Przysięgam na Dzień Zmartwychwstania

I przysięgam na samooskarżającą się (ZMARTWYCHWSTANIE) duszę^[1]

[1]Znaczenie terminu dusza ludzka (nafs), zob. sura 3, przyp. 37, sura 21, przyp.

Czyż człowiek sądzi, że My nigdy nie zgromadzimy jego kości (ażeby go N wskrzesić)?

My potrafimy złożyć z powrotem koniuszki jego palców Współczującego!;.^[2]

[2]Koniuszki palców stanowią skrajne części ciała. Istotne, że tożsamość osoby można ustalić za pomocą jej odcisków palców. Werset ten mówi nam zatem, że każda istota ludzka zostanie wskrzeszona ze wszystkipującymi po nich. Zajmują się kwestią objami właściwymi jej cechami, aż po koniuszki palców. Unikalność koniuszków palców każwiania Koranu Wysłannikowi Bożemu i spodej istoty ludzkiej stała się powszechnie znasobem, w jaki on go otrzymywał. Wysłannik, na wiele stuleci po objawieniu Koranu. niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo, wielce przejmował się otrzymywaniem i słu-

Człowiek (podejmując świadomy wybór) zaprzecza jednak temu, co jest przed nim (drugiemu życiu – ponieważ pragnie żyć tylko tak, jak mu się podoba).^[3]

[3]W Dniu Zmartwychwstania ludzie będą chaniem Koranu, próbował go powtarzać i radować się wszystkimi dobrymi rzeczami, zapamiętać. Dokładał niezwykłych starań, by jakich dokonali na świecie i tym, że nie uczygo w pełni zrozumieć. Te wersety, jak i wernili złych rzeczy. Będą również żałować każset 20:114, który ma niemal to samo znaczedego złego uczynku i tego, że nie wprowadzili nie, zapewniają Wysłannika, że Bóg umożliw czyn pewnych dobrych uczynków. wi mu zapamiętanie go i pełne zrozumienie

On pyta: „Kiedy nastąpi Dzień Zmartwychwstania?”

Gdy wzrok będzie oszołomiony (ze względu na strach)

I nastąpi zaćmienie księżyca,

I słońce połączy się z księżycem;

Tego Dnia człowiek powie: „Gdzież można się schronić?”

Żadną miarą! Nie ma schronienia (by doń uciec)!

Tego Dnia nastąpi kres podróży do twego Pana.

Tego Dnia człowiek zrozumie wszystko to (dobro i zło), co posłał przed siebie (z Tego Świata do życia wiecznego) i wszystko to (dobro i zło), co pozosta. wił za sobą^[5]

[5]Ostatnie cztery wersety zdają się nie mieć związku ani z poprzedzającymi, ani z nastęObjawiania.

Zaiste, oto człowiek będzie świadkiem (składającym świadectwo) przeciwko samemu sobie,

Nawet jeśli przedstawi usprawiedliwienie.^[4]

[4]To znaczy, jak wskazano w 32:20 i 36:65, jego znaczenia. Jeśli chodzi o powód, dla któw Dniu Zmartwychwstania części ciała ludzrego te wersety znajdują się pomiędzy wersekiego będą świadczyć o tym, co widziały, słytami dotyczącymi Dnia Zmartwychwstania, szały albo czego doświadczyły. to jest nim to, że Wysłannik mógł okazywać specjalną troskę o zapamiętanie ich w czasie

(O, Proroku) nie poruszaj swego języka, by to przyspieszyć (byś mógł zachować w sercu).

Zaprawdę, to My go gromadzimy (w twoim sercu) i dajemy ci możliwość recytowania go (z pamięci).

Przeto, gdy My go recytujemy, ty podążaj za jego recytacją;

A potem do Nas należy jego wyjaśnienie.

Tak, zaiste! Lecz wy wybieracie to, co nastąpi szybko (życie doczesne na tym świecie).

A zaniedbujecie to, co ma nadejść później (życie wieczne).

Owego Dnia niektóre twarze będą promieniały (z zadowolenia),

Spoglądając ku swemu Panu.

A niektóre twarze owego Dnia będą ponure,

Wiedzą bowiem, że zostanie na nie nałożone przytłaczające nieszczęście.

Nie, zaiste! (Nie ma wątpliwości, co sądzić o życiu), gdy ono (ostatnie tchnienie) podejdzie do gardła

I będzie powiedziane: „Czyż jest taki czarodziej (który mógłby je ocalić)?”

Gdy tymczasem on (ten, który umiera) jest pewien, że to rozłąka.

A (w śmiertelnej agonii) jedna noga będzie oplatać drugą;

Do twego Pana owego Dnia będzie poprowadzony.

On nie potwierdził prawdy (przekazanego mu Boskiego Posłannictwa) ani nie wykonywał modlitwy.

Lecz przeciwnie, uznał za kłamstwo (Posłannictwo) i się (od niego) odwrócił.

Po czym powrócił do swej rodziny rozpromieniony zarozumiałością.

Przeto: W pełni zasłużyłeś (na ten los), w pełni nań zasłużyłeś.

I jeszcze raz: w pełni nań zasłużyłeś, w pełni zasłużyłeś.

Czyż człowiek sądzi, że będzie pozostawiony samemu sobie (by działo się z nim to, co mu się podoba?)

Czyż nie był kiedyś jedynie kroplą nasienia, która wytrysnęła?^[6]

[6]Oto inny passus, następujący po Czyż człowiek sądzi, że My nigdy nie zgromadzimy jego kości (ażeby go wskrzesić)? (werset 3): My potrafimy złożyć z powrotem koniuszki jego palców (wskrzeszając go w pełni), lecz wy wybieracie to, co nastąpi szybko (życie doczesne na tym świecie).

A potem stał się grudką krwi przylegającej (do ścianki łona), a On stworzył i ukształtował (go) we właściwych proporcjach.

A potem uczynił z niego parę, mężczyznę i niewiastę.

Czyż On (który to czyni) nie jest zdolny wskrzesić zmarłych z powrotem do życia?

Zmartwychwstanie