بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1

A kiedy nastąpi zdarzenie

2

– Nie będzie zaprzeczania mu – (MAJ Æ CE NAST Æ PIĆ

3

Jednych poniży, a innych wywyższy; ZDARZENIE)

4

Wtedy, gdy Ziemia zostanie gwałtownie wstrząśnięta;

5

A góry – roztrzaskane i skruszone, S

6

Zamienią się w proch i pył rozproszony,

7

Wy zostaniecie podzieleni (o, wszystkie istoty świadome) na trzy grupy: Współczującego!

8

Ludzi Prawicy (szczęśliwych, którzy otrzymają Zapis swoich czynów w prawe ręce): jakże szczęśliwi są ludzie Prawicy!

9

I ludzi Lewicy (nieszczęsnych, którzy otrzymają swój Zapis w lewe ręce): jakże nieszczęśliwi są ludzie Lewicy!

10

I pierwsi (w wierze i dobrych uczynkach, służący sprawie Boga) będą pierwszymi (pod względem otrzymywania Bożego miłosierdzia i radowania się nim).

11

Oni są tymi, którzy zostaną umieszczeni najbliżej Boga[1]

[1]Bliskość do Boga oznacza wyjście poza cielesność i uzyskanie doskonałej duchowości, a poprzez to – zbliżenie się do Stwórcy. Zależy od autentycznej wiary i można ją uzyskać, czyniąc to, co Bóg określił jako dobre i właściwe. Obowiązkowe i nadobowiązkowe powinności religijne, wykonywane z właściwą im świadomością prawidłowości, są niczym świetliste skrzydła niosące ku „niebu” nieskończoności. Podróżujący ku Bogu wkracza w nowe korytarze, prowadzące do wieczności „na skrzydłach” czynności ponadobowiązkowych, i jest świadom tego, że zostanie nagrodzony nowymi podarunkami od Boga, które wzbudzą w nim jeszcze większe pragnienie wypełniania zarówno obowiązków religijnych, jak i tego, co nie jest obowiązkowe. Człowiek przebudzony do tej prawdy odczuwa w swoim sumieniu miłość Boga w bezpośredniej proporcji do swojej miłości do Niego. Bóg oświadcza: Oznacza to, że wierny tak jest kierowany, iż postępuje zgodnie z Wolą Bożą.

12

W Ogrodach obfitujących w dobrodziejstwa i błogosławieństwa.

13

Wielu z nich jest spośród pierwszych (którzy przyjęli religię Boga);

14

I nieco spomiędzy późniejszych. (pokoleń)[2]

[2]Jak sugeruje werset 52:21, a wyjaśnia przypis 2 do tegoż wersetu, szczególnie na początku nowego ruchu ożywiającego wiarę – a rozpoczynanego przez proroków i ich prawdziwych następców – ci, którzy osiągają wiarę najpierw, są generalnie więcej warci u Boga i będą pierwszymi, którzy będą cieszyć się Rajem. Oni prześcignęli innych pod względem wiary i wspierania Bożej sprawy – w czasie, gdy takie wspieranie było najtrudniejsze – i cierpieli więcej od tych, którzy nastąpili po nich. Oni są z reguły bardziej szczerzy w swojej wierze i bardziej oddani Bogu oraz Jego sprawie. Tylko niewielu ludzi z późniejszych pokoleń może osiągnąć równą im rangę. To samo można wnioskować z wersetu 9:100, który nadaje największą rangę pierwszym spośród Emigrantów i Pomocników. Wysłannik Boży powiedział, że najlepszymi z jego wspólnoty są jego Towarzysze, następnie pierwsze pokolenie, które nastąpi po nich, a potem – drugie pokolenie. Oczywiście, dotyczy to generalnie cnót wiernego. Mogą bowiem pojawić się w następnych pokoleniach wierni zacniejsi od tych z poprzednich generacji pod względem pewnych cnót. Ogólnie rzecz ujmując, najlepszymi ze wszystkich pokoleń byli jednak Towarzysze Proroka, po czym następne pokolenie, a następnie – trzecie pokolenie.

15

(Oni będą siedzieć) na inkrustowanych tronach (wykładanych złotem i drogimi kamieniami),

16

Opierając się na nich – zwróceni ku sobie.

17

Będą krążyć wokół nich nieśmiertelni młodzieńcy,[3]

[3]Owi „młodzieńcy” to dzieci, które zmarły przed osiągnięciem wieku pokwitania. Zgodnie z opinią wielu uczonych, do Raju dopuszczone będą także dzieci niewierzących. Te dwie grupy będą posługiwać w Raju (al-Kurtubi).

18

Z pucharami i dzbanami oraz z czarą z krystalicznego, tryskającego źródła,

19

Od którego nie doznają bólu głowy ani oszołomienia umysłu;

20

I z owocami, które sobie wybiorą,

21

I z mięsem z ptactwa, jakiego tylko zapragną;

22

I (będą tam także) czyste dziewice o przepięknych oczach

23

Niczym perły ukryte (w muszelkach).

24

Nagroda za wszystkie (dobro), które czynili.

25

Nie będą tam słyszeć ani próżnych rozmów, ani oskarżającej mowy;

26

(Do ich uszu docierać będzie) jedynie słowo pokoju i bezpieczeństwa po (słowie) pokoju i bezpieczeństwa (Salam).

27

I ludzie Prawicy (zadowoleni, któnowym stworzeniu rzy otrzymają swój Zapis w prawe ręce):

28

Pomiędzy drzewami wiśni, obładoków i w równym (im) wieku wanymi owocami,[6]

[6]Równość wieku oznacza, że małżonkowie będą w równym sobie wieku albo że mężczyźni będą w równym wieku – pomiędzy sobą, a kobiety – pomiędzy sobą. Tradycja prorocka mówi, że mężczyźni będą pozostawać w Raju w wieku 33 lat, a kobiety – 18 lat. I nie będzie tam starzenia się (at-Tirmizi, „Sifat al-Dżennat”, 12; Ibn Hanbal, 2:295).

29

I bananowcami z owocami ułożonypomyślności): mi wysoko jeden nad drugim,

30

W cieniu szeroko rozciągniętym, (którzy przyjęli religię Boga);

31

Gdzie tryska woda (i płynie nieustan-

32

I (wszelkiego rodzaju) owoce w obfi-

33

Zawsze dostępne, niezakazane; śliwi są ludzie Lewicy!

34

A (z nimi będą tam ich) małżonki

35

Zaprawdę, My daliśmy im istnienie w

36

I uczyniliśmy je dziewicami Jakże szczęśliwi są ludzie Prawicy!

37

Pełnymi miłości dla swych małżon-

38

Dla ludzi Prawicy (ludzi szczęścia i

39

Wielu z nich jest spośród pierwszych

40

Wielu jest również spomiędzy późnie), niejszych (pokoleń).

41

I ludzie Lewicy (którzy otrzymają tości, swój Zapis w lewą rękę): Jakże nieszczę-

42

Pośród palącego wiatru i wrzącej, o wydoskonalonej piękności i duchowej doskonałości: bulgocącej wody,

43

I w cieniu czarnego dymu,

44

Który ani nie ochładza, ani nie odświeża.

45

Oto przedtem zatracali się w przyjemnościach (bez skrupułów moralnych);

46

I uparcie trwali w największym grzechu (niewiary, przydawali Bogu współtowarzyszy i za kłamstwo uznawali życie wieczne).

47

I mówili: „Jakże to? Czyż po tym, jak pomrzemy i staniemy się pyłem i kośćmi, podniesie się nas z martwych?

48

A także naszych praojców?”

49

Powiedz: „Zaiste, ci dawni i ci z późniejszych czasów –

50

Wszyscy zostaną zebrani razem w wyznaczonym czasie w Dniu dobrze znanym”.

51

Potem: O, wy, którzy zbłądziliście (z Prostej Ścieżki) i którzy zaprzeczacie (życiu wiecznemu),

52

Zaiste, będziecie spożywać z drzewa Zakkum,

53

I będziecie sobie napełniać tym (co zjecie) swoje brzuchy.

54

A potem będziecie pić wrzącą, bulgocącą wodę;

55

Będziecie pić niczym szalejące z pragnienia wielbłądy.

56

Taka będzie dla nich gościna w Dniu Sądu.

57

To Myśmy was stworzyli. Czyż zatem nie potwierdzicie jako prawdy (tego, co głosimy wam jako prawdę)?[7]

[7]Oznacza to, że stworzyliśmy was i utrzymujemy w tym świecie, po czym spowodujemy, że umrzecie. My wiemy o wszystkim, co robicie i zapisujemy to. My nie stworzyliśmy was na próżno; jesteście istotami odpowiedzialnymi. Dlaczegoż zatem nie potwierdzacie Naszej deklaracji, że wskrzesimy was z martwych do nowego, wiecznego życia?

58

Czy zastanawialiście się nad nasieniem, jakie wydzielacie?[8]

[8]Użycie mnogiej formy zaimka i czasownika w odniesieniu do Boskiej Istoty ma podkreślić Wielkość Boga i Jego absolutne zwierzchnictwo nad stworzeniem.

59

Czy wy je stwarzacie, czy też My jesteśmy Stwórcą?

60

To także My postanawiamy śmierć nilibyśmy je w plewy, a wy wówczas nie – i nie sposób nam (w pomiędzy wami ustawalibyście w wołaniu: tym) przeszkodzić;[9]

[9]Tzn. nie umieracie przypadkowo czy na rozkaz innej władzy, albo tak, że śmierć stanowi naturalny koniec waszego życia. Zadekretowaliśmy śmierć i powodujemy, że umieracie. Ma to być znaczącym wymiarem waszego życia aż po Wieczność.

61

Abyśmy was zastąpili (nowymi nasze pieniądze, czas i wysiłek – wszystpokoleniami podobnymi do waszego) i ko to poszło na marne). stworzyli was w nowy sposób i w nowej

62

Zaiste, wy znacie pierwsze stworzeżycia)”. nie (sposób, w jaki zostaliście sprowa-

63

Czy kiedykolwiek zastanowiliście się

64

Czy to za waszą przyczyną ono nie powinniście okazać wdzięczności? wzrasta, czy też My powodujemy jego

65

Jeślibyśmy tylko zechcieli, to zamie-

66

„Oto doznaliśmy straty ogromnej (a

67

Nie, raczej zostaliśmy wszystkieformie bytu, której nie znacie. go pozbawieni (wszelkich środków do[10]

[10]Przez śmierć Bóg ciągle powtarza i odświeża świat i przygotowuje nowy, wieczny. Śmierć, będąc tylko zmianą światów, uwalnia nas zatem od mąk życia, które stopniowo, ze względu na starość, stają się silniejsze. Śmierć oswobadza nas od światowego życia, które jest niespokojnym, duszącym i wąskim lochem, a dopuszcza nas do szerokiego kręgu Miłosierdzia pochodzącego od Jedynego Boga, Wiecznego i Ukochanego, gdzie cieszymy się miłym i wiecznym życiem bez cierpienia. Bóg tka nasz drugi świat z naszych czynów w życiu doczesnym, musimy więc wysyłać tam dobre czyny, by być godnymi szczęśliwego życia w Raju.

68

W obu owoce, palmy daktylowe i granaty. Czy zastanawialiście się kiedyś nad dzeni na ten świat); dlaczego zatem się wodą, którą pijecie? nie zastanowicie (i nie dostrzeżecie zna-

69

Tak więc (o, ludzie i dżiny), któremu z dobrodziejstw swego Pana zaprzeczycie? Czy to wy ją zsyłacie z chmur, czy ków drugiego stworzenia)? też My ją zsyłamy?

70

W obu dziewice – dobrego usposobienia i urodziwe. Jeślibyśmy tylko zechcieli, to uczynad ziarnem, jakie siejecie (w ziemi)? nilibyśmy ją gorzką i słoną. Czyż zatem[12]

[12]Wszystko, co Bóg nam daje, jest czystym błogosławieństwem i łaską. Musimy więc być Mu zawsze wdzięczni, a jeśli On czasami przyznaje nam mniej niż potrzebujemy, a nawet pozbawia nas naszego niezbędnego zaopatrzenia, nie możemy nigdy na Niego narzekać; raczej musimy skarżyć się do Niego na nasze własne Ja. Bóg może czasami przyznać nam mniej, żeby poddać nas próbie, a czasem przypomnieć nam o znaczeniu zaopatrzenia, jakie nam daje i że to On nas utrzymuje. Czasem nawet zdarza się, że On przyznaje nam mniej, by ukarać nas za grzechy, które spowodowały utratę przez nas Jego darów i ostrzec nas, byśmy żałowali i poprawili się. Cokolwiek zatem On dla nas zadekretuje, jest to dla naszego własnego dobra i dlatego wymaga dziękczynienia. zione we wszechświecie. Kwazary gromadzą

71

Tak więc (o, ludzie i dżiny), któremu z dobrodziejstw swego Pana zaprzeczycie? Czy zastanawialiście się kiedyś nad wzrost? ogniem, który rozniecacie?[11]

[11]Jest jasne, że wzrost posianego ziarenka wymaga zdolności do wykiełkowania i wyrośnięcia oraz współpracy we właściwych proporcjach z ziemią, słońcem, powietrzem i deszczem. Wydaje się oczywiste, że ta współpraca może zostać ustanowiona tylko przez Wiedzę, która zna wszystkie te elementy i sposób, w jaki one powinny współpracować dla wzrostu nasienia; Wolę, która zadekretuje tę współpracę, oraz Władzę, która jest w stanie tego wszystkiego dokonywać. Nikt inny, jak tylko Mający Absolutną Wiedzę, Wolę i Moc, może to uczynić. I taka Istota nie ma żadnej potrzeby istnienia współtowarzyszy. To, żeby Bóg miał współtowarzyszy, jest całkowicie niepojęte.

72

Czyste dziewice wyznaczone dla nich w odosobnionych pawilonach. Czy to wy dlań powołujecie do istnienia drzewo, czy też My je stwarzamy?

73

Tak więc (o, ludzie i dżiny), któremu z dobrodziejstw swego Pana zaprzeczycie? Uczyniliśmy je przypomnieniem (dla refleksji nad Naszymi dziełami i Naszą Łaskawością, dzięki której stworzenie jest piękne i użyteczne) i pocieszeniem (szczególnie) dla mieszkańców pustyni (i podróżujących po niej).

74

Których dotąd nie tknął żaden mężczyzna ani dżin. Wysławiaj przeto Imię swego Pana, Najwyższego (głosząc, że jest całkowicie ponad tym, by mieć jakieś ułomności albo współtowarzyszy).[13]

[13]Prawie każdego rodzaju paliwo, łącznie niewiarygodne ilości energii, wystarczające z benzyną, bierze początek z drewna i/albo do utworzenia galaktyki (gromady miliardów roślin, bezpośrednio albo pośrednio, poprzez gwiazd). Co do czarnych dziur, to formują się rozkład pod ziemią. Ten werset odnosi się one w wyniku rozpadu gwiazdy. Nie można szczególnie do drzew Markh i ‘Afar, któich zaobserwować, ale mogą zostać rozpoznare rosną na Pustyni Arabskiej i przy pomone poprzez fakt, że pożerają całe promieniocy których ludzie zapalają ogień (zob. 36:80, wanie i gwiazdy, które przechodzą w pobliprzyp. 24). żu oraz powodują pośrednią emisję promieni

75

Tak więc (o, ludzie i dżiny), któremu z dobrodziejstw swego Pana zaprzeczycie? Oto przysięgam na pozycje gwiazd (i ich zachody)[14]

[14]Nowsi egzegeci Koranu podkreślają, że gamma i promieni Rentgena; a także poprzez przez gwiezdne miejsca Koran nawiązufakt, że w ich sąsiedztwie czas jest nagle rozje do białych dziur (kwazarów) i czarnych szerzany. Te gwiezdne miejsca są rejonami dziur przestrzeni kosmicznej. To są miejsca grawitacyjnego szoku albo upadku, i równogwiazd, które nie tak dawno zostały odnalewagi we wszechświecie.

76

(Mieszkańcy tych Ogrodów) spoczywać będą na zielonych poduszkach i bogatych, pięknych kobiercach. – A jest to, zaiste, wielka przysięga, jeślibyście tylko wiedzieli –

77

Tak więc (o, ludzie i dżiny), któremu z dobrodziejstw swego Pana zaprzeczycie? Doprawdy, oto jest (recytowany) Koran najzacniejszy[15]

[15]Tą Księgą jest Najwyższa, Na Wieki biosa, są wypędzane (zob. 15:18, przyp. 5; Zachowywana Tablica (85:22). Odnośnie do 26:212, przyp. 37; 67:5, przyp. 4). Wyrażając tej Tablicy, zob. 6:59, przyp. 13; 13:39, przyp. rozkaz powiada, że nie może dotknąć Kora13; 17:14, przyp. 10. nu (mushaf – egzemplarz Koranu w języku oryginalnym, bez komentarzy i tłumacze-

78

Błogosławione i Najwyższe jest Imię twego Pana, Pełnego Majestatu i Zacności. W Księdze dobrze strzeżonej.

79

Nie może jej dotknąć (dla zaczerpnięcia z wiedzy, jaką zawiera) nikt, prócz oczyszczonych. (I ma prawo dotknąć jej jedynie ten, kto oczyści się z nieczystości fizycznych i duchowych).

80

To jest Księga zsyłana w częściach od Pana światów.

81

Czy to jest Mowa, którą nisko sobie cenicie?

82

I czyż macie w niej udział, uznając ją za kłamstwo?

83

Dlaczego zatem (nic) nie czynicie wtedy, gdy dusza podchodzi do gardła (umierającego człowieka),

84

Wy zaś spoglądacie –

85

A My jesteśmy bliżej niego (owego umierającego), aniżeli wy – lecz wy tego nie widzicie –

86

Dlaczego zatem (nic) nie czynicie – skoro nie jesteście od nas zależni (i nie jesteście poddani Naszej Woli) –

87

(Dlaczego) nie przywracacie duszy (tej zmarłej osoby) (jej ciału), skoro jesteście prawdomówni (w tym, co twierdzicie)?[17]

[17]Przypis tłum. dy podejmują próbę, by wspiąć się na nie-

88

Jeśli zaś on (ów umierający) jest spomiędzy umieszczonych blisko Boga,

89

To (dla niego przeznaczone jest) ukojenie w wiecznotrwałym wyzwoleniu (od wszelkiego rodzaju trudności i cierpień), obfitość, Ogród szczodrobliwości i błogosławieństwa.

90

Jeśli jest spośród ludzi Prawicy (ludzi szczęścia i pomyślności, którzy otrzymają Zapisy swych czynów w prawe ręce),

91

To wtedy: „Pokój z tobą” (będzie tym, co zawsze usłyszycie) od ludzi Prawicy.

92

Jeśli jednak jest spomiędzy tych, którzy zaprzeczali (Naszemu Posłannictwu i Naszym Wysłannikom) i którzy zbłądzili (z Prostej Ścieżki),[16]

[16]Werset ten wyraża zarówno rzeczywinia na inny język – tłum.) nikt oprócz tych, stość, jak i rozkaz. Wyrażając rzeczywiktórzy się oczyszczą z wszelkiej nieczystości stość mówi, że nikt prócz oczyszczonych fizycznej, dokonując mniejszej albo więk(anioły i ludzie, których Bóg oczyścił, jak szej ablucji, a także tych, którzy oczyszczą na przykład Prorocy) nie może dotrzeć do się z duchowego zanieczyszczenia niewiaKsięgi dobrze chronionej (Najwyższa, Na rą i z przydawania Bogu współtowarzyszy. Zawsze Zachowana Tablica), ażeby zaczerpZarówno składnia wersetu, jak i użyte słowa nąć z wiedzy w niej zawartej. Takie istojednakowo wyrażają oba znaczenia. ty jak diabły nie mogą dotrzeć do niej. Kie-

93

To wtedy jego rozrywką będzie wrząca woda

94

I przypiekanie w Ogniu Palącym.

95

Zaiste, oto (Koran:) pewna prawda.

96

Wysławiaj zatem Imię swego Pana – Najwyższego (potwierdzając, że On jest Wzniosły, ponad wszelkim fałszem)!

534 / 604Strona