Wylatujący

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا ﴾١﴿

Na tych (aniołów), którzy natych-

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا ﴾٢﴿

Na tych (aniołów), którzy poruszabudzeni do życia na powierzchni (na ją się delikatnie i chętnie (ze względu na Najwyższym Zgromadzeniu). rozkaz, jaki otrzymali);

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا ﴾٣﴿

Na tych (aniołów), którzy chyżo płyną (przez przestrzeń, ażeby wypełnić AN-NĀZI‘ĀT (WYLATUJ Æ CY) Boży rozkaz);

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا ﴾٤﴿

I tak śpieszą, jakby to był wyścig;

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ﴾٥﴿

I w ten sposób wypełniają rozkazy S (dotyczące działania wszechświata),

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴾٦﴿

(Godzina ostatnia nadejdzie) w Dniu, kiedy podmuch (Trąby) wstrząśnie (światem);

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴾٧﴿

A po nim nadejdzie następny.

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴾٨﴿

Serca owego Dnia będą łomotać przerażone;

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ﴾٩﴿

A ich oczy będą przybite.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴾١٠﴿

A jednak oni (niewierzący) mówią: „Czy rzeczywiście zostaniemy przywróceni do naszego poprzedniego stanu (życia)?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴾١١﴿

Czy rzeczywiście tak będzie, jeśli staniemy się kośćmi – zgnitymi i pokruszonymi?” Współczującego!

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴾١٢﴿

Mówią (wyśmiewając się): „Byłby to wówczas powrót przynoszący stratę!”

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴾١٣﴿

Zaiste, będzie to tylko pojedynczy miast wylatują i nurkują (z Bożego rozkrzyk, kazu), i zanurzają się (wypełniając go).

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴾١٤﴿

A potem oni wszyscy zostaną prze-

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴾١٥﴿

Czy dotarła do ciebie relacja o Mojżeszu?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴾١٦﴿

Gdy Pan zawołał go w świętej dolinie Tuwa:

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴾١٧﴿

„Idź do Faraona, gdyż on zbuntował się ponad miarę.

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴾١٨﴿

I powiedz mu: ‘Czy pragniesz się oczyścić?

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴾١٩﴿

Poprowadzę cię ku twemu Panu i będziesz się Go lękać (i będziesz pokorny)’”.

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴾٢٠﴿

On (poszedł do Faraona i) pokazał mu wielki znak (cud pastorału).

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴾٢١﴿

Lecz Faraon za kłamstwo uznał (jego Posłannictwo) i (mu) się przeciwstawił.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴾٢٢﴿

Potem się odwrócił i przystąpił do walki (z nim).

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴾٢٣﴿

Następnie zebrał (swoich ludzi i zastępy) i ogłosił,

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴾٢٤﴿

Mówiąc: „Ja jestem waszym Panem Najwyższym!”

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴾٢٥﴿

Tak więc Bóg go pochwycił i uczynił z niego przykład kary w (życiu) ostatecznym i wcześniejszym.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴾٢٦﴿

Zaprawdę, w tym jest nauka dla każ. dego, kto ma bojaźń Bożą i pokorę^[1]

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴾٢٧﴿

(O, ludzkości!) Czyż wy jesteście trudniejsi do stworzenia, czy też niebiosa? On je zbudował.^[2]

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴾٢٨﴿

Wzniósł ich sklepienie i je ukształtował.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴾٢٩﴿

I uczynił ciemną ich noc i wyprowadził światłość dnia.^[3]

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴾٣٠﴿

A potem On rozciągnął Ziemię do formy owalnej (aby nadawała się do zamieszkania).^[4]

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴾٣١﴿

Z niej wyprowadził jej wody i pastwiska;

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴾٣٢﴿

I solidnie umocował góry:

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴾٣٣﴿

(Wszystko to) jako środek do życia dla was i dla waszych zwierząt.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴾٣٤﴿

Lecz kiedy nadejdzie wielkie i przytłaczające zdarzenie;

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴾٣٥﴿

Owego Dnia człowiek przypomni sobie (i pojmie) to, o co się starał.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴾٣٦﴿

A Ogień Palący stanie się widoczny dla wszystkich tych, którzy widzą.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴾٣٧﴿

I kto występował (przeciwko Bogu),

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴾٣٨﴿

I wolał życie tego świata –

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴾٣٩﴿

Tego (ostatecznym) schronieniem będzie Ogień Palący.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴾٤٠﴿

Co zaś do tego, który żył w bojaźni przed swym Panem, będąc zawsze świadom tego, że On go widzi i że stanie przed Nim (na Tamtym Świecie), i powstrzymywał swoją zmysłową naturę

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴾٤١﴿

Zaiste – tego (ostatecznym) schronie-

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴾٤٢﴿

Oni pytają cię (o, Wysłanniku) o

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴾٤٣﴿

Jakżeż mógłbyś mieć jednak wiedzę go dnia) lub (jego) poranek. o jej czasie,

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴾٤٤﴿

Wyłącznie u twego Pana spoczywa od żądz i kaprysów, jej termin (i wiedza o niej).

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴾٤٥﴿

Ty jesteś jedynie ostrzegającym dla niem będzie Raj. tych, którzy się jej lękają.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴾٤٦﴿

W tym Dniu, kiedy oni ją zobaczą, Godzinę Ostatnią: „Kiedyż ona nadejdzie?” (wyda im się) jak gdyby pozostawali (na tym świecie) jedynie popołudnie (jedne-