Poeci

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ طسٓمٓ ﴾١﴿

Ta. Sin. Mim.

تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴾٢﴿

Oto Objawienia Księgi jasnej, w sposób oczywisty ukazującej prawdę.

لَعَلَّكَ بَٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴾٣﴿

Być może ty (o, Wysłanniku) zadręczysz się na śmierć, gdyż oni odmawiają wiary.

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ ﴾٤﴿

Jeśli taka będzie Nasza wola, to ześlemy na nich z niebios znak, a ich karki zostaną przymuszone do ukorzenia się przed nim.^[1]

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ﴾٥﴿

Kiedykolwiek przychodzi do nich nowe Objawienie od Miłosiernego (aby ich ostrzec i dać im światło), odwracają się od niego z odrazą.

فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴾٦﴿

Oto uparcie zaprzeczali (temu Posłannictwu). Lecz wkrótce pojmą, czym jest to, co uczynili przedmiotem swoich drwin.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ ﴾٧﴿

Czyż oni nie zastanawiają się nad ziemią i nie patrzą na nią, ileż dzięki Nam wzrasta na niej par wszelkiego szlachetnego rodzaju?

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴾٨﴿

Zaiste, w tym jest znak, a jednak większość z nich nie wierzy.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴾٩﴿

I – zaprawdę – twój Pan jest Potężny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta (może ukarać każdego, kto występuje przeciwko Jego Chwale) i jest Współczujący (– w sposób szczególny dla Swoich wierzących sług).

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ﴾١٠﴿

(Wspomnij), kiedy to twój Pan wezwał Mojżesza, mówiąc: „Udaj się do ludu występnego,

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ﴾١١﴿

Ludu Faraona. Czyż ci, którzy doń należą, nie porzucą swej drogi z lęku przede Mną i nie obiorą drogi pobożności?”

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴾١٢﴿

Mojżesz odrzekł: „Panie mój! Boję się, że oni mnie odrzucą (i uznają za kłamstwo to, co powiem),

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ ﴾١٣﴿

I moja pierś zaciśnie się (i nie zdołam okazać należytej wytrwałości i cierpliwości), a mój język nie będzie swobodny

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴾١٤﴿

Oni oskarżają mnie również o zbrodela!’” i lękam się, że mnie zabiją (i nie nię pozwolą mi głosić Twojego Przesłania).”^[2]

قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ﴾١٥﴿

(Bóg) rzekł: „Zaprawdę, nie! Idźwaliśmy cię pośród nas (w pałacu), gdy cie zatem obydwaj, z Naszymi cudowbyłeś dzieckiem? I spędziłeś pomiędzy nymi znakami (w które was zaopatrzynami wiele lat swego życia! łem). My z pewnością będziemy z wami wszystkimi (wami i nimi), przysłuchu-^[3]

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٦﴿

Idźcie więc do Faraona i powiedzcie: (ażeby głosić Twoje Posłannictwo z wła‘Przybyliśmy z posłannictwem od Pana światów (Tego, który stworzył i podtrzyściwą płynnością). Przeto wyznacz Aaromuje w istnieniu wszystko): na na Wysłannika obok mnie.

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴾١٧﴿

Pozwól wyjść z nami Dzieciom Izra-

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ﴾١٨﴿

(Mojżesz przekazał swoje przesłanie, a Faraon) odrzekł: „Czyż nie wychowy-

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ ﴾١٩﴿

Potem popełniłeś ten swój ohydny jąc się uważnie (wszystkiemu, co się ma czyn pomiędzy wami zdarzyć). z niewdzięcznych”., (dowodząc nim) że jesteś jednym^[4]

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴾٢٠﴿

(Mojżesz) rzekł: „Popełniłem ów czyn nieumyślnie, gdy nie wiedziałem (że to skończy się tak, jak się skończyło). od was, gdyż bałem

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴾٢١﴿

Potem zbiegłem się (żyć dłużej pośród) was, lecz (wówczas) mój Pan obdarzył mnie zdrowym, mądrym osądem rzeczy i uczynił mnie jednym ze Swoich Wysłanników.^[6]

وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴾٢٢﴿

A co do ‘łaski’, o którą czynisz mi wyrzuty: (polegała ona na tym, że) zniewoliłeś Dzieci Izraela.”

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾٢٣﴿

(Faraon) powiedział: „Czym (i kim) to jest – ów ‘Pan Światów’?”

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴾٢٤﴿

Mojżesz odparł: „Pan (Stwórca, Podtrzymujący i jedyny Władca) Niebios i Ziemi, i wszystkiego, co znajduje się pomiędzy nimi, jeślibyście tylko (starali się o tym) przekonać.”

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ﴾٢٥﴿

(Faraon) rzekł do tych, którzy znajdowali się wokół niego: „Czyż nie słyszycie (tego, co on mówi)?”

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴾٢٦﴿

(Mojżesz) przemawiał dalej: „Wasz Pan i Pan waszych praojców”.

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ ﴾٢٧﴿

(Faraon) zawołał: „Spójrzcie! Zaprawdę ten wasz Wysłannik, który został wam posłany, jest obłąkany”.

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴾٢٨﴿

(Mojżesz) kontynuował: „On jest Panem Wschodu i Zachodu, i wszystkiego, co znajduje się pomiędzy nimi; gdybyście tylko rozumowali i pojęli!”

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ﴾٢٩﴿

(Faraon) zagroził: „Jeśli ty (,o, Mojżeszu) weźmiesz sobie, poza mną jakiekolwiek inne bóstwo (, aby mu oddawać cześć, składać modlitwy i ofiary, a także szukać w nim pomocy), to ja umieszczę cię z pewnością pośród więźniów”.^[5]

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ ﴾٣٠﴿

(Mojżesz) odrzekł: „Nawet jeślibym ci przyniósł coś oczywistego (, co dowiedzie, że mówię prawdę)?”

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴾٣١﴿

(Faraon) odparł: „Przynieś zatem to (o czym mówisz), jeśli jesteś prawdomówny (w tym, co twierdzisz)!”

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ ﴾٣٢﴿

Rzucił więc (Mojżesz) swą laskę i stała się wężem prawdziwym.

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ﴾٣٣﴿

A potem wyciągnął swą (prawą) rękę i była ona jaśniejąca, biała dla tych, którzy się (jej) przypatrywali.

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌۭ ﴾٣٤﴿

(Faraon) rzekł do otaczającej go star-

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴾٣٥﴿

Który swymi czarami pragnie wyrzu-

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ﴾٣٦﴿

Oni odparli: „Niech trochę poczekazacie również i wy się zebrać (i w tym ją, on i jego brat. A (tymczasem) poślij uczestniczyć)? do wszystkich miast heroldów,

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ ﴾٣٧﴿

Ażeby przyprowadzili do ciebie każszyzny: „Zaiste, to uczony, zręczny czadego wykształconego, zręcznego czarowrodziej, nika”.

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴾٣٨﴿

Tak więc w oznaczonym czasie, w cić was z waszej ziemi. Cóż zatem radzidniu dobrze (wszystkim) wiadomym, cie mi (czynić)?” zostali zebrani czarownicy,^[7]

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ﴾٣٩﴿

I zapytano ludzi: „Czy nie zamier-

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴾٤٠﴿

Spodziewamy się, że czarownicy zwyciężą, a wtedy my pójdziemy za nimi (w tym, co wyznają)”^[8]

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ ﴾٤١﴿

Przybyli więc czarownicy (na spotkanie) i rzekli do Faraona: „Jeśli zwyciężymy, to z pewnością otrzymamy nagrodę, czyż nie tak?”

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴾٤٢﴿

(Faraon) odpowiedział: „Tak, zaiste. I będziecie pomiędzy tymi, którzy są umieszczeni blisko (mnie)”.

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ﴾٤٣﴿

Mojżesz zwrócił się do nich (do czarowników): „Rzucajcie, cokolwiek zamierzacie rzucić!”

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ ﴾٤٤﴿

Rzucili więc swe sznury i laski, mówiąc: „Na potęgę i chwałę Faraona! To my na pewno zwyciężymy”.

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴾٤٥﴿

Następnie swoją laskę rzucił Mojżesz, i – zaiste – połknęła ona ich fałszywe przyrządy.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ﴾٤٦﴿

Wtedy to czarownicy padli na twarz przebaczył nam nasze winy, gdyż jeste-

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾٤٧﴿

I rzekli: „Uwierzyliśmy w Pana świaśmy pierwsi spośród wierzących”. tów,

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ﴾٤٨﴿

Pana Mojżesza i Aarona!”

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴾٤٩﴿

(Faraon) powiedział: „Czyż uwieżeszowi: „Odejdź nocą z moimi sługami: rzyliście mu, zanim ja wam zezwoliłem? z pewnością wyruszy za wami pościg”. On z pewnością jest waszym mistrzem,

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴾٥٠﴿

Oni odpowiedzieli: „Nie ma żadsą słabi, to) obrazili nas (i spowodowanej szkody (w tym, czym nam groli nasz gniew). zisz). Albowiem na pewno powrócimy

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴾٥١﴿

Gorąco pragniemy, aby nasz Pan

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴾٥٢﴿

I (stało się tak, że) objawiliśmy Moj-

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ﴾٥٣﴿

Wtedy to Faraon posłał heroldów który nauczył was sztuk magicznych. do miast (ażeby zwołać swych wojowLecz z pewnością wkrótce się dowiecie. ników) Zaprawdę, rozkażę uciąć wam ręce i nogi

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ ﴾٥٤﴿

(Mówiąc:) „Ci ludzie to tylko licha i po przeciwnych stronach, a potem nakanieliczna gromada; żę was wszystkich ukrzyżować”.

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ﴾٥٥﴿

I (poza tym, że jest ich niewielu i

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ﴾٥٦﴿

My jednak jesteśmy liczni i zawsze do naszego (prawdziwego i wiecznego) mamy się na baczności”. Pana.^[9]

فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴾٥٧﴿

Wówczas My wypędziliśmy ich (z tych wszystkich miejsc, które ich radowały) z ogrodów i źródeł,

وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ﴾٥٨﴿

I skarbców, a także wspaniałych komnat; i (pozbawiliśmy ich) szlachetnej pozycji.

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴾٥٩﴿

Tak się stało, a My sprawiliśmy, że Dzieci Izraela przeżyły ich i objęły w dziedzictwo (te same dobra).^[10]

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ﴾٦٠﴿

(Tymczasem) o wschodzie słońca Faraon wraz ze swoim wojskiem wyruszył za nimi w pościg.

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ﴾٦١﴿

A kiedy obydwie grupy (Egipcjanie i Dzieci Izraela) dostrzegły siebie nawzajem, towarzysze Mojżesza rzekli: „Na pewno nas dościgną!”

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴾٦٢﴿

On odrzekł: „Zaiste, nie. Mój Pan jest z pewnością ze mną. On mnie poprowadzi (ku oswobodzeniu)”.^[11]

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ﴾٦٣﴿

My objawiliśmy Mojżeszowi: „Uderz swoją laską morze”. I wtedy morze rozdzieliło się, a każda z jego części stała się jak olbrzymia góra.

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْءَاخَرِينَ ﴾٦٤﴿

My przywiedliśmy pozostałych (Faraona i jego wojsko) w pobliże tego miejsca.

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴾٦٥﴿

I ocaliliśmy Mojżesza, a także wszystkich tych, którzy mu towarzyszyli.^[12]

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴾٦٦﴿

A następnie resztę potopiliśmy.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴾٦٧﴿

Zaprawdę w tym (co zaszło pomiędzy Mojżeszem a Faraonem) jest znak (wielka, jakże ważna nauka). Większość im na zawsze oddani (gdyż są naszymi spośród nich (Egipcjan) nie była ludźmi bogami)”. wierzącymi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴾٦٨﴿

Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, was słyszą, gdy ich wzywacie? Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ﴾٦٩﴿

A teraz recytuj im tę historię Abrasamo”. hama (by była dla nich przykładem).^[15]

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ﴾٧٠﴿

Kiedy to (Abraham) zapytał swego zastanowiliście się i czy przyjrzeliście ojca i jego lud: „Czym jest to, czemu się temu, co czcicie oddajecie cześć?”^[14]

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ ﴾٧١﴿

Oni odrzekli: „Czcimy posągi i (choktórzy przeminęli (przed wami)? ciaż są z drewna i kamienia) jesteśmy

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ﴾٧٢﴿

(Abraham) powiedział: „Czy one

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ﴾٧٣﴿

Albo czy wam przynoszą jakąś (może ukarać każdego, kto występuje korzyść (gdy ich czcicie), czy też może przeciwko Jego Chwale), Pełen Współszkodę (jeśli nie czynicie tego)?” czucia (szczególnie dla Swych wierzących sług).^[13]

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ﴾٧٤﴿

Oni odrzekli: „(Nie), ale zastaliśmy naszych praojców czyniących to

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴾٧٥﴿

Odezwał się (Abraham): „A czy

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ﴾٧٦﴿

Wy i wszyscy wasi przodkowie,

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾٧٧﴿

Uważam, że ci (wszyscy, którym oddajecie cześć) są moimi wrogami. Lecz Pan światów – nie.

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ﴾٧٨﴿

Ten, który mnie stworzył i który jest moim Przewodnikiem (ku temu, co przyniesie mi korzyść w tym świecie i w wieczności).

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ﴾٧٩﴿

I to On żywi mnie i poi;

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ﴾٨٠﴿

A kiedy jestem chory, to On mnie uzdrawia.^[16]

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ﴾٨١﴿

To Ten, który sprawi, że umrę, a potem mnie wskrzesi do życia.

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴾٨٢﴿

I Który – na co żywię nadzieję – przebaczy mi moje błędy w Dniu Sądu”.^[17]

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ ﴾٨٣﴿

„Panie mój! Obdarz mnie prawdziwym, mądrym osądem rzeczy, i połącz mnie ze sprawiedliwymi.

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ﴾٨٤﴿

I obdarz mnie prawdziwym i szlachetnym wspomnieniem pośród potomnych.^[18]

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ﴾٨٥﴿

I uczyń mnie jednym z tych, którzy odziedziczą Ogród obfitości i błogosławieństwa.^[19]

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴾٨٦﴿

I przebacz mojemu ojcu, gdyż on jest pomiędzy tymi, którzy zbłądzili.^[20]

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴾٨٧﴿

I uchroń mnie od niesławy w Dniu, kiedy (wszyscy ludzie) zostaną wskrzeszeni do życia.

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ ﴾٨٨﴿

W Dniu, kiedy to nie będzie pomocą ani majątek, ani potomstwo.

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ ﴾٨٩﴿

Jedynie ten (osiągnie pomyślność), kto przybywa przed Oblicze Boga ze szczerym, czystym sercem (, wolny od wszelkiej obłudy, niewiary i przypisywania Bogu współtowarzyszy)”.

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴾٩٠﴿

I Ogród rajski (tego Dnia) zostanie przybliżony ku bogobojnym i pobożnym,

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴾٩١﴿

A Ogień palący będzie widzialny dla buntujących się (przeciwko Bogu) i tych, którzy zbłądzili^[21]

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴾٩٢﴿

Zostaną zapytani: „Gdzież są ci wszyscy (bogowie, idole, aniołowie i dżiny), którym oddawaliście cześć

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ﴾٩٣﴿

Poza Bogiem (prawdziwym)? Czyż oni mogą pomóc wam albo chociaż sobie samym?”

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ﴾٩٤﴿

Następnie zostaną wrzuceni po kolei głowami w płomienie Piekła – oni (idole, diabły) i zbuntowani (przeciwko Bogu, którzy ich czcili);

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴾٩٥﴿

A także zastępy Iblisa, wszyscy razem.

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴾٩٦﴿

Winiąc tam siebie nawzajem, (buntownicy) będą mówić (do pozostałych):

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴾٩٧﴿

„Na Boga, my z pewnością byliśmy w błędzie oczywistym,

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾٩٨﴿

Gdy uważaliśmy was za równych (co do czci i posłuszeństwa) z Panem światów.

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴾٩٩﴿

Sprowadzili nas ku zbłądzeniu ludzie występni (przewodzący tym, którzy przypisywali Bogu współtowarzyszy).

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ﴾١٠٠﴿

A teraz nie mamy nikogo, kto by się (za nami) wstawił,

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ ﴾١٠١﴿

Nie mamy również zaufanego przyjaciela.

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴾١٠٢﴿

Jeślibyśmy tylko otrzymali drugą szansę (życia na świecie), to – zaprawdę – bylibyśmy pośród wierzących!”

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴾١٠٣﴿

Zaiste, w tym (co zaszło pomiędzy Abrahamem a jego ludem) jest znak (i wielka nauka). A większość z nich nie była ludźmi wierzącymi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴾١٠٤﴿

I – zaprawdę – twój Pan jest Potężny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta (może ukarać każdego, kto występu-

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴾١٠٥﴿

Lud Noego uznał za kłamców (swe-

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴾١٠٦﴿

(Wspomnij), kiedy to ich brat – Noe tów. – rzekł do nich (do swego ludu, ostrzega-

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴾١٠٧﴿

Zaiste, ja jestem godnym zaufania je przeciwko Jego Chwale), i jest WspółWysłannikiem do was. czujący (– w sposób szczególny dla Swo-

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴾١٠٨﴿

Przeto bądźcie bogobojni, posłuszni ich wierzących sług). Bogu i słuchajcie mnie.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٠٩﴿

Ja nie proszę was o zapłatę za to (za go Proroka, a także wszystkich innych) głoszenie Posłannictwa od Boga); moja wysłanników. zapłata może być jedynie od Pana świa-^[22]

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴾١١٠﴿

Przeto bądźcie bogobojni, posłuszni jąc): „Czy nie będziecie bogobojnie trzyBogu i słuchajcie mnie”. mać się z dala od nieposłuszeństwa wobec

۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ﴾١١١﴿

Oni odpowiedzieli: „Czy mamy wieBoga, szukając u Niego schronienia? rzyć tobie, skoro podążają za tobą najmarniejsi (z ludzi)?!”^[23]

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴾١١٢﴿

Rzekł (Noe): „Jakąż wiedzę mogę mieć o tym, co oni czynili (zanim uwierzyli)?

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ﴾١١٣﴿

Zaprawdę, rozliczyć może ich jedynie mój Pan, jeślibyście tylko mogli pojąć!^[24]

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴾١١٤﴿

I nie oczekujcie ode mnie, że odtrącę wiernych.

إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴾١١٥﴿

Ja jestem tylko ostrzegającym (i odpowiadam jedynie za napominanie mego ludu).”

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ﴾١١٦﴿

Oni powiedzieli: „O, Noe, jeśli nie odstąpisz (od swego Posłannictwa), to z pewnością zostaniesz ukamienowany”.

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ﴾١١٧﴿

(Po długim zmaganiu się ze swoim ludem Noe) rzekł (zwracając się do Boga): „Panie mój! Zaiste, mój lud mnie odrzucił i uznał mnie za kłamcę. czujący (– w sposób szczególny dla Swo-^[25]

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴾١١٨﴿

Przeto rozsądź pomiędzy mną a ich wierzących sług). nimi (i zarządź) ostateczne (i wiecznotr-

فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴾١١٩﴿

Tak więc ocaliliśmy jego i tych,

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ﴾١٢٠﴿

A po ich ocaleniu potopiliśmy pozobojnie trzymać się z dala od nieposłustałych. szeństwa wobec Boga, szukając u Nie-^[26]

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴾١٢١﴿

Zaiste, w tym (co zaszło pomiędzy go schronienia? Noem a jego ludem) jest znak (i wiel-

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴾١٢٢﴿

I – zaprawdę – twój Pan jest PotężBogu i słuchajcie mnie. ny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodpar-

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴾١٢٣﴿

(Lud) Ad uznał za kłamców (swewałe) oddzielenie, mnie zaś i wiernych, go Proroka Huda, a także wszystkich którzy mi towarzyszą, ocal”. innych) wysłanników.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴾١٢٤﴿

(Wspomnij), kiedy to ich brat – którzy z nim byli, w ciężko obładowaHud – rzekł do nich (do swego ludu) nej Arce. (ostrzegając):”Czy nie będziecie bogo-

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴾١٢٥﴿

Zaiste, ja jestem godnym zaufania ka nauka). A większość z nich nie była Wysłannikiem do was. ludźmi wierzącymi.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴾١٢٦﴿

Przeto bądźcie bogobojni, posłuszni

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٢٧﴿

Ja nie proszę was o zapłatę za to ta (może ukarać każdego, kto występuje przeciwko Jego Chwale), i jest Współ(za głoszenie Posłannictwa od Boga); moja zapłata może być jedynie od Pana światów.

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ ﴾١٢٨﴿

Czy dalej będziecie budować na każdym miejscu wyniosłym gmachy ogromne na pokaz i dla zabawy,

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ﴾١٢٩﴿

I wznosić dla siebie zamki wspaniałe w nadziei, że będziecie żyć wiecznie,

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ﴾١٣٠﴿

A kiedy uderzacie i chwytacie (innych i ich dobra), to czy uderzacie i chwytacie jak tyrani?

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴾١٣١﴿

Przeto bądźcie bogobojni, posłuszni Bogu i słuchajcie mnie.

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ﴾١٣٢﴿

Trzymajcie się z dala od nieposłuszeństwa wobec Tego, który szczodrze was zaopatrzył w to (wszystko), o czym dobrze wiecie.

أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍۢ وَبَنِينَ ﴾١٣٣﴿

Zaopatrzył was szczodrze w trzody, stada bydła, a także w dzieci

وَجَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ ﴾١٣٤﴿

Oraz ogrody i źródła.

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴾١٣٥﴿

Zaprawdę, ja lękam się o was ze względu na karę Dnia strasznego”.

قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ﴾١٣٦﴿

Oni odrzekli: „Nam jest wszystko jedno, czy ty głosisz swe Posłannictwo, czy też nie jesteś spomiędzy głoszących.

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴾١٣٧﴿

To (jak postępujemy) to jedynie naśladowanie wzoru postępowania (wszystkich naszych) przodków.

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴾١٣٨﴿

I nie oczekujemy żadnej kary”.

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴾١٣٩﴿

Odrzucili go zatem i uznali za kłamcę. A My ich unicestwiliśmy. Zaiste, w tym (co zaszło pomiędzy Hudem a jego ludem) jest znak (i wielka nauka). A większość z nich nie była ludźmi wierzącymi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴾١٤٠﴿

I – zaprawdę – twój Pan jest Potężny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta (może ukarać każdego, kto występuje przeciwko Jego Chwale), i jest Współczujący (– w sposób szczególny dla Swoich wierzących sług).

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴾١٤١﴿

(Lud) Samud uznał za kłamców (swego Proroka Saliha, a także wszystkich innych) wysłanników.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴾١٤٢﴿

(Wspomnij), kiedy to ich brat –

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴾١٤٣﴿

Zaiste, ja jestem godnym zaufania

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴾١٤٤﴿

Przeto bądźcie bogobojni, posłuszni ści) i są występni, Bogu i słuchajcie mnie.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٤٥﴿

Ja nie proszę was o zapłatę za to (za chaos i zepsucie, niczego nie poprawiagłoszenie Posłannictwa od Boga); moja jąc”. zapłata może być jedynie od Pana świa-

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ ﴾١٤٦﴿

(Czy sądzicie, że) pozostaniecie na zawsze bezpieczni pośród tego, co jest

فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴾١٤٧﴿

Pośród ogrodów i źródeł, prawdomówny (w swym twierdzeniu o Posłannictwie od Boga)”.

وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ ﴾١٤٨﴿

Pól uprawnych i palm daktylowych Salih – rzekł do nich (do swego ludu) o ciężkich (od owoców) kiściach; (ostrzegając):”Czy nie będziecie bogo-

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَٰرِهِينَ ﴾١٤٩﴿

I że (wciąż) będziecie zręcznie bojnie trzymać się z dala od nieposłuwykuwać (swe) domy w górach? szeństwa wobec Boga, szukając u Nie-

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴾١٥٠﴿

Przeto bądźcie bogobojni, posłuszni go schronienia? Bogu i słuchajcie mnie.

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴾١٥١﴿

I nie idźcie za nakazami tych, któWysłannikiem do was. rzy trwonią (dane przez Boga umiejętno-

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴾١٥٢﴿

Tymi, którzy powodują na Ziemi

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴾١٥٣﴿

Oni odpowiedzieli: „Jesteś tylko jedtów. nym z zaczarowanych.

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴾١٥٤﴿

Ty nie jesteś nikim innym, jak tyltutaj przed nami, ko śmiertelnym człowiekiem, jak i my. Przynieś nam więc znak, jeśli jesteś

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴾١٥٥﴿

(Salih) powiedział: „Oto wielbłądzica; jednego (, wyznaczonego) dnia pić będzie ona, drugiego zaś wy będziecie czerpać wodę dla siebie.^[27]

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴾١٥٦﴿

Nie czyńcie jej żadnej krzywdy, by nie dosięgła was kara Dnia strasznego”.

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَٰدِمِينَ ﴾١٥٧﴿

Oni jednak (po pewnym czasie, nie mogąc znieść tego dłużej) zabili ją w okrutny sposób. Potem zaś żałowali,

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴾١٥٨﴿

Gdyż dosięgła ich kara (zdumiewająca). Zaiste, w tym (co zaszło pomiędzy Salihem a jego ludem) jest znak (i wielka nauka). A większość z nich nie była ludźmi wierzącymi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴾١٥٩﴿

I – zaprawdę – twój Pan jest Potężny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodparta (może ukarać każdego, kto występuje przeciwko Jego Chwale), i jest Współczujący (– w sposób szczególny dla Swoich wierzących sług).

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴾١٦٠﴿

Lud Lota uznał za kłamców (swego Proroka Lota, a także wszystkich innych) wysłanników.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴾١٦١﴿

(Wspomnij,) kiedy to ich brat – Lot – rzekł do nich (do swego ludu) (ostrzegając):”Czy nie będziecie bogobojnie trzymać się z dala od nieposłuszeństwa wobec Boga, szukając u Niego schronienia?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴾١٦٢﴿

Zaiste, ja jestem godnym zaufania Wysłannikiem do was.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴾١٦٣﴿

Przeto bądźcie bogobojni, posłuszni Bogu i słuchajcie mnie.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٦٤﴿

Ja nie proszę was o zapłatę za to (za głoszenie Posłannictwa od Boga); moja zapłata może być jedynie od Pana światów.

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٦٥﴿

Cóż to! Czyż wy, spośród wszystkich ludzi świata, zbliżacie się (z pożądaniem) akurat do mężczyzn?

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ﴾١٦٦﴿

I pozostawiacie te, które wasz Pan stworzył dla was (i uczynił dozwolonymi) – wasze żony? Zaiste! Jesteście ludź-

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ﴾١٦٧﴿

Oni odpowiedzieli: „Jeśli nie zaprze-

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ﴾١٦٨﴿

Rzekł (Lot): „Oto jestem człowieludźmi wierzącymi. kiem, który odczuwa wstręt wobec tego,

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ﴾١٦٩﴿

(I modlił się:) „Panie mój! Wybaw ta (może ukarać każdego, kto występuod (skutków) tego, mnie i moją rodzinę je przeciwko Jego Chwale), i jest Współco oni zwykli czynić”. czujący (– w sposób szczególny dla^[28]

فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴾١٧٠﴿

I my ocaliliśmy jego i całą jego Swoich wierzących sług). rodzinę,^[31]

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ﴾١٧١﴿

Za wyjątkiem pewnej starszej niekłamców (swego Proroka Szu’ajba, a wiasty, która znalazła się pośród pozotakże wszystkich innych) wysłanników. stających z tyłu (i unicestwionych).^[29]

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ﴾١٧٢﴿

A potem unicestwiliśmy resztę. uznali za (ostrzegając): „Czy nie będziecie bogobojnie trzymać się z dala od nieposłuszeństwa wobec Boga, szukając u Niego schronienia?

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴾١٧٣﴿

I wylaliśmy na nich (zgubny) deszcz mi przekraczającymi wszelkie granice (kamieni). Jakże zły był to deszcz dla (przyzwoitości)”. tych, którzy zostali ostrzeżeni!^[30]

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴾١٧٤﴿

Zaiste, w tym (co zaszło pomiędzy staniesz, to – zaprawdę – wypędzimy cię Salihem a jego ludem) jest znak (i wiel(z naszej ziemi)”. ka nauka). A większość z nich nie była

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴾١٧٥﴿

I – zaprawdę – twój Pan jest Potężco czynicie”. ny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodpar-

كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴾١٧٦﴿

Mieszkańcy al-Ajka

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴾١٧٧﴿

(Wspomnij), kiedy to ich brat – Szu’ajb – rzekł do nich (do swego ludu)

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴾١٧٨﴿

Zaiste, ja jestem godnym zaufania Wysłannikiem do was.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴾١٧٩﴿

Przeto bądźcie bogobojni, posłuszni Bogu i słuchajcie mnie.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٨٠﴿

Ja nie proszę was o zapłatę za to (za głoszenie Posłannictwa od Boga); moja zapłata może być jedynie od Pana światów.

۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ﴾١٨١﴿

Dawajcie pełną miarę (we wszystkich waszych transakcjach) i nie bądźcie wśród tych, którzy (oszukując i dając mniej) narażają innych na straty.

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ﴾١٨٢﴿

I ważcie wagą uczciwą i dokładną.

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴾١٨٣﴿

Nie krzywdźcie ludzi, pozbawiając ich tego, co się im słusznie należy; i nie krążcie po ziemi, postępując niegodziwie i powodując chaos i zepsucie.

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴾١٨٤﴿

Trzymajcie się z dala od nieposłuszeństwa wobec Niego, lękając się Tego, który stworzył was i wszystkie wcześniejsze pokolenia”.

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴾١٨٥﴿

Oni odrzekli: „Jesteś tylko jednym z zaczarowanych.

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ ﴾١٨٦﴿

Ty nie jesteś nikim innym, jak tylko śmiertelnym człowiekiem, jak i my. I jesteśmy przekonani, że z pewnością zaliczasz się do kłamców.

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ﴾١٨٧﴿

Przeto spraw, by spadły na nas skrawki z nieba, jeśli jesteś prawdomówny w swym twierdzeniu (że jesteś Wysłannikiem)”.

قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴾١٨٨﴿

Rzekł (Szu’ajb): „Mój Pan zna dobrze wszystko to, co wy czynicie.” (Tak oto przekazał ich sprawę Bogu.)

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴾١٨٩﴿

A oni go odrzucili i uznali za kłamcę. Ich zaś dosięgła kara Dnia Cienia. To była z pewnością kara Dnia straszliwego.^[32]

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴾١٩٠﴿

Zaiste, w tym (co zaszło pomię-

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴾١٩١﴿

I – zaprawdę – twój Pan jest Potężni spomiędzy Dzieci Izraela? ny, Pełen Chwały, a Jego Moc nieodpar-

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴾١٩٢﴿

Oto (ten Koran) jest rzeczywiście myślne trwanie w niewierze i niespraKsięgą pochodzącą od Pana światów, wiedliwości) sprawiliśmy, że on (Koran) zsyłaną przez Niego (w częściach). przeszedł niezauważony przez serca^[33]

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ﴾١٩٣﴿

Schodzi z nią Duch godny zaufania ludzi niewierzących i występnych:

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ﴾١٩٤﴿

Na twoje serce, byś mógł stać się jednym z Ostrzegających (obdarzonym

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ ﴾١٩٥﴿

W jasnym języku arabskim. dopóki nie zobaczą kary bolesnej.

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴾١٩٦﴿

Zaprawdę, to było (przepowiedziadzy Szu’ajbem a jego ludem) jest znak ne) w poprzednich Pismach. (i wielka nauka). A większość z nich nie

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴾١٩٧﴿

Czyż nie jest dla nich dowodem była ludźmi wierzącymi. dostatecznym to, że wiedzą o tym ucze-

وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ﴾١٩٨﴿

Gdybyśmy jednak nawet go (ten ta (może ukarać każdego, kto występuKoran) zesłali na kogoś spośród nie-Arabów je przeciwko Jego Chwale), i jest Współ-

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ﴾١٩٩﴿

I on by im go recytował, to oni czujący (– w sposób szczególny dla wciąż by weń nie wierzyli. Swoich wierzących sług).^[34]

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴾٢٠٠﴿

Tak oto (ze względu na ich roz-

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴾٢٠١﴿

(Pomimo niezbitych dowodów Boskim Objawieniem), prawdziwości) nie uwierzą w niego,^[35]

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴾٢٠٢﴿

Przyjdzie ona do nich wszystkich nagle, gdy będą nieświadomi (i niezdolni do dostrzeżenia) jej nadejścia.

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ﴾٢٠٣﴿

Wtedy powiedzą: „Czy otrzymamy nieco zwłoki (byśmy mogli się poprawić)”?

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴾٢٠٤﴿

(Skoro tak jest), czyż wciąż pragną przyspieszenia Naszej kary?^[36]

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ ﴾٢٠٥﴿

Czyż zastanawiałeś się nad tym, że nawet jeśli pozwolimy im cieszyć się życiem przez wiele (więcej) lat (jak tego będą rozpaczliwie pragnąć, gdy zobaczą karę),

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴾٢٠٦﴿

A potem nadejdzie kara, którą im obiecano,

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ﴾٢٠٧﴿

To i tak nie odniosą z tego (z przedłużonego używania życia) żadnej korzyści.

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ﴾٢٠٨﴿

My nigdy nie zniszczyliśmy miasta, o ile nie otrzymało ono ostrzegających,

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴾٢٠٩﴿

Którzy by ich napominali, i nigdy nie byliśmy niesprawiedliwi.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ ﴾٢١٠﴿

I to nie szatani go (Koran) przynieśli.

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ﴾٢١١﴿

To nie jest dla nich (ani właściwe, ani dozwolone), i nie mają władzy (aby to uczynić).

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ﴾٢١٢﴿

Zaiste, oni są całkowicie odsunięci nawet od przysłuchiwania się mu (podczas jego objawiania).^[37]

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ﴾٢١٣﴿

Przeto nie bierz sobie, poza Bogiem, żadnego innego boga, abyś nie był zaliczony pomiędzy tych, którym zostanie wymierzona kara.

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ﴾٢١٤﴿

I (o, Wysłanniku) ostrzegaj najbliższych krewnych spośród swego rodu.^[38]

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴾٢١٥﴿

Rozpostrzyj swe skrzydła (by zapewnić opiekę i schronienie) nad tymi wierzągotowość do wypełniania Naszych przycymi, którzy podążają za tobą (w praktykazań), kowaniu przykazań bożych w życiu).

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴾٢١٦﴿

Jeśli jednak cię nie posłuchają gdy padasz na twarz w modlitwie pośród (krewni z twego rodu, odmawiając pójtych, którzy padają na twarz (abyś zdościa za twoim wezwaniem; albo nowo łał wypełnić swą powinność służby Bogu nawróceni, którzy nie porzucili dotychi pomógł wiernym naprawić swe życie). czasowego trybu życia), to powiedz (im):

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ﴾٢١٧﴿

I (nie poddając się żadnej ziemskiej mować o tym, na kogo zstępują szatani? władzy przy wykonywaniu swej misji)

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ﴾٢١٨﴿

Temu, który widzi cię, gdy podnotują grzechy, jak gdyby coś za to otrzysisz się (w modlitwie, i zauważa waszą mywali), lecz oni (zarówno szatani, jak i ich unurzani w grzechach pomocnicy) w większości swych słów są kłamcami.

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ ﴾٢١٩﴿

A także twój ogromny wysiłek,

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴾٢٢٠﴿

Zaprawdę, On wszystko słyszy, „Ja jestem wolny od (odpowiedzialności jest Wszechwiedzący. wobec) tego, co czynicie”.^[39]

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ ﴾٢٢١﴿

(O, ludzie!) Czy mam was poinfor-

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ ﴾٢٢٢﴿

Oni zstępują na każdego, kto oddał zawierz Pełnemu Chwały (Bogu), któsię wymyślaniu kłamstw i popełnianiu rego Moc nieodparta (może czynić to, co grzechów. zechce), Pełnemu Współczucia (szczególnie dla Swych wierzących sług).^[40]

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ ﴾٢٢٣﴿

Oni z zaciekawieniem się przysłuchują (rozmowom aniołów, i podszep-

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ﴾٢٢٤﴿

A co do poetów, to postępują za nimi jedynie ci, którzy błądzą.^[43]

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ ﴾٢٢٥﴿

Czy nie widzisz, jak oni wędrują zmieszani poprzez wszystkie doliny (kłamstwa, próżnych myśli i zdarzeń)?

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ﴾٢٢٦﴿

I że mówią o tym, czego sami nie czynią.^[41][42]

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ ﴾٢٢٧﴿

Za wyjątkiem tych, którzy wierzą i czynią dobre, prawe dzieła, i często wspominają Boga, i bronią się, Niegodziwi gdy zostali skrzywdzeni. dowiedzą się, jak (strasznego) zwrotu doświadczą.