Nūn. Na Pióro i to, co nim zapisują linia za linią. dę (w sprawach wiary), to wtedy i oni zawrą ugodę (z tobą).^[1]

[1]Wyposażenie rodzaju ludzkiego w zdol-Nun (Dhu’n-Nun) (Posiadacz Nun) w 21:87. Wspominają go też wersety 48-50 tejże sury. ność mowy stanowi jedno z największych Dlatego wedle opinii niektórych uczonych błogosławieństw Boga. Najwyższym przeNun odnosi się także do ryby, która połknęjawem ekspresji jest Koran, który jest jedła Proroka Jonasza, niech będzie z nim pokój. nym z najwspanialszych dobrodziejstw, jakie otrzymała ludzkość (55:1-4). Bóg zwraca tak-

Nie jesteś, dzięki łasce swego Pana, szalony.

I, zaprawdę, do ciebie należy nagroda gi (często i nie ogląda się na prawdę, i nie stała i niezmierzona. postępuje zgodnie ze swoimi słowami).

Zaiste, masz szlachetny charakter i^[2]

[2]Szlachetny charakter Wysłannika Bożego że uwagę na fakt, że nauczył ludzi pisać za i godne pochwały cechy, jakimi wyróżniał pomocą pióra (96:4). Jedną z podstawowych się w stopniu najwyższym, znane są historii przyczyn, dla których Koran dotarł do nas i każdemu, kto chce je poznać. Nikt, nawet w stanie niezmienionym, jest to, że Wysłanjego najzagorzalsi przeciwnicy – za wyjątnik Boży polecił, ażeby skrybowie go spisakiem niektórych zaślepionych i rozmyślnie li – werset za wersetem. Pismo stanowi najuprzedzonych orientalistów – nie był w staważniejsze medium zarówno przechowywanie powiedzieć nic, co by splamiło jego czynia, jak i przekazywania informacji. Toteż ze stą osobę. Opis tychże szlachetnych cech względu na to wielkie znaczenie Bóg przyWysłannika zob. M.F. , Muhammad, sięga na Pióro, a szczególnie te pióra, któryWysłannik Boga. Nowe spojrzenie, Białystok mi był spisywany Koran, i to, co jest zapi2007, s. 47-140. sane przy pomocy pióra – w szczególności – Koran. Nun jest jedną ze skróconych albo zentował Koran. Jak powiedziała jego żona wyizolowanych liter, zob. na ten temat sura Aisza, Muhammad, pokój z nim, był dosko2, przyp. 1. Prócz innych jej znaczeń i implinałym ucieleśnieniem Koranu. Werset wskakacji, nun może odnosić się do kałamarza lub zuje również na ten fakt i oznacza, że każpodobnego narzędzia używanego przy pisade jego słowo i czyn stanowiły wyraz jakiejś zasady koranicznej. niu. Poza tym Koran nazywa Jonasza Zu’nSwoim każdym czynem i słowem repre-

Wkrótce zobaczysz ty i zobaczą oni

Kto z was jest dotknięty szaleństwem. i przekracza wszelkie granice (przyzwo-

Oto twój Pan jest Tym, który wie najitości), uzależnionego od grzechów; lepiej, kto zbłądził z Jego drogi, i On zna

Przeto nie zwracaj uwagi na (pragnie-

Oni pragną, byś zawarł (z nimi) ugo-

Nie zważaj na żadnego godnego pogardy człowieka, który składa przysię-

Zniesławiającego, krążącego z potwapostępujesz według szlachetnego wzoru. rzą (we wszystkie strony),

Który przeszkadza w czynieniu dobra

Okrutnego i podłego, a do tego najlepiej tych, którzy są prowadzeni drozepsutego moralnie, gą prostą.

Gdyż ma majątek i wielu synów.

Kiedy recytuje mu się Nasze Objania) tych, którzy uparcie zaprzeczają wienia, on powiada: „To dawne bajki”. (Boskiemu Posłannictwu).

Oznakujemy mu nos (by niezniszczalnie zaznaczyć jego hańbę).

Zaprawdę, My poddamy ich próbie (suszy, gdyż oni polegają na swoim majątku i dzieciach, którymi ich obdarzyliśmy i odrzucają Nasze wezwanie), tak jak poddaliśmy próbie właścicieli ogrodu. Oni zaprzysięgli, że następnego dnia na pewno będą zbierać owoce.

Nie uczynili żadnego zastrzeżenia (w swoich przysięgach, zapominając o prawach potrzebujących i nie myśląc o Woli Bożej).

A wtedy spadły nań (na ogród) odwiedziny od naszego Pana, gdy byli pogrążeni we śnie.

I do rana był już spustoszony.

Toteż oni, powstawszy rankiem, wykrzykiwali do siebie nawzajem:

„Spieszcie do waszej ziemi uprawnej, jeśli zamierzacie zbierać (jej) owoce!”

Przeto wyruszyli, zwierzając się sobie nawzajem:

„(Uważajcie), ażeby żaden potrzebujący nie zaszedł tam do was dzisiaj”.

Pospieszyli więc wcześnie, zdecydowani (zebrać plon i nie dzielić się nim z potrzebującymi).

Lecz gdy go (ogród) zobaczyli, powiedzieli: „Z pewnością przybyliśmy na niewłaściwe miejsce!”

Lecz potem, gdy oni widzą to blisko, (niemal) pod ręką, twarze tych, którzy nie wierzą, stają się czarne od smutku; i zostanie im powiedziane (tym, którzy się wyśmiewali): „To jest to, czego (drwiąc) wzywaliście”. (A gdy zrozumieli, że to był w rzeczywistości ich ogród, rzekli:) „Nie, raczej zostaliśmy pozbawieni (owoców)!”

Powiedz: „Czy kiedykolwiek zastanawialiście się (nad tym): Jeśli Bóg unicestwi mnie i tych, którzy są ze mną, albo też okaże nam miłosierdzie (i da nam odnieść zwycięstwo), to któż zdoła ochronić niewiernych przed karą bolesną?” Bardziej sprawiedliwy spomiędzy nich rzekł: „Czyż nie mówiłem wam: ‘Nie zamierzacie wysławiać Boga?’”

Powiedz: „On jest Miłosierny. W Niego wierzymy i w Nim pokładamy naszą ufność, dlatego rychło dowiecie się, kto zatracił się w błędzie oczywistym”. Oni powiedzieli: „Niech będzie pochwalony nasz Pan! Zaiste, uczyniliśmy niesprawiedliwość (uważając się za samowystarczalnych i niezależnych od Niego)”.^[8]

[8]Ostatnie wersety zawierają mocny argument za Istnieniem Boga i Jego Jednością; argument, który ucisza oponentów: My uwierzyliśmy w Boga i w Nim pokładamy swą ufność. Jeśli – przyjmując to, co jest nie do pomyślenia – byliśmy w błędzie, jakąż szkodę odniesiemy? Jeśli jednak prawda jest po naszej stronie, a wy negujecie tę prawdę, która jest największą i najważniejszą prawdą życia i istnienia, to wtedy któż zdoła was ocalić od konsekwencji waszego odrzucenia – kary wiecznej? ura ta, składająca się z 52 wersetów, jest jednym z najwcześniejszych Objawień mekkańskich. Zawdzięcza swą nazwę słowu al-kalam (al-qalam, Pióro) w wersecie otwierającym. Kategorycznie obala zarzuty politeistów, skierowane przeciwko Wysłannikowi Bożemu, oraz potwierdza Urząd Prorocki. Powołuje się na doskonały charakter Wysłannika jako na najbardziej widoczny i niezbity dowód jego misji prorockiej. Ostrzega przed złymi konsekwencjami niewdzięczności i niewiary oraz obiecuje wiernym szczęśliwe, wieczne życie na Tamtym Świecie.

Powiedz: „Czyż kiedykolwiek zastanawialiście się (nad tym): Jeśliby wasza woda znikła pod ziemią (pozostawiając was bez źródła wody), kim jest ten, kto mógłby przynieść wam (źródło, które by zastąpiło tamtą) tryskającą wodę?” S Współczującego! A potem zwrócili się ku sobie, nawzajem się ganiąc.

Rzekli: „Biada nam! Przywykliśmy do arogancji i buntu.

Być może nasz Pan obdarzy nas w zamian czymś lepszym od tego. Zaprawdę, do naszego Pana zwracamy się z nadzieją”.

To jest (przykład) kary (której mogą doświadczyć na tym świecie niewdzięczni i buntujący się przeciwko Bogu); a – zaprawdę – kara na Tamtym Świecie jest większa, gdyby tylko wiedzieli!

Dla bogobojnych i pobożnych (przygotowane) są u ich Pana Ogrody szczodrości i błogosławieństwa. wiążącą do Dnia Zmartwychwstania, że

Czyż My kiedykolwiek traktujebędziecie mieć, cokolwiek sądzicie (że my tych, którzy poddali się Bogu, tak powinno być wasze)? jak niewierzących i występnych (którzy podporządkowywali się jedynie własnym

Cóż jest z wami (że tak sądzicie)? Jakże możecie sądzić (że wszyscy są oce-

Lub też macie Księgę (objawioną są prawdomówni (w tym, co twierdzą). przez Boga), którą czytacie;

I w której znajdujecie, że w istocie oczywista, a oni znajdą się w opałach i będziecie mieć to, co chcielibyście (mieć)? zostaną wezwani, by paść na twarz, nie

Albo, czy macie umowę z Nami, będą w stanie tego uczynić; potwierdzoną przez Nas przysięgą, jako

Zapytaj ich (widząc, że nie mają żądzom i fantazjom)? takiej umowy), kto z nich za to zaręczy?

Albo czy mają współtowarzyszy niani przez Boga tak samo, bez względu (Boga, którzy zagwarantują im to, czena to, czy są muzułmanami)? go sobie zażyczą)? Niechaj zatem przyprowadzą swoich współtowarzyszy, jeśli

Tego Dnia, gdy prawda stanie się

Ich oczy będą przybite i ogarnie ich poniżenie. Byli przecież wzywani do tego, by paść na twarz (przed Bogiem), gdy byli jeszcze bezpieczni i zdrowi (w życiu doczesnym, jednak tego nie uczynili).

Pozostawcie zatem Mnie z tymi, którzy uznają to Słowo (Koran) za kłamstwo. My poprowadzimy ich stopniowo ku zatraceniu z tej strony, z której się nie spodziewają.

Ja jednak zezwolę na zwłokę (by mogli się poprawić). Mój plan (wszystko to, co dla nich zamierzam) jest mocny i niezawodny.

Czy też może prosisz ich o zapłatę (w zamian za zapraszanie ich do Naszego Słowa) i przez co są mocno obciążeni długami?

Albo czy mają władzę decydowania, co zdarzy się w przyszłości – że nakazują i określają (co ma się zdarzyć i jak mają być sądzeni)?

Wyczekuj zatem cierpliwie Sądu swego Pana i nie bądź jak Towarzysz Ryby, gdy wołał, dusząc się wewnętrznie (ze strapienia).^[4]^[5]

[4]Towarzyszem Ryby jest Prorok Jonasz, niech będzie z nim pokój. Dokładne wyjaśnienie jego historii zob. 10:98, przyp. 20; 21:87-88, przyp. 18; 37: 139-148.

[5]On wołał w brzuchu ryby: Prócz Ciebie nie ma Boga, bądź pochwalony (gdyż jesteś całkowicie ponad wszelką ułomnością). Zaprawdę, ja byłem jednym spomiędzy występnych (którzy wyrządzili sobie niesprawiedliwość) (21:87). Znaczenie, zob. sura 21, przyp. 18.

Gdyby nie dosięgła go Łaska od jego Pana (który przyjął jego skruchę), to – zaiste – zostałby poniżony i wyrzucony na pustynny brzeg.^[6]

[6]Wersety 37:143-145 mówią: Gdyby nie był tym, który zawsze wychwalał Boga (oświadczając, że jest Doskonały i nie ma współtowarzyszy), to z pewnością pozostałby w jej brzuchu (służącym mu za grób) aż do Dnia, kiedy to wszyscy zostaną podniesieni (z martwych). My jednak sprawiliśmy, że został

Jednak jego Pan wybrał go i sprawił, że był pośród szczególnie wybranych, sprawiedliwych sług.

Ci, którzy nie wierzą (jeśliby mogli, to) powaliliby cię swoimi spojrzeniami, ze względu na nienawiść i wrogość (które żywią), gdy słyszą Napomnienie, i mówią: „On jest z pewnością szalony”.

Lecz to jest wyłącznie Napomnienie dla wszystkich istot.