Zmarszczył Brwi

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴾١﴿

On (człowiek niewierzący i hardy) zmarszczył brwi i odwrócił się,

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴾٢﴿

Gdyż (podczas rozmowy z Wysłannikiem) zbliżył się do niego człowiek ociemniały.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴾٣﴿

Skąd możesz wiedzieć (człowieku wyniosły), może on się oczyści (dokonując dobrych uczynków)?

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴾٤﴿

Albo stanie się świadomy (Boskiego Posłannictwa) i napomnienie przyniesie mu korzyść?

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴾٥﴿

Co do tego, kto sądzi, że jest niezależny (nie potrzebuje Boskiego przewodnictwa ze względu na zadufanie w swojej pozycji i majątku),

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴾٦﴿

Ty (o, Wysłanniku) wysłuchujesz go (ażeby mógł przyjąć islam i się poprawić),

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴾٧﴿

Chociaż nie będzie brane ci za złe, jeśli się nie oczyści (przyjmując wiarę i wypełniając jej obowiązki i powinności).

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴾٨﴿

Co do tego zaś, który przyszedł do ciebie w pośpiechu

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴾٩﴿

I lękał się Boga,

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴾١٠﴿

Ty odwracasz swoją uwagę (dla innego).^[1]

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴾١١﴿

Zaiste, nie! To z pewnością jest napomnienie (wystarczające wszystkim tym, którzy przybywają doń z otwartym sercem).

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴾١٢﴿

Przeto, ktokolwiek zechce, przyjmuje napomnienie i zwraca uwagę.

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴾١٣﴿

(Ono jest zapisane) na szlachetnych zwojach,

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴾١٤﴿

Wzniosłych (u Boga) i doskonale oczyszczonych (z fałszu, próżności i niezborności);

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴾١٥﴿

(Niesione) rękoma anielskich wysłanników, Miłosierdziem swego Pana oraz nad

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴾١٦﴿

Szlachetnych i cnotliwych. prawdą Zmartwychwstania),

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴾١٧﴿

Człowiek jest zgubiony – jakże bowiem jest niewdzięczny i niewierzący!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴾١٨﴿

(Czyż nigdy nie rozważa tego), z cze-

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴾١٩﴿

Z kropli płynu (nasienia); On stwo-

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴾٢٠﴿

Po czym uczynił jego ścieżkę (do

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴾٢١﴿

A potem sprawia, że umiera i składa

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴾٢٢﴿

Potem zaś, jeśli zechce – wskrzesi go skom, na powrót do życia.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴾٢٣﴿

Zaprawdę, nie! Człowiek nie wypełtrzód. nił tego, co Bóg mu nakazał.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴾٢٤﴿

Niech zatem człowiek spojrzy na swoje pożywienie (i zastanowi się nad (zwiastujący Zmartwychwstanie);

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴾٢٥﴿

My wylewamy wodę w obfitości,

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴾٢٦﴿

A potem rozszczepiamy ziemię na go On go stworzył? szczeliny.

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴾٢٧﴿

I w ten sposób umożliwiamy wzrarzył go i ukształtował we właściwych stanie w niej ziarnu, proporcjach (pod względem formy i

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴾٢٨﴿

Gronom winnym i roślinom jadalżycia). nym,

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴾٢٩﴿

I drzewom oliwnym, i palmom dakBoga) łatwą. tylowym,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴾٣٠﴿

I ogrodom gęstym od listowia, go do grobu.

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴾٣١﴿

I (różnym innym) owocom i pastwi-

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴾٣٢﴿

Jako pożywieniu dla was i waszych

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴾٣٣﴿

Kiedy jednak zabrzmi kłujący Krzyk

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴾٣٤﴿

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴾٣٥﴿

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴾٣٦﴿

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴾٣٧﴿

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴾٣٨﴿

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴾٣٩﴿

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴾٤٠﴿

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴾٤١﴿

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴾٤٢﴿