بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ﴾١﴿
Kiedy niebo się rozewrze,
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴾٢﴿
Tak, jak winno – w posłuszeństwie swemu Panu – co czyni zawsze;
وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ﴾٣﴿
I gdy ziemia zostanie rozpostarta i wyrównana,[1]
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴾٤﴿
I wyrzuci z siebie wszystko, i stanie się pusta,
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴾٥﴿
Tak, jak winna – w posłuszeństwie swemu Panu – co czyni zawsze;
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ ﴾٦﴿
O, człowieku! Ty ciągle trudzisz się dla swego Pana, podejmując dzieło, które ponownie spotkasz (przed Jego Sądem).
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴾٧﴿
A potem ten, kto otrzyma Zapis (swoich czynów) w prawą rękę,[2]
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ﴾٨﴿
Zaiste – on będzie rozliczony rachunkiem łatwym,
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ﴾٩﴿
I powróci rozradowany do swego domostwa (przygotowanego dla niego w Raju).
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ﴾١٠﴿
Kto jednak otrzyma swój zapis (w lewą rękę) spoza swoich pleców,
فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ﴾١١﴿
Zaiste, ten będzie błagał o unicestwienie
وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴾١٢﴿
I wejdzie do Płomieni, by się (w nich) palić.
إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴾١٣﴿
Był bowiem rozradowany i zarozumiały pośród swoich domowników (w życiu doczesnym).
إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴾١٤﴿
Sądził, że już nigdy nie powróci (do Boga – na Sąd).
بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ﴾١٥﴿
Zaiste, nie! Jego Pan stale go obserwował.
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴾١٦﴿
Dlatego przysięgam na zorzę wieczorną o zachodzie,
وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴾١٧﴿
A także na noc, i na wszystko, co (stopniowo) okrywa całunem,
وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴾١٨﴿
I na księżyc, gdy do pełni swej dochodzi,
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ﴾١٩﴿
Zaiste, będziecie przenosić się z pozio. mu na poziom[3]
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴾٢٠﴿
Cóż zatem jest z nimi, że nie wierzą,
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ﴾٢١﴿
I gdy recytuje się im Koran, nie padają na twarz w poddaniu (wobec jego Przesłania)?
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ﴾٢٢﴿
Jednak ci, którzy nie wierzą, zaprzeczają (Koranowi i jego Przesłaniu).
وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴾٢٣﴿
A Bóg ma pełną wiedzę o tym, co ukrywają (w swych sercach).[4]
فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴾٢٤﴿
Przeto głoś im wieść o karze boleczynią dobre, prawe dzieła: dla nich jest snej. nagroda nieustająca.
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ﴾٢٥﴿
Za wyjątkiem tych, którzy wierzą i
Okres mekkański • 25wersetów
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ﴾١﴿
Kiedy niebo się rozewrze,
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴾٢﴿
Tak, jak winno – w posłuszeństwie swemu Panu – co czyni zawsze;
وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ﴾٣﴿
I gdy ziemia zostanie rozpostarta i wyrównana,[1]
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴾٤﴿
I wyrzuci z siebie wszystko, i stanie się pusta,
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴾٥﴿
Tak, jak winna – w posłuszeństwie swemu Panu – co czyni zawsze;
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ ﴾٦﴿
O, człowieku! Ty ciągle trudzisz się dla swego Pana, podejmując dzieło, które ponownie spotkasz (przed Jego Sądem).
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴾٧﴿
A potem ten, kto otrzyma Zapis (swoich czynów) w prawą rękę,[2]
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ﴾٨﴿
Zaiste – on będzie rozliczony rachunkiem łatwym,
وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ﴾٩﴿
I powróci rozradowany do swego domostwa (przygotowanego dla niego w Raju).
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ﴾١٠﴿
Kto jednak otrzyma swój zapis (w lewą rękę) spoza swoich pleców,
فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ﴾١١﴿
Zaiste, ten będzie błagał o unicestwienie
وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴾١٢﴿
I wejdzie do Płomieni, by się (w nich) palić.
إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴾١٣﴿
Był bowiem rozradowany i zarozumiały pośród swoich domowników (w życiu doczesnym).
إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴾١٤﴿
Sądził, że już nigdy nie powróci (do Boga – na Sąd).
بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ﴾١٥﴿
Zaiste, nie! Jego Pan stale go obserwował.
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴾١٦﴿
Dlatego przysięgam na zorzę wieczorną o zachodzie,
وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴾١٧﴿
A także na noc, i na wszystko, co (stopniowo) okrywa całunem,
وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴾١٨﴿
I na księżyc, gdy do pełni swej dochodzi,
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ﴾١٩﴿
Zaiste, będziecie przenosić się z pozio. mu na poziom[3]
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴾٢٠﴿
Cóż zatem jest z nimi, że nie wierzą,
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ﴾٢١﴿
I gdy recytuje się im Koran, nie padają na twarz w poddaniu (wobec jego Przesłania)?
بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ﴾٢٢﴿
Jednak ci, którzy nie wierzą, zaprzeczają (Koranowi i jego Przesłaniu).
وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴾٢٣﴿
A Bóg ma pełną wiedzę o tym, co ukrywają (w swych sercach).[4]
فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴾٢٤﴿
Przeto głoś im wieść o karze boleczynią dobre, prawe dzieła: dla nich jest snej. nagroda nieustająca.
إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ﴾٢٥﴿
Za wyjątkiem tych, którzy wierzą i