bardzo, świata (dziejów świata) jest jak późne popoże obserwatorzy widzieli jedną część z jedłudnie dla dnia (al-Buchari, „Idżara”, 8). nej strony góry, a drugą część z drugiej strony. A potem, w jednej chwili, obydwie części się zeszły. Niewierzący uznali to za iluzostał zaobserwowany i zapisany w dziezję i nie zmienili swego stanowiska odrzujach innych ludów. Chociaż istnieją poważne Niniejszy werset stwierdza, że Księżyc Niektórzy pytają, dlaczego ów cud nie studia, które pokazują, że to zjawisko było obserwowane w niektórych krajach (jak np. Indie) przez pewnych ludzi, to odpowiadając na powyższe pytanie, uważamy za użyteczne wspomnieć, co następuje: • Wzmiankowane obiekcje wynikają z traktowania rozszczepienia Księżyca tak, jak gdyby to było zdarzenie naturalne, gdy tymczasem był to cud. Cud jest stwarzany przez Boga po to, by w sposób decydujący dowieść prawdziwości misji prorockiej Swoich Wysłanników wobec ich oponentów, nie jest zatem konieczne, by zaobserwowali go wszyscy. Ten cud, o którym mowa, był przede wszystkim zaprezentowany mekkańskim politeistom i miał miejsce w obecności tej grupy ludzi; pojawił się po to, ażeby ich przekonać o Posłannictwie Muhammada. Zdarzył się nagle, w godzinach nocnych, kiedy ludzie spali, i takie przeszkody, jak mgła, chmury i różnice pomiędzy strefami czasowymi mogły spowodować, że zjawisko to nie było przez innych widziane. • Upór ludzi niewierzących, współczesnych Prorokowi Muhammadowi, jest dobrze znany i zarejestrowany w świadectwach z epoki. Kiedy Koran obwieścił to zdarzenie – rozszczepienie się Księżyca – żaden niewierzący nie ośmielił się mu zaprzeczyć. Gdyby nie zaobserwowali tego zdarzenia, to wykorzystaliby ów werset jako pretekst, ażeby tym mocniej atakować Proroka. Jednakże ani biografie Proroka, ani kroniki nie zawierają choćby sugestii, że Mekkańczycy kwestionowali wydarzenie, o którym mowa. Ich reakcja była tylko taka, że twierdzili, że to czary Proroka. Oświadczyli też, że uwierzą, iż to się naprawdę wydarzyło, jeśli zaobserwowały to zjawisko także karawany mekkańskie w innych miejscach. W innym przypadku – wedle ich opinii – Prorok ich zaczarował. Kiedy zaś takie karawany w istocie przybyły z Jemenu i z innych miejsc i ich uczestnicy oświadczyli, że widzieli ów cud, niewierni odrzekli: „Czary sieroty od Abu Taliba dotknęły już nawet Niebiosa!” (Skoro cud został zaprezentowany z myślą o politeistach mekkańskich, to Wszechmocny zezwolił, by dostrzegły go także ich karawany). • Większość znamienitych uczonych, takich jak na przykład Sa’du’d-Din at-Taftazani, przeprowadziwszy drobiazgowe badania, stwierdziło że rozszczepienie Księżyca jest mutawatir. Oznacza to, że wiadomość o rozszczepieniu była przekazywana z pokolenia na pokolenie przez wiarygodne grupy ludzi i że tradenci stanowią tak liczną społeczność, że nie mogliby zgodzić się na kłamstwo. To tak pewne, jak pojawienie się komety Haleya tysiąc lat wcześniej (jej ostatnio obserwowane pojawienie się nastąpiło w 1986 r.) albo istnienie jakiejś (znanej) wyspy, której nie widzieliśmy na własne oczy. • Prorocy dokonują cudów, ażeby dowieść prawdziwości własnego Posłannictwa i przekonać negujących je niewierzących. Nie jest ich celem narzucanie wiary ani zmuszanie do niej. Każdy cud był więc demonstrowany w celu przekonania tych, którzy słyszeli twierdzenie, że dana osoba jest Prorokiem. Jeśliby prorocy w jakiś sposób zmuszali do obserwowania cudów albo wiary w nie, to byłoby to wykroczeniem przeciwko Mądrości Wszechmądrego, Boskiego zamysłu obdarzenia nas jako Jego stworzeń wolną wolą, a także zesłaniu religii, która przygotowuje grunt pod dobrowolne jej przyjęcie. Gdyby więc Wszechmądry Stwórca pozostawił Księżyc podzielony na dwie części na kilka godzin, tak że każdy mógłby go zobaczyć i zapisać w kronikach, ów cud byłby traktowany tylko jako jedno ze zdarzeń astronomicznych, a nie cud charakterystyczny wyłącznie dla Posłannictwa Muhammada i jako dowód jego statusu Proroka. • Niektórzy podnoszą obiekcję, że gdyby rozszczepienie Księżyca rzeczywiście miało miejsce, to byłoby wzmiankowa• Wspólnota Muhammada, która – jak ne w kronikach i opowieściach chińskich, japońskich albo autochtonów amerykańskich. Lecz jakże mogli je dostrzec, jeśli – pomijając już inne przeszkody – na ziemiach takich obecnych krajów europejskich, jak Hiszpania, Francja czy Anglia jasny potwierdza rozszczepienie Księżyca. (wszystkie one pogrążone w mgle ignorancji) był ledwie zachód słońca, w Ameryce twierdzą, że werset niniejszy nawiązuje do – dzień, a w Chinach i Japonii – poranek. faktu, że księżyc rozpadnie się przed znisz• Cud nie jest zdarzeniem, które dzieje się czeniem świata. Drugi werset jednakże przeze względu na jakieś szczególne przyczyczy takiemu twierdzeniu. Znaki, jakie mają ny lub też przypadkiem, byśmy go mogli się pojawić przed unicestwieniem świata, poddawać krytyce, opierając się na związzdecydowanie dowiodą, że Ostatnia Godziku przyczynowo-skutkowym. Przeciwna nadeszła, a wraz z nią moment destruknie: Wszechmądry Stwórca Słońca i Księcji. Jednak drugi werset jasno stwierdza, że życa uczynił to zjawisko czymś zupełnie niewierzący zareagowali na rozszczepienie nad- zwyczajnym w celu potwierdzenia Księżyca twierdząc, że były to czary. PodobPosłannictwa Swego Wysłannika i wsparnie reagowali na inne znaki. Hasan al-Basri i cia tego, co głosił. Ata ibn al-Raba, którzy byli zdania, że KsięSpośród wszystkich dowodów zaistnienia życ rozpadnie się przed końcem świata, nie wspomnianego cudu wspomnimy jedynie o negowali jednocześnie tego, że ów cud stasześciu, gdyż owe sześć dowodów ma siłę szenowiący dowód Posłannictwa Muhammada, ściokrotnego konsensu: niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, wydarzył się w Mekce. • Towarzysze Proroka, z których wszyscy byli ludźmi prawymi i prawdomównymi, stwierdza się, że Bóg nie pozwolił Swemu zgadzali się co do tego, że cud miał miejWysłannikowi na dokonywanie cudów, gdyż sce. wcześniejsze ludy nie wierzyły w nie, choć • Wszyscy wymagający komentatorzy prosiły swoich wysłanników o ich zadeKoranu zgodzili się co do tego, że Księmonstrowanie. Z tego też powodu zasłużyżyc rozpadł się na dwie części na gest palły na unicestwienie. Rozszczepienie Księżyca Proroka Muhammada. ca nie było jednak cudem, jakiego domaga• Wszyscy wiarygodni tradenci hadisów i li się niewierzący, aby na tej podstawie uwieuczeni tradycjoniści relacjonowali to zdarzyć w Wysłannika. Prorok Muhammad, rzenie, opierając się na wielu autentyczniech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, nych przekazach tradycji. zaprezentował go po to, by dowieść swej • Wszyscy ludzie pełni prawdy i bogobojnomisji prorockiej (The Letters, „the 19th Letści, a także duchowej inspiracji i zdolności ter”, 1:265-272). odkrywania prawd religijnych zaświadczają, że takie wydarzenie miało miejsce.

2

Kiedy widzą jakiś znak (cud), to odwracają się odeń z niechęcią i mówią: „To czary, jakich wiele – jeden po druN gim”.

3

I uznali za kłamstwo (Posłannictwo Proroka i każdy znak, jaki im ukazał), i poszli za swymi namiętnościami i kaprysami. A każda rzecz ma swój ustalony czas (i oni poznają prawdę).

4

I z pewnością dotarły już do nich wieści (o Tamtym Świecie i dawnych ludach), w których jest wyraźne ostrzeżenie, by się powstrzymali (i zeszli z obranych przez siebie, fałszywych dróg).

5

Wszystko to (co zawiera Koran) jest prawdą doskonałą, lecz ostrzeżenia nie przynoszą (takim ludziom) korzyści.

6

(Skoro widzisz, że oni odrzucają twoje wezwanie), odwróć się od nich. Oto nadejdzie Dzień, kiedy wzywający wezwie Współczującego! straszliwe w swej grozie.. (wszystkich ludzi) na to, co[2]

[2]Wzywający i wezwanie oznaczają Wezwanie na zmartwychwstanie za pomocą głosu • Wszyscy pierwszorzędni teolodzy i uczeni Trąby oraz zebranie wskrzeszonych na Rówpotwierdzają to zdarzenie, pomimo różnic ninie Najwyższego Zgromadzenia. zdań w innych kwestiach. stwierdza autentyczny przekaz tradycji – nigdy nie zgodzi się na zbłądzenie, również przyjmuje prawdziwość cudu rozszczepienia. Sześć powyższych dowodów w sposób Niektórzy współcześni komentatorzy W niektórych wersetach (np. 17:59) ponowany jest w taki sposób, iż satysfakcjo-

7

Wyjdą ze swoich grobów ze spuszczonymi oczyma (i w ogromnym zamieszaniu) – niczym szarańcza rozrzucona wkoło,[4]

[4]Bóg objawił Koran w języku ludzi, ażedoskonały jedynie poprzez jego czytanie lub by mogli go pojąć. Chociaż Koran zawiera w sobie niezmierzone głębie znaczeń, to skomstudiowanie przekładu jego znaczenia. postaci ludzkiej (Rodzaju, 19:9-11).

8

Spiesząc (posłusznie) ku wzywającemu. Niewierni powiedzą: „Jakże ciężki to dzień!”

9

Przed nimi zadawał kłam (już) lud Noego: oni odrzucili Naszego sługę i powiedzieli: „On jest opętanym przez dżiny szaleńcem!” I bezczelnie go upominali i grozili mu.

10

Przeto modlił się do swego Pana, mówiąc: „Przemogli mnie, przybądź mi zatem z pomocą!”

11

Otworzyliśmy więc bramy nieba i wylała się strumieniami woda.

12

I sprawiliśmy, że z ziemi wytrysnęły źródła, tak że wody (nieba i ziemi) połączyły się dla (wypełnienia) sprawy już postanowionej.

13

I ponieśliśmy go na tym (statku) zbudowanym z desek i gwoździ,

14

Spieszącym (poprzez wody) pod Naszymi Oczyma jako nagroda dla tego, który został (niesprawiedliwie i) niewdzięcznie odrzucony.

15

I, zaiste, pozostawiliśmy to (Arkę) jako znak (prawdy). Czyż jest zatem ktoś, kto rozpamiętuje i rozważa?[3]

[3]Można z tego wnosić, że w czasie, gdy objawiona została ta sura, pozostałości Arki nuje każdego: od osoby najzwyklejszej do Noego wciąż istniały i można je było ogląnajbardziej uczonej. Najważniejsze dla każdać. Imam al-Buchari, Ibn Dżarir at-Tabari, dego jest poznanie warunków zasadniczych Ibn Abi Hatem i Abdu’r-Razzak relacjonui podstaw wiary oraz dobrego, przyzwoitego ją wypowiedź Qatady, że muzułmanie, któżycia. Dlatego nawet ludzie najbardziej prorzy zdobyli Irak, widzieli pozostałości Arki ści są w stanie zaczerpnąć z Koranu to, w co na górze al-Dżudi (odnośnie do tej góry zob. muszą wierzyć, a także to, co muszą czyprzyp. 14 do 11:48). Może to być również nić, ażeby osiągnąć szczęśliwość wieczną. Nie sugestia, że owe resztki pozostaną, ażeby ludzie mogli je odnaleźć i wciąć z nich naukę. oznacza to jednak absolutnie, że każdy człowiek jest w stanie zrozumieć Koran w sposób

16

(Spójrzcie), jakaż (sroga) była Moja kara i jakież (prawdziwe) Moje ostrzeżenia!

17

Zaprawdę (objawiając go w ludzkim języku), uczyniliśmy Koran łatwym do zrozumienia i zapamiętania (oraz wspominania Boga). Czyż jest zatem ktoś, kto rozpamiętuje i rozważa?

18

(Plemię) Ad także uznało za kłamców (swoich wysłanników). (Spójrzcie), jakaż (sroga) była Moja kara i jakież (prawdziwe) Moje ostrzeżenia!

19

Zesłaliśmy na nich wściekły wicher w czasie długotrwałego nieszczęścia,

20

Porywający ludzi tak, jak gdyby byli wyrwanymi z korzeniami pniami palm daktylowych.

21

(Spójrzcie), jakaż (sroga) była Moja kara i jakież (prawdziwe) Moje ostrzeżenia!

22

Zaprawdę (objawiając go w ludzkim języku), uczyniliśmy Koran łatwym do zrozumienia i zapamiętania (oraz wspominania Boga). Czyż jest zatem ktoś, kto zarozumiałym kłamcą (który uważa się rozpamiętuje i rozważa? za większego od nas)”.

23

(Plemię) Samud (również) uznało za

24

Mówili: „Cóż!? Śmiertelnik spomię-

25

Czy to Napomnienie zostało zesłane nia wobec ciebie). na niego spośród nas? Nie. On jest raczej

26

(My oświadczyliśmy ich wysłannikłamstwo (wszelkie) ostrzeżenia (które kom): „Niebawem dowiedzą się, kto jest zostały mu dane). zarozumiałym kłamcą.

27

Oto poślemy im wielbłądzicę jako dzy nas – jeden spośród wszystkich – próbę (w odpowiedzi na ich uporczywe czyż mamy pójść za nim? Zatracilibyśmy prośby o to, byś ukazał im cud). Obsersię w osobliwym błędzie i szaleństwie! wuj ich zatem (co czynią) i zachowaj cierpliwość (pomimo ich złego zachowa-

28

I oznajmij im, że woda ma być dzielona pomiędzy nią a nimi; każdy z mających udział będzie obecny przy wodopoju, kiedy nadejdzie ich kolej picia”.

29

Oni jednak (nie zachowując kolejności, zaplanowali zabić wielbłądzicę i) wezwali swego towarzysza (jednego z dziewięciu przywódców); a on podjął się (owego złego uczynku) i zabił ją w okrutny sposób.

30

I (spójrzcie), jakaż (sroga) była Moja kara i jakież (prawdziwe) Moje ostrzeżenia:

31

My zesłaliśmy na nich jeden Podmuch i stali się niczym wyschnięta trawa na ściernisku, używana jako pasza dla bydła.

32

Zaprawdę (objawiając go w ludzkim języku), uczyniliśmy Koran łatwym do zrozumienia i zapamiętania (oraz wspominania Boga). Czyż jest zatem ktoś, kto rozpamiętuje i rozważa?

33

Lud Lota również uznał za kłamstwo wszystkie ostrzeżenia (jakie zostały mu udzielone).

34

My zesłaliśmy na nich huragan kamieni (na nich wszystkich), za wyjątkiem rodziny Lota. My ich ocaliliśmy wczesnym brzaskiem

35

I była to łaska (pochodząca) od Nas. Tak My nagradzamy tych, którzy okazują wdzięczność.

36

Zaprawdę, Lot uprzedził ich o Naszym uderzeniu, oni jednak podali przestrogi w wątpliwość.

37

I oni nękali go (ciągłymi najściami), gdyż chcieli zhańbić jego gości. My ich zatem oślepiliśmy: skosztujcie Mojej kary i (konsekwencji) moich przestróg![6]

[6]Odnośnie do gości proroka Lota i uniceprześladowań – musieli udać się na uchodźstwo stwienia jego ludu, zob. sura 11:69-83, sura do Abisynii. Nie minęło jednak dziesięć lat, a 15:51-77 oraz sura 26:160-175 i odpowiednie ich potężni nieprzyjaciele ponieśli dotkliwą klęprzypisy. Stary Testament również wspomiskę w bitwie pod Badr. Siedemdziesięciu ich na, że oślepione zostały oczy ludzi spiesząprzywódców zginęło, a inni zbiegli z pola bitwy, cych do domu Lota, aby zhańbić jego gości, pozostawiając wielu jeńców wojennych. którzy w rzeczywistości byli aniołami w

38

Zaiste, postanowiona kara ogarnęła ich wczesnym rankiem.

39

Skosztujcie więc Mojej kary i (konsekwencji) moich przestróg!

40

Zaprawdę (objawiając go w ludzkim języku), uczyniliśmy Koran łatwym do zrozumienia i zapamiętania (oraz wspominania Boga). Czyż jest zatem ktoś, kto rozpamiętuje i rozważa?[5]

[5]Na temat wielbłądzicy i wody do podziału zob. sura 7:73-77, przyp. 17; sura 11:64-65

41

Oto przestrogi przyszły również do Domu Faraona,

42

Który uznał za kłamstwo wszelkie Nasze przesłania i znaki (w tym także cuda, jakie im zademonstrowaliśmy). Przeto w końcu ich pochwyciliśmy tak, jak chwyta Potężny, Pełen Chwały, którego Moc nieodparta, Wszechmocny.

43

Czyż zatem niewierzący spośród was (o, Mekkańczycy) są lepsi i potężniejtę), a Ostatnia Godzina będzie trudniejsi, aniżeli ci (których dzieje opowiedziesza i bardziej gorzka. liśmy)? Albo może w Pismach (zapisane) jest dla was uwolnienie (od kary)?

44

Lub też oni mówią: „Jesteśmy zastęi będą palić się w Płomieniach (piekielnych). pem zjednoczonym i niezwyciężonym”?

45

(Niech więc wiedzą, że) wszystkie w Ogień (piekielny): „Skosztujcie dotknięzastępy zostaną pobite – odwrócą się ple. cia Piekła!” cami i uciekną[7]

[7]W czasie, gdy objawiany był ten werset, i sura 26:155-157. muzułmanie zamieszkujący w Mekce byli nieliczni i słabi. Niektórzy z nich – aby uniknąć

46

Zaprawdę, Godzina Ostatnia jest ich

47

Zaiste, (ludzie) niewierzący i występni odniosą całkowitą stratę (odrzuceni od Raju)

48

Owego Dnia będą ciągnięci twarzami

49

Oto My stworzyliśmy każdą rzecz czasem wyznaczonym (na pełną odpławedług (dokładnej) miary (qadar).

50
51
52
53
54
55
528 / 604Strona