Noe

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِنَّآ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴾١﴿

Posłaliśmy Noego do jego ludu jako Wysłannika (i nakazaliśmy mu): AN-NUH (NOE) „Ostrzeż swój lud, zanim przyjdzie do niego kara bolesna”.

قَالَ يَٰقَوْمِ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴾٢﴿

On powiedział: „O, ludu mój! Zaiste, N ja jestem tylko Ostrzegającym (skierowanym) do was (i ja was zachęcam:)

أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ ﴾٣﴿

„Czcijcie jedynie Boga i trzymajcie się z dala od nieposłuszeństwa wobec Niego, pełni bogobojności i pobożności, i bądźcie mi posłuszni,

يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّى ۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُ ۖ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴾٤﴿

Ażeby On wybaczył wam wasze grzechy (które dotąd popełniliście) i zezwolił na zwłokę, aż do wyznaczonego przez Współczującego! Niego terminu (zamiast was zniszczyć z powodu waszych win). Termin wyznaczony przez Boga, jeśli nadchodzi, nigdy nie jest odraczany. Gdybyście tylko wiedzieli!”

قَالَ رَبِّ إِنِّى دَعَوْتُ قَوْمِى لَيْلًۭا وَنَهَارًۭا ﴾٥﴿

(Po długich wiekach spędzonych na głoszeniu Bożego Posłannictwa zwrócił się do Boga w modlitwie i) on rzekł: „Panie mój, oto ja wzywałem mój lud nocą i dniem;

فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَآءِىٓ إِلَّا فِرَارًۭا ﴾٦﴿

Lecz moje wołanie powodowało jedynie to, że coraz bardziej się oddalali (od przyjęcia prawdy).

وَإِنِّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوٓا۟ أَصَٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَٱسْتَغْشَوْا۟ ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّوا۟ وَٱسْتَكْبَرُوا۟ ٱسْتِكْبَارًۭا ﴾٧﴿

I za każdym razem, gdy ich wzywałem, byś mógł im przebaczyć, oni zatykali sobie uszy rękoma, okrywali się swymi szatami i stawali się zatwardziali i coraz bardziej zuchwali (w odrzucaniu mego wezwania).^[1]

ثُمَّ إِنِّى دَعَوْتُهُمْ جِهَارًۭا ﴾٨﴿

Potem wzywałem ich na głos;^[2]

ثُمَّ إِنِّىٓ أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًۭا ﴾٩﴿

Potem znowu nawoływałem ich publicznie i rozmawiałem z nimi w zaufaniu – prywatnie.

فَقُلْتُ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارًۭا ﴾١٠﴿

Powiedziałem: ‘Proście swego Pana o przebaczenie, gdyż On przecież zawsze był Przebaczający.

يُرْسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًۭا ﴾١١﴿

On uwolni niebo nad wami (i chmury deszczowe) z obfitością deszczu;

وَيُمْدِدْكُم بِأَمْوَٰلٍۢ وَبَنِينَ وَيَجْعَل لَّكُمْ جَنَّٰتٍۢ وَيَجْعَل لَّكُمْ أَنْهَٰرًۭا ﴾١٢﴿

I wzmocni was, powodując, że będziecie wzrastać w majątek i dzieci, i stworzy dla was ogrody i obdarzy was rzekami.^[3]

مَّا لَكُمْ لَا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًۭا ﴾١٣﴿

Cóż jest z wami, że nie chcecie dostrzec majestatu w Bogu (by Go czcić),

وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْوَارًا ﴾١٤﴿

Widząc, że On was stworzył w różnych, następujących po sobie stadiach?^[4]

أَلَمْ تَرَوْا۟ كَيْفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبْعَ سَمَٰوَٰتٍۢ طِبَاقًۭا ﴾١٥﴿

Czyż nie widzicie, jak Bóg stworzył siedem niebios w harmonii?

وَجَعَلَ ٱلْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًۭا وَجَعَلَ ٱلشَّمْسَ سِرَاجًۭا ﴾١٦﴿

I ustanowił w nich księżyc jako światło (odbite), i ustanowił słońce, jako lampę.^[5]

وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ نَبَاتًۭا ﴾١٧﴿

I Bóg sprawił, że wyrastacie z ziemi jak roślina (w sposób dla was właściwy).^[6]

ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيهَا وَيُخْرِجُكُمْ إِخْرَاجًۭا ﴾١٨﴿

Następnie On zwróci was do niej i wyprowadzi was z niej podczas zmartwychwstania.

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ بِسَاطًۭا ﴾١٩﴿

Bóg uczynił dla was ziemię rozległą przestrzenią,

لِّتَسْلُكُوا۟ مِنْهَا سُبُلًۭا فِجَاجًۭا ﴾٢٠﴿

Byście poruszali się po niej drogami, grzechy, zostali potopieni (przez Potop) i poprzez góry i doliny’”. musieli wejść do (karzącego) Ognia; i nie

قَالَ نُوحٌۭ رَّبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِى وَٱتَّبَعُوا۟ مَن لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارًۭا ﴾٢١﴿

Noe zwrócił się do swego Pana i znaleźli nikogo, kto mógłby im pomóc rzekł: „Panie mój! Oni byli mi niepowobec Boga. słuszni i poszli za tymi, których mają-

وَمَكَرُوا۟ مَكْرًۭا كُبَّارًۭا ﴾٢٢﴿

I oni knuli wielkie spiski (by utrud-

وَقَالُوا۟ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّۭا وَلَا سُوَاعًۭا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسْرًۭا ﴾٢٣﴿

I mówili: „Nie porzucajcie swoich nych i rozpustnych, niewdzięcznych niebóstw; nie porzucajcie nigdy Ładda ani wiernych Suły, ani Jaguta, ani Ja’uka ani Nasra!”^[8]

وَقَدْ أَضَلُّوا۟ كَثِيرًۭا ۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلًۭا ﴾٢٤﴿

I zaprawdę, oni zwiedli wielu na rodzicom, i każdemu, kto dołączy do manowce. (O, Boże) nie dodawaj tym mojego domu jako wierzący, a także ludziom występnym niczego, poza dalwszystkim wierzącym mężczyznom i szym błądzeniem (a będzie to sprawiewierzącym kobietom, i nie wzbogacaj dliwa kara za wszystko, co uczynili)”. występnych w nic innego, prócz zatraty”..^[9]

مِّمَّا خَطِيٓـَٰٔتِهِمْ أُغْرِقُوا۟ فَأُدْخِلُوا۟ نَارًۭا فَلَمْ يَجِدُوا۟ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارًۭا ﴾٢٥﴿

I ze względu na ich (niewybaczalne)

وَقَالَ نُوحٌۭ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى ٱلْأَرْضِ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ دَيَّارًا ﴾٢٦﴿

Noe rzekł również: „Panie mój! Nie zwiększyły jedynie ich stratek i dzieci pozostawiaj na ziemi nikogo spośród nietę i obróciły w ruinę. wierzących, którzy tam przebywają!^[7]

إِنَّكَ إِن تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا۟ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓا۟ إِلَّا فَاجِرًۭا كَفَّارًۭا ﴾٢٧﴿

Jeśli ich pozostawisz, to oni sprowanić przyjęcie przez ludzi mojego przedzą Twe sługi na manowce i nie spłosłania). dzą nikogo innego, jak tylko bezwstyd-

رَّبِّ ٱغْفِرْ لِى وَلِوَٰلِدَىَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِىَ مُؤْمِنًۭا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتِ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارًۢا ﴾٢٨﴿

Panie mój! Przebacz mnie i moim