Rozerwanie

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ﴾١﴿

Kiedy niebo się rozewrze,

2

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴾٢﴿

Tak, jak winno – w posłuszeństwie swemu Panu – co czyni zawsze;

3

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ﴾٣﴿

I gdy ziemia zostanie rozpostarta i wyrównana,[1]

4

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴾٤﴿

I wyrzuci z siebie wszystko, i stanie się pusta,

5

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴾٥﴿

Tak, jak winna – w posłuszeństwie swemu Panu – co czyni zawsze;

6

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ ﴾٦﴿

O, człowieku! Ty ciągle trudzisz się dla swego Pana, podejmując dzieło, które ponownie spotkasz (przed Jego Sądem).

7

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴾٧﴿

A potem ten, kto otrzyma Zapis (swoich czynów) w prawą rękę,[2]

8

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ﴾٨﴿

Zaiste – on będzie rozliczony rachunkiem łatwym,

9

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ﴾٩﴿

I powróci rozradowany do swego domostwa (przygotowanego dla niego w Raju).

10

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ﴾١٠﴿

Kto jednak otrzyma swój zapis (w lewą rękę) spoza swoich pleców,

11

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ﴾١١﴿

Zaiste, ten będzie błagał o unicestwienie

12

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴾١٢﴿

I wejdzie do Płomieni, by się (w nich) palić.

13

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴾١٣﴿

Był bowiem rozradowany i zarozumiały pośród swoich domowników (w życiu doczesnym).

14

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴾١٤﴿

Sądził, że już nigdy nie powróci (do Boga – na Sąd).

15

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ﴾١٥﴿

Zaiste, nie! Jego Pan stale go obserwował.

16

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴾١٦﴿

Dlatego przysięgam na zorzę wieczorną o zachodzie,

17

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴾١٧﴿

A także na noc, i na wszystko, co (stopniowo) okrywa całunem,

18

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴾١٨﴿

I na księżyc, gdy do pełni swej dochodzi,

19

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ﴾١٩﴿

Zaiste, będziecie przenosić się z pozio. mu na poziom[3]

20

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴾٢٠﴿

Cóż zatem jest z nimi, że nie wierzą,

21

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ﴾٢١﴿

I gdy recytuje się im Koran, nie padają na twarz w poddaniu (wobec jego Przesłania)?

22

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ﴾٢٢﴿

Jednak ci, którzy nie wierzą, zaprzeczają (Koranowi i jego Przesłaniu).

23

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴾٢٣﴿

A Bóg ma pełną wiedzę o tym, co ukrywają (w swych sercach).[4]

24

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴾٢٤﴿

Przeto głoś im wieść o karze boleczynią dobre, prawe dzieła: dla nich jest snej. nagroda nieustająca.

25

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ﴾٢٥﴿

Za wyjątkiem tych, którzy wierzą i